Veata Detector

Weet je niet bij welk genre je verhaal past? plaats hem dan hier
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Veata Detector

vr jun 09, 2017 7:24 pm

Goede vervolgen weer :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 16

za jun 10, 2017 9:44 am

Met een flinke klap kwam mijn vuist tegen de muur, van mijn vaders kantoor. ,, een week!’’ mijn vader knikte. ,, Morgen is de race van Fuji, die jullie vier’’ hij zuchtte ,, zullen moeten missen.’’ Weer eindigde mijn vuist tegen de muur. ,,Dat is de laatste race voor de Gran Prix’’ ik liet mijn arm langs mijn lichaam vallen. Mijn ogen vulde zich langzaam met tranen.

Mijn vader had ons net uit gelegd, dat we een week vermist waren geweest. In onze bloed waren sporen gevonden van slaapmiddel, dat te sterk was voor menselijk gebruik. Dat verklaarde wel dat we ons maar een dag konden herinneren. We hoorde een kinderlijke kreet vanaf de gang komen. Speed en X keken elkaar aan. De deur vloog open en Sprittle kwam binnen gestormd ,,Speed!’’ hij vloog zijn broer meteen aan. Speed moest zijn uiterste best doen om te blijven staan. Speeds moeder kwam ook het kantoor binnen, meteen maakte Sprittle plaats voor zijn moeder. ,, Gelukkig mijn jongens zijn veilig.’’ Vanuit mijn ooghoek zag ik X verstijven. Mevrouw Racer maakte zich van Speed los en liep naar hem, ze gaf hem een knuffel. Ze hield echter haar ogen gericht op hem ,, Lieg nooit meer tegen je moeder, Rex.’’ Hij sloeg zijn ogen neer en knikte onzichtbaar. Ik voelde dat tranen die ik had weg geknepen had, nu over mijn wangen stroomde.

X keek na een tijdje zijn moeder aan ,, hoelang?’’ ze haalde haar schouders op ,, een tijdje al, ik zag hoe je met Speed omging en toen jij je masker afdeed wist ik het zeker.’’ Ik deed een stap naar voren, maar een hand op mijn schouder hield me tegen. Ik keek naar de hand en zag mijn vader nee schudden. Ik keek naar X en zag een conflict, hij wist niet of hij blij moest zijn of hij kwaad. Ik wilde hem zo graag een knuffel geven. Teajo zag dit en hij liep naar me toe, hij bewoog zijn hoofd. Ik wilde nee schudden maar iets in zijn ogen, vertelde me dat hij daar geen genoegen mee nam. Ik zuchtte en ik keek even naar X, opzoek naar bevestiging. Maar hij had alleen oog voor zijn familie. Een steek van jaloezie stak bij mij op. Ik liep snel mee met Teajo en vervloekte mezelf, hoe kon ik zo egoïstische zijn. Zij waren zijn familie en ik was een tijdelijke plaats vervanging.

,,Ben ik slecht als ik jaloers ben op familie Racer?’’ Teajo en ik liepen in de tuinen van het CBI kantoor. Hij stond even stil en schudde zijn hoofd. ,, Nee, het is zeer begrijpelijk. Zij zijn nu weer compleet en jouw familie is dat niet.’’ ik zuchtte hij had gelijk ,, Dat is niet wat me dwars zit.’’ Hij keek me verbaasd aan. Een bankje kwam op onze route en hij gebaarde ernaar. We gingen zitten ,, wat zit je dan dwars?’’ ik dook ineen en ik liet mijn handen op mijn benen rusten. ,, Sinds Nitro overleed en daarna mijn moeder. Was Rex altijd bij me, elke dag kwam hij langs en nam hij me mee naar Thunderhead. Ook nadat hij met zijn familie gebroken had, was hij er altijd voor mij. Hij was er op de momenten waar neer ik een grote broer nodig had, hij hielp mezelf met huiswerk. Toen het ongeluk bij Casa Cristo, dacht ik voor een moment dat ik hem ook kwijt was.’’ ik voelde mijn ogen weer vullen met tranen. Ik beet even op mijn wang en ze verdwenen voor nu. ,, toen werd hij Racer X en hij was niet meer van mijn zijde af te slaan. Minx maakt altijd dat grapje dat zij in X’s leven altijd op de tweede plaats kwam.’’ Ik draaide mijn hoofd en keek Teajo recht aan. ,, Hij was op mijn diploma uitreiking en bij iedere verjaardag. Ieder jaar ging hij met me naar Nitro’s graf. Ik ben niet jaloers op het feit dat hij zijn familie compleet is. Ik ben bang dat ik zonder hem verder moet.’’ Teajo knikte . Hij had zelf een zusje. Hij legde een arm om me heen ,, hij is misschien niet je broer, maar hij kwam er het dichtste bij. Ik snap je gevoel en ik hoop dat hij het ook ziet. Maar nu is hij bezig verloren tijd in te halen.’’

