Een muzikale beestenboel.

Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Een muzikale beestenboel.

vr aug 31, 2018 11:43 am

Een muzikale beestenboel. (verbeterde versie)

Nienke sprong haar medespeelster Femke om haar hals, wat een voorzet en wat een goal, met 2-1 voor de rust achter staan en nu met 2-3, in een uitwedstrijd, op het allerlaatste moment winnen, haar avond kan niet meer stuk, daar klonk het eindsignaal. Ze schreeuwden het uit van vreugde, een kluwe meiden rolde over de grasmat. Dames 1 van FC Ieperdam had gewonnen en kan misschien eerste worden van de 2e divisie. De teleurstelling was op de gezichten van de tegenstanders te lezen, ze dropen af naar hun kleedkamer.
“Ga je nog wat drinken Nien”. Femke en Lisa keken haar aan.
“Nee, ik moet direct weg, na het douchen, en ga gelijk door naar mijn ouders,mijn vuile was heb ik al bij me ik moet nog wat doen voor het feest morgen”, hoe laat komen jullie?”.
“Zo rond 8 uur, ik rij met Femke mee, De ogen van Lisa begonnen te twinkelen. Komt je broer Daan ook?”
Een speels lachje verscheen om Nienke’s mond. “Sinds wanneer heb jij interesse in mijn tweelingbroer?”
“Sinds we elkaar tegenkwamen bij ‘Mijn Schoonmoeder’, daar hebben we samen een pilsje gedronken en kwam ik erachter dat jullie tweelingen zijn, wat een kanjer, wow dat was soppen, toen ik hem voor het eerst zag, pffffff”.
Nienke, keek haar aan, “Heb je foto’s gemaakt of een video, van jullie twee in de kroeg?”
“Nee, balen had ik dat maar”.
“Wees blij Lies, hij had je gesloopt, als je die shit op Instagram had gepleurd”.
“Hoezo?”
“Ik zie het al voor me, jij en hij ladderzat, een oersaai, tenenkrommend filmje wordt dat, daar trek je echt geen volle zalen mee. Nou meiden, ik vertrek see you, heb niet veel tijd meer”, Nienke liep bepakt en bezakt richting station.
Het was zo’n 10 minuten flink doorlopen, met een beetje mazzel haalde ze de trein en dat geluk had ze.
Hijgend sprong ze met al haar bagage naar binnen en kon ze zich maar ternauwernood vasthouden aan de ijzeren stang, een oudere heer keek haar hoofdschuddend na.
De trein was overvol en ze was zo gefocust op het vinden van een zitplaats dat de boze blikken haar niet opviel, als ze weer iemand bijna omver kegelde met haar rugzak.
Ze vond een plek tegenover een jong stel van haar leeftijd die alletwee druk bezig waren met hun smartphone. Naast haar zat een jongen met een koptelefoon op naar muziek te luisteren.
Na een half uur appte ze haar ouders dat ze bijna aangekomen was of ze haar van het station wilde komen halen.


Kees en Mieke keken langs de eindeloze stroom reizigers die allemaal haast schenen te hebben, op zoek naar hun dochter Nienke. De Labradors Jaap en Joep stonden strak in hun riem en begonnen te blaffen.
En inderdaad in de verte zag Mieke een blonde kop boven de groep uitsteken enthousiast naar hen zwaaide en meer struikelend dan rennend naar hen toekwam.
Kees ving haar met een brede grijns op.
“Al het goede wordt naar u toegeworpen, dag lieverd, breek je benen voorzichtig”, hij gaf haar een klinkende zoen op beide wangen.
“Geef me je rugzak maar, dan zet ik hem in de kofferbak, gooi je was ook maar achterin. Wat heb je in je rugzak zitten, lood?”, hij greep naar zijn rug en trok een quasi pijnlijk gezicht”.
“Nee, een paar kilo cocaine, dat is alles”.
“Oh, een paar kilo maar, dan is het goed”.
Een dame op een fiets keek verschrikt om en mompelde iets wat ze niet konden verstaan.
Mieke gaf haar dochter een knipoog. “Straks worden we nog, voor de ogen van de familie en vrienden opgepakt”. Toen sloeg ze haar armen om haar heen en drukte haar tegen zich aan. “Wat fijn dat je er weer bent”.

