Geheimen van Fenide

Beleef verhalen in een ver verleden!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Geheimen van Fenide

zo sep 08, 2019 2:23 pm

Leuk vervolg weer. Ik ben benieuwd of ze zonder kleerscheuren die preek gaat overleven. :)
Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Geheimen van Fenide

za sep 14, 2019 8:57 pm

3.2

Terwijl ze Adaia afzadelde en verzorgde, dacht ze aan wat Jent tegen haar had gezegd. Ze zou dankbaar moeten zijn. Een minachtend lachje ontsnapte. Dankbaar! Ze hadden haar alleen maar naar hier gehaald om te trouwen met een of andere heer van een ander kasteel, zodat de banden tussen de kastelen sterker zouden zijn.
Het was overigens niet ongewoon dat echtparen van adel een weeskind in huis namen, vaak inderdaad met de reden om banden tussen provincies te versterken door een huwelijk. Daarom had ook iedere provincie in Aviëmdem verplicht een weeshuis, waarin weeskinderen werden opgevangen en opgeleid. Ook de heer van Donkres en zijn vrouw hadden een weeskind in hun gezin opgenomen, omdat zij zelf geen kinderen hadden. Ieder kind dat in een van de weeshuizen terecht kwam, hoopte dan ook dat zij zouden worden uitgekozen door een adellijke familie. Bij Lysen werd die hoop ongeveer iedere week wel een keer de bodem ingeslagen, soms door Rudolf, soms door Leida.
Ze herinnerde zich nog goed dat Adolf haar kwam halen. Hij was alleen geweest, heel vroeg in de morgen. De deur van het kleine kamertje was opengegaan voordat de eerste stralen van de zon door het kleine tralieraampje heen waren gevallen. Zonder iets te zeggen had hij haar kleine, magere handje in zijn grote hand genomen. Met een koets waren ze naar het kasteel gereden, Lysen had haar ogen uitgekeken en Adolf had gelachen om haar enthousiasme.
Bij Lysen was er plotseling weer iets gaan gloeien vanbinnen, een klein beetje hoop. Door de jaren heen, ze was pas tien toen ze op het kasteel kwam, was ze langzaamaan de mensen om zich heen gaan vertrouwen. Totdat ze haar een aantal dagen geleden hadden verteld over het bezoek van Stefan. Alleen de gedachte aan de ware reden van zijn bezoek leek haar keel dicht te knijpen. Diep in haar hart wist ze dat ze hem een kans moest geven, zoals Jent had gezegd, maar ze kon zich er niet toe zetten dat ook echt te doen.
Met een zucht gaf ze Adaia een laatste aai over zijn neus, voordat ze de deur van zijn stal dichtduwde. Het jonge stalknechtje, die inmiddels al met een ander paard bezig was, keek om toen hij de klap hoorde. Zijn ogen waren groot, waarschijnlijk was hij zo in zijn werk opgegaan dat ze hem had opgeschrikt. Het kon haar even niets schelen. Zonder iets te zeggen liep ze de jongen voorbij, de stallen uit en de binnenplaats op.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Geheimen van Fenide

zo sep 15, 2019 11:10 am

Leuk en goed vervolg

Terug naar “Historie”