Voor de eerste keer

Voor de nodige tranen en verdriet
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Voor de eerste keer

di nov 22, 2016 4:45 pm

Patrick een vader van 32 moest voor de eerste keer zijn zoontje ophalen van de kinderopvang. Het ophalen van zoontje Michel van twee jaar had hij nooit gedaan, dat deed zijn ex-vrouw altijd de moeder van Michel. Patrick was, toen nog getrouwd, een hard werkende vader die 50 uur per week werkte en ook op zaterdag. Zo om zijn gezin te onderhouden en zijn koop verslaafde vrouw tevreden te houden. Maar op een dag was zijn ex-vrouw niet meer tevreden, ze wilde meer en vooral geld. Na een ruzie, wat door bijna iedereen in de wijk te horen was door de muren van het huis, gingen ze scheiden. Patrick was compleet verbaasd en van de wereld, wat had hij verkeert gedaan? Het scheiden was een hel en nachtmerrie voor Patrick maar ook Michel. Patrick verloor zijn baan en hij moest verhuizen naar een goedkope, stinkende huur appartement in een flatgebouw vol met buitenlanders. Michel kwam bij hem in het weekend en om de drie maanden een week.

Aangekomen op de kinderopvang die Patrick eerst moest zoeken belt hij aan want de voordeur zit dicht.
"Goedemiddag kom Michel Hoogvliet ophalen," vertelt hij aan de vrouw die de deur opendoet.
Die staat hem aan te kijken want ze wist niet wie de vader was van Michel, "Goedemiddag. Heeft u een paspoort of ander identiteitsbewijs, dat u de vader van bent van Michel."Het was standaard procedure om dit vragen als de juffen niet wisten wie de vader of moeder was van een kindje. Ook zat de deur nog vast met een stevige ketting. Zuchtend pakt Patrick zijn portemonnee en geeft zijn identiteitskaart af aan de vrouw die de vaste juf is van Michel. Die bekijkt de identiteitskaart grondig. "Wacht u even hier." Voordat Patrick iets kan zegen wordt de deur hard dicht gedaan en staat Patrick zonder identiteitsbewijs nog buiten. Kijkend op zijn horloge is Patrick wat ongeduldig want hij heeft over een halfuur een sollicitatiegesprek. Beetje onhandig want hij moet Michel meenemen. "Komt u maar binnen en onze excuses. Het is standaard procedure om na te vragen, in u geval bij de moeder van Michel of u hem komt ophalen."
Patrick loopt mee met de juf, "sorry heb een beetje haast. Zo een sollicitatiegesprek."
Juf Jolanda kijkt hem aan en snapt niets van het haasten, voor je eigen kind maak je toch tijd.
"Kinderen zijn buiten aan het spelen," verteld juf Jolanda. "U mag zelf Michel roepen."
Via de pleindeur loopt Patrick met juf Jolanda weer naar buiten en meteen is Patrick in verwarring. Nu rennen er geen duizenden peuters op de kinderopvang rond maar er lopen er genoeg rond om verwarring te zaaien bij Patrick. Ook dat lijkt of alle jongens een donker blauwe jas aan hebben net als Michel. Patrick kijkt op zijn telefoon om te kijken welke jas Patrick aanheeft want hij wil niet de verkeerde kind meenemen. Toch denk Patrick dat hij Michel zal herkennen als zijn eigen zoon, zo moeilijk kan het toch niet zijn.

Als gauw heeft Patrick drie jongens gezien meer een soort gelijke jas. Kijkend naar de juffen lijkt het of hun Patrick uitlachen wegens dat het zo lang duurt dat hij Michel heeft gezien en herkend. Helpen dat doen ze niet!
"Michel!" roept Patrick. "Michel!"
Eindelijk een jongetje van de drie komt zijn kant op gerend, "papa!" Roept Michel en geeft zijn vader een stevige beenknuffel. Patrick gaat gehurkt zitten en geeft Michel een betere knuffel, "papa mee?"
"Ja je mag met papa mee voor een week, gaan we leuke dingen doen thuis. Papa heeft ook een verrassing voor je," verteld Patrick en pakt Michel zijn handje vast.
Juf Jolanda lacht, "u heeft het goede kindje gevonden?"
Patrick staat haar aan te kijken en vindt het een vreemde vraag, "Ja klopt."
"Michel, laat je vader maar zien waar je spulletjes, haakje en mandje zijn." zegt juf Jolanda tegen Patrick.
Een grote glimlach komt op het gezicht van Patrick en trekt zijn vader hard mee om alles met trots te laten zien.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Voor de eerste keer

