Veata Detector

Weet je niet bij welk genre je verhaal past? plaats hem dan hier
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 34

di jun 20, 2017 6:25 pm

Het was nog een dag tot aan de race en ik spendeerde mijn tijd aan tekenen. Horuko was ook de hele tijd in mijn kamer te vinden, we bespraken de zaken. Ook waren we nog niet over de naam van ons bedrijfje.

Ik stond op en liep naar mijn koffer, daar uit pakte ik mijn portfolio. Een album vol met foto’s met wagens die ik had ontworpen. Ik gaf dit aan Horuko en ze begon te bladeren. Opeens hapte ze naar adem, ik keek op van mijn papier. Ze liet me de foto zien en ik keek ernaar. Het was een rode auto met een draak erop. Ik pakte het boek vast en ik herinnerde me de keer dat ik achter het stuur was gekropen. Maar opeens herkende ik de auto ,, is dat niet Teajo’s wagen?’’ Horuko knikte. Ik rende weer naar me koffer en ik bladerde in mijn ontwerpen map. Ik vond meteen waar ik naar zocht, ik liep naar Horuko ,, Ik heb deze wagen ontworpen voor Masha Motors.’’ Ik liet haar het boek zien en ze zag de stempel van Masha Motors. ,, we moeten nu naar je vader en je broer.’’ Ze knikte en we rende de kamer uit. Ik klopte op de deur van Teajo, hij deed hem open en we zagen meteen dat zijn vader er ook was. ,, Veata, wat is er?’’ ik drukte hem mijn portfolio in de handen. Hij keek er vreemd naar en toen hij de foto zag van zijn auto, keek hij er verbaasd naar. ,, Hoe kom je aan een foto, van mijn wagen?’’

In mijn ooghoek zag ik meneer Togokahn, wit wegtrekken. ,, in deze map staan alle auto’s die ik heb ontworpen.’’ Teajo keek van de foto naar mij ,, Jij hebt mijn wagen ontworpen?’’ ik knikte ,, Maar in die tijd ‘’ ,, werkte ik bij Masha Motors.’’maakte ik zijn zin af. We keken nu naar zijn vader ,, Hoe kan dit?’’ zijn vader boog zijn hoofd. ,, ik heb het ontwerp gekocht, Teajo.’’ Ik keek hem aan ,, heeft u dat zwart op wit.’’ Meneer Teajo schudde zijn hoofd. Ik keek naar Teajo ,,je rijdt in een illegale wagen.’’ Hij knikte ,, Je moet voor me een nieuwe wagen ontwerpen, Pronto.’’ Ik knikte en rende weg.

Ik kwam mijn vader in de gang tegen, tussen neus en lippen door wat er aan de hand was. Ik sprong meteen op de bank en begon meteen met tekenen. Ik keek even op toen meneer Togokahn binnen kwam. Hij zei niets en keek naar mijn handen. ,, je bent echt goed.’’ Ik knikte ,, Meneer Togokahn dit is alleen maar de buitenkant. Ik moet weten wat er onder de motorkap moet komen.’’ Ik keek hem aan ,, ik moet dus een lijst hebben van alle onderdelen, tot aan het laatste kabeltje.’’ Meneer Togokahn knikte ,, ik zal mijn mensen bellen en je hebt de lijst morgen.’’ Ik knikte ,, ik had hem liever gisteren.’’ Hij knikte begrijpelijk ,, Meneer Masha heeft nooit moeilijk gedaan over Teajo’s wagen, waarom denk je dat hij dat nu gaat doen?’’ ik keek de man aan ,, omdat ik een relatie heb met uw zoon.’’ Hij keek me verbaasd aan en ik pakte de afstandsbediening van de tv. Ik zette hem aan en meteen kwam het race nieuws. ,, Wel race fans. Morgen ochtend vroeg is de start van Casa Cristo en nu al is er te veel nieuws. Racer X blijkt de dood gewaande Rex Racer te zijn. Dat niet alleen maar er is vandaag bekend gemaakt dat Veata Detector en Teajo Togokahn een relatie hebben.’’

En meteen zette ik het uit ,, het is op elke zender en nu barst het internet ervan.’’ Meneer Togokahn ,, en aangezien jou relatie met Masha Motors’’ hij keek me aan ,, wil ik geen enkel risico lopen.’’ Hij stond op en liep de kamer uit. Ik pakte mijn potlood en trok ging weer verder. Ik werd de rest van de dag niet meer gestoord. De zon begon te zakken en ik legde mijn potlood weer neer. Ik keek trots op het ontwerp en de bodypaint. Ik hoopte dat Teajo er net zo tevreden mee was. Ik keek op de klok en besloot dat het tijd was om te gaan slapen, morgen was het vroeg dag en ik moest klaar wakker zijn.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Veata Detector

do jun 29, 2017 1:39 pm

Een middag bij gelezen aan je verhaal met een kop thee en het was zeker waard.

Goede vervolgen weer en ook spannend
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 35

vr jul 07, 2017 7:44 pm

Ik zat in mijn T180, van mijn wagen en om me heen zaten meerdere coureurs te wachten. Gespannen keken we naar boven. De koningin van Casa Cristo stond al met een pistool omhoog. Zodra zij de zon zag zou ze het ding afschieten. Ik was een beetje betoverd door de uiterlijk van de vrouw. Haar blauwe jurk tekende af, tegen de rood kleurende lucht en haar donkere huid. Langzaam klom het licht omhoog en de vrouw schoot een flare af. Ik dacht niet maar ik trapte het gas in, mijn wielen slipte over het asfalt. Ik keek opzij en zag dat de jongens hetzelfde deden. We schoten weg en de race was begonnen.