Ik knikte en liet mijn hoofd zakken. Hij pakte met zijn andere arm mijn kin. ,, Jij moet blij voor hem zijn.’’ weer knikte ik. ,, ben ik ook.’’hij stond op en trok mij overeind. ,, Kom dan breng ik nu naar huis en daar ga jij je koffer in pakken.’’ Ik keek hem vreemd, hij gaf me enkel een mysterieuze glimlach.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 17

di jun 13, 2017 7:04 pm

We zaten in zijn privévliegtuig , naar een bestemming voor mij nog onbekend. Als ik het aan hem vroeg, schonk hij me een glimlach en als hij dat deed voelde ik mijn wangen gloeien. Ik vervloekte mezelf hier om, hij zag dit en hier om moest hij nog harder lachen. Uit eindelijk deed ik geen moeite meer om er achter te komen waar we heen gingen. Ik hield mezelf bezig door uit het raampje te kijken, niet dat het veel hielp want we waren omringd met wolken. Opeens zag ik een blauwe oceaan door de wolken. Mijn ogen zochten naar andere aanwijzingen van waar ik zou kunnen zijn. Het toestel zette de landing in, langzaam gleden we de wolken uit. Langzaam werd mijn verrassing zichtbaar. Mijn ogen werden groot toen ik het zag, Fuji we waren naar het circuit gevlogen.

Ik slaakte een klein kreetje uit van vreugde. Hoewel ik niet kon racen, kon ik wel naar Trixie kijken. Ik kwam bij het raam vandaan en vloog Teajo om de hals. ,, Dank je wel.’’ Hij schonk me een vriendelijke glimlach, ook al kon ik het niet zien. ,, Veata, je weet dat je niet kan racen he?’’ ik knikte hard. Snel keek ik op mijn horloge, de race begon over een uur. ,, en Speed is al gekwalificeerd voor de Gran Prix.’’ Weer knikte ik, als Trixie vandaag de race in de top tien eindigde. Mocht zij ook, dan was ik de enige van het team die niet ging. Mijn stemming zonk iets. ,, Dat weet ik Teajo. Dat weet ik maar al te goed.’’ Ik draaide mijn hoofd en keek hem strak aan ,, er is altijd nog volgend jaar.’’ Hij knikte en verzonk in gedachten. Het vliegveld kwam in zicht en al snel raakte de wielen van het landingsgestel de landingsbaan.

Zodra de deur open ging rende Teajo en ik naar de al klaar staande auto. Teajo kroop meteen op de bestuurdersstoel en ik keek in de eerste instantie een beetje teleurgesteld. Maar al snel schoof ik dat opzij en ging zitten. Hij draaide het contact om en trapte op het gaspedaal. We reden onder hoge snelheid het terrein van het vliegveld af. Snel pakte ik mijn telefoon en belde ik mijn vader. Ik herinnerde me, dat ik verteld heb waar ik naar toe ging. Hij nam op en ik legde in een kort verslag uit wat er aan de hand was. Maar nog voordat hij een reactie erop kon geven, hing ik weer op. Teajo had de hele tijd naar me gekeken met een ondeugende glimlach. Toen ik had opgehangen begon hij te glimlachen ,, Help me herinneren dat ik mijn levensverzekering afsluit.’’ Ik begon met hem mee te lachen.

We kwamen aan bij de poort van het circuit. Ik stapte snel de wagen uit en Teajo volgde mijn voorbeeld. Bij de ingang stonden twee mannen van het CBI te wachten. ,, Stop u mag er niet meer langs.’’ Ik greep naar mijn portemonnee ,, Laat me er door ik ben Veata Detector en mijn vriendin racet.’’ De mannen keken elkaar aan en schoten in de lach. Tot ik mijn portemonnee had gevonden en hem voor hun neus open klapte. Mijn badge van het CBI schitterde in de tropische zon. ,, Sorry jufrouw. ‘’ ze stapte opzij en ik knikte tevreden. Teajo en ik aarzelde geen moment, we rende door de poort heen naar de race boxen. Ik had al snel die Racing motors gevonden, maar we waren te laat Trixie zat al in haar auto, Sparky stond al in zijn uitkijk toren en Pops had zijn plaats op de tribune in genomen. Ik rende zonder na te denken naar de uit kijk toren. Trixie moest haar beste race ooit rijden, maar ze wist niet dat Speed en ik al veilig waren. Teajo vloekte toen hij zag waar ik naar toe ging, maar hij volgde. Ik kwam weer een bewaker tegen die me tegen wilde houden. Maar voor dat hij wat kon zeggen liet ik mijn badge weer zien. Hij had geen tijd om er op te kijken, want ik was alweer verder gerend.

In de toren stond Sparky naar de baan te kijken. Ik sloop langzaam naar hem toe en besprong hem. Hij slaakte een vrouwelijke kreet uit en draaide zich snel om. Toen hij zag wie het was, gaf hij zijn microfoontje aan mij. ,, Trixie.’’ Ik hoorde haar naar adem happen. ,, Ik heb bericht van je verloofde.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 18

do jun 15, 2017 12:39 pm

Ik liep samen met Teajo de trap van de tribune op. Hoewel Teajo er luidkeels had geprotesteerd, had ik hem toch overtuigd om op de tribune te gaan zitten. Hij wilde in de topbox te gaan zitten, waar de rest van de rijke zaten. Maar daar had ik echt geen zin in.

