Lisar

Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Lisar

za aug 04, 2018 9:15 pm

Op het nippertje toch nog gelukt. Ik had geen tijd meer om het echt door te nemen en te corrigeren, dus het kan zijn dat het een ontzettend vaag verhaal is geworden. Het was best een uitdaging en voor mijn gevoel echt behoorlijk anders dan wat ik normaal schrijf, maar het ging desondanks behoorlijk vanzelf. Lisar was zo'n personage dat gewoon voor mij ging leven en eigenlijk zelf het verhaal vertelde...
Ik ben vooral erg benieuwd wat jullie ervan vinden!

Lisar
Aantal woorden: 907

Vanuit het raam had Lisar goed uitzicht over de tuin die achter het landhuis lag. Nog belangrijker, hij was onzichtbaar voor iedereen die zich op dat moment in de tuin bevond. De aanblik van zoveel mensen deed hem duizelen, hoewel hij zijn vader had weten te overtuigen het klein te houden. Wat hij beneden zich zag, was absoluut niet klein. Een diepe zicht ontsnapte aan zijn lippen, zijn schouders zakten ongeveer een decimeter naar beneden.
De vorige avond had hij nog zo kunnen genieten van de tuin, die in de zwoele zomeravond nog mooier was geweest dan anders. De nachtegaal had uit volle borst gezongen en zijn blote voeten waren nat geworden van de dauw die op het gras was komen te liggen. De maan had de trap naar de tuin beschenen, zoals de zon nu deed.
‘Het is tijd, zoon.’
Geschrokken draaide Lisar zich om. Onopgemerkt was zijn vader de kamer binnen gekomen. Hij was volledig gekleed op de gelegenheid. Een donkerblauw maatpak verbloemde zijn iets te dikke buik en gaf hem een bepaald aanzien. Zijn donkere, lange haar was naar achteren gekamd en werd door een lint bij elkaar gehouden. Het kenmerk van de familie op dagen zoals deze. Zijn broer Felix zou zijn haar ook zo dragen, hoewel hij blonde krullen had, met hoogstwaarschijnlijk een donker lint.
Zelf was hij gekleed in een wit maatpak, waar zijn donkere haar bij opviel. Het viel in een waterval van krullen over zijn rug, hoewel het ook door een wit lint bij elkaar gehouden werd. De zwarte strik om zijn hals leek zijn adem af te knellen toen hij nog een laatste keer door het raam keek. In het raam zag hij zijn eigen ogen, onmetelijk donker en diep. Hij frunnikte wat aan de strik, maar het hielp niet om de last, die op zijn borst drukte, weg te nemen.
Achter zijn vader aan liep hij de trappen af, naar de grote deuren die naar buiten leidden. Ze passeerden het portret van Lisars moeder, dat links van de grote deuren hing. Felix stond daar op hen te wachten. Heel even keek Lisar naar zijn moeder, die vanaf het schilderij naar hem leek te glimlachen. Nogmaals haalde hij diep adem, iets gehinderd door de strik om zijn nek. Zijn mond was vertrokken tot een streepje en zijn donkere wenkbrauwen werden in een frons tegen elkaar aangedrukt. Felix pakte hem bij zijn schouders.
‘Ontspan jezelf, Lisar, geniet ervan!’
In Felix’ donkerblauwe ogen was te zien dat hij er in ieder geval van genoot. Hoewel zijn broer maar twee jaar jonger was dan hij, verbaasde Lisar zich nog steeds over de enorme verschillen tussen hen. Was Felix maar eerst geboren, dan had hij dit misschien helemaal niet hoeven doen.
Zijn vader was inmiddels naar de deuren gelopen en werd met groot gejuich door de gasten in de tuin ontvangen. Nu was het zijn beurt. De zonnestralen beschenen de bovenste trede, de trede waar hij werd verwacht. Hij dwong zijn voeten naar voren, dwong zichzelf die stappen te zetten, totdat hij op de trede stond, badend in het zonlicht. Het gejuich was oorverdovend en hij moest de neiging om zijn handen over zijn oren te duwen, onderdrukken.
Lisar draaide zich om naar de deur, waar Felix zou verschijnen, samen met Anare. Hij hoefde niet lang te wachten en toen hij haar zag, hapte hij naar adem. Ze zag er prachtig uit, de witte jurk kwam tot haar knieën en de rok zwierde om haar benen. Om haar middel was een enorm zwart lint geknoopt, die op haar rechterheup bijeengehouden werd door een grote strik. Ze droeg zwarte, platte schoentjes, waardoor ze maar tot Felix’ schouder kwam, maar haar ogen straalden. Dat kon Lisar zelfs zien vanaf de plek waar hij stond.
Vanaf het grasveld klonk een collectieve zucht toen Anare naar buiten kwam en haar linkerhand in Lisars rechterhand legde. Ze knielden neer op de trap, een trede lager dit keer, de zonnestralen hadden zich iets verschoven en de ceremonie moest plaatsvinden in het licht van de zon.
Lisars vader kwam naar voren met een zwartkleurig lint, dat hij om hun polsen bond, zodat ze onlosmakelijk, voor zichzelf tenminste, aan elkaar verbonden zouden zijn.
Heel even keek Lisar naar Anare, hij keek in haar ogen en zag daar blijdschap, hoop en geluk. Hij wist wat zij in zijn ogen kon zien. Een onmetelijke diepte, of een muur, die zijn gevoelens voor haar verborg. Toch wist ze daar iedere keer opnieuw doorheen te prikken, alsof ze hem beter begreep dan hij zichzelf begreep. Dat was iets waar hij nog steeds versteld van stond.
Na het officiële gedeelte volgde het meest afschuwelijke van alles. Alle gasten stonden erop om hun prins en zijn kersverse prinses geluk te wensen. Lisar had hier vanaf het begin tegenop gezien, maar hij liet alles over zich heen komen, de dag ging als in een waas voorbij.
Toen het donker zijn intrede deed in de grote tuin achter het landhuis, vertrokken de laatste gasten. Felix en zijn vader vertrokken naar hun kamers in het huis, Lisar en Anare achterlatend in de zwoele zomernacht. De nachtegaal zong opnieuw uit volle borst en de dauw maakte hun blote voeten nat. De maan verlichtte twee paar zwarte schoenen, die op de bovenste trede van de trap waren gezet en wierp wat licht op twee gedaantes, verderop in de tuin, innig verstrengeld in een omhelzing, waaruit ze zich pas veel later zouden losmaken.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Lisar

