Slaven Prinses

Voor de nodige tranen en verdriet
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Slaven Prinses

do feb 08, 2018 11:46 am

Mijn vader zat op zijn knieen, hij smeekte ,,Alsjeblieft spaar mijn kinderen.'' Met de zware ijzeren banden zat ik aan mijn broertje vastgeketend. Hij liet zijn tranen over zijn wangen glijden, maar bij mij kwam er geen traantje van af ik was niet bang. De man voor wie mijn vader knielde schoot in de lach ,, denk jij nou echt dat ik hun laat leven?'' hij wees naar ons, ik rechtte mijn rug stak mijn kin naar voren ,, Je dochter heeft dezelfde arogantie als jij.'' met die woorden sloeg er een zweep tegen mijn rug. Ik hoorde mijn vader mijn naam reopen ,, Alsjeblieft Daniel je hebt al gewonnen. Je hebt al bewezen dat je machtiger bent dan ik, doe met mij wat je maar wilt!'' Hij knikte naar ons ,,maar mijn zoon en dochter, zij zijn ontschuldig. Zij hebben je niets aangedaan.'' De man zat te lachen ,, Oke Hector, jij wint deze ronde. Ik zal hun levens sparen, voor nu.'' Hij gebaarde naar zijn soldaten die zich dichter om mijn vader heen zwermde ,, maar daar bij zeg ik niets over jou leven of dat van je vrouw.'' Met die woorden staken de soldaten die bij mijn moeder en vader stonden hun zwaarden in hun borst. Daniels gelach schoot boven de kreten van mijn volk uit, mijn jongere broertje storte naar de grond. Roepend om onze ouders, mijn blik gleed naar hem en naar de man die verantwoordelijk was voor hun dood. ,, Sta op.'' Mijn broertje keek me niet begrijpend aan ,, Hoor je me niet, sta op.'' Mijn broertje schudde zijn hoofd, met een stap stond ik naast hem maar toen ik dat probeerde werd ik met een ruk bij hem weggetrokken. Met een klap viel ik op de grond, snel krabbelde ik overeind. ,, Sta op Jahan. Je bent een prins, laat zien dat je ruggengraat hebt.'' Nog steeds luid snikkend kwam hij overeind. ,, Prinses Vibeke, jij bent echt een harde.'' ik knikte dankbaar ,, Dat wordt je vanzelf in oorlogstijd.'' Daniel stotte weer een harde lach uit ,, Ik zal jou wel breken. Ik hoop dat je genoten hebt van je tijd als prinses.'' Ik hield mijn rug nog steeds recht, nog steeds branden deze van de zweepslag die ik had gekregen. ,, Doe met mij wat je wilt, ik ben een krijgers prinses. Dus mij breken doe je niet zo gemakkelijk.'' Een gemene grijns toverde zich op het gezicht van koning Daniel ,,is dat zo?'' Ik knikte ,, hoe oud ben jij?'' Angst bekroop me langzaam ,, tien jaar.'' De twee donkere wenkbrauw van koning Daniel schoten omhoog. ,, Uwe hogeheid.'' Ik boog mijn hoofd, zoals mijn ouders het me geleerd hadden. Hij knikte met goedkeuring en klapte toen in zijn handen, een gehele stroom jonge vrouwen kwamen binnen. Ze doken allemaal naar de grond ,, Slaven jullie krijgen vanaf vandaag twee nieuwe helpers erbij.'' De oudste vrouw kwam lichtelijk omhoog en keek achterom ,, Sire, deze kinderen hebben nog geen dag gewerkt in hun leven.'' Ik knikte ,, we zullen snel leren vrouwe.'' De vrouw keek geschroken van mij naar koning Daniel.,, Dat is iets wat je er misschien uit moet slaan vrouw.'' De vrouw knikte snel en ik hoorde de zweep achter me zwaaien. Dit keer wachtte ik de klap niet af, snel dook ik naar beneden. Met mijn hand greep ik naar het leer en trok eraan, de soldaat die dat wapen vast hield had dit niet verwacht van een tien jarige en verloor de grip erop. Ik hoor koning Daniel lachen van spot ,, Dit meisje zou een goede krijger zijn als ik het haar toe het toe zou staan.''
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Slaven Prinses Hoofdstuk 1

do feb 08, 2018 11:47 am

Een harde knal was te horen en mijn ogen vlogen open, ik bevond me in een andere kamer dan de troonzaal. Ik kwam langzaam overeind en keek naar buiten de zon kwam al bijna boven de horizon. Dat betekende dat het bijna tijd was om met mijn taken te beginnen. Met een zucht sloeg ik het lapje stof dat als deken moest doorgaan van me af en stond op. Snel liep naar mijn kleding kast en mijn jurk aan, waarin al flinke scheuren zaten. Snel kamde ik mijn ravenzwarte haren en liep met een vaart naar de keuken waar het eten van koning Daniel op me stond te wachten. Ik zag het zalige eten en zuchtte was het echt tien jaar geleden sinds ik zelf ontbijt op bed kreeg, de kok keek me ongeduldig aan ,, jij verwaand nest krijgt pas je voer als je het ontbijt naar de koning hebt gebracht en daarna al het zilver hebt gepoest.'' Ik maakte een spottende geluidje ,, wat er van over is bedoel je.'' De kok kwam al naar me toe met zijn pollepel in de hand. ,, Verwaand nest.'' Hij strekte zijn arm om me te slaan maar ik pakte net optijd een dienblad, de pollepel kaaste op het metaal en maakte een dof geluid. Hij probeerde het nog een paar keer maar met elke slag sloeg hij op het metaal en niet op mij. ,, Wat zijn jullie in hemels naar aan het doen?'' de vrouw van de kok kwam op het geluid af en keek ons verbaasd aan ,, Beke, breng dat ontbijt weg. Kind toch hoe vaak moet ik je helpen herinneren dat je geen prinses meer bent.'' Mijn schouders zakte omlaag, de kok zag zijn kans en gaf me een tik op de hand. Beledigd keek ik hem aan en hij had een gemene grijns op zijn gezicht ,, kom op Bekie, kom nou niet weer te laat bij de koning.'' ik keek de koksvrouw beledigd aan ,, hij is geen koning, hij is enkel de man die mijn vader versloeg. Dat maakt hem nog geen koning!'' Maar toch pakte ik het dienblad, gisteren was ik veel te laat en toen had ik van de koning tien zweepslagen gekregen. Ik snelde de keuken uit en rende de vele trappen op, tot ik bij de slaapkamer deur stond van de kamer waar mijn ouders ooit sliepen. Zachtjes gaf ik een klein klopje er op ,, binnen!'' ik duwde de klink naar beneden en trapte met mijn voet de deur zachtjes open ,, uw, ontbijt mijn koning.'' een chagerijnige grom steeg op van het bed. Ik zette het dienblad op het daarvoor bestemde tafel en boog mijn hoofd. ,, heeft u nog wensen voor het ontbijt van morgen mijn koning.'' Weer een grom ,, Je was weer te laat'' ik keek verbaasd naar de bobbel in het bed en schudde langzaam mijn hoofd,, mijn koning de zon is nog niet op.'' ik rende naar het raam en schoof langzaam de gordijnen langzaam opzij. Ik zag hem kijken ,, je hebt gelijk de zon is nog net niet op, maar als ik zeg dat je te laat bent.'' Ik dook naar de grond ,, accepteer mijn oprechtte excuses mijn heer. Het zal niet nogmaals gebeuren.'' Ik beet op mijn lip ik hoopte dat het geloof waardig klonk, want hoewel ik de man tegenover me verachtten, de zweepslagen die ik bijna dagelijks kreeg haten ik net zo erg als hem. Ik hoorde hem gniffelen ,,Ik laat je nu al tien jaar slaan met de zweep, dezelfde zweep die je ooit uit een soldaats handen hebt gerukt.'' Ik kroop dieper in elkaar ,, toch heb ik je nog niet gebroken.'' Ik hoorde hem opstaan en naar me toe lopen. ,, je broertje was niet uit hetzelfde hout gesneden.'' Ik baalde mijn vuisten ,, als u dat zegt mijn koning.'' Hij schoot in de lach ,, ik hoor je, prinses.'' Hij zetten zijn voet boven op mijn rug ,, je verwijt het me nog steeds, dat ik je gehele familie heb uitgeroeid.'' Hij haalde zijn voet van mijn rug en pakte mijn arm vast, met een ruk trok hij me overeind zodat ik recht in zijn ogen kon kijken ,, Maar zal ik je een geheimpje verklappen, dat heeft je vader gedaan.'' Dat was de druppel met een kreet trok ik me arm terug. Hij zag het natuurlijk allang aankomen en had zich al voorbereid op een aanval. Met alle kennis die ik had probeerde ik hem te schoppen of te slaan, maar mijn training was gestaakt tien jaar geleden toen ik een keukenmeid werd. Daniel greep me bij de schouders en duwde me tegen de grond. De vernedering kwam harder aan dan de harde grond, tranen liepen over mijn gezicht. ,, Koning Daniel, alstublieft hou op de spot met me te drijven. Ik moet het al zes jaar zonder mijn familie stellen, al tien jaar wordt ik al in elkaar geslagen door u of de kok. Bevrijd me uit dit bestaan, dood me.'' Ik hoorde hem lachen en hij trok me weer overeind ,, Nog even en ik hoor de stem van je vader in mijn hoofd, smekend om de levens van zijn geliefde kinderen te sparen.'' Ik liet mijn hoofd hangen ,, en nu doe jij hetzelfde maar dan om je leven te beeindigen. Het is bijna poeties.'' Hij grijnsde van oor tot oor ,, je mag gaan, prinsesje. Ik heb mijn plezier met jou wel weer gehad.'' Hij gooide me naar de deur en met grote moeit lukte het me op mijn eigen benen te staan. Langzaam strompelde ik de slaapkamer uit, maar toen ik de deur achter me sloot begon ik te rennen, ik moest echt even het kasteel mijn gevangenis uit. Ik rende wat trappen af en sloeg een aantal bochten op, tot ik bij de grote eiken deuren kwam. Normaal zou ik terug gaan naar de keuken waar ik de diverse klusjes moest opknappen voor de kok, maar vooral vandaag wilde ik naar buiten de wind op mijn huid voelen. Met grote moeite duwde ik tegen de deur die hard piepend open ging. Snel voordat wat soldaten aan kwamen rennen glipte ik de deur uit en rende over de loop brug. ,, Slaaf, kom terug!'' De kapitein van de wacht zijn stem klonk vanaf de andere kant van de deur, hij had ooit gedient als gewoon soldaat in het leger van mijn vader. Maar door zichzelf door het stof te kronkelen als een slang had hij zich omhoog gewerkt tot deze positie. Ik wilde bijna ,,verrader!'' tegen hem schreeuwen maar hij was niet de enige die dit had gedaan. Toch stopte ik niet met rennen tot ik in de heuvels buiten het kasteel was. Een gigantische vlakte vol met weide bloeiers strekte zich voor mij uit. Ik liet me in de weide vallen, alles wat nog goed was aan dit land was in dit veld. Zoveel herinneringen waren verbonden met dit veld, herinneringen aan de tijden van voor de oorlog. Pijnlijk op sommige dagen zoals vandaag, mijn handen gleden door het fijne gras. Tranen van verdriet en de pijn van het gemis stroomde over mijn gezicht. ,, Het spijt me vader, ik kan niet meer sterk zijn. Het spijt me moeder dat ik Jahan niet kon beschermen tegen die bruut. Het spijt me Jahan dat ik je niet met je kon ruilen.'' Zo ging ik een tijdje door, een zacht briesje kwam er door het veld een parfum aan geuren onmoetten mijn neus. Mijn moeder had ook altijd naar dit veld geroken en het gaf een sort van troost met zich mee. ,, Slaaf!'' Met een ruk kwam ik over eind, de kapitein van de wacht stond naast me. Zijn handen over elkaar geslagen ,,Ik had gezegt dat je terug moest komen.'' Ik boog mijn hoofd ,, sorry Darcus.'' Ik keek weer naar het bloemenveld ,, maar ik moest even weg.'' hij schudde zijn hoofd, hij bukte en trok me overeind. ,,Je vader was een goede koning, ik kan niet toezien dat jij jezelf naar de afgrond duwt.'' Ik rukte mezelf los en keek hem boos aan ,, Waarom denk je dat ik hier naar toe liep! Waarom denk je dat ik weg moestbij die gevangenis ookal is het maar voor een paar minuten.'' Hij zuchtte ,, Alsjeblieft, voordat hij ontdekt dat je weg bent.'' ik schudde met mijn hoofd en beet op mijn lip. ,, Geef me even, als hij om me vraagt zeg maar dat ik bloemen pluk voor het avond eten.'' Darcus schudde zijn hoofd ,, je weet dat hij het gaat na vragen bij de kok.'' ik knikte langzaam ,,daarom zeg je het als je terug komt het meteen aan de koks vrouw waar ik ben, zij zal het wel begrijpen.'' Darcus schudde met zijn hoofd ,, als de zon hoog staat ben je terug slaaf.'' ik knikte hevig en ik zag dat hij wegliep, meteen stortte ik weer naar de grond. Dit keer niet om te huilen maar vanwege de uitputting van de slopende jaren, mijn ogen volgde de zon die langzaam op kwam en met zijn stralen op de bloemen speelde. Na een tijdje stond ik op en begon met het plukken van de bloeiers. Toen de zon boven aan de hemel stond, stond ik weer voor de poort met twee armen vol bloemen. Darcus stond al op het punt om me te gaan zoeken. ,, Slaaf ga meteen weer aan het werk.'' ik knikte en met een versnelde pas liep ik naar de keuken.

