Beste vriendin worden met stink kinderen

Voor de nodige tranen en verdriet
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Beste vriendin worden met stink kinderen

ma nov 21, 2016 12:22 pm

Sonja was een nieuw meisje op school. Meteen kreeg ze te horen van de hele klas dat een klasgenootje genaamd Esmee een stink kind was. Esmee zal stinken naar mest, paard en andere viezigheden omdat ze zich niet wast en haar kleren en jas zouden nooit gewassen worden. Ook dat het bij Esmee haar ouders thuis een vuilnisbelt binnen is en haar ouders varkens waren. Sonja geloofde het wel een beetje want als ze langs het huis van Esmee fietste waren de gordijnen altijd dicht, de brievenbus was dicht geplakt en de voortuin lag vol met oude meubels en ander zooi. Ook rook ze een keer dat Esmee haar jas inderdaad stonk! Sonja ontliep daarom maar Esmee en kneep haar neus altijd dicht als ze dichtbij was. Esmee wilde graag vriendinnen worden met Sonja maar als pispaaltje van de klas kreeg ze de kans er niet voor. Haar jas hing altijd onder de luizenkap apart op de kapstok van de andere jassen en ze werd vaak uitgescholden. Ook Esmee haar zusje Esther werd gepest en uitgescholden. Het pesten was bij de school ook opgevallen maar wegens dat het niet gezien of gehoord was werd er niets aan gedaan.

Het was woensdag middag en de kinderen hebben nog een activiteit op het buurthuis voordat ze naar huis gaan. Sonja haar klas mag liedjes zingen over de herfst voor ouderen mensen. Esmee deed ook mee maar bij niemand mocht ze naast staan. Door de kinderen wordt ze achteraan geduwd waar ze niemand haar zag. Juf Claudia ziet het maar grijpt niet in en zucht alleen. Ook Esmee haar zusje Esther was er want ze ging altijd samen met haar grote zus naar huis. Als de activiteit klaar is loopt Sonja naar de kapstok in de gang voor haar jas. Maar opeens ziet ze Esther naar buiten lopen met een soort gelijke jas aan als zij heeft.
“Ze zal toch niet mijn jas hebben gepakt?” zegt Sonja tegen haar zelf. “Esther en Esmee stinken zo erg vreselijk! Misschien ook wel beestjes en ander smerigheid.”
“Sonja!” Wordt er opeens geroepen en het is juf Claudia. “Is dit niet jouw jas?”
Sonja zit naar de jas te kijken, nee mijn ergste nachtmerrie is uitgekomen! “Ja, dat is mijn jas.”
Na de jas van Esther te hebben aangepakt kijk Sonja met een vies gezicht ernaar en ze probeert haar neus dicht te houden. Uit gedachte van smerigheid moet ze bijna overgeven.
“Zullen we leuke dingen gaan doen?” vraagt Patricia een klasgenote van Sonja en haar beste vriendin.
Sonja zit haar te kijken en dan naar de jas, eerst maar zorgen dat ik mijn jas terug krijg. “Nee moet gelijk naar huis. Mijn moeder wil met mij de stad in.” Liegt Sonja.
Met de gedachte naar Esmee en Esther trekt Sonja de jas van Esther aan met bibberende handen en merkt natuurlijk dat deze kleiner is in maat. Met wat frommelen weet Sonja de jas goed aan te krijgen maar de rits zal met moeite dichtgaan en de mouw uiteinde zitten boven Sonja haar polsen. Hopelijk zien mijn vriendinnen het niet en wordt er gelijk gedacht aan Esmee en Esther.
“Jammer maar morgen wel?” vraagt Patricia.
Maar, maar de jas van Esther stinkt helemaal niet, is schoner dan mijn jas en Patricia vind het ook niet smerig reuken. Zullen de verhalen over Esmee en Esther niet waar zijn? “Ja morgen wel. Ruik jij ook iets?” vraagt Sonja aan Patricia.
“Nee,” zegt Patricia. “Esmee en Esther zijn net weg en hun smerige lucht ruik je nog.”
Ook andere klasgenoten komen bij Sonja en Patricia staan om nog even te kletsen voordat ze naar huis gaan. Alle merken niet dat Sonja de jas aan heeft Esther en dat deze helemaal niet stinkt. Alleen maar omdat Sonja de jas aan heeft en niet Esther.
“Mama, mag ik nog tot vijf uur bij Esmee blijven en we hebben geen huiswerk.” Vraagt Sonja als ze haar moeder opbelt.
Die is even stil, “vijf uur en niet later. Laat ook de moeder van Esmee mij bellen of berichten.”
Buiten doet Sonja de jas van Esther zo goed mogelijk dicht want regent nog steeds. Het zit krap maar te doen en Sonja fietst dan naar het huis van Esmee en Esther om de jassen te verwisselen. Nee, Esther haar jas stinkt echt niet. Het ruikt zelfs heerlijk naar bloemetjes. Begrijpelijk dat de jassen zijn verwisseld want Esther haar jas lijkt op die van mij. Omdat het harder begint te regenen doet Sonja de jas capuchon op.

