Een vreemde droom

Weet je niet bij welk genre je verhaal past? plaats hem dan hier
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Een vreemde droom

ma nov 27, 2017 6:30 pm

Esther schrikt wakker en voelt zich vreemd. Ze ligt niet meer in haar bed en ze voelt zich naakt. Een gevoel heeft Esther ook dat ze geen mens meer is zonder benen. Haar huid voelt als stof en plastic. Om haar kijkend is ze in een vreemde gang van een huis. Esther snapt het niet en dit moet wel een droom zijn. Dan merkt ze op dat ze tussen kinderjassen zit of eigenlijk hangt. Links van haar een rode meisjes jas en rechts een donkerblauwe jongens jas. Nog meer jassen in allerlei kleuren, vormen en maten hangen om haar heen. Ook hangen er spijkerjasjes, vestjes, sjaals en mutsen. Het ruikt naar vreemde zurige geuren. Esther hoort kinderen en een vrouw maar ziet ze niet. De gang is klein en net zo breed als de voordeur. Er is geen trap en wc. Op de vloer ligt versleten donker laminaat, de muren zijn wit als het plafond. Onder haar staan vele schoenen en laarzen. Ben ik nu een jas? Gaat er door Esther heen maar dat zal toch niet kunnen. Een jas is een levenloos voorwerp die niet kan zien of horen. Esther kan wel zien en horen, ook kan ze gewoon praten en nadenken. Naar haar eigen kijkend herkend ze de jas, deze is van haar zusje Lisa. Het is haar donker groene parka jas met teddyvoering en een bontkraag op de capuchon. Ook ruikt ze naar een bekende geur. In de jas zakken voelt ze zand en troepjes. Maar waar is ze dan en vast bij een vriendinnetje thuis van haar zusje. Zuchtend wacht Esther maar wat er komen gaat, wat moet ze anders. Als jas zijnde heb je maar een saai leven vindt Esther. Toch denkt ze steeds ook na waarom ze nu een jas is geworden en die van haar zusje.

Misschien omdat ze het vreselijk vind dat haar zusje precies dezelfde jas heeft als haar zelf. Dan wel een maatje kleiner. Omdat haar zusje Lisa maar een jaar scheelde pakte haar zusje wel eens per ongelijk Esther haar jas zonder iets door te hebben. Hun moeder vond het geen probleem en foutjes gebeuren nu eenmaal. Al was het wel vaak bij Lisa. Zuchtend moest Esther dan haar oude winterjas aan die versleten is en uit de mode. Want ze paste natuurlijk niet Lisa haar jas.

Esther zucht weer en zo graag wil ze uit deze droom.
Laatst gewijzigd door nurias op di nov 28, 2017 2:57 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 197
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Een vreemde droom

di nov 28, 2017 2:14 pm

Apart verhaal, neem aan dat er nog een vervolg op komt, orgineel.

Ben geen taalwonder maar: jas heeft als haar zelf, moet dat niet zij zelf zijn? Verder zoals gezegd, orgineel.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Een vreemde droom

di nov 28, 2017 2:55 pm

Libelle schreef:
di nov 28, 2017 2:14 pm
Apart verhaal, neem aan dat er nog een vervolg op komt, orgineel.

Ben geen taalwonder maar: jas heeft als haar zelf, moet dat niet zij zelf zijn? Verder zoals gezegd, orgineel.
Bedankt voor je reactie en er komt een vervolg
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Een vreemde droom

