Geheimen van Fenide

Beleef verhalen in een ver verleden!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Geheimen van Fenide

ma jul 29, 2019 5:42 pm

Goede punten van Maaike

‘Ik wil je graag leren kennen’, begon hij, maar verder kwam hij niet, omdat Lysen hem ruw onderbrak.
‘Ik jou niet.’

Zeker au!

Ga zo door na dit goede vervolg
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 111
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

di aug 06, 2019 5:01 pm

2.6

Voorzichtig duwde ze de deur open, hij kraakte een beetje in zijn scharnieren. Jent zat in de lage kamer aan de tafel, met een lap stof op de tafel. Het was donker binnen en het rook een beetje muf. De kamer was klein, er was plaats voor een tafel met een paar krukjes en in de hoek stond een laag bed, dat niet meer was dan een strozak met een deken erop.
Zodra Lysen de deur openduwde, keek Jent op. Daarbij ging hij door met het naaiwerk waar hij mee bezig was, wat niet de slimste keuze was. Hij prikte zich hard in zijn rechterduim. Met een lelijk woord gooide hij de naald op de tafel. Even bestudeerde hij zijn vinger, maar het bloedde niet.
‘Kom zitten.’
Tegelijk met deze woorden leek hij zich te realiseren dat alle krukken in het huisje vol lagen met kleding en andere spullen. Met een grote zwaai veegde hij de dichtstbijzijnde kruk leeg en klopte erop met zijn linkerhand.
Met vier grote stappen, waarbij ze de nodige rommel moest ontwijken, was Lysen bij de kruk. Met een diepe zucht liet ze zich zakken op het krukje, haar kin in haar handen.
‘Gaat het wel goed met je?’
Met een korte knik gaf Lysen antwoord en ze hoopte dat Jent haar zou geloven. Eigenlijk wist ze diep vanbinnen dat ze hem niet voor de gek kon houden, maar ze probeerde het nog steeds als ze ergens niet over wilde praten.
‘Kijk me eens aan.’
Hij pakte haar kin met zijn grote hand en met zachte dwang bracht haar hoofd omhoog, waardoor zijn ogen zich in de hare boorden.
‘Waarom vertel je niet wat er is?’
De tranen zorgden voor een grote brok in haar keel, waardoor ze geen antwoord kon geven. Daarom haalde ze haar schouders op, terwijl ze vocht tegen haar tranen. Haar gedachten vlogen terug naar alle andere keren dat ze zo in de hut hadden gezeten. Die keer dat Rudolf haar voor het eerst had opgesloten, toen die mannen in het bos haar geld hadden afgepakt en Rudolf haar had geslagen, voordat hij haar opsloot in het kamertje. De herinneringen kwamen opnieuw op haar af, ze sloot haar ogen en haalde diep adem om ze buiten te sluiten. Uiteindelijk was het Jent die haar terug bracht naar het heden.
‘Wat is er, Lysen?’
Er klonk iets teders in zijn anders zo ruwe stem. Uit zijn donkere ogen sprak bezorgdheid.
Weer haalde Lysen haar schouders op: ‘Ik weet het niet.’
Aan de manier waarop Jent zijn hoofd schuin hield, zag ze dat hij haar niet geloofde, maar hij vroeg niet verder. Hij liet haar los en stond op van de kruk, om vervolgens bijna te struikelen over de laars die naast de kruk op de grond lag. Met een flinke trap en een niet al te netjes woord belandde het ding ergens anders in de schemerige kamer. Lysen kon een glimlachje niet onderdrukken, als Noraly dit zou zien…
Het duurde niet lang voordat Jent weer terug aan de tafel kwam zitten. Aan zijn gezicht was te zien dat ze er dit keer niet zo makkelijk vanaf zou komen. Met een klap zette hij een beker geitenmelk voor haar op tafel, iets te hard. Een paar druppels vlogen over de rand. Achteloos veegde Jent ze weg met de mouw van zijn tuniek.
‘En nu ga je me wel vertellen wat er is.’


Volgende keer wordt maar een kort stukje, omdat het hoofdstuk bijna af is. Het was alleen net iets te lang voor 1 keer..
Ik ga proberen iedere week een stukje te plaatsen, als ik met schrijven tenminste bij ben ;)
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Geheimen van Fenide

wo aug 07, 2019 6:07 pm

Leuk vervolg!