Aangekomen bij het huis van Esmee zijn alle gordijnen dicht en de brievenbus is dichtgeplakt met plakband. Toch die gedachte van een smerig huis komen bij Esmee naar boven. Aangekomen bij de voordeur belt Sonja aan en bereidt zich voor op het ergste. Langzaam gaat de voordeur piepend open en de moeder kijkt naar Sonja die net de jas capuchon iets meer over haar hoofd trekt wegens dat het begint te hagelen.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

ma nov 21, 2016 7:31 pm

Ohja, de juf had de jassen "omgewisseld", zo begon het heel avontuur. Ben benieuwd hoe het verder gaat aflopen :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Raven Heart
Pen
Beheer:
Berichten: 19
Lid geworden op: ma nov 21, 2016 8:10 pm

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

di nov 22, 2016 8:46 am

Ik vraag me af of je dit hebt verzonnen of echt heb meegemaakt. Ik namelijk wel een soort van. Het grappige is nog wel dat ik in het echt Claudia heet. Ik heb mijn verhaal ook online gezet, zie Levenslang. Misschien haal je er inspiratie uit
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

di nov 22, 2016 4:10 pm

Raven Heart schreef:Ik vraag me af of je dit hebt verzonnen of echt heb meegemaakt. Ik namelijk wel een soort van. Het grappige is nog wel dat ik in het echt Claudia heet. Ik heb mijn verhaal ook online gezet, zie Levenslang. Misschien haal je er inspiratie uit
Dit verhaal is deels waargebeurd en deels verzonnen. Maar grappig inderdaad en ga zeker je verhaal lezen.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

di nov 22, 2016 5:47 pm

“Wat is er nu weer!” roept de moeder van Esmee en Esther boos voordat Sonja wat kan zegen. “ Waar is je fiets en zus. Had ik niet gezegd bij oma te blijven.!"
Sonja kijkt omhoog en kijkt recht in het gezicht van de boze moeder. "Nou kom op, niet zo treuzelen."
“Goedemiddag,” zegt Sonja vriendelijk. “Ben Sonja en zit bij Esmee in de klas. Esther heeft per ongeluk mijn jas aangetrokken na het zingen op het dorpshuis en kom nu de jassen weer om wisselen.”
Even is de moeder van Esmee stil en neemt nog een trek van een sigaret, “o dacht dat je Esther was. Maar jouw jas en waarom heb je de jas aan van Esther!”
“Heb Esther haar jas even aangedaan omdat het regent en koud is,” zegt Sonja nog steeds vriendelijk.
Weer neemt de moeder een trek van haar sigaret en gooit deze naar buiten. “Lekker dan want Esther is twee jaar jonger als jou en haar jas zal wel krap zitten. Kon je niet je ouders bellen of mij. Straks beschadig je de jas nog, wie gaat dat dan betalen!”
Sonja wordt een beetje bang van de moeder en kijkt haar verbaasd aan wegens de reacties. “Wilde het zelf oplossen en het is was maar een klein stukje.”
De moeder zucht diep, “kom binnen.”
Sonja was eigenlijk niet van plan om naar binnen te gaan maar het hagelt steeds meer. Kijkend in de gang is deze letterlijk kaal. Geen vloerbedekking en de muren een smerige kleur geel. Geen kapstok of ander meubels. Ook de trap is kaal en als je naar het plafond kijkt dan zie je de vloer van de bovenverdieping. Sonja krijgt koude rillingen over haar heen en is in verwarring of het nu waar of niet waar is. Ook ruikt ze een muffe geur. Met een piepend geluid gaat de voordeur weer dicht en Sonja wordt er bang van!
“Loop maar door naar de keuken en dan tweede deur rechts af,” roept de moeder terwijl ze de voordeur op slot doet en vergrendeling!
“Is Esther ook thuis wisselen we gelijk de jassen om.” Vraagt Sonja om zo snel mogelijk weg te kunnen.
“Nee niet thuis en loop maar door dan zal ik zorgen dat ze thuiskomt,” zegt de moeder met een boze en strenge stem.
Sonja vindt alles maar eng maar loopt toch door. Als ze de ruimte binnen gaat naast de keuken komt ze in een grote serre terecht. Daar staat een tafel in het midden met stoelen. Verder een kast waar speelgoed, boeken en andere spullen van Esmee en Esther is staan. Aan een muur tegenover de deur waar Sonja is binnen gekomen hangt een tv. Links schuifdeuren naar de tuin en rechts hangt er een groot zwart plastic zeil. Op de tafel staat een kleine bloemenvaas met een nepbloem erin en er liggen allerlei spullen op de tafel. Ook een grote asbak vol met gebruikte sigaretten erin.
“Esther en Esmee zijn bij hun oma maar zal bellen,” zegt de moeder. Sonja schrikt ervan en wilt nog steeds zo snel mogelijk weg uit dit enge huis! “Ga maar even zitten.”
Sonja zit de moeder aan te kijken en zucht diep dat Esther met haar jas weg is en nog niets door heeft.
“Niet erg netjes van je om de jas van Esther aan te trekken,” zegt de moeder weer en ze steekt een nieuwe sigaret aan. “Je wist dat het jouw jas niet was en te klein is. Vind het maar vreemd. Wil je hem uittrekken en het duurt wel even voordat de meiden er zijn.”
Sonja kijkt de moeder aan en wurmt zich uit de jas van Esther.
“Inderdaad dit is de jas van Esther, lijkt jouw jas dan op die van haar?” vraagt de moeder aan Sonja
"Aan kleur en tekeningen wel hetzelfde. Maar mijn jas mouwen zijn anders en heb meer knoppen bij de jaszakken en de rits is zichtbaar. Denk dat Esther zich vergist heeft wegens de kleur en tekeningen." verteld Sonja.
“Denk het ja,” zegt de moeder .
Sonja lacht er maar om, “ja het zat wel krap en sorry dat ik de jas heb aangetrokken.
“Wil je iets drinken Sonja?” vraagt de moeder.
“Ja graag,” zegt Sonja maar en kijkt nog een keer rond.
Als de moeder naar Sonja kijkt ziet ze haar trillingen van de kou, “kom trek je broek maar uit dan kan deze drogen op de kachel. Te zien kan je wel een broek aan van Esmee.”
Sonja kijkt haar aan en wilt helemaal niet haar broek uit te trekken, “maar ik kom alleen de jassen terug wisselen.”
“Ja dat is goed maar wil niet dat je ziek wordt en je moeder ook niet,” roept de moeder terwijl ze in een wasmand zoekt naar een broek. “Je moet toch wachten op Esther en het regent buiten.”
Met twijfels trekt Sonja de broek uit waarna ze een rode broek van Esmee in de handen krijgt geduwd. Die trekt Sonja aan en gelukkig hebben de meiden dezelfde maat. Als de moeder Sonja haar broek op de kachel heeft gelegd maakt ze drinken.