We reden de eerste omgeving van de race in de Mugranna, een gigantische zuilenzaal die onder de stad loopt. We schoten langs de meters hoge en brede zuilen. We moesten hier echt onze ogen open houden. Want hier was geen ruimte om iemand in te halen, toch werd het wel geprobeerd. Ik keek van mijn scherm naar de weg voor me. Opeens zag ik naast me een explosie en mijn hart stond stil. Maar al snel kreeg ik via mijn oortje door dat het goed ging met de jongens. ,, Laten we gas nemen en maken dat we hier uit komen.’’ maar ik had het nog niet gezegd en ik voelde een schok door mijn wagen. Ik keek naar mijn scherm en een rare auto, probeerde me aan de kant te duwen. Ik stapte wat meer op mijn gas, om wat ruimte tussen mij en de andere wagen te vormen. Nu kon ik de wagen goed zien, het was een van de Asgardians. Ik kon niet zien welke, maar hij gaf weer gas en kwam steeds dichterbij. Ik liet hem echter begaan, mijn vinger rustende op de knop van mijn veren. Ik keek de hele tijd naar mijn scherm, niet lettende op de wagen voor me.

,,Veata, kijk uit!’’ snel keek ik op. Voor me was nog een van de Asgrdians en deze had een bijenkorf katapult op mij gericht. Ik slikte even, maar herpakte me. Snel keek ik op mijn schermpje, de wagen achter me was nu op de juiste afstand. Ik drukte op de knop en ik zag mijn wagen omhoog springen. Ik hoorde onder me alleen maar geschreeuw. Toen mijn wielen weer de grond raakte zag ik alleen maar rook en wrak stukken van twee wagens. Ik knikte even en sprintte weg. Ik had een klein voorgevoel dat de derde Asgardian, wraak op me zal nemen. Ik keek even snel om me heen maar ik zag hem nergens. ,, Jongens waar is hij?’’ ik kreeg geen antwoord. ,, Jongens?’’ opeens hoorde ik ze ,, geen idee, Veata!’’ maar Rex had het nog niet gezegd, of ik hoorde een kreet naast me. Ik keek om en zag de wagen recht op me af rijden. De Vikingschip wagen leek eerder klaar om af te varen dan te rijden. Maar ik twijfelde niet aan de bestuurder, ik kon geen kant op.

Hij was nu bijna bij me, ik stuurde naar links maar de Asgardian volgde me waar ik ook naar toeging. ,, Jongens, hulp graag!’’ ik had het nog niet gezegd of Teajo beukte tegen de wagen aan, die zijn controle over de wagen verloor. Hij begon te spinnen en Rex kon nog net over hem heen springen. Degene achter had niet zoveel geluk en werd meegenomen in de slip. Ze botste tegen een pilaar aan, wat een kleine lichtshow van rook gaf. Twee raar uitziende ballen stuiterde de baan af, brok stukken lagen verspreid over de Mugranna. We waren bijna bij de uitgang, ik kon het duin landschap al zien. Snel deed ik een sjaal voor mijn mond en we reden de Mugranna uit. Ik haalde op gelucht adem. ,, Hallo jongens, Sparky en Pops hier. Jullie liggen derde in de race. Ik zou maar eens opgaan schieten.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 36

vr jul 07, 2017 7:46 pm

We reden dus derde en nog één hindernis tot de finish van vandaag, de woestijn van Zunubia. Deze woestijn voldeed aan alle eisen die je zou hebben voor een woestijn. Zand heuvels en kokend heet. De zandheuvels waren het ergste, met al dat losse zand. Het was erg lastig om grip te krijgen, laat staan snelheid maken. Gelukkig was ik hier al op voorbereid, ik had onder de wagens een speciaal ontworpen wiel gezet. Deze banden waren geschikt voor elk terrein en dan meen ik echt elk terrein. Waarbij onze voorliggers het moeilijk hadden in het zand, reden wij rustig door.

We passeerde de soldaten met hun groene wagens en het was nu de beurt aan de Flying Foxes, een stel diva’s die in hun zuurstok auto’s vol bling reden. Niets aan die wagens was puur gecreëerd om snelheid te maken. Maar het oog werd flink bedrogen, want deze wagens hadden klauwen. Zo had Speed het me tenminste verteld.

,, Pas op, meisje.’’ Ik hoorde de stem in mijn oor en dat kon maar een ding betekenen. Hij had wat gezien, gedurende race wat niet klopte. ,, geen zorgen pap.’’ ik trapte het gas flink in ,, jongens, ganzen.’’ Ik kreeg goedkeurend gemompel en de jongens gingen beide schuin achter me rijden, in een v-vorm. Zo hielden we elkaar in de gaten, we naderde het andere team en het werd dringen. Hoe dichterbij we kwamen hoe meer stofwolken ons het zicht ontnamen, of in ieder geval beperkte. Opeens zag ik wat fonkelen tussen de wolken. ,, Schilden’’ hoorde ik in mijn oortje en ik drukte op mijn knop. Ik was net op tijd, want ik hoorde een flink gekras op de metalen plaat. Ik zag een van de Flying Foxes lachen. Maar het lachen zou haar al snel vergaan.

