Op de vlucht

Voor de nodige tranen en verdriet
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 21

wo apr 12, 2017 8:30 pm

Mijn ouders en mijn grootouders stonden op me te wachten in het badende witte licht. Ik rende naar hun toe en ik sprong hen in de armen. Ik werd overspoeld met complimentjes en verwelkomingen. Maar na een tijdje voelde de andere zijde, ondanks alle warmte koud en kil aan. Alsof er wat ontbrak, maar ik kon me niet bedenken wat.

Mijn ouders zagen de verandering in mijn gedrag en vroegen wat er was. Ik vertelde hun mijn gevoel en zij gaven me een glimlach ,, Liefje je mis Casper en je droom van een dochter.’’ Ik knikte toen ze het me vertelde klonk het vrij logische. Toch kon ik er niet veel aan doen het gemis bleef.

Niet lang na mijn aankomst kwam Jager Steel ook in de andere zijde. Hij had zich van het leven beroofd, want hij kon de pijn van zijn haat en schuldgevoel niet meer aan. mijn ouders verwelkomde hem alsof ze hem weer zagen als een oude vriend, niet als een vijand. Want aan de andere zijde bestond alleen maar liefde en gelijkheid.

Het leek eeuwen te duren, voordat ook zijn vrouw ons vergezelde. Ik omhelsde haar en zij vertelde me hoe mijn dochter opgroeide. In Europa hadden Kyle en Cole een vrouw gevonden, ze hadden een eigen gezin gestart. Toch hielpen ze Capser en hun nichtje waar ze maar konden.

Na verloop van tijd, was de tijd aangebroken dat de leegte om mij heen op te vullen. Ik had me tijden egoïstische gevoeld, maar de mensen hadden me verzekerd dat het niet zo was. Toch kon niet wachten om hem te zien. Opeens stond hij voor me, hij was geen spat veranderd sinds de dag dat ik afscheid had genomen van hem. Ik vloog hem in de armen en kuste hem. Hij was ook blij om mij weer te zien. Het was meer dan zestig jaar geleden. ,, April, ik moest je van Destiny de groeten doen en ik moest haar beloven dat ik jou zou vertellen dat ze van je hield.’’ Ik knikte en ik pinkte een traantje weg. Ik miste mijn dochter, ze had een gedeelte van mijn hart. Ik leerde dat ze een gezin had en zelfs al kinderen van haar zelf had.

Op de dag dat mijn broers ons vergezelde, was ik overgoten met liefde. Ik was hun dankbaar voor hun goede zorgen. Op een gegeven moment nam Kyle me apart ,, Ik kan je voor een dag terug sturen, ontmoet je dochter.’’ Ik knikte met overtuiging er was niets wat ik liever zou doen. Kyle pakte mijn hand en ik voelde zijn magie in werk. Ik deed mijn ogen dicht, toen ik mijn ogen weer open deed stond ik voor een huis. Ik draaide me om mijn as heen en besefte waar ik was. Dit was het huis van mijn jeugd. Hier van uit was ik getrouwd met Casper en hier was ik gestorven. Ik schudde mijn hoofd, passend dat ze hier was gaan wonen. Ik liep naar de deur en wilde aanbellen. Maar voordat mijn vinger het knopje aanraakte vloog de deur al open. Een jonge vrouw stond in de deur opening, ze had lange zwarte ogen en bruine ogen. Ik hapte naar adem ze leek op mij. Op haar arm had ze een peuter zitten, de vrouw keek me vol ongeloof en verbazing aan. ,, Mammie!’’ een jongen kwam aan rennen. Hij kwam naast haar staan, met zijn blauwe ogen keek hij me onderzoekend aan. Hij draaide zich naar zijn moeder en toen naar mij ,,Oma!’’ zijn kreet liet mijn hart opspringen. Met twee armen kwam hij op me af en gaf me een knuffel. ,, Ik wist dat oom Kyle, mijn wens in vervulling liet gaan.’’ Ik aaide hem over zijn hoofd ,, Destiny, mag ik binnen komen?’’ Destiny knikte en stapte weg van de deur. Ik liep naar binnen en ik heb het nooit meer koud gehad.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Op de vlucht

zo apr 30, 2017 2:34 pm

Leuk verhaal :)
Voor een heks gebruikte ze trouwens wel erg weinig magie. Je gaf wel aan dat ze het gebruik om de aarde te helpen, maar zelfs daarin komt niets terug. Misschien kan dat nog een toevoeging zijn?
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Drama”