Zomerbucketlist

Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Zomerbucketlist

wo aug 01, 2018 6:02 pm

Yalena kijkt nieuwsgierig over het vuur heen naar Kiran die eindelijk het pakje uitpakt. Met een grote grijns laat hij het papier zakken.
‘Een schilderijtje?’ vraagt Yalena met een frons.
‘Niet zomaar een schilderij,’ zegt Kiran op samenzweerderige toon. ‘Zwemmen met zeemeerminnen, eenhoornrijden, een wens uit de wenspunt vangen.’
‘Wat,’ proest Yalena. Ze grist het schilderijtje uit Kirans handen en draait het naar het licht.

Zwemmen met de zeemeerminnen in de baai
Een eenhoorn berijden
X Trollenbrug oversteken
X Wens uit de wensput vangen
Overnachten in een reuzenboomhut
Vuurelfjes vangen
Een drank van de toverknol drinken


‘Hoe kom je hieraan?’
‘Mams vond dat ik de zomer nuttig moest besteden en vond dit op zolder.’
‘Het klinkt als een soort bucketlist.’
‘Maar er is niet veel afgestreept,’ gniffelt Kiran.
‘Wij zouden het veel beter doen.’
‘Zeker weten!’
Yalena werpt een blik op het donkere bos dat voorbij het tuinmuurtje van Kirans tuin begint.
‘Een reuzenboomhut is veel leuker dan deze tent.’
‘Als we onderweg een paar vuurelfjes vangen, hebben we direct sfeerlicht.’
‘Misschien geeft een toverknol ons wel een ontbijt.’
‘Dan kunnen we daarna zwemmen met de zeemeerminnen en rijden we op de eenhoorns naar huis.’
Yalena schiet in de lach. Zo lijkt de bucketlist niet veel voor te stellen.
‘Laten we gaan dan!’

Onderweg naar de reuzenboom komen ze bij een vennetje waar vuurelfjes te vinden zijn. Takken haken zich in hun kleding, als ze zich door het struikgewas heen banen om bij de oever te komen.
‘Shh!’
Kiran houdt abrupt stil en Yalena wijst voor hen uit. Het water kabbelt zachtjes en erboven schieten kleine oranje lichtjes schichtig heen en weer. Heel langzaam kruipt het tweetal naar de waterrand. De kleine fragiele wezentjes met lange gouddoorzichtige vleugels zijn vanaf hier beter te zien, terwijl ze over het wateroppervlak scheren.
Yalena haalt een glazen potje uit haar tas. Met een luide klik draait de deksel open. De vuurelfjes schieten alle kanten op en laten het vennetje in het duister achter. Bevroren blijven ze op hun knieën zitten.
‘Misschien komen ze zo nog terug,’ fluistert Kiran.
Het lijkt een eeuwigheid te duren, maar dan verschijnen er een aantal lichtjes boven het water.
‘Kijk!’ fluistert Yalena als een vuurelfje dichterbij komt. Ze rekt zich iets uit met het potje in haar ene hand en de deksel in haar andere.
‘Je moet heel snel zijn.’
Yalena knikt terwijl ze op haar onderlip bijt en nog iets verder naar voren buigt. Het vuurelfje vliegt vlak voor haar langs en Yalena brengt het glas en de deksel naar elkaar.
‘Ik heb hem!’
Ze slaakt een kreet. Het water spetter alle kanten op als ze het vennetje invalt. Proestend komt ze overeind. Het glazen potje drijft een eindje van haar vandaan.
‘Ik had hem echt,’ lacht ze. ‘Zag je het?’
‘Ja, maar ik denk niet dat het telt, nu ze is ontsnapt.’
Kiran vist het potje vol water uit het vennetje en draait de deksel erop.
‘Hier een aandenken,’ grinnikt hij.

Hun zaklampen flitsen van het pad en naar de donkere stammen. Met de maan en sterren hoog boven hen komen ze bij de reuzenboomhut aan. Ze moeten hun hoofd in hun nek leggen om de boom te zien. Te midden van de kroon is de hut tussen de kronkelige takken bijna één geworden met de boom. Dikke strengen klimop groeien om de stam, helemaal tot aan de kroon. Vanaf de grond kunnen ze geen deur vinden, dus beginnen ze op goed geluk te klimmen.
‘Denk je dat er iemand woont daarboven?’
‘Nee,’ antwoordt Yalena, ‘Er zijn hier toch helemaal geen reuzen.’ Ze stopt haar zaklamp in een zijvak van haar rugzak, zodat ze er net met haar hand bij kan. Het licht schijnt als een baken in de lucht.