Met mijn snelle blik en mijn badge had ik achterhaald waar Pops zat. Hij had zijn verrekijker al tegen zijn ogen geplakt, samen met zijn stopwatch in zijn hand. Naast hem waren een aantal plaatsen vrij en zonder iets te zeggen ging ik naast hem zitten. Teajo wilde iets tegen hem zeggen maar, door met hoofd schudden slikte hij zijn woorden in.

De groene lampen begonnen te branden en het geronk van de motoren vulde de lucht. Ik ging op het puntje van mijn stoel zitten. De lampen gingen een voor een uit en met elk dovend lampje groeide de spanning steeds meer. Het leek wel een uur te duren voordat het laatste lampje ontbrandde. Toen deze volledig gedoofd was vlogen de wagens weg. Mijn ogen hielden echter een wagen in de gaten, die van Trixie. Ze was goed weg en hoewel er een paar wagens, haar het wel moeilijk maakte. Toch reed ze nu al in de top tien. Maar ik wist dat er nog een hele weg te gaan was, namelijk de hele race.

Trixie hield haar wagen flink onder controle en ik hoopte dat het zo bleef. Een wagen was opvallend veel aan het sturen. Een groene auto, de auto van Colonel Colon. Hij kwam een aantal keer heel dicht bij Trixie. De looping kwam in zicht en ik hield mijn adem in. Ook durfde ik niet met mijn ogen te knipperen. Nu kwam Colonel Colon recht op haar af. Het was nu slechtste moment om hem te ontwijken. Als ze te veel vaart verloor, zou ze de looping niet halen. ,, kom op Trix’’ mompelde ik heel zachtjes. Teajo zat nu ook op het puntje van zijn stoel, de Colonel kwam steeds dichter en dichter bij. Hij raakte haar nu bijna aan en zij nam juist gas toe. Ze schoot hem voorbij en de Colonel schoof van de baan af. Hij viel en de quick safe werd geactiveerd , zijn wagen had echter minder geluk. Deze viel met een plons het azuurblauwe water in. Hij bleef echter net onder de water, steken tussen het kleurige koraalrif.

Ze kwam uit de looping zonder te veel krassen op de lak. Nu kwam de sprong over het rif, maar ze was nog niet klaar met bedreigingen. Vele aasde op haar plek in de Gran Prix, bij elke bocht weer probeerde iemand haar van de baan te duwen. Met de sprong schakelde zij nog een rijder uit. iemand wiens naam me was ontschoten. Maar nu kwam Gray naar haar toe vlak voor de kurkentrekkers. Dat was de ene laatste opstakel van de hele race. Maar juist bij deze opstakel wilde je geen problemen. Gray liep steeds meer op haar in ,, trap hem op zijn staart, Trix.’’ Pops keek op van mijn stem en richtte zijn blik naar mij ,,Veata, wat? Hoe?’’ maar ik gaf hem geen aandacht, want in gedachte maakte ik al een plan om Gray van de baan af te krijgen. Teajo legde langs mij heen uit hoe de situatie in elkaar zat.

Voor mijn ogen voerde Trixie een showtje op. Ze trapte haar gaspedaal wat verder in en ging toen een beetje harder. Maar dat was niet genoeg om Gray voor te blijven. Hij stuurde nu naar haar toe ,, spring Trixie!’’ en het was net of ze me had gehoord. Ze sprong en daar door verloor Gray zijin macht over het stuur. Hij knalde meteen van de baan af en dook met zijn auto in het water. Ik gilde het uit van vreugde. Trixie kwam op het grote scherm en ze stak een vuist in de lucht. Teajo, Pops en ik stonden op van onze stoelen en begonnen te klappen. Ze lag nu op kop en niemand die haar tegen hield. Ze nam wat vaart voor ze de sprong maakt, over de lava stroom en daar was de finish. Ze kwam er met een hoge snelheid over heen. Ik sprong op de tribune en omhelsde vol vreugde Teajo. Maar toen ik door had wie ik vast had. Liet ik hem snel weer los, Ik voelde me langzaam rood worden. Pops maakte een beweging dat we moesten lopen, we gingen natuurlijk naar het podium. Trixie kreeg de beker in haar handen gedrukt en ze hield hem vol trots omhoog. Pops kwam als eerste het podium op en gaf Trixie een knuffel. Ik stapte ook het podium op en draaide me om te kijken wat Teajo deed. Hij gebaarde dat ik moest door lopen en ik begreep dat hij zich niet in het geluk wilde mengen. Ik rende naar Trixie toe en gaf haar onder een kreetje, een dikke knuffel. ,, Ik wist dat je het kon.’’ Ze knikte en gaf mij de beker. ,, Deze is gedeeltelijk van jouw.’’ Ik schudde mijn hoofd en gaf de beker terug. ,, Je hebt het verdiend, Trix. Speed zou het met me eens zijn.’’ Ze gaf me een glimlach. Journalisten rende nu het podium op. Om een interview af te nemen. Maar ik gebaard naar de beveiliging en die drongen de mensen weer terug. Achter de beveiliging langs glipte we weg. We gingen onze spullen pakken en weer terug naar huis. Waar X en de rest van de familie op ons zaten te wachten, niet alleen om deze overwinning te vieren. Maar ook de waarheid over X te vertellen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector Hoofdstuk 19

do jun 15, 2017 12:40 pm

De reis terug leek korter te duren, in tegenstelling van de heen reis. Voordat ik het wist raakte de wielen van het toestel de grond weer. Ik rees weer met Teajo en niet met de Racer team. Want ik had geen kaartje voor die vlucht. De taxi voor het vliegtuig bracht ons naar de hangar waar we konden uitstappen. We reden naar binnen en in de hangar stond maar een auto, die van mijn vader. Ik zonk verder in mijn stoel en keek Teajo aan ,, Hoe zit het met je levensverzekering.’’ Hij begon zenuwachtig te lachen. ,, Ze dekte geen moord door boze vaders.’’ Ik knikte en stond op uit de stoel. De deur ging open en ik stapte het vliegtuig uit. Mijn hand tas werd door een medewerker aangereikt en ik liep naar mijn vader.

