Verboden Liefde

Gebruikersavatar
Capt Harlock
Forum Grootmeester
Vulpen
Beheer:
Berichten: 72
Lid geworden op: ma okt 31, 2016 12:22 pm

Verboden Liefde

za jan 07, 2017 11:25 am

Verloren in haar gedachten keek prinses Annatefka Tofsonss, van het hertogdom Tefka op Thormhold uit het grote raam. Buiten het paleis van Tsaar Karl Harlock, Tsaar van heel Thormhold, regeerde koning winter met ijzige hand. De sneeuwstorm hield nu al een volle weken aan en de meteorologen konden nog niet zeggen wanneer de storm ging liggen. Ze zag een enkeling de storm trotseren en waarom zou ze nooit weten. Naar buiten gaan in dit weer stond gelijk aan zelfmoord. Ongeduldig zette ze weer een paar stappen naar voren in de lange rij van gasten. Ze kon de lakei bij de deur nu luid en duidelijk horen hoe hij elke keer de gasten aan kondigde. Haar moeder naast haar was druk bezig op haar tablet en had duidelijk geen moeite met het wachten. Anders als Annatefka had zij geen reden meer om echt nerveus te zijn. Zij was tenslotte al heel wat jaren eerder voorgesteld aan de Tsaar als teken van haar volwassenheid. Er ging van alles door de gedachten van Annatefka, zou ze vandaag dan echt geen kind meer zijn. Was haar jeugd nu echt voorbij, zou ze nu een brave vrouw moeten zijn en kinderen moeten baren zoals haar moeder?

Vanachter de rij kwam een groep heren aanlopen met voorop een jonge man met heldere blauwe ogen maar zijn verslagen gezicht paste niet bij de ogen. Zijn borst hing vol met oorkondes en medailles waar een ekster een moord voor zou doen. Geobsedeerd keek ze naar de heren maar niet naar de man met blauwe ogen die bij de meeste vrouwen de aandacht trok. Nee het was de klerenkast die er achter liep. Zijn gezicht wast getekend door een groot litteken en zijn witte uniform was een stuk minder rijk versiert als de voorste man.
"Annatefka," snauwde haar moeder zachtjes.
Geschrokken boog ze net zoals alle andere aanwezigen sierlijk voor de heren.
"Waar zit je toch met je gedachten," sprak haar moeder die weer omhoog kwam, "Dat is kroonprins Harold. Toen hem de nodige respect die hij verdient."
Annatefka knikte en vroeg of haar moeder wist wie de klerenkast was.
"Dat is Thorfast Diarfsson, de adjudant van de prins. Let maar niet op hem, binnen zijn er genoeg vrijgezelle prinsen voor je."
Het was de toon waarop haar moeder het zei dat ze wist dat het gesprek hier was beëindigd.

Eindelijk waren ze dan aan de beurt en nadat de lakei ze had aangekondigd schreden ze naar binnen om voor het koninklijk paar een diepe buiging te maken. De adjudant van de koning vertelde nogmaals wie ze waren en de koning knikte slechts enkel wat ook het teken was dat ze de rij niet mochten ophouden. Samen met haar moeder begaf ze zich onder de gasten die al reeds waren voorzien van champagne. Een jonge blonde vrouw had elke aandacht opgeëist, zelfs die van de kroonprins. Gelukkig was de rij nog maar kort en al snel volgde iedereen het koninklijk paar richting de balzaal waar het orkest de eerste wals begon te spelen. Annatefka was zeker geen lelijke vrouw en had in haar jongere jaren heel wel wat kalverliefde gekend. Maar nu nam die jonge vrouw met haar stomme diamanten tiara weer alle aandacht van de hitsige prinsen. Met een onnozel lachje wuifde ze alle bronsige prinsjes weg en nam de kroonprins bij de arm mee. Verbaasd door de brutaliteit van de vrouw hoorde ze hem niet aankomen.
"Vrouwe Tofsonss, mag ik zo brutaal zijn u deze dans te vragen?" Sprak een zachte warme stem achter haar.
Nu was ze nog meer verbaasd om te zien dat het die klerenkast was.
"Na...na... natuurlijk prins?"
"Prins Thorfast, van het huis Diarfsson en adjudant zijne majesteit prins Harold."
Annatefka maakte een lichte buiging en bood hem haar hand aan. met een lichte kleur op de wangen.