Daar stond de kok al op me te wacht ,, Lui wezen!!'' hij stond al met zijn pol lepel omhoog. ,, Ahhh daar zijn de bloemen. Bedankt Beke.'' Ze nam een bos uit mijn handen ,, Heram doe dat ding naar beneden.'' siste ze naar haar man en ze gaf me een speelse knipoog. Ik liep haar achter na ,, moet ik u helpen met de bloemen of moet ik het zilver poesten.'' Ze knikte naar de tafel waar het zilver voor me uitgestalt stond. ,, Dat had Heram je al gevraagd om te doen.'' Met een klein knikje ging ik aan het werk. Het was niet veel werk omdat het meeste zilverwerk was verkocht. Dit was een van de weinige voorbeelden dat mijn familie met een zorgzame hand het kasteel uit verbannen wordt. Alleen de portetten van mijn voorouders sierden de hallen van het kasteel, maar hoe lang dat nog zou duren. Hoewel Koning Daniel altijd sprak over de geschiedenis van mijn voorouders, wie zal zeggen dat hij ze zal sparen. Ik legde de laatste mes in de bak en pakte een bezem om de keuken aan te vegen, weer een van de klusjes die elke dag terug kwam, net zoals het schoonmaken van het eet zaal. Dat werd door andere slaven als de pest gemeden zodat het een klusje voor mij zelf was. Snel wierp ik een blik naar buiten en zag dat de zon weer zakte. ,, Herman, ik ben naar het eet zaal.'' Hij keek naar buiten en gaf me een klein knikje dat het goed was, snel maakte ik twee emmer sop aan en rende ik naar de eetzaal, de gangen van bruin gesteente weerkaaste het stappend geluid van mijn oprecht simple schoenen. Zo leek het net alsof een heel leger erdoor heen liep, iets voelde vertrouwt toen ik door de gangen van mijn huis liep. Het was dan niet langer mijn huis maar mijn gevangenis. Ik was aangekomen bij de zaal en ik begon met het bezemen van de gehele zaal ook maakte ik de houtentafel schoon met het sopje wat ik had meegenomen. Ik stofde de decoratie af, ik schrobte de bruine marmer tot er een zekere glans op het gesteente te zien was. Trots keek ik neer op mijn prestatie terwijl ik de vloer nog een keertje met een vochtige doek de vloer nog een keer afnam. ,, Dat ziet er goed uit!'' Met een schok schoot ik omhoog een jonge man stond naar me te kijken terwijl ik bezig was. ,,Sorry heer, al ik u hebt laten wachten.'' De man schudde zijn hoofd ,, Ik kijk graag naar mensen die met volle overgaven hun werk doen.'' Hij maakte een bombastische hand gebaar erbij. Hij zag er zo grappig uit dat ik een grinnik moest verdrukken, hij had het alleen de glimlach op mijn gezicht gezien. ,, Wat is er?'' Ik wees naar de zaal ,, ik moet dit doen.'' De man schudde zijn hoofd ,, dat geloof ik niet.'' Ik knikte ,, als ik het niet goed doe heb ik weer een spar ronde met mijn vriend de zweep.'' De glimlach die de jonge man op zijn gezicht had verdween meteen. ,, Je bent een slaaf.'' Mijn ogen op de grond gericht af ik hem een klein knikje, verbaasd schudde hij zijn hoofd en liep weg van de eetzaal. Ik zuchtte en ging verder met mijn werkzaam heden. De koksvrouw kwam binnen en zij knikte goedkeurend naar mijn werk ,, Netjes Beke, zoals altijd. We zouden je eigenlijk moeten ontslaan in de keuken en je moeten overdragen aan de huishouding.'' Ik gaf haar een glimlach ,, als Heram dat kon, had hij het allang gedaan.'' Ook zij begon te lachen en knikte naar me dat ik gelijk had. We dekte met zij tween de tafel voor Daniel en een gast. ,,Wie zou die gast zijn vraag ik me af.'' Momelde ze binnenmonds, ik rolde met mijn ogen ,,maakt het ons iets uit we zijn maar vuil.'' Ze knikte instemmend, als laatste zetten wij de vazen gevuld met bloemen verspreid door de gehele kamer. Deze rook nu net zo lekker als het veld. ,, Dat hebben we goed gedaan, Beke.'' Ze gaf me een klopje op mijn schouder, dit ziet er erg uitnodigend uit. ,, wat een goed idee van je om de bloemen te gaan plukken.'' een luidruchtige snuif kwam achter ons vandaan, geschrokken draaide we ons om. Dabniel stond achter ons en keek de eetzaal in. ,, Ik moet je gelijk geven, vrouw. Het ziet er inderdaad uitnodigend uit, mijn gast zou erg tevreden mee zijn.'' Ik had mezelf al naar de grond laten vallen. ,, Dank u mijn koning.'' Daniel draaide zich naar mij toe ,, sta op slaaf.'' Ik krabbelde langzaam overeind ,, Ik moet je complimenteren, met het idee om de zaal te versieren met ver geplukte weide bloeiers.'' Een angstig gevoel bekroop mijn maag, dus durfde ik niet te reageren. ,, Ze wil niet strijken met de eer mijn koning. Ze opperde dit gisteren tegen me en toen ik vernam dat u een gast had stemde ik er mee in.'' Langzaam beefde ik als een rietje, bang wat hij zou doen. Hij knikte alleen maar ,,Vrouw ik had toch om nog een bord gevraagd.'' Ze zocht met haar ogen in het gezicht van de koning opzoek naar een teken of hij een grapje maakte ,, sorry mijn koning, mijn man is dat waarshijnlijk vergeten te melden, of het is mijn geheugen ontsprongen.'' Hij knikte langzaam en deed een stap in de eetzaal ,, goed excuus, het is niet makkelijk om een voormalg prinses te temmen en haar aan het werk te schoppen.'' De vrouw kreeg opens door waar dit naar toe ging en zij liet zich vallen naar de grond. ,, Mijn koning, het is geen makkelijke taak, toch proberen mijn echtgenoot en ik ons best. Maar sommige trekjes zijn er gewoon niet uit te slaan.'' Ook ik dook weer naar de grond ,, ik hoorde zijn voetstappen naderen. ,, Prinses, ga naar je kamer, daar vind je een jurk trek deze aan en kom dan terug met de extra bord.'' Ik knikte, stond op en rende zo hard als mijn voeten konden dragen. In de keuken keek Heram me verbaasd aan ,,waar is mijn vrouw?''De angst was waarschijnlijk van mijn gezicht af te lezen. ,, de koning.'' meer hoefde ik niet te zeggen, hij duwde me opzij en begon te rennen naar de eetzaal. Langzaam bewoog ik me naar mijn kamer, daar hing inderdaad een prachtige jurk aan een mijn kast duur een donker blauwe, met diverse edelstenen. Langzaam hees ik mezelf in de jurk en deze zat als gegoten, de jurk in kwestie kwam me heel bekend voor. Ik kroop mijn kamer uit en hoorde toen een hartbrekend gehuil. Ik haaste de keuken in en zag Heram zitten met zijn vrouw in zijn armen. Bloed stroomde uit open wonden en mijn hart stond stil. Ik graaide naar een stoffen lap en maakte deze vochtig. ,, Vrouwe, het spijt me.'' Heram wilde me wegduwen maar zij hield me tegen ,, het was mijn eigen schuld Heram.'' Tranen digelde in haar ogen toen ze naar me keek ,, Beke, wat zie je er prachtig uit.'' Ik stond op en keek een beetje ongemakkelijk naar de jurk. ,, werkelijk?'' ze knikte hevig. ,, Wat zeg jij Heram.''Hij snoof eenmaal ,,Beke wat is er?'' ze klonk gemeend bezorgt, tranen drongen er zich in mijn ogen. ,, Volgens mij was dit de favoriete jurk van mijn moeder.'' De koksvrouw schudde haar hoofd ,, je lijkt ook zo veel op haar. Ik was even vergeten dat je niet mijn maar haar dochter bent.'' Ik sloeg mijn ogen neer ,, je hebt zoveel voor me opgegeven. Ik kan je dat nooit teruggeven.'' De vrouw wuifde het weg ,, Beke, je bent een prinsesje, altijd al geweest en ook al peper ik je in dat jij je niet zo moet gedragen.'' Ik gaf haar een glimlach ,, ik heb het gevoel dat als ik deze keuken uit loop dat ik jullie voor een lange tijd niet meer zal zien.'' De vrouw knikte ,, daar heb je waarschijnlijk gelijk in meisje.'' Ik greep haar hand vast en zocht met de andere de hand van Heram. ,, Blijf van me af.'' Zijn vrouw keek hem boos aan ,, geef haar je hand.'' Ik hoorde hem zuchten, maar hij gaf toch zijn hand aan mij. ,, ik dank jullie voor de tien jaren dat jullie op mij en mijn broertje hebben gelet.'' De vrouw knikte en ik draaide me na het aangereikt krijgen van mijn eigen bord de keuken uit.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Slaven Prinses Hoofd stuk 2