Ik heb het idee dat je Jent net iets te groot en te onhandig wil neerzetten. Hierdoor komt hij niet helemaal uit de inkt.
Voorbeeldje: hij naait door terwijl hij haar kant op kijkt, dat klinkt alsof hij weet waarmee hij bezig is. Vervolgens prikt hij zichzelf, maar maak je hem wat dommig door te zeggen 'wat niet de slimste keuze was'. En aan het einde benadruk je dat hij de beker iets te hard neerzet. Door het zinnetje 'iets te hard', maak je hem onhandig.

Zijn handelingen op zich vind ik niet storend. Ik denk dat hij een grote man is in een klein huisje, met teveel spullen. Misschien kun je het iets meer vertellend in plaats van zeggend beschrijven. Dat de melk uit de beker zwiept, vertelt de lezer immers al dat het iets te hard ging.
Volgende keer wordt maar een kort stukje, omdat het hoofdstuk bijna af is. Het was alleen net iets te lang voor 1 keer..
Ik ga proberen iedere week een stukje te plaatsen, als ik met schrijven tenminste bij ben
Yaay :D
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
glenovic
Pen
Beheer:
Berichten: 15
Lid geworden op: di aug 06, 2019 2:33 pm

Re: Geheimen van Fenide

za aug 10, 2019 6:23 pm

Ik heb je verhaal vanaf het begin gelezen en ik ben erg benieuwd naar de geschiedenis van Lysen. Ze is wees en zoals Maaike vermoedde wordt ze waarschijnlijk uitgehuwelijkt maar ze heeft een soort bindingsangst door wat er met ene Rudolf is gebeurd waar je vaak naar terug verwijst. In het begin vond ik het soms wel wat lastig om te volgen door de vele namen van personages die je in een korte tijd introduceert maar dat wordt gelukkig al snel minder. Verder vind ik het een leuk verhaal en ben ik benieuwd zoals ik al zei naar wat er met Lysen is gebeurd.

Ps. nog wat korte opmerkingen.

In hoofdstuk 1.2 heeft heer Arthur heeft 4 blokken en de heer van Astarde niet dus ik neem aan één. Aangezien ik een beetje een middeleeuwse sfeer proef in je verhaal wil ik je het volgende meegeven. Vroeger betekende een rijk versierd en uitgebreid wapen ook dat je een belangrijk edelman was en over veel gebied heersten. Iedere gebied had namelijk zijn eigen wapen en werd opgenomen in het wapen van de heer. De vier blokken die Arthur heeft laat mij denken dat hij over twee of vier gebieden heerst (Er staan gekruiste zwaarden op maar verder beschrijf je ze niet). De heer van Astarde heeft een enkel wapen dus dat zou betekenen dat hij lager in de rangorde zou staan de Arthur. Klopt dat?

In hoofdstuk 1.3 loopt Arthur naar binnen met Ada naast hem. Etiquette bepaalde vroeger dat de kasteelheer met de (mannelijke) gast voorop ging gevolgd door de vrouwen en daarna iedereen naar gelang hun sociale rang.

Hopelijk heb je er wat aan!
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 111
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

za aug 10, 2019 6:52 pm

glenovic schreef:
za aug 10, 2019 6:23 pm
In het begin vond ik het soms wel wat lastig om te volgen door de vele namen van personages die je in een korte tijd introduceert maar dat wordt gelukkig al snel minder.
Ik heb inderdaad nogal de neiging om al mijn personages ongeveer aan het begin te introduceren... Er komen er gelukkig ook niet meer zoveel bij, maar het zijn veel personages op een kleine ruimte ;)

glenovic schreef:
za aug 10, 2019 6:23 pm
In hoofdstuk 1.2 heeft heer Arthur heeft 4 blokken en de heer van Astarde niet dus ik neem aan één. Aangezien ik een beetje een middeleeuwse sfeer proef in je verhaal wil ik je het volgende meegeven. Vroeger betekende een rijk versierd en uitgebreid wapen ook dat je een belangrijk edelman was en over veel gebied heersten. Iedere gebied had namelijk zijn eigen wapen en werd opgenomen in het wapen van de heer. De vier blokken die Arthur heeft laat mij denken dat hij over twee of vier gebieden heerst (Er staan gekruiste zwaarden op maar verder beschrijf je ze niet). De heer van Astarde heeft een enkel wapen dus dat zou betekenen dat hij lager in de rangorde zou staan de Arthur. Klopt dat?