wo nov 23, 2016 8:02 am

“Papa beer!” roept Michel vrolijk en wijst naar de beren plaatje boven zijn jashaakje, op zijn mandje en naast zijn naam.
Patrick pakt zijn zoons spulletjes uit het mandje en controleert dubbel of hij alles mee heeft en van Michel zijn.
“Zeg maar tot de volgende keer,” roept Patrick.
Michel lacht en zwaait uitbundig naar juf Jolanda.
“Tot ziens Michel, tot de volgende keer.” Roept juf Jolanda lachend. “Zo die heb ik even goed beetgenomen,”fluistert juf Jolanda in zich zelf als Patrick met Michel de deur uit is en lacht erbij gemeen. “Dat zal je betaald zetten om mijn beste vriendin te bedonderen en haar niet te respecteren.”
Terug bij de kinderen kijkt Juf Jolanda rond, kijkend naar hun schiet ze in de lach.
“Binnen pretje Jolanda,” vraagt haar collega Saskia.
Jolanda kijkt haar aan, “ja klopt een heel fijn binnen pretje.”

“Wij heeft mijn zoons jas!” schreeuwt een moeder kwaad door de kinderopvang als ze haar zoontje opkomt halen.
Omhoog houden een donkerblauwe jas. Juf Jolanda komt aangelopen en kan haar bijna niet inhouden. Natuurlijk ze wist van wie die jas was, namelijk Michel de zoon van Patrick. Ingrid de moeder van Bas, die zo hard schreeuwde, maakte al gauw een mug een olifant. Ook was ze te overdreven hygiënische en kon een persoon met woorden onderuit halen. Die persoon zal Patrick zijn in juf Jolanda haar gedachte want haar beste vriendin is de ex van Patrick. Beide jassen leken op elkaar aan kleur donkerblauw. Michel zijn jas was donkerblauw aan de binnenkant en buitenkant. Nu had hij een jas aan van het zoontje van de moeder, die was ook donkerblauw maar had een grijze capuchon eraan vast en had een donker oranje gedeelte erin.
“Wilt u misschien niet zo hard schreeuwen?” vraagt Jolanda als eerste. “Weet u zeker dat dit niet de jas is van Bas.”
“Ben zijn moeder en weet echt wel welke jas mijn zoon heeft. Dit vod lijkt er wel op maar is meer smeriger en versletener dan Bas zijn jasje. Kunnen jullie nu niet beter uitkijken! Jullie weten toch wel welke jas bij elk kindje hoort,” roept Ingrid nog steeds boos en duwt de jas van Michel in de handen van juf Jolanda. “Nu moet Bas ook nog door dit weer naar huis zonder jas.”
“Sorry, maar we hebben zo veel kindjes en weten juist niet wie welke jas heeft, daarom de duidelijk naam aanduiding. Het enige jongetje dat naar huis is gegaan is Michel Hoogvliet. Volgens mij had die een soort gelijke jas,” verteld juf Jolanda. “Mogelijk heeft zijn vader hem een verkeerde aangetrokken ondanks de duidelijke naam aanduiding.”
“Michel Hoogvliet, ja weet wel waar die woont en ga er direct heen. Mannen!” roept Ingrid nog steeds kwaad maar nu op Patrick en trekt weer de jas van Michel uit de handen van juf Jolanda.
Na afscheid te hebben genomen van Ingrid en Bas loopt juf Jolanda terug naar de zaal waar de kinderen vrolijke en energie vol spelen. Bij een jongetje genaamd Peter schiet juf Jolanda toch in een lachbui. Snel moet ze de wc in duiken om daar tot rust te komen. Juf Jolanda had niet alleen Michel een verkeerde jas aan laten trekken maar ook de te kleine kleren van Peter, zo om Patrick voor gek en betaald te zetten. Terug in de zaal wacht juf Jolanda lachend op de moeder van Peter.

