Vader Henk gaat winkelen

Weet je niet bij welk genre je verhaal past? plaats hem dan hier
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Vader Henk gaat winkelen

vr nov 25, 2016 8:26 am

Henk verloor zijn vrouw en hun zoon Alex een moeder aan een auto ongeluk. Ingrid was diegene die altijd voor Alex zorgde en ook voor haar man die kleurenblind is. Kleren kopen voor iedereen deed Ingrid ook, want Henk was kleurenblind en kon geen combinaties maken aan kleren.

Zuchtend loopt Henk later door de stad met Alex in de wandelwagen. Alex had kleren nodig en nu Ingrid er niet meer was moest Henk noodgedwongen het zelf doen. Vragen om hulp bij vrienden en familie dat wilde Henk niet, eigenwijs zoals hij altijd is. Alex is vrolijk en brabbelt erop los, hij vind het wel geweldig en alles is interessant. Iedereen zit naar hem te kijken, wat kijken jullie nu! Denkt Henk met een geïrriteerde gedachte. Normaal liep hij nooit achter de wandelwagen, altijd zijn vrouw. Bij een kledingwinkel waar zijn vrouw vaak kwam voor Alex loopt hij naar binnen, de warme lucht bij de ingang slaat op Henk als een hamer! Ook de drukte in de winkel doet de temperatuur bij Henk omhoog schieten, het liefst zal Henk weer weg gaan. Een onwennig gevoel krijgt Henk, dit had hij nooit gedaan altijd zijn vrouw.

Een diep zucht klinkt bij Henk en hij loopt verder, zijn jas doet hij open want hij heeft het nog warmer gekregen van het onwennige gevoel. Het is even zoeken voor hem waar de jongens afdeling zit, niemand van de verkopers en verkoopsters lijkt Henk te willen helpen en zelf te ontwijken. Andere klanten worden wel geholpen, wat ben ik, de ergste nachtmerrie van elke verkoper! Mompelt Henk.
"Mevrouw kunt u mij de jongensafdeling wijzen," vraagt Henk aan een oudere vrouw.
Die kijkt hem aan en dan naar Alex, "die is achteraan aan de rechterkant meneer voor u dochter."
Henk loopt verder, bij de meisjes afdeling kijkt hij op een lijstje wat hij gemaakt heeft. Broeken, t-shirt, ondergoed en warme truien heeft Alex nodig. Op de afdeling voelt Henk zich ongemakkelijk, want er lopen alleen moeders rond met meisjes. Zoekend naar de kleren op zijn lijstje duwt hij de wandelwagen, waar Alex nog steeds vrolijk in zit, vooruit. Welke maat heeft Alex eigenlijk? Denkt Henk, dat heeft hij nooit geweten, zijn vrouw wel. Als eerste trekt hij maar bij Alex zijn jas uit, maar de label waar de maat opstaat is er uit. Na de jas onderaan de wandelwagen te hebben gefrommeld trekt Henk maar bij Alex de trui uit, maat 86 dan moet hij dus hoger? Denkt Henk. Bij de eerste rek met truien haalt Henk er een uit, maat 110 dat zal toch wel goed zijn? Alex zijn trui legt hij plat op de trui die hij gepakt heeft, groter dus we moeten alles in 110 hebben. De gepakte trui doet hij op de kap van de wandelwagen, twee andere truien in de kleuren wit en paarse zonder patroon of plaatje pakt Henk in 110 en doet deze ook op de kap. Alex zijn trui gooit hij maar ook onderin bij Alex zijn jas. Erna pakt Henk vier t-shirts, twee roze en twee witte in maat 110. Bij de broeken weet Henk weer niet wat hij moet pakken. “Kom even staan,” zegt hij tegen Alex en trekt dan bij hem in een volle winkel zijn schoenen en broek uit. Maat 86 leest Henk in de broek, denk ook maar naar maat 110. Van de stapel pakt hij vier rode broeken maat 104, maar opeens merkt hij dat Alex weg is! “Alex!” Roept hij, “Alex!” Henk raakt nog meer geïrriteerd dit keer op Alex en hij wordt rood als een biet. Na een stuk gelopen te hebben ziet hij Alex staan met zijn blote beentjes, “gelukkig. Volgende keer bij papa blijven!” Henk ziet dat ieder hem staat aan te kijken, “wat nu! Nooit een kind gezien zonder broek!” Roept hij geïrriteerd naar de mensen. Samen met Alex loopt hij terug, “waar is wandelwagen nu weer!” Even duurt het maar dan eindelijk ziet Henk de wandelwagen. Na de broeken bij de rest van de kleren te hebben gelegd helpt hij Alex zijn broek aan doen. Onderbroeken waar zullen die liggen? “Mevrouw,” roept Henk naar een vrouwelijke verkoopster. Met een glimlach kijkt de verkoopster naar hem maar loopt dan weg, “nou ook lekker klant vriendelijk!” Mompelt Henk. Na een tijdje gelopen te hebben ziet Henk eindelijk onderbroeken voor kinderen, wat grappig een sneeuwpoppetje en een prinsesje op de ondergoed. Uit een tekenfilm, alleen welke was dat, volgens mij iets met winter. Dat zal Alex vast staan, Alle pakt Henk ook maar in maat 110, net als de kleding. Henk doet de ondergoed op de kleding en loopt dan naar de kassa.