Ze keek naar me en het kwam langzaam tot haar door dat mijn banden niet kapot gingen. Erger nog het geluid van krassen was verdwenen. Ze keek even naar de spikes, maar die waren nergens meer te vinden. De schilden waar zo bewerkt dat ze titanium doen slijten. Ze gaf een kreet van frustratie en ik gaf haar een gemene glimlach. ,, Moet je maar niet vals spelen!’’ ze keek me woedend aan ,, jij en je vriendjes zullen nooit winnen!’’ ik trok een wenkbrauw op ,, dat zullen we nog wel zien!’’ en ik trapte op het gas. Ik sprintte haar voorbij terwijl Rex waar een harde klap met zijn wagen gaf. Ze raakte in een slip. Teajo deed hetzelfde met zijn Fox, ze draaide beide hard in het rond. Totdat ze op elkaar klapten. In mijn oor klonk een blije kreet van Sparky ,, dat is mijn meisje.’’ Ik hoorde Pops lachen ,, dat is mijn zoon.’’ Ik keek opzij naar Rex en die knikte, hij had het ook gehoord. ,, oke jullie twee, ontkurk de champange nog niet. We hebben nog een lange weg te gaan. ‘’ Teajo viel me bij ,, daarbij hebben we een paar soldaten boos gemaakt.’’ Ik keek op mijn scherm en zag dat het leger nog steeds achter ons reed. ,, Rex, wat stel je voor?’’ Het bleef stil en ik keek even naar hem, ik zag dat hij diep in gedachten zat. Opeens zag ik hem naar mij kijken en de blik op zijn gezicht beviel me wel.

,, we geven ze een les rijden.’’ ik knikte en Teajo gaf een kreetje ,, meer niet, oké. Klinkt als een plan. Daarboven nog bezwaar.’’ Maar daar bleef het stil ,, mooi geen tegenspraak.’’ Ik schoot in de lach en trapte op de rem. We stonden nu stil, tot de leger wagens ons bijna voorbij waren. Ik klikte op mijn ingebouwde tv’tje en daar kwam we meteen in beeld. Het Race nieuws speculeerde wat er met onze wagens was gebeurt. ,, Veata, nu.’’ Ik trapte op het gas maar ik hield mijn handrem in gedrukt. stofwolken stegen op. ,,kijk nou eens. Ze spelen gewoon met ons.’’ We sprongen letterlijk uit de stofwolken. Achter ons hoorde we Duits gevloek en botsingen. Ik juichte en ook naast me klonk vrolijk gejoel. ,, wow dat noem ik je tegenstander uitschakelen. Team Racer onder leiding van Veata Detector heeft een boekje open gedaan over slim gebruik van het terrein.’’ Ik zag dat er werd ingezoomd op onze wagens. ,, even zwaaien.’’ De jongens en ik zwaaide naar de camera die vast zat aan een helikopter. ,, Dat noem ik nou show. Met Team Racer op kop en nog een dag te gaan.’’ De presentatoren waren met elkaar te kibbelen over wat zij de mooiste moment vonden van de race. ,, een ding is zeker, als team Racer weer zo rijdt morgen. Wordt het een interessante race.’’ De mannen op het scherm knikte met elkaar. We kwamen aan bij de stop en we werden feestelijk onthaald. We kwamen onze wagens uit en we zwaaide naar de mensen. Heel ingetogen en zonder te veel show. De paparazzi was er al snel klaar mee.

,, Hé!’’ iedereen keek om achter ons stonden de Agardians, Flying Foxes en het legerteam. Ik slikte even en liep naar ze toe. ,, wat is er?’’ De jongens gingen naast me staan. Diana leidster van de Flying Foxes stak haar hand uit, vertwijfeld pakte ik die aan ,, goed gereden. Zo’n wedstrijd heb ik al in geen jaren gereden.’’ Ze schudde mijn hand. ,, dank je’’ ik vertrouwde het nog steeds niet. Ze liet mijn hand los en keek recht de camera’s in ,, deze meid heeft ballen en rijdt met passie. Daar kunnen we allemaal wat van leren.’’ Met een kort hoofdbeweging gaf ze aan dat de rest met haar mee moesten komen.
Mijn vader kwam naar ons toe ,, waar ging dat over?’’ ik haalde mijn schouders op ,, ik denk, dat ze ons feliciteerde met de winst van vandaag.’’ Mijn vaders ogen knepen zich tot spleetjes en keek de groep premie jagers. ,, dat is nieuw.’’ Ik knikte instemmend. Pops liep ook op ons af en sloeg op de schouder van Rex ,, werelds gereden jongen.’’ Hij keek trots, heel trots.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 37

vr jul 07, 2017 7:47 pm

Terug in het hotel gingen we meteen naar het erbij horende restaurant. Er was voor ons een tafeltje in de hoek vrij gemaakt. We gingen eraan zitten en een serveerster nam onze bestelling af. We keken recht voor ons uit en er werd geen wordt gesproken. Het eten werd gebracht en we aten het in stilte op. De borden en glazen werden afgeruimd, wij maakte een stille aftocht. Pas voor de kamers schoten we in de lach.

We gingen mijn kamer binnen en ik liet iedereen het ontwerp zien. Iedereen was er razend enthousiast over. Teajo knikte trots hij de draken hoofd zag die de auto bedekt had. Door de rood gele lampen leek net als of de wagen van onderen in brand stond. Ik keek echter niet naar hem, mijn ogen waren gericht op zijn vader,, Meneer Togokahn heeft u de lijst waar ik om vroeg?’’ Hij knikte me en gaf me een mapje. Die meerdere blaadjes bevatte. Ik sloeg het open en bekeek de merken, samen met de formaten. Ik keek bedenkelijk ,,oké, is dit alles?’’ Teajo en Horuko keken me aan. Horuko pakte de lijst van me aan en bekeek alles wat ik ook had bekeken. ,, Pappa, Jules is de gehele motor vergeten.’’ Meneer Togokahn liep naar haar toe en bekeek de lijst ook, hij vloekte ,, het spijt me jufrouw Detector. Ik zal mijn man bellen.’’ Maar Horuko schudde haar hoofd ,, is niet nodig, Pappa. Ik weet welke motor perfect is voor deze wagen.’’ Haar vader keek n haar verbaasd aan.