Zal die het zien? gaat door de gedachte van juf Jolanda.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Voor de eerste keer

di nov 29, 2016 8:32 pm

Wat een tut die juf zeg.. Ben benieuwd waarom ze dat doet.

Ik zou de informatie over waarom de vader voor het eerst zijn zoontje ophaalt, meer tussen de regels plaatsen zodat je direct in het verhaal begint. Verder leuk geschreven, ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Voor de eerste keer

zo dec 04, 2016 5:19 pm

Kwaad belt Ingrid aan bij het huis van Patrick, maar hij is niet thuis met Michel. Nog een keer belt ze en nog keer! Als Ingrid het merkt dat er niemand thuis loopt ze, bijna opgeblazen van boosheid, met haar zoon weer terug naar auto. Bas loopt zonder jas, al is het koud en miezert het Ingrid moet er niet aandenken om hem de jas van Michel aan te trekken. Haar overdreven hygiënische in alles ging heel ver. Ook de gedachte dat Michel nu de jas aanhad van Bas was een ware ramp voor haar, al wist ze dat Patrick een heel schoon en netjes huishouden had.
Later wordt Peter opgehaald die nog speelt in de te grote kleren van Michel. Claudia de moeder van Peter ziet het niet en juf Jolanda schiet erom in een lachbui. Al haar collega’s snappen er niet van. Later komt Patrick met Michel thuis, geen kwijt bewust wat er is gebeurd. Na de jassen te hebben uitgedaan zet Patrick koffie voor zich zelf en Michel gaat spelen. Toch ziet Patrick later dat de trui die Michel aan heeft wat groot lijkt, maar niet nadenkend rol hij de mouwtjes om bij hem. Vast op de groei gekocht door zijn moeder.

“Heb Patrick toch goed beet genomen,” vertelt Jolanda aan Marlies de ex vrouw van Patrick haar beste vriendin als ze op de koffie is bij haar.
Marlies zit Jolanda aan te kijken, “toch wel goed mag ik hopen en dat het niet op mij valt.”
“Nee, ben wel voorzichtig. Je weet toch wel Ingrid, moeder van Bas die zo overdreven hygiënisch is en Bea de moeder van Peter.” Jolanda knikt ja. “Heb er voor gezorgd dat Michel de jas aan kreeg van Bas en de kleren van Peter.”
Even stikt Jolanda in haar koekje, “waarvoor dat nu weer!”
“Dacht wat is nu leuker dan dat Patrick te maken krijgt met een boze Ingrid,” vertelt Jolanda lachend. “Zo ,die zal ontploffen zeg en tegen Patrick!”
“Maar waarom de te kleine kleren van Peter? Dat vind ik geen goed idee Jolanda,” zucht Marlies. “Die jas en dat Patrick straks met Ingrid te maken krijgt oké maar die kleren nee. Het is wel mijn zoon en wetend hoe klein Peter is heeft Michel straks diep rode striemen overal.”
“Sorry niet er over na gedacht,” zegt Jolanda spijt hebben wat ze gedaan heeft.
Marlies zucht, “wat nu?”
“Hoe zo wat nu,” vraagt Marlies.
“Nou van die kleren, bel Patrick op en zeg dat je een fout hebt gemaakt. Ook je excuses,” roept Jolanda kwaad wordend.
“En de jas,” vraagt Jolanda. “Die ook maar gelijk.”
Jolanda lacht weer een beetje, “laat dat meer zitten. Wil ook wel eens een ontplofte Ingrid zien tegen Patrick, heeft hij wel verdiend wat hij mij en Michel heeft aangedaan.”
“Goedemiddag met Jolanda van Houten van de kinderopvang,” roept Jolanda door de telefoon. “Bel wegens dat we per ongeluk uw zoons kleren hebben verwisseld op de opvang.” Even is Jolanda stil, “onze excuses bij deze. Wilt u de kleren meenemen de volgende keer.”

