Op de vlucht

Voor de nodige tranen en verdriet
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 11

wo apr 12, 2017 8:09 pm

De eerste stop die we maakte was in een diner. Ik nam mijn laptop en de kaart mee vanuit de auto, de jongens bestelde het eten terwijl ik het volgende dorp uit koos. In het westen was een geschikte dorp op nog geen week rijden van hier. Op internet zocht ik informatie op over het dorpje. Ik zocht naar een school en ik vond er een vlakbij een diner die zoals gewoonlijk naar hulp zocht. Ik schreef de jongens in en ik mailde de diner dat ik daar wilde werken. Ook vond ik voor ons een geschikte woning. Het had twee slaapkamers zodat de jongens en ik gescheiden konden slapen. Ik vertelde de jongens wat ik had gevonden en beide knikte ze goed keurend.

Tijdens het eten gingen de jongens op hun laptops die ze hadden meegenomen, op zoek naar een baantje. Na het eten gingen we weer op weg. De jongens en ik wisselde elkaar af tijdens het rijden, zodat ieder van ons een kans kreeg om te slapen. Een dag voordat we aankwamen in het dorp boekte ik een motelkamer. Zodat we alle drie voldoende rust kregen, ik ging als eerste de badkamer in en ik bekeek mijn uiterlijk. Er was alweer uitgroei te bespeuren in mijn haar, de blonden plukken kwam nu zwarte haren door. Ik keek naar het doosje haarverf voor mijn neus. Het was rood, het meest lelijke kleur die ik ooit had gezien. Ook had ik nieuwe kleur contactlenzen. Want de blauwe waren niet goed meer. Ik zuchtte en begon met verven. Na een uurtje was ik klaar en ik kwam de badkamer uit. De jongens keken me met open mond naar me. ,, April, rood staat je goed.’’ Kyle kwam naar me toe en zijn hand ging naar zijn half lange zwarte plukken. Ook Cole werd stil, ik zuchtte en graaide in mijn tas. Ik viste daar nog twee doosjes haar verf uit, deze gooide ik naar de jongen. ,, Jullie beurt!’’ de jongens keken beschaamd naar de doosjes, maar Cole ging als eerste aan het werk. Daarna Kyle, in de tussentijd had ik eten besteld dat ieder moment binnen zou komen. Kyle kwam onder de douche vandaan toen er op de deur werd geklopt. Ik deed de deur open en ik hapte naar adem toen ik zag wie er voor de deur stond. Met een doos met pizza’s ,,uw bestelling.’’

Ik deed een stap achteruit en de jongens kwamen achter me staan, om te zien wie er voor de deur stond. Casper keek ons onzeker aan, na een paar seconde deed ik een stap naar voren en trok hem naar binnen. Cole sloeg de deur dicht toen ik Casper in een stoel drukte. Ik ging voor hem staan met mijn armen over elkaar geslagen. ,, Hoe heb je ons gevonden?’’ ik keek hem door dringend aan. O god wat was ik blij om hem te zien. Maar een zekere angst bekroop mijn hart. Hij zei niets en wees naar de munt. Mijn hand greep er naar ,, Zolang jij die om hebt kan ik je overal vinden.’’ Kyle kwam naast me staan ,, weten de andere dat je hier bent?’’ Casper schudde zijn hoofd ,, dat wil ik graag zo houden, voor je zus.’’ Tranen sprongen in mijn ogen. Tranen van geluk en liefde. Hij was hier voor mij, maar ik wist dat hoe langer hij hier bij mij bleef. Hoe meer gevaar mijn broers liepen. Ik werd duizelig, ik wist niet waarom. Misschien van de last die op mijn schouders hing, of van het gebrek aan slaap.

Ik zakte door mijn benen, alle drie vlogen ze naar me toe. Ik zag de bezorgdheid in hun ogen ,, April’’ Casper kwam in mijn gezichtsveld en hij keek diep in mijn ogen ,, Rust, ik zal over jullie waken.’’ Ik wilde iets zeggen maar woorden bleven steken in mijn keel. Het beeld van de jongens werd langzaam wazig en later vielen mijn ogen dicht. Ik hoorde hun stemmen en vooral die van Casper toen hij mijn broers toesprak. ,, April moet echt rusten, als ze dat niet doet.’’ Hij ging niet verder. Ik voelde mijn lichaam branden, het was als of ik brand stond. Ik voelde de zweet op mijn voorhoofd ontwikkelen. Ik voelde dat ik werd opgetild en op een bed werd neer gelegd. ,, Jullie zus is al vier maanden op de vlucht. Ze is blijkbaar telkens blijven door gaan. Ook toen jullie moeder.’’ Weer ging hij niet verder. Kyle nam het over ,, Morgen zou ze meegaan naar onze eerste dag op school en daarna zou ze gaan werken .’’ niemand zei iets meer of ik was te ver weg om nog iets te horen, wie zal het zeggen. Want ik wist het niet meer.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 12