“Goedemiddag,” zegt hij dit keer vriendelijk tegen de kassa medewerkster en legt alle kleren in een graai op de toonbank.
De kassamedewerkster kijkt hem lachend aan, “goedemiddag.”
Als de kassamedewerkster bezig is wilt Henk bij Alex zijn jas en schoenen aandoen. Maar beide vindt hij niet, overal kijkt hij maar geen jas en schoenen. Ook dat nog, vast weer laten slingeren door Alex!
“meneer volgens mij is deze van u!” Henk kijkt een vrouw aan en ziet dat ze een jas vasthoud, “nee die hoeft niet afgerekend te worden nee!”
“Meneer bij elkaar is het 274,10, pinnen?” Vraagt de kassamedewerkster.
Henk staat haar geschrokken en verbaasd aan te kijken, “zo veel!” Roept hij best hard, “alleen maar voor een paar broeken, truien, ondergoed en t-shirts!”
“Ja meneer het klopt, wil het wel nog een keer scannen voor u?” Vraagt de kassamedewerkster met een lach.
Henk kijkt haar geïrriteerd aan, “nee het zal wel goed zitten. Doe maar pinnen!”
“Meneer de jas van u dochter,” zegt een aardige mevrouw. “Deze was weer op de grond gevallen.”
“Wat!” Roept Henk die nog steeds van slag is door het hoge bedrag.
“Zal ik bij uw dochter de jas aan doen?” Vraagt de mevrouw, “ dan kunt rustig afrekenen.”
“Denkt u dat ik soms een onhandig vader ben,” roept Henk geïrriteerd. “Ja, doe maar!”
De vrouw kijkt verbaasd van het gedrag van Henk naar andere klanten en de kassa medewerkster, daarna loopt ze naar de wandelwagen.
"Hallo daar jongedame," zegt de vrouw en lacht naar Alex.
Alex kijkt haar aan met een grote glimlach en brabbelt wat woorden. De vrouw doet bij Alex de jas aan, "nou papa heeft deze wel erg op de groei gekocht, je zwemt erin!" Na de jas uitgedaan te hebben loopt de vrouw naar Henk die ongeduldig wacht tot de kassamedewerkster klaar is met alles in tassen. "Meneer, volgens mij heeft u een te grote jas maat gepakt voor uw dochter. U heeft hier een maat 116, zal ik even kijken voor een kleinere maat?'
Henk kijkt haar aan en vraagt zich af waarom de vrouw zo bemoeizuchtig is, "als u denkt dat het beste is."
Lachend loopt de vrouw terug naar de meisjes afdeling, al gauw vindt ze de rek waar de jas vandaan kwam. Maar er is er geen jas meer in de goede maat voor Alex, de vrouw twijfelt om Henk te halen maar pakt twee verschillende jassen in de goede maat.
"De jas die u had gepakt was er niet meer in de goede maat. Heb hier twee andere jassen die uw dochter leuk zouden staan," zegt de vrouw.
Henk kijkt haar aan en dan naar de jassen, als eerste heeft hij een fel roze jas in zijn handen.
"Nee deze niet, bont bij een jas is gewoon fout!" Dan pakt Henk de tweede jas, een donkerpaarse jas met roze binnenkant. "Doe deze maar, de prijs is ook laag." De kassamedewerkster pakt de jas aan en scant deze, het bedrag haalt ze af van de eerder betaalde jas. "Meneer, toch een meevallertje want u krijgt 12,10 terug."
Henk kijkt haar aan maar kan geen glimlach geven, het duurt hem al veel te lang en zijn koffie kan hij reuken. Na teruggave van het geld haalt de kassa medewerksters alle labels en beveiliging eraf en geeft dan de jas aan de mevrouw. Die doet de jas aan bij Alex met een glimlach.
“Wat een heerlijke vrolijke dame ben je, zo veel pleziertjes en zo lekker vrolijke babbel. Heb je vast van je mama die vrolijkheid,” zegt de mevrouw. “Weet niet wat je papa allemaal doet met je met aankleden, maar je bent half aangekleed.”
Na de jas te hebben aangetrokken zoekt de vrouw iets voor Alex zijn voeten. Want Henk had Alex zijn schoenen eerder uit gedaan, ze vind laarsjes in de boodschappen mandje onderaan de wandelwagen. Die doet ze bij Alex aan, daarna laat de vrouw Alex even staan zodat ze hem beter kan aankleden. Dan merkt ze dat bij Alex de haren lang zijn en voor zijn ogen zitten, een kleine zucht klinkt bij haar. Mannen! Uit haar handtas pakt ze vier haar clipjes in vrolijke kleurtjes.
“Kijk wat een vrolijke clipjes voor je haartjes, van mijn dochtertje. Je haartjes zijn al zo lang, vast onprettig voor je oogjes. Mijn dochtertje heeft er al zo veel, deze mag je wel.” De vrouw pakt een borstel uit haar tas en borstelt Alex zijn haren in een mooi meisjes kapsel, daarna doet ze de vier clipjes in.
Als Henk de tassen aan de handvatten heeft gehangen loopt hij zonder vrouw te bedanken en goed naar Alex te kijken naar de uitgang. 274,10, nou snap ik wel waar het geld naar toe ging toen mijn vrouw nog leefde. Mompelt Henk.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Vader Henk gaat winkelen