,, Sorry pap. Maar het ook een verrassing voor mij.’’ Hij hief zijn hand op en hij keek niet eens naar mij. ,, Teajo, volgende keer geef je aan als je zo’n stunt uithaalt. Dit is mijn dochter en geen showgirl.’’ Ik liep langzaam rood aan, ik keek naar de grond. ,, en jij jonge dame, je bent na een ontvoering mee gegaan met een Jongen. Je laat weten waar je bent. Maar hangt op voordat ik er iets over kan zeggen. Je misbruikt niet een keer maar twee keer je badge. Er zijn twee pluspunten aan dit verhaal. Trixie heeft de race gewonnen en je hebt geen interview gehouden.’’ Hij hapte naar adem, nu kon ik hem aankijken. Hij had een blik van teleurstelling in zijn ogen. Tranen van spijt kropen omhoog. Maar ik beet ze weg, ik mocht niet huilen. Zeker niet waar Teajo bij was. Hij kwam naast me staan. ,, Wees niet te hard voor haar.’’ hij sloeg een arm om me heen. ,, Ze moest er even tussen uit en ik kon maar een ding bedenken waar ik haar een plezier meedeed.’’ Mijn vader keek van hem naar mij en weer terug. Hij zuchtte ,, stap in de auto, onze aanwezigheid is gevraagd bij de familie Racer.’’ Al knikkend stapte ik in. Op de achter bank, Teajo deed sloot de deur achter me. ,, Jij ook meneer Togokahn.’’ Teajo kwam met een ruk overeind. ,, Ik?’’ mijn vader knikte ,, ja , jij.’’ Teajo mompelde iets terwijl hij om de auto heen liep en naast mij kwam zitten.

We reden in stilte naar het huis van de familie Racer. We stapte uit en liepen met zijn drieën naar de deur. De deur vloog al open toen we het pad naar de deur leiden, op stapten. Spritle stond in de deuropening. ,, Jullie willen nu hier echt niet naar binnen.’’ Ik keek naar de mannen naast me en liepen daarna gewoon door. Binnen zagen we de onweerswolken hangen. In de woonkamer zaten alle leden van de Racer familie, ook X. Hij zat in zijn eentje afgezonderd op een stoel, hij had zijn masker af. Ik had geen oog meer voor de andere, ik ging naast hem zitten. Ongemakkelijk op de leuning. Mijn vader schraapte zijn keel en alle aandacht richtte nu op hem. ,, We zijn hier bij een omdat de onderwereld nu een geheim in handen hebben. Een geheim die ik liever daar niet had gehad, dit brengt de levens in gevaar van iedereen in deze kamer.’’ Pops keek op ,, dat is niets nieuws.’’ Ik legde mijn hand op de schouder van X. ,, tien jaar geleden, verloor ik mijn zoon in een ongeluk. Iedereen weet dit, maar hij was niet alleen mijn zoon. Hij was net als Veata mijn beste agent. Rex kwam na het ongeluk naar mij toe en bood zijn hulp aan. Ik nam dit aan, maar met dit werd ook de dreiging op zijn familie erg groot.’’ Sprittle stak zijn hand op ,, u bedoelt dus, dat Rex een agent was.’’ Mijn vader knikte ,, Leugens.’’ Pops liep rood aan ,, Mijn zoon was geen agent.’’ Mijn vader pakte zijn bolhoed van zijn hoofd. ,, Ik moet u helaas vertellen dat ik enkel en alleen de waarheid spreek.’’ De rode gloed verdween van Pops gezicht.

Mijn vader ging verder, ,,niet heel veel later merkte we dat er huurmoordenaars achter u en uw familie kwamen. Rex werd met de dag wanhopiger. Tot het moment dat hij geen andere manier zag om jullie te beschermen, hij ging het huis uit. Hij was verliefd geworden op een van mijn wetenschappers en hij ging bij haar wonen. Maar de huurmoordenaars bleven komen, ze kwamen zelfs naar de school van Speed.´´ Iedereen van familie Racer sprong op. ,, Rex hem zelf heeft hun echter onder schept. Maar wij werd echter bang voor de volgende aanval. Nu zag hij geen andere weg dan om zijn dood in scene te zetten.´´
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 20

do jun 15, 2017 1:25 pm

Trixie´s hand vloog naar haar mond en Sprittle wentelde zich dieper in de bank. Mevrouw Racer barste langzaam in tranen uit. Pops liet een hand over haar rug gaan. Mijn vader wachtte tot ze bedaard was. ,,Ik wist er echter niets vanaf, daarom ben ik ook een onderzoek gestart. Maar in het begin van het onderzoek kwam ik er al achter. Simpel door de vlotte babbel van Veata, die me vertelde dat Rex bij haar op bezoek was geweest en opdat moment in haar kamer verbleef.´´