zo aug 05, 2018 6:11 am

Jee, Nellineke wat doe je me aan (hihihi) zo kan ik helemaal geen keuze maken. Je moet wat vaker zonder zelfcensuur een stuk plaatsen, heel goed kan niet anders zeggen.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: Lisar

ma aug 06, 2018 12:17 pm

Mooi, ik heb ervan genoten.
Het begin was mooi uitgewerkt, en ineens... was de dag om en het verhaal afgelopen.
Dat vond ik echt jammer. Het verhaal had best nog langer mogen zijn.
Het wordt echt niet gemakkelijk om een keuze te maken.
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Lisar

di aug 07, 2018 7:22 pm

Bedankt voor jullie complimenten! Fijn om te lezen dat jullie er net zo van genoten hebben om het te lezen als ik ervan genoten heb om het verhaal te schrijven.

@Libelle, sorry ;) Het gebeurde gewoon
@MoensKatrien, ik snap wat je bedoelt, het is inderdaad wel wat abrupt, kwam met name denk ik door het feit dat het rond 23.30 uur was die avond en ik graag naar bed wilde ;)
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Lisar

za aug 11, 2018 11:17 am

Leuk verhaal, Nellineke. Ik had vrij snel door dat het om een verplichte trouwerij moest gaan, maar ik verwachte dat hij met een vreselijke vrouw zou moeten trouwen. Echter komt ze heel lief en leuk over. :) Geeft je toch te denken waarom hij eigenlijk niet wil. Of het de zenuwen van de dag zijn of iets anders. In elk geval laat hij er geen gras over groeien om het huwelijk goed te bezegelen, haha.

Goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Lisar

za aug 11, 2018 12:16 pm

Eén typo,"een diepe zucht" ipv "een diepe zicht." Voor de rest niets gezien, dus helemaal oké wat betreft dat niet meer kunnen corrigeren ;) .
Ik kan Lisars tegenzin voor al die drukte begrijpen. Arme jongen, dat hij zo beloofd had gekregen dat "het niet zo heel groot ging worden" en het dat uiteindelijk dus wel was, hahaha :lol:. Hij heeft dan weer wel geluk met Anare. Volgens mij was het feest dan wel "verplicht", ik geloof niet dat het zijn vader was die hem met één of andere dochter van een belangrijke familie ofzo heeft doen verloven/trouwen? Op zijn minst kreeg ik zeker de indruk dat hij héél veel van haar houdt :D. Goed geschreven!
A reader lives a thousand lives before he dies.

Terug naar “Gesloten: Zomer”