Sonja kijkt rond en vindt alles nog steeds eng en zo graag zal ze weer naar huis willen. Ook vraagt ze zich af waarom alles dicht zit en wat er achter het zwarte zeil is.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

do nov 24, 2016 7:32 pm

Leuk vervolg. Die moeder is echt een apart geval, zo wispelturig. Maar dat maakt het juist ook weer een sterk personage omdat ze geen doorsnee figuur is :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

za nov 26, 2016 7:30 am

“Lust je aardbei-komkommer water? Vraagt de moeder aan Sonja.
Die zit haar aan te kijken en wilt eigenlijk naar huis. Dank u.”
“Zeg maar Bea, met u voel ik mij zo oud.”
Sonja neemt voorzichtig een slok en ze vindt het verrassend lekker, “smaakt heerlijk.”
Bea lacht, “wil je een broodje Sonja want ga nu een broodje ook voor me eigen maken.”
“Graag,“ roept Sonja naar de keuken. Wat zal ze van mij willen dat ze zo aardig is en het ze zal toch geen heks zijn die kinderen ontvoerd. Misschien staat er wel een heel grote ketel hiernaast! Vindt Esmee en Esther ook niet op hun moeder lijken eigenlijk. Sonja lacht wel om haar gedachte en neemt nog een slok.
“Hier heb je nog een vest van Esmee, het is koud hier niet. Zal zo de houtkachel hiernaast bijvullen,” verteld Bea en geeft Sonja een paarse vest.
Sonja kijkt haar aan en krijgt er enge gedachte bij en trillingen gaan door haar heen. Houtkachel zeker voor de ketel. Waarom wilt ze dat ik kleren aantrek van Esmee, is het omdat het inderdaad beter is dan natte kleren en koud hebben of toch anders. Misschien wilt ze mij wel als haar dochter en heeft ze daarom alles op slot gedaan. Met die gedachte trekt Sonja de vest niet aan en eigenlijk heeft vindt ze het niet koud. Als Bea terugkomt met boterhammen ziet ze dat Sonja de vest niet heeft aangetrokken.
“Niet koud Esmee,” zegt Bea en kijkt naar Sonja. “Kom aantrekken want ik wil niet dat je ziek wordt.”
Sonja zit haar aan te kijken, “ben Sonja!”
“O sorry meid,” zegt Bea. “Maar trek gerust de vest aan, Esmee zal het niet erg vinden Esther.
Weer kijkt Sonja naar Bea met verbazing, wat zit er in die sigaretten. Bea blijft Sonja maar aankijken maar haar grote bruine ogen. Heks! Sonja trekt de vest aan van Esmee en voelt zich er ongemakkelijk in maar is wel warm. Omdat het lang duurt, pakt Sonja haar telefoon en kijkt of ze facebook en WhatsApp berichten heeft. Ook schrikt Sonja dat ze al een halfuur in dit enge huis is.
“Wat modern dat je een telefoon hebt Sonja,” zegt Bea terwijl ze een sigaret aansteekt en te gelijk een boterham eet. “Esmee en Esther hebben geen telefoon.”
Sonja kijkt haar aan en pakt ook maar een boterham na eerst gekeken te hebben wat er op zit. Misschien wil ze mij wel vergiftigen of in slaap brengen net als Doornroosje. “Van mijn ouders gehad nu een maand geleden. Vind het gemakkelijk en kan ook super leuk met vriendinnen kletsen via facebook en WhatsApp als we niet bij elkaar zijn. Ook makkelijk dat ik mijn ouders kan bellen en mijn ouders mij kunnen bellen al is dat meestal niet fijn.”
“Als ik een telefoon zal kopen voor Esmee, zal je haar dan willen leren alles wat je nu doet?” vraagt Bea.
Sonja kucht even van de sigaretten rook en het maakt haar een beetje misselijk maar ze blijft lachen. “Ja, dat wil ik wel.”
“Heb begrepen van Esmee dat je nieuw bent op school?” vraagt Bea nieuwsgierig.
“Ja dat klopt net ook een maand. We zijn verhuisd wegens het werk van mijn vader. Hij is politieagent,” verteld Sonja en liegt dat haar vader politieagent is. Want in de gedachte van Sonja voorkomt het misschien dat ze ontvoerd wordt door deze moeder. “Wilde niet verhuizen wegens mijn vriendinnen die nu ver weg wonen in Odsdam.”
“Dat is wel ver weg ja,” roept Bea vanuit de keuken waar ze naar toe is gelopen. “Mis je vriendinnen?”
Sonja roept alleen ja en neemt nog een hap van een boterham met kaas. Moet ik nu vertellen dat Esmee en Esther worden gepest of niet. Eigenlijk ben ik ook geen vriendin van hun en pest ze alleen maar. Kijkend op haar telefoon is er weer een kwartier voorbij gegaan en Sonja begint zich af te vragen of hun nog komen.