vr feb 16, 2018 12:38 pm

Ik hoorde het mannelijke gelach uit de eetzaal, lichtjes bijtend op mijn lip liep ik naar binnen. Het gelach verstomde direct de konings gast was de jonge man die eerder me had gade geslagen toen ik aan het werk was. ,, Mijn koning.'' Ik boog zover de jurk me toe liet ,, uw wenste dat ik u en uw gast vergezelde bij het eten.'' Daniel keek me onderzoekend aan ,,Ahh Prinses Vibeke. Wat een eer.'' Hij stond op en schoof een stoel voor me naar achteren vertwijfeld ging ik zitten. Hij ging zelf weer op zijn plaats zitten ,, Prins Gelein en ik bespraken net mijn overwinning op je vader.'' Snel kneep ik mezelf om niet een kwade opmerking eruit te gooien. ,,Mijn koning er zijn vast leukere onderwerpen om over te spreken tijdens het eten.'' Hij gaf me een gemene glimlach. Prins Gelein boog zich naar Daniel toe ,, Heer er is iets wat ik niet begrijp, ik heb dit meisje zien werken in deze kamer. Nu verteld u mij dat u haar geknecht hebt.'' Ik keek de prins strak aan ,, Mijn vader gaf zichzelf over in ruilen voor mijn leven.'' de prins knikte ,, en sinds dien werk je als slaaf in je ouderlijk huis.'' Daniel keek van hem naar mij, aan zijn gezicht was te zien dat hij het niet leuk vond waar dit gesprek heen.,, Prins Gelein is hier om de goede banden aan te halen.'' Ik gaf de prins een beleefde glimlach,, is dat zo?'' de deuren van de eetzaal vlogen open en slaven met eten kwamen binnen. Het gesprek werd voor een tijdje gestaakt, tot dat ze de zaal hadden verlaten. ,, Koning Daniel dit eten ziet er verrukkelijk uit. complimenten aan uw kok.'' Bedroefd keek ik naar het overvloedige voedsel ,, mijn koning waarom ben ik hier?'' ik keek Daniel strak aan ,,er zijn verscheiddende gasten bij u aan tafel geweest, allemaal oud vrienden van mijn familie. Ook vroegen ze allemaal naar mijn gezondheid.'' Daniel hief zijn hand op en ik zweeg meteen ,, Mijn verontschuldigingen.'' Hij knikte naar me ,, je vragen zijn terecht prinses. Ik heb je inderdaad al die tijd weggehouden bij mijn gasten. Maar nu komt deze prins langs met deze brief.'' hij stak de brief omhoog. Hij reikte me de brief aan, langzaam las ik de handgeschreven woorden van de vader van Gelein. ,, Ik ben uigehuwelijkt met de prins sinds ik een jaar of vier was.'' Ik gaf de brief weer terug aan Daniel ,, Daar heeft mijn vader nooit een geheim van gemaakt dat hij wenste dat de koninkrijken verenigde.'' Daniel knikte ,, Maar aangezien je vader niet meer leeft moet ik beslissen over je lot.'' Ik boog mijn hoofd in mijn hart ontvlamde een klein vlammetje van hoop.

Ik durfde het alleen niet laten zien aan beide mannen niet. ,, Wat wenst mijn koning.'' Koning Daniel grinnekte ,, ik ben daar nog niet helemaal overuit.'' Hij sloeg met de vlakke hand op de tafel. ,, De bruidschat die je vader belooft is, overtreft mijn stoutste dromen.'' Hij stond op van zijn stoel en ging achter mij staan. ,, Maar zoals je weet is je status behoorlijk gedegradeerd.'' Ik voelde zijn hand gaan over mijn haren,snel slikte ik even de angst weg. Hij trok eraan een klein kreetje van pijn kwam uit mijn keel. ,,Wat vind jij ervan prins. Zou jij willen trouwen met een slavin.'' Langzaam keek ik naar de prins die vol minachting naar Daniel keek. ,, Wat u nu vraagt mijn koning gaat buiten mij om.'' De grip op mijn haar werd alleen maar verstevigd, tranen vormde zich in mijn ogen en ik hoopte dat Gelein ze niet zou zien. ,, Daar heb je geen gelijk in mijn prins. Ik neem jou gevoelens over deze kwestie zeker mee in mijn overweging.'' Ik zag de prins bedenkelijk kijken, speel het spelletje met hem mee. Dacht ik bijna hard op, maar toch bleek de prins mijn gedachte te lezen. ,, Is dat zo, ze is wel erg mooi.'' De grip op mijn haren verzwakte,, maar dat wil niets zeggen over haar karakter.'' hij bracht zijn hand naar zijn kin ,, Mag ik vragen of de prinses gedurende mijn verblijf me vergezeld.'' De grip op mijn haar viel in een klap weg ,, Ik zal het verzoek van de prins met plezier inwilligen, maar de prinses moet in de buurt van het kasteel blijven. Ze is nog steeds mijn slaaf. '' De prins knikte ,, Prinses wat zegt u ervan?'' ik gaf hem een beleefde glimlach ,, als zijne koninklijke hoogheid, mij beter wil leren kennen. Wie ben ik dan om uw verzoek te weigeren.'' Ik knikte met hoofd naar Daniel. ,,zoals mijn koning al zei ben ik een slaaf. Ik ga waar hij wilt dat ik ga.'' Daniel spreidde zijn armen en begon te lachen ,, Mooi gesproken prinses. Dan besluit ik bij deze dat je voor de tijd dat prins Gelein hier verblijft, jij zijn gids bent. Je moet alleen dichtbij het kasteel in de beurt blijven.'' De prins en ik knikte als twee brave school kinderen. We aten het overvloedige maaltijd, het was lang geleden dat ik zo goed gegeten had. Normaal zou ik de restjes van de restjes gegeten, het zou dan koud en smakeloos zijn. Toch had dat me altijd wel gesmaakt, ook had de koksvrouw vaak boulion getrokken van de restjes van de vorige dag zodat er toch een voedzaam maal was. ,,Ik heb de meest prachtige verhalen gehoord over de tuinen van dit kasteel.'' Ik keek naar de prins terwijl ik een lepel vol met rijstenpap mijn mond binnen ging. ,, Dat heeft u goed gehoord prins, de moeder van de prinses was erg trots op haar tuin. Ik heb het in eren gehouden, hoewel ik moet bekennen dat ik er tegenwoordig weinig tijd voor heb om de schoonheid te bewonderen.'' Ik probeerde me niet te verstikken in mijn hap, mijn moeder vond de tuin helemaal niet mooi. ,, Al die planten, gevangen in een stenen omheining net als wij zelf.'' De prins zag mijn ongemak en schonk me een glimlach. ,, Prinses?'' ik gaf hem een watering glimlachje ,, De verhalen die u gehoord heeft zijn echter niet over de tuinen van het kasteel, maar over de weide hier dicht bij. De tuin is slechts een watering replica van die schoonheid.'' Daniel keek mij vernietigend aan. ,, Maar als de prins het wenst kan ik straks begeleiden door de tuinen.'' De prins hief het glas ,, dat is dan afgesproken.'' Ook deed ik met een klein hand gebaartje, het glas met rode wijn klotste een beetje en een paar spetters belanden op mijn jurk. Langzaam keek ik naar de rode druppels op het blauwe stof, het was bijna onzichtbaar behalve voor degene die wisten waar ze naar moesten kijken. Snel nam ik een klein slokje en verslikte bijna in de onverwachtte smaak van het alcohol. De prins schoof geschrokken zijn stoel naar achteren, maar ik wuifde dat hij weer kon gaan zitten ,, mijn excuses heren. Maar als slaaf ben ik niet gewend aan de kracht en smaak van wijn.'' Daniel gaf me een gemene glimlach ,, Geen problem prinses.'' Prins Galein keek me nog steeds bezorgd aan. Met zijn lippen vormde hij de vraag ,, gaat het?'' Ik knikte even en nam nog een slokje wijn, dit keer verwachtte ik het brandende gevoel in mijn keel en proesten ik het nu niet uit.