,, Welke, kind?’’ ze keek naar de grond ,, Ze liep de kamer uit, om niet veel later weer binnen kwam. Ze gaf haar vader en mij een blaadje. Haar vader keek er met grote ogen naar, net als ik. ,, een Dreamer 5, dat is een gewaagde keuze.’’ Horuko knikte en keek naar haar vader. ,, dat moet eerst getest worden. ‘’ Horuko hapte naar adem ,, dat is vanochtend op mijn verzoek gedaan.’’ Ze gaf hem een ander blaadje. Hij gaf na het geïnspecteerd te hebben, aan mij. De testen waren allemaal positief. Maar opeens zag ik iets ,, Het is niet getest op de G-kracht van de T180. Ook mis ik de exacte decibel wat hij afgeeft, ook mis ik de maximale temperatuur afstoot.’’ Horuko knikte ,, morgen testen ze verder.’’ Ik knikte ,,ik zal het open houden. Maar als het me niet bevalt zoeken we naar een andere motor.’’ Ik wees naar Horuko en ze knikte. Ik ging zitten en ik pakte een drankje. Ik dronk het op en ik keek naar de andere in de kamer. ,, Ik ben nu even realistisch, ik kan geen ongeteste motor in de wagen zetten. Ook als de waardes niet kloppen met wat wettelijk is toegestaan.’’ Mijn vader knikte en ging naast me zitten.

,, Ik wist niet wat er allemaal voor nodig was, om simpel auto’s ontwerpen.’’ Iedereen had mijn kamer verlaten, behalve Horuko. Ik keek haar aan ,, Er is niets simpel aan het ontwerpen van auto’s’’ ik ging bij haar staan ,, Als ontwerper ben je verantwoordelijk voor elke streep die je op papier zet. Dat is waarom ik elke wagen zelf test, daarom vroeg ik je vader of alles op de lijst stond. Als hij het toegezegd, had ik zelf naar een motor gezocht. Ik heb zelf een hele lijst aan onderdelen die ik had kunnen gebruiken om dingen te vervangen.’’ Ik zag tranen in Horuko en ik voelde me meteen schuldig. ,, sorry, ik had niet zo mogen reageren.’’ Ze schudde haar hoofd ,, nee, ik snap het wel. Het is een passie, geen hobby. Het is gewoon ‘’ ,, nieuw voor je.’’ Maakte ik haar zin af. Ze knikte, ik liep naar mijn koffer. Ik pakte een boek eruit, ik draaide me om en gaf dit aan haar ,,dit boek was van mijn broer. Toen ik klein was ging ik op zijn bed, dit boek lezen.’’ Ik gaf haar een glimlach ,,in het begin vond hij het maar niks. Maar toen ik hem een tekening liet zien die ik voor hem had gemaakt’’ ik vouwde het boek open, daar in zat een papier. Met een tekening, duidelijk gemaakt door een kind.

,,dat is het begin van een droom. Eentje die we met zijn tweeën deelde.’’ Horuko keek naar de tekening. ,, dat is The Ghost rider.’’ Ik knikte ,, mijn vader weet niet dat ik het idee voor die wagen, in mijn broers hoofd had gebracht.’’ Ik pinkte een traan weg ,, hij wilde hem voor mij bouwen, niet voor zich zelf. Voor mij. Maar meneer Royalton liet hem nog niet eens in de beurt van wagens. Behalve dan om in te rijden.’’ Horuko keek naar mij ,, waarom geef je het boek aan mij?’’ ik schudde mijn hoofd. ,, Ik geef hem niet, dat zou te veel pijn doen. Ik leen hem aan je, er staat van alles in wat je moet weten over het ontwerpen van auto’s.’’ met en knikje liep ze naar de deur van mijn kamer. ,, Horuko’’ ze draaide zich om ,, als de Dreamer 5 aan alle eisen voldoet, zet ik hem niet alleen in de wagen van Teajo. Maar ook in de andere.’’ Ze keek me verbaasd aan ,, je wilt de motor claimen?’’ ik knikte ,, dat niet alleen, het wordt onze handtekening.’’ Ze keek nog steeds verbaasd. ,, Dit is de perfecte naam voor ons bedrijf.’’ Ze keek bedenkelijk en knikte toen. ,, Veata jij en ik zijn de eigenaren van Dreamer 5.’’ Ze had een glimlachje op haar gezicht, toen ze de deur achter zich sloot.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 38

vr jul 07, 2017 7:48 pm

Ik trapte op mijn gas, we waren net ingehaald door een andere team. Het begon zo goed vanochtend, we waren net gestart en we reden meteen door de bosgebied van de Zwarte bergen. Maar in een van de bochten kreeg Teajo een klap band, gelukkig was die met een druk op de knop weer vervangen. Maar daardoor ging ook wat snelheid verloren. Ik vloekte zachtjes ,, jongens, put the pedel to the metal.’’

Meteen schoten we naar voren. We maakte zoveel snelheid dat we in de bochten alleen onze handrem hoefde te gebruiken. We kwamen steeds dichterbij het andere team, ze reden in een perfecte lijn. ,, jongens het is tijd voor een dans.’’ Bij de eerste bocht schoot ik voor, bij de laatste in de rij. Ik hoorde de bestuurd vloeken, maar ik had geen tijd om op hem te letten.

De volgende bocht kwam er aan en ik herhaalde mijn truc. Ik keek even in mijn schermpje zag ik dat Rex, mijn voorbeeld had gevolgd. We herhaalde dit niet nog een keer bij de volgende bocht. Dit keer gaven we een klein tikje aan de wagen die voor ons reed. Hard genoeg om hun de controle over de wagen, te doen verliezen. De wagen voor me schoot de vangrail door en dook naar beneden. De wagen achter me slingerde heel veel en Teajo moest over hem heen springen, zodat hij niet werd meegenomen. De wagens botste op elkaar en konden niet verder rijden.

