Winnaar Vreemden in één huis: Tien

Hier staan onze helden!
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Winnaar Vreemden in één huis: Tien

di apr 25, 2017 2:11 pm

Voorzichtig laat Marc de deur in het slot vallen. Het is zijn allerlaatste avond in dit huis en hij wil zijn huisgenoot niet wekken. Hij sluipt de zoldertrap op. Behoedzaam plaatst hij zijn voeten één voor één heel precies op de houten treden om te vermijden dat hun gekraak zijn aanwezigheid verraden.
Het is een gewoonte die hij zichzelf heeft aangeleerd. Uit noodzaak weliswaar.

Toen hij tien jaar geleden zijn baan verloor raakte hij al snel in financiële problemen. Hij belandde op straat. Om een onderkomen te hebben was hij genoodzaakt huizen te kraken. Overal werd hij weggejaagd en zijn situatie leek uitzichtloos.
Totdat hij op een warme zomeravond voorbij dit huis wandelde. Het is geen imposant gebouw zoals de villa’s in deze residentiële wijk. Neen, het is een zeer bescheiden woning. Onopvallend, eenvoudig en praktisch ingericht.
Die specifieke avond stonden alle vensters en deuren wagenwijd open. Binnenbreken was niet nodig. Zonder te twijfelen had Marc zijn kans gegrepen. Hij was discreet binnengeglipt om nieuwsgierig het huis te doorzoeken. Een keuken, een gang, een badkamer, een zolder, een woonkamer en 1 slaapkamer. Meer ruimtes telt dit onderkomen niet.
In de living zat de eigenaar naar de televisie te kijken. Zijn aandacht werd volledig in beslag genomen door een muziekprogramma. Opgetogen zong hij mee op de luide muziek die uit zijn toestel galmde. Hij merkte zijn ongenode gast, die door de spleet in de deuropening hem gaande sloeg, niet op. Ineens klonk er telefoongerinkel.
“Hallo, met Lowie”, sprak de huisbewoner met luide stem. Hij draaide zich om zodat zijn gezicht naar de deur werd gericht.
Marc deinsde achteruit. Hij had geen zin in problemen.
“Ja, natuurlijk”, ging het gesprek verder, “één moment, ik kijk even naar mijn planning”.
Lowie legde de telefoon neer, wandelde naar zijn bureau en bladerde snel doorheen zijn agenda.
“Past perfect,” zei hij tegen zichzelf. Opgewekt keerde hij terug naar de telefoon.
“Geen enkel probleem Dirk. Je mag mij morgenvroeg verwachten rond 4 uur.”
Nadat hij had ingehaakt keek Lowie de ruimte rond en zuchtte diep. Hij pikte zijn telefoon op een draaide vastberaden een nummer.
“Maria, lieve schat, ik ben blij dat je eindelijk opneemt,” hoorde Marc hem zeggen.
“Nee, nee, wil je asjeblieft je telefoon niet inhaken,” smeekte Lowie.
Het gesprek beloofde interessant te worden. Marc besloot te blijven luisteren.
“Je weet dat ik niet zonder je kan,” ging Lowie smekend verder. “Ik mis je. Geef mij nog een kans.”
Maria was zeer overstuurd. Marc hoorde haar door de telefoon tegen Lowie gillen.
“Kijk, later we het volgende afspreken,” onderbrak Lowie haar. “Deze nacht vertrek ik voor tien dagen naar het buitenland.”
Marc had genoeg gehoord. Dit was de uitgelezen kans om gedurende tien dagen probleemloos een dak boven zijn hoofd te hebben. In plaats van de woning te verlaten sloop hij de trap op naar de zolder. Hier zou hij zich verschuilen totdat Lowie vertrok.