vr dec 02, 2016 9:35 pm

Eh.. aan het begin zegt Henk dat hij een zoon heeft, maar die gekke verkoopster heeft het constant over een meisje :O

Het lijkt me echt ontzettend moeilijk als je je partner verliest en daarna alles over moet nemen waar je totaal geen weet van hebt, zoals je kindje van nieuwe kleding voorzien. Ben benieuwd waar dit verder heen gaat. :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Vader Henk gaat winkelen

zo dec 04, 2016 5:42 pm

Henk loopt trots als hij is door de stad, dat ik dit gedaan heb en zonder mijn vrouw. Zoon Alex zal ook wel trots zijn op zijn vader, toch makkelijker dan ik dacht het winkelen. Alex is nog steeds vrolijk, veel mensen kijken naar hem maar zien een meisje. Want Sam had roze laarsjes aan, een paarse jas en in zijn haren zitten haar clipjes als een meisje. Zijn vader kijkt soms naar hem , maar door zijn kleurenblindheid ziet hij niet dat Sam een paarse jas aanheeft en roze laarzen aan! Ook merkt hij niet Sam een meisjes kapsel heeft en er clipje in zijn haar zit. Straks nog naar de kapper, dat zal vast ook gemakkelijker gaan. Denkt Henk en loopt vrolijk verder, zelf mensen die hem en Alex aankijken kan zijn trotsheid en vrolijkheid niet meer verpesten.
"Goedemiddag meneer Oersma." Roept een vrouw die Henk kent. Dan kijkt ze naar Alex, "Past u op?"
Henk kijkt haar aan, "middag Yvonne. Nee pas niet op dit is Alex."
De vrouw kijkt nog een keer naar Alex die haar met glimlach aankijkt,"dacht dat u een zoon had maar Alex is zo wel voor een jongen als een meisje. Maar hoe gaat het verder met u?"
"Ja gaat, moeilijk en vooral voor Alex die zijn moeder mist. Net voor de eerste kleren gekocht voor Alex, toch gemakkelijk dan ik dacht. Esther deed het altijd," zegt Henk met een glimlach.
"Begrijpelijk en goed om te horen dat het u en Alex gaat, fijn dat u de draad van het dagelijks leven heeft opgepakt. Kleren kopen kan inderdaad voor man soms stressvol zijn voor de eerste keer. Te zien alles goed gegaan," zegt de vrouw.
Henk lacht, "ja dat klopt. Zo nog even naar de kapper met Alex."
"Wens u een fijne dag samen," zegt de vrouw. "Moet nu doorgaan want Patric wacht op mij. Tot ziens Alex!"
Alex zwaait vrolijk naar haar en Henk wens haar ook een fijne dag, dan loopt de vrouw door.

