Oudjaarsavond

Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Oudjaarsavond

za apr 29, 2017 7:53 pm

Vanaf vanavond is Liv niet meer een klein meisje. Want nu ze tien jaar is, hoeft ze niet meer tussentijds naar bed, totdat de klok twaalf uur slaat en iedereen afscheid neemt van oudjaarsavond. Samen met de grote mensen doet ze mee met spelletjes en straks drinkt ze kinderchampagne. Energiek springt ze door het huis, genietend van de geur van versgebakken oliebollen en fantaserend over al dat moois dat in de lucht te zien zal zijn. Dit is veel spannender. Buiten wordt zo nu en dan al wat afgestoken met harde knallen. Liv mag zelfs sterretjes vasthouden.
‘Kijk, dat is een mooie groene hè,’ zegt oma tegen Liv als het meisje eindelijk rustig op een stoel gaat zitten en ze samen naar buiten kijken.
‘Dat doet me denken aan de Gronnog die vroeger op het internaat ronddwaalde. Het dacht altijd dat ik ‘m niet zag.’
‘Gronnog?’
‘Ja, kindje. Het zijn kleine wezentjes, niet groter dan mijn hand. Doen net of wij niet bestaan. Ze voelen zich het prettigst in de schaduw, want daar houden wij dan weer niet van.’
‘Ik vind schaduw niet eng, hoor. In de zomer is dat juist heel lekker.’
Oma lacht en legt haar hand op Liv’s been.
‘Niet die schaduw. Die achter je deur en in je kast,’ zegt ze met een knipoog.
‘Zoals de boeman?’
‘Zoiets,’ zegt oma peinzend. ‘Maar ze zijn er niet om ons bang te maken.’
‘Wat doen ze dan?’
‘Dat weet ik niet precies. Ze zijn altijd in de weer met spullen. Vergeten…’
Wat haar oma nog meer wil zeggen gaat op in de tv die harder wordt gezet en iedereen die luidruchtig begint af te tellen.
‘Twee, één, gelukkig Nieuwjaar!’ roept iedereen tegen elkaar.
Liv krijgt een glaasje kinderchampagne en ze maken met z’n allen een groepsfoto. Als ze haar jas wil aantrekken om het spektakel buiten te kijken, houdt haar moeder haar tegen.
‘Waar is je vuurwerkbril?’ Liv wijst naar boven. ‘Ga maar gauw halen!’
Ze rent de trap op, gooit haar kamerdeur open en klikt het licht aan. Haar volle knutselbureau haalt ze overhoop, de half afgemaakte tekeningen fladderen door de lucht en alle pennen, penselen en krijtjes rollen door elkaar. Maar haar bril ligt er niet.
In een wilde draai, draait ze zich om en stampt naar haar nachtkastje. Straks mist ze alles! Daar moet ze hem hebben gelaten, want gisteravond had ze hem dicht bij zich willen houden. Het enige wat op haar nachtkastje staat is haar bedlampje en het sprookjesboek waarin ze samen met papa voor het slapengaan leest.
Buiten klinken harde knallen vergezelt door ooh’s en aah’s. Ze zal het niet laten gebeuren het feest buiten aan haar voorbij te laten gaan en als een kleuter binnen te moeten blijven.
Ze hurkt bij haar bed neer en gluurt eronder. Ondanks haar grote kamerlamp, die speelse schaduwen op het plafond werpt, is het te donker onder haar bed om er goed te kijken. Met haar groene zaklamp in de aanslag, gaat ze voor haar bed liggen en klikt het ding aan. Een witte gloed verspreid zich onder haar bed en glijdt over schoenen, weggeschoven speelgoed en verstopte knuffels. In de verste hoek ziet ze haar bril liggen! Maar het ligt in de handen van een vreemde pop die ze niet eerder heeft gezien.
Zou een van haar vriendinnetjes die hebben achter gelaten na het logeren? Nieuwsgierig kruipt ze onder haar bed, dichter naar de pop. Hoe kan die in de verste hoek terecht zijn gekomen? Het speelgoed is kleiner dan de poppen waar zij meestal meespeelt en het heeft iets weg van een kleine trol, met groenig haar in een punt. Als ze het been vastpakt, voelt deze warm aan. Ze slaakt tegelijk met de pop een kreet van schrik en deinst achteruit. Door de snelle beweging knalt ze met haar hoofd tegen de lattenbodem aan. Ze blijft verstijfd liggen en staart met grote ogen naar de pop, dat met even grote ogen terug staart.
‘Jij bent ontwaakt!’
‘Jij praat!’
‘Natuurlijk praat ik,’ zegt het wezentje bits. Het heeft zijn beentjes opgetrokken en zijn armen eromheen geslagen.
‘Wat doe jij onder m’n bed?’
‘Dit is mijn schuilplaats. Voor als het licht wordt,’ het wezentje maakt een rillend gebaar. ‘Dat brand,’ fluistert het samenzweerderig. ‘En jij hoort hier niet te komen! Alleen een Gronnog.’
‘Gronnog? Maar dit is míjn slaapkamer en dat is míjn vuurwerkbril. Zonder mag ik niet naar buiten vanavond.’
‘Vergeten is van mij,’ en het wezentje houdt het strakker in zijn handjes.
‘Ik heb de bril gevonden en ben hem niet meer vergeten. Dus dan is het weer van mij.’
Het Gronnog wezentje haalt verwaand zijn neus op.
‘Zo werkt het niet. En je hoort mij ook niet te zien.’
‘Ik zal het niet verklappen als ik mijn bril terug mag.’
Liv strekt haar arm uit. Het wezentje trekt zijn puntige neus op en schudt zijn hoofd heen en weer.
‘Van mij!’
‘Alsjeblieft,’ smeekt Liv. ‘Ik zal het heus niemand zeggen.’
‘Liv!’
‘Dat is mijn papa.’ Liv kijkt half over haar schouder heen, als ze terug kijkt is het wezentje verdwenen, alleen haar bril ligt er nog. ‘Waar ben je heen?’
Maar er komt geen reactie. Liv pakt haar vuurwerkbril op het moment dat twee warme handen haar onder het bed uittrekken.
‘Kom, je mist al het vuurwerk.’