Maar aan de andere kant is het stil, want Jolanda heeft Patrick niet gebeld en doet net als ze met hem praat.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Voor de eerste keer

ma dec 05, 2016 8:08 pm

Leuk vervolg :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Voor de eerste keer

za dec 10, 2016 8:37 am

Later komt Ingrid weer terug om de jassen te verwisselen, maar dan ziet ze Patrick bij de speeltuin. Rondkijkend ziet ze dan Michel met haar zoons jas aan.
"Meneer Hoogvliet!" Roept Ingrid boos.
Patrick kijkt haar aan en ziet een zeer boos gezicht bij Ingrid die zo rood is als een biet, "goedemiddag Ingrid."
"Kom voor mijn zoons jas! Die heeft Michel aan wat helemaal niet goed is,"roept Ingrid snauwend naar Patrick. "Hopelijk is de jas niet smerig geworden of stuk! Kunt u volgende keer beter kijken welke jas u pakt en bij welke naam. Neem aan dat u kan lezen en weet welk plaatje Michel heeft bij zijn haakje!"
Even is Patrick stil en doet zelfs een stap naar achteren omdat Ingrid zo wat met haar neus tegen hem aan staat. "Maar..."
"Hier heeft u Michel zijn jas! Duidelijk toch verschillend," roept Ingrid voordat Patrick kan uitleggen dat Michel al de jas aan had gekregen door juf Jolanda. Die ook de jassen opzettelijk had verwisselt. "Nu een beetje opschieten want moet nog met mijn zoon weg!"
Patrick roept Michel doe net van kleine glijbaan gaat en zo terecht komt dat de jas hem opvangt! Het zand is nog een beetje nat en daardoor plakt deze aan de jas vast, ook zitten nu de jaszakken en ritsen vol met zand. Ingrid ontploft zo wat!
"Mannen!" Roept Ingrid kwaad.
Als Michel bij zijn vader komt laat Patrick zijn zoon de jas uitdoen. Als eerste veegt Patrick al het zand van de jas en geeft dan deze aan Ingrid.
"Mijn exuses, ook dat de jas nu vies is geworden. Zal volgende keer beter kijken," zegt Patrick duidelijk. Ingrid geeft de jas van Michel aan Patrick en loopt kwaad weg, Patrick verbijsterend achterlatend met Michel die er ook helemaal niets van snapt. "Kom kleine man, jasje aan." Maar als Patrick zijn zoon helpt de jas aan te doen merkt hij iets op en schiet spontaan in een lachbui. "Wat een moeder zeg, heeft ze jouw jas weer meegenomen! Nou Michel, moet je toch weer deze jas aan."
Als Ingrid bij de buurvrouw is die even op haar zoontje past laat ze hem de jas van Michel aantrekken, "zo je eigen jasje weer aan. Wel vies geworden door die domme vader! Straks maar duidelijker je naam erin zetten."
Ingrid merkt helemaal niet dat ze de verkeerde jas heeft meegenomen en dat de grijze stoffen jas capuchon eraf is. Die is er af gegaan nadat Michel na het glijden op grond terecht kwam, ook Patrick ziet het niet of ziet de capuchon liggen.

Een week gaat voorbij als Michel en Bas weer op de opvang zijn. Ingrid is nog steeds kwaad en let op Patrick met arendsogen wat hij doet en waar hij de jas van Michel hangt. Na de stad te zijn in geweest op de dag van de verwisseling naait ze een nieuw naamplaatje in de jas. Hierop zet ze duidelijk Bas zijn naam en haar telefoonnummer. Ook maakt ze een sleutelhangertje vast aan de rits zodat duidelijk is dat deze jas van Bas is, al heeft nog steeds niet door dat de jas eigenlijk van Michel is.
Patrick loopt lachend naar Ingrid die hij al paar dagen probeert te bereiken, "hallo Ingrid. Je hebt per ongeluk de jassen omgewisseld, je gaf mij die dag de jas van Bas. Probeerde je al dagen te bereiken erover."
Ingrid staat hem verbaasd aan te kijken, "nee dit is Bas zijn jas! Als zijn moeder weet ik heel goed welke jas van Bas is, je hebt het fout."
"Maar het is echt zo," zegt Patrick. "Bekijk deze jas nu eens goed."
Ingrid bekijkt de jas die Patrick geeft en dus de echte jas is van Bas. "Nee, dit is de jas van Bas niet. Jullie mannen moeten gewoon beter opletten." Na de jas te hebben terug gegeven geeft Ingrid de jas terug, "ben er klaar mee en wil er niets meer over horen."
Na gezegd te hebben loopt Ingrid weg en Patrick schiet weer in de lach, "maf mens." Ook bekijkt hij de jas van Michel en ziet dat Bas zijn naam er al in staat en een auto sleutelhanger aan de rits zit. "Wij mannen beter opletten, denk eerder de moeders en vooral Ingrid. Terug verwisseling kan niet meer, gelukkig wel een goede en warme jas voor Michel."