“Goedemiddag,” zegt Henk vrolijk als hij met Alex in de wandelwagen een kapperszaak binnenloopt.
“Goedemiddag,” zegt een kapster vrolijk. “U had een afspraak.”
“Ja voor Alex Houtman om een uur. Weet niet precies hoe geknipt,” zegt Henk een beetje onwennig want zijn vrouw ging ook altijd met Alex naar de kapper.
De kapster kijkt Henk en Alex aan, “u of uw dochter.”
“Mijn dochter?” Vraagt Henk verbaasd, “nee Alex.”
Even de kapster stil, “O oké. U kunt haar jas uitdoen en dan mag u haar helpen op de stoel zitten.”
Henk doet bij Alex de jas open en trekt deze bij hem uit! Na de jas en zijn eigen jas op de kapstok te hebben gehangen laat Henk de nog steeds vrolijke Alex eruit stappen, maar door het gewicht van de tassen klapt weer de wandelwagen achterover! “Ook dat nog!” Roept Henk kwaad en weg is zijn vrolijke humeur.
“Zal uw dochtertje wel helpen met zitten,” zegt de kapster. Henk hoort het niet, druk bezig met de tassen en wandelwagen. “Meneer!”
“Wat!” Roept Henk, “ja doe maar!”
De kapster lacht naar Alex en duwt hem richting de kappersstoel. Alex twijfelt even, kijkt eerst naar zijn vader die druk bezig is, maar loopt dan mee.
“Hopje erop,” roept de kapster als ze Alex in de stoelt tilt. “Nou, we zullen weer van je een mooi prinsesje maken.” Als ze een fel roze schort om Alex doet kijkt de kapster nog even naar zijn vader, die nog steeds kwaad alles probeert op te pakken. “Mildred, kan jij even meneer helpen?” Vraagt ze aan een collega die net terug komt van haar pauze.
Mildred knikt ja en helpt de vader, “altijd lastig niet. Moet u een kop koffie?” Vraagt Mildred aan de vader als alles weer staat.
“Ja lekker,” zegt de vader en gaat zitten in de wachtgedeelte.
De kapster heeft inmiddels alle clipjes uit Alex zijn haar gehaald, ze loopt daarna naar Henk om te vragen hoe Alex geknipt moet worden. “Meneer, hoe moet uw dochter geknipt worden.”
Henk kijkt haar aan, “net als vorige keer!” Roept hij weer nors want koffie en een krant zijn belangrijker.
Hierdoor hoort hij niet dat de kapster telkens dochter zegt in plaats van zoon!
“Zoals uw dochter nu is geknipt, alleen bijknippen en haar pony?” Vraagt de kapster voor duidelijkheid.
“Ja is goed,” zegt Henk en leest verder de krant. “Jullie vast het beter weten als mij.”
Alex krijgt oordopjes in met muziek voor zijn leeftijd, de kapster begint te knippen. Maar tijdens het knippen als Alex wat korter word ziet ze meer zijn jongens gezicht. Wat vreemd, dit meisje lijkt wel op een jongen! Nee, dat kan niet want de vader zal vast niet zijn zoon roze laarzen aandoen en een paarse jas. Maar toch gaat ze meer en meer twijfelen, nee kom Marloes niet zo denken en dit is een meisje! Als ze klaar is doet ze weer de vier clipjes in Alex zijn haar en haalt dan met een föhn de losse haartjes weg.