Thuis was Daan alvast wat dingen aan het voorbereiden voor het feest, hij keek pas op toen het drietal in de keuken stond en veegde snel zijn natte handen af aan een keukendoek.
“Dat is snel, ha Nien”. Hij gaf zijn zus een natte klapzoen op beide wangen.
Nienke droogde haar wangen demonstratief af met haar mouw. “Is Tommy er niet?”
“Die is nog bij een vriendje, komt zo thuis”.
“Trek in koffie?, ga maar naar de tuin de stoelen staan al klaar“. Mieke liep naar het koffiezetapparaat.
Daan hield haar tegen en maakte een gebaar richting keukendeur. “Ga maar zitten Mam, ik doe dat wel even”.
Snel zette hij alles klaar en terwijl de koffie liep, sloeg hij met twee houten lepels op het aanrecht. In gedachten zat hij achter zijn trommels en speelde met zijn band het opzwepende ritme van de Salsa. Voor zijn geestesoog verschenen bloedmooie danseressen en vurige dansers die moeiteloos het tempo volgden”.
De warmbloedige hartstocht van Zuid Amerikaanse muziek had hem van kind-af-aan al geboeid. Het was even zoeken naar een groep gepassioneerde muzikanten van Wereldmuziek, maar hij had ze gevonden. Hij was de jongste en minst ervaren muzikant van de groep, maar met zijn enorm gevoel voor ritme was hij als slagwerker toch aangenomen. Hij had er enorm veel zin in om morgen te spelen, vanavond nog even oefenen en dan moest het lukken.
Plotseling ontwaakte hij uit zijn gemijmer.
Joep was de keuken in gekomen en gooide zijn kop omhoog en bracht een hartstochtelijk gejank voort.
“Zing jij 2e stem vanavond Joep, moet je nog wel even oefenen hoor?” De hond kwispelde en sprong tegen hem op.
Vanuit het keukenraam zag hij zijn broertje Tommy aankomen.
"Wil je wat appelsap Tom ?" Tommy knikte en zwaaide even richting keuken.
Met een dienblad vol liep Daan naar het terras. In de verte zag hij de minivarkens van Buurman Oonk zijn richting uit komen.
“He, daar hebben we Miss en Mrs. Piggy, hallo meiden”.
In de aangrenzende weide, rechts kwamen drie kalveren nieuwsgierig Daan’s richting uit en bleven hem vanuit de verte aanstaren. Daan keek zijn moeder aan, maar zag dat ze in gedachten was, dus zweeg hij.
Mieke zag Cees weer voor zich als jonge vent, hoe zij elkaar ontmoet hadden, op die zwoele zomeravond bij cafe “Huisvredebreuk” en daarna waren gaan dansen in de “Sprinter”. Weer rook ze zijn aftershave en de prikkelende mannelijke geur van zijn zweet toen ze haar hoofd op zijn schouder legde en hij zijn armen om haar heupen. Uit geldgebrek konden ze die avond maar 1 consumptie bestellen.
Hoe anders was het nu, 10 meter van het terras verwijderd stond een grote partytent met ruimte voor zo’n 50 gasten, er waren hapjes besteld bij de beste cateraar en de kelder stond vol drank.
Nog steeds hield ze veel van hem, maar het voelde alsof ze een andere fase van haar leven binnentrad, vooral nu de tweeling ging studeren en op kamers ging wonen, natuurlijk Tommy was nog thuis, het nakomertje en ze had nog haar parttime baan, maar toch.
“Is er iemand thuis in dat mooie koppie, voor de 2e keer, wil je nog koffie?”, Kees keek haar vragend aan. Ze schudde nee.

De aanloop naar het feest liep voorspoedig, de cateraar en de slijter waren keurig op tijd en de buren hadden de tuin omgetoverd tot een kleurig feestoord, met ballonen, lampions en fleurige veldboeketten op alle tafels.
De eerste genodigden voor het diner, voornamelijk familie en goede vrienden, druppelden binnen.
Daan en zijn band stemden de instrumenten, voor het begin van de avond hadden ze wat rustige luistermuziek ingestudeerd o.a. van Yann Tierssen.
Kees had wat oud hout verzameld om hutten te bouwen voor Tommy en zijn vriendjes. De kinderen vermaakten zich uitstekend, evenals hun ouders, die hen moesten behoeden voor blauwe duimen en in elkaar gezakte bouwwerken.
Jaap en Joep zaten buiten vastgebonden met een lang touw, een flink eind verwijderd van de gasten. Zo konden zij geen schade aanrichten met hun zwiepende staarten en eeuwige honger naar lekkere hapjes.