do nov 30, 2017 8:16 am

Dan klikt er de deurbel en al snel komt er een meisje de gang in gerend die Esther niet kent. Na het opendoen van de voordeur staat er een meisje die binnen gelaten wordt. Beide meisjes zijn vrolijk en kletsen meteen over knutselen en koekjes bakken. Na het uitdoen van haar jas hangt ze deze aan hetzelfde haakje als waar Esther hangt. Maar de jas blijft niet hangen doordat het haakje afbreekt en Esther valt met die jas hard op de grond. Maar pijn heeft Esther niet want haar zachte stoffen buitenkant en teddyvoering vangen de klap op. Lang ligt ze op de grond samen met de andere jas. Het is koud op de vloer en ze kan de smerige schoenen en laarzen ruiken!
“Kinderen,” roept de moeder als ze de gang binnenkomt als de deurbel gaat. Esther en de andere jas wordt opgepakt en daarna doet de moeder de deur open. Ze laat een meisje binnen die door haar moeder is gebracht. In de woonkamer ziet Esther, in de hand van de moeder met de andere jas, nog een vrouw en heel veel kinderen. Van klein tot de leeftijd van Lisa. Erna loopt de moeder naar de gang en moppert een beetje. Alle jassen van de kinderen die op visite zijn haalt ze van de kapstok en ook sjaals en mutsen. Alles legt ze naar in de keuken op de wasmachine. Maar dan opeens pakt ze Esther. “Deze jas niet.”
"Wat waarom niet?" Roept Esther.
De moeder neemt haar naar de gang en wordt aan haar jaslusje opgehangen aan de kapstok. De gangdeur gaat dicht en Esther begrijpt niet want waarom de jas van Lisa apart gehangen moet worden. Rondkijkend hangt er alleen een kleinere blauwe jongens jas en een roze meisjes jas even groot als Esther. Ook nu maar een spijkerjasje en twee vestjes. Niet begrijpend wacht Esther maar af, wat moet ze anders doen als jas zijnde. Minuten gaan voorbij en Esther hoort geluiden van de kinderen en vrouwen steeds zachter worden.

Veel later worden de kinderen een voor een opgehaald en uitgezwaaid door twee meisjes die een tweeling zijn. Esther denkt na maar herkend de meisjes niet. Dan gaat de voordeurbel het is hun moeder. Esther wil roepen dan ze een jas is geworden en dat ze hier hangt. Maar haar stem is weg. Een angstig gevoel komt naar boven bij Esther want wordt ze nu een levenloos voorwerp? Esther kan alleen maar denken als jas en dat ze mensen warm houd en beschermt tegen het weer. Als haar zusje de gang in komt heeft ze een donkergroene parka jas aan. Voor Esther is het vreemd want zij was toch van Lisa. Esther bekijkt de jas goed en dan naar haar eigen. De donkergroene kleur is bijna hetzelfde maar niet helemaal. Allebei een bontkraag en in de capuchon teddyvoering. Maar bij de jaszakken heeft de jas die Lisa aan heeft knopen. Ook is Esther haar binnenkant van teddyvoering en de jas die Lisa aanheeft van zwart polyester. Op Esther haar linker borstkant zit ook een geborduurd bloemetje. Esther hoort niets meer en weet niet wat Lisa zegt tegen hun moeder bij de rits dicht doen. Hun moeder zegt ook iets en praat daarna met de moeder die Esther heeft verwisseld. Het meisje dat Esther eerder zag komt de gang binnen en praat nog even met Lisa die van hun moeder nog een sjaal om krijgt en een muts. Als Lisa en hun moeder weg zijn blijft Esther achter en kan er niets aan doen. Als het laatste kindje weg weet Esther dat Lisa en hun moeder nog niets in de gaten van de verwisseling. De avond volgt en Esther ziet de kinderen en later de ouders naar boven gaan om te gaan slapen. De gang is donker en er komt zelfs geen licht door het voordeurraam. Esther heeft geen slaap en zelfs geen honger. Levenloze voorwerpen hebben het niet nodig. Ze voelt zich vreselijk en vies nu ze tussen de vreemde jassen te hangen. De nacht is zonder geluid en Esther vindt het saaier en saaier worden.