Als ze Alex uit de stoel heeft getild loopt Alex naar zijn vader, die kijkt even naar hem maar leest dan veder de krant. Want zijn vader ziet kort een meisje,niet zijn zoon!
“Meneer uw dochter is klaar,” zegt de kapster en helpt dan Alex met de jas. “Meneer uw dochter is klaar!” Roept de kapster tegen Henk. Henk blijft maar in zijn krant staren, “meneer!” Roept de kapster nu harder.
Henk schrikt zich bijna dood, “kunt u niet normaal doen met mij zo laten schrikken!” Roept hij boos en gooit de krant op de tafel, hierdoor valt de koffie kapot op de grond.
“Sorry meneer, maar u was echt in gedachte gezonken. Maar uw dochter is klaar,” zegt de kapster.
Henk kijkt haar aan en dan wat hij denkt Alex, maar Alex ziet hij niet maar ander jongetje die in de kapperszaak rondloop omdat zijn moeder geknipt wordt.
"Ja zal wel goed zitten," roept Henk en trekt zijn jas aan. Dan loopt hij naar de kassa, "hoeveel kost die koffiekop. Die vergoed ik wel!"
De kapster kijkt haar collega aan en moet even bijkomen van alles, "26 euro 10 meneer bij elkaar."
"Zo veel," roept Henk en zucht diep. "Pinnen graag."
Na betaalt te hebben kijkt Henk waar Alex is, 'Alex kom bij papa we gaan." Als Alex komt aangelopen staat Henk zijn zoon verbaast aan te kijken! "Wat is dit!" Roept hij kwaad en trekt de haarclipjes uit Alex zijn haren, die begint doordat het pijn doet, te huilen. "Hier heb ik toch niet om gevraagd!"
Na de haarclipjes eruit te hebben gehaald troost Henk zijn zoon, Alex wordt weer wat rustiger maar huilt nog wel een beetje.
"Meneer, wilt u alstublieft wat zachter praten. Bedankt," zegt de kapster verbaasd. "U heeft zelf aangegeven dat uw dochter zo geknipt moest worden. Alex had al die haarclipjes in toen u binnenkwam."
Henk kijkt haar kwaad aan en kamt met een kam die hij uit zijn jas binnenzak haalt Alex zijn haren in een jongenskapsel. "Natuurlijk nu is het mijn schuld weer! Wil mijn geld terug want hiervoor heb ik niet betaald en jullie noemen zich een expert in het knippen van kinderen!"
De kapster kijkt haar collega aan, "onze excuses dat het niet naar uw tevredenheid is meneer. Natuurlijk, u krijgt u geld terug. Als uw wilt dan wil ik gratis Alex opnieuw knippen naar u tevredenheid."
Henk kijkt haar aan, "nee dat hoeft niet!" Na Alex in de wandelwagen gezet te hebben krijgt Henk het geld terug, daarna loopt hij nog steeds kwaad de kapperszaak uit. "Hier komen we nooit meer, stelletje prutsers!"
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Vader Henk gaat winkelen