Alsof ze een veertje was in de wind, zo leidde Thorfast haar over de balzaal. Terwijl de ijzige winden onvermoeid tegen het paleis aan beukte, zo waaide de wind der liefde binnen de muren. Met een kop groter stak Thorfast duidelijk boven haar uit en in zijn stevige armen was het zo behaaglijk en warm. De muziek hield op toen de Tsaar en Tsarina stopte met dansen waarna iedereen kort klapte voor de dirigent. Annatefka keek het koningspaar na en merkte dat Thorfast verdwenen was. Ze kneep haar vuisten fijn, ze had haar conclusies al getrokken. Hij zou vast naar die lichtekooi gegaan zijn nu ze konden wisselen van dans partner. Het was alsof iemand met zijn vingers knipte en weg waren haar hatelijke gedachten. Thorfast kwam met een grote lach naar haar toe met in zijn handen twee glazen champagne.

Ze kon zich nog net beheersen om niet naar hem te rennen en hem te omhelzen, Als een geliefde die haar man naar vele maanden weer zag.
"Champagne majesteit?"
"Ja zeker, uwe koninklijke hoogheid," en ze maakte een overdreven buiging.
De champagne wakkerde haar warme gevoelens nog eens extra aan en ze keek nog eens naar zijn litteken. Ze kon zich er niet aan ergeren, het was eigenlijk wel een soort medaille voor zijn daden als Viking. Hij had zich als moedig strijder bewezen en droeg daar nu trots het teken van.
"Vind je het wel leuk hier, je kijkt zo bedrukt."
"Ja," zei ze naar lang twijfelen waardoor ze niet overtuigend klonk.
"Ha, en dat moet ik geloven. Wees gerust Vrouwe Tofsonss, u bent niet de enige hier. Ik moet hier zijn ondat mijn prins hier is en dat was voor mij de enige reden totdat ik u zag."
Ze bloosde bij de woorden en keek hem lachend aan, hij was niet zoals al die protocol fascisten hier. "Zeg toch Anna, al mijn vrienden noemen mij zo."
"Ga met me mee Vrou... Anna naar een feest van het volk."
"Maar Thorfast, wat een brutaal en ongepast verzoek voor een heer."
Ze liet hem expres naar een excuus zoeken en nadat ze zag hoe moeilijk die het had pakte ze zijn hand vast.
"Gaan we nog?"
Thorfast grijnsde met zijn witte tanden en nam haar aan de hand mee via een kleine tussendeur in de zaal. Zodra ze in de gang waren pakte hij ze tablet en belde zijn kamerheer op.
"U had gebeld mijnheer," sprak de stijve hark op het scherm.
"Ja, leg voor mij een simpele outfit klaar en een normale jurk."
"Mijnheer, ik protesteer, ik ga niet mee doen aan uw zieke fantasieën."
"Doet het nu maar Odan, jij hoeft hem niet te dragen!"

Niet veel later keek Annatefke vol bewondering naar de metro die het station onder het paleis binnenreed. "Dus dit is een metro?"
"Ja, niet iedereen beschikt over zijn privé trein of vliegtuig," zei Thorfast met een lach.
Hij zag dat ze moeite had met één van de klapstoeltjes uit te trekken en hij tikte op haar schouder.
"Als u mij toestaat," ze beantwoorde hem met een knikje en schrok zich dood. Met en harde trap klapte het klapstoeltje omlaag.
"Ow daarom heet het een klapstoeltje," zei ze en ze lagen beide in de deuk terwijl de andere mensen het vreemde stel eens aankeken. Bij het uitstappen trok Thorfast haar mee richting een klein kraampje waar een heerlijke geur vandaan kwam.
"Heb je honger?"
"Ik lust wel wat ja, hoezo?"
Thorfast gaf geen antwoord en kocht twee warme broodjes vlees en gaf er één aan haar.
"Hier probeer maar, een broodje sneeuwkip."
Het was alsof er een smaak explosie was in haar mond en gretig at ze het broodje op.
"Wat heerlijk zeg, hebben ze nog meer van dit soort lekkers?"
"Zoveel Anna, maar kom laten we verder gaan. De nacht is nog jong."
Ze liepen gearmd verder door de overdekte straten, veilig beschermd tegen de sneeuwstorm. Ze keek haar ogen uit naar de vele reclame borden en etalages. Ze liepen langs een lange rij mensen die voor de ingang van een fel verlicht gebouw stonden.
"Moeten we niet achteraan sluiten," vroeg ze.
"Welnee, zo incognito zijn is heerlijk maar je kunt ook te ver gaan."
Thorfast liet de portier kort wat zien en zonder een woord te zeggen werden ze binnen gelaten. Het geluid kwam hun tegemoet en al snel stonden ze in de grote zaal. "Wat is dit voor een tent," riep ze boven de muziek uit.
"Dit is een disco, geef je over aan de beat."
Thorfast trok haar mee op de dansvloer waar ze al gauw opgingen in de menigte.