Ik had het tv’tje weer aangezet en hoorde het commentaar ,, dat was vreemd. Veata, had hem maar even aangeraakt.‘’ ik vond het anders niet zo raar, door de snelheid die de andere maakte was het al moeilijk controle te houden in de bochten. ,,Jongens gas terug.’’ We remde wat en maar niet veel. We waren nog steeds in een race en we konden het ons niet veroorloven, om onze plaats weer te verliezen.
We klommen meer omhoog, het werd ook al een beetje guurder. ,, Sparky, hoever nog voor de grotten?’’ ik hoorde de helikopter boven mijn hoofd zoemen. ,, niet ver meer, Veata.’’ Ik stak mijn duim naar hem op ,, Rex in de pas, ga jij voorop.‘’ Hij wilde er tegen ingaan ,, jij hebt de meeste ervaring, van ons drieën. Dit staat niet open voor discussie.’’ Hij mompelde iets onverstaanbaars ,, Teajo jij neemt de plaats van Rex in en ik sluit de lijn.‘’ Teajo gromde ,, hij was ook niet eens met het plan. ,, jongens willen we winnen.’’ Dat was een rare vraag, maar ik had het gevoel dat ik de jongens een schop onder hun kont moest geven. ,, ja’’ zeiden ze in koor. ,, dan zijn we uitgepraat.’’

Ik had hun echter niet verteld, wat de werkelijke reden was voor de verandering. Op de tv had ik gezien dat het team van Masha Motors, achter ons bevond. De wagens had ik persoonlijk ontworpen en de wapens die ze hadden, waren mij niet vreemd. Mijn wagen had de enige bescherming voor die wapens. De pas naderde en de weg werd hier wat breder. Rex en Teajo schoten langs me heen, voordat de weg weer smaller werd. ,, Gasten, jullie weten dat de samuria’s naderen he?’’ ,, wat?!’’ riepen ze. ,, Waarom laten jullie Veata, achterop rijden?’’ mijn vaders stem klonk bezorgd. ,, omdat ik de wagens, ken pap.’’ mijn vaders zuchtte ,, Ik ken deze wagens van binnen naar buiten en hoewel meneer Masha me weghield bij ze. Heb ik ze toch gereden, ik weet wat er in zit en ik heb de enige bescherming voor dat. ’’
,, wat?’’ Teajo klonk geschokt ,, wat hebben ze onder hun motorkap zitten?’’ ik wilde het hem zeggen maar opdat moment kwam de grot inzicht. ,, Maak jij maar zorgen over de grot. Ik maak me wel zorgen om de definetiors.’’ Ik hoorde mijn vader naar ademhappen ,,Veata!’’ ik wist wat hij wilde zeggen ,, niet mijn idee!’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 39

vr jul 07, 2017 7:50 pm

Ik zetten al mijn zintuigen op scherp. Ik zag de jongens in de tunnel verdwijnen. De ingang van de tunnel leek net op een doodshoofd, waarvan de ogen oplichtte als hij weer een auto opslokte. Ik slikte even toen ik naar binnen reed. Maar ik kon niet stil blijven hangen in mijn angst. Want de Samuria’s, het team van Masha Motors liep op ons in. De voorste was nu nog geen ademstoot bij ons verwijderd. Ik keek naar mijn scherm en ik kon bijna zien wat er in het hoofd omging. De racers waren echt geen slechte mensen, ze werden echter voor een keuze gezet. Of ze deden werd hun werd opgedragen, of ze zouden nooit meer een T180 in hun leven zien. Als ze mazzel hadden.

De coureurs wisten wat voor wapens in hun wagen zaten. Maar wat ik van ze gehoord had, hoopte ze iedere race weer dat ze die nooit hoefde te gebruiken. Wel ik had slecht nieuws voor ze, het was een race waarbij Meneer Masha het ze opdragen om, mijn eigen wagens tegen me te laten keren.
De ijzige gangen lichtte op door onze lampen, opeens hoorde ik een kleine klik. Ik stelde mijn tv’tje in en zag meteen een schematische tekening. Erop zag ik een rood lampje branden. Ik vloekte, dit had ik kunnen verwachten. Ik tikte het rode lampje aan en nu kon ik zien wat het was. Het systeem van de definetor, was nog niet actief. Dat was jammer, maar het zou niet lang meer duren. ,, Jongens ik heb een lifter. Wat er ook gebeurt blijf rijden.’’ ik hoorde ze mompelen. Maar ik ging er niet op in, mijn gedachten zaten bij de definetor. Ik wachtte tot de samuria, het aan zette.

We gingen steeds verder de berg in, opeens begonnen lampjes bij mij te knipperen. De definetor was geactiveerd. Ik begon meteen met coderen, want ik had maar een paar seconde. Al snel was ik in hun systeem, ik zocht meteen naar de rem. Ik drukte op de knop en meteen hoorde ik achter me piepende banden. Waarop een knal volgde, ik trapte harder op het gas. Maar het gevaar was nog niet geweken. Want er was nog een samuria over, Dimitri. Hij was een goede vriend toen ik nog voor Masha motors werkte. hij had net zo’n schermpje als ik, in zijn wagen. Ik typte een berichtje naar hem. Ik zag hem zwaaien en ik deed het terug. Ik zag hem schudde en ik wist wat voor innerlijke strijd hij voerde. Ik type op het schermpje, dat ik het begreep. Opeens nam hij gas en stuurde naar boven. Zijn wagen klom over de muren en kwam met een cirkel voor mijn wagen terecht.

,,Veata, alles goed?’’ ik knarste mijn tanden. ,, Perfect. Gewoon perfect. Ik vond het al saai worden.’’ Ik trapte op het gas en reed nu vlak achter Dimitri. Ik hoopte dat hij zijn belofte hield, op de dag dat ik hem het laatste zag. ,, Ik zal nooit een illegale praktijken tegen je gebruiken.’’ Ik had hem bedankt. Opeens zag ik licht aan de eind van de tunnel, de rest van mijn team was de tunnel al uit. ,, Veata, kijk uit scherpe bocht naar links.’’ Mijn handen verstrakte mijn grip op het stuur. ,, bedankt Rex.’’ Ik trapte wat harder op mijn gas. Net voor de uitgang probeerde ik hem, met een tikje de controle te laten verliezen. Maar ik had kunnen weten dat hij daarop berekend.