De ochtend komt, tijd is voor Esther niet belangrijk. Ze weet als jas zijnde dat ze gebruikt wordt en weer opgehangen wordt aan haar jaslusje. Maar dan ziet Esther iets wat ze herkend, het is de gang van haar ouders huis! Esther ziet dan haar zelf in de gang komen, ze pakt niet Esther die merkt dat ze haar eigen jas is maar Lisa haar jas. Ze heeft duidelijk te zien zoals altijd haast en trekt zonder iets te merken Lisa haar jas aan. Esther ziet duidelijk dat de jas te klein is voor haar eigen.
Erna gaat ze weg door de voordeur. Later komt Lisa de gang in met onze moeder. Lisa pakt Esther maar blijft naar haar kijken, ze zegt iets maar Esther kan hun niet horen. Kijkend naar hun moeder ziet Esther haar zuchten en dan iets zegen. Hun moeder pakt Esther over en doet dan de handschoenen aan een touwtje van Lisa en in de mouwen. Het is pijnlijk voor Esther al hun moeder het touwtje vastmaakt aan haar jaslusje met een stevige knoop. Lisa doet haar armen in Esther haar mouwen en dan de rits dicht. Esther vindt het heel apart want normaal pakt Lisa altijd haar jas. Lisa doet nog haar sjaal om en muts op waarbij hun moeder helpt. Achter op de fiets van hun moeder voelt Esther de koude en snijdende winterweer aan haar stoffen buitenkant en de warmte aan haar binnenkant. Lisa is trekt de muts verder ver haar hoofd, de sjaal hoger en wurmt zich in Esther voor meer warmte. Bij de school aangekomen neemt Lisa afscheid met een kusje van hun moeder en rent dan naar haar klas. Lisa doet snel de sjaal en muts af en daarna Esther uit. Die wordt opgehangen met de sjaal en muts onder een blauwe luizenkap. Esther vindt het niet prettig onder de luizen kap en wilt zo snel mogelijk weg. Maar als zijnde moet ze maar wachten. Esther voelt zelfs de angst later om misschien toch beestjes te krijgen van een andere jas.

Zonder tijdsbesef wordt Esther gepakt en onder de luizenkap vandaan gehaald. Maar het is niet Lisa maar een vreemd meisje. Bij haar is een vrouw. Die zegt wat maar Esther kan hun niet verstaan. Het meisje doet Esther aan, ze kan in haar bijna zwemmen want ze is kleiner dan Lisa. Lisa haar sjaal doet ze om en haar muts op en erna haar handschoenen. Met haar moeder loopt ze naar buiten en naar een auto. Het meisje mag voorin zitten en zonder gordel, Esther begrijpt het niet maar weet dat ze van haar zelf is en ook weer verwisseld word. Na een autorit stopt de auto bij een huis en het meisje stapt uit, later de vrouw. Binnen in de gang doet het meisje Esther uit en hangt deze op aan de kapstok. Later pakt de moeder Esther en met een stift schrijft ze de naam van haar dochter in Lisa, haar klas en een telefoonnummer . Esther krijgt weer een angstig gevoel maar denkt maar aan een ding, dat ze een jas is die bescherm geeft en warmte welke kindje haar ook draagt. Esther voelt de inkt in haar poriën, het brandt en de pijn doet haar schrikken,

“O gelukkig ben weer gewoon een mens en wat een vreemde droom was dat zeg!” Roept Esther opgelucht als ze haar bed voelt en warme dekens in het donker. “Voel mij weer mens wat heerlijk en geen levenloos voorwerp. Mijn benen wat heb ik ze gemist en kan weer denken als een mens. “Tjonge, nou volgende keer niet zo druk maken om mijn zusjes fouten. Hang gewoon mijn jas op mijn kamer.
Esther valt blij in slaap.
“Goedemorgen,” roept hun moeder als ze de slaapkamer binnenkomt om de meiden een voor een wakker te maken voor school zoals altijd. Ze gaat bij haar op bed zitten. “Kom wakker dametje.”
Esther doet haar ogen open en lacht, “ben wakker mam.” Maar dan schrikt ze weer behoorlijk want ze ligt niet in haar eigen slaapkamer en haar stem.
“Ja, zie dat je wakker bent. Kom aankleden voor school Lisa.” Zegt hun moeder. “Pyjama uit en daar liggen je kleren. Kom zo bij je om te helpen.” Ze staat op om naar Esther te gaan.
“Maar,maar wat!” Roept Esther stomverbaasd en wrijft in haar ogen. Maar haar zusjes slaapkamer is er nog steeds, ze heeft haar pyjama aan en liggend onder een Frozen dekbed. “Droom ik nu weer?”
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Een vreemde droom