Na een tijdje geklommen te hebben, zijn ze meters van de grond verwijderd is. Maar de hut is nog ver boven hen.
‘Echt, degene die die hut heeft gemaakt zou een slimmere manier gehad moeten hebben om boven te komen. Dit kun je toch niet dagelijks doen,’ puft Yalena.
‘Nee,’ hijgt Kiran. ‘er was vast een touwlift of zoiets.’
‘Maar hoe,’ verzucht Yalena, ‘moest die dan naar beneden komen als je de eerste was?’
‘Naar beneden laten als je weggaat?’
‘Dan zitten er voor je het weet indringers die je niet meer naar binnen laten. Oh! Ik denk dat we er zijn!’
Kiran kijkt omhoog en ziet dat Yalena, de vloer van de boomhut kan aanraken. Maar er is geen opening te zien.
‘Als we linksom bewegen, komen we vanzelf de deur tegen,’ zegt Yalena vastberaden.
Hun zaklampen zwiepen heen en weer terwijl ze opzij klimmen.
‘Daar!’
Kiran knijpt zijn ogen tot spleetjes en ziet dat er inderdaad een knop uit de vloer steekt. Als een geboren klimopklimmer beweegt Yalena zich naar de knop.
‘Volgens mij moeten we duwen.’
Met wat gekraak gaat het luik omhoog. Yalena hijst zich naar binnen en helpt dan Kiran. Hij laat zich achterover vallen en kijkt om zich heen.
‘Het is echt bewoond geweest.’
De hut is spaarzaam ingericht met een klein zitgedeelte, een klein houten aanrecht en wat lege planken. Er zijn twee deuren, een leidt naar een kleine lege voorraadkast en de ander naar een smalle slaapkamer met een stapelbed. Vermoeid laten ze zich op de bedden vallen.

‘Overnachten in een reuzenboomhut, check,’ mompelt Kiran slaperig als het zonlicht tussen de bladeren door gluurt. Boven hem rekt Yalena zich in een krakend bed uit.
‘Dit is nog eens een goed begin van een laatste zomervakantiedag.’
‘We kunnen opzoek naar een toverknol voor een ontbijt,’ zegt Yalena terwijl haar maag instemmend zachtjes rommelt.
Kiran kijkt bedenkelijk naar het luik.
‘Het kan niet de enige ingang zijn,’ mompelt hij. ‘Het verhaal gaat toch dat ze zich hier schuilden voor de reuzen? Hoe kan een oma of peuter hierboven komen?’
Hij draait langzaam rond en kijkt naar de stam van de boom. Links ervan zit de deur naar de slaapkamer. Rechts zit de deur naar de lege voorraadkast. Hij besluit daar nog eens te kijken. Met zijn handen glijdt hij over de muren in de voorraadkast op zoek naar een verborgen deur. Als hij de voorraadkast uitstapt valt zijn oog op een glanzende kromming in de stam waar zijn vingers precies inpassen. Hij haakt zijn vingers erin en duwt. Yalena is nieuwsgierig naar hem gaan staan.
‘Trek is?’
Met een zucht komt het hout naar hen toe en onthult een uitgehakte smalle houten wenteltrap. Met open mond kijken ze het trapgat in. Nieuwsgierig beginnen ze aan de afdaling.
‘Waar zouden we uitkomen? Diep onder de grond, wellicht? Er was geen deur onderaan de boom.’
‘Met al dat klimop is dat ook onmogelijk te zien.’
‘Ik heb echt geen idee of we al bijna bij de grond zijn,’ zegt Kiran na een tijdje. ‘De trap lijkt eindeloos.’
‘Dat dachten we ook toen we naar boven klommen. De hut leek steeds hoger,’ giechelt ze. ‘Misschien wentelt deze trap wel oneindig de grond in.’
‘Oh! De trap stopt!’
Met haar zaklamp werpt Yalena licht op de deur voor hen. Kiran zet zijn gewicht er tegenaan en moet flink duwen om er beweging in te krijgen. Er klinken knappende geluiden van klimop dat uiteen getrokken wordt. Het buitenlicht komt hen verblindend tegemoet.
Als de deur dichtgaat is deze onzichtbaar, tevreden kijken ze naar hun geheim.
‘Wat stond er nog meer op onze bucketlist?’
Kiran haalt het schilderijtje tevoorschijn.
‘Zwemmen met de zeemeerminnen in de baai, dat is hier vlakbij. En met deze zonnige ochtend zullen ze er vast zijn. De eenhoorns grazen geloof ik op de weide, daar heb ik ze een keer met pa gezien. En dan hebben we nog de drank van de toverknol.’
Yalena kijkt bedenkelijk.
‘Enig idee waar zij woont?’
Kiran schudt zijn hoofd.
‘Misschien komen we haar in het bos tegen?’
Onderweg naar de baai plukken ze bessen en paddenstoelen als ontbijt. In de verte zien ze tussen de stammen een hert en het gekwetter van vogels vult de lucht. Maar geen toverknol kruist hun pad.

