Infiltreren

Los een mysterie of een misdaad op.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 721
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Infiltreren

di aug 21, 2018 7:26 pm

Leuk vervolg :)
Al is die Yvonne erg slecht ingelicht over het leven dat ze moet leiden. Ben benieuwd of daar nog een reden achter zit.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 502
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Infiltreren

zo feb 24, 2019 2:29 pm

“Morgen schat,” zegt Mark als Saskia in de ochtend beneden komt en ontdekt heeft dat hij al meiden heeft wakker gemaakt. “Zal ze ook brengen naar school, kan je zelf rustig ontbijten.”
Nadat de meiden en Mark weg zijn kijkt Saskia, zittend aan de eettafel met een koffie en een broodje, naar Lisa. Die speelt met speelgoed en kletst complete verhalen. Later komt Mark terug.
“Tjonge wat worden de meiden groot niet. Stopte bij de school en voordat ik het wist en waren ze de auto uit, doei pap was het alleen.”
Saskia lacht, “ja inderdaad. Net als bij fietsen, altijd voorop rijden zo ver mogelijk en voordat ik het weet en aangekomen zijn ze in het klaslokaal.
Mark kijkt haar aan, lacht en zet koffie met de Senseo apparaat, erna komt hij ook aan de eettafel zitten. “Zullen we vandaag eerst een wandeling maken en erna grote boodschappen doen?”
“Ja is goed.”
“Is goed, waar is mijn vrouw gebleven?”
Saskia zit hem aan te kijken en snapt het wel, “hier zo.”
“Je kan mij alles vertellen dat weet je. Maar normaal heb je geen tijd voor zulke wandelingen en boodschappen het moet altijd in de avond van je.”
“Tijd voor verandering niet. Hoe was het op werk en heb je nog dagen vrij.”
Mark kijkt Saskia aan en snapt wat hij denkt zijn vrouw niet. “Ben nog een week vrij en dan gewone dagen van negen tot vijf. Het loopt zoals altijd op het werk.”
“Fijn om te horen. Nog steeds op dezelfde afdeling en collega's"
"Bijna hetzelfde, alleen een nieuwe collega Edwin. Jonkie nog van 23. Maar verder de saaie dagen weer in."
Lisa komt naar Saskia en kijkt haar. "Kijk, ik gedaan."
Saskia lacht en tilt haar op, zittend op haar schoot laat Lisa trots zien wat ze met duplo heeft gemaakt.

Saskia voelt zich ongemakkelijk tijdens het wandelen in de stad. Ze kent Mark niet en zijn werk. Lisa loopt tussen hun in, kletsend over alles wat ze ziet.
“Dit is even vreemd.”
Saskia kijkt hem aan, “hoezo?”
“Nou, wandelen in de stad als een gezin op een normale doordeweekse dag. Komen er nog meer veranderingen eraan?”
“Misschien, maak je niet druk het is niets ernstig en als het zo is dan zal ik het wel zegen. Wilde gewoon meer tijd doorbrengen. Lisa is straks ook vier en dan naar school.”
“Dat is waar, zullen we hier een koffie nemen en een broodje?”
Saskia kijkt hem aan en weet niet hoe Yvonne haar leven is met Mark en merkt nu dat hij iets begint te merken. Dat voor hem zijn vrouw wel erg veranderd is.
“Voor mij een cappuccino en een tosti ham kaas. Voor de jongedame een Fristi en ook een tosti ham kaas.” Verteld Saskia als ze gaan bestellen.
Mark kijkt Saskia aan en valt weer in een ongeloof hoe zijn vrouw is. Ze bestelt nooit cappuccino, altijd thee met een smaakje en erbij een gebakje. Voor Lisa Fristi en een tosti, altijd appelsap en ze eet met ons mee? “Voor mij ook een cappuccino en een broodje warm vlees.”
“Zo, wat wil je vanavond eten?”
Wat, dat vraagt ze mij nooit! “Spruitjes met kip.”
“Ja is goed en vind je het erg om te koken.”
“Nee zeker niet.”
Na de lunch gaan ze weer wandelen, Mark houdt Saskia goed in gaten want hij ziet zijn vrouw en die is compleet verandert in de tijd dat hij weg was. Bij het boodschappen doen merkt Mark op dat Saskia geen boodschappenlijstje heeft en alles uit het hoofd doet. Ook zo maar wat pakt. Ze geeft zelfs Lisa een broodje zonder dat deze betaald is! Zijn vrouw zal dit nooit doen.