“Misschien is het beste dat we morgen de jassen omwisselen.” Roept Sonja want ze wil eigenlijk nu ook wel weg uit dit enge huis. “Denk ook wel dat mijn broek droog is en buiten. Bel mijn moeder wel of ze mij een andere jas kan komen brengen.”
Maar er klinkt geen reactie van Bea. Sonja hoort wel gerommel aan de andere kant van het zeil en ze denkt te horen iets van hout dat in de houtkachel wordt gegooid en ze hoort ook iets van metaal op metaal! Ze is echt het vuur aan het opstoken hiernaast en de ketel aan het doorroeren. Haar nieuwsgierigheid wordt alleen maar groter. Met knikkende knieën loopt ze de keuken uit richting de gang en ziet nog een deur voor de deur naar de serre. Daarachter hoort Sonja de geluiden van het rommelen door Bea.
Toch kijkt Sonja ook verder in de keuken en gang. Rondkijkend ziet Sonja in de gang een wc zonder wc deur en pot, op de grond staat een emmer met een losse toiletbril erop. Van de meterkast staan er alleen twee muurtjes en er steken draden uit de grond. Wel heel toevallig staat er een ouderwetse bezem die zo van een heks kan zijn. Bedekt met stof en spinnenwebben. Verder is er geen trap naar boven en Sonja vraagt zich af hoe ze naar hun slaapkamers gaan en douchen. Zie je nu wel ze wassen zich niet. De keuken is een oude standaard keuken uit de jaren 80 met op de vloer lichtbruine met groene tegels. Ook de muren zijn groen en bruin met op verschillende plekken donker gekleurde vlekken en ook gele gemend met groen. Sonja ziet nu pas dat het een zooitje is en vaat hoog opgestapeld staat. Is hier het brood gesmeerd die ik heb opgegeten! Ook hier hangen spinnenwebben. Sonja ziet haar broek op de kachel. Ook is er een kapstok voor de volwassen en een voor Esmee en Esther. Daar hangt ook de jas van Esther. Als ik nu mij nu snel aankleed met mijn eigen broek en weer de jas van Esther. Snel naar huis en alles vertellen tegen mijn moeder over dit enge huis en de heks.
“O ben je al thuis,” wordt er opeens gezegd door de moeder als ze de keuken binnen loopt en Sonja schrikt even. “Kom jas aan dan gaan we nog even boodschappend doen. Waar is je zus?”
Sonja zit de moeder aan te kijken en ze krijgt hetzelfde gevoel toen ze aanbelde en aangezien werd voor Esther en bij het aantrekken van de vest en door de moeder werd aangezien voor Esmee.
“Moeder van Esmee en Esther ik ben Sonja.” Zegt Sonja verbaasd.
Een diepe zucht komt bij Bea, “wat zeg ik nu! Opschieten en niet treuzelen zoals altijd Esther en waarom heb je de vest aan van Esmee. Waar is je jas? Ach laat maar hier!”
Sonja krijgt de jas van Esther in haar handen gedrukt en de moeder doet haar een sjaal om. Uit de kasten pakt Bea tassen uit een keukenkast en loopt dan de kamer achter het zwarte zeil in. Verbaasd staat Sonja stil en met de mond open, wat krijgen we nu weer en echt dat mens is gek! De moeder blijft lang weg en weer hoort Sonja gerommel uit die kamer. Sonja twijfelt geen moment en loopt snel naar de achterdeur om te vluchten maar die zit op slot. Ook de dubbele deuren naar de tuin zit op slot, hoe komen Esmee en Esther dan binnen en ik weg. Als eerste haalt Sonja de sjaal van haar nek en hangt deze met de jas aan de kapstok. Zal ik mijn moeder bellen of misschien wel de politie gelijk. Toch weerhoud iets Sonja te bellen en door haar nieuwsgierigheid loopt ze naar de deur waar de moeder naar binnen ging.

