Geheimen van Fenide

Beleef verhalen in een ver verleden!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 718
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Geheimen van Fenide

zo sep 08, 2019 2:23 pm

Leuk vervolg weer. Ik ben benieuwd of ze zonder kleerscheuren die preek gaat overleven. :)
Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 110
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

za sep 14, 2019 8:57 pm

3.2

Terwijl ze Adaia afzadelde en verzorgde, dacht ze aan wat Jent tegen haar had gezegd. Ze zou dankbaar moeten zijn. Een minachtend lachje ontsnapte. Dankbaar! Ze hadden haar alleen maar naar hier gehaald om te trouwen met een of andere heer van een ander kasteel, zodat de banden tussen de kastelen sterker zouden zijn.
Het was overigens niet ongewoon dat echtparen van adel een weeskind in huis namen, vaak inderdaad met de reden om banden tussen provincies te versterken door een huwelijk. Daarom had ook iedere provincie in Aviëmdem verplicht een weeshuis, waarin weeskinderen werden opgevangen en opgeleid. Ook de heer van Donkres en zijn vrouw hadden een weeskind in hun gezin opgenomen, omdat zij zelf geen kinderen hadden. Ieder kind dat in een van de weeshuizen terecht kwam, hoopte dan ook dat zij zouden worden uitgekozen door een adellijke familie. Bij Lysen werd die hoop ongeveer iedere week wel een keer de bodem ingeslagen, soms door Rudolf, soms door Leida.
Ze herinnerde zich nog goed dat Adolf haar kwam halen. Hij was alleen geweest, heel vroeg in de morgen. De deur van het kleine kamertje was opengegaan voordat de eerste stralen van de zon door het kleine tralieraampje heen waren gevallen. Zonder iets te zeggen had hij haar kleine, magere handje in zijn grote hand genomen. Met een koets waren ze naar het kasteel gereden, Lysen had haar ogen uitgekeken en Adolf had gelachen om haar enthousiasme.
Bij Lysen was er plotseling weer iets gaan gloeien vanbinnen, een klein beetje hoop. Door de jaren heen, ze was pas tien toen ze op het kasteel kwam, was ze langzaamaan de mensen om zich heen gaan vertrouwen. Totdat ze haar een aantal dagen geleden hadden verteld over het bezoek van Stefan. Alleen de gedachte aan de ware reden van zijn bezoek leek haar keel dicht te knijpen. Diep in haar hart wist ze dat ze hem een kans moest geven, zoals Jent had gezegd, maar ze kon zich er niet toe zetten dat ook echt te doen.
Met een zucht gaf ze Adaia een laatste aai over zijn neus, voordat ze de deur van zijn stal dichtduwde. Het jonge stalknechtje, die inmiddels al met een ander paard bezig was, keek om toen hij de klap hoorde. Zijn ogen waren groot, waarschijnlijk was hij zo in zijn werk opgegaan dat ze hem had opgeschrikt. Het kon haar even niets schelen. Zonder iets te zeggen liep ze de jongen voorbij, de stallen uit en de binnenplaats op.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 487
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Geheimen van Fenide

zo sep 15, 2019 11:10 am

Leuk en goed vervolg
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 110
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

ma sep 23, 2019 7:56 pm

3.3

Het was druk op de binnenplaats, heer Armin had een behoorlijk gevolg die zich tussen de bewoners van het kasteel hadden gemengd. Overal liepen mensen allerlei kanten uit, uit de kleine smederij klonk vaag het geluid van metaal op metaal. Een keukenmeisje liep met een mand appels, die uit de voorraadkamer kwamen richting de keuken en werd onderweg bijna omvergelopen door een klein meisje.
Datzelfde meisje kwam nu in volle vaart op Lysen af en leek niet van plan haar te ontwijken. Voordat Lysen het doorhad, lag ze op haar rug, het meisje bovenop haar. De vrolijke oogjes keken geschrokken naar haar en heel even begon de onderlip te trillen. Snel krabbelde Lysen overeind en glimlachte geruststellend naar het meisje. Ze keek even om zich heen en wenkte Lysen dichterbij. Toen ging ze op haar tenen staan en fluisterde in Lysens oor: ‘Niet tegen papa zeggen, hoor!’
Het serieuze gezichtje van het meisje bleef haar aankijken totdat ze langzaam haar hoofd schudde. Zonder verder nog iets te zeggen rende het meisje door, al lette ze nu beter op waar ze liep.
Een glimlachje kroop om Lysens mond. Eleonora was nog maar vijf, maar nu al een eigenwijs kind. Armin en Aleida zouden het nog moeilijk krijgen met haar.
‘Lysen! Jou zocht ik net!’
De hand op haar schouder liet haar meer schrikken dan de plotselinge stem, vlak naast haar hoofd. Heer Armin was plotseling achter haar opgedoken en keek haar vrolijk aan. Het schoot door haar hoofd dat Armin en Adolf, hoewel ze een tweeling waren, erg van elkaar verschilden. Of Armin wist gewoon nog niet wat ze met Stefan had uitgehaald.
‘Hoe was het met Stefan?’
O, help, dat was nu juist een vraag die ze eigenlijk niet wilde beantwoorden. Koortsachtig bedacht ze hoe ze dit aan Armin kon vertellen, terwijl hij haar geamuseerd aankeek.
‘Goed.’
Misschien zou ze hem zo voor de gek kunnen houden, behalve als hij maar een beetje op Adolf zou lijken.
‘O ja? Dus hem helemaal alleen achterlaten in een bos, dat voor hem bovendien onbekend is, is goed?’
Het zweet brak Lysen uit, nu ging heer Armin er ook nog over beginnen. Ze voelde het rood langzaam langs haar wangen omhoog kruipen en ze durfde Armin niet aan te kijken, waardoor ze de pretlichtjes in zijn ogen niet zag.