do dec 28, 2017 7:57 pm

Haha wat een vreselijke nachtmerrie! Zal het nog goedkomen?
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Een vreemde droom

do jan 11, 2018 8:45 am

Esther staat maar op en kijkt rond, zo heb ik mijn zusjes slaapkamer nog niet gezien. Het voelt vreemd om zijn zusje te zijn en heb ook haar herinneren en gedachtes. Grappig maar ook eng. Maar waarom nu deze droom weer? Zal vast weer een betekenis hebben. Wanneer word ik weer wakker ook. Esther kijkt rond in de slaapkamer van Lisa en bekijkt alle kasten. Zie je nu wel, mijn zus heeft wel mijn stiften gestolen.
“Lisa kom pyjama uit en aankleden,” roept hun moeder. “Ga nu niet zo worden als je zus.”
Zuchtend trekt Esther de pyjama uit en pakt de kleren die hun moeder had klaargelegd. Moet ik dit aan! Weer met een zucht trekt Esther de kleren aan van Lisa.
“We moeten ook kijken wat je vanavond aan doet met de verjaardag van Saskia,” zegt hun moeder als ze de slaapkamer binnenkomt.
Verjaardag van Saskia? Maar zal dat het huis zijn waar ik op de grond viel en verwisseld werd als jas zijn de door de moeder. Na het aankleden haalt de hun moeder een borstel door Esther haar haren en dan een staartje in. Samen lopen ze naar beneden waar Esther snel kijkt naar de kapstok. Dat is de jas van Lisa en niet van het andere meisje, ernaast mijn jas. Zal mijn eigen straks de jas van Lisa pakken zoals in de droom?
“Mama wc,” zegt Esther tegen haar moeder en gaat de wc in.
Als ze klaar is dan pakt ze de jas van Lisa en verwisselt deze met haar eigen jas. Tijdens het ontbijten, waar haar eigen pas veel te laat aanschuift wat Esther herkend van haar zelf, kijkt Esther naar haar zelf. Echt vreemd en eng om je eigen zo te zien.
“Doei mam en zusje tot vanmiddag,” roept haar eigen als ze klaar is om naar school te gaan.
Esther kan niet zien welke jas haar eigen aantrekt, vast Lisa haar jas, maar hoort wel de voordeur dicht gaan. Een kwartier later moet Esther de schoenen en jas aandoen. Hahahaha mijn domme eigen ze heeft te kleine jas van Lisa aangetrokken geweldig gewoon! Trek lekker mijn eigen jas aan en zeg niets tegen onze moeder. Van haar moeder die niets door heeft krijgt Esther nog de sjaal om en muts op van Lisa erna lopen ze naar de fietsen. Ze pakt maar Lisa haar fiets want haar eigen heft natuurlijk haar fiets mee.