Dit heb ik inderdaad niet goed beschreven, realiseer ik me nu. In principe heeft iedere heer een zelfde soort wapen, alleen zijn het steeds andere kleuren. Ieder wapen bestaat dus uit vier blokken, in twee verschillende kleuren. Deze kleuren zijn vooral bepalend per provincie, verder had ik er niet echt over nagedacht, eerlijk gezegd. :oops: Dit verhaal zit al zolang in mijn hoofd dat ik dingen als vanzelfsprekend ga zien :oops:
Aan die etiquette heb ik ook gewoon niet gedacht, maar ik ga het in mijn verhaal wel aanpassen! Dus heel erg bedankt voor je opmerkingen!

En @Maaike, ik heb het teruggelezen en realiseerde me dat ik Jent inderdaad een beetje onhandig heb gemaakt, terwijl hij dat helemaal niet is.. Wordt ook aangepast (in de versie op mijn computer tenminste ;) )
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 111
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

vr aug 16, 2019 6:03 pm

2.7

Met horten en stoten vertelde Lysen alles. Het voelde vreemd dat ze, na al dat ontwijken, nu zo plotseling alles vertelde. Misschien kwam het door de blik van Jent, doordat ze wist dat Jent haar zou begrijpen, dat hij om haar gaf. Terwijl ze vertelde, luisterde hij alleen maar. Zijn gezicht verried geen enkele emotie. Af en toe hapte Lysen naar adem, zo snel wilde ze alles vertellen. Toen ze eindelijk klaar was, stond ze op, met gebalde vuisten. Haar borst ging steeds sneller op en neer, haar ogen waren vertrokken tot spleetjes. Het eerste het beste dat in haar buurt lag, kreeg een harde trap. De broek vloog over de tafel, onderweg de beker melk omgooiend.
Een tweede gelegenheid om ergens tegenaan te schoppen, kreeg Lysen niet. Voordat ze iets had gevonden om tegen te stoppen, stond Jent al bij haar. Hij sloeg zijn armen om haar heen en trok haar stevig tegen zich aan. Ze verstopte haar hoofd in zijn nek.
Langzaam ontspanden haar vuisten, haar schouders begonnen te schokken. Jent hield haar vast, zijn ene hand wreef geruststellend over haar rug, terwijl de andere haar stevig vasthield. Het schokken werd langzaam minder, haar grip om Jents middel steeds losser.
‘Ik wil hier blijven.’
Het was bijna onverstaanbaar, zo zacht fluisterde ze de woorden. Ze wist dat het niet kon. Jent wist dat het niet kon.
‘Het kan niet, meisje. Je moet terug.’
‘Waarom?’
‘Dat weet je wel.’
Voorzichtig maakte Jent zich los uit de greep van Lysen.
‘Luister Lysen, ik begrijp dat je niet terug wilt, maar vergeet niet dat je het goed hebt bij hen. Ze hebben je meer gegeven dan ik ooit zou kunnen doen.’
‘Om me vervolgens weg te geven aan de eerste de beste man die goed is voor de band tussen twee provincies.’
In haar stem klonk verstikte woede door. Een beetje hulpeloos keek Jent haar aan.
‘Hij is vast een goede man, Lysen, geef hem een kans!’
Vastberaden schudde ze haar hoofd. Jent pakte haar bij haar schouders en keek haar recht aan.
‘Niet iedereen verdwijnt als hij dicht bij jou komt, kleintje.’
glenovic
Pen
Beheer:
Berichten: 15
Lid geworden op: di aug 06, 2019 2:33 pm

Re: Geheimen van Fenide

vr aug 16, 2019 7:02 pm

Leuk stukje weer. Je eindigt met een zinnetje wat wel naar meer smaakt. Wie is er verdwenen?
Zoals ik al eerder aangaf ben ik benieuwd naar de geschiedenis van Lysen.