Juf Jolanda heeft alles gezien en gehoord, ze lacht ook maar vooral dat Ingrid boos is op Patrick en hem afgesnauwd heeft.
"Wat kan nu doen om Patrick zwart te maken?" fluistert juf Jolanda in zich zelf.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Voor de eerste keer

zo dec 18, 2016 11:16 am

Duidelijk toch verschillend," roept Ingrid
Je zou hier kunnen beschrijven wat er volgens haar anders is. Even verderop zeg je dat Ingrid de jas bekijkt, ook hier kun je een paar (opvallende) kenmerken benoemen.
let op Patrick met arendsogen
Volgens mij bedoel je hier argusogen.

Betekenis volgens Onze Taal:
Iets met argusogen bekijken of volgen betekent 'iets wantrouwend bekijken', 'iets nauwlettend in de gaten houden'.
Wat kan ze nu doen om Patrick zwart te maken
Je hebt het ergens wel genoemd waarom juf Jolanda hem zwart wil maken. Maar dat is me ontschoten. Je zou het wat verder kunnen uitwerken, zodat ze een sterker personage wordt. Dan wordt ze 'een soort badguy' als we het een naam geven. Als ze hem dwarsboomt en we begrijpen waarom, trekt het je verhaal naar een hoger niveau. Je zou even naar de les over badguys kunnen kijken voor tips ;)

Verder goed geschreven, ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Voor de eerste keer

zo dec 18, 2016 12:04 pm

Bedankt voor de tips Maaike en ja een goede, juf Jolanda een sterkere personage gegeven en zal kijken bij de link
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Voor de eerste keer

wo mei 03, 2017 4:52 pm

Twee weken gaan voorbij en Jolanda heeft een gemeen plannetje bedacht voor Patrick dat hem tot de grond zal afbreken. Het vergde veel van Jolanda en bracht de ergste en slechte kant van haar naar boven. Niksnut, eikel, mijn beste vriendin misleiden en bedriegen! Mompelt Jolanda als ze haar plannetje nog een keer doorneemt. Haar haat naar Patrick groeide met de dag tot de diepste gevoelens in haar lichaam, ik zal de vader moeten zijn van Michel en Marlies mijn vrouw. Ik ben verliefd op haar!