wo apr 12, 2017 8:11 pm

Toen ik weer wakker werd, was ik in een vreemde kamer. Ik kwam overeind en keek verbaasd om me heen. Casper zat naast mijn bed, met zijn hoofd op zijn borst rustend. Ik sloeg de dekens van me af en stond voorzichtig mogelijk op. Mijn benen waren nog een beetje wiebelig maar ze lieten me niet in de steek. Ik draaide me om en zag dat Casper niet was bewogen. Ik had zijn uiterlijk meerdere malen gade geslagen op school. Maar nu kon ik de kleine details zien, zijn zwarte haren die nog nooit een borstel heeft gezien. Bewogen op en neer als zijn hoofd een klein beweginkje maak. Zijn blanke huid leek te glinsteren in het maanlicht, die door het raam waar hij bij zat scheen. Onder zijn T-shirt kon ik zijn spieren zien aanspannen en verslappen met iedere ademhaling. Hij had echter de zelfde kleren aan toen ik hem die andere avond in het motelkamer had gezien. Net voordat ik buitenwesten raakte, ik voelde mijn wangen rood worden bij de gedachten.

Ik liep naar de deur en deed deze zo zachtjes mogelijk open. Dit was echter onmogelijk want de deur kraakte hevig. Snel draaide ik me naar Casper om maar die was er niet wakker van geworden. Ik haastte me de kamer uit en ging opzoek naar de badkamer. Deze was niet moeilijk te vinden want het huisje waar ik me bevond was niet erg groot. Ik stapte daar naar binnen en deed de deur achter me op slot. De badkamer was net als de rest van het huis niet groot. Op een zekere 10 vierkante meter bevond zich een douche, toilet en een wastafel. Onder de wastafel bevond zich een kastje, ik opende het kastje en vond daar wat zeep en handdoeken. Ik deed het kastje weer dicht en kwam omhoog. Toen ik weer recht opstond keek ik in de spiegel en ik hapte naar adem. Mijn handen gingen naar mijn gezicht. Deze was verschrikkelijk ingevallen, onder mijn bruine ogen hingen zwartblauwe wallen. Mijn altijd al bleke huid was nog bleker en ook dof. Onder mijn neus hing wat blauws en toen mijn vingers het aanraakte merkte ik dat het gedroogd bloed was.

Terwijl ik naar mezelf keek vulde ik mijn maag draaien. Ik rende naar de toilet, ging op mijn knieën zitten en mijn maag inhoud hoewel ik niet veel had kwam naar buiten. Ik gooide het in het toilet en ik keek er naar. Tussen de smerige smurrie was ook bloed te vinden. Er werd op mijn schouder getikt en ik draaide me om. Cole stond achter me met een glas water, ik pakte hem aan en stond op. Ik zag Cole naar me toe buigen en ik hoorde het water stromen. Ook hoorde ik de klep van de toilet bril dicht slaan. Ik ging er op zitten en dronk het water ,,hoelang?’’ Cole keek me verbaasd aan. ,, Hoelang wat?’’ ik fronste ,, Hoelang heb ik nog?’’ Cole schoot in de lach ,, Je gaat hier niet dood aan, zus.’’ Ik probeerde een glimlachje op mijn gezicht te toveren, het mislukte echter toen ik mijn maag weer voelde draaien. Ik sloeg mijn hand voor mijn mond maar er gebeurde niets. ,, Het voelt anders wel zo.’’ Cole pakte mijn arm en trok er aan. Met lichtte tegenzin liep ik met hem mee. Opeens ontmoette de geur van gebakken bacon mijn neus, mijn maag vond de geur die ik normaal verwelkomde niet echt prettig. Cole duwde me in de stoel aan de keuken tafel. In de keuken zag ik Kyle aan het werk. Cole liep naar hem toe, ik hoorde ze fluisteren. Even later kwam Kyle de keuken uit, in zijn hand had hij een kommetje vast. Deze zette hij op tafel, ik keek ernaar en het kommetje was gevuld met yoghurt. Uit zijn achterzak viste hij een lepel. ,, eten zus.’’