Na het eten kwam prins Galein naar me toe en stak zijn hand uit naar mij ,, Prinses?'' ik schonk hem een glimlach en pakte zijn hand vast. Bij de deur draaide we ons naar Daniel en bogen voor hem. ,, Ik dank de koning voor dit heerlijke maal.'' Ik hoorde een lichtelijke spot in zijn stem. Daniel hief een glas op, deze was voor een moment leeg maar werd al snel weer bijgevuld. ,, Geen dank, prins.'' We verdwenen door de deuren naar buiten, daar haalde ik voor het eerst weer normaal adem. ,,ik vermoord die gast.'' hoorde ik hem sissen tussen zijn tanden door. Ik kneep even in zijn arm ,, Dat zijn dappere woorden, prins.'' Bij de deuren van de tuin hield ik ons even stil, het was lang geleden dat ik voor het laatst in de tuinen was geweest. Maar na een diepe hap adem gingen we toch de tuinen in. Het maanlicht streek over de witte bloemen die de tuinen sierde, nacht vlinders fladderde van bloem naar bloem. ,,Als dit een replica is van de weide, moet ik die weide echt een keer aanschouwen.'' We struinde nog een tijdje over het pad, tot we een bankje tegen kwamen. De prins gebaarde ernaar en ik ging zitten. ,, Zo wat is je plan van aanpak?'' hij keek me verbaasd aan ,, Wat bedoel je?'' Ik keek hem stak aan ,, Als jij denkt dat Daniel me zomaar laat gaan ben je teveel van dat witte paard afgevallen.'' hij schoot in de lach ,, hij is dat verplicht.'' Nu was het mijn beurt om te lachen, hij keek me niet begrijpend aan. ,, Wat?'' ,, Als jij denkt dat hij iets geeft om eer.'' Nu snapte hij de grap en lachtte met me mee. ,, Maar die bruidschat is echt heel groot.'' Ik knikte ,, Zal best, maar Daniel zou nooit de kans om mij te martelen uit handen geven. Hij ziet het als een straf voor mijn vader, dit is ook weer een van de voorbeelden van zijn marteling.'' Prins Gelein kneep zijn ogen nauw ,, Je hoop geven dat dit bijna voorbij is en dan je hoop vernietigen.'' Mijn hoofd ging langzaam op en neer ,, en als jij te lang blijft, verzint hij wel iets anders.'' Opeens verstomde het gelach, we wisten allebei dat ik gelijk had. ,, Als ik de kans krijg dan haal ik je hier weg.'' Hij klonk zo zeker van zijn zaak, dat ik hem bijna geloofde. ,, We komen niet eens tot de stadsgrens.'' Hij bekeek me beschuldigend aan ,, jij hebt je dus overgegeven.'' ik knikte ,, vanochtend nog smeekte om mijn dood.'' Hij schudde zijn hoofd ,, Je bent veranderd.'' weer knikte ik ,, dat doet tien jaar mishandeling met je.'' Snel stond ik op en deed een paar stappen bij de bank vandaan. ,,Het beste zou zijn als je volgende week weer vertrekt. Zeg tegen hem en je vader dat je geen interesse in mij hebt.'' Ik draaide mijn rug naar hem toe , tranen vormde zich in mijn ogen. ,, Ik kan je hier niet zo achterlaten.'' Ik voelde zijn warme handen op mijn schouders ,, Je zou wel moeten, als je eigen leven je lief is.'' Ik schudde zijn handen van me af en rende met een opgetrokken rok weg van de prins naar mijn veilige haven de keukens. Maar onderweg werd ik door Darcus tegen gehouden. ,, Slaaf, jij bent in dienst van de bezoekende prins. Jij slaapt in de kamer naast die van hem.'' Hij boog lichtjes het hoofd ,, Volg'' we liepen naar de gastenverblijven en Darcus opende een van de deuren voor mij. ,, Je ontbijt wordt morgen ochtend naar je toe gebracht, net als elke dag een verse jurk.'' na die woorden sloeg hij de deur dicht. Ik was weer opgesloten , dit keer niet in het kleinste kamertje wat ze in het kasteel konden vinden. Maar dit keer in een balzaal van een kamer gepaard met aangrensende badkamer. Vol ongeloof liep ik naar het netjes opgemaakte bed en streek met mijn hand over de zijde lakens. Een beetje onwennig draaide ik om mijn as en mijn blik viel meteen op de kaptafel. In mijn spiegelbeeld zag ik een jonge vrouw van twintig staan, haar zwarte haren hingen slordig op haar rug. Haar bleke huid zat vol blauwe plekken, dit van de pak slag en hard werken. Snel wende ik mijn blik van de reflectie af. Snel rende ik naar de badkamer en deed de jurk uit, met een lapje stof schrobte ikmijn lichaam schoon. ,,Mooi gespeeld vanavond.''
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Slaven Prinses hoofdstuk 3

di feb 20, 2018 10:34 am

Een klein kreetje van schrik kwam vrij uit mijn keel. Daniel stond in de kamer net achter het kamer scherm ,,Mijn heer en meester, ik weet dat ik geen verzoeken mag doen. Echter zou u even buiten kunnen wachten, tot ik weer toonbaar ben.'' Ik hoopte dat hij mijn woede niet kon horen. ,, Mijn excuses voor de gekomen tijd ben je weer even een prinses, met andere woorden een dame opstand. Ik zal buiten de vertrekken wachten.'' Zijn voetstappen verlieten de kamer en ik hoorde de deur dichtslaan. Opgelucht liet ik de ingehouden adem ontsnappen, dat gevaar was voor nu geweken. Snel greep ik een nachthemd en een kamerjas uit de kast ,, Mijn heer u kunt binnen komen!'' Meteen vloog de deur open ik was gaan zitten op het krukje bij de kaptafel. Ik had een borstel ter handen genomen en was bezig met het kammen van mijn haar. ,,Kan ik wat voor mijn heer betekenen.'' mijn stem klonk alsof hij het reflecterend glas kon bevriezen. Daniel kwam achter me staan ,, Vibeke ik moet je complimenteren. Hoe jij die prins behandeld.'' hij schudde lachend zijn hoofd. Ik keek even naar mijn trillende handen. ,, Het is niets meer dan de waarheid, het is niet eerlijk voor hem om hem aan het lijntje te houden.'' Daniel legde zijn twee handen op mijn schouders en boog naar voren. ,,Ik vind dat je gelijk hebt. Maar die bruidschat is een prachtige aanvulling op mijn schatkist.'' Zijn handen gleden langzaam omhoog, tot ze bij mijn nek waren. Ik hapte naar adem en toen voelde ik de grip op mijn keel versterken. ,, en jij meisje gaat dat voor me regelen.'' Ik keek hem via de spiegel aan ,,Maar ik zal nooit met hem trouwen.'' Daniel knikte ,, daar heb je gelijk in prinsesje. Maar wat kan jou dat schelen, ik jaag die ijdeltuit van een prins wel weg.'' Ik wilde met mijn hoofd schudden, maar hij liet me geen kans. ,,Vergeet niet meisje, je bent van mij en ik kan doen en laten met je wat ik maar wil.'' Hij begraafde zijn neus in mijn haar. ,, Ik had zelfs al plannen gemaakt om je leven aan de mijne te binden.'' Mijn hart stond even stil ,, Mijn mijn, wat ben jij mooi geworden.'' Hij verloor zijn grip op mijn nek en ik duwde mezelf omhoog. ,, Blijf van me af!'' Hij grinnekde hard ,, je hebt geen keuze.'' ik liep voor hem weg. ,, Ik zal nooit met je trouwen!'' hij kwam dreigend op me af ,, Wie had iets gezegd over trouwen.''

