Kleertjes passen

Weet je niet bij welk genre je verhaal past? plaats hem dan hier
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 502
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Kleertjes passen

ma dec 23, 2019 10:46 am

“Het staat je wel leuk en lief Vera, grijs broekje met witte bloemetjes jurkje. Nu deze proberen, winterlegging met bloemetjes patroon en roze jurkje met stippen. Er boven een grijs vestje. Je vader wilde liever een jongetje zo daarom die stomme jongenskleren en tweedehands ook nog. Maar nu geen papa meer. Deze jongensjas is je te klein. Deze jas, weet het niet. Even passen.” Marit laat Vera het jasje aantrekken. “Roze parkajas met teddyvoering en een bondkraagje op de capuchon, gewoon te veel roze. Maar ja wie ben ik, heel slecht in combinaties maken en meisjeskleren. Die bondkraag, zal ik niet zo snel kiezen. Maar je vriendinnetje Olivia heeft wel leuke kleertjes.”
Dan gaat de deur bel.
“Hallo, we zijn een beetje vroeg maar we waren in de buurt wegens een bezoek aan vrienden.”
Marit is wat verbaasd, de opa en oma van Olivia die al twee dagen logeert bij hun zijn twee uur te vroeg. Olivia moest naar de huisarts voor controle. “O, tja kom binnen.”
“Daar is oma’s lief meisje,” roept de oma en loopt meteen naar Vera. Want de oma herkent de kleren en jas van Olivia. Die tilt ze op en geeft een dikke kus en knuffel. “Wat is ze magerder en vooral in het gezicht!”
Nee, nee verdomme! Moppert Marit in zichzelf en heeft nu spijt dat ze Vera de kleren van Olivia liet passen. Die ligt even op bed na een onrustige nacht. “Ze is ook goed ziek geweest.”
“Ja klopt, waarom heeft ze haar jasje aan?”
Wat is dat nu voor domme vraag. “Wilde even met haar naar de speeltuin. Willen jullie koffie?”
“Speeltuin, maar je eigen dochtertje Vera waar is die?”
Marit zucht en heeft dikke brok in haar keel van de schuld, kan hun wel begrijpen. De meiden lijken op elkaar en zorgen van oma’s. “De buurvrouw zal zo komen, Vera ligt nog op bed na een onrustige avond.”
“Ja lekker, hoe oud?” Vraagt de oma terwijl ze haar jas heeft uitgedaan net als de opa en op de bank is gaan zitten. Vera zit op haar schoot, vrolijk als altijd en brabbelt. De oma doet het jasje alleen open.
“Vera is 1 jaar en 2 maanden, jonger dan Oliva die is bijna 2.
Marit gaat op stoel zitten als de koffie op tafel staat. Ze kijkt naar Vera, die kijkt haar en strekt haar armpjes.
“Zal ik haar weer overnemen kunnen jullie koffiedrinken.”
De oma kijkt haar aan en stopt Olivia haar speen in Vera haar mond, “even naar opa kan ook. Henk drinkt zijn koffie toch bijna koud.”
Vera kijkt haar moeder aan, maar de opa maakt haar lachen door gek te doen met een knuffel van Olivia. Marit weet hoe ze dit moet oplossen. Denk maar alles eerlijk te zegen, denk dat ze er ook wel kunnen lachen erom.
“Ik moet eigenlijk iets…”
“O Marit, ben echt wel geschrokken hoor! Wist echt niet dat Olivia zo magerder was. Dat heb je toch ook wel gezien en zo bezorgd nu.”
“Ja wel gezien. Maar...”
“Ach mijn dochter is ook soms zo, tja vreemd in opvoeding. Weet je dat ze nog kolft! Olivia moet allang aan de gewone fles en voedsel. En hun huishouding, te schoon veel te schoon! Echt geen huis voor kleintjes. Ook dat ze Olivia zo dik inpakt.”
Marit kijkt haar, ze wist wel van de aparte opvoeding van haar vriendin en de zorgen van de oma. “Ieder ouder heeft zijn eigen opvoeding.”