Luister, Lysen. Ik begrijp dat dit allemaal een beetje op je af komt, maar Stefan is echt een goede jongen.’
Zeker zoals Rudolf een goede meester was, flitste door haar hoofd. En zoals Leida een liefdevolle weesmoeder was.
‘Hij wil je graag leren kennen, voordat jullie voor altijd bij elkaar zijn.’
‘En dan?’
Haar stem was rauw, boosaardig bijna. Er kwam geen antwoord. Voorzichtig keek ze omhoog, om meteen weer naar beneden te kijken toen de ogen van heer Armin zich in de hare wilden boren.
‘Geef hem een kans, Lysen.’
Een antwoord wachtte hij niet af, hij gaf haar een laatste tik op haar schouder en liep verder. De hand leek nog een paar minuten op haar schouder te blijven liggen, hoewel ze wist dat heer Armin al lang verdwenen was.
Als versteend bleef ze een tijdje staan. De mensen om haar heen gingen verder met waar ze mee bezig waren, ze leken zich druk te
maken om kleine dingen en liepen gejaagd heen en weer. Het speelde in een waas voor haar ogen, zonder dat ze scherp stelde op wat er om haar heen gebeurde. Ze hoorde een kind huilen, maar draaide haar hoofd niet. Haar ogen staarden nog steeds naar de plaats waar Armin heen was gelopen, naar de grote eikenhouten deur van de donjon waardoor hij verdwenen was.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 718
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Geheimen van Fenide

zo sep 29, 2019 6:38 pm

Is de reden dat ze er zo tegenop ziet al eerder in het verhaal voorbij gekomen (en ben ik dat vergeten)? Ik vind het lastig om me in Lysen in te leven dat ze niet met die jongeman wil trouwen. Ik heb zijn slechte kanten nog niet ontdekt. En de setting van het verhaal is dat dit zo'n gewoonte is. Helemaal als ze je uit een weeshuis halen om banden te versterken, terwijl je niet van de familielijn afstamt. Natuurlijk kan ze er gewoon problemen mee hebben om niet te mogen kiezen die ze lief heeft :P maar vroeg me af of er een diepere reden is.

Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 110
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

ma sep 30, 2019 1:46 pm

Maaike schreef:
zo sep 29, 2019 6:38 pm
Is de reden dat ze er zo tegenop ziet al eerder in het verhaal voorbij gekomen (en ben ik dat vergeten)? Ik vind het lastig om me in Lysen in te leven dat ze niet met die jongeman wil trouwen. Ik heb zijn slechte kanten nog niet ontdekt. En de setting van het verhaal is dat dit zo'n gewoonte is. Helemaal als ze je uit een weeshuis halen om banden te versterken, terwijl je niet van de familielijn afstamt. Natuurlijk kan ze er gewoon problemen mee hebben om niet te mogen kiezen die ze lief heeft :P maar vroeg me af of er een diepere reden is.
Nee, die reden is niet eerder langsgekomen, maar het is de bedoeling dat dit nog verder uitgewerkt wordt. Ze heeft wel bepaalde redenen, maar die komen pas later in het verhaal naar voren. Ik hoop zo snel mogelijk weer een vervolg te plaatsen, maar dan moet ik eerst een stukje uittypen wat op papier staat ;)

Terug naar “Historie”