“Hoi meiden.” Roept Mark als hij Loes en Lieke ophaalt van school. “Hoe was jullie schooldag.”
De meiden kletsen meteen over hun schooldag zoals altijd door elkaar. Mark lacht erom. “Meiden we gaan eerst even een stukje wandelen.”
De meiden kijken hun vader vreemd aan.
“Waarom?” Vraagt Lieke want normaal is het meteen naar huis en eerst huiswerk maken en leren.
“Nou wil eigenlijk even praten met jullie. Misschien een vreemde vraag, maar hebben jullie iets gemerkt aan jullie moeder. Wat anders en vreemd is.”
“Mama noemde mij Lisa,” zegt Lieke. “Dat doet ze nooit.”
Loes denkt na, “dat is vergeetachtig wordt. Mama wist niet eens meer waar de potjes stonden terwijl ze zelf heeft neergezet.”
“De macaroni!” Roepen de meiden tegelijk. “En dat we naar de patatzaak gingen zo maar!”
“De macaroni was echt niet te vreten pap! Mama’s macaroni is altijd lekker,” roept Lieke.
“Ja en mama moest overgeven toen Lisa gekleid had in een ochtend. Het stonk echt vreselijk pap maar mama gaat nooit over haar nek. Had Daphne haar moeder gebeld en met haar konden we mee want mama had moeite met schoonmaken en aankleden van Lisa.” Verteld Loes.
Mark staat verbaasd te luisteren naar de meiden, alles wordt maar vreemder en vreemder voor hem.
“Ja die ochtend zij ze ook sorry tegen ons wat er gebeurd is.” Roept Lieke.
“Maar pap, is alles goed met mama?” Roepen beide meiden tegelijk.
Mark zucht, “ja vast wel. Alles zal wel een goede redenen hebben.”

Thuis na het eten en als de meiden op bed liggen zit Mark op de bank, naast hem Saskia. “We moeten praten.”
Saskia kijkt hem aan, “oké.”
“Zeg het maar gewoon eerlijk. Sinds ik thuis ben gekomen ben je helemaal anders dan normaal, herken mijn eigen vrouw niet meer. Dingen doe je anders, vergeetachtig en tja ik weet het niet meer! Sorry maar, maar zoals was je ook bij de zwangerschap van de tweeling. Ben je misschien...?”
Had dit wel verwacht, zonder enige studie en inleving in Yvonne haar leven is het moeilijk Yvonne te zijn. Moest haar ook opeens zo maar zijn, omdat collega agente Bea ziek was geworden. Ben ook nog zo groentje als agente en om nu al deze soort acties te doen. Maar wel een goede redenen.
“Als ik nu ja zeg.”
Mark gaat op de koffietafel zitten voor Saskia, hij kijkt recht in haar ogen. Erna pakt hij haar handen. “Meen je dat, dat je opnieuw zwanger bent.”
“Ja klopt.”
“Hoeveel weken en wanneer heb je een test gedaan.”
Weken en test? “Zes weken.”
“Zes weken! Maar, maar… Ben zo blij voor ons gezinnetje, maar wel onze laatste.”
Saskia kijkt hem aan met een lach. “Ja klopt. Sorry dat ik het niet verteld heb en dat mijn gedrag daarom zo anders was.”
“Nee geen sorry schat, snap je nu helemaal maal. Dan hebben we nu veel over na te denken, de babykamer en spullen. Natuurlijk als we het echt weten de meiden inlichten. Ga nu ook meer thuis werken, niet zo veel meer op werkvakanties. O, daarom was je ook zo terughoudend met seks.”
Nog dolblij staat Mark op en gaat even naar de keuken.