za dec 10, 2016 1:48 pm

Ik vind het echt heel maf dat hij al die signalen niet opvangt dat ze zijn zoontje voor een meisje aanzien. Dat moet hij toch zelf ook wel zien?
Verder leuk vervolg weer, ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Vader Henk gaat winkelen

zo dec 11, 2016 3:05 pm

Kwaad loopt Henk door de stad, iedereen die in de weg loopt krijgt van hem een flinke dosis gevloek. Alex zit rustig in de wandelwagen maar voelt telkens aan zijn haren, het deed toch wel pijn toen zijn papa de haar clipjes eruit trok!

Thuis aangekomen mag Alex wat voor zich zelf doen, Henk maakt eerst koffie voor zich zelf. Met een diepe zucht leegt hij zakken met gekochte kleren op de bank, met een schaar haalt hij alle labels eraf. Maar als hij bij een kleding stuk de label eraf heeft gehaald merkt hij iets op! Een jurk, die heb ik toch niet voor Alex gekocht. Ook een trui met een bloem voorop, zelfs met de kleurenblindheid van Henk kan hij zien dat dit een meisjes trui is. Henk bekijkt alle kleren en maten, maat 116! Had toch alles in maat 110 gekocht, of was het nu 116.
“Alex kom eens bij papa,” roept Henk. Alex rent naar zijn vader, die hem een trui aantrekt maat 116. Ook dat nog, alles te groot gekocht en alle labels er al af! Met een heel diepe zucht laat hij Alex de trui uittrekken, na alles kleren te hebben opgevouwen zit Henk balend er naar te kijken. Om rustig te worden drinkt hij eerst zijn koffie maar op. Als de deurbel gaat rent Alex er naar toe, altijd nieuwsgierig.
“Goedemiddag,” zegt een vrouw vrolijk. “Dacht kom even langs om te kijken of alles goed gaat.” Het is de buurvrouw die zich zorgen maakt om Henk na het overlijden van zijn vrouw en moeder van Alex. Henk laat haar in en na haar een kop thee te hebben gegeven vertelt hij haar het verhaal. “Maar Henk, dit zijn ook meisjes kleren! Maat 116 is voor Alex inderdaad veel te groot, die maat is voor vijf en zes jarigen. Als Alex nieuwe kleren nodig heeft had hij maat 92 of 96 moeten hebben. Heeft u bij Alex niets gepast?” Vraagt de buurvrouw die Henk rood ziet worden.
“Nee, dacht een maat is toch wel goed voor alles. Had zijn trui op een nieuwe trui gelegd en die was groter dus voor Alex goed. Ja zegt het maar ben een man,” zegt Henk met een zucht.
De buurvrouw kijkt Henk en moet bijna in de lach schieten, “alle labels zijn er al af zo we kunnen niet meer ruilen. Kan het voor u verkopen aan ouders, u zal dan niet de gehele winkelbedrag terug hebben maar toch iets.” Henk knikt ja en loopt naar de keuken om nog meer koffie voor zich zelf te maken. De buurvrouw staat op en loopt naar de wc, als ze terug komt ziet een paarse meisjes jas hangen en roze meisjes laarzen onder de kapstok. “Henk, waar komen deze meisjes jas en laarzen vandaan?”
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Vader Henk gaat winkelen

zo dec 18, 2016 1:44 pm

Arme man :p leuk vervolg weer
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Vader Henk gaat winkelen