“Kom eens bij oma, eens je goed bekijken.” De oma bekijkt Vera goed en ook in haar broek. “Wat oma al dacht, een vieze. Kom verschonen. Ze is echt magerder in het gezicht en volgens mij ook afgevallen.”
Marit zucht, Olivia was inderdaad dikker in gezicht en zwaarder dan Vera. “Dat kan zeker.”
De oma verschoont Vera als ze altijd bij Olivia doet, de opa maakt Vera nog steeds aan het lachen. Lieve opa, jammer dat Vera haar opa's niet gekend heeft.
“Kijk, deze luiers ook van de Kruidenaarn huismerk. Zit voor geen meter en lekt! Waarom geen Pampers, ze hebben geld zat. Wat zijn dat nu voor een bultjes hier.”
Luiers van Kruidenaar zijn wel goed en lekken niet, zeurpruim. “Maar, maar ik wilde vertellen dat u nu Vera verschoont.”
De oma is druk bezig, de opa neemt een slok van zijn koffie.
“Je hebt zeker Pampers in huis voor Olivia!’
“Vera!”
De oma kijkt haar aan, “wat nu Vera? Heb je Pampers of niet.”
Marit zucht, “nee heb ook Kruidenaar huismerk.”
“Hoe zitten ze bij Vera dan?”
“Wel goed, geen problemen. Maar u verschoont nu Vera, mijn dochter!”
“Ach, Henk we zijn helemaal vergeten die grote boodschappentas mee te nemen van Ingrid. Die gaat zo weg. Sorry Marit maar we moeten gaan.”
“Maar, maar...”
Voordat Marit weer iets kan zeggen heeft de oma Vera een schone luier aangedaan en weer aangekleed. Erna doet de oma bij Vera de schoentjes van Olivia aan. Marit moet slikken als de oma de rits dicht doet en Olivia haar sjaaltje om Eva haar nek doet en muts op de hoofd.
"Maar, u Vera mijn dochter in de handen."
“Bedankt voor de koffie Marit.” Zegt de opa die half doof is en pakt de tas van Olivia.” We zien elkaar zaterdag.”
Voor Marit gaat het allemaal te snel. En voordat ze het weet staan de opa en oma met Vera in de armen buiten.
“Maar, zaterdag! Dacht morgen,’ roept Marit bijna in paniek rakend.
Het is vandaag woensdag.
De oma kijkt haar aan, “nee zaterdag Marit. We gaan Olivia even lekker verwennen komende dagen en dan heb je ook wat rust na twee dagen.”
Eva kijkt naar haar moeder, het is een makkelijk kind en ze denkt vast gewoon met opa en oma mee.
“Ga je met opa en oma, ja heeft mama wat rust. Doei doei kleine meid tot zaterdag,” zegt Marit en geeft Vera een kusje. Eva strekt haar handjes en lijkt mama te brabbelen door de speen. "Zal haar nog even een knuffel geven."
De oma kijkt haar aan, Eva stevig vasthoudend. "Wat nu mama heeft rust. Is er iets met Daphne?"
"Nee, nee ze is gewoon te werken. Het is niets."
"Wel eerlijk zijn Marit."
"Ben eerlijk."
De oma lijkt nog te twijfelen en geeft Vera door aan Marit. Die geeft haar een stevige moederlijke knuffel, ach het is maar voor twee dagen wat kan er gebeuren. Als de opa en oma met Vera wegrijden in de auto en Marit op de bank laat vallen denkt ze na.

Wat heb ik gedaan!

"Die Marit is toch ook vreemd." Zegt oma opeens.
Opa mompeld, "viel toch wel mee."
"Ach kom op, heb je haar huishouden gezien wat een zooitje en compleet tegenovergesteld van Daphne en kleren die Vera heeft. Bha, hoop dat Olivia niet per ongeluk kleertjes van haar heeft aangehad, misschien wel daarom die bulletjes."
"Je moet niet overdrijven."
"Overdrijf niet. Heb Vera wel eens gezien, tweedehands kleren en een jongensjas had ze aan. Ach arm kind."
De opa kijkt zijn vrouw aan en zucht zachtjes.

Terug naar “Diversen”