Met tegenzin nam ik een hap. Ik had eigenlijk verwacht dat mijn maag het voedsel meteen zou verstoten, maar het verwelkomde het juist. Net toen ik een nieuwe hap wilde nemen, kwam Cole de keuken uit met in zijn handen drie borden. ,, Kyle, kan jij loverboy halen’’ Kyle knikte en verdween uit mijn zicht. Ik hoorde wat gestommel en gerommel, niet veel later kwamen Kyle en Casper de eetkamer binnen. Casper bevroor toen hij mij zag, hij toverde een waterig glimlachje op zijn gezicht. Ik keek hem aan en ook hij had wallen onder zijn ogen. Deze had ik nog niet gezien, toen hij zat te slapen. Cole was al bij me gaan zitten en zag ook wat ik zag. ,,Casper, je weet dat er ook een bank is.’’ Casper trok een verveeld gezicht, ook hij ging zitten en at zijn ontbijt. Iedereen keek elkaar vanuit hun ooghoek elkaar aan.

Mijn kommetje was half leeg en ik was de stilte zat. Ik liet mijn lepel met een luide kling, in het kommetje vallen. ,, oke wat is er aan de hand?’’ de jongens keken ieder naar hun bord. Kyle was de eerste die zijn keel schraapte. ,, je bent bijna 4 weken van de kaart geweest. Het had niet veel geduurd of we hadden je naar het ziekenhuis gebracht.’’ Ik keek naar mijn kommetje, dus daarom zag ik er zo ziek uit. Ik was ook ziek. ,,waar zijn we nu?’’ Dit keer antwoordde Cole ,, Dorpje in het zuiden. Vlakbij de grens van Amerika.’’ Ik knikte ze hadden mijn plan dus opgevolgd. Ik pakte mijn lepel op en at verder. ,, Ik had je werk in de diner over genomen in het vorige dorpje. Wees echter blij dat jij daar niet werkte. Heel veel andere serveersters werden daar lastig gevallen. Hier werk ik bij een tankstation en de jongens werken elk bij een carwash. Naar school gaan, is hier niet echt een optie. Dus krijgen de jongens via internet lessen.’’ Casper klonk zo zakelijk en kil dat ik voelde dat er nog iets was. ,, Jagers zijn in de beurt.’’ Casper knikte ,, het is goed dat je wakker bent want we moeten nu echt gaan. We gaan nu noord west, naar de kust.’’ Ik knikte ergens bekroop me een angstig gevoel. Ik schudde het van me af. Het kommetje was nu leeg en ik ging onder de douche. De jongens pakte ondertussen alles in.

Toen ik onder de douche vandaan kwam kleden ik me snel aan en we stapte in de auto’s want Casper had zijn eigen auto, niet degen die ik gejat had maar een tweedehandsje. Ik ging natuurlijk in mijn eigen auto op de achterbank, want de jongens hielden me echter tegen toen ik op de bij rijders stoel wilde gaan zitten. We waren weer bepakt en bezakt. We stopte twee keer om de laatste salarissen op te halen. Daarna gingen we opweg.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 13

wo apr 12, 2017 8:14 pm

We kwamen twee weken later aan in het dorp, aan de west kust. Toen we uitstapte op het dorpsplein, kwam er een schok bij me binnen. Ik draaide om mijn as, ik kende het hier ergens van. Kyle en Cole waren niet zo gechoqueerd als ik. We liepen met zijn vieren naar een gigantische gebouw, het schoolgebouw. Meteen toen we binnenstapte kreeg ik een raar gevoel binnen. Ik was al een maanden niet meer in een school gebouw geweest, maar ik was hier niet voor mezelf we waren hier voor Kyle en Cole. Een man in pak kwam met grote stappen naar ons toe. Hij stak zijn hand uit ,, Welkom meneer Card.’’ Hij schudde de hand van Casper en toen draaide hij zich om naar mij ,, En mevrouw Card, natuurlijk.’’ Ik gaf hem een glimlach en hij wuifde dat we mee moesten komen. We liepen met hem mee terwijl de man door sprak over hoe goed de school wel niet was. Toch bekroop me het gevoel dat ik deze gangen eerder gezien had. We kwamen aan in het kantoor van directeur en wij (Casper en ik ) mochten plaats nemen in de stoelen tegen over het bureau. Kyle en Cole op de bank tegen de muur.