Het stel ging zo op in de menigte dat ze niet doorhadden dat het feest spoedig voorbij was. Vanuit de hoofdingang stormde een peloton soldaten naar binnen gevolgd door prins Harold. Al gauw was het nog jonge koppel gevonden tussen de geschrokken menigte.
"Kapitein, voer ze af!"
Thorfast was zo verstandig niks te zeggen en nam Annatefka aan de hand mee tussen de soldaten. Zodra het onverwachte bezoek was vertrokken ging de menigte weer verder met dansen alsof er niks gebeurd was.

"Prins harold het spijt me, ik had niet..."
"Bespaar mij je excuus, ik was eindelijk verlost van mijn vrouw dus eigenlijk zou ik jou moeten bedanken," zei Harold en hij lachte zo luid dat de medailles op zijn borst heen en weer gingen.
Annatefka kon er niet om lachen, achter de deur stonden haar ouders die geen reden tot lachen hadden.
"Hoe durf je zo weg te gaan Anna, je kon wel ontvoerd worden!"
"Thorfast was er toch, hij zou mij nooit laten ontvoeren."
"Dat weet je helemaal niet kind, wie weet wat hij met je van plan was."
Doe toch normaal ma, hij is een graaf en geen sexmaniak zoals u elke man ziet. Ik ben volwassen en ik bepaal zelf met wie ik uit ga!"
De vlakke hand van haar vader kwam hard aan dat ze haar evenwicht verloor. Met haar hand wreef ze over haar gloeiende wang en keek woedend naar haar vader.
"Ik verbied je nog contact met hem te hebben, wij zullen wel een man voor je vinden want je bent duidelijk niet wijs genoeg en veel te brutaal. Svenska breng de prinses naar haar kamer, we zijn uitgepraat."
"Ja mijnheer," sprak de kamenier, "kom u met mij mee prinses?"
Annatefka liet een zucht ontsnappen en liep met haar kamenier mee de kamer uit. In de grote centrale hal stond aan de andere kant van de balustrade de kroonprins met zijn emotieloze gezicht naast Thorfast. De kamenier duwde haar beleefd maar duidelijk in de rug dat ze door moest lopen. Ze ving nog een enkele blik op van het stel en zag hoe Thorfast hun hopeloos na keek. De avond was voorbij, haar korte droom was kapot geslagen, de nachtmerrie was begonnen. Haar jeugd was voorbij en de harde wereld was begonnen.

De ijskristallen op het raam glinsterende in het licht van de kroonluchters in de lange gang. De zoveelste sneeuwstorm had het land weer in zijn greep zoals de Tsaar zijn volk regeerde. Al was de storm buiten nog zo wild, de storm in haar hart was groter. Als een vulkaan barste de liefde uit en vulde elke poriën van haar huid.
"Annatefka, Annatefka," klonk het steeds luider. "Wij zijn bijna aan de beurt."
Geschrokken keek ze op, ze was afgezonken in haar herinneringen. Ze moest blozen van het gezicht van Thorfast. Het was een strijd geweest maar hij was het waard. Ze had de liefde gevonden in Thorfast en haar oude wereld overwonnen. Ze was afgedaald in de hel en haar ouders weerstaan. Nu voelde ze de vrucht van haar liefde in haar buik woelen. Tegen alle verwachtingen in was zij gravin Diarfsson geworden. De deuren gingen voor haar open en ze liepen samen hun nieuwe wereld in als man en vrouw, graaf en gravin Diarfsson...
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Verboden Liefde

di jan 10, 2017 11:34 am

Leuk verhaal. Wat er voor mij uitsprong zijn de grappige beschrijvingen (sneeuwkip) en de humor (het klapstoeltje).