Ik lag op het bed de kussen was doorweekt met tranen, Daniel had net de kamer verlaten. Ik had geprobeerd om terug te vechten, maar hij was veel te sterk. ,, Mijn vrouwe hier is uw ontbijt.'' De bekende stem bereikte mijn oren. Langzaam kwam ik overeind, de koksvrouw stond naast mijn bed. Ik wende mijn blik van haar af ,, dank je.'' De vrouw merkte meteen dat er wat mis was ,, Beke, wat is er aan de hand.'' Ik schudde mijn hoofd ,, er is niets'' met een klap werd het dienblad op het daar voor bestemde tafeltje neergezet. Ze kwam naast me zitten, ze legde een hand op mijn schouder. Maar bij het voelen van die aanraking dook ik in elkaar, snel stond ik op van het bed en liep met armen over elkaar geslagen liep ik ervan weg. ,,Raak me niet aan.'' De vrouw keek niet meer naar mij maar naar het bed. ,, Darcus!'' De hoofd van de wacht kwam binnen ,, Vrouw waarom roep je mij!'' De vrouw keek hem aan ,, wie is er nog meer in deze kamer geweest?'' Darcus keek naar mij en toen naar de koks vrouw. ,, Zijne majesteit, Bianca. De slaaf en de koning.'' Beide keken naar mij en ik had mijn handen voor mijn oren geslagen. Ik wilde hun niet meer horen, ik wilde niet horen wat ik al wist. Ik zou nooit verlost worden van die tiran. Nu was ik echt zijn bezit, ik wankelde een beetje op mijn benen. ,, Beke.'' Ik zag de vrouw op me afrennen maar ze was niet op tijd bij me. De grond was hard toen ik er met mijn hoofd erop terecht kwam, ik hoorde hun stemmen ,, haal een dokter!'' voetstappen die van me af renden. Even was ik het besef van de de tijd kwijt. ,, Vibeke!'' die stem, die had ik lang niet meer gehoord. ,, Vibeke!'' Ik lag in een ruimte die volledig zwart was,, Vader?'' een schim nam vorm in de zwarte leegte ,,Vibeke, mijn dochter.'' Ik stond op ,,Mijn trots.'' Ik schudde mijn hoofd ,, dat ben ik niet waardig.'' De schim stapte in het licht en ik kon recht in de blauwe ogen van mijn vader. Die twinkelde van geluk. ,,Ik heb je in de gaten gehouden en ik kan zeggen dat ik trots op je ben.'' Ik keek naar de grond ,, maar ik ben zo zwak.'' Zijn hand duwde mijn kin omhoog ,,Je bent juist heel sterk.'' ik wilde hem tegen spreken maar hij schudde zijn hoofd. ,,je hebt nu al meer dan tien jaar klappen en mentale mishandeling opgevangen. Nu hij pas echt over de grens is gegaan, breek jij pas echt.'' Zijn ogen zeiden me dat hij de waarheid sprak, maar ook al deed hij dat niet zijn woorden deden me goed. ,, was je zelfs trots op me toen ik om mijn dood smeekte?'' hij verstarde even maar knikte toen even ,, een moment van zwakte, dat gebeurt bij iedereen.'' Hij draaide zich van me af en liep weg ,, Vader wacht'' hij stopte ,,ik weet niet meer of ik het nog langer aan kan.'' Hij draaide zich weer naar me toe ,, Vibeke, je bent het verplicht aan je mensen om het nog langer te doorstaan.'' Ik schudde mijn hoofd ,, Ze hebben de afgelopen tien jaar al niets aan mij gehad, wat kan ik nu nog voor ze betekenen.'' De schouders van mijn vader zakte ,, als jij het antwoord niet meer weet. Dan kan ik je ook niet meer helpen.'' hij verdween ,, Vader.'' ik draaide om mijn as ,, Vader!'' hij was nergens meer te bekennen. ,,Vader laat me niet alleen achter.''

Mijn ogen schoten open ,, vader!'' snel keek ik om me heen en keek recht in de ogen van prins Galein. Mijn adem stokte in mijn keel, in zijn ogen lag een verborgen haat verschelen. ,, Waar ben ik?'' mijn hand ging naar mijn hoofd ,, wat is er gebeurd?'' mijn vingers raakte een stuge stof aan. Galein was op het bed komen zitten ,, Gaat het?'' opeens kwam alles terug en ik schudde mijn hoofd. ,,Ik ben bang dat dit nooit meer goed komt.'' hij pakte mijn hand ,, Ik vertrek morgen en laat mijn vader weten wat hier is gebeurd.'' Ik zuchtte ,, wat wil hij doen dan?'' Ik wende mijn blik van hem af. ,, ik heb je gewaarschuwd, hij laat me nooit meer gaan.'' Galein knikte langzaam. ,, Hij heeft gezegt dat mijn aanzoek accepteerd.'' Ik veerde omhoog ,, Ga er niet op in.'' hij schrok van mijn reactie ,,waarom niet dit is misschien de kans voor jou'' ,, hij zit achter de bruidschat aan.'' Ik zag hem zichtbaar slikken, zijn handen balde zich in vuisten. ,, dus zelfs als mijn vader voor jouw hand betaald?'' ik knikte ,, hij zal je eerst vriendelijk vragen om je uit zijn land te verwijderen, mocht je weigeren.'' Weer slikte hij zichtbaar ,, dat kan hij niet maken, weet hij dan niet hoeveel vijanden hij daar dan mee krijgt.'' Ik haalde mijn schouders op ,, ik denk dat dit hem niet zoveel kan schelen. Of dat hij het er op gaat gooien dat ik jou heb afgewezen.'' Galein kneep in mijn handen. ,, Ik heb het met je te doen. Niet om wat hier gisternacht is gebeurt, daar kom jij wel overheen. Maar omdat jij gevangen zit in deze hel.'' Ik keek om me heen ,, het is beter als je gaat. Vertel hem gewoon dat je toch afziet van je claim, dit omdat je toch niet wilt trouwen met een slaaf. Zeker kan je ook beroepen om een kuisheids test als hij moeilijk gaat doen.'' Hij stond op van het bed ,, Ik ben het er niet mee eens, maar ik moet jou wens in acht nemen.'' Ik schonk hem een glimlach ,, het zou mij meer rust brengen dat jij gewoon weer veilig thuis bent, dan dat jij alles uit je mars haalt om mij hier vandaan te krijgen.'' Hij zuchtte ,, Ik zal doen wat je van me vraagt. Toch zal ik met mijn vader gaan praten.'' Hij liep de kamer uit en hoewel ik op mijn lip had gebeten, tot bloedens toe maar toen ik zijn voetstappen weg liepen brak ik in tranen uit. Mijn gesnik kwam duidelijk door de masieffe deur heen wat Darcus en Bianca kwamen binnen. ,,Beke wat is er?'' ze kwam bij mij op het bed zitten, ik probeerde mezelf te bedaren. ,, Ik moest hem wegsturen. Anders zou hij hem niet overleven.'' Bianca duwde me tegen zich aan ,, Mijn dappere meisje.'' ze streek met haar vingers over mijn schouder ,, Het komt wel goed liefje.'' Een woede kreet kwam er vanuit de gang de kamer binnen. Angstig klampte ik me aan Bianca vast ,, Laat me nu niet alleen met hem.'' Ze knikte, maar Darcus keek een beetje onzeker naar de deur. Daniel kwam rood van woede de kamer binnengelopen ,, De schoft een kuisheidstest.'' Hij zag het personeel ,, zo te zien is hij hier al geweest.'' De rode gloed op zijn gezicht bleef ,, Galein heft mijn hand afgewezen. In zijn ogen kon ik alleen maar walging zien.'' Ik haald mijn neus luidruchtig op, Bianca wist meteen waar ik mee bezig was en ze knuffelde me harder ,, Kind die schoft weet niet wat hij mist.'' Darcus knikte alleen maar, te bang om iets te zeggen. ,,Kunnen jullie twee me alleen laten met de prinses.'' Bianca keek naar mij en toen naar Darcus ,, Tuurlijk mijn heer.'' ze liet mij los en bewoog zich naar de deur ,, wees alstublieft voor haar ze heeft nu last van een gebroken hart.'' Daniel maakte een slaande beweging naar haar, maar hij miste haar. Hij wachtte tot dat Darcus de deur achter hem dicht had gedaan.

,,Zo prinses, je hart is gebroken.'' Ik liet de tranen lang mijn wangen glijden. Hij kwam op het bed zitten ,,misschien komt het door mijn actie vannacht.'' Beelden van de vorige avond schoten er door mijn hoofd ik beet op mijn lip liever dacht ik daar niet aan terug. ,, het spijt me mijn heer, ik ben te emotineel om een redelijk gesprek te voeren.'' hij knikte ,, ik kan je dat niet kwalijk nemen. Echter moet ik wat dingen met je bespreken.'' ik kneep de dekens bijna fijn ,, ik moet weer terug naar de keukens.'' hij schudde zijn hoofd ,, Jij gaat geen harde arbeid meer verrichten.'' Ik begon te beven, stilletjes hopend dat hij het niet zag. ,, Je gaat nu je rol als prinses innemen. Dat betekend mooie jurken, vrijwillegers werk. Alles om jezelf maar ook mij in een goed daglicht te stellen.'' Ik was gestopt met huilen ,, je bedoelt dat ik huwbare prinsen naar dit land moet lokken?'' hij knikte ,,ik weet niet of ik dat kan.'' Hij maakte een geluid van ongenoegen. ,, Je bent een prinses en aan je uiterlijk zal het niet liggen.'' Hij stond op ,, je bent vanaf nu een slaven prinses.''
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Slaven Prinses hoofdstuk 4