De volgende ochtend voelde Marc zich de koning te rijk. Hij nam een deugddoend bad, trakteerde zichzelf op een uitgebreid ontbijt en slenterde vervolgens naar de woonkamer. Onthutst keek Marc rond. De chaos hier was nog groter dan die in de keuken en de badkamer.
Aan de muur vlak naast de deur hing een grote wereldkaart. Vanuit de woonplaats van Lowie liepen tientallen lijnen naar de meest uitlopende landen in alle contigenten van de wereld.
“Aha, Lowie is piloot” bedacht Marc nadat hij de vliegbrevetten opmerkte die aan de muur prijkten.
Op het bureau vond Marc de agenda van Lowie terug. Alle vertrek- en aankomsttijden van geplande vluchten stonden er in vermeld. In de agenda stak een envelop met geld. Lowie had er in grote letters het woord ‘SORRY’ op neergepend. Een beetje lager op de briefomslag had hij de boodschap ‘PS: de was zit nog in mijn reiskoffer’ achtergelaten.
Plots hoorde Marc gestommel in de gang. De schrik sloeg hem om het hart. Aandachtig luisterde hij of er nog beweging was, maar het bleef muisstil. Uiteindelijk besloot hij een kijkje te gaan nemen.
Op de vloer, vlak onder de brievenbus, vond Marc de huissleutels en een begeleidend nota terug. Toen Marc de inhoud las verscheen er een glimlach op zijn gezicht. Wat Lowie haar precies had aangedaan was niet duidelijk, maar één ding was zeker. Maria kwam nooit meer terug.
Haar beslissing bod Marc een unieke kans. Wat zij kan, kan ik beter, dacht Marc zelfgenoegzaam.
Opgewekt ging hij aan de slag. Hij verbrandde de nota, stopte het geld en de huissleutels in zijn broekzak, leegde de reiskoffer en startte de wasmachine. De volgende dagen kregen alle kamers één voor één een grondige poetsbeurt. De zolder, volgepakt met afgedankte meubels, richtte hij gezellig in. Tevreden keek Marc rond. Hij hoopte dat zijn plan zou lukken.

Het werd een onverhoopt succes. Tijdens Lowie zijn afwezigheid bewoont Marc de gelijkvloers. Hij incasseert het klaargelegd geld, doet het huishouden en onderhoudt de woning.
Lowie is een vreselijke sloddervos. Zijn respect voor anderen is beneden alle peil! Hij haalt werkelijk iedereen het bloed vanonder de nagels.
Daar tegenover staat het feit dat Lowie zeer punctueel is. Eén blik op zijn agenda en Marc weet perfect wanneer en voor hoelang hij verbannen wordt naar de zolder. Gedurende die korte periodes verlaat Marc zijn vertrouwde schuilplaats nauwelijks.
Tien dagen werden tien weken. Tien weken werden tien maanden. Tien maanden werden tien jaren.
Tien jaren waarin Lowie de aanwezigheid van Marc nooit opmerkte.
Marc heeft deze periode gebruikt om zijn leven compleet om te gooien. Hij slaagde erin zijn torenhoge schuldenberg af te betalen, liep terug school en haalde met succes een koksdiploma.
Tien maand geleden werd hem een vaste baan aangeboden in het prestigieuze vijfsterrenhotel in de buurt. Zijn inspanningen van de voorbije jaren werpen eindelijk vruchten af. Zijn toekomst ziet er veelbelovend uit.