De directeur vertelde over de gedragregels en hoe ze dingen hier aanpakte. Hij overhandigde de jongens hun rooster en ze mochten naar hun klas. Ook Casper en ik stonden op en schudde de directeur de hand. Ik draaide me en liep naar de deur van het kantoor. Ik deed deze open en stapte naar buiten. Ik wilde omdraaien om te kijken waar Casper bleef toen mijn aandacht door iets werd gevangenen. Een grote vitrine met bekers en foto’s. Ik liep er naar toe, Casper en de directeur kwamen naast me staan. ,, Ja, Mevrouw Card dit zijn alle prijzen die deze school heeft gewonnen. Sinds we zijn opgericht. Met de foto’s van de teams die ze gewonnen hadden. Mijn ogen schoten over diverse prijzen en foto’s. Opeens hoorde ik Casper naar ademhappen. Ik keek naar hem en hij zag dat ik keek, hij wees naar een foto die tegen een gigantische beker stond. Ik keek naar de foto en zag waar ik naar zocht. Een bevestiging van mijn gevoel. Op de foto stonden mijn ouders. ,, Ah ja, het Football team. Met Dianta Arrow als enige vrouwelijke deelnemer.’’ Ik toverde een kleine glimlach op mijn gezicht, dat was typische iets voor haar. ,, Het was een glorieuze overwinning. Ik zelf zat in het team. Arrow, Steel en Card waren de sterspellers.’’ Casper en ik draaide ons naar hem om ,, U zei Steel.’’ Casper keek nu onderzoekend naar de foto ,, Mijn hemel.’’ Ik zag hem nu ook, hij stond naast mijn moeder aan de andere kant stond mijn vader. ,, Arrow, is getrouwd met Card, Terwijl Steel een oogje op haar had. Die drie zijn met hevige ruzie uit elkaar gegaan.’’ Hij zuchtte ,, Niet veel later verhuisde Steel en familie Card kreeg binnen een jaar hun eerste kind.’’ Ik glimlachte bedroeft ,, en twee zonen, twee jaar later. Maar nadat de jongens geboren waren verhuisde de hele familie.’’ Ik zag de directeur knikken ,, Hoe weet u dit.’’

Ik gaf de directeur een glimlach en opnieuw een hand ,, Mijn naam April Card.’’ De man hapte naar adem, hij wees naar me ,,April, dit meen je niet.’’ ik knikte . Hij sloeg zijn hand voor zijn hoofd ,, Maar waar zijn Dustin en Dianta dan?’’ ik keek naar mijn voeten ,, Mijn vader kwam na een paar maanden geleden om na een auto ongeluk en mijn moeder was ziek.’’ Tranen branden achter mijn ogen, Casper sloeg een arm om me heen. ,, Mijn naam is trouwens geen Card, April en ik zijn nog niet getrouwd. Mijn naam is Casper Steel, zoon van Geoffery Steel.’’ De man keek van Casper en naar mij. ,, jullie maken een grapje?’’ maar we schudde allebei onze hoofd. De man liep naar zijn kantoor en deed de deur dicht. Door de dichtte deur hoorde we hem schreeuwen. Casper en ik keken elkaar aan en haalde onze schouders op. We liepen met zijn tweeën terug naar de auto’s en reden naar het gehuurde huis. Toen we daar stil stonden leek het voor mij, net alsof ik naar een vervaagde foto keek. Ik slaakte een klein kreetje en rende naar binnen. Ik rende meteen de trap op naar de kamers. Bij de kamer links naast de trap, gooide ik open en ik deed een stap naar binnen. Ik draaide me rond en ging toen op het kinderbedje zitten dat in de kamer stond. Mijn hand ging over de kussen, Casper kwam de kamer binnen. ,, April wat is er.’’ Tranen stroomde over mijn wangen en ik keek naar hem ,, Dit is het huis van mijn kindertijd.’’ Nu kreeg hij een begrijpende blik in zijn ogen. Voor iemand zoals hij had hij zijn jonge jeugd niet zo vaak gereisd. Maar ik had het hele land al gezien in mijn al achttiende levens jaar. ,, Casper ik wil hier niet meer weg. Als de jagers hier komen moeten mijn broers de boot nemen naar europa. Daar zijn ze veilig. Maar ik wil en kan niet meer.’’ Casper kon enkel en alleen maar knikken.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 14