Alle ogen waren nu op mij gericht ,, He, ik was twaalf.´´ Ik hield mijn handen omhoog en mijn vader gaf me een kleine glimlach. ,, Na een lang gesprek, met Rex. Kwamen we tot de conclusie dat hij zijn identiteit liet varen en in plaats daar van een compleet nieuw iemand werd.´´ Pops keek mijn vader doordringend aan ,, U wilt dus zeggen dat Rex nog leeft.´´ met een verontschuldigende blik, knikte mijn vader. Pops hield het niet meer ,, Waar is mijn zoon. Mislukte brulboei.´´ Mevrouw Racer legde een hand op zijn schouder. ,, Lieverd, let op je taal gebruik.´´ Pops keek naar haar. ,, Heb je dat gehoord, die man heeft onze zoon. Rex onze oudste zoon, tien jaar bij ons weggehouden!´´ hij keek naar mijn vader. ,, Tien jaar! In die tijd heeft hij een broertje erbij gekregen! Hij heeft meerdere dingen gemist! Ik heb hem nooit kunnen vertellen dat het me speet!´´ X kromp verder in een. Weer legde ik een versterkende hand op zijn schouder.

Mijn vader keek naar X en niet naar Pops. Maar hij ging onvermoeibaar verder, ,,Wel zijn we niet op het punt gekomen waar mijn Rex is!´´ X stond op van zijn stoel en ik moest moeite doen om mijn evenwicht te houden. ,, Ik ben hier.´´ alle blikken gaan nu naar X. ,, Ik ben Rex.´´ Teajo kwam nu naast me staan, want nu kwam X aan het woord. Wat hij nu zou gaan vertellen zou mij misschien pijn doen.
,, Ik zag zoals de Inspector zag ik geen andere uitweg meer. Ook al had ik voor de wereld gebroken met jullie. De onderwereld trapte er echter niet in. Ze probeerde me nog steeds pijn te doen via jullie. Ik ben echter niet ver weg geweest. Ik heb met de Inspector afgesproken dat Veata naar Speeds school werd over geplaatst. Zo kon ik nog steeds een oogje houden op mijn jonge broertje.’’ Speed schoof nu naar voren. ,, dus jij was die agent die haar telkens naar school bracht?’’ X knikte. Ik schudde langzaam met mijn hoofd om die herinnering door te laten dringen. Ik wist dat ik niet lang, nadat X veranderd was. Naar een andere school was gegaan. Maar ik kon me niet herinneren dat Speed en Trixie daar ook op zaten. ,, Zat ik dan bij Speed en Trixie in de klas?’’ iedereen keek nu naar mij. Ik keek van mijn vader naar X, maar beide knikte. Ik dook weer terug in mijn herinneringen, mijn oren open houdend voor de rest van het verhaal.

,, Ook toen Sprittle geboren werd, was ik in het ziekenhuis. Ik heb hem zien liggen op de baby afdeling. Ik heb hem de knuffel van de chimpansee toegestopt.’’ Sprittle stuiterde op zijn plek ,, dat is mijn lievelingsknuffel!’’ Ik glimlachte en ik kon me nog herinneren, dat X samen met mij het diertje hadden uitgezocht. ,,met Speeds diploma uitreiking was ik er ook, net zoals bij zijn eerste race.’’ Opeens kreeg ik een klap in mijn gezicht van besef. Het was ook mijn diploma uitreiking en ik was met hem meegegaan naar die race. Hij had zijn familie door mij gevolgd. Ik keek naar zijn rug en ik voelde ik me gebruikt. Teajo kon mijn gezicht wel zien en zag de afgrijzing. Hij legde een arm om mijn middel heen. Ik knikte dankbaar naar hem, maar ondertussen beet ik op mijn tong.

Pops keek X ongelovig aan. ,, Jij bent mijn zoon niet. Hoe durf je als hem voor te doen.’’ X rechtte zijn rug. ,, Het is mijn leven, te leven.’’ Nu kwam het besef ook bij Pops aan. ,, Rex?’’ X knikte ,, Ja Pops. Ik had geen keuze.’’ Pops ogen vulde zich met tranen. ,, je hebt altijd een keuze, jongen. Je hebt altijd een keuze.’’ Hij kwam van zijn stoel en gaf zijn zoon een knuffel. ,, Maar het maakt niet uit. Je bent thuis en dat is het mooiste geschenk wat ik me maar kan voorstellen.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Veata Detector

do jun 15, 2017 2:31 pm

Alles gelezen en goede spannende vervolgen weer
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 21