do dec 22, 2016 2:45 pm

Henk zit op de bank en kijkt naar de kleren, jas en laarzen. Schamen doet Henk en weet nu heel goed wat hij gedaan heeft, dan moet hij denken aan zijn vrouw en moeder van Alex. Sorry schat, zegt Henk met een traan. Samen met de buurvrouw sorteren ze de kleren en maakt de buurvrouw er foto's van om in verschillende facebook verkoop groepen te plaatsen.
"Dat is wel makkelijk," zegt Henk die geen facebook heeft. "Kan je alles verkopen?"
"Ja alles Henk," zegt de buurvrouw.
Henk is verbaasd hoe de buurvrouw die al 62 is zo simpel en alles doet, "Merinda had ook facebook."
"Klopt Henk," zegt de buurvrouw. "Die je moet je nog afsluiten."
Henk wil niet erover praten, te kort was Merinda overleden. Na alles online te hebben gezet bekijkt Henk de laarzen, "deze zijn gebruikt."
Ook de buurvrouw bekijkt ze, "ja klopt. Waar komen deze vandaan Henk?"
"Weet het niet, was bezig met afrekenen en een mevrouw hielp Alex met aankleden. Die moet ergens de laarzen vandaag hebben," zegt Henk diep nadenkend.
De buurvrouw snapt het even niet, "laten we maar apart legen en niet verkopen."
"Maar niemand weet toch dat ik die kleren verkoop?" Vraagt Henk, bang dat zijn blunder naar buiten komt.
"Nee Henk, heb het op mijn naam staan. Heb erbij gezet dat het van mijn kleindochter is en te klein is geworden," zegt de buurvrouw.
Henk kijkt haar aan, "maar je hebt toch geen kleindochter."
Lachend kijkt de buurvrouw Henk aan, "klopt maar het verkoopt beter."
"Maar dat is liegen," zegt Henk.
"Kom Henk laten we gaan winkelen voor Alex," zegt de buurvrouw met een zucht. "Alex heeft toch nieuwe kleren nodig!"
Met een diepe zucht staat Henk op en laat Alex zijn speelschoenen en speeljas aantrekken. Dit keer gaan ze met de auto van de buurvrouw, Henk is stil en wilt eigenlijk niet naar de stad.
"Nee! Die winkel gaan we niet in," roept Henk boos als ze voor dezelfde kledingwinkel staan waar hij alles gekocht heeft.
De buurvrouw lacht een beetje, "begrijpend Henk. Verderop is er nog een kledingwinkel voor kinderen, zelfs een beetje goedkoper."
Alex vind alles best en is weer vrolijk zoals altijd en brabbelt erop los, bij Henk komt toch een lach op zijn gezicht. "Net als zijn moeder."
"Ja dat klopt," zegt de buurvrouw. Bij de kledingwinkel gaan ze naar binnen en de buurvrouw kijkt op de lijst die Henk eerder gebruikte. "Broeken, je moet goed kijken bij verschillende soorten merken Henk. Vaak verschillen deze, kijk deze spijkerbroek is dezelfde maat als deze spijkerbroek maar als je op elkaar legt verschillen ze."
Henk kijkt ernaar en voelt toch die schaamte weer opkomen, met een zucht knikt hij ja.
"Maar," zegt Henk zachtjes. "Hoe weet ik nu het verschil tussen jongens en meisjes broeken."
De buurvrouw wist van Henk zijn kleurenblindheid, "gewoon vragen Henk. Het is geen schaamte om het te doen, als je het netjes en met een glimlach vraagt dan helpen ze je wel. Niet zo'n oude brombeer wezen!" Henk lacht weer en samen kiezen ze nog drie broeken uit, deze laten ze Alex allemaal passen. Daarna kiezen ze vier stoere truien en t-shirts uit en laten deze Alex ook passen. "Alex heeft geen onderbroeken nodig Henk, dat weet je toch?"
"Waarom niet ik draag het toch ook!" zegt Henk wat verbaasd.
"Ja klopt maar jij draagt geen luierbroekje meer. Alex nog wel," zegt de buurvrouw lachend.
"Dat klopt maar moet je dan altijd passen, wat een gedoe. Helemaal niets voor mij," zegt Henk met een zucht. "Toen ik in de winkel was keek iedereen mij vreemd aan omdat ik Alex zijn broek had uitgedaan!"
"Toch niet in de winkel Henk!" Roept de buurvrouw verbaasd.
Henk kijkt haar aan, "ja!"
De buurvrouw schiet in een lach, "Henk! Daarvoor hebben ze pashokjes, Henk begrijp het wel echt want het was je eerste keer."
"Moet je daarvoor niet betalen?" Vraagt Henk.
"Nee die zijn gratis Henk," zegt de buurvrouw net niet in een lachbui schietend.
Na stoere hemdjes te hebben gekozen bekijken ze jongens jassen, "ze zijn wel duur niet!"
"Waarom gaan we niet naar de kledingwinkel terug Henk, misschien hebben ze daar Alex zijn jas wel gevonden?" Vraagt de buurvrouw.
Henk kijkt haar aan, "nee nooit!"
De buurvrouw kan het begrijpen van Henk, "weet je wat. Laten we dit gaan afrekenen, dan ga jij met Alex een koffie halen, natuurlijk Alex niet!" Een duidelijk gelach komt bij Henk uit zijn mond, "dan ga ik wel naar de kledingwinkel."
Bij een restaurant gaat Henk zitten samen met Alex, de buurvrouw loopt naar de kledingwinkel waar alles begon.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Vader Henk gaat winkelen