wo apr 12, 2017 8:15 pm

Met zijn tweeën ruimde we het huis in. Er waren genoeg kamer om iedereen van een eigen kamer te voorzien. Toen Kyle en Cole thuis kwamen , stond alles op zijn plek ook het avond eten. Aan tafel vertelde ik de jongens wat ik had ontdekt. Ik keek naar Casper en hij wist dat ik wat voor de jongens achterhield. Ik was klaar om mijn leven op te bouwen hier in deze stad. Nadat ik ziek ben geworden, heb ik mijn kijk op de wereld veranderd. Ik wilde meer dan alleen maar leven, ik wilde me leven delen. Maar ook hier in dit dorp het leven laten.

De avond vorderde, Kyle en Cole hadden huiswerk gekregen en zij gingen deze in hun nieuwe kamers maken. Casper en ik deden de afwas, in stilte. Ieder van ons in eigen gedachten, opeens was Casper het zat ,,waarneer ga je ze vertellen dat ze jou moeten achter laten.’’ Ik keek Casper recht aan en haalde mijn schouders op. ,, liever op het moment.’’ Van frustratie gooide hij de handdoek neer. ,, wat dacht je van mij?’’ ik liep naar hem toe en omhelsde hem ,, Ik kan jou niet dwingen.’’ Ik voelde hem aanspannen, we waren nooit intiem geweest. Maar ik kon hier wel aan wennen. Hij ontspande langzaam en omhelsde me ook ,, Ik laat jou hier niet alleen. Ook al staat mijn vader voor mijn neus.’’ Tranen vormde in mijn ogen. Ik knikte enkel want ik kon mijn stem niet vertrouwen. We lieten elkaar los en richtte ons weer op de afwas.

Ik ging na de afwas onder de douche terwijl Casper beneden ging zitten. Hij zocht wat op de laptop en hij wilde niet dat ik wist wat. Na de douche keek ik weer in de spiegel mijn haar had zijn natuurlijke kleur weer terug en de bleke zieke verschijning was bijna van mijn gezicht verdwenen. Dat was maar goed ook want morgen begon ik aan mijn nieuwe baan als serveerster in de diner. Casper was er erg op tegen geweest na zijn ervaring, maar ik had hem verzekerd dat ik niet over me heen liet lopen.

Ik liep naar mijn kamer dat tevens ook mijn oude kamer was. In de kasten hing nu mijn kleding en op de grond naast het kinderbedje lag er een matras op de grond. Met een zucht ging ik op het matras zitten. Zuchtend keek ik om me heen, dit was de kamer uit mijn dromen van het verleden. De sleutel van mijn toen zo onbezorgde jeugd. Als ik mijn ogen deed hoorde ik de geluiden en de stemmen van mijn ouders. Ik ging op het matras liggen en krulde me op tot een bal. Het was te pijnlijk om daar aan te denken, maar het bracht ook een zekere troost met zich mee. Ik huilde zachtjes zodat niemand anders het kon horen. Toch hoorde ik niet veel later voetstappen voor mijn deur. De deur ging open en de voetstappen kwamen naar het matras. Ik voelde een gewicht op het matras zakken, ik keek op en zag Caspers blauwe ogen die me vol medelijden aankeken. Zijn hand ging naar mijn ogen en met zijn duim haalde hij de tranen uit mijn ogen. ,, hoelang ben je van plan om sterk te blijven?’’ ik schoof naar hem toe en keek hem aan. ,, Het is geen optie voor mij om zwakte te tonen.’’ Het was een smoesje dat angstvallig veel op de waarheid leek. Casper sloeg zijn armen om heen en ik liet al mijn angst eruit.