Op school loopt Esther automatisch naar de pleindeur voor de kleuters in plaats van de pleindeur waar ze normaal naar binnen gaat. Jas bij het plaatje van het bloemetje, sjaal en muts in de mouwen, gaat er door gedachte van Esther wat ze vreemd vind. In het lokaal hetzelfde aan gedachte en automatisch of ze het elke schooldag doet legt ze de lunchtrommel en beker in een mandje bij een plaatje van een bloemetje, school- en opdrachtje schriftje in het mandje bij de juf en de schooltas in een mandje ook weer bij een plaatje van een bloemetje. Esther kijkt rond en herkend alles, dit zijn Lisa haar gedachte en herinneringen echt eng! De hele schooldag gaat op automatische piloot op de gedachte en herinneringen van Lisa voor Esther. Ze blijft het eng vinden maar ook makkelijk want niemand heeft in de gaten dat ze Esther is.
Weer thuis kleed Esther zich om voor de verjaardag van Saskia. Helaas voor haar moet ze een jurk aan die vreselijk vindt. Het verjaardagje gaat weer op de automatische piloot met de gedachte en herinneringen van Lisa. Esther is blij als het tijd is om naar huis te gaan.
“Lisa je moeder komt zo,” roept de moeder. Esther lacht en denkt ook na, zal mijn jas in de gang hangen en de jas van Saskia op de wasmachine. “Lisa hier liggen de jassen.”
Esther loopt naar de wasmachine en ziet dat haar droom is uitgekomen, Saskia haar jas ligt op de wasmachine en dan zal mijn jas op de kapstok hangen. Ze pakt Saskia haar donkergroene parka jas met zwarte polyester binnenkant en knopen op de jaszakken. Ook de sjaal en muts van Lisa. Net als in mijn droom. Als Esther naar de gang loopt omdat haar moeder net binnen is kijkt ze naar de jas. Kan nu zeggen dat deze jas van Saskia is en dat Lisa haar jas op de kapstok hangt. Maar het is wel een deel van mijn droom geweest en zullen beide moeders het niet zien en ook Saskia niet. Wel grappig drie bijna dezelfde parka jassen. In de gang doet Esther de jas aan van Saskia, wel heel vreemd om een jas aan te doen van ander meisje. Deze pas ik beter dan mijn eigen jas die te groot is maar ben die wel nu kwijt als ik niets zeg. Wel een mooie jas en lekker warm.
“Dromertje kom sjaal en muts op,” zegt Esther haar moeder.
Esther doet de sjaal om en muts op van Lisa en haar moeder doet alles nog even goed met een zucht.
“Was super leuk,” zegt Esther tegen Saskia die haar lachend aankijkt.
“Ja super leuk en morgen spellen bij jouw?” Vraagt Saskia.
Esther kijkt haar moeder aan, “ja, het mag.”
Maar denk ik nu als mijn zusje en praat ook haar woorden wat ze denkt, wat vreemd!

De volgende dag, na een schooldag als Lisa loopt Esther naar de kapstok en ze weet wat er komen gaat. Net als in haar droom is Lisa haar jas weg en de sjaal en muts van Lisa ook. Onder de luizenkap hangt een fel roze ski jas met witte fleece voering. De jas van Lisa is gestolen natuurlijk door die moeder en heeft deze voor in de plaats gehangen.
“Lisa kom jas aan want je moeder wacht,” zegt de juf streng en blijft Esther staan.
Esther kijkt naar de jas, “niet mijn jas.”
De juf kijkt haar en pakt de jas over, “ja dit is jouw jas. Kijk je naam staat erin, je klas en telefoonnummer van je moeder. “
“Mijn jas is groen en anders,” zegt Esther.
“Kan mij toch herinneren dat je vanochtend aankwam met de jas aan Lisa zo kom aantrekken,” zegt de juf nu met een strenge stem.
Esther trekt de jas maar aan en loopt dan naar haar moeder. “Mama dit is mijn jas niet. Mijn jas is groen !”
Haar moeder kijkt verbaasd, “nee Lisa dit is nu jouw jas. Die groene jas was jou te klein en toen je zus jouw jas per ongeluk pakte scheurde een naad. Erna hebben we deze gekocht, je hebt hetzelfde uitgekozen. Weet je nog?”
Esther denkt na en ja ze heeft een herinnering ervan, wat vreemd!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Een vreemde droom

ma feb 18, 2019 6:33 pm

“Doei mam en zusje tot vanmiddag,” roept haar eigen als ze klaar is om naar school te gaan.
Ik zou 'haar andere ik' gebruiken in plaats van 'mijn eigen'. Naast dat 'mijn eigen' als heel plat Nederlands aanvoelt (is niets mis mee, hoor), verwacht je ook dat er nog iets aan toegevoegd wordt. Maar ik kan niet bedenken wat dan, wat passend genoeg is om die andere ik te beschrijven als zijzelf. Misschien iets als 'mijn eigen spiegel-ik', maar dan zou ze al ergens eerder hebben moeten refereren naar gelijkenis als een spiegel.
dit zijn Lisa haar gedachte en herinneringen echt eng!
Ohjee, dat klinkt bijna als dat ze zichzelf begint te verliezen en langzaam Lisa wordt. Wat voor reactie roept dat bij haar op, behalve dat ze het eng vindt? Wil ze terug naar huis, klopt haar hart wild of heeft ze een ander zenuwachtig trekje? Het moet toch iets met je doen, als je ontdekt je zusters gedachten in je eigen hoofd te bespeuren - ook al is haar hoofd dat van Lisa.