Wat heb ik nu gedaan! De echte Yvonne is niet eens zwanger en zelf helemaal niet. Mijn buik zal nooit groeien. Maar wat was Mark blij zeg, of ze het gepland hebben. Vier kinderen, pfff pittig dan.

De volgende dag zit Saskia weer aan de eettafel, Mark is de tweeling naar school aan het brengen met Lisa. Dan gaat de deurbel.
“Hoi Yvonne,” zegt Bianca. “Ben je alleen.”
“Ja ben alleen.”
“Mooi, lust wel een koffie.” Saskia heeft geen keuze als Bianca haar opzij duwt en naar binnenloopt. “Waar is Mark?”
“Mark, o de meiden naar school aan het brengen met Lisa. Komt zo terug.”
Bianca doet haar jas uit en gaat zitten aan de eettafel. “Luister. Nu we meer kunnen vertrouwen gaan we vanmiddag we dingen doen. Jij gaat mee want we hebben je nodig.”
“Maar zal wat met Mark gaan doen, hij is zo lang weg geweest.”
“Nee, verzin een smoes om met ons mee te gaan. We hebben ook wat kleren nodig van Lisa en wat schoenen of laarzen van haar.”
Saskia zit haar afvragend aan te kijken. “Eerst mij vertellen wat we gaan doen.” Erna zit ze de dicteerfunctie aan op de telefoon zonder dat Bianca het doorheeft.
“Waarom! Ga je nu allerlei vragen stellen, zo werken wij niet. Trouwens het zal voor jouw flink wat opleveren dit keer.”
“Welke soort kleren moeten we meenemen?”
Bianca zucht, “we gaan het wel pakken.”
Saskia loopt met Bianca naar de gang en pakt roze laarsjes van Lisa, erna gaan ze naar boven. Daar wijst Bianca een vest, trui en een spijkerbroek aan. Alles doet Saskia in een tas en samen lopen ze naar beneden.
“En nu?” Vraagt Saskia.
Bianca kijkt haar en drinkt de koffie op. “We wachten op Mark. Erna gaan we weg, zijn op tijd terug voor de meiden.”
“Ga met Bianca naar een moeder die slecht ligt aan gezondheid en financieel, zorgen voor haar kids en huishouding. Als je het niet erg vindt.” Zegt Saskia tegen Mark als hij terugkomt met Lisa. “Kan je ook wat tijd doorbrengen met Lisa.”
“Is goed schat, doe je het wel voorzichtig. Hoe laat weer terug?”
“We zijn terug voordat de meiden terugkomen.”
In de auto kijkt Bianca Saskia aan, “wat bedoelde hij met voorzichtig zijn?”
“O niets Bianca, gewoon wat overbezorgd denk ik.”
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 502
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Infiltreren