Even later staat ze buiten en kijkt ze naar de lucht, waar de ene vuurpijl na de andere een prachtig lichtspektakel vertoond.
‘Papa, weet jij wat Gronnogs zijn?’
Ze houdt haar vaders hand stevig vast. Met haar hoofd in haar nek, zodat ze alles goed kan zien.
‘Ja, dat zijn kleine wezentjes die in de donkere hoekjes van je kamer wonen en genieten van de kleine dingen die wij vergeten. Ze zijn heel schuw. Althans, dat vertelde je oma altijd. Ik heb er nog nooit een gezien. Hoe kom je daar zo ineens bij?’
‘Oh, oma vertelde erover,’ antwoordt Liv. Zou ze het wezentje ooit nog een keer zien of zou ze hem weggejaagd hebben? Als hij op haar vergeten spullen past, mag hij best in een donker hoekje van haar kamer blijven. Dan zal ze nooit meer iets kwijt raken, bedenkt ze met een glimlach.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Oudjaarsavond

ma mei 01, 2017 6:48 am

Leuk verhaal! @Maaike
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: Oudjaarsavond

di mei 02, 2017 8:04 am

Leuk verhaal. Nu ben ik echt wel nieuwsgierig.

Zou er onder mijn bed ook een Gronnog wonen ?
Komen die bij je wonen zodra je geboren wordt?
Ja, ik zit nu met een heleboel vragen!

Hier kan je nog een mooi verhaal rond schrijven.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Oudjaarsavond

wo mei 03, 2017 6:03 pm

mag Liv hoeft ze niet meer tussentijds naar bed,
Twee dingen door elkaar, geloof ik :) .
Tof dat je de vreemde bewoner door een verhaaltje van die oma introduceerde! En haha, haar conclusie op het einde is prachtig xD . Dingen die kwijt zijn, zijn niet kwijt want Gronnog heeft ze (leuke naam, btw). Ook goede dialogen, ze lezen vlot en aangenaam.
Eh, wrm zou je met een vuurwerkbril naar vuurwerk kijken? Ik heb er nog nooit van gehoord, maar ik neem aan dat het echt bestaat? Oh lol, geen flauw idee eigenlijk :lol: .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Oudjaarsavond

wo mei 03, 2017 7:43 pm

Dank jullie wel! :D Fijn dat het bevalt!

@Katrien, ja het heeft zeker potentie om verder uitgewerkt te worden. Wellicht uit het perspectief van de Gronnog, En ik weet zeker dat er bij jou ook eentje woont als je zo nu en dan iets kwijt bent ;)

@Nayalina thnx voor dat zinnetje! Een vuurwerkbril wordt hier in Nederland (ik denk dat jij in België woont?) de laatste jaren steeds meer gebruikt, met name voor kinderen. Het voorkomt dat ze vuurwerk in hun ogen krijgen, omdat er tegenwoordig zoveel oogletsel van vuurwerk komt. (:
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Oudjaarsavond

wo mei 03, 2017 7:53 pm

Ah op die manier :P . Ik kijk meestal van een behoorlijk grote afstand naar vuurwerk, als ik er al niet dwars doorheen slaap xD . En idd, ik woon in België :) .
A reader lives a thousand lives before he dies.

Terug naar “Gesloten: Vreemden in één huis”