De schim van het doolhof

Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

De schim van het doolhof

vr sep 29, 2017 6:54 am

Peter kijkt omhoog en naar het midden van het doolhof, daar staat hij weer op de uitkijktoren. Een paar minuten geleden stond hij daar nog. Peter kijkt vanuit de uitkijktoren naar beneden, daar staat hij weer in een van de gangen van het doolhof. Daar waar hij stond een paar minuten geleden. Zuchtend denk Peter na, waarom moest ik nu het doolhof in gaan van het park en hoe kom ik er weer uit. Hij besluit om door te lopen en niet meer naar de uitkijktoren te gaan. Elke gang is hetzelfde, grind op de grond en drie meter hoge groene hagen aan elke kant. Elke doorgang in de haag kan leiden naar de uitgang, nog meer gangen of een doodlopend stuk. Peter kijkt achterom, steeds ziet hij een schim waar hij stond een paar minuten geleden. Hij heeft wel een keer geprobeerd zijn eigen te roepen maar geen antwoord komt er terug. Peter loopt door, voor zich ziet een hij een schim van zich zelf. Even staat die schim stil en kijkt naar hem, maar loopt dan weer door. Peter besluit hem te volgen.

Uren gaan voorbij en Peter begint trek en dorst te krijgen, hij is al vier uur in het doolhof te zien op zijn horloge. Bijna is het donker en kan hij niet meer zien waar heen te gaan. Zuchtend loopt Peter verder, gevolgd door zijn eigen. Ben ik hier al geweest? Peter besluit maar steeds rechts te gaan, waar het doodloopt terug te gaan en rechts aanhouden. Minuten gaan voorbij en de avond begint de vallen. De zon verdwijnt achter een groene heg en de kou begint Peter te voelen. Er is geen wind, geen regen alleen maar kou. Bij een doodlopend stuk besluit Peter maar te gaan zitten op de grond in een hoekje. Hij trekt zijn jas helemaal dicht en de capuchon op. Kijkend naar zijn eigen schim is deze weg of toch niet. Peter ziet zijn eigen schim zitten op de vloer, maar verdwijnt als hij er naar toe loopt. Hij gaat precies zitten waar zijn eigen schim zat, Peter krijgt rillingen over zijn lichaam. Zijn ogen vallen dicht en Peter valt in slaap.

Opeens schrikt hij wakker, een zonnestraal schijnt in zijn gezicht. Vaag ziet hij een figuur staan in de verte, mijn eigen vast en zeker. Snel staat Peter op rent met nog slaap in zijn ogen naar zijn schim. Maar die verdwijnt als hij aankomt. Peter staat geschrokken te kijken want zijn schim rende opeens naar hem toe! Maar op een meter afstand verdwijnt de schim. Peter loopt maar weer verder zijn maag rammelt en hij voelt zich moe al na een paar meter. Rondkijkend is er niet meer te zien dan de drie meter hoge hagen en het grind. Als Peter op een kruising aankomt kan hij vier andere richtingen op. Hij draait rond en bekijkt elke gang maar dan is Peter vergeten waar hij vandaag kwam. Opeens verschijnen in elke gang de schim weer van hem zelf. Peter is verbaasd en kijkt naar een schim op een kruispunt en ziet twee schimmen in twee gangen. Hij roept en roep zo hard als hij kan. Peter hoort een stem en zwaait naar de schim waarvan hij denkt dat deze roept. Peter ziet de schim zwaaien en zwaait weer terug. Hij roept waar de uitgang is. Peter ziet alle schimmen verdwijnen behalve eentje, die verdwijnt niet maar zweeft langzaam weg. Snel als hij kan rent Peter de schim achterna, gang na gang. Peter rent en rent de schim blijft hem achtervolgen.

Dan opeens stopt Peter want de schim lost op, rondkijkend staat hij buiten het doolhof. Kijkend naar de uitgang staat daar zijn schim en op de uitkijktoren ziet Peter ook een schim. Peter wrijft in zijn ogen en dan zijn alle schimmen weg maar ook het doolhof. Alleen een herinnering bord is dat er een doolhof is geweest vier jaar geleden in het park. Peter kijkt op zijn horloge, vier minuten zijn verstreken vanaf het moment dat hij op deze plek aankwam.

