Spiegelbeeld

Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Spiegelbeeld

di apr 25, 2017 11:38 am

Hierbij mijn inzending voor de wedstrijd :)

Heb een tijdje getwijfeld of het een goede verhaallijn is, maar toch nu wel tevreden. Veel lees plezier..

Lissy werkte al 10 jaar in ploegendiensten bij een distributie centrum en woonde op een kamer met gedeelde keuken, wc en douche. Ooit wilde Lissy een eigen huis kopen maar steeds kwam weer iets tussendoor wat geld kosten. Vooral verzekeringen, huisarts en tandarts wat deze tijd veel kost. Vooral zoals Lissy als je maar basisverzekerd was. Lissy had wel een mooie kamer, een L vorm met een heel groot balkon op het zuiden. Met gemak kan ze alles kwijt wat ze had, de meubels had ze zelfs gekregen van de haar ouders. Die waren zelfs nu nog goed, al begonnen deze wel wat af te slijten.

Als Lissy thuiskomt om drie uur in de middag is ze een beetje verbaasd over haar kamer. Want deze is en zooitje aan kleren en spullen, Lissy weet zeker dat ze vanochtend alles had opgeruimd wat ze altijd deed. Na een douche en een kop thee ruimt ze alles op, ook is ze verbaasd dat de wasmand zo snel weer vol is. Lissy haalt haar schouders op en doet gelijk maar de was. Tegen vijf uur is ze klaar en kijkend naar een serie op Netflix maakt ze avondeten.

Maar opeens hoort Lissy een sleutel in haar kamerdeur gaan, vast weer de huisbaas, gaat er door Lissy haar hoofd. Die had altijd de gewoonte om zonder te kloppen binnen te komen. Als Lissy de deur open doet staat ze opeens oog in oog met een meisje.
“Wat doe jij op mijn kamer?” Roept het meisje kwaad.
Lissy kijkt haar verbaasd aan, “jouw kamer? Nee dit is mijn kamer. Wie ben jij trouwens, je woont niet in dit huis.”
“Ja wel! Mijn kamer en spullen, waarom heb jij mijn kleren aan?” Roept het meisje kwaad.
“Dat zijn mijn kleren die je aan hebt!” Roept Lissy geïrriteerd.
Het meisje duwt Lissy op zij en stapt de kamer binnen en kijkt rond, “zie je! Dit ben ik op deze samen samen met mijn ouders.”
“Wie ben je want dat ben ik op die foto,” roept Lissy.

Beide meiden kijken elkaar aan en vallen dan in verbazing dat ze elkaar spiegelbeelden zijn.

“Ik ben Lissy de Groot,” roept Lissy. “Dit is mijn kamer, spullen en kleren.”
“Nee, ik ben Lissy de Groot!” Roept het meisje.
“Ho wacht even, jij kan mij niet zijn! Hoe lang woon je al hier,” roept Lissy.
Het meisje bekijkt Lissy van tenen tot hoofd, “verbazend wekkend. Jij bent mij en ik ben jouw, woon hier 10 jaar.”
“Zijn we tweelingen?” Vraagt Lissy.
Het meisje kijkt nog een keer rond, “gebruiken we nu dezelfde spullen en kleren?”
“Dit is eng!”
“Zeker eng! Tweelingen kan echt niet, dan hadden mijn ouders wel iets gezegd erover. Wat is geboorte datum?” Vraagt het meisje.
“1984, geboren in Lopber. Hier heb je mijn id,” verteld Lissy.
Het meisje bekijkt de id en pakt dan haar eigen en geeft deze aan Lissy, “ook geboren 1984 in Lopber. Hebben jouw ouders ook de kamer voor je ingericht aan spullen.”
“Ja dat klopt!” Verteld Lissy.
“Weet je, dit is echt eng! Ben enig kind en het kan niet anders dan dat we een tweeling zijn,” verteld het meisje als ze haar jas uit doet. Als of het een gewoonte is hangt het meisje haar jas op aan de kapstok en wilt ze haar huisvest aantrekken, maar die heeft lissy aan. Lissy is verbaasd als het meisje naar de slaapkamer loopt en een begint zich om te kleden met haar kleren.
"Maar, dat zijn mijn kleren?" Verteld Lissy.
Het meisje kijkt haar aan, ''mijn kleren en jij hebt mijn huisvest aan."
"Nee mijn kleren en huisvest!" Roept Lissy.
Na het opkleden gaat het meisje zitten op bank. “werk jij soms in de ploegendiensten? Zelf wel en toevallig ben ik nu thuis, want ik verwacht een duur en belangrijk pakketje.”
Lissy gaat bij haar op de bank zitten en is nog steeds in diepe verbazing. “Ben ook enig kind en ja we moeten tweelingen zijn. Maar waarom hebben we dan dezelfde naam en zijn we nooit elkaar tegen gekomen in die tien jaar. Werk ook in ploegendiensten, bij de AH distributie centrum. “
“Ik ben bij de Blokker distributie centrum wat er naast is. Vreemd ja, vooral dat we dezelfde naam hebben. Dan hebben wel elkaar steeds mis gelopen door de ploegendiensten.” Verteld het meisje.