We kwamen de Malterzer tunnels uit en Rex had niet gelogen over de scherpe bocht. Ik trapte op de rem en met behulp van de handrem, haalde ik de bocht maar net. Mijn wielen reden letterlijk op het randje en ik kon in de diepe afgrond kijken. Ik nam weer gas en reed weg. Ik moest voor Dimitri komen, koste wat het kost. ,, Jongens kijk uit, Dimitri zit op jullie staart.’’ ,, Wie?’’ Teajo’s stem klonk een beetje jaloers. ,, een Samuria.’’ Opeens hoorde ik piepende remmen. Dimitri moest ergen voor remmen. ,, Veata. Spring en rijden. ‘’ Mijn vaders stem klonk paniekerig. Ik keek naast me en zag wat hij bedoelde, een lawine. Snel typte ik het bericht naar Dimitri en ik sprong. Hij reed vlak achter me , tot het sneeuw. De weg achter me schoonveegde. ,, Dimitri!’’ Ik keek op mijn scherm, maar hij was nergens meer te bekennen. ,,Pap, neem contact op met team Samuria. Vraag ze of hij veilig is.’’ Ik reed door, want dankzij de lawine had mijn team vrij spel.

We kwamen aan in de stad. We reden in een verticale lijn, maar ik was nog steeds in een soort roes. Mijn vader was nog niet bij me terug gekomen, met nieuws over Dimitri. We reden de Brandenburg door naar de finish plein. Dat was niet wat ik er van had verwacht, op tv zag je altijd dat er vuur werd ontstoken zodra de winnaars auto’s er reden. Maar dat was niet het geval, er was iets niet in de haak. We kwamen over de finish, maar de vuurwerk werd niet ontstoken. Er werd ook niet gejuicht. Ik probeerde niet naar mijn schermpje te kijken. Maar die was zwart, mijn vader was de enige die dat kon doen. Rex en Teajo kwamen naar mijn auto, om te kijken of het goed met me ging.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 40

vr jul 07, 2017 7:52 pm

We werden naar het podium gebracht. Maar daarvoor verstijfde ik, het voelde niet goed. Teajo gaf me een hand en kneep er even in ,, Als die Dimitri echt een goede vriend is, snapt hij dat je de beker in ontvangst neemt.’’ Ik schudde mijn hoofd. ,, neem jij of Rex hem maar in ontvangst.’’ Maar nu stond Rex ook naast me. ,, je weet dat, dat niet gaat.’’ Ik knikte en deed een moeizame stap op het podium. De uitreiking was snel en zonder al te feestelijk. Dan was het tijd voor de journalisten. ,, Jufrouw Detector, bent u trots?’’ ik opende mijn mond, maar ik kon geen woord uitbrengen. Ik keek Teajo aan en hij knikte. ,, Jufrouw Detector, weet niet hoe ze op de situatie moet reageren. We hebben nog steeds geen nieuws vernomen over Dimitri’’ hij keek naar mij, maar Rex sprong hem bij. ,, Discord. Maar we kunnen wel zeggen dat we trots zijn op onze prestatie voor de lawine.’’

,, er wordt nog steeds gezocht naar meneer Discord. Wat hoopt ?’’ ik keek naar de beker ,, dat hij gevonden wordt natuurlijk en dat hij nog steeds ademt.’’ De journalisten, namen hun verzamelde materiaal voor lief en lieten ons voor de rest met rust. We werden terug gebracht naar het hotel, waar we in mijn kamer in stilte afwachtte. Mijn vader ijsbeerde en ik kon enkel en alleen maar naar de grond staren. Op een gegeven moment werd er op de deur geklopt. Mijn vader die door het ijsberen, dichtbij de deur stond. Deed hem open een jonge vrouw met blond haar en blauwe ogen kwam naar binnen gestormd.,, Bianca?’’ ik stond op en ze vloog me in de armen. ,, Is er al nieuws?’’ ze schudde haar hoofd. ,, Nee, nog geen woord.’’ Ik keek naar de rest ,, iedereen dit is Bianca Discord, Dimitri’s vrouw.’’ iedereen mompelde een begroeting. Ik gebaarde dat ze kon gaan zitten en dat deed ze dan ook. ,,waarom wacht je niet in je eigen hotel?’’ ze gaf een geluidje van ergernis ,, Ik word daar met de nek aan gekeken. Ik ben nu maar de vrouw van, sinds ik gestopt ben met racen.’’ Ik knikte ,,hoe is het met Jeremy’’ Bianca toverde een waterig glimlachje op haar gezicht. ,, Ik had hem net aan de telefoon, net voordat ik hier kwam. Hij vroeg naar pappa, hij heeft het ongeluk gezien. Maar op zijn jonge leeftijd, snapt hij nog niet.’’

Jeremy was pas vier en liep toen hij twee was al te verkondigen dat hij de beste racer zou worden, net zoals zijn vader. Meneer Masha had het Dimitri verboden om hem mee te nemen naar werk. Maar als Bianca Dimitri kwam ophalen, mocht hij altijd in de wagen van zijn pappa zitten. Ik moest lachen hoe blij hij was toen ik hem in de gordels wikkelde. Ik had net de wagen helemaal afgesteld en ik wilde net een testrit maken toen hij binnenkwam rennen. Ik zag er dan ook geen kwaad in om hem mee te nemen. Hij had de tijd van zijn leven, maar natuurlijk was Meneer Masha er niet blij mee.