Ga zo door!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Geheimen van Fenide

zo aug 18, 2019 11:11 am

Toen ze eindelijk klaar was, stond ze op, met gebalde vuisten. Haar borst ging steeds sneller op en neer, haar ogen waren vertrokken tot spleetjes. Het eerste het beste dat in haar buurt lag, kreeg een harde trap.
Mooi geschreven. De frustratie is voelbaar.
stond Jent al bij haar. Hij sloeg zijn armen om haar heen en trok haar stevig tegen zich aan.
Awwwwww
Ze verstopte haar hoofd in zijn nek.
Verderop maakt Jent zich los uit de greep van Lysen. Misschien hier toevoegen dat ze zich aan zijn shirt vastgrijpt?
‘Om me vervolgens weg te geven aan de eerste de beste man die goed is voor de band tussen twee provincies.’
Mmm, ik begrijp haar frustratie. Maar speelt zit verhaal zich niet in een tijd af waar dit gebruikelijk is? Uithuwelijking die goed voor de toekomst en samenwerking is?

Leuk stukje, ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Geheimen van Fenide

zo aug 18, 2019 11:26 am

Naast alle punten heb ik geen punten, goed vervolg en ga zo door
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 111
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

vr aug 30, 2019 6:05 pm

3.1

‘En waar kom jij vandaan?’
Het was Lysen bijna gelukt om ongezien de stallen in te glippen, maar op het laatste moment kwam Adolf de binnenplaats op lopen. Zijn anders al strenge ogen waren donkerder van anders. Met grote passen kwam hij op haar af lopen. Snel liep Lysen om Adaia heen, om zich achter het paard te verstoppen, hoewel ze wist dat het geen zin had.
Een klein plekje in haar hoofd vertelde haar dat ze niet bang hoefde te zijn voor Adolf, maar de rest van haar herinneringen overschreeuwde dat. Ze sloot haar ogen en hoorde de voetstappen dichterbij komen. Het beeld van Rudolf kwam op haar af, zijn hand geheven, zijn gezicht vertrokken van woede. Leida, die haar armen vasthield en zo hard kneep dat Lysen de volgende dag blauwe plekken had gehad.
‘Lysen? Krijg ik nog antwoord?’
Ze dwong zichzelf om haar ogen open te doen. Adolf stond inmiddels naast haar, maar ze ontweek zijn blik. De zoom van haar jurk was vies geworden, zag ze nu. Ook wat hoger op de stof zaten kleine moddervlekjes. Hoewel het al een dagen droog was, waren de donkerste plaatsen in het bos nog steeds modderig.
‘Kijk me eens aan.’
Langzaam dwaalden haar ogen naar boven, op zoek naar een punt waar ze Adolfs blik nog steeds kon ontwijken, zonder dat hij het zelf door zou hebben. Zijn donkere ogen leken altijd dwars door haar heen te kijken. Nog steeds gaf ze geen antwoord, ze was trouwens al vergeten wat zijn eerste vraag was geweest.
‘Waar ben je geweest?’
‘Gewoon, in het bos.’
‘En dan laat je heer Stefan gewoon achter?’
‘Stefan?’
Adolf fronste zijn wenkbrauwen en tikte met zijn voet op de grond. Ze wist dat ze te ver was gegaan, maar was niet van plan haar woorden terug te nemen. Heel even bleven ze zo staan, elkaar uitdagend in de ogen kijkend.
‘Hier komen we nog op terug, Lysen.’
Met deze woorden draaide hij zich om, om vervolgens bijna over zijn mantel te struikelen. Lysen deed geen moeite om het glimlachje binnen te houden. Toch bleven die laatste woorden in haar hoofd hangen. Ze wist dat Adolf niet blij was en dat was nog zachtjes uitgedrukt. Vanavond zou hij erop terug komen, nadat hij dit met Noraly had besproken. Ze zouden haar samen flink de les lezen, waar Allan maar al te graag van zou genieten.
Ze leidde Adaia de stallen binnen, het paard was bezweet en kon met deze wind niet te lang buiten blijven staan. Een stalknechtje, een jongen van een jaar of tien, kwam meteen naar haar toe om te helpen, maar ze schudde haar hoofd. Het was fijner om het even zelf te doen, dan kwam haar hoofd misschien een beetje tot rust.

Terug naar “Historie”