Wat ik lastig vond was om Annatefka te begrijpen. Eerst lijkt ze te balen op dat bal te zijn en daarna is ze boos dat een lichtekooi er met de prins vandoor gaat. Soms spreekt ze gewone mensentaal en dan weer deftig. Dat maakte het een beetje verwarrend.

Verder goed geschreven.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Verboden Liefde

vr jan 13, 2017 6:44 pm

Ooooh, nog een verhaal dat goed afloopt! Ik ben er tot nu nog maar één tegengekomen, en van het allerlaatste verhaal geloof ik ook niet dat het een happy end zal hebben xD .
Een paar typo's gezien, zoals dat je eens "ze" in plaats van "de" hebt geschreven.
Annatefka was zeker geen lelijke vrouw en had in haar jongere jaren heel wel wat kalverliefde gekend.
Zulke zinnen heb ik ook een aantal keren gezien. Hier en daar een woordje te veel of te weinig ;) .
Leuk dat je hebt uitgedrukt hoezeer Annatefka gewend is aan de luxe van een prinsessenleven. Haar verwondering en onwetendheid over de "normale-mensenwereld" is echt grappig :D .
Terwijl de ijzige winden onvermoeid tegen het paleis aan beukte, zo waaide de wind der liefde binnen de muren.
Mooi!
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
cibo
Potlood
Beheer:
Berichten: 11
Lid geworden op: ma nov 21, 2016 6:43 pm

Re: Verboden Liefde

vr jan 13, 2017 9:31 pm

Ik vond wat zinsstructuren twijfelachtig, met hier en daar een komma die er niet hoort - in de eerste zin hoort er voor die van geen komma te staan bijvoorbeeld. Ja, ook wat typo's en zinnen die eerder neigen naar schrijftaal. Je gebruikt wel eens "als" ipv "dan" en "en waarom zou ze nooit weten" zou misschien beter een "maar ze zou nooit weten waarom" zijn, maar dat zijn allemaal kleine dingen.

Ik vind de opeenvolging van gebeurtenissen nogal snel, maar je had natuurlijk ook niet veel woorden - know the feel - en zoals Maaike zei kon ik me moeilijk inleven met de personages, maar de setting is op zich wel leuk. "A fantasy based on reality" - een beetje à la final fantasy xv dus, waar typisch ouderwetse aspecten gecombineerd worden met een moderne wereld en dan de sneeuw (toevallig geïnspireerd door Frozen? ;)). Het is wel interessant, maar we krijgen natuurlijk niet veel tijd om erover te leren.

Alles was goed te volgen, behalve dan de snelle voortgang, waarin we plots hier en dan weer daar waren. Je doet je best om de romance zo waarschijnlijk mogelijk voor te doen stellen (het beide lachen om een vergissing die anna maakt en anna's aandacht besteden aan Thorfast sinds ze hem voor het eerste zag) en het verhaal is op zich wel leuk. Een metaforische nieuwe wereld en bijgevolg dus een geslaagde one-shot, die toch nog wat bijgeschaafd zou kunnen worden, maar ik begrijp de lack of time, daar ik er zelf ook nogal weinig had. ;-;
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Verboden Liefde

za jan 14, 2017 7:12 pm

Gelukkig nog een verhaal dat gewoon lekker goed afloopt, dit was wel echt een wedstrijd met allerlei griezelige en enge verhalen.
Goed, leuk verhaal, inderdaad best wat typo's. Verder ging alles me een beetje te snel, waardoor ik niet echt in de wereld kon komen als lezer. Al met al goed gedaan!

Terug naar “Gesloten: Een andere wereld”