Marc schrikt wakker. Versuft reikt hij naar zijn horloge. Beneden hoort hij Lowie fluitend rondlopen. Hoe laat is het precies? Lowie heeft een vlucht om zes uur. Als hij die wil halen mag hij wel opschieten.
“De vlucht gaat niet door. Er is een belangrijke ontmoeting tussengekomen” hoort hij Lowie zeggen aan de telefoon.
Marc vloekt inwendig. Dit is niet te geloven. Gedurende de tien jaren dat Marc hier woonde heeft Lowie niet 1 vlucht gemist en uitgerekend vandaag wordt zijn vlucht afgelast.
Over vier uur heeft Marc een afspraak bij het woonbureau. Vandaag worden de sleutel van zijn huurwoning aan hem overhandigd.
Een uur lang blijft Marc waakzaam in zijn bed liggen. Beneden is het muisstil. Is Lowie vertrokken naar zijn afspraak? Voorzichtig staat Marc op. Hij pakt zijn kleren en kleedt zich snel aan. Hij wil graag gebruik maken van de badkamer om zich op te frissen.
Behoedzaam sluipt hij met zijn koffers de trap af.
“Goede morgen, leuk je eindelijk te ontmoeten. Zeg kameraad, ik dacht dat je nooit ging opstaan, ” lacht Lowie hem vriendelijk toe.
Verschrikt kijkt Marc hem aan.
“Weet je,” gaat Lowie opgewekt verder, “ik heb het echt getroffen met jou. Jij bent de beste huishoudhulp die ik ooit in dienst heb gehad. Je werk is altijd onberispelijk. Vooral je discretie stel ik zeer hard op prijs. Daarom heb ik nooit bezwaar gemaakt tegen het feit dat jij je intrek hebt genomen in mijn huis.”
Vol ongeloof kijkt Marc hem aan.
“Hoelang ben jij van deze situatie op de hoogte?” vraagt Marc overrompeld.
“Herinner jij je nog die warme zomeravond? Ongeveer tien jaar geleden?” vraagt Lowie spottend.
Verstomd knikt Marc zijn hoofd.
“Dacht je nu werkelijk dat ik je niet had opgemerkt? Vanaf dat moment wist ik dat ik een nieuwe hulp gevonden had!”. Lowie kan zijn triomfantelijke houding nauwelijks verbergen.
“Euh, euh, … en Maria?” stottert Marc.
Een minachtende blik verschijnt op Lowie zijn gezicht. “Die stomme trut was hier niet meer welkom. Na de onaangename verrassing die ik die nacht in haar brievenbus deponeerde was ik er zeker van dat ze niet meer zou opdagen.”
De arrogante houding van Lowie neemt weer de bovenhand. Marc herkent het meteen. Hij is meermaals getuige geweest van het misselijkmakend gedrag van Lowie.
“Vroeg of laat komt deze man door zijn houding in de problemen,” bedenkt Marc. ”Hoe sneller ik hier weg ben, hoe beter.”
Vastberaden zet hij zijn weg verder, maar Lowie blokkeert de voordeur.
“Je gaat mij toch niet in de steek laten?” vraagt Lowie verbaasd terwijl hij zijn blik richt op Marc zijn reiskoffers.
“Toch wel,” deelt Marc vastbesloten mee.
“Ik doe je een voorstel.” De honende toon in Lowie zijn stem is goed hoorbaar. “We zetten onze regeling gewoon verder, maar deze keer geef ik je een arbeidscontract en verdubbel het loon dat ik je momenteel betaal. Indien je het wenst wil ik ook de zolder een beetje aankleden. Lijkt dat je een goed idee?”
“Ik heb geen interesse.” Marc probeert de wrevel in zijn stem te onderdrukken.
“Luister goed hé vriend,” Lowie komt vlak voor Marc staan. Met zijn middelvinger tikt hij krachtig op Marc zijn voorhoofd zodat zijn woorden goed doordringen.
“Jij bent mij wat verschuldigd. Tien jaar heb jij, tegen mijn principes in, hier gratis gewoond. Een beetje dankbaarheid zou je niet misstaan.”
Zijn kleinerende houding zorgt ervoor dat Marc zijn bloed begint te koken. Hij slaagt erin zich te beheersen en kijkt Lowie stilzwijgend aan.
“Dat is dan geregeld. Je blijft dus!” Triomfantelijk draait Lowie zich om en wandelt weg. “Ik breng het contract onmiddellijk in orde.”
“Geen denken aan,” roept Marc hem na. “Met een verwaande gast als jij wil ik niets te maken hebben. Ik ben opgelucht hier eindelijk weg te kunnen. Ik ban je voorgoed uit mijn leven.”
Snel vlucht hij naar buiten, zijn vrijheid tegemoet.