Naarmate de avond vorderde werd de muziek vuriger en intenser. De band werd helemaal meegezogen door het ritme en de klanken. Het was pure magie, alsof de improvisaties buiten henzelf om gingen, en zij gedreven werden door een buitenaardse kracht.
Enkele gasten lieten zich helemaal gaan, schopten hun schoenen uit en deinden mee met het opzwepende ritme van de Salsa. De overige feestgangers klapten het basisritme mee en vuurden zo de dansers aan om vooral door te blijven gaan.
Niemand had in de gaten dat er een stel met een Bordercollie het terrein op kwam lopen. Jaap en Joep stonden strak in hun riemen en blaften enthousiast om hun vriend te begroeten. Zo strak en zo enthousiast dat de paal waar zij beiden aan vast zaten begon te wijken. Mrs. en Miss Piggy zagen hun kans schoon om er een stukje vrijheid bij te pakken en wrongen zich door de nauwe opening, die daarna een stuk minder nauw was. De riemen van Jaap en Joep schoven over de scheefgetrokken paal en weg waren ze, richting varkentjes. Op datzelfde moment struikelde de vrouw met de Bordercollie en liet de riem los. Haar man hielp haar overeind, maar kon niet voorkomen dat hun hond er vandoor vloog.
Nu begon het diverse gasten ook op te vallen dat er toch iets aan de hand moest zijn, naar het geblaf en het fte oordelen, de geluiden van brekend glas en vallende borden en schalen. een kakofonie, die zich wonderlijk mengden met de enerverende klanken en ritme van de Salsa.
De band bleef onvermoeid doorspelen, Nienke en Kees probeerden hun honden tevergeefs tot de orde te roepen, Mieke staarde verdwaasd naar de chaos, die was ontstaan.
De dieren maakten gebruik van de verwarring en deden zich tegoed aan de hapjes, die nu overal op de grond verspreid lagen.
Dat gaf Buurman Oonk en zijn dochter Janne de gelegenheid om Miss en Mrs. Piggy te overmeesteren. Het lukte enkele gasten om, met het nodige vallen en opstaan, de honden in het gareel te krijgen.
De saxofonist hapte naar adem en kon geen noot meer voortbrengen, de tranen biggelden over zijn wangen, hij gierden het uit, en vreesde even dat zijn blaasspieren het niet meer zouden houden. Ook de rest van de band was er niet veel beter aan toe. Deze slapstick zou zelfs de meest verzuurde persoon hebben doen smelten.
Triomfantelijk toonde Tommy het filmpje op zijn telefoon.
“Als je dat gaat rond appen, moeten we dat nog jaren horen op de familie-reunie”. Kees keek zijn zoon quasi streng aan.
“Dat is ook de bedoeling Pap, het coolvette einde van je feest”, grinnikte Tommy.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Een muzikale beestenboel.

wo sep 19, 2018 9:21 am

Libelle, nu weet ik niet meer wat ik moet lezen O.O . Ik heb dus maar het eerste gelezen, aangezien er sowieso overal "verbeterde versie" leek bij te staan. Je weet dat je met de "bewerk"-optie ook gewoon je tekst kan vervangen? Dat was misschien wat simpeler geweest :lol:.

De cocaïnescene... :lol: :lol: :lol: Die droge, fake antwoorden zijn zo herkenbaar xD.
Ik vind de verhaallijn super, vooral het einde was goed xD en er zaten heel wat grappige dingen in de conversaties. Wel zou ik de eerste twee alinea's nog eens herlezen. Buiten die twee alinea's om heb ik niet echt nog fouten gezien, dus wat volgt is effe enkel over die twee :P.

- Je hebt vaak zinnen die ofwel vreemd aan elkaar gehangen worden, ofwel wel aan elkaar moeten, maar op de verkeerde manier "verbonden" worden.
Nienke sprong haar medespeelster Femke om haar hals, wat een voorzet en wat een goal, met 2-1 voor de rust achter staan en nu met 2-3, in een uitwedstrijd, op het allerlaatste moment winnen, haar avond kan niet meer stuk, daar klonk het eindsignaal.
haar avond kan niet meer stuk - daar klonk het eindsignaal. Je komt te weten dat ze heeft gewonnen, dat het een belangrijke wedstrijd was, dat ze superblij is.... en dan gaat het plots over het eindsignaal. Dat eindsignaal zou je in een aparte zin kunnen zetten of er op een andere manier in inpassen, bijvoorbeeld door te zeggen dat die laatste goal net voor het eindsignaal werd gescoord.
Na een half uur appte ze haar ouders dat ze bijna aangekomen was of ze haar van het station wilde komen halen.
Dit is het andere geval, waar het wel bij elkaar hoort, maar niet goed aan elkaar hangt. ...dat ze bijna aangekomen was en of ze haar van het station wilden komen halen.
- Het andere dat ik vrij frequent gezien heb, is leestekens te veel/te weinig.
...ouders,mijn vuile was heb ik al bij me ik moet nog wat doen voor het feest morgen”, hoe laat komen jullie?”
Deze hoort ook wel een beetje bij m'n vorige puntje: ..mijn vuile was heb ik al bij me. Ik moet nog... En nieuwe zin voor "Hoe laat komen jullie?" Maar hier gebruik je dus tweemaal aanhalingstekens om je dialoog te eindigen.
“Zo rond 8 uur, ik rij met Femke mee, De ogen van Lisa begonnen te twinkelen. Komt je broer Daan ook?”
Hier heb je er dan weer te weinig, aangezien het nu lijkt alsof iemand zegt dat Lisa's ogen beginnen te twinkelen. "Zo rond 8 uur, ik rij met Femke mee." De ogen van Lisa begonnen te twinkelen. "Komt je broer Daan ook?"