De baai strekt zich weid voor hen uit als ze uit het struikgewas stappen. Het water klotst loom tegen grote platte rotsen, waar een zeemeermin ligt te zonnen. Iets verder op steken een paar hoofden nieuwsgierig boven het water uit. Rustig lopen ze de zeemeermin op de rots tegemoet. Net voor de rotspartij, blijven ze staan.
‘Hoi,’ zegt Yalena. ‘We willen graag met jullie zwemmen.’
‘Zwemmen,’ reageert de zeemeermin alsof ze het woord wil proeven. ‘Landwezens zwemmen niet, ze pootjebaden.’
‘We kunnen heel goed zwemmen,’ antwoordt Kiran vol zelfvertrouwen.
‘Laat maar zien.’
Kiran en Yalena grijnzen naar elkaar. Ze trekken hun zwemkleding aan en rennen het water in. De zeemeermin die op steen lag duikt vlak voor hen op.
‘Kom.’
Kiran grijpt haar uitgestoken hand vast en voor hij het weet verdwijnt hij onderwater. Yalena duikt hen achterna, als een hand haar pols vastgrijpt en haar hard de diepte intrekt. Van schrik opent ze haar mond en ziet alle lucht verdwijnen, maar de hand laat haar niet los. Alles wordt zwart voor haar ogen.

‘Gaat het, Yalena?’ vraagt Kiran, als ze haar ogen opent.
Kirans gezicht verschijnt in haar gezichtsveld en zijn natte haren laten koude waterdruppels op haar vallen. Achter hem ziet ze de weerspiegeling van water op een rotswand.
‘Waar zijn we?’ brengt ze half hoestend uit en duwt zich op haar ellenbogen omhoog.
‘In een grot. De zeemeerminnen brengen hier hun schatten heen. Maar je mag hier alleen komen, als je kunt zwemmen,’ grijnst Kiran.
Overal in de grot liggen munten, kleine beeldjes, zwaarden, servies met bonte schilderingen en heel veel schelpen.
De zeemeermin van de rots slaat hen vriendelijk gade.
‘Hebben jullie dit allemaal gevonden?’ vraagt Yalena.
‘De storm geeft ons graag cadeautjes.’
‘Dit moet van een piraat zijn geweest,’ roept Kiran als hij een roestig zwaard tevoorschijn haalt. ‘En hier, zijn schat van gouden munten.’
Yalena grinnikt en pakt een kroon op.
‘Deze is vast van een prinses geweest.’
Na een tijdje rond te hebben gekeken, vraagt Kiran hoe ze weer terug op het strand kunnen komen.
‘Als jullie ons landschatten brengen, dan leren we jullie zwemmen. Want dat leek echt nergens op.’
‘Wat voor schatten?’
‘Alle mooie dingen.’
‘Natuurlijk,’ stemmen ze in. Yalena heeft gelijk al een paar dingen in gedachte.
De zeemeermin verdwijnt onderwater en komt boven met iets slijmerig groens hoopje.
‘Eet op.’
Twijfelachtig kijken ze elkaar aan als ze het oppakken. Hun gezicht vertrekt als hun mond zich vult met de smaak van zeewater.
‘Niet uitspugen en niet inslikken. Kom!’
Yalena en Kiran springen in het water en laten zich gewillig door de zeemeermin meetrekken. Tot hun verbazing drukt het water lang niet zo op hen als normaal. Het lijkt bijna alsof ze adem kunnen halen.
De zeemeermin brengt hen naar de bodem van de baai, waar ze hen resten van scheepswrakken laat zien. Ze zwemmen tussen visscholen en laten zich door de stroming van de het water mee duwen.
Lachend staan ze aan het einde van de dag op het strand en zwaaien naar de zeemeerminnen.
‘Dat was geweldig.’
‘Echt wel! Wie had ooit gedacht dat we zo goed konden zwemmen,’ lacht Yalena.