vr mar 02, 2018 7:30 pm

Hij had me weer alleen gelaten en ik was in slaap gevallen, want toen er op de deur werd geklopt kwam ik met een schok omhoog. De deur vloog open en een groep mensen kwam de kamer binnen gestormd. Een goed geknipte man, leidde de groep en maakte bij mijn bed een diepe buiging. ,,Goede morgen prinses, mijn naam is Tucker en ik ben de hofkledingmaker.'' Hij kwam omhoog ,, Kom, kom. Ik moet je maten opnemen.'' Langzaam sloeg ik de dekens van me af en stapte het bed uit. ,, Waar wilt u me hebben?'' ik keek de man niet aan, ik keek juist naar de grond. ,, Mijn mijn wat lijk jij op je moeder!'' geschrokken keek ik naar hem op, nooit was die gedachten bij me opgekomen. Mijn moeder was altijd een elegante vrouw wiens schoonheid niet te vergelijken was. Op haar huid had altijd een zongebruinde kleur geweest iets wat de meeste adelen die ik kende afschuwlijk vonden. Haar zwarte haren en zeeblauwe ogen hadden altijd gestraald tot de oorlog einde en het ook de einde van haar leven betekende. Tranen begonnen zich te vormen in mijn ogen en ik beet op mijn lip, het was ook een tijd geleden dat ik aan mijn moeders uiterlijk had gedacht. De man zag me het en ook hij keek gepijnigd uit zijn ogen. ,, Het spijt me prinses, het was niet mijn bedoeling om u verdrietig te maken.'' beleefd knikte ik naar hem ,, Laten we dan maar beginnen.'' hij klapte twee keer in zijn handen en de zwerm mensen drongen zich om mij heen. Velen met een meetlint in de aanslag, alles werd op gemeten. ,, Prinses ik zal meteen aan de slag gaan met de meest prachtige jurken, die je ooit hebt gezien.'' Tucker sprak met zo'n luide stem en met zoveel plezier dat het een klein glimlachje op mijn mond bracht. ,, ook laat ik iemand komen voor je haren en make-up.'' bij het laatste schudde ik mijn hoofd ,, ik ben en blijf een slaaf. Dus geen make-up voor mij.'' Hij knikte en klapte in zijn handen, de zwerm verdween en hij en ik waren alleen. ,, Ik kom morgen terug met de eerste ontwerpen, mijn prinses.'' het laatste zei hij heel zachtjes zodat alleen ik het kon horen. Hij boog ,, ik laat zo een kapper naar je vertrekken komen.'' Ik knikte dankbaar naar hem en hij kwam omhoog en verdween door de deur. Toen de deur dichtsloeg liep ik voorzichtig naar de kaptafel en gin daar op de Kruk zitten. Een zacht klopje op de deur deed me opschrikken, snel pakte ik een borstel en begon mijn haar te kammen. Weer werd er op de deru geklopt ,, Binnen'' de deur ging langzaam open en Bianca stak haar hoofd om de hoek ,, Is de mode gekte verdwenen?'' ik knikte maar bleef mijn haar kammen. Vanuit de spiegel zag ik haar binnen komen met een dienblad. ,, hier is je ontbijt, je hebt niets gegeten, sinds gisteren'' Ik schonk haar een vriendelijke glimlach ,, het is ook niet bepaald, dat ik daar een keuze in had.'' De vrouw knikte en hield me een boterham met jam voor. ,, Eet.'' Ze trok de bortsel uit mijn hand, zodat ik niet anders kon dan eten. Langzaam nam ik een hap van het brood en kwam erachter dat het me niet smaakte. Maar puur uit gewoonte van weinig te eten hebben nam ik nog een hap. Toch wilde de zoet smaak van de jam me niet bereiken. Ik voelde dat Bianca de borstel over mijn haar liet glijden ,,Biacna, wie is die Tucker.'' Bianca keek me via de Spiegel aan ,, een ijdeltuit, wiens creatie echt mooi waren. Zijn kracht was om de karakter van de dragger terug te laten komen in de jurk.'' Ze focusede op een klit in mijn haar ,, je mag van geluk spreken dat je hem mag dragen.'' Langzaam knikte ik want ik waist waar ze het over had. Daniel heft veel trouwe volgelingen van mijn ouders uitgemoord, maar toen vele daar achter kwamen. Schaarde zich heel veel achter Daniel, om hun eigen huid te redden maar ook dat van hun familieleden.

Bianca nam na een lange tijd het lege dienblad weer mee naar de keukens. ,, O, voordat ik het vergeet. Je bent uitgenodigd om te dineren met de koninklijke familie.'' Geschrokken keek ik haar aan, normal ontweek ik de familie van Daniel met de grootste liefde. Hij was sinds kort getrouwd en is vader van twee jongens, die tot het bot verwend worden door hun moeder Simone die is net als haar man geweldadig en haalt veel plezier in het martelen van anderen. Ook ik moest het vaak ontgelden en ik vermoedde dat deze uitnodiging geen uitzondering is op de regel. ,, Moet ik gaan?'' Bianca knikte en zag de angst in mijn ogen ,, welkom in weer een nieuwe leven, Beke.'' ze keek op zij en ze schrok zichtbaar van de persoon die nu klaar stond om naar binnen te gaan. ,, Vrouw ga aan de kant.'' de kille stem van koningin kwam mijn kamer binnen gestormd. Ik verstijfde en keek in de Spiegel. Ik zat nog in mijn nachthemd, snel rende ik naar mijn kledingkast en trok deze open. Er lagen wel een paar jurken in de kast snel trok ik er licht roze eruit samen met een zwart korset. Ik sloeg hem dicht en rende naar de badkamer waar ik het kamerscherm wat de ruimtes verbond sloot. Snel sprong ik in de jurk en ik snoerde het korset zo goed mogelijk aan. ,, Vibeke!!!'' Mijn nekharen sprfongen meteen overeind. ,, Een klein ogenblikje, mijn koningin.'' Ze trok het scherm met een kracht aan de kant. ,, Aah daar ben je dus.'' Ze nam me onderzoekend aan ,, Zo zo mijn echtgenoot heeft niet gelogen, wat ben jij een plaatje.'' Onzeker plukte ik aan de jurk. ,, Dank u wel.'' ik maakte een lichte buiging. Ze liep naar me toe ,, het plan wat mijn briljante echtgenoot heeft uigebroed zo nog eens kunnen werken.'' Ze kwam naar me toegelopen ,, jij gaat ons echt veel geld opleveren.'' Ze klapte enthousast in haar handen en draaide zich weer van me af en liep naar mijn deur ,, o, dat was ik bijna vergeten. Als je ooit nog een keer met je poten aan mijn man komt.'' Ik kromp ineen ,, Dan is het niet bij keuze mijn koningin.'' In een knippering stond ze weer recht voor me ,, Hoe durf je zo over je meester te spreken!'' Ze hief haar hand ,, Hij is uw man en ik heb er niets aan als ik zwanger wordt van hem. Is het anders is die briljante plan van hem waardeloos.'' Ik verwachtte een roodgloeiende wang maar ze was bevroren in de lucht, echter haar blik stond op onweer. ,, Dat zou je wel willen. Dat dit plannetje niet slaagt.'' Ze knikte even ,, Ik zal met mijn man praten over zijn geloftes en over zijn plan.'' Ze greep me bij mijn haar ,, Maar laat het me niet merken dat je het express hem gaat verleiden.'' Ze gaf er een ruk aan en ik viel tegen de grond. Ze liep met een misselijk makende glimlach op haar gezicht de kamer uit. Ik krabbelde langzaam overeind, Bianca kwam de kamer binnen gerend. ,, Beke, gaat het?'' ik knikte. ,, Ik ben er zo klaar mee.'' Bianca schrok letterlijk van mijn uitbarsting. ,, Beke, praat niet zo.'' Ik keek haar boos aan en schudde mijn hoofd. ,, Breng me naar Tucker.'' Bianca keek me niet begrijpend aan ,, Waarom?'' ik bewoog met mijn kin ,, het is tijd om het keukenslaafje te laten gaan en de krijgersprinses weer op te laten staan.'' Bianca bracht van schrik haar hand naar de mond en ik liep naar de deur open. Daar bewaakte Darcus de deur, hij maakte een sprongtje van schrik ,, Slaaf de kappers zijn er nog niet, je moet wachten.'' Ik keek hem aan ,, stuur ze naar het atelier van Tucker. Daar ben ik te vinden.'' Ik liep langs hem heen. Hij rende achter me aan ,, slaaf ik heb mijn orders.'' Ik pakte zijn arm vast en draaide om mijn as. Hij slaakte een kreetje van schrik, de kracht waarmee ik dat deed had hij niet van me verwacht. In de draai greep ik zijn zwaard uit zijn schende en toen hij op de grond lag stak ik daarmee op zijn keel. ,, Mijn naam is Vibeke, soldaat Darcus en aangezien de koning hemzelf mijn status heeft hersteld.'' Hij knikte even en ik haalde het zwaard van zijn keel ,,ik wil niet uwe hoogheid genoemd worden, maar noem me op zijn minste bij mijn naam.'' Weer knikte hij ,, breng me nu naar Tucker.'' Hij salueerde even en bewoog dat ik voor kon gaan. Ik liep met een stevige pas en hij moest zijn best doen om me bij te houden. We kwamen aan bij het kantoor van Tucker, ik baalde mijn vuist en ramde op de deur. De kleermaker deed wat verveeld de deur open, maar zijn blik veranderde toen hij mij zag. ,, komt u toch binnen.'' Hij duwde zijn deur verder open en ik liep naar binnen. ,, Zijn we alleen.'' Tucker keek wat onzeker naar Darcus en hij knikte. ,, Hij hoort bij mij, meester kleermaker.'' Die liet zichtbaar zijn adem ontsnappen. ,, wat een opluchting.'' Hij deed de deur achter Darcus dicht ,, Heeft u al wat op papier gekregen?'' hij knikte en liep langs me heen naar zijn bureau. Hij pakte de papieren en liet mij de ontwerpen zien. Ik knikte ,, het is prachtig, maar meester kleermaker staat u open voor een sugestie?'' Tucker knikte ,, mag het wat strijdvaardiger.'' Tucker toverde een glimlach op zijn gezicht. ,, het vuur is nog niet gedoofd.'' ik knikte ,, kan je trouwens ook wat doen met de accessories?'' Darcus schrok van dit verzoek ,, Vibeke, het is verboden voor slaven'' ik keek hem vernietigend aan en hij slikte de laatste woorden weer in. ,, Het woord tijd dat ik mijn rol weer inneem.'' Tucker knikte ,, ik ga mijn best doen.'' Ik knikte weer en bewoog me naar de deur ,, jullie twee zwijgen hier over als het graf. Anders eindigen jullie naast mij in een.'' Ik hoorde hun reacties niet maar ik liep de kamer al uit. Meteen botste ik tegen een groep kappers op ,,Ahh ik denk dat jullie mij zoeken?'' ze knikte ,, Laten we ons maar naar mijn kamer begeven en dan kunnen jullie aan het werk.'' ze keken elkaar verbaasd aan, schijnbaar waren ze niet gewend aan de toon waar mee ze waren aangesproken. Ik liep al langs hun heen en ik moest mijn best doen om het niet uit te schateren van het lachen.

In mijn kamer werd ik ondergedompeld met water en verschillende scharen. ,, Prinses, je hebt echt prachtig haar.'' Ik gaf de vrouw die het zei een vriendelijke glimlach. De zon was al bijna verdwenen toen er op de deur werd geklopt. ,, Prinses.'' Via de Spiegel zag ik dat het Tucker was ,, Kom binnen meester kleermaker'' hij knikte en hij had wat in zijn hand. ,, u ziet er weer stralend uit.'' ik schonk hem een glimlach. Hij rolde de lap stof uit en liet zien wat hij bij zich had, een sort jurk werd zichtbaar. ,, Wat vind u er van.'' Ik keek even naar de kapsters en die knikte. Ik stond op van de stoel en pakte de jurk van hem over. Ik hield hem voor en keek in de Spiegel en knikte goedkeurend ,, dit is precies wat ik bedoelde meester kleermaker.'' Ik draaide naar hem toe en hij straalde ,, noem me maar Tucker.'' Hij klapte in zijn handen ,, kunnen de heren de kamer even verlaten.'' alle mankelijke kappers schoten meteen naar buiten ,, zou u mij een plezier doen?'' ik knikte en stok onhandig aan de touwtjes van het korset, na een tijdje viel deze op de grond en kon ik de licht roze jurk uitrekken. Met de hulp van Tucker trok ik de nieuwe jurk aan, het was gemaakt van een stof dat net leek op staal. De rok was hoog uitgesneden en liep over in lagen naar benenden. Ik draaide een rondje nadat Tucker het koord van mijn korset had aangetrokken. De vrouwelijke kapsters knikte goedkeurend ,, Prinses, je ziet er echt prachtig uit.'' Ik liep naar de stoel en ging weer zitten. ,, Dames maak het maar compleet.'' de vrouwen knikte en begonen met het invlechten van mijn haar. Tot er een vlecht op mijn rug hing, Tucker vroeg om mijn arm en deze stak ik naar hem uit. Hij hing een leren armband er om heen deze moest vier keer mijn pols rond. Er werd op de deur geklopt en deze ging meteen open, Darcus liep naar binnen. ,,Vibeke, je aanwezigheid is verzocht door de koning en zijn gezin.'' Ik keek naar mijn prep team en zij knikte. Ik stond op en liep naar Darcus hij keek me onderzoekend aan. ,, Leid de weg kapitein.'' hij knikte en ging mij voor. We liepen naar de eetzaal,, Vibeke, waar zijn de wapens?'' hij zei het bijna fluisterend. Ik stak mijn arm naar voren en hij keek er verbaasd aan ,, geweldig.'' ik knikte. We kwamen aan bij de eetzaal. ,, Uwe koninklijke hoogheden, prinses Vibeke.'' hij schoof opzij zodat ik de zaal in kon. Ik vouwde mijn handen voor mijn lichaam, zodat ik er ontschuldig uitzag. Het hele gezin keek me vol verbazing aan ,, U had mijn aanwezig verzocht.''
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Slaven Prinses

vr mar 02, 2018 8:35 pm

Je hebt een onderhoudende schrijfstijl, maar dit is niet helemaal mijn genre, helaas, maar dat ligt nogmaals niet aan je manier van schrijven.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Slaven Prinses hoofdstuk 5

wo mar 07, 2018 5:01 pm

Daniel stond op en ging achter een stoel staan ,, welkom mijn slaaf.'' Ik boog naar hem en liep naar hem toe. ,, Bedankt mijn heer, voor de eer dat ik weer in uw gezelschap mag verkeren.'' Hij schoof een stoel achteruit en ik ging zitten, hij schoof de stoel aan en ging weer op zijn plek zitten. Het eten werd op tafel gezet en de spanning was gewoon om te snijden. ,, Mijn heer en vrouw alstublieft tast toe, ik zal netjes op mijn buurt wachten.'' De jonge prinsen wachtte het niet af en zij begonnen met opscheppen, ook hun moeder begon met opscheppen, maar Daniel gaf mij een vlees mes om een stuk van het varkensrollade af te snijden. Ik schudde mijn hoofd ,, het is verboden voor een slaaf om een wapen te dragen of vast te houden. Dat vleesmes kan worden aangezien als wapen.'' Daniel knikte ,,Mooi gesproken prinses.'' ik knikte terwijl hij het vlees aansneed, hij legde een klein plakje op mijn bord en ik begon ervan te eten. ,, Slaaf?'' ik keek jonge prins aan, hij was niet veel ouder dan mijn broertje Jahan toen mijn ouders toen ze vermoord warden door zijn vader. ,, Wat is er Prins Gur'' De jonge prins zijn bruine ogen glinsterde van plezier, hij leek totaal niet op zijn ouders. ,, Wat heb je een mooie jurk aan.'' Ik gaf hem een glimlach. ,, Dank u wel, jonge meester.'' Zijn moeder keek me vernietigend aan, ik schonk haar een glimlach ,, maar ik verbleek in je moeders vurige schoonheid.'' De jongen barste in het lachen uit, ook zijn broer deed hard met hem mee. Beide wisten dat hun moeder veel aandacht besteden aan haar uiterlijk, ze verachtte de portetten van mijn grootmoeder en haar moeder. Ze had zelfs ee paar keer tervergeefs geeisd dat Daniel ze liet verwijderen, hij had echter voet bij stuk gehouden en bleef bij het feit dat het de historische waarden van het kasteel waar in we woonde afnam als hij ze weg liet halen. Echter heb ik het vermoedde dat hij genoot van de mentale pijn dat de schilderijen aanbrachten op zijn vrouw. Hoewel zij de moeder was van zijn zonen, hij hield echt niet van haar. Haar ouders deden dat schijnbaar evenmin want toen hij met haar trouwde werd hem een leger beloofd van 20.000 man, maar volgens de verhalen wilde hing haar vader de vlag uit toen Daniel Simone uit het kasteel mee trok. Dat was al acht jaar geleden en de beloofde soldaten waren nog steeds niet gezien in dit land. We aten voor de rest in stilte, ik depte mijn mond af en keek toen voorzichtig om me heen ik probeerde geen oog contact te zoeken met Daniel of Simone, iets wat me lukte. ,, Slaaf?'' Dit keer was het Walter die me aansprak ,, Zou je mij en mijn broeder vergezellen in de tuinen?'' Ik knikte ,, als mijn jonge meester dit van mij wensen, heb ik daar niets tegen in te brengen.'' beide prinsen knikte maar hun vader sloeg op de tafel. ,, Daar komt niets van in.'' De jongens keken niet eens gechrokken naar hun vader, ze waren zijn uitbarstingen wel gewend. ,, Maar vader we mogen niet alleen de tuinen in.'' Gur deed een dappere poging, maar in de blik van Daniel stond dat hij geen tegenspraak dulde. ,, Ik vindt het een prachtig idee, van de jongens.'' Ik keek haar verbaasd aan, ook Daniel was verrast door de opmerking van zijn vrouw. ,, Ze keek hem aan haar groene ogen stonden uitdagend. ,, Morgen moet ze het dorp in naar een weeshuis en ze heeft totaal geen ervaring met kinderen. Nu kan ze op zijn minste oefenen.'' ze streelde over Walters wang ,, en zo komen de jongens nog even buiten. Ze zitten de gehele dag binnen en opgesloten.'' Daniel zuchtte ,, Simone, waarom ondermijn je mijn gezag?'' Ze schonk hem een gemene glimlach ,, Omdat ik het kan.'' ,, Oke, prinses ga maar mee met mijn zonen. Zoals je koningin net zei moet je morgen naar een weeshuis in het aangrensende dorp, je gaat daar voorlezen. Darcus gaat met je mee als begeleider.'' Ik knikte ,, Ik heb ook aan Tucker gevraagd om je een gemakkelijke jurk te geven. Ik had van hem vernomen dat jij hem gevraagd heb voor kleine aanpassingen. Dit omdat je het eerste ontwerp je niet echt aanspraak.'' Ik knikte weer. ,, Tucker is geweldig en de ontwerpen waren echt prachtig alleen de kleurenpalet die hij in gedachten had vloekte een beetje. Als ik een echtgenoot moet aantrekken.'' Ik keek even naar de koningin ,, sorry jonge prinsen, die bieden om mijn hand. Moet ik er niet alleen mooi maar ook praktische zijn.'' Ik stond op ,, een beetje zoals dit.'' Hij knikte goedkeurend ,, en een beetje verwijsend naar je achtergrond.'' Ik beet op mijn lip, was ik over de grens gestapt. De gehele avond heb ik naar de grens gezocht, hopend nu dat ik hem niet voorbij was geschreden. Maar hij ging er niet verder op in. ,, Kom op slaaf.'' De jongens stoven naar de deur ,, Jongens!'' de stem van hun vader liet hun verstijven bij de deur ,, Prinses Vibeke, wordt niet langer aangesproken met slaaf. Ze is nu een prinses en zo wordt zo dan ook aangesproken door iedereen.'' Hij keek de jongens niet langer meer aan, maar zijn vrouw. Die hem een klein knikje toe wierp als teken dat ze het begrepen had. Ik liep achter de jongens aan en bij de deur maakte ik een diepe buiging. We liepen met zijn drieen de eetzaal uit en we liepen dezelfde route die ik drie dagen geleden met prins Gelein, in gedachtte dwaalde ik af naar het moment dat hij en ik zij aan zij door de tuin heen liepen. In gedachte zag ik de laatste vlinders fladderen van bloem tot bloem. ,, Vibeke, laten we tikkertje spelen.'' Ik kon net niet op tijd hun verzoek op het spelletje weigeren dit omdat ik er echter niet opgekleed was. Maar de jongens rende al voor me weg ,, Jongens, Tucker zal het hier niet mee eens zijn.'' Darcus hield bij de tuindeur de jongens tegen ,, Jonge prinsen. De prinses geeft aandat ze niet gekleed is opdat geren. Wat zeggen jullie ervan als we de prinses eerst laten omkleden en dan met zijn vieren de tuinen onveilig gaan maken.'' De jongens knikte en ik gaf Darcus een dankbaar knikje, gelukkig was mijn kamer niet ver van de tuinen. Ik glipte naar binnen en trok een meer gangbare jurk uit de kast, want ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om het juweeltje dat Tucker special voor me heeft ontworpen te ruineren.

Omgekleed in een simpele gras groene jurk, liep ik samen met de drie mannen de tuinen in. De schemring was ingezet en de zomervogels zongen nog hun laatste lied uit volle borts. ,, Darcus, pak ons dan.'' De jongens stoven beide een verschillende kanten op en ook ik begon te rennen. Met twee handen hield ik de rok omhoog, zodat ik vrij rond kon bewegen. Darcus rende als eerste achter mij aan omdat hij dacht dat ik een makkelijke prooi was. Maar elke keer was ik hem te slim af, elke keer dat hij miste slaakte hij een kreet van frustratie. Ik schatterde het uit van het lachen, het was echt een hele tijd geleden dat ik me zo vrij had gevoeld in mijn eigen huis. De jongens kwamen aangerend om mij te helpen en met zijn tweeen takelde ze Darcus, zodat hij op de grond viel. Met zijn drieen rolde ze lachend over de grond. Een geschrokken kreet doorklonk door de tuin, de drie sprongen omhoog en ik draaide me om. Koningin Simone kwam aangerend haar gezicht stond letterlijk op omweer. Darcus gezicht verkleurde helemaal naar rood, een snelle blik op de jongens zag ik dat hun kleding volledig onder de modder zat en dat diverse gekleurde blaadjes waren blijven steken in het haar. Hun moeder stopte voor ons ,, waar denken jullie mee bezig te zijn.'' Darcus deed langzaam een stapje achteruit, maar de ogen van Simone ontmoette die van hem. Hij werd nog roder ,, Het is niet zijn schuld moeder.'' Simone wendde haar blik niet van Darcus af. ,,Verklaar jezelf, Gur.'' Het jongetje ging voor Darcus staan ,, wij vielen hem aan.'' Zijn moeder gunde hem geen blik ,, Walter neem je broertje mee naar binnen.'' De prins wilde er tegen in gaan ,, Waag het niet.'' Hij deed zijn mond weer dicht maar bleef toch staan, Simone hief haar hand op om hem te slaan. Snel sprong ik voor Walter en inplaats van hem incaseerde ik de klap. Mijn wang gloeide na van de hand ,, Vibeke, hoe durf je!'' nu hield ze het helemaal niet meer en sloeg me nog een keer, dit keer met de andere hand en op de andere wang. Dit deed ze nog twee keer tot ze weer tot zichzelf was gekomen. ,, Zo nu ben je wel genoeg gestraft voor je brutaliteit. Ga opzij.'' Ik schudde mijn hoofd ,, Nee mijn koningin, ik doe geen stap opzij tot u kalmeert.'' De jongens klemde zich beide om me heen ,, jongens niet doen.'' Darcus duwde ze van me af en trok me aan de kant. Weer hief de koningin haar hand en gaf een behoorlijke tik aan Walter. De jongen viel op de grond, Darcus hield me te stevig vast zodat ik niet naar de jonge prins toe kon rennen. ,, Walter ga naar binnen.'' De jonge prins krabbelde overeind en trok zijn broertje mee. De koningin liep nu naar ons ,, Wel nu zijn jullie twee aan de beurt.'' Ze keek van Darcus naar mij. Ze hief haar hand op en deze keer was deze niet leeg, ze had een paardenzweep vast. Het kon dan ook niet anders dat ze het al gepland had om mij een pak rammel te verkopen. ,, Soldaat hou haar vast.'' Darcus keek van de zweep naar mij. Met een klein kneepje in zijn arm ga ik aan dat hij gewoon moest doen wat er van hem werd verlangd. Hij keek me aan en knikte, met twee handen draaide hij me om en hield me bij de schouders vast. Met mijn rug naar haar toe gekeerd kon ik de zweep niet aanzien komen, het enige wat me restte was om de snijdende pijn te voelen op de plekken waar ik geraakt werd. Ik beet op mijn lip tot ik het bloed kon proeven. ,, Genoeg!'' Geschrokken keken we alle drie naar de deuren van het kasteel. Daniel stond in de deuropening en uit zijn wijde neusgaten kwam stoom zetten. Simone's arm was met de zweep in de lucht bevroren ,,Deze slaaf deed niet wat haar gezegt werd.'' Ze wees naar mij. ,, Daniel kwam bij ons tot stilstand. ,, Slaaf?'' Simone knikte, Darcus liet me los en ik viel meteen op de knieen. Misselijk van de pijn, ik voelde mijn gehele lichaam trillen. ,,Uwe hoogheid heb ik recht om te spreken.'' Dit was de eerste keer dat ik hem hoorde spreken sinds Simone de tuinen in was gekomen. Ik kon Daniel en Simone niet zien maar schijnbaar had hij toestemming gekregen. ,,De prinses is alleen tussen de koningin en prins Walter ingesprongen.'' Er viel een korte stilte ,, Wat deed ze daar?'' Daniels stem klonk vol ingehouden woede, Darcus slikte luid ,, de koningin wilde de jonge prins slaan.'' Het werd doodstil, zelfs de vogels hielden hun snaveltjes. ,, Haal haar hier weg.'' Darcus trok me overeind en sleurde mij mee naar binnen. In mijn kamer begon ik te gillen, niet van de pijn maar van frustratie. Ik had me zo ingenomen omterug te vechten maar waarneer het er op aankwam bevroor ik als een klein kind. Was ik nou een krijgers prinses, of was ik een mishandelde hond die elke keer trouw terug keert naar zijn baas. Bianca kwam de kamer binnen gestormd ,,Beke, wat is er gebeurd.'' Ik was echter te druk met de graniette muur in elkaar aan het slaan. Dus Darcus nam het opzich om de situatie uit te leggen. ,,Heb het altijd een verschrikkelijk mens gevonden.'' Ik hoorde haar naar me toe lopen, maar ik wilde niet getroost worden. Ik liep voor haar weg ,, laat haar even began Bianca.'' De twee begonnen met zijn tweeen te bekvechten, terwijl ik achter het kamerscherm verdween. Daar zakte ik weer in elkaar ,,Bianca, kan je warm water laten komen!'' de twee waren gestopt met ruzie maken, een deur sloeg met een luide knal dicht en niet veel later was de badkuip gevuld met dampend water. Ik deed mijn jurk uit en ik hoorde Bianca naar ademhappen. Voorzichtig stapte ik het water in en meteen prikte het water in de striemen die de zweep had achtergelaten. Ik gaf een klein piepje van pijn, maar na verloop van tijd werd de pijn alleen maar groter. ,, Bianca laat de canadula zalf komen en lappen katoen.'' ze maakte een buiging en de bezorgde blik bleef op mijn rug staan tot ze buiten de kamer was. Ik zuchtte het was verschrikkelijk om al die medelijden te zien, special van degene die altijd over me heeft gewaakt zelf met gevaar voor eigen leven. De deur ging weer open ,, leg de lappen en de zalf maar op de kaptafel. Echter liepen de voetstappen niet naar de kaptafel maar naar het bad, mijn nekharen schoten meteen overeind.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Slaven Prinses

vr mar 09, 2018 5:38 pm

Goed verwoord, leest heel gemakkelijk, waar heb je inspiratie opgedaan? Zitten wel enkele kleine (schrijf)foutjes in, maar alle lof onderhoudend verhaal.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Slaven Prinses

ma mar 12, 2018 10:16 am

Leuk verhaal, als je dat zo kunt zeggen ;) Goed gedaan!
Wat je kunt doen om het overzichtelijker te maken, is iedere zin dialoog op de nieuwe regel beginnen, zie hieronder.
Darcus liet me los en ik viel meteen op de knieen. Misselijk van de pijn, ik voelde mijn gehele lichaam trillen.
,,Uwe hoogheid heb ik recht om te spreken.''
Dit was de eerste keer dat ik hem hoorde spreken sinds Simone de tuinen in was gekomen. Ik kon Daniel en Simone niet zien maar schijnbaar had hij toestemming gekregen.
,,De prinses is alleen tussen de koningin en prins Walter ingesprongen.''
Er viel een korte stilte
,, Wat deed ze daar?'' Daniels stem klonk vol ingehouden woede,
Dit zorgt ervoor dat er alinea's ontstaan, waardoor de lap tekst beter behapbaar wordt. Het verhaal neemt je al mee, maar het zou mij nog meer aanspreken als het iets meer opgedeeld zou zijn, omdat je dan niet met een grote lap tekst voor je neus zit. ;)
Supersonic scorer
Vulpen
Beheer:
Berichten: 68
Lid geworden op: ma apr 02, 2018 10:08 am

Re: Slaven Prinses

wo apr 18, 2018 1:20 pm

Leuk en spannend verhaal. Ik heb dit verhaal gelezen met veel plezier en ben erg benieuwd hoe dit af gaat lopen.

Terug naar “Drama”