Kleurtje wissel

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 502
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Kleurtje wissel

za dec 28, 2019 8:50 am

Waargebeurd, geschreven naar de verhalen van de moeders.

“Dank u meneer de dokter.” Zegt Annelies van drie vriendelijk en zwaait naar hem.
Haar moeder Angela lacht maar gaapt ook na een zeer korte nacht. “Kom nog even langs de supermarkt en dan naar huis.” In de gang wordt een andere moeder geroepen met haar dochtertje.
“Goedemiddag,” zegt de moeder vriendelijk.
Angela groet netjes terug en iets zegt haar de moeder te kennen ergens van, Annelies kijkt naar het meisje en lacht alleen.
“Even kijken mijn jas... en,” zegt Angela.
“Mama waarom?” Zegt Annelies. “Mama waarom?”
Angela kijkt Annelies aan, “Waarom wat meis en kom jas aan.”
“Mama waarom naar hamster.”
“Hamster, O Albert Heijn. Mama was wat vergeten vanochtend.”
Annelies lacht en doet haar jas aan, “mama jas blauw en lukt niet.”
“Kom nu Annelies, laat mama eens zien dat je het zelf kan en je jas is bruin.” Annelies staat haar aan te kijken met armpjes omlaag. “Kom mama houd de onderkant vast en zelf de rits doen.”
“Ik doen!”
Een zucht klinkt bij Angela, “kom even een beetje tempo.” Annelies worstelt met de rits. “Doe eens rustig. Zo gaat de rits klemmen, overnieuw.”
“Ik doen mama!”
“Annelies kom nu, mama heeft nog meer te doen.” Annelies krijgt eindelijk de rits dicht.
Als ze naar buiten lopen stopt Annelies opeens en wijst ergens naar, "mama blauw!"
"Kom meis even doorlopen."
Buiten ook de jas capuchon want het regent.
“Mama nat!”
“Straks maar droge kleren aan, het is even niet anders want de auto is in de garage.”
“Waarom?”
Angela zucht en hoopt deze fase van ‘waarom dit’ en ‘waarom dat’ snel overgaat. “Omdat de auto kapot is. Kom handjes in de jaszakken.”
“Mama auto naar de dokter ook.”
Een lach klinkt bij Angela, “ja de auto is ook naar de dokter.”

Boodschappen doen gaat langzaam doordat Annelies alles wil ontdekken en vastpakken. Angela wil haar niet in de winkelwagen hebben zoals haar man doet. Of een kleine winkelwagen geven. Eindelijk thuis zijn beide doorweekt van de regen en rillen als rietjes in cola.
“Kom jasje uit en aan mij geven.”
Annelies worstelt met haar jas en rits. “Mama!”
“Schreeuw niet zo. Wat is er?”
“Mama, wil niet.” Roept Annelies verdrietig omdat ze het niet zelf lukt. “Waarom.”
“Kom eens hier en sta stil kleine wiebelkont. Je rits zit klem en veel te dik aangekleed. Zo en nu…”
“Ik doen!”
Weer een zucht van Angela, eindelijk de jas uit wordt deze opgehangen over het keukentrapje. “Je moet niet zo veel troepjes en zand in de jaszakken doen. En wat voor een knuffeltje is dit in je jaszakken. Van de kinderopvang?”
Annelies kijkt haar aan met haar bruine onschuldige ogen, "mijn beertje."
Het weekend volgt met zaterdag wandeling naar de stad en zondag naar het bos. Annelies kan hiervan dubbel genieten, naar de diertjes, lekker rennen en ontdekken.

De avond en nacht volgen. In de ochtend zijn Angela en Annelies in de gang want de kleine meid gaat naar de kinderopvang. Annelies doet zelf haar schoentjes aan en daarna haar jas.
“Kom, sjaaltje en muts op. Brr heeft gevroren vannacht en misschien sneeuw deze winter.”
Annelies pakt de jas van het keukentrapje. “Mama kijk, hartje. Mama welke kleur?”
“Dat is de kleur zilver,” zegt Angela en kijkt naar zilverenhartje in de jas met een roze lintje eraan.
Even heeft ze een gevoel dat er iets niet klopt maar laat Annelies dan de jas aantrekken.
“Mama ik doen.” Roept Annelies als de rits dicht moet.
“Nee mama even doen, anders weet ik weer en duurt het veel te lang. O je sjaaltje nog.”
Angela doet het jasje een stukje open en daarna de sjaal om. Na de rits zo dicht mogelijk de muts op. Als Angela zelf haar jas aanheeft lopen naar de voordeur.
Aangekomen op de kinderopvang is komen en gaan van ouders en hun kindjes.
“Mama kijk, rood. Ik rood mama en een, twee, drie schaapjes daar mama.” Roept Annelies blij en weer trots dat ze kan tellen en kleuren herkennen. Wijzend naar haar haakje, naamplaatje, afbeelding van 3 schaapjes en een foto van haar met de blauwe jas aan.
“Ja, ja kom jasje uit.”
Dan komt er een mevrouw binnen met haar dochtertje. Het is de moeder van afgelopen vrijdag, beide moeders kijken elkaar aan.
“Mama, mama kijk jas blauw!”
De schieten ze beide in de lach, hun dochters kijken elkaar aan.

“Het staat haar wel lief een bruine jas,” zegt de moeder van Annelies.
De andere moeder Mildred knikt ja, “inderdaad bij mij de blauwe.”
“Stom zeg! Nu pas zie ik dat ze een verkeerde jas aanheeft. Ach waar zit ik met mijn hoofd. Mijn excuus.”
Mildred kan er alleen om lachen. “Dacht echt zo van, dat moet die moeder toch gezien hebben. Aan kleur maar ook de maat. Ja oké mijn dochter had haar jasje laten liggen in de wachtkamer, rommelkont. Toen we terugkwamen was deze weg. Ach mijn dochter was in tranen, is haar lievelingsjas. Toen zag ik de blauwe jas van het merk Lief. Er waren geen kindjes zo snel de conclusie kunnen trekken.”
“Pakte mijn jas en wilde haar jas pakken, toen zei ze iets en keek. Ze had dan al de jas aan.”
Beide moeder lachen en helpen hun dochters met de jas uittrekken en na omwisselen op de goede haakjes. Als de meisjes op de groep zijn gaan ze samen weg en besluiten bij Angela koffie te drinken.
Onder het lopen kletsen ze nog wat af over de verwisseling.
“Maar had je echt niets gezien?” Vraagt Mildred.
Angela kijkt haar aan, “nee. Mogelijk dat de jassen hetzelfde zijn, behalve de kleur en maat dan. Sorry voor de afgelopen dagen.”
“Ach kan gebeuren niet, wij moeders hebben toch ook veel aan onze hoofd niet. En voor onze dochters is alles simpel te zien. Heb wel de dagen ook jouw dochterts jas gebruikt als je het niet erg vindt, had geen andere. Roos wilde eerst niet, ach arme haar zo veel traantjes erom. Maar ze zag dat het ook een lief jasje was zo ook weer een beetje blij. Niet te klein de jas?”
“Beetje wel nu ik mij bedenk. Maar heeft Roos nog 87-92 met drie jaar?”
“Klopt in leeftijd al bijna uitgegroeid en gaat ze naar 93-98.”

Een vriendschap ontstaat tussen de moeders en Annelies en Roos zijn nu beste vriendinnen. Over de verwisseling wordt er nog lang gelachen
Afbeelding

Terug naar “One-shots”