do jun 15, 2017 5:53 pm

Ik lag in mijn bed naar het plafond te staren. Ik was langs iedereen heen geglipt en was met mijn vaders auto naar huis gereden. De woorden van X bleven in mijn hoofd spoken, alles waar hij bij was in mijn leven. Had te maken met Speed en de rest zijn familie. Ik hoorde de voordeur open gaan en stemmen klonken in het huis. De stem van mijn vader en X waren duidelijk te horen. ,, Moet je even goed naar mij luisteren Racer. Jij hebt haar gezicht niet gezien toen je vertelde dat je haar gebruikt had om bij je familie te blijven. ‘’ Teajo’s stem klonk door mijn gesloten deur heen. ,, He, wat bedoel je?’’ ,, Ach, kom op.’’ Teajo klonk geërgerd. ,, Ze vertelde me hoe ze tegen je op keek. Dat je er altijd voor haar was.’’ Ik kon me het gezicht van X voorstellen, met stomheid geslagen. ,, Ik wist het niet.’’ X stem klonk onzeker. ,, Kom op, open je ogen en kijk naar die meid. Ze adoreert je, net als ze deed bij haar grote broer. Maar er is een verschil tussen hem en jou.’’ Het bleef een tijdje stil.

Mijn kamer deur ging langzaam open en ik draaide me om naar de muur. ,, Veata, ik weet dat je wakker bent.’’ De stem van X klonk dringend. Ik kwam met een lichte tegenzin overeind. ,,Wat wil je?’’ Ik schrok van mijn reactie, het was net alsof een nukkige tiener mijn plaats had ingenomen. Hij zag dat ik van mezelf schrok en ging er dan ook niet op in, in plaats daarvan ging hij op het rand van mijn bed zitten. ,, Dus je kijkt naar me op.’’ Tranen vulde mijn ogen, ik beet op mijn wang. ,, Veata, het spijt me. Dit had ik moeten zien aankomen. Je was nog zo jong’’ ik keek hem giftig aan ,, en je dacht dat wat precies. Dat meisje is haar grote broer verloren en ik had niet mogelijk gehouden dat ik de rol langzaam zou overnemen.’’ Hij keek me met een gepijnigde blik aan ,, Nou Meneer Racer.’’ Nu kromp hij in elkaar, zo had ik hem al in geen tien jaar meer genoemd. ,, Met spijt moet ik je vertellen, dat je blind en dom bent. Ik wist dat ik nooit Speeds plaats in kon nemen. Maar dat ik ben gebruikt om met hem in contact te blijven.’’ Ik sloeg de dekens van me af en stond op van mijn bed. Ik ging recht voor hem staan, met mijn armen over elkaar geslagen. ,, ik walg nu van je.’’ Hij stond op en keek me recht in mijn ogen aan. ,, nee Rex, dit is onvergefelijk.’’ De tranen kwamen nu echt. Hij nam me in zijn armen en ik stortte nu helemaal in.

Hij liet me uithuilen en toen ik bedaard was liet hij me ook langzaam los. ,, ik heb een idee, morgen in de trainingsruimte oke?’’ ik wilde mijn hoofd schudden, want ik wilde hem niet meer zien. Maar in plaats daarvan knikte ik. Hij liep naar mijn deur en voordat hij weg liep draaide hij zich om. Ik draaide mijn rug naar hem toe ,, ik kon misschien niet bij mijn broertje zijn. Maar ik genoot van de tijd die ik met jou mocht doorbrengen.’’

Ik draaide naar de deur en ik trapte naar hem. Hij dook net naar beneden ,, daar ben je dan eindelijk.’’ Ik schopt nog een keer naar hem en dit keer had geen geluk. Mijn voet raakte hem tegen de borst en hij vloog naar achteren. Hij kwam de muur aan en hij had een glimlach op zijn mond. Dit woekerde mijn woede meer aan. Niet alleen de woede van wat hij me geflikt had, maar ook de woede van de ontvoering en wat ze me daar hadden ontnomen. Ik rende naar hem toe en baalde mijn vuist. Hij hief zijn hand op en ving mijn vuist op, een kreet van frustratie kwam eruit en mijn andere hand ging naar zijn gezicht.
Van schrik kwamen mijn vader en Teajo de gang in gerend. Maar ze moesten al snel plaats maken, want ik dreef X de woonkamer in. Niet dat hij veel deed, hij blokkeerde mijn aanvallen alleen maar. Ik maakte echt geen enkele kans om hem te raken. Maar opeens dook ik naar de grond en met mijn been schopte ik zijn benen, onder zijn lichaam vandaan. Hij viel naar de grond, hij wilde weer opstaan maar ik dook boven op hem, met mijn knieën hield ik hem op de grond en mijn vuist hing dreigend boven zijn gezicht. Hij schoot in de lach en schudde met zijn hoofd, dat haalde me even uit mijn concentratie. Hij gebruikte dit en hij greep mijn armen. Hij gooide me van zich af en draaide de rollen om. Hij zat nu boven mij, maar hij zat met zijn benen wijd.