ma dec 23, 2019 8:05 am

“Zo, nu goed luisteren. We hebben net Eva van Marit opgehaald waar ik zal oppassen vanmiddag. Maar dat ga jij doen. Zij moet naar gymles van juf Marloes. Als ze bezig dan excuseer je en steel je het geldkistje in het kantoortje. Voor de rest zoek je maar uit. Hier heb je een sleutel.”
Saskia kijkt haar en dan naar Eva die vastgesnoerd zit in het kinderzitje. Ze kletst vrolijk en weet niet wat er speelt. Hoe zal ze aan die sleutels komen?
Bij de gymzaal stappen ze uit. “Eva wil je even luisteren, Yvonne gaat op je passen en naar gymles brengen. Moet even wat andere dingetjes doen oké. Veel plezier.”
Eva kijkt haar met haar lieve bruine oogjes. “Waarom?”
Bianca zucht, “geen vragen. Kom ga lekker spellen. Yvonne is ook mama en heel erg lief. Ze is de moeder van Zoë haar vriendinnen.”
Saskia pakt het handje van Eva en neemt haar mee. "Ga je lekker gymmen Eva, kunnen mijn kindjes ook. Lekker rennen, klauteren en zo."
"Ja."
“Bianca zal toch op Eva passen?” Vraagt gym juf Marloes. “Nou ja, kom maar binnen. Heb je tien euro gekregen voor Eva.”
“Nee, niets van de moeder van Eva.”
Een zucht klinkt bij Marloes, “altijd weer hetzelfde. Doorgeven dat ze volgende keer dubbel moet betalen en niet weer uitstellen. Kom Eva ga maar omkleden.”
Saskia loopt met Eva de kleedkamer binnen en groet de andere moeders. Rondkijkend ziet ze een kantoortje met een raam. Daarachter is het donker. Na het helpen Eva met omkleden gaan ze de gymzaal in. Op een bankje zittend kijkt Saskia naar Eva en kletst ze met andere moeders. Die kennen haar als Yvonne. Toch wel onprettig en drukkend gevoel als niet moeder zijn. Ze kletsen zo makkelijk over hun kindje en gezin, mis het gewoon. Totaal geen ervaring erin. Nu weer kinderen maten, 98 bij twee jaar tja zal wel goed zitten en doe vaak kleren in de verkeerde kledingkast
Een halfuur later als de gymles bezig is staat Yvonne op. Ze loopt naar de kleedkamer, niemand zegt iets erover. Goed luisterend, om zich heen kijkend, met trillende handen probeert Saskia de sleutel. Het past en deur gaat krakend open. Zonder het licht aan te doen doorzoekt Saskia snel het kantoortje. Het is niet groot, vierkant en vol met spullen. Aan de linker muur achter de deur hangen spullen en kleren van de gymjuffen Marloes en Caroline. Rechts achter het raam een bureau zonder stoel en daarachter een grote metalenkast. In deze kast vindt Saskia ook het geldkistje.
“Nou kom opschieten we zijn al laat!” Saskia schrikt ervan. Kijkend door het raam ziet een mevrouw binnenkomen met twee kindjes. Ze blijft stokstijf staan! “Beide omkleden, roep even dat we er zijn.”
Saskia kijkt door het raam en ziet twee kindjes, een jongetje en meisje zich uitkleden. Toch doet ze zachtjes de deur dicht.
“Mam! Die deur ging dicht,” zegt het meisje tegen haar moeder als die terugkomt met Caroline.
Caroline kijkt het meisje aan, “dat zal niet kunnen want die deur zit op slot.”
“Maar mam, echt waar die deur…” schreeuwt het meisje terwijl zich uitkleedt.
“Niet zo schreeuwen en omkleden. Anders gaan we nu naar huis toe,” roept de moeder streng.
Staand achter de deur gaat Saskia haar hart te keer en de handen trillen van de schrik.
“Marloes zal er niet blij om zijn.” Zegt Caroline.
“Sorry Caroline, was helemaal de tijd vergeten. Hier is de twintig euro.” Zegt Bea zuchtend.
Saskia schrikt weer als Caroline een sleutel in het slot steekt van het kantoor. Snel maar zachtjes doet ze het geldkistje terug in de kast. “Dat is vreemd, dacht echt dat ik de deur op slot had gedaan.” Caroline opent het kantoor maar doet het licht niet aan. Saskia is onder het bureau gedoken. Het is er kramp en stoffig. Vroeger was het een mooie verstopplek, ruim ook. Tjonge als ik zo terugdenk hoe vaak heb ik me hier verstopt heb als ik een klas stiekem binnen ging. Caroline staat met haar benen maar een paar cm van Saskia vandaan, als de moeder het kantoor zal binnen gaan zal ze haar wel zien. Saskia kan alleen maar wachten, Caroline opent de metalenkast en haar het geldkistje eruit. Na het geld erin te hebben gedaan, tientje eruit en weer opgeborgen kijkt Caroline om zich heen.
“Weet toch echt dat ik deur op slot had gedaan. Marloes zeker op slot. Wat vreemd zeg! Ze loopt naar Bea zonder de deur dicht te doen. “Ga maar snel naar binnen.”
“Kom ze straks halen, moet Bram nog ophalen als het goed is.” Zegt Bea.
Caroline kijkt haar aan, “is goed.” Dan loopt ze terug het kantoortje binnen, ze kijkt nog een keer rond. “Zal wel goed zitten en vast vergeten.”
De deur veert een stukje terug en Saskia kan Caroline een stukje zien. Ze trekt haar vest uit en hangt deze op. Caroline kan Saskia niet zien want ze staat in een donker hoekje. Na de deur te hebben dicht gedaan en op slot gaat ze terug naar de gymles. Saskia moet even bijkomen en pakt dan snel het geldkistje. Na de deur weer te hebben open gemaakt en op slot doet het geldkistje in de gymtas van Eva. Weer teruggaat ze rustig op het bankje zitten. De andere moeders zijn nu stil en kijken aandachtig naar hun kind.
Na gym loopt Saskia terug naar de kleedkamer met Eva. Saskia probeert rustig te blijven. Als ieder bezig is met hun kindje helpen met omkleden klinkt er in de zaak een discussie. Tussen Marloes en Caroline, over de deur die open was. Beide willen geen schuld nemen. Alle ouders kijken elkaar aan en ook naar Saskia, die schudden alle nee en schenken maar geen aandacht aan. Er was wel meer discussies tussen de twee, vooral door Marloes.

“Hehehe, nou was…” zegt Saskia als ze in de auto stapt bij Bianca als ze Eva weer in het stoeltje heeft gedaan.
Bianca kijkt haar aan, “hoeft het niet te weten. We kijken zo hoeveel het is.”
Bij Bianca thuis geeft Saskia het geldkistje af aan Bianca. Ze doet stiekem haar recordfunctie aan op de telefoon. Samentellen ze het.
“Niet veel.”
“Verdomme! Dacht dat er meer zat, je hebt toch niets achtergehouden?” Snauwt Bianca.
Saskia kijkt haar aan, “nee. Waarom zal ik en heb toch geen sleutel van het kistje.”
“We doen het bij de rest, later zullen we wel verdelen. Breng je nu terug naar Mark.”
Thuis is Mark met Lisa niet thuis, we zijn naar de speeltuin staat er op een briefje. Saskia lacht en maakt maar koffie voor haar eigen. Zittend kijkt ze rondt, het leven van samen met Mark en meiden is wat onwennig en ongemakkelijk maar wel steeds leuker. Na de kleren van Lisa weer te hebben opgeborgen en de wasmachine aangezet komt Mark thuis. Lisa heeft meteen de grootste verhalen.
“Hoe was het bij de moeder?” Vraagt Mark nieuwgierig. “Hou je jas maar aan Lisa, gaan we je zussen gelijk ophalen.”
Saskia kijkt hem aan, “goed. Het was maar kort maar we hebben veel kunnen doen.”
“Oké, ga de meiden ophalen met Lisa we zijn zo terug.”

In de gang loopt Saskia langs een grote spiegel die vol zit met vettige kinderhanden. Ze lacht erom. Voelend aan het flinterdunne masker is toch vreemd te dragen. Over twee dagen moet ze terug naar de specialist om deze te vervangen. Ook wordt dan de stemvervormer geüpdatet. Dan voelt Saskia aan haar buik, ze weet niet hoe het is om zwanger te zijn. Moet zien een steeds dikkere buikje te maken...

Terug naar “Detectives”