Spannend stukje! Best wel eng als je zo het leven van een ander overneemt. Vooral als je niet zeker weet of het echt is of een droom. En hoe lang het zal duren. Leuk vervolg!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Een vreemde droom

zo aug 04, 2019 6:14 pm

“Mam, ik wil deze jas niet meer. Vindt hem niet mooi!”
Hun moeder zucht diep, “moeten we dan een nieuwe kopen?”
“Ja,” zegt Esther op een zeurende toon.
“We kijken het wel aan tot het weekend. Weet wel hoe je bent, stoplicht.”
Fietsend naar huis vindt Esther het eng dat Lisa haar gedachte en herinneringen door haar hoofd spoken. Wanneer word ik wakker?” Thuis gooit ze de schooltas onder de kapstok, na de sjaal en muts te hebben afgedaan hangt Esther de jas op aan de kapstok.
“Jongedame, beker en broodtrommel eruit. In de vaatwasser,” zegt hun moeder streng. “Schoenen moest je aanhouden en jas meenemen. Je moet straks zwemmen.” Zwemmen, nee niet zwemmen! Wil niet en moet ik zeker dat stomme kinderachtige zwempak aan van mijn zus. Nee, ik wil weer mezelf zijn punt uit. “Dromertje, kom schoenen en jas!”
Esther zucht en doet het maar. Aan de eettafel krijgt ze een kom kippensoep.
“Wil niet.” Het is verwarrend voor Esther. Ze wilde nooit kippensoep en vindt het te zout maar Lisa zegt in haar hoofd lekker.
Hun moeder staat haar aan te kijken, “wat heb je? Toch niet ziek, laat mij eens voelen. Nee niet warm. Hopelijk is dit een soort fase en ben je weer snel de oude. Kom eten dan gaan we zo weg. Milou en Sya komen zo. “
Milou, hahaha wie heet nu zo en dat is meer voor een poes. Mauw, mauw ik ven Milou. Sya, Sya o dat is dat stomme Chinese meisje dat amper Nederlands kan. He, nee Lisa dat zijn stomme kinderen en niet je vriendinnen. Maar heb wel leuke herinneringen aan hun, nee dat is Lisa. O zo verwarrend.
Als de deurbel gaat komen Milou en Sya vrolijk naar binnen en meteen willen ze kletsen met Esther.
Hou jullie mond, hou je mond wordt gek van jullie. Nee Lisa, o Lisa vindt het ook leuk. Mijn hoofd, dit gaat echt niet lukken zo. Esther kletst maar mij aan de hand van gedachtes en herinneringen van Lisa. Ze kan gewoon niet anders. Na de jas en schoenen aangetrokken gaan ze naar zwemmen.
Esther schaamt zich rot als ze in haar blootje staat tussen de andere meisjes. In haar handen het badpak van Lisa, deze ga ik echt niet aantrekken. Het badpak is aan de bovenkant licht paars en aan de onderkant donkerroze met ruches. Het liefst zal ze nu naar een volwassen opkleedhokje gaan en daarom kleden.