Eén van mijn benen schoot omhoog en raakte precies waar ik had gewild. Hij hapte naar adem en rolde van me af. Zijn handen grepen naar zijn kruis en hij rolde vol pijn over de grond. Uit het gekreun hoorde ik hem een grapje maken. ,,Jij mag mijn moeder uitleggen waarom zij geen oma wordt.´´ Nu had ik het gehad. Ik liep naar hem toe en greep hem in zijn nek. Ik sleurde hem van de grond, hij kon niets anders doen dan meegeven. Ik begeleide hem naar de voordeur, hem in bedwang houdend deed ik de deur open. Ik duwde hem naar buiten ,, Ga terug naar je geliefde familie. Ik hoef je voorlopig niet meer te zien in mijn huis!´´ ik sloeg de deur dicht en liep met grote stappen van de deur weg. De mannen stonden perplex in de woonkamer te kijken. Mijn vader schraapte zijn keel ,, dit is mijn huis.´´ ik keek hem giftig aan ,, je waagt het niet om hem hier binnen te laten. Anders kun je op zoek naar een nieuwe agent en huisgenoot.´´ ik liep met grote stappen naar mijn kamer en sloeg de deur dicht. Ik leunde tegen de deur aan en zuchtte. Ik hoorde de voordeur weer opengaan en ik hoorde mijn vader iets tegen X zeggen. Ik ging op mijn bed liggen, maar dit keer bleef ik niet wakker. Maar viel ik als een blok in slaap.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector hoofdstuk 22

za jun 17, 2017 3:32 pm

De volgende ochtend werd ik uitgerust wakker, ik had even geen idee meer wat er de avond ervoor gebeurd was. Maar al heel snel kwam het weer terug. Ik sloeg de dekens van me af en kleden me aan om buiten te gaan joggen. Maar toen ik mijn kamer uitkwam en de woonkamer inliep, zat mijn vader in de woonkamer op. Ik zag de bui al hangen maar ik besloot om hem te negeren. ,,Veata, wil je even komen zitten?’’ Ik zette de koffie aan en ik liep met grote stappen naar de deur. ,, Veata, luister je naar me.’’ Ik zette mijn benen tegen elkaar en draaide op mijn hakken om ,, Waarom, pap. Zodat ik kan aanhoren, hoe kinderachtig ik me gisteren had gedragen. Of hoe erg je het vond dat je auto weg was. Ik snap het pap, Nitro was je top agent en ik was een meisje van twaalf. Door mij op dezelfde school te dumpen als Speed, richtte je de beveiliging op een plaats. Maar de manier waarop ik tien jaar ben behandeld. Ik ben door hem gebruikt als middel om dichtbij Speed te blijven.’’ Ik draaide me weer om naar de deur ,,En jij hebt het laten gebeuren.’’ Ik liep naar de deur, ik opende de deur en stapte er door heen. Ik sloeg de deur met een klap dicht.

Buiten controleerde ik even of ik alles had. In het buideltje wat ik om mijn middel had, zat een bidon en tegenwoordig ook een pistool. Ik pakte mijn telefoon en deed de oortje in het daar voor bestemde gat. Ik tikte mijn muziek aan en deed een oortje in mijn oren. Ik hoorde het ritmische klanken en begon op dat tempo te lopen. Ik keek niet uit waar ik liep maar, mijn hoofd werd wel een stuk rustiger. Ik kreeg het ook pas laat door dat er iemand naast me liep. Minx liep naast me, ik keek naar haar en ik voelde de woede in me weer op borrelen. ,, Niet nu Minx, ik wil even niemand om me heen.’’ Minx zei niets en bleef naast me lopen. Met een harde zucht negeerde ik haar en ik begon harder te rennen. Maar Minx gaf zich niet gewonnen, ook zij ging wat harder lopen. Op een gegeven moment sloeg ik af, ik rende nu naar Thunderhead. Ik liep het terrein op en rende naar het monument voor Nitro. Hij was de enige die op dit circuit omgekomen. Het was niet meer dan een foto waar een straaltje water opviel. Maar het gaf me vaak troost, ik ging erbij staan. Snel keek ik om me heen Minx was me dit keer niet gevolgd, of ze wachtte op me met de gepaste afstand. Nou dan kon ze lang wachten, ik ging hierna even rijden. Ik had Trixie een berichtje gestuurd met de vraag of The Ghost Rider nog op Thunderhead stond en ze had ,, ja’’ terug gestuurd.

Ik keek naar het monument en op een gegeven moment voelde het net alsof Nitro gewoon naast me stond. Op een of andere manier voelde ik me hier beter met hem verbonden, dan bij zijn graf. ,, Ik weet dat ik me heb aangesteld de afgelopen dagen, maar ik voel me gewoon zo vreemd als ik er aan denk wat er gebeurt is. Ik weet dat jij Rex heel hoog had zitten, jullie waren beste vrienden. Maar ik voel me gebruikt, door degene die ik het meeste vertrouwde. Ben ik gewoon dom om hem als een grote broer te gaan zien, was het kinderachtig. Weet je Nitro op de gebeurtenissen zelf zocht ik er gewoon niets achter, maar nu.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, maar nu wens ik dat het Rex was die hier lag en jij nu bij me was. Ik weet dat het vragen om een wonder is, maar ik weet nu niet hoe ik me moet voelen.’’ Ik viel op mijn knieën en iets in mij brak. ,, ik weet het echt gewoon niet meer. Met heel mijn hart wens ik nu dat je hier was, ook al was het maar voor even.’’ Natuurlijk praatte ik in mezelf en bleef het antwoord uit.