Er werd weer op de deur geklopt en mijn vader deed deze weer open. de teamleider van Masha Motors kwam binnen, Kimmie Dos.,, Mevrouw Discord, hier bent u dus.´´ hij keek naar het gezelschap in de kamer. ,, Meneer Dos?’’ ik stond op ,, ondanks onze verschillen, heeft u nieuws?’’ Hij keek me aan ,, ik had nooit problemen met jouw Veata. Maar mijn plicht is bij Masha Motors. Dus kan ik u niets melden.’’ Bianca stond op ,, Meneer Dos, Veata stond het dichterbij Dimitri dan ik. Ik was dan wel zijn vrouw, maar’’ ik schudde mijn hoofd. ,, Jij was de vrouw van zijn leven.’’ Ik keerde me tot Kimmie ,, Dan vraag ik het niet als coureur, maar als agent van het CIB’’ mijn vader deed een stap naar voren ,, Veata’’ zei hij waarschuwend . Maar ik was niet alleen, Rex en Teajo kwamen naast mij staan. ,, En anders doen wij dat.’’ Kimmie hief zijn handen in de lucht. Hij keek Bianca vragend aan en zij knikte ,,vertel het hun.’’ Hij werd nu erg serieus ,, we hebben hem gevonden. Maar hij was erg onderkoeld. We hebben heem naar het ziekenhuis gebracht. Maar voordat hij daar was stopte zijn hart er mee. Ze hebben alles geprobeerd, maar ze kregen hem niet meer aan de gang.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 41

vr jul 07, 2017 7:53 pm

Ik was in de armen van Teajo gevallen, tranen stroomde over mijn gezicht. Hij wreef met zijn hand troostend over mijn rug. Bianca was flauwgevallen, maar Rex had haar opgevangen. Ik wilde haar helpen maar ik wist niet hoe. Met alles wat in mijn macht lag, kreeg zij Dimitri niet terug.

De volgende dag waren we naar huis gevlogen. Twee dagen later kreeg ik een uitnodiging voor de Gran prix. Ik keek naar het rijkversierde papier, maar de boodschap kwam nog steeds niet tot me door. Bianca en Jeremy logeerde een poosje bij ons. Want Bianca was te radeloos om voor zichzelf te zorgen, laat staan voor haar kind. Die nog steeds naar zijn vader vroeg.

Hij kwam de keuken binnen gerend en stak zijn armpjes naar me uit. ,, Veata, op´´ ik glimlachte naar hem en tilde hem op. ,,Ga jij vandaag mee naar Horuko?’’ hij knikte hevig ,, dan moet je nu je schoenen en jas pakken.’’ Ik zette hem op de grond en hij rende weg. Horuko had me uitgenodigd voor de test van de Dreamer 5 Motor en ik had haar gevraagd, of ze het erg vond of ik Jeremy meenam. Ze had een berichtje gestuurd dat we beide van harte welkom waren. Bianca kwam de keuken binnen, haar haren staken alle kanten op en haar ogen waren rood. ,, Jeremy is door het dolle heen. is het echt geen moeite?’’ ik schudde mijn hoofd. ,, Ga jij straks maar even onder de douche en dan.’’ Ik maakte mijn zin niet af, want ze was alweer in tranen. Ik liep naar haar toe en gaf haar een knuffel. ,, Ik mis hem.’’ Ik knikte ,, ik ook, ik mis hem ook.’’ Ik hoorde kleine voetstapjes op ons af rennen. ,, Jeremy, komt eraan. Droog snel je tranen.’’ Bianca knikte en pakte snel naar de keukenrol.

Niet veel later zaten Jeremy en ik in de auto. ,, Veata?’’ ik keek naar het kereltje. ,, Wat is er?’’ Hij keek me met grote blauwe ogen aan ,, Komt mijn pappa nog een keer terug?’’ ik slikte even. Bianca had het hem geprobeerd om het hem te vertellen, maar hij begreep haar niet. ,, Jeremy, jou pappa zou heel graag thuis komen.’’ nog steeds de grote ogen ,, Maar hij kan het niet.’’ ,, waarom niet?’’ ik zette de wagen even aan de kant en keek hem recht aan. ,, je weet nog dat jou pappa achter mij aanzat, toen de grote sneeuwberg hem meesleepte.’’ Het knulletje ,, maar sneeuw is zacht.’’ Ik knikte ,, Sneeuw is zacht, maar het is ook koud.’’ Weer knikte hij. ,, jouw vader lag onder de sneeuw. Daar had hij het heel koud. Hij heeft daar er heel erg lang onder gelegen.’’ Het knulletje werd stil. ,, waar is mijn pappa?’’ ik kreeg tranen in mijn ogen ,, hij is er niet meer, Jeremy’’ het jongetje keek me niet begrijpend aan. Ik schudde mijn hoofd en reed verder.

We kwamen bij het bedrijf aan en we stapte uit. Horuko stond bij de deur al op ons te wachten. Jeremy rende naar haar toe en stond met een sprongetje voor haar stil. Ik zwaaide naar Horuko ,, Jeremy, wat zeggen we tegen Horuko?’’ Hij keek me aan en knikte zachtjes, hij stak zijn hand naar voren. ,, Mijn naam is Jeremy Discord en het is een eer om u t e ontmoeten.’’ Hij keek naar me, om te zien of hij het goed had gezegd en straalde van oor tot oor toen ik knikte. Horuko moest een lachje in houden ,, het is me ook een eer om jou te ontmoeten.’’ Ze deed de deur open en we gingen naar binnen.