Maar, maar ben ik vier uur in het doolhof geweest.
Laatst gewijzigd door nurias op za okt 07, 2017 7:27 am, 1 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

Re: De schim van het doolhof

vr okt 06, 2017 8:03 am

Goed verhaal, Nurias. Kort maar krachtig. Persoonlijk vind ik de titel erg goed gekozen; het sluit ook goed aan bij het verhaal.
De vier jaar/vier uur/vier minuten op het einde vind ik ook mooi gevonden. Het geeft het verhaal een mysterieuze afsluiting.
Over het algemeen vind ik echter wel dat er nog wat kan veranderen aan het taalgebruik. Ik weet niet of je het verhaal na het schrijven nog even nakijkt voordat je het plaatst? Als je dat niet doet, zou ik je adviseren om dat in de toekomst wel te gaan doen. Dan kan je de foutjes er nog even uithalen. Kan je je tijdens het schrijven zelf mooi focussen op het verhaal. Nu staan er nog veel taalfouten in het verhaal. Een tip is misschien om je verhaal hardop voor te lezen als je het geschreven/verbeterd hebt. Als je het hoort, zal je toch eerder zien welke zinnen nog niet helemaal kloppen. Ik doe het zelf ook altijd, en ik merk dat het enorm helpt bij het maken van mooie, goedlopende zinnen.
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: De schim van het doolhof

za okt 07, 2017 7:22 am

JochemCommissaris schreef:
vr okt 06, 2017 8:03 am
Goed verhaal, Nurias. Kort maar krachtig. Persoonlijk vind ik de titel erg goed gekozen; het sluit ook goed aan bij het verhaal.
De vier jaar/vier uur/vier minuten op het einde vind ik ook mooi gevonden. Het geeft het verhaal een mysterieuze afsluiting.
Over het algemeen vind ik echter wel dat er nog wat kan veranderen aan het taalgebruik. Ik weet niet of je het verhaal na het schrijven nog even nakijkt voordat je het plaatst? Als je dat niet doet, zou ik je adviseren om dat in de toekomst wel te gaan doen. Dan kan je de foutjes er nog even uithalen. Kan je je tijdens het schrijven zelf mooi focussen op het verhaal. Nu staan er nog veel taalfouten in het verhaal. Een tip is misschien om je verhaal hardop voor te lezen als je het geschreven/verbeterd hebt. Als je het hoort, zal je toch eerder zien welke zinnen nog niet helemaal kloppen. Ik doe het zelf ook altijd, en ik merk dat het enorm helpt bij het maken van mooie, goedlopende zinnen.
Bedankt voor de reactie.

Lees het achteraf ook hardop en controleer alles op fouten, toch blijft het er in zitten op een of andere manier. Misschien heb ik er gewoon geen oren en ogen voor :lol: Toch merk ik ook vaak dat ik schrijf met hoe ik zelf praat met een klein dialect

Maar ga nog wel het een keer overlezen
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: De schim van het doolhof

zo okt 08, 2017 11:05 am

Leuk en spannend verhaal! Dat van die 4 jaar, 4 minuten en 4 uren is goed bedacht. Ik vraag me heel er af of hij soort van terug in de tijd is gegaan en steeds zichzelf tegenkwam. Misschien van vroeger toen hij door dat doolhof liep, ook al kan hij het zich niet herinneren. Ik zou als ik hem was in elk geval nooit meer dat doolhof ingaan, haha.

De eerste alinea vond ik een beetje verwarrend. Ik vermoed dat hij steeds heen en weer loopt van de uitkijkpost naar de gangen en weer terug. Maar zoals het nu geschreven is, is het net of hij van plek teleporteert. Omdat hij in de rest van het verhaal loopt - en achtervolgt wordt door opdoemende schimmen - vraag ik me af wat er in de eerste alinea gebeurt. Of heb je het zo geschreven, omdat die schimmen opdoemen, dus omdat hij overal zichzelf soort van ziet, hij het idee heeft dat hijzelf overal opdoemt?

Verder leuk verhaal :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Gesloten: Het doolhof”