Beide meiden kijken elkaar aan en ze vinden het maar eng blijven!

Lissy en meisje ontdekken al snel dat ze de tien jaar dezelfde leven lijden. Naast het mislopen van elkaar met ploegendiensten blijken ook hun vakanties en ziek zijn afgestemd te zijn op elkaar. Aan hun ouders vragen kan niet, want die zijn acht jaar geleden komen te overlijden. Familie banden zijn verwaterd en ook hebben ze geen vrienden.
“Maar wat doen we nu?” Vraagt Lissy.
Het meisje heeft thee gezet en komt weer bij Lissy op de bank zitten, “dit is vast ook jouw favoriete mok?” Lissy knikt ja, “weet het niet.”
“Maar had jij en zooitje achterlaten vanochtend? Was er verbaasd over dat ik het zal zijn,” vraagt Lissy.
Het meisje knikt ja, “had me verslapen. Normaal ruim ik ook alles, zoals jij het zal doen.”
“Maar waar woonde je tien jaar geleden?” Vraagt Lissy.
“Ees provincie Drente,” verteld het meisje. “En jij?”
“Den Haag,” verteld Lissy. “Maar welk faccebook account heb jij en we hebben dan ook dezelfde bankpas en paspoort.”
het meisje pakt haar telefoon, "dit is mijn facebook account.'
Lissy pakt haar telefoon, "maar dat is ook mijn facebook account!"
Het meisje pakt haar bankpas en Lissy ook, beide zijn hetzelfde alleen een andere pasnummer.
“Vreemd! Echt weet nu niet wat ik moet denken en is dit een droom, wil je mij knijpen.” Vraagt het meisje. Lissy knijpt het meisje om een aantal pijnlijke plekken en het meisje bij Lissy, maar beide meiden zijn toch wakker! “Gebruik mijn facebook account ook tien jaar, aangemaakt door mijn vader.”
“Hier ook door mijn vader,”verteld Lissy. “Maar het is toch niet mogelijk zonder het te merken. We moeten het gezien hebben dat bepaalde dingen niet kloppen op onze bankrekening want jij koopt dingen die ik mogelijk niet zal kopen. facebook, had kan toch niet. Hoe zit het met de paspoort, denk dat we onze geboorte bewijzen maar moeten opvragen.”
“Nee zag niets vreemds aan de bankrekening, alles leek heel normaal aan inkomen en uitgaven.” Verteld het meisje. “Maar hoe zit het dan met onze inkomen, heb nog nooit betalingen gezien van AH distributiecentrum.”
“Ik van de Blokker,” verteld Lissy en pakt de Onlinebank erbij om deze eens goed te bekijken.
Beide meiden zien nu pas dat ze niet direct door AH of Blokker worden betaald maar door een financieel bemiddeling kantoor. Waarom hun levens hetzelfde zijn willen de meiden uitzoeken en ze beginnen bij dat kantoor en ze vragen hun geboorte akte op bij de gemeente.