,, Is de wagen helemaal klaar?’’ Horuko keek me vragende aan en ik knikte ,, behalve de motor.’’ We liepen de kamer binnen waar de test werd gehouden. ,, Jeremy, hou mijn hand vast.’’ Het jongetje reageerde meteen en pakte mijn hand vast. Een man, de eigenaar van de fabriek kwam naar ons toe ,, Dames en jonge heer. Hier zijn de resultaten waar u om vroeg.’’ Hij gaf me een lijst, ik knikte en bekeek de waardes. Alles zag er goed uit. ,,Meneer uw motor is de beste die ik in tijde heb gezien.’’ De man straalde ,, kan ik u iets te drinken aanbieden? Want van jufrouw Togokahn had ik begrepen dat u iets wilde vragen.’’ Ik keek de man aan ,, een kopje koffie en wat fris voor de jongen zou lekker zijn.’’ We werden door de man meegenomen, naar zijn kantoor. Het drinken werd daar verzorgt ,, wat kan ik voor u doen?’’ we zaten aan een lange tafel en Jeremy keek naar zijn Chocolademelk. Ik keek naar Horuko en zij pakte een contract uit haar tas. ,,Jufrouw Detector en ik willen patent op de Dreamer 5.’’ Ze schoof het contract naar de man toe. De man pakte het contract en las het door. Hij knikte een paar keer en sloeg het toen op tafel. ,, Waarom zou ik mijn huidige werkgever, Meneer Masha, verraden voor u dames?’’ ik zuchtte en greep in mijn eigen tas ,, er loopt op dit moment een onderzoek, naar Masha Motors. In de wagen van de verongelukte Dimitri Discord is een verdwaalde definetor gevonden.’’ Ik gaf hem het vrij gegeven dossier. ,, Deze definetor is door mij persoonlijk, gevonden.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 42

vr jul 07, 2017 7:55 pm

Na het gesprek, waren de papieren snel getekend. Nu restte ons nog een ding, een locatie voor ons bedrijf. We bezochten verschillende panden, maar deze bleken allemaal te groot. Met een kleine gevoel van teleurstelling reden, Jeremy en ik terug naar huis.

Opeens stopte ik, voor een klein gebouwtje. Op de raam zat een stuk karton geplakt met de tekst te koop. Er stond een telefoonnummer onder en ik pakte meteen mijn telefoon. Ik toetste het nummer en belde. Ik kreeg een oud vrouwtje aan de lijn, snel had ik een afspraak met haar gemaakt. Ik stuurde nadat ik had opgehangen, Horuko een berichtje met tijd, datum en het adres.

We kwamen alleen voor een grote verrassing te staan toen Jeremy en ik thuis kwamen. Er stonden CIB wagens en een ambulance geparkeerd voor de deur. Minx kwam naar mijn auto gerend. Ze rukte de achterdeur van mijn wagen open en sprong op de achterbank. ,, Naar mijn huis!’’ ik keek haar verbaasd aan ,, Minx, mag Jeremy niet zien wat er aan de hand is.?’’ Minx zei niets, maar knikte. Ik trapte op het gaspedaal en reed weg. ,, Waarom gaan we niet naar huis?’’ Jeremy keek geschrokken naar de zwaailichten. Opeens werd er een brandcard de deur uitgereden. Ik keek er ook even naar en geschrokken wie ik op de brandcard zag gaf ik extra gas. ,, Mamma!’’ ik racete weg en Minx schoot naar hem toe en bedekte zijn ogen. Maar het was al te laat, hij had zijn veel te bleke moeder al gezien.

Ik remde voor het huis van Rex en Minx. Ik draaide naar haar om, ik was tegelijk tijd geschrokken en boos. ,, Waarom hebben jullie me niet even gebeld?!’’ Minx zei niets en deed haar deur open. Ze stapte uit en deed de deur van Jeremy open. ,, Jeremy kom maar mee naar binnen.’’ maar hij bleef zitten, zijn gezichtje lijkbleek. Toen ik naar hem keek hoorde ik zijn hart breken. ,, Toe maar Jeremy ga maar met Minx mee. Dan ga ik naar jou mamma.’’ Even leek het als of hij me niet gehoord had, maar toen knikte hij. De tranen kwamen ook ,, ik wil mijn mamma!’’ ik draaide me om in mijn stoel ,, Ik ga mijn best doen.’’ Minx keek van mij naar Jeremy en weer terug. Jeremy stapte uit en Minx wilde hem oppakken. ,, Minx nee, hij kan zelf lopen. ‘’ de werkelijke boodschap zat er onder verborgen. Minx kneep haar ogen tot spleetjes. Maar tilde de jongen niet op, ze liep daar in tegen hand in hand naar binnen.

Toen de deur achter hun dicht viel gaf ik blank gas en racete naar huis. Mijn vaders auto en de ambulance stonden er nog. Met een luide klap sloeg ik de deur dicht. Iedereen keek verbaasd op, mijn vaders gezichtsuitdrukking veranderde. Want mijn gezicht stond op onweer. Ik stampte met grote stappen naar hem toe ,, ik geef je drie seconde om uit te leggen wat er gebeurt is!’’ Mijn vader zei niets en gaf me een stuk papier. Het was een afscheidsbrief.
Lieve Veata,

Ik waardeer echt wat je hebt gedaan, maar ik kan niet leven zonder hem. Nu denk je vast, maar Jeremy dan? Nou ik ben van mening dat jij maar voor hem moet zorgen. Zoals we hadden afgesproken toen hij werd geboren.

Ik kwam niet verder, want mijn ogen vulde met tranen. ,, waar heeft ze het over?’’ ik keek me vader aan. ,, voordat ik weg ging bij Masha Motors, grapte ze over om weer te gaan racen. Toen zei ik als jullie iets overkomt, neem ik Jeremy wel.’’ Mijn vader knikte, ik keek naar hem ,, Maar pappa ik had zoiets niet verwacht.’’ Hij knikte en ik keek naar de ambulance. Ik had Jeremy gefaald, ik kan hem zijn moeder en zijn vader niet meer terug geven. In plaats van dat werd ik zijn voogd.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Diversen”