Voorzichtig maakt ze deze open met trillende handen, een bonkend hart en zweet van de angst op haar voorhoofd.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

vr dec 02, 2016 8:28 am

Sonja kijkt voorzichtig in de ruimte en ziet Bea voorover gebukt een houtkachel bijvullen met houtblokken. In de ruimte brandt een lamp en Sonja kan duidelijk zien dat er verbouwd wordt.
Daarom hebben zijn dus de gordijnen dicht en is de gang ook zo kaal. Ook is ze helemaal geen heks maar gewoon een beetje vreemd.
“O Esmee geeft mij die ijzerstaaf even aan,” vraagt Bea opeens als ze vlug omkijkt en Sonja schrikt ervan.
“Ben Sonja,” zegt Sonja verbaasd.
Bea kijkt haar aan, “o sorry meid. Al de tweede keer. Wil je mij die ijzeren staaf geven?”
Sonja lacht en geeft Bea de ijzeren staaf. “Nu zie ik waarom altijd de gordijnen dicht zijn en de gang zo kaal is.”
Bea kijkt haar aan, “had je iets anders gedacht dan Sonja.”
“Nee,” zegt Sonja en liegt wat ze allemaal te horen heeft gekregen van de andere kinderen en haar gedachte waren. “Wordt vast mooi.”
“We hebben nu even een rust periode wegens de centjes. We gebruiken alleen de keuken en serre, bovenverdieping is helemaal klaar. Als deze ruimte en de gang klaar is gaan we de keuken aanpakken.” Roept Bea terwijl ze met de ijzeren staaf port in de houtkachel.
“Waarom is de brievenbus dicht?” vraagt Sonja nieuwsgierig.
Even is Bea stil maar draait dan zich om, “wegens de tocht. Heb je de buiten brievenbus niet gezien?”
Sonja schudt alleen nee en kijkt naar de ijzeren staaf die Bea vast hebt zo om haar een klap mee te geven. “Dan zullen we hem moeten verplaatsen voor de postbode. Kom dan gaan we terug naar serre, zo wordt het wel wat warmer.”
Sonja loopt terug en gaat weer zitten in de serre, “wanneer komen Esmee en Esther?”
“Die zullen zo er zijn, het is een stukje fietsen.” Vertelt Bea. “Wil je thee of aardbei-komkommer water, nog iets te eten.”
“Aardbei-komkommer water,” roept Sonja. “ Die is wel lekker.”
Sonja voelt zich wat meer haar gemak al vindt ze Bea maar een vreemde moeder.
“Een aardbei-komkommer water voor de dame,” roept Bea als ook weer in de serre is en gaat zitten met een thee. Zonder te vragen of Sonja er last van heeft steekt Bea een sigaret aan en blaast de rook richting het kale plafond. Moet ik nu gaan zegen dat Esmee en Esther worden gepest of niet? Gaat er door de gedachte van Sonja en ze twijfelt meer en meer nu ze even alleen is met hun moeder. “Heb Esmee en Esther nooit over jou en de andere kinderen horen praten.”
Sonja kucht even en krijgt het een beetje benauwd, “we zijn niet echt vriendinnen.” Flopt er een beetje spontaan bij Sonja uit. “Bedoel speel wel met ze maar ze zijn niet echt vriendinnen.”
Bea zit haar aan te kijken en krijgt een gevoel dat er meer speelt. “Worden Esmee en Esther soms gepest?”
Sonja schrikt er een beetje van en herinnerd wat haar moeder altijd vertelde, namelijk om altijd de waarheid te spreken.
“Ja, sorry.” Zegt Sonja verdrietig nu ze meer weet of hun thuis situatie. “Heb ze ook gepest en daarom waren ze geen vriendinnen van mij.”
Bea kijkt haar streng aan en ze lijkt wel te ontploffen want ze heeft wolf in schaapskleren in huis gehaald. “Wat word over mijn meiden gezegd! Eerlijk zijn Sonja en wil geen leugens.”
Sonja bibbert van de angst en ze krijgt een brok in haar keel. “Dat ze stinken en dat hier in jullie huis een vuilnisbelt was. Dacht dat het waar was en een keer rook Esmee ook heel erg smerig.”
“Waarom deed je mee als nieuw meisje?” vraagt Bea nog steeds op een strenge toon.
“Wilde nieuwe vriendinnen maken,” zegt Sonja huilend en nog steeds angstig.
“Esmee en Esther zitten op paardrijden en wij roken. Esmee vooral heeft soms haar schooljas aan als ze gaat rijden of de paarden gaat verzorgen op de zondag. Daardoor zal haar jas maandag nog ruiken naar paard en mest.” Vertelt Bea.
“Mama we zijn thuis!” wordt er opeens geroepen door Esmee en Esther die thuiskomen.
Bea kijkt nog een keer streng naar Sonja, “voor nu laat ik het hierbij maar wil dat je excuses aanbied aan de meiden. Daarna geen woord meer erover totdat ik met je moeder heb gesproken!”
Sonja knikt ja, “sorry voor het pesten.”
Esmee en Esther hebben nog niets in de gaten van de jassen verwisseling en zijn verbaasd dat Sonja bij hun aan de eettafel zit.