“Lisa, dromertje. Weet niet wat je hebt maar beetje opschieten!” Roept haar moeder.
Mam, als je eens wist wie ik ben en wat ik mee maak. En dat Lisa in mij rondspookt!
Als Esther met Milou en Sya naar het bad lopen voelt zich nog steeds schamend en ook vernederend. De badpak zit strak en oncomfortabel. Esther worstelt de hele zwemles met de gedachte van Lisa. Nee, nee Lisa. Het is niet leuk en ook niet leuk om spelen, stomme jij. Ik haat zwemmen op kleuterleeftijd. Nee Lisa, ik ben jou niet maar wel in stomme lichaam! Of ben ik nu Lisa en worstel ik met de gedachte van Esther, nee nee ben Esther.
“Lisa van Gooi, als je tijd hebt.” Roept de zwemjuf als ze ziet dat Esther bibberend vooruit staart zonder te bewegen.
Het zwemmen gaat voor de rest roestig en merkbaar dat, wat ieder denkt, Lisa zit te dagdromen.
“Au!” Roept Esther als haar moeder een borstel door de haren haalt. Kan je niet wat rustiger doen en ik kan het wel alleen! Nee ik Esther kan het alleen Lisa niet. Wacht Lisa roept nooit au, “niet zo hard mama.”
“Nou echt hoor Lisa, ben dit helemaal niet gewend van je.” Zegt haar moeder verbaasd.
In de gang wacht Esther met haar moeder en Sya op Milou.
“Kan ik even met u praten en Lisa erbij,” vraagt de zwemjuf.
“Ga daar maar even zitten Sya om te wachten op Milou. We komen zo,” zegt de moeder.
“Denk dat u het ook gezien hebt maar Lisa, je bent wel erg afwezig. Dagdromen en daardoor niet opletten. Waar is ons waterratje gebleven die met alle aandacht en plezier zwemt?”
Esther kijkt haar aan en weet het antwoord al.
“Ja dat is ook mij opgevallen maar thuis ook.”
“Lisa wat heb je zegen meis, alles mag.”
Wat moet ik dan zegen, dat ik Esther ben in Lisa haar lichaam. Haar gedachtes en al die andere zooi in mijn hoofd. Hallo! “Weet het niet.”
“We gaan thuis eens goed erover praten jonge dame.” Zegt hun moeder.
De zwemjuf kijkt naar Esther, “kan je vandaag niet laten slagen voor duiken en watertrappelen. Hoop dat je het volgende keer kan inhalen.”

Thuis aangekomen en Milou en Sya te hebben thuisgebracht moet Esther naar Lisa haar kamer.
“Zo, nu gaan we eerst praten. Dan douchen en gelijk naar bed jongedame. Eerst mij even goed aankijken en vertellen wat er in je hoofd omgaat.”
Nou, moet ik dat allemaal vertellen. Dan zijn we tot morgenochtend nog bezig hoor en je wilt echt niet weten wat er mijn of eigenlijk Lisa haar hoofd gaat. Het spookt hoor, enge spoken namelijk die van Lisa of is het nu Esther want ben Lisa. Nee van Lisa, maar he nu komt er helemaal niet meer uit! Lisa nee stil jij ga niets zegen en opeens poeslief eerlijk en wees eens Esther. Wacht nee ik ben Esther, nee ben Lisa.
“Weet het niet mama, ik voel me niet lekker.”
Hun moeder ligt haar hand op het voorhoofd, “je bent wel warm nu.” Wat denk je zelf als er twee in een hersen spoken! Dat wordt verhit en bam! Gebakken hersenen mam. “Eerst maar in bad, kom uitkleden.”
In bad voelt Esther zich net als in het zwembad, naakt en schamend. Hun moeder helpt met haren wassen en blijft er maar bij.
“Mam mag ik alleen verder?”
Hun moeder kijkt verbaasd, “ho is even. Wat ben jij opeens snel volwassen, dit is ook de eerste keer dat je het wilt. Heeft je grote zus soms dingen aangepraat.”
Tjonge, Esther en ik schelen maar een jaar hoor! Grote zus, hahaha groot is ze niet alleen iets groter en vervelend ook en ook lui. Wacht, zit ik mezelf uit te schelden hahaha.
“Nee.”
Beneden geeft Esther hun vader een kus. Ze kijkt naar Esther, zij mag wel later opblijven omdat ze een jaar ouder is. Mag alles!
Esther zegt niets en loopt naar boven.
“Lekker onder de warme dekens, even je temperatuur opmeten. Hun moeder duwt een oormeter in Esther haar oren. “38 dus wel iets warm. Maar je hebt net gedoucht, straks nog een keer opmeten.”
“Mama ik heb hoofdpijn.”
“Hier een halve paracetamol voor de zekerheid. Hoop dat je morgen weer de oude bent ook in je hoofdje.” Van hun moeder krijgt Esther een kus en gaat dan weg.

“Nou Esther welterusten, niet zo spoken in mijn hoofd!”

Terug naar “Diversen”