We vielen in elkaars armen in slaap, voor het eerst sinds maanden voelde ik me echt veilig. Ook al was dit niet meer dan een illusie, toch putten ik er troost uit. De volgende ochtend werd ik wakker met mijn hoofd op zijn borst. Ik hief mijn hoofd op en zag dat zijn ogen al open waren. ,, Dank je.’’ Hij glimlachte en zijn blauwe ogen fonkelde van geluk. Ik wilde mezelf van hem af duwen want ik moest mezelf klaar maken voor mijn werk. Maar hij liet me niet gaan, zachtjes hees hij me naar boven. Tot mijn gezicht op gelijke hoogte was als de zijne. Heel langzaam kwam hij dichterbij en gaf met zijn lippen een kus op de mijne. Opeens zwaaide mijn deur open en kwamen Kyle en Cole binnen. Ik verbrak de kus en schoot overeind. Keek de jongens giftig aan ,,jullie hebben een seconde om deze kamer te verlaten. Anders mogen jullie naar school lopen!’’ de jongens schoten in de lach en ik eigenlijk ook. Ik voelde me nu een normale zus en niet hun moeder meer. Ze waren sinds ik ziek was geworden, volwassen geworden en het begon van hun af te stralen. Ze verlieten de kamer nog steeds lachend. Ik stond op en liep naar mijn kleding kast. Casper stond ook op en verliet de kamer, zodat ik me kon omkleden. Ik was snel klaar en rende naar beneden. Op de trap kwam de geur van gebakken eieren mijn neus binnen en mijn maag reageerde daar op. Kyle,Cole en Casper zaten al klaar om te ontbijten en ik ging met een glimlach bij hun zitten.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 15

wo apr 12, 2017 8:17 pm

Nadat ik de jongens af had gezet op school ging ik naar de diner er tegenover. Ze zaten al op me te wachten ,, April welkom, fijn dat je gekomen bent.’’ Er werd me uitgelegd wat ik moest doen. Ik moest de diner klaar maken voor de middag drukte, dat was als de school uit was. Ik knikte en ging aan het werk, ik maakte de tafels schoon, vulde de suiker en zout vaatjes aan en zetten een verse pot koffie. Niet veel later kwamen Kyle en Cole de diner binnen zetten ,, He zus, alles goed.’’ Ik glimlachte naar hun en gooide een theedoek naar Cole’s hoofd ,, Ga je klaar maken.’’ Hij ving behendig de theedoek uit de lucht en hij ging achter de toonbank staan. Hij pakte een schort en deed deze om. Kyle verdween naar achteren, want hij was de nieuwe koksmaatje. Dat hield in dat hij de afwas mocht doen. De jongens waren nog maar net binnen, toen een hele stroom aan tieners de diner binnen. Ze gingen als robots aan hun tafeltje, ik keek naar Cole die me een knikje gaf. Ik liep naar de eerste tafel en nam hun bestelling op.

Niet veel later volgde Cole me met de bestelde drankjes, ik nam de volgende bestelling op en Cole bracht de drankjes. Zo gingen we door, de andere serveerster leverde constant het bestelde eten af. Mijn dienst zat er bijna op en ik ging even naar het toilet toen ik de gang in. Werd mijn oog gevangen door een foto. Ik bleef staan en keek naar de foto. ,, Krijg nou’’ ik kwam niet verder mijn baas kwam ook de gang binnen. Een mollige vrouw, met haar haren strak naar achteren gebonden. Ze keek ook naar de foto en ze toverde een glimlach op haar gezicht ,, Dat is Dianta Arrow, mijn beste vriendin toen we nog op school zaten.’’ Ze keek van de foto naar me ,, je lijkt in veel opzichten op haar.’’ ik glimlachte ,, Dat mag ik hopen.’’ De vrouw zuchtte ,, Ze vertrok zomaar van de ene dag op de andere. Zij met die Card jongen en haar drie kinderen.’’ Bij die woorden keek ze zeer bedenkelijk, ze keek van de foto naar mij ,,ik had de hoop, dat ze ooit weer binnen zou komen. Samen met haar gezin.’’ Ik sloot mijn ogen. Ik keek de vrouw aan ,, Het spijt me te zeggen, maar die dag zal nooit meer komen.’’

De vrouw keek me nu heel lang aan ,, Zeg dat niet.’’ Ik voelde tranen branden achter mijn ogen. Ik knikte langzaam ,, Ze werd ziek en niet veel eerder is die jongen van Card, omgekomen in een auto ongeluk.’’ De vrouw deed een paar stappen naar achteren ,, Hoe weet je dit?’’ Ik deed een stap naar voren ,, Die jongen van Card was mijn vader en Dianta Arrow was mijn moeder. Ook die van Kyle en Cole.’’ De vrouw sloeg haar hand voor der mond. ,, Harold zei al dat je in de stad was. Alleen had ik nooit verwacht om je hier te zien.’