“Mijn moeder is wat dement doordat ze vroeger wiet gebruikte en nu rookt,” zegt Esmee. “Maar denk dat onze moeder nog steeds gebruikt.”
“Wiet bedoel je?” vraagt Sonja verbaasd.
Esmee knikt ja. “Sorry Sonja. Toen ik jouw jas zag dacht ik dat deze van mijn zusje was en heb haar toen de jas gegeven,” verteld Esmee.
“Geeft niets kan gebeuren niet en de jassen lijken ook op elkaar.” Zegt Sonja lachend en pakt haar jas aan. “Wil graag vriendinnen met je worden en leuke dingen doen. “
Esmee kijkt haar verbaasd aan en ze leeft helemaal op met een lach op haar gezicht, “vindt je mij dan niet een stink kind en mijn zusje. Ga je mij dan ook niet meer pesten.”
“Nee, ga je niet meer pesten want heb je moeder gesproken en die heeft alles uitgelegd. Dat het komt door je paardrijden op zondag en jullie ouders roken,” verteld Sonja. “Sorry voor het pesten.”
“Mama mag Sonja nog even spelen bij ons?” vraagt Esmee. “Dan kan ik haar mijn kamer en paardrij spullen laten zien en mijn playmobiel.”
“Dacht mag.” Roept Bea lachend vanuit de keuken en is blij dat hun dochter nu een vriendin heeft. “Sonja hoe laat moet je thuis zijn en misschien mag je blijven eten.”
“Moet om vijf uur thuis en u moet mijn moeder bellen of een bericht sturen dat ik nu hier ben. Denk wel dat ik mag blijven.” Vertelt Sonja.
“Zal je moeder bellen,” roept Bea.
Sonja loopt achter Anne en Esther aan en door een krakkende deur die Anne nog niet heeft gezien in de keuken lopen ze via een oude kale trap naar boven.

Boven is Sonja is verbaasd hoe schoon en netjes de bovenverdieping is. Ook is alles netjes afgewerkt aan vloer, muren en plafond. Esmee en Esther staan met vrolijke letters op een deur die ook bedekt is met paarden stickers.
“Slapen jullie bij elkaar?” vraagt Sonja als ze een stapelbed ziet.
Esmee kijkt haar aan, “ja. Maar onze ouders zijn aan het verbouwen en krijg dan ook mijn eigen kamer.”
Sonja kijkt goed rond en het ook weer netjes en opgeruimd. Gedragen kleren die nog aan kunnen hangen netjes over een stoel en een wasmand staat in een hoekje bij de deur. Esmee en Esther hun slaapkamer is veel wit aan muren en meubels met de grootse muur donker roze. Aan alle muren hangt er iets van plaatsjes en foto’s van paarden. Op het bovenste bed ligt een dekbed overtrek met paarden erop waar Esmee slaapt en onderaan een dekbed met Frozen erop waar Esther slaapt. Naast het stapelbed staat er een groot bureau met twee stoelen en twee grote kledingkasten. Op het bureau staat een grote platte tv en een laptop.
“Mooie kamer hebben jullie en groot ook,” zegt Sonja als ze gaat zitten op Esther haar bed.
“Mijn prinsessen bed!” roept Esther vrolijk. “Vind prinsessen leuk en paarden ook. Met grote zus zit ik op paardrijden.”
“Ja heb van jullie moeder gehoord,” zegt Sonja lachend. “Is paardrijden leuk?”
“Heel leuk en gaaf ook,” zegt Esmee die nog steeds helemaal blij is dat Sonja hun vriendin is geworden. “Zit je ook op een sport of vereniging?”
“Ja op tennis maar paardrijden lijkt mij ook leuk en gaaf,” zegt Sonja en voelt ze duidelijk meer op haar gemak bij Esmee en Esther. “Jullie gaan toch elke zondag? Zelf elke vrijdag middag tennisles.”
“Ja elke zondag, wil je ook een keer meer en misschien al aankomende zondag.” Vraagt Esmee.
Esther zit Esmee aan te kijken en lacht, het is ook voor haar de eerste keer dat ze een vriendin heeft en dat ze op bezoek is bij hun thuis. “Kijk paard, lijkt op onze paard niet grote zus.”
Sonja pakt de Playmobiel paard aan en lacht, “mooie paard hebben jullie.”
“Ze heet Drapie en is nog jong maar heel erg lief,” verteld Esmee. “Het is niet ons paard maar van de manege. Maar we mogen er altijd oprijden en ook borstelen en verzorgen.”
“Ga aan mijn ouders vragen maar denk het wel dat het mag,” zegt Sonja vrolijk. “Moet je er voor speciale kleren voor hebben en spullen.”
“Ik spullen pakken,” roept Esther opeens en rent naar beneden toe.
Esmee lacht erom, “lief zusje al wel soms druk. Heb je ook broertjes of zussen?”
“Nee geen,” zegt Sonja zuchtend. “Lijkt mij wel leuk een zusje of broertje maar dan wel ieder een eigen slaapkamer.”