Beide meiden willen zeker weten dat ze op elkaar lijken en Lissy loop als eerste naar de gemeenschappelijke keuken waar mede huisbewoner Henk eten maakt.
"Middag Henk," verteld Lissy. "Weer iets lekkers aan het koken."
Henk kijkt Lissy aan, "middag Lissy en ja spaghetti. Ook een hapje mee eten, heb genoeg."
"Nee, heb een pizza." Verteld Lissy en doet dan de oven aan.
Later gaat het meisje naar de gemeenschappelijke keuken waar Henk nog bezig is om de pizza erin te doen, "nog bezig Henk."
Lissy staat om een hoekje mee te luisteren.
"Bijna klaar," verteld Henk en heeft niets in de gaten dat de meiden geruild hebben. "Welke pizza heb je Lissy?"
"O, kip ananas." Verteld het meisje. "Henk, mag ik wat vragen?"
"Natuurlijk."
Het meisje kijkt voorzichtig naar Lissy, "het is een beetje vreemd. Maar heb je ooit iets verkeerds of anders aan mij gezien. Of andere in het huis waarvan je weet."
"Nee, niets. Alleen soms dat je wel eens vreemde diensten had," verteld Henk. "Bedoel, je ging dan werken en na een uur kwam je weer thuis. Heb nooit gevraagd waarom maar dacht dat er geen werk was. Op mijn werk gebeurde het ook vaak."
Het meisje lacht, "klopt geen werk."
"Nu me ik mij herinner, vond altijd wel dat je veel was had. Weet, vrouwen hebben altijd veel was maar bij jouw!"
Weer lacht het meisje, 'eet smakelijk Henk."
Beide meiden kijken elkaar en weten het even niet meer.

Drie dagen gaan voorbij en beide meiden zijn nog niets opgeschoten want het financieel bemiddeling kantoor kunnen ze niet vinden . Ook niet bij de kamer van koophandel en op het adres is er alleen een postbus.

Als Lissy terugkomt van werk verwacht ze dat het meisje thuis is want die heeft zich ziek gemeld. Maar het meisje is niet thuis en na drie dagen lijkt het of ze nooit heeft bestaan. Lissy kijkt op de Onlinebank, verbaasd ziet ze dat haar loon nu wel van de AH komt en niet bemiddelingskantoor. Na vraag bij de gemeente is er nooit een aanvraag geweest voor een geboorteakte. Toch ziet Lissy iets vreemd, een rode jack waarvan weet dat ze niet gekocht heeft. Bekijkend staat haar naam erin. Zal deze jas van de andere Lissy zijn?

Op die vraag zal Lissy nooit antwoord krijgen.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Spiegelbeeld

ma mei 01, 2017 3:10 pm

Haha, met dat bemiddelingskantoor is wat meer aan de hand xD . Ik bedoel, het lijkt of ze er in geslaagd zijn twee identieke mensen compleet langs elkaar heen te laten leven :lol: . Leuke invalshoek die je aan het wedstrijdthema hebt gegeven, ik heb de andere verhalen nog niet gelezen maar zelf dacht ik meteen aan wat griezeligere dingen. Ook goed dat je er op het einde nog iemand anders hebt bijgehaald die dan vertelt waarom er hem nooit iets echt vreemds was opgevallen. Wel hier en daar nog een foutje, meestal gewoon een letter verkeerd ;) .
A reader lives a thousand lives before he dies.
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: Spiegelbeeld

di mei 02, 2017 7:48 am

Het verhaal uitwerken rond ‘spiegelbeeld’ is goed gevonden.
Hun leven loopt inderdaad parallel. Dezelfde naam, dezelfde woning, … enz.

Op een bepaald moment dacht ik dat ‘Lizzy’ alles gefantaseerd heeft. Zeker nadat Henk niets heeft opgemerkt.
De situatie met dat bemiddelingskantoor is heel vreemd. Zodra duidelijk wordt dat daar allerlei zaken niet kloppen verdwijnt de ‘tweede’ Lizzy plotseling. Heeft ze dan toch gedoomd ?

Echter de opmerking "Zal deze jas van de andere Lissy zijn?" doet mij hieraan twijfelen.
Hier is echt iets vreemd aan de hand!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Spiegelbeeld

za mei 06, 2017 8:32 pm

Wat een bizar verhaal, dat je thuiskomt en daar zie jezelf al staan. :O Ik kreeg een beetje het idee dat een van de twee op de een of andere manier uit een spiegel is gestapt en even het leven van haar echte beeld wilde ervaren. Wat ik me nog afvraag, alles van de meiden is hetzelfde alleen de een komt uit Den Haag en de andere uit Drenthe. Is daar een reden voor?

De derde alinea's voelde als een los stukje, in plaats van een doorlopend verhaal. Ik denk dat het komt door 'maar opeens'. Als je hier beschrijft dat ze het hoort, terwijl ze alleen woont, dan komt de spanning des te meer over ;)

Goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Gesloten: Vreemden in één huis”