Door perfecte timing loopt Jolanda op een zaterdag op afstand achter Patrick en Michel in de wandelwagen in het centrum van de stad. Als Patrick een kledingwinkel binnenloopt is dit ook perfect voor haar. Net als of ze kleding uitzoekt kijkt Jolanda met een schuin oog naar wat Patrick aan het doen is, die zoekt winterkleren uit voor Michel. Wat een vreselijke combinaties! Mompelt Jolanda. Laat het toch aan Marlies over.
Als Patrick klaar is laat hij Michel in de wandelwagen zitten en voor de zekerheid de riemen om. Bij de kassa is het een lange rij en al gauw is Patrick zo gefrustreerd erover, dat hij geen oog meer heeft op Michel in de wandelwagen, die hij aan de einde van rij heeft laten staan.
“Hallo Michel,” verteld Jolanda zachtjes als ze gehurkt bij Michel gaat zitten. “Weet je nog wie ik ben, de juf van de kinderopvang.” Michel kijkt haar aan met een glimlach en knikt ja, “waar is je papa?”
Michel kijkt rond, “papa weg!”
“Ja klopt want zie je papa ook niet?” Vraagt Jolanda. "Vind je vast eng."
"Papa!" Roept Michel hard maar het wordt niet gehoord door Patrick door de drukte in de winkel en zijn frustratie. "Papa!"
"Sssst," roept Jolanda. "Niet schreeuwen, je papa zal vast dichtbij zijn."
“Papa zoeken,” roept Michel. “Mijn papa!”
Jolanda lacht, "ja we gaan je papa zoeken."
Jolanda lacht en pakt een jas, maar niet Michel zijn jas maar een andere jas uit haar tas. “Kom jasje aan.” Michel kijkt naar de jas maar door de spanning dat hij zijn vader niet meer ziet, laat het hem vergeten dat het niet zijn jas is al zijn ze duidelijke verschillend. De jas van Michel was die van Bas, een donkerblauw met een grijze capuchon eraan vast en een donker oranje en blauwe gedeelte aan de binnenkant. Michel kreeg nu een donkerblauwe- en rode jas aan met in het groot de letters SO op de linkerborst in het grijs, die had Jolanda eerder gestolen van de kinderopvang. Jolanda maakt de riemen los en laat Michel dan de jas aantrekken, erna weer de riemen vast. Een speen in een zakje pakt Jolanda uit haar tas, “kijk Michel. Speen met een doekje eraan met vliegtuigjes erop, wil je die?”
“Ja!” Roept Michel verdrietig om zijn vader en doet de speen in.
Net op tijd weet Jolanda weg te duiken als Patrick terugkomt.
“Zo, nu gaan we naar huis kleine man en dan eerst een broodje eten.” Verteld Patrick kijkend naar Michel en heeft helemaal niet in gaten.
Het kwam wel vaker voor bij Patrick, dat als hij gefrustreerd was alleen de belangrijke dingen zag. Dat was Michel, de jas en speen dat die anders waren zag hij niet.
Michel lacht maar kijkt ook rond, “juf” Roept hij vrolijk na de speen uitgedaan te hebben, “papa juf!”
“Juf?” Vraagt Patrick aan Michel, “zag je een van de juffen Michel.”
“Ja!” Roept Michel. “Papa weg net.”
“klopt maar papa is er weer,” verteld Patrick en loopt dan met Michel die de speen weer in doet de winkel uit richting het station.


“Meneer staan blijven. Politie!” Wordt erop eens geroepen naar Patrick een aantal minuten later en als hij met Michel op het stationsplein loopt.
Patrick kijkt naar zes agenten die naar hem toe komen gerend met hun handen op het wapen, “ging het poortje af?”
“Achteruit lopen naar mijn stem,” roept een agent. “Met de handen op het hoofd nu met de vingers gekruist.”
Stom verbaasd wat hem overkomt durft Patrick niets te doen of te zeggen en doet maar wat er gezegd word. Bij de agent aangekomen wordt hij gefouilleerd en hardhandig handboeien omgedaan.
“U wordt hierbij gearresteerd voor ontvoering van een minderjarige. U heeft recht om te zwijgen en op een advocaat.” Roept een agent.
“Wat! Maar dat is mijn zoon Michel, ik ontvoer helemaal niemand!” Roept Patrick die in paniek raakt. “Kijk in mijn rugtas daar zit zijn paspoort en documenten dat ik zijn vader ben en dat ik mijn zoon Michel wettelijk mag zien! Heeft Marlies jullie gebeld?”
Een agent bekijkt de rugtas en andere tassen die aan de wandelwagen hangen, “in deze tassen zit geen papieren zoals u zegt. Wilt u ons misleiden?”
“Nee echt, heb het zelf vanochtend er in gedaan!” Roept Patrick en kan niet geloven dat de papieren en paspoort niet in zijn rugtas zit.