“Maar hoe doe je het nu op school?” vraagt Esmee opeens. “Bedoel, je bent nu onze vriendin maar je bent ook vriendinnen met de kinderen die ons pesten. Ben je niet bang dat je ook gepest gaat worden.”
Sonja kijkt haar aan, “weet het niet maar laten we onze vriendinnen vriendschap nog even geheim houden oké. Maar ga jullie niet meer pesten en uitschelden.”
“Oké,” zegt Esmee alleen. Even is het stil tussen Esmee en Sonja want voor beide licht het toch wel gevoelig.
“Maar weet je, toen ik de jas aanhad van toen rook niemand een smerige lucht eraan. Alleen maar omdat ik die jas aanhad en tijdens het fietsen rook ik ook een bloemetjes lucht eraan,” verteld Sonja erbij. “Was wel vreemd om je zusjes jas aan te trekken want die heeft een maat kleiner.”
Esmee begint te lachen, “ja dat zal wel vreemd zijn geweest en ook niet lekker zitten. Mijn zusje en ik hadden echt niets door dat zij jouw jas aanhad. Ze heeft zelfs de jas capuchon opgedaan wegens de regen, vindt je dat niet erg.”
“Nee vindt het niet erg want weet nu dat jullie gewoon schoon zijn en niet vies ruiken,” zegt Sonja. “Maar toen ik Esther haar jas aantrok moest ik wel bijna kotsen want dacht echt dat haar jas vies was. Wel stom dat niemand zag dat ik de rits niet dicht kreeg en de mouwen uiteinde hoger dan mijn polsen waren.”
Esmee begint te lachen en Sonja daarna ook, beide vinden de jas verwisseling en dat niemand het zag wel grappig.

“Kijk!” roept Esther als ze buiten adem de slaapkamer binnenkomt. “We hebben een cap en een zweepje. Ook een paardrijjas maar die hebben we weinig aan alleen bij wedstrijden. Ook speciale laarzen toch zus.”
“Ja dat klopt,” zegt Esmee lachend om haar zusje. “We hebben ook een speciale bak die we meenemen als we Drapie gaan borstelen. Met een harde en zachte borstel, wrijflapje, spons en mannenkam.”
Sonja bekijkt alle spullen en vindt het wel interessant paardrijden. De meiden spelen met het playmobiel wat Sonja wel wat kinderachtig vind van Esmee. Sonja zal het liefst nu muziek luisteren en kletsen over andere meiden dingen.
“Sonja heb met je moeder gebeld en ze vindt het goed dat je blijft eten,” verteld Bea als ze de kamer van Esmee en Esther binnenloopt. “Je moeder vertelde ook dat hun een verjaardag hebben vanavond en dat er oppas is voor je. Maar als je hier blijft slapen dan mag dat. Dan morgenochtend met Esmee en Esther naar en daarna gelijk naar huis.”
Esmee en Esther fleuren helemaal op en zijn dol blij dat Sonja ook mag blijven slapen. Sonja moet er nog even over na denken want ze kwam eigenlijk alleen om de jassen om te wisselen.
“Mijn fiets staat nog voor,” zegt Sonja en is een beetje bang dat klasgenoten die zien staan.
“Rij je fiets maar om. Eerste steeg rechts en dan weer rechts, bij de donkerblauwe deur is onze tuin.” Verteld Bea en Sonja loopt snel naar beneden om haar fiets weg te halen.

Als Sonja lopend met haar fiets de steeg in gaat komt ze Stefanie tegen een klasgenoten van haar. Die woont schuin achter Esmee en Esther.
“He Sonja!” roept ze zoals altijd vrolijk. “Vreemde plek om je te zien.”
Sonja knijpt hem nu wel een beetje want Stefanie is er eentje die snel roddelt over iedereen.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

zo dec 04, 2016 8:17 pm

Leuk vervolg en spannend geëindigd!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Beste vriendin worden met stink kinderen

di dec 06, 2016 12:47 pm

“Ja een vreemde plek maar moet nog even naar Dewi op de hoek.” Liegt Sonja.
“Dewi? Dan nu al de steeg in gaan. Beetje vreemd,” zegt Stefanie verbaasd.
Inderdaad Dewi woonde in dezelfde rijtjes als Esmee en Esther maar helemaal aan de andere kant. Als je bij haar achterom zal gaan zal je de vijfde steeg rechtsaf gaan.
“Dacht ga hier in,” zegt Sonja alleen. “Wat maakt het uit niet.”
Stefanie zit Sonja aan te kijken want niemand wil eerder de steeg in gaan want het was er vies en stonk, “heb je het niet koud? Bedoel alleen een vest aan.”
Sonja was zonder jas naar buiten gegaan terwijl het koud was al gelukkig wel droog. Ook heeft ze de vest nog aan van Esmee. “Nee!”
“Zit je op paardrijden?” vraagt Stefanie want ze ziet een embleem van een manage op de vest.
Sonja wil zo snel mogelijk doorlopen en voelt ze meer en meer in een hoekje gedreven, “ja.”
“Oké, wist ik niet en dacht als vriendinnen we alles van elkaar wisten. Maar ga je morgen ook naar de verjaardag van Bente en zullen we samen gaan.” Vraagt Stefanie.
Sonja is blij dat Stefanie niet doorvraagt en zeurt maar is wel een beetje bang dat er ontdekt wordt dat ze bij Esmee en Esther is. “Ja leuk en zullen we vier uur afspreken.”
“Afgesproken. Moet nu nog even een boodschap doen voor mijn moeder,” verteld Stefanie. “Tot morgen Sonja.”
“Tot morgen Stefanie,” roept Sonja en stapt op de fiets om verder de steeg in te rijden.
Aan de einde van de steeg moet Sonja rechtsaf maar wetend dat Stefanie misschien nog kan kijken gaat ze linksaf. Na een stuk te zijn gefietst keert Sonja de fiets om en fietst zo snel mogelijk naar Esmee en Esther. Bij de donkerblauwe poort stopt ze en deze zit niet op slot.