‘Zullen we de eenhoorns voor een volgende vakantie bewaren? Ze gaan toch nergens heen en ik denk niet dat ze ons zwemavontuur kunnen overtreffen.’
‘Dat denk ik ook niet, ze zouden ons toch alleen maar van hun rug gooien.’
‘Toch hebben we al twee dingen van de bucketlist gedaan. Mag ik hem een tijdje bewaken?’
Kiran knikt.
‘Misschien bedenk je nog iets wat er ook op hoort’
‘Doe ik!’
Bij het stenen muurtje van Kirans huis blijven ze staan. Hun tent staat eenzaam aan de rand van de tuin.
‘Ik denk dat ik nog een nachtje ga kamperen,’ grijnst Kiran. ‘Tot morgen op school!’
‘Tot morgen!’
Yalena zwaait even naar hem en holt dan het pad af richting haar eigen huis met een brede grijns op haar gezicht en de bucketlist in haar armen geklemd.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Zomerbucketlist

do aug 02, 2018 5:51 am

Sterk verhaal, onderhoudend, zomers ook. wordt nog moeilijk om een keuze te maken straks.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: Zomerbucketlist

do aug 02, 2018 8:32 am

Wat een leuke bucketlist !!
Ik waande de mij onmiddellijk in een sprookjesverhaal.
Leuk en ontspannend. Vond het fijn om te lezen.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Zomerbucketlist

vr aug 03, 2018 5:03 am

Dank jullie wel voor de complimenten! :D
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Zomerbucketlist

vr aug 03, 2018 6:54 pm

Leuk en goed verhaal Maaike :) van genoten
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Zomerbucketlist

di aug 07, 2018 7:20 pm

Super leuk verhaal! Heel gezellig en vrolijk en eigenlijk gewoon heel relaxed. Het is ook wel eens fijn als je niet tijdens het lezen van een verhaal op het puntje van je stoel moet zitten van spanning ;)
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Zomerbucketlist

wo aug 08, 2018 6:02 am

Dank je wel Nurias en Nellineke. Dat was ook precies m'n uitdaging voor deze maand om eindelijk eens iets luchtigs en vrolijks te schrijven. Ben blij dat het gelukt is! :D
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Zomerbucketlist

za aug 11, 2018 12:27 pm

Ik raak er niet uit of dit een sprookjeswereld is, Yalena en Kiran in de "gewone" wereld leven en toevallig toegang hebben tot een sprookjeswereld, of ze zich alles in hun spel inbeelden en het eigenlijk vuurvliegjes, gewone boomhut en vissen waren :lol:. Interessante setting, haha xD.
Also, zeg nooit dat je goed kan zwemmen tegen een zeemeermin :shock: . Gelukkig is er niets gebeurd.
Leuke manier om zo met die bucketlist te starten, vooral omdat je in het begin het gevoel hebt dat dit zich in onze wereld afspeelt. Ik was zo van "hahaha die lijst" en meteen daarna "wacht... ze kunnen het echt doen?!" :lol:.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Zomerbucketlist

za aug 11, 2018 8:39 pm

Haha, zo had ik het nog niet bekeken. Misschien hebben het ze het inderdaad verzonnen, maar dan zit de vader ook in het complot. Hij had namelijk ook de eenhoorns gezien. :P

Wat de wereld betreft: Het is een soort van onze wereld, alleen dan met magie en bijzondere wezens. Het is dus echt-echt.

Ben blij dat je ervan genoten hebt :D
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Gesloten: Zomer”