Dirk zucht diep als zijn gsm rinkelt en de display verraadt wie de beller is. Nog even laat hij het toestel bellen voordat hij de oproep met tegenzin beantwoordt.
“Eindelijk!” snauwt de oproeper hem toe.
“Dag Lowie,” zegt Dirk vriendelijk. “Waarmee kan ik je van dienst zijn?”
Uit ervaring weet hij dat deze oproep een voorbode is van problemen. In het verleden heeft Dirk zich al vaak in bochten moeten wringen om aan de onredelijke eisen van de steenrijke hoteleigenaar te voldoen.
“Die kok die jij tien maanden geleden hebt aangeworven. Weet je wie ik bedoel?” gaat Lowie opgejaagd verder.
“Die kok met heel veel potentieel?” vraagt Dirk terughoudend.
“Ja. Die bedoel ik. Tijdens mijn laatste bezoek aan het hotel heeft hij mij niet opgemerkt, maar ik herkende hem onmiddellijk. Je moet hem stante pede de laan uitsturen!” gebiedt Lowie.
“Het is jaren geleden dat we een dergelijke goede kok gehad hebben.” Dirk hoopt met dit argument Lowie enigszins tot rede te brengen. Bovendien is het niet eens gelogen.
“Hij wil niets met mij te maken hebben. Kan je dat nu geloven?” raast Lowie. “Ik ga je de verwijten die hij naar mijn hoofd heeft geslingerd besparen. Schandalig! Ongelooflijk! Hij mag blij zijn dat ik hem geen proces aandoen. Wat een lefgozer!”
“Oké. Ik doe het zodra hij hier toekomt.” Snel klapt Dirk zijn gsm dicht. Verder discussiëren heeft geen zin. Als je Lowie tegen de schenen stampt kan je het wel schudden. Stiekem hoopt Dirk dat Lowie, liefst vandaag nog, vertrekt naar één van zijn vele hotels die hij wereldwijd bezit. Zijn inspecties zijn altijd een helse beproeving. Dirk verzet zich nooit tegen zijn tirannieke baas. Dat durft hij niet. Al tien jaar lang ondergaat hij de scheldpartijen van Lowie zonder te reageren.
Met pijn in zijn hart moet hij Marc laten gaan. “Waar hebben die twee elkaar ontmoet?” vraagt hij zich af. Snel zoekt hij het werkschema van Marc op. Zijn gezicht klaart op wanneer hij op het reisschema van Lowie botst. Waarom heeft hij hier niet eerder aan gedacht?
Hij kan hun planningen perfect op elkaar afstemmen. De zeer punctuele Lowie wijkt nooit af van zijn programma.
Nu ja, uitgezonderd vandaag dan, stelt Dirk verbaasd vast.
Deze oplossing roept een overwinningsgevoel bij Dirk op. Hij schrikt ervan. De opstandigheid die al enige tijd stilletje sluimert bij Dirk wordt erdoor aangewakkerd. Het maakt hem strijdvaardig. Eindelijk!
Laatst gewijzigd door MoensKatrien op vr apr 28, 2017 7:27 am, 5 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Tien

wo apr 26, 2017 5:38 am

Weet niet of het de bedoeling is geweest dat het verhaal meerdere malen wordt herhaald.
Zet je dromen op papier.
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: Tien

wo apr 26, 2017 7:23 am

Bedankt Kattenmeisje!
Ik heb het verhaal inderdaad dubbel gepost. Dat was niet de bedoeling.
Ondertussen heb ik het aangepast.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Tien

wo apr 26, 2017 11:20 am

Goed verhaal en leuke verhaallijn.

Toch weet Lowie dat Marc stiekem bij hem woonde, maar hoe je het schreef in het begin zo spannend in de waan dat hij het niet weet
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Tien

ma mei 01, 2017 3:21 pm

Hij wil niets met mij te maken hebben. Kan je dat nu geloven?
Euh, eigenlijk wel. Zonder problemen zelfs. lol.
Haha, leuke twists die je er in hebt gestoken. Eerst het feit dat Lowie wist over zijn "spookbewoner", daarna Dirks oplossing om Marc tóch aan te nemen. En goede personages. Het is dan wel maar een kortverhaal, toch heb ik het gevoel dat de karakters uitgewerkt zijn. Ze komen op zijn minst overtuigend over :) .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Tien

za mei 06, 2017 7:53 pm

Leuk verhaal, Katrien! Ik vond het vooral leuk hoe je Lowie aan de wereld toont door de ogen van anderen. Wat een vervelend kereltje is dat!

Ik vraag me wel af waarom Lowie nooit de moeite heeft genomen kennis te maken met Marc als hij al die tijd al wist dat hij daar woonde. Schijnbaar hoopte hij er wel op, omdat hij blij is hem eindelijk te ontmoeten.

Verrassende ontmoeting en einde. Goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Winnaar Vreemden in één huis: Tien

zo mei 07, 2017 8:47 pm

Gefeliciteerd
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Winnaars”