Als Stefanie boodschapje heeft gedaan voor haar moeder komt ze Patricia tegen de beste vriendin van Sonja.
“Ze zou toch de stad in moeten gaan met haar moeder?” verteld Patricia als ze hoort dat Sonja naar Dewi gaat van Stefanie.
“Nee. Ze ging naar Dewi toe,” zegt Stefanie verbaasd. “Maar vond het ook vreemd want Sonja ging de eerste steeg in en niet de vijfde. Omdat ze zo een keer wilde rijden wat niemand doet want de steeg is zo smerig. Ook had ze geen jas aan wat heel vreemd is want het is koud!”
Beide meiden kijken elkaar aan.
“Maar Dewi is volgend mij niet thuis. Weet je volgens mij is ze nu bij die stink kinderen Esmee en Esther,” zeg Patricia. “Die woont in het eerste gedeelte van die rij en Sonja heeft het snel koud en zal nooit zonder jas gaan. Nu ik mij ook bedenk die jas die ze aanhad. Volgens mij heeft Esther die ook.”
Stefanie denkt na en steeds meer niet kloppende dingen bij Sonja komen naar boven. “Inderdaad Esther heeft zo’n jas ook. Sonja had een blauwe vest aan van de paarden manege. Maar wit helemaal niet dat ze paardrijden zat. Volgens mij heb Esmee gezien met die blauwe vest aan en een keer in een vuilnisbak gegooid.”
“Getver!” roept Patricia met een smerige toon. “Als Sonja bij Esmee en Esther is dan is wil geen vriendinnen meer zijn met haar. Denk dat Esther per ongeluk de jas van Sonja heeft aangetrokken en Sonja de jas van Esther omdat ze het niet wilde laten merken aan ons. Vond haar jas al zo vreemd zitten bij haar want Esther is kleiner en dat ze plotseling met haar moeder mee moest.”
“Ja dan wil ik ook geen vriendinnen zijn met Sonja als het waar is. We hebben nooit geheimen voor elkaar als vriendinnen en Sonja verbreekt dat nu. Ook dat ze nu met Esmee en Esther omgaat.” Roept Stefanie.
Beide meiden schudden de hand dat ze geen vriendinnen meer willen zijn van Sonja en besluiten bij Stefanie nog verder te kletsen erover.

Na de fiets te hebben neergezet in de tuin van Esmee en Esther loopt Sonja naar de achterdeur, maar die zit op slot. Kloppend op het raam wordt ze al gauw gezien door Bea.
"Wist niet dat je buiten was Esmee! Volgende keer een jas aantrekken want wil niet dat je ziek wordt," roept Bea streng en laat Sonja binnen.
Gelijk gaat de deur weer op slot want Sonja nog wel vreemd vindt, ook dat Bea haar weer Esmee noemt. Sonja reageert er maar niet.
"Ga weer naar boven," zegt Sonja lachend.
Bea kijkt haar aan en neemt nog een trek van een sigaret, "geen huiswerk?"
Sonja kijkt haar en ziet nu dat het een vreemde sigaret is, een zelfgemaakte. Ook komt er geen vreemde geur vanaf en Sonja wordt zelfs een beetje zweverig ervan.
"Nee geen huiswerk maar ben boven," zegt Sonja.
"Neem gelijk wat drinken mee," roept Bea vanuit de serre. "Pak maar van die pakjes."
Sonja vindt het best en kijkt in de koelkast die propvol staat met eten en drinken. Meeste eten zit in een plastic doos of zak, moet ik daarvan vanavond eten? Snel pakt ze drie pakjes en loopt dan naar boven.
"Jullie moeder noemde me weer Esmee," verteld Sonja en verdeeld de pakjes. "Ook rookte ze weer, maar het was nu een zelfgemaakte sigaret. Een die vreemd rook en waar ik zweverig van werd."
Esmee moet er wel van lachen, "dan zit ze weer aan de wiet en dan haalt ze Esther en mij nog door elkaar. Zal ook straks voor het eten moeten zorgen, al wel makkelijk want alles gaat de magnetron in."
"Niks vers?" vraagt Sonja met een zorglijke verbazing.
Esmee kijkt haar aan, "nee. Het enige verse is een appel of ander fruit. Onze moeder kan niet koken, onze vader wel."

Samen met Esmee en Esther zittend op de bed van Esther drinken ze hun pakje drinken op, Sonja heeft meer en meer twijfel om te blijven slapen. Al vindt ze wel leuk en gaaf om twee nieuwe vriendinnen te hebben.

Terug naar “Drama”