Patrick wordt door twee agenten die hem stevig vasthouden weg gehaald bij Michel. “Ik ben zijn vader” Schreeuwt Patrick nog na. "Michel!"
“Hallo Miquel,” verteld een agente die bij Michel gehurkt gaat zitten. “Vast allemaal eng niet, maar je bent nu veilig. Zal je zo brengen naar je moeder.”
Michel kijkt haar aan, kijkt rond en nog een keer rond. “Papa!” Tranen komen in zijn ogen want voor de tweede keer ziet hij zijn vader niet meer en wat er net gebeurde snapt hij niet. “Papa!”
De agente doet de riemen los en tilt Michel op, “stil maar. Het is allemaal over Miquel.”
Een andere agente komt erbij en doet de jas open die Michel aanheeft, “het is Miquel want zijn naam staat in de kraag. Ook lijkt deze jongeman sprekend op de jongen op deze foto met deze jas aan.”
Op de foto staat inderdaad Michel met die jas aan, ook heeft de agente een kopie van een paspoort van een Miquel waar de foto van Michel opstaat.
“Papa!” Roept Michel huilend, “wil papa!”
De agente die hem vast heeft wrijft over zijn ruggetje, “wat een traantjes Miquel en het is allemaal te begrijpen.”
"Papa!" roept Michel met nog meer tranen en de agent loopt met hem richting een politieauto.

Jolanda had een paar dagen geleden Michel de jas van Miquel laten aantrekken op de kinderopvang en toen een foto van hem genomen. De jas van Miquel was die donker blauwe- en rode jas. Ook een foto op paspoort formaat. Deze foto had Jolanda geplakt op een kopie van Miquel zijn paspoort en gescand als foto. De afdruk was donker geworden maar net genoeg om de politie te overtuigen dat Michel de jongen Miquel was. Vlak voor dat Jolanda naar de stad ging had ze in gespeelde paniek de politie gebeld. Toen verklaard dat haar zoon was ontvoerd door haar ex-man die een junkie was, de vader van Miquel. Ook dat ze levensgevaar verkeerde omdat een vriend van haar ex op haar afkwam met een wapen. Jolanda klonk overtuigend! Als druppel over de emmer riep ze gillend om hulp en gooide daarna de gekochte prepaid telefoon op de grond.

De politie stuurde meteen een auto waar Jolanda zal zijn, een flatgebouw waar ze zou wonen, bij de ingang hal. Aangekomen was er al een mevrouw die verklaarde een auto gehoord te hebben die met piepende banden wegreed. Politie onderzocht de omgeving en vonden in een bosje dichtbij een
een damestas zonder paspoort en ID, maar wel de foto van Michel met de jas aan en kopie van Miquel zijn paspoort. Er ging vanuit dat de ontvoering van Michel als Miquel eerst had plaats gevonden door de vader bij de ingang hal en daarna de ontvoering van de moeder door een vriend van haar ex-man. Door dit werden de foto's van Michel rond gestuurd naar alle politieagenten en Amber alert verspreid. Binnen een uur zagen agenten een man lopen met een jongen die voldeed aan de beschrijving en foto. Vooral de donker blauwe- en rode jas met grijze letter vielen op. Meteen werd er versterking in geroepen en met zes man werd Patrick later gearresteerd. Politie vond geen papieren en paspoort zoals Patrick beschreef, omdat Jolanda deze uit de rugzak had gehaald toen ze bij Michel zat. Jolanda wist dat deze erin zaten want het was besproken op de kinderopvang. De auto die wegreed werd bestuurd door een neef van Jolanda en die dumpte ook de handtas met foto's in de bosjes, die kreeg van haar veel geld ervoor. Haar neef was wel een junkie.

Op het politiebureau wordt Patrick nog een keer gefouilleerd, hij blijft zegen dat hij de vader is van Michel en dat hij Michel wettelijk mag zien. Maar de agenten geloven hem niet en Patrick wordt vast gezet in een cel. Michel is ook op het politiebureau maar bij de politieagente die hem als eerste aansprak, wachtend op jeugdzorg. Nog steeds gaat de politie vanuit dat de moeder van Miquel op gewelddadige wijze ook is ontvoerd.

Als Jolanda thuiskomt zakt ze op de bank in elkaar, haar hard gaat te keer en haar handen trillen als een gek. Wat heb ik gedaan!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Voor de eerste keer

za mei 13, 2017 8:47 am

Waarom doet Jolanda dat? Ik hoop dat ze haar snel oppakken en haar flink aanpakken =/
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Drama”