Met betraande ogen liep in bij het monument weg en liep ik naar de kleedkamers. Snel hees ik me in mijn race outfit en liep naar de box van Racing Motors. Ik drukte een code in en deze vloog open, mijn wagen was de eerste in de rij. Maar ik trainde hier ook wel erg veel, ik stapte in mijn wagen en startte deze. Ik trapte met mijn voet een paar keer het gaspedaal in en reed langzaam de box uit.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Veata Detector Hoofdstuk 23

za jun 17, 2017 3:33 pm

Op een gepaste tempo reed ik de baan op. Ik nam een hap adem en verhoogde toen de snelheid. Ik keek echter niet naar de meters op mijn dashboard, maar meer op de ijzeren baan voor me. Het voelde heerlijk om even nergens aan te denken, dan aan de volgende bocht. Ik stuurde mijn wagen heel behendig en opeens voelde ik een neiging, een neiging om naast me te kijken. Vanuit mijn ooghoek zag ik wat bewegen. Ik keek opzij en zag daar een zwarte wagen rijden. Hij was echter wat transparant, ik kon er bijna door heen kijken. Maar hij reed er echt, ik hoefde niet naar de bestuurders gezicht te kijken. Het was Nitro, hij reed naast me. Ook hij keek opzij en zijn lippen vormde mijn naam. Tranen van geluk stroomde over mijn gezicht.

,,Ik mis je Nitro!’’ hij gaf me een knikje. ,,ik jou ook, Turbo!’’ zijn stem klonk alsof hij in mijn hoofd spookte. Ik keek even naar de weg en zag dat de sprong eraan kwam. Ik keek opzij en opeens keek Nitro heel erg bezorgd naar me. ,, Ik kan hier niet blijven Veata, ik hoor hier niet meer thuis.’’ Ik knikte naar hem. In mijn hart heb ik het altijd geweten, maar het deed pijn om het te horen. ,, Je bent altijd thuis in mijn hart!’’ Hij keek voor zich en de sprong kwam steeds dichter en dichterbij. Ik kneep mijn ogen dicht en trapte op de rem.

Maar de rem reageerde niet, verbaasd opende ik mijn ogen weer. Ik stapte nog een keer op de rem, maar alweer reageerde hij niet. Ik probeerde nu weg te sturen van de sprong, maar ook nu weigerde de auto te doen wat ik wilde. Paniek kwam langzaam op borrelen, ik keek opzij en ik zag dat Nitro naar me keek. ,, Mijn wagen reageert niet!’’ ook hij keek geschokt. ,, Neem wat extra gas, anders red je de sprong niet!’’ Ik stapte op het gaspedaal, om weer geen reactie te krijgen. Nu kwam de paniek pas echt ,, Nitro!’’ ik keek naar hem en hij was dichterbij me gaan rijden. ,, Ik ben bang.’’ Hij knikte langzaam ,, blijven ademen’’ ik probeerde dit, maar mijn keel werd door de angst dichtgeknepen.

Ik zag de sprong naderen en mijn hart klopte nu als een gek. Nitro was nu zo dichtbij als hij kon ,, het kom goed Veata.’’ Hoe graag ik hem ook wilde geloven, ik kon het niet. Opeens schoot een wagen me voorbij, ik keek ernaar hij ging voor me rijden. Het was X zijn wagen, ik zag zijn rode rem licht branden. Zijn wagen kwam met een klap tegen de mijne aan, hierdoor verloor ik wat vaart. Maar ik was bang dat het niet genoeg was, we waren secondes verwijderd van de sprong. Ik keek naar Nitro ,, het spijt me broer. Ik zou nooit zo groot worden als jij.’’ Hij schudde zijn hoofd ,, je bent beter dan mij Veata. Je bent sterker dan ik, onthoud dat ik van je hou en nooit ver weg ben. Als ik het kon zou ik Rex zelfs een schop onder zijn hol geven.’’ Ik knikte en mijn wagen kwam tot stilstand. X sprong uit zijn wagen en rende naar de mijne toe. Ik keek naar hem en toen weer naast me, maar Nitro was verdwenen. X schreeuwde iets naar me, maar toen ik hem aankeek. Zag hij waarschijnlijk de angst in mijn ogen en de tranen die nog steeds over mijn wangen stroomde. ,,The Ghost Rider, hij reageerde niet meer. Ik’’ maar ik kon mijn zin niet afmaken. X sleurde mij de wagen uit en omhelsde me.

,, Laat me nooit meer schrikken.’’ Ik knikte en langzaam werd ik bewust dat er meerder mensen de baan op kwamen rennen. Trixie rende het hardste ,, Sorry, Veata ik had moeten weten dat je naar je wagen vroeg, omdat je wilde gaan rijden.’’ Ik keek van haar naar Pops, hij haalde zijn schouders op ,, Ik was aan het knutselen met The Ghost Rider. ‘’ Ik knikte, maar X was er blijkbaar er niet tevreden mee. Hij draaide naar zijn vader toe ,, ze had dood kunnen zijn, hoe vaak heb ik niet gezegd. Niet alles in een keer. Hou tenminste iets werkende.’’ Hij was zichtbaar boos. Zijn vader maakte zich groot ,, Hoe oud je ook mag zijn, hoe erg ik je ook gemist heb Rex. Zo praat je niet tegen me.’’ Speed ging naast zijn broer staan ,, maar hij heeft wel gelijk, Pops.’’ Pops keek naar zijn zoons.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Diversen”