Zoals ik al zei, dit was vrijwel enkel in de eerste twee alinea's O.o. Sommige dingen heb ik als voorbeeld aangepast naar iets dat ik goed vind klinken, natuurlijk zijn er andere manieren om het aan te passen ;) . Ga nu alsjeblief niet denken dat ik je verhaal slecht vind doordat ik hierboven vrij veel heb getypt, zoals ik al zei vond ik de inhoud wel heel leuk en bevinden de fouten zich praktisch allemaal in die eerste twee alinea's. De rest is goed geschreven! En ik hou ervan dat er veel humor in zit :lol:.
breek je benen voorzichtig
Omg nee, breek je benen gewoon niet :lol:.
en wrongen zich door de nauwe opening, die daarna een stuk minder nauw was.
Dikke varkentjes :P die wel heeeeel graag naar buiten willen xD.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Een muzikale beestenboel.

wo sep 19, 2018 5:13 pm

Bedankt voor je reactie, ik begrijp niet goed wat ik fout doe. Ik verbeter en sla het verhaal op. Mijn ipad vertoond ook kuren, loopt vast, is traag waardoor letters laat op het scherm verschijnen en ik al een regel verder ben. Enkele weken geleden heb ik Maaike een priveberichtje gestuurd, met de vraag of ze het teveel aan tekst wilde verwijderen, maar misschien is daar ook iets mis gegaan, ben nu bezig op mijn nog oudere PC, na 1 uur updaten en virusscannen, kortom het leven gaat mij digitaal niet over rozen op dit moment, het echte leven ziet er gelukkig een stuk zonniger uit. Ik ga het verhaal in ieder geval op mijn PC aanpassen. Fijn dat je de inhoud wel kon waarderen.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Een muzikale beestenboel.

za sep 22, 2018 12:05 pm

Leuk verhaal, Libelle. Het is een groots buurtfeest, of niet?
Grappig hoe die honden alles op zijn kop zetten, maar gelukkig kan iedereen erom lachen. :D
Ik vond het wel lastig om alle personages uit elkaar te houden, omdat er heel veel namen genoemd worden in korte tijd. Misschien zijn ze niet allemaal met naam en toenaam nodig in het verhaal. Het lijkt als ik het goed heb begrepen vooral om Nienke en Daan te draaien. Maar hun rol tijdens het feest, is mij niet helemaal duidelijk.

Verder leuk geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Een muzikale beestenboel.

za sep 22, 2018 12:52 pm

Zoon Daan is muzikant in het orkest, en wordt evenals zijn tweelijngzus Nienke 18 mede daarom en omdat hun ouders 25 jaar getrouwd zijn houden ze een groot feest. Dan heb je nog Moeder Mieke.en Vader Kees die Nienke van het station afhalen en Tommy het kleine broertje.

Ben het meestal wel met je eens met de tips die he geeft, maar dit keer niet Maaike, sorry :D
Laatst gewijzigd door Libelle op za sep 22, 2018 1:44 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Een muzikale beestenboel.

za sep 22, 2018 12:59 pm

Dank je wel voor de toelichting, Libelle. Namen zijn gewoon niet mijn sterkste punt ^_^
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Een muzikale beestenboel.

za sep 22, 2018 1:51 pm

Voor jou dus geen Tolstoy, Maaike
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Een muzikale beestenboel.

za sep 22, 2018 1:57 pm

Dat lijkt me niet verstandig nee, haha. Misschien met een namenlijstje.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Een muzikale beestenboel.

za sep 22, 2018 3:06 pm

Lees nu oorlog en vrede, bijzonder knap geschreven al die karakter beschrijvingen, maar het leven was wel eg traag in die tijd. Ben op p.60 enkele Soirees, intriges, gevlei om banen verder, maar nog weinig echte aktie. Maar ben nu nogal Offtopic.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Een muzikale beestenboel.

za sep 22, 2018 3:23 pm

Dat het heel langzaam gaat is typerend voor boeken van wat langer geleden, geloof ik. Meestal kom ik daar nauwelijks doorheen. Dus ik vind het knap dat je ze kunt lezen! :D Ik heb begrepen dat ze vaak 'bloemrijk' zijn door hun vele beschrijvingen. Is dat bij Oorlog en Vrede ook?
Maar ben nu nogal Offtopic.
Hihi, klein beetje (;
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Gesloten: Muziek”