ma jan 02, 2017 7:21 pm

Haha, dat klinkt wel heel extreem onwetend xD Zelfs niet bekend zijn met pashokjes haha.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Vader Henk gaat winkelen

vr mei 12, 2017 12:45 pm

"Goedemiddag, kom wegens mijn buurman. Die was hier eerder," verteld de buurvrouw als ze bij de klantenbalie staat.
Een gelach komt van een mevrouw, "Ja uw buurman is wel bekend bij ons. Zal mijn collega Simone naar voren roepen, zijn heeft uw buurman geholpen bij de kassa."

"Goedemiddag, Simone." Verteld een jongedame die er aankomt lopen.
'Goedemiddag, Mildred. Mijn buurman is hier eerder geweest met zijn zoontje," verteld Mildred. "Volgens mij niet helemaal goed gegaan."
"U zegt zoontje, dacht dat uw buurman een dochtertje had!" Verteld Simone verbaasd. "Sorry dat ik het zeg maar kon amper mijn lachen inhouden."
"Neem u niets kwalijks, mijn buurman Henk is niet gewend om te winkelen met zijn zoontje. Dat deed zijn vrouw altijd en Henk is kleurenblind," verteld Mildred.
Een gelach komt ook van Simone, "dat verklaart veel."
"Maar is er toevallig een jas gevonden van Henk zijn zoontje." Vraagt Mildred.
"Niet alleen zijn jasje maar ook schoenen en een wandelwagen. Dan ook de uitgekozen kleren door uw buurman. Later toen uw buurman weg was kwam een mevrouw aan de balie helemaal in paniek. Iemand had haar wandelwagen per ongeluk meegenomen van haar dochtertje, ook uitgekozen kleren van haar oudere dochtertje. Die maat 116 heeft, lagen erop."
"O Henk toch!" Roept Mildred. "Het waren dus die kleren, thuis had hij alle labels eraf gehaald. We proberen nu alles te verkopen via verkoop facebook groepen en websites."
"Inderdaad zonder label kunnen we het niet terugnemen. Misschien kunnen jullie de kleding laten overkopen door de moeder die de kleding had uitgezocht voor haar dochter," verteld Simone al lachend.

Besloten word om de moeder te bellen waarvan de wandelwagen is. Het eerste klinkt over de telefoon ook een duidelijk gelach van de moeder en ze zal naar het restaurant komen waar Henk nog zit met Alex.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Vader Henk gaat winkelen

za mei 13, 2017 8:56 am

Haha, arme Henk dat iedereen hem uitlacht. Leuk vervolg. Lijkt dat alles toch nog goedkomt.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Diversen”