Pagina 1 van 1

Emotionele avontuur

Geplaatst: di apr 25, 2017 4:32 pm
door nurias
Dit is een vervolg om het verhaal 'Nynke haar avontuur'

Imke loopt achter Thijs aan en luistert aandachtig hoe hij vertelt over zijn werk. Soms zegt hij Venne tegen Imke wat Imke wel begrijpt. Bij het schuilhutje gaan ze zitten en Thijs legt uit hoe de fototoestel van Venne werkt. Weer luistert Imke aandachtig en ze maakt foto's om te leren.
“Nu gaan we die lekkere broodjes bakken Venne,” verteld Thijs opeens als hij een vuurtje heeft gemaakt bij een beekje. “Als jij voor ons stokken zoekt.”
“Thijs ik ben Imke,” verteld Imke.”Het meisje dat mee was met Nynke.”
Een zucht klinkt bij Thijs, “kom Venne maak je vader het nu niet moeilijk. Rechte stokken van een meter en ontdoen met je mes van schors. Daarna geheel branden boven het vuur. Zal alvast wat water koken voor thee.”
Imke kijkt naar Thijs en zucht ook even, wat zal er meer gebeurt zijn dat Thijs nu zo emotioneel is dat hij Venne in mij ziet? Bij het beekje zoekt Imke twee rechte stokken en als ze die gevonden heeft doorzoekt ze de camouflagepak voor een zakmes. Die vindt ze ook en Imke ziet dat het mes zelfgemaakt is, vast door Thijs gemaakt. Zo persoonlijk, mooi en met liefde gemaakt. Liever wil Imke het mes niet gebruiken maar als ze Thijs ziet bij het kampvuur, zittend op een boomstam, gaat ze bij hem zitten en ontdoet ze de stokken van hun schors.
“Weet je hoe lang we dit al doen Venne?” Vraagt Thijs opeens. “Mooie dagen en avonden hebben we gehad niet, met zijn twee in het bos.”
Imke kijkt Thijs aan, “ik ben Imke. U praat tegen mij als of ik Venne ben, gehad? Doet u dit niet meer met Venne.”
Thijs kijkt nu Imke aan, “nu branden Venne. Het deeg is bijna klaar, als jij straks de groente in de pan doet en daarna het vlees.”
Imke staat op en gaat voor Thijs zitten, “Thijs ben Imke. Het meisje dat je samen met Nynke het kleinere meisje vond in het bos.”
Thijs kijkt haar aan maar zegt niets, opeens staat hij op en loopt weg. Imke is verbaasd en durft niet achter hem aan, alleen blijft ze achter bij het kampvuur.

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: wo mei 03, 2017 2:39 pm
door Maaike
Eng dat die man haar niet herkent maar haar dochter denkt te zien.
Weet je hoe lang we dit al doen Fenne?”
Venne ;)

Ga zo door!

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: di jun 13, 2017 6:40 am
door nurias
Het duurt lang voordat Thijs terugkomt en Imke begint zich zorgen te maken. Zittend bij het kampvuur kijkt Imke om haar heen en het is best eng om alleen te zijn. Allerlei dieren geluiden hoort ze en ook vreemde geluiden, Imke houd daarom de mes van Venne dichtbij. Na de groente en vlees in de pan te hebben gedaan maakt Imke de thee verder af. Zoekend vind Imke een plasticdoos waar deeg in zit, vast eerst kleine pannenkoekjes maken en daar de vlees en groente in doen. Dan boven het vuur, denkt Imke wat ze wel eens heeft gezien bij een Scoutinggroep.
Als ze bezig is komt Thijs weer terug, "heel goed Venne."
Imke lacht naar hem en wilt weer niet beginnen dat ze Venne niets is, "zoals geleerd. Moeten er nog kruiden in?"
"Ja, kijk net geplukt. Die kan je bij de groente en vlees in de pan doen," verteld Thijs. "Maar eventjes."
Thijs gaat bij Imke zitten en schenkt in twee kopen thee in.

Een kwartier zegen Imke en Thijs niets tegen elkaar, ze genieten beide van het kampvuur en de thee. “Groente en vlees zijn klaar,” zegt Gijs opeens. “Maak jij de broodjes Venne?”
Imke knikt ja en wilt niets meer zegen, toch krijgt ze twijfels om naar iemand te gaan en alles op te biechten. Ook mist ze haar ouders wel een beetje, ook al doen ze haar pijn.
“Mist u Venne?” Vraagt Imke spontaan terwijl ze haar broodje boven het kampvuur draait.
Thijs kijkt haar aan, “mis ik jouw bedoel je. Waarom zeg jezelf in derde persoon.”
“Ben Imke, het meisje dat u vond samen met Nynke. Het meisje dat u thuis heeft gebracht,” verteld Imke.
Bij Thijs komen tranen in zijn ogen en is even stil erom, “ja mis Venne. Elke dag, nu jij hier bent Venne voelde ik mij weer even samen met haar en gelukkig. Sorry meis.”
Imke gaat dichter bij Thijs zitten en legt haar hand op zijn been, “vond het we eng maar nu niet, Venne is ze…” Al weet Imke dat Venne bij haar moeder woont wilt ze er niet over beginnen.
“Nee, nee ze is niet overleden. Venne woont bij haar moeder, waarom ik ooit met getrouwd ben met haar is mij een raadsel. Viel voor haar ogen de eerste keer maar ze bleek toch niet de ware te zijn.”
“Zien jullie elkaar, bedoel Venne en u. Vraagt Imke.
Thijs knikt ja met nog steeds tranen in zijn ogen, dan neemt hij een hap van het broodje. “Broodjes zijn gaar Imke.”
Op die vraag krijgt Imke geen antwoord van Thijs, al weet ze het antwoord al.

“Gaan we terug?” Vraagt Imke als ze Thijs alles ziet inpakken.
Gijs kijkt haar aan, “ja. Doof jij het vuur met zand.”
“Mag ik wat vragen voordat we terug gaan?” Vraagt Imke. Thijs kijk haar aan en knikt ja, “wil nog een paar dagen blijven en dan mezelf aangeven bij de politie. Al zal ik ook een keer Venne willen zien.”
“Waarom?” Vraagt Thijs. “Bedoel Venne zien.”
“Nou, zal haar gewoon een keer willen zien in het echt en niet op een foto. Heb een gevoel dat ze een zwaar leven heeft bij haar moeder,” verteld Imke.
Thijs zucht, “laten we terug gaan.”
Beide lopen terug, Imke heeft een bepaald gevoel bij Venne en Thijs. Ook dat hij nog iets achterhoud.

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: zo jul 02, 2017 6:09 pm
door Maaike
Leuk vervolg.
Is er een reden dat je bijna geen "ik" in gesproken dialogen gebruikt? De zinnen komen, voor mijn gevoel, hierdoor wat incompleet over.

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: zo jul 02, 2017 7:11 pm
door nurias
@Maaike heb een haat en liefde relatie met ik, te veel vind ik geen fijn te lezen en te weinig tja, inderdaad het voelt incompleet aan.

Moeilijk, misschien is het gewoon mijn schrijfstijl wat uit mijn eigen komt.

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: zo sep 24, 2017 8:14 am
door nurias
Tijdens het wandelen word er niet gesproken, Imke denkt over haar beslissing om nog een paar dagen te blijven en dan zich zelf aan te geven.
“Leg alle spullen maar neer en eerst gaan we slapen,” verteld Thijs als ze zijn aangekomen bij zijn boshut.
Imke knikt ja en loopt naar de slaapkamer, daar kleed ze zich uit en na het wassen gaat ze liggen in bed. Opeens komt Thijs de slaapkamer binnen, hij kijkt naar Imke en gaat dan bij haar op bed zitten. Imke voelt zich een beetje bang want Thijs zegt niets en hij kijkt alleen maar. Maar dan staat hij weer op en gaat de slaapkamer weer uit. Imke snapt even niet wat er gebeurt is.

Bij het wakker worden schijnt de zon al door de ramen en tussen de gordijn spleten. Imke geeuwt een beetje want ze nog wel een beetje moe. Na het aankleden loopt ze naar de woonkamer, Thijs ziet en hoort ze niet. Kijkend in zijn slaapkamer is hij daar niet, ook niet buiten. Thijs zijn auto is ook weg. Imke is verbaasd dat hij zo maar weg is gegaan zonder een briefje achter te laten. Na een thee te hebben gezet loopt Imke weer naar buiten en gaat daar op het bankje zitten. Twee uur gaat langzaam voor Imke en ze maakt zich toch wel een beetje zorgen. Maar dan klinkt het geluid van een auto, het is Thijs.
“Goedemiddag meis, lekker geslapen?” Vraagt Thijs vrolijk als hij is uitgestapt met vier grote plastictassen.
Imke kijkt hem aan, “ja lekker geslapen. Was alleen verbaasd dat u geen briefje hebt neergelegd.”
“Geen u Venne, ben je vader en gewoon Thijs. Weet wel dat je moeder het anders wilt,” verteld Thijs. “Heb de foto’s weggebracht ook de jouwe en boodschappen gedaan. Hier heb je nieuwe kleren.”
Voordat Imke wat kan zegen loopt Thijs naar binnen. Imke bekijkt de kleding, ondergoed, sokken, spijkerbroek , donkerblauwe vest met dikke voering en twee simpele rode en witte t-shirts met lange mouwen.
“Bedankt,” zegt Imke als ze ook naar binnen is gegaan.
Thijs kijkt haar aan en lacht, “zal pannenkoeken maken. Het is al middag, hopelijk lust je nog mijn pannenkoeken met spek, kaas en groente.”
“Ja lekker,” verteld Imke.
Na de kleren in de slaapkamer gedaan te hebben maakt Imke thee voor Thijs en haar, zittend aan de eettafel kijkt ze hoe hij vrolijk pannenkoeken maakt.
“Eet smakelijk,” roept Thijs als hij klaar is en bij Imke is gaan zitten.
“Eet smakelijk,” zegt Imke terug.
Na de pannenkoeken gaan Thijs en Imke buiten zitten in de warme zon.
“Moet zo naar Utrecht,” verteld Thijs. “Als je wilt, mag je mee gaan.”
Imke kijkt hem aan en is verbaasd, “maar ik word gezocht door de politie en iedereen zal mij herkennen van de foto.”
“Zal best meevallen, ze zien door de bomen het bos niet meer. In Utrecht zullen we Venne zien,” verteld Thijs. Een beetje bang is Imke om ontdekt te worden maar om Venne te zien dat wil ze graag. Van Thijs moet Imke haar haren doen als Venne in een staart. “Hier heb je een bril die van Venne is. Doe de vest maar aan die ik je gegeven heb.” Na het opdoen van de bril moet Imke er aan wennen, gelukkig is het een lage sterkte. Als Imke voorin zit naast Thijs kijkt hij even naar haar. Erna rijden ze naar Utrecht.

Tijdens de reis word er net als de wandeling eerder niets gezegd. Imke kijkt naar buiten maar draait steeds haar gezicht weg als er een auto voorbij komt. In Utrecht lopen ze hand in hand door de binnenstad, Imke voelt zich veilig bij Thijs maar voelt zich ook angstig. Dat de politie door het bomen het bos niet meer ziet merkt Imke meer en meer op. De politie kijkt wel naar haar maar ze letten te veel naar details hoe Imke eruit zag toen ze wegliep. Meerdere meisjes die in de stad zijn kunnen Imke zijn, om die allemaal te controleren. Ook dat Imke niet in Utrecht kan zijn, het is te ver weg van de camping om te lopen.
Bij een eetcafé loopt Thijs naar binnen en Imke volgt hem maar.
“We gaan hier wachten,” verteld Thijs en gaat zitten aan tafeltje.
Imke kijkt rond en naast angstig is ze ook benieuwt om Venne te zien, in gedachten heeft ze wel een idee.
“Goedemiddag,” roept een jong meisje van de bediening. “Kan ik iets inschenken?”
Thijs kijkt haar aan, “koffie en hebben jullie iets van brood. Venne wat wil je drinken?”
“Thee,” verteld Imke.
Het meisje schrijft het op en geeft Thijs een menukaart, “kom zo terug.”
“Neem maar wat je lekker vind,” verteld Thijs. “Weet niet hoe laat ze hier is.”
Imke kijkt in de menukaart maar ook rond of ze Venne ziet.
“Een koffie en een thee, heeft u een keuze kunnen maken?” Vraagt het meisje.
“Voor mij een broodje kroket,” verteld Thijs. Imke twijfelt een beetje, “doe maar twee broodjes kroket. Bruin brood, hebben jullie dat?”
Imke kijkt naar Thijs en knikt ja.
“We hebben bruine stokbroodjes.” Verteld het meisje.
“Is goed,” verteld Thijs en het meisje gaat weer weg. “De aardbeien thee is lekker, was mijn keuze goed.”
Imke kijkt hem aan en doet de aardbeien thee in haar theeglas met warm water. “Ja een lekkere keuze.”
Genietend van de thee weet Imke niets te zegen tegen Thijs door de spanning die ze heeft.

Later gaat Thijs gaat naar de wc en Imke zit alleen, opeens komt er een meisje naast haar zitten.
“Hallo,” zegt het meisje.
Imke kijkt verbaasd naar haar want het is Venne.

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: ma jan 29, 2018 8:10 pm
door Maaike
Leuk vervolg en mysterieus geëindigd. Ben benieuwd wat de echte Venne te zeggen heeft.

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: za mar 03, 2018 7:47 am
door Libelle
Goed verhaal, met plezier gelezen. Hier en daar een paar kleine foutjes, zoals in deze zin, waarschijnlijk heb je zitten knippen en plakken, dan krijg je dat. Maar nogmaals leuk verhaal

“ik ben Imke. U praat tegen mij als of ik Venne ben, gehad? Doet u dit niet meer met Venne.”

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: za jun 22, 2019 6:59 am
door nurias
Imke kijkt goed naar Venne, ze lijkt wel totaal anders dan op de foto.
Venne kijkt naar Imke en schudt dan met haar hoofd nee, na haar jas te hebben uitgedaan legt ze een telefoon op tafel.
“O, je kan zo mijn tweelingzus zijn. Die kleren heeft mijn vader zeker gekocht,” Inke kijkt Venne aan en weet even niets te zegen. “Kan je ook praten, oké het zal wel een beetje vreemd zijn en misschien eng.”
“Nee, ik bedoel beetje verbaast je te zien en dat je nu hier bent. Ook dat je anders er uit ziet.”
“Hahahaha weet je wel hoe oud die foto is. Wil graag hetzelfde als mijn vader en zus.” Als er een serveerster eraan komt.
De serveerster kijkt Venne aan en daarna naar Imke, “zijn jullie een tweeling?”
“Nee, wel kort achter elkaar geboren he zus.”
Imke weet even niets te zegen en knikt maar ja. De serveerster schrijft alles op en kijkt nog een keer naar beide.
“Je vader blijft wel lang op de wc.” Zegt Imke om de stilte te doorbreken en Venne van haar telefoon af te houden.
“Hahaha, o sorry. Ach die geniet gewoon van een luxe wc. Zo hoe is in het huisje?”
“Wel leuk, primitief dat zeker. Beetje onwennig om geen elektriciteit en internet te hebben.”
“Niets verandert dus.”
“Maar, hoe oud ben je?”
“Ik ben tien.”
Imke kijkt naar Venne en dan om haar heen. “Ben acht. Ben je hier alleen gekomen?”
“Nee, mijn moeder heeft mij gebracht en komt mij ophalen. Ze wil nooit meekomen.”
“Waarom niet?”
“Hoef je niet te weten en van mijn mama hoef ik niets te zegen.”
“Maar mag ik vragen hoe het bij jou is?”
Venne kijkt haar aan, “hoe bedoel je. Pa… mijn vader heeft vast alles verteld, heb een normaal leven hoor. Al is mijn moeder soms te zweverig omdat ze veel centen heeft. Heb net een nieuwe Samsung S10, welke telefoon heb jij?”
“Ik heb geen telefoon.”
Verbaasd kijkt Venne naar Imke, “wie heeft er nu geen telefoon!”
“Mag van mijn mama geen telefoon en we hebben er ook geen centjes voor.”
"Dit is al mijn derde telefoon, krijg van mijn moeder elk jaar een nieuwe. Dan heb je ook geen facebook?"
"Nee, mijn ouders hebben ook geen facebook."
Venne knikt weer nee met haar hoofd, "jullie zijn saai zeg!"

“O hallo Venne.” Roept Thijs vrolijk en zonder een kus of knuffel gaat hij naast Venne zitten. “Had je al bestelt.”
“Ja heb al besteld, hetzelfde als jullie. Tjonge ze kan mijn tweelingzus wel zijn pap.”
Thijs kijkt naar Imke, “ja dat klopt.”
“Maar waarom moest ik komen? Te zien heb je mij al bij je en mam begon ook al vragen te stellen waarom ik naar jou toe moest. Heb trouwens straks een verjaardag.”
Imke ziet Thijs niet naar Venne kijken en er lijken tranen in zijn ogen te komen.
“Ga weer even naar de wc.” Zegt Thijs opeens.
Fenne staat ook op en loopt haar vader achterna. Imke snapt er niets van wat er nu net gebeurd is en vraagt zich af wat ze nu moet doen.
“Kijk eens, een extra thee. Alles goed met je vader want hij keek moeilijk?”
Imke kijkt de serveerster aan en twijfelt om alles te vertellen en wie ze echt is. Maar ze knikt ja. Later komen Thijs en Fenne terug, beide lachen en kijken elkaar nu wel aan. Zonder iets te zegen drinken ze hun thee op en eten ze later hun stokbroodje met kroket op. Imke kijkt beide aan en vraagt zich af wat er de wc is gebeurd en gezegd. Na afgerekend te hebben lopen ze naast elkaar door de stad.
“Breng je wel naar het station.” Zegt Thijs tegen Venne.
Een zucht klinkt, “ga wel mee pap en zal mam een bericht sturen. Moeten we haar meenemen?”
Imke schrikt er een beetje van.
“Ja ze gaat mee en daarmee uit.”
“Maar wil alleen met jou zijn. Moet ze die kleren dragen en mijn bril. Ze heeft vast ook al mijn spullen gebruikt?”
“Venne stop ermee!” Roept Thijs hard. Omstanders kijken hun aan, “zij gaat mee en daarmee uit. Wat heb je verdomme!”
Imke blijft opeens staan.
“Sorry Imke voor mijn taal.” Zegt Thijs.
Imke kijkt Fenne aan, “waarom?”
“Waarom wat en je hoeft niet alles te weten. Je bent mijn zus niet en mijn vader is jouw vader niet. Je mag van mij wel mee, wel mijn bril afzetten.”
Imke doet de bril af en stapt dan in. Na een rit waar niets wordt gezegd komen ze aan bij de blokhut van Thijs.
“Thee meiden.”
Fenne en Imke knikken beide ja.
“Hoe lang ben je al hier?” Vraagt Venne.
“Weet niet meer hoelang.”
Venne kijkt rond en ziet haar spullen liggen. “Heb je mijn spullen gebruikt en dure camera!”
“Ja, mocht mee met je vader.”
“Pap!”
Thijs komt de blokhut binnen, “niet zo schreeuwen!”
“Heeft Imke mijn spullen gebruikt! Mijn kleren en dure camera, waarom?”
“Wat maakt het uit, kan haar toch niet alleen de hut laten zitten. Kom Venne niet boos zijn op mij nu we bij elkaar zijn, laten we van de tijd genieten.”
Venne kijkt naar Imke en zucht, “ze gaat niet mijn kleren gebruiken en spullen. Nooit meer! Anders komt nooit meer langs en ga ik alles tegen mama zegen.”
“Dat doe je niet Fenne, Van je als sinds je geboorte.”
“Oké dan, we slapen zeker op een kamer.” Thijs knikt ja, “dan slaap ik rechts bij de deur. Ga nu mama bellen, maar zal niets zegen.”
Als Venne naar buiten is om te bellen kijkt Thijs naar Imke. Die zit stilletjes en nog een keer verbaasd wat er allemaal gebeurt. “Sorry Imke, Venne bedoelt het niet. Er speelt meer dan wat je nu ziet en hoort, het is ingewikkeld. Kan je het begrijpen.” Imke zegt niets en knikt nee. “Hoop dat jullie na een nachtje samen wel goede vriendinnen kunnen zijn.”

Re: Emotionele avontuur

Geplaatst: vr jul 26, 2019 6:43 am
door Maaike
Leuk vervolg. Moest wel even teruglezen, haha. Is best wel een tijdje geleden, fijn dat je hem weer oppakt :)