Infiltreren

Los een mysterie of een misdaad op.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Infiltreren

di aug 21, 2018 7:26 pm

Leuk vervolg :)
Al is die Yvonne erg slecht ingelicht over het leven dat ze moet leiden. Ben benieuwd of daar nog een reden achter zit.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 488
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Infiltreren

zo feb 24, 2019 2:29 pm

“Morgen schat,” zegt Mark als Saskia in de ochtend beneden komt en ontdekt heeft dat hij al meiden heeft wakker gemaakt. “Zal ze ook brengen naar school, kan je zelf rustig ontbijten.”
Nadat de meiden en Mark weg zijn kijkt Saskia, zittend aan de eettafel met een koffie en een broodje, naar Lisa. Die speelt met speelgoed en kletst complete verhalen. Later komt Mark terug.
“Tjonge wat worden de meiden groot niet. Stopte bij de school en voordat ik het wist en waren ze de auto uit, doei pap was het alleen.”
Saskia lacht, “ja inderdaad. Net als bij fietsen, altijd voorop rijden zo ver mogelijk en voordat ik het weet en aangekomen zijn ze in het klaslokaal.
Mark kijkt haar aan, lacht en zet koffie met de Senseo apparaat, erna komt hij ook aan de eettafel zitten. “Zullen we vandaag eerst een wandeling maken en erna grote boodschappen doen?”
“Ja is goed.”
“Is goed, waar is mijn vrouw gebleven?”
Saskia zit hem aan te kijken en snapt het wel, “hier zo.”
“Je kan mij alles vertellen dat weet je. Maar normaal heb je geen tijd voor zulke wandelingen en boodschappen het moet altijd in de avond van je.”
“Tijd voor verandering niet. Hoe was het op werk en heb je nog dagen vrij.”
Mark kijkt Saskia aan en snapt wat hij denkt zijn vrouw niet. “Ben nog een week vrij en dan gewone dagen van negen tot vijf. Het loopt zoals altijd op het werk.”
“Fijn om te horen. Nog steeds op dezelfde afdeling en collega's"
"Bijna hetzelfde, alleen een nieuwe collega Edwin. Jonkie nog van 23. Maar verder de saaie dagen weer in."
Lisa komt naar Saskia en kijkt haar. "Kijk, ik gedaan."
Saskia lacht en tilt haar op, zittend op haar schoot laat Lisa trots zien wat ze met duplo heeft gemaakt.

Saskia voelt zich ongemakkelijk tijdens het wandelen in de stad. Ze kent Mark niet en zijn werk. Lisa loopt tussen hun in, kletsend over alles wat ze ziet.
“Dit is even vreemd.”
Saskia kijkt hem aan, “hoezo?”
“Nou, wandelen in de stad als een gezin op een normale doordeweekse dag. Komen er nog meer veranderingen eraan?”
“Misschien, maak je niet druk het is niets ernstig en als het zo is dan zal ik het wel zegen. Wilde gewoon meer tijd doorbrengen. Lisa is straks ook vier en dan naar school.”
“Dat is waar, zullen we hier een koffie nemen en een broodje?”
Saskia kijkt hem aan en weet niet hoe Yvonne haar leven is met Mark en merkt nu dat hij iets begint te merken. Dat voor hem zijn vrouw wel erg veranderd is.
“Voor mij een cappuccino en een tosti ham kaas. Voor de jongedame een Fristi en ook een tosti ham kaas.” Verteld Saskia als ze gaan bestellen.
Mark kijkt Saskia aan en valt weer in een ongeloof hoe zijn vrouw is. Ze bestelt nooit cappuccino, altijd thee met een smaakje en erbij een gebakje. Voor Lisa Fristi en een tosti, altijd appelsap en ze eet met ons mee? “Voor mij ook een cappuccino en een broodje warm vlees.”
“Zo, wat wil je vanavond eten?”
Wat, dat vraagt ze mij nooit! “Spruitjes met kip.”
“Ja is goed en vind je het erg om te koken.”
“Nee zeker niet.”
Na de lunch gaan ze weer wandelen, Mark houdt Saskia goed in gaten want hij ziet zijn vrouw en die is compleet verandert in de tijd dat hij weg was. Bij het boodschappen doen merkt Mark op dat Saskia geen boodschappenlijstje heeft en alles uit het hoofd doet. Ook zo maar wat pakt. Ze geeft zelfs Lisa een broodje zonder dat deze betaald is! Zijn vrouw zal dit nooit doen.

“Hoi meiden.” Roept Mark als hij Loes en Lieke ophaalt van school. “Hoe was jullie schooldag.”
De meiden kletsen meteen over hun schooldag zoals altijd door elkaar. Mark lacht erom. “Meiden we gaan eerst even een stukje wandelen.”
De meiden kijken hun vader vreemd aan.
“Waarom?” Vraagt Lieke want normaal is het meteen naar huis en eerst huiswerk maken en leren.
“Nou wil eigenlijk even praten met jullie. Misschien een vreemde vraag, maar hebben jullie iets gemerkt aan jullie moeder. Wat anders en vreemd is.”
“Mama noemde mij Lisa,” zegt Lieke. “Dat doet ze nooit.”
Loes denkt na, “dat is vergeetachtig wordt. Mama wist niet eens meer waar de potjes stonden terwijl ze zelf heeft neergezet.”
“De macaroni!” Roepen de meiden tegelijk. “En dat we naar de patatzaak gingen zo maar!”
“De macaroni was echt niet te vreten pap! Mama’s macaroni is altijd lekker,” roept Lieke.
“Ja en mama moest overgeven toen Lisa gekleid had in een ochtend. Het stonk echt vreselijk pap maar mama gaat nooit over haar nek. Had Daphne haar moeder gebeld en met haar konden we mee want mama had moeite met schoonmaken en aankleden van Lisa.” Verteld Loes.
Mark staat verbaasd te luisteren naar de meiden, alles wordt maar vreemder en vreemder voor hem.
“Ja die ochtend zij ze ook sorry tegen ons wat er gebeurd is.” Roept Lieke.
“Maar pap, is alles goed met mama?” Roepen beide meiden tegelijk.
Mark zucht, “ja vast wel. Alles zal wel een goede redenen hebben.”

Thuis na het eten en als de meiden op bed liggen zit Mark op de bank, naast hem Saskia. “We moeten praten.”
Saskia kijkt hem aan, “oké.”
“Zeg het maar gewoon eerlijk. Sinds ik thuis ben gekomen ben je helemaal anders dan normaal, herken mijn eigen vrouw niet meer. Dingen doe je anders, vergeetachtig en tja ik weet het niet meer! Sorry maar, maar zoals was je ook bij de zwangerschap van de tweeling. Ben je misschien...?”
Had dit wel verwacht, zonder enige studie en inleving in Yvonne haar leven is het moeilijk Yvonne te zijn. Moest haar ook opeens zo maar zijn, omdat collega agente Bea ziek was geworden. Ben ook nog zo groentje als agente en om nu al deze soort acties te doen. Maar wel een goede redenen.
“Als ik nu ja zeg.”
Mark gaat op de koffietafel zitten voor Saskia, hij kijkt recht in haar ogen. Erna pakt hij haar handen. “Meen je dat, dat je opnieuw zwanger bent.”
“Ja klopt.”
“Hoeveel weken en wanneer heb je een test gedaan.”
Weken en test? “Zes weken.”
“Zes weken! Maar, maar… Ben zo blij voor ons gezinnetje, maar wel onze laatste.”
Saskia kijkt hem aan met een lach. “Ja klopt. Sorry dat ik het niet verteld heb en dat mijn gedrag daarom zo anders was.”
“Nee geen sorry schat, snap je nu helemaal maal. Dan hebben we nu veel over na te denken, de babykamer en spullen. Natuurlijk als we het echt weten de meiden inlichten. Ga nu ook meer thuis werken, niet zo veel meer op werkvakanties. O, daarom was je ook zo terughoudend met seks.”
Nog dolblij staat Mark op en gaat even naar de keuken.

Wat heb ik nu gedaan! De echte Yvonne is niet eens zwanger en zelf helemaal niet. Mijn buik zal nooit groeien. Maar wat was Mark blij zeg, of ze het gepland hebben. Vier kinderen, pfff pittig dan.

De volgende dag zit Saskia weer aan de eettafel, Mark is de tweeling naar school aan het brengen met Lisa. Dan gaat de deurbel.
“Hoi Yvonne,” zegt Bianca. “Ben je alleen.”
“Ja ben alleen.”
“Mooi, lust wel een koffie.” Saskia heeft geen keuze als Bianca haar opzij duwt en naar binnenloopt. “Waar is Mark?”
“Mark, o de meiden naar school aan het brengen met Lisa. Komt zo terug.”
Bianca doet haar jas uit en gaat zitten aan de eettafel. “Luister. Nu we meer kunnen vertrouwen gaan we vanmiddag we dingen doen. Jij gaat mee want we hebben je nodig.”
“Maar zal wat met Mark gaan doen, hij is zo lang weg geweest.”
“Nee, verzin een smoes om met ons mee te gaan. We hebben ook wat kleren nodig van Lisa en wat schoenen of laarzen van haar.”
Saskia zit haar afvragend aan te kijken. “Eerst mij vertellen wat we gaan doen.” Erna zit ze de dicteerfunctie aan op de telefoon zonder dat Bianca het doorheeft.
“Waarom! Ga je nu allerlei vragen stellen, zo werken wij niet. Trouwens het zal voor jouw flink wat opleveren dit keer.”
“Welke soort kleren moeten we meenemen?”
Bianca zucht, “we gaan het wel pakken.”
Saskia loopt met Bianca naar de gang en pakt roze laarsjes van Lisa, erna gaan ze naar boven. Daar wijst Bianca een vest, trui en een spijkerbroek aan. Alles doet Saskia in een tas en samen lopen ze naar beneden.
“En nu?” Vraagt Saskia.
Bianca kijkt haar en drinkt de koffie op. “We wachten op Mark. Erna gaan we weg, zijn op tijd terug voor de meiden.”
“Ga met Bianca naar een moeder die slecht ligt aan gezondheid en financieel, zorgen voor haar kids en huishouding. Als je het niet erg vindt.” Zegt Saskia tegen Mark als hij terugkomt met Lisa. “Kan je ook wat tijd doorbrengen met Lisa.”
“Is goed schat, doe je het wel voorzichtig. Hoe laat weer terug?”
“We zijn terug voordat de meiden terugkomen.”
In de auto kijkt Bianca Saskia aan, “wat bedoelde hij met voorzichtig zijn?”
“O niets Bianca, gewoon wat overbezorgd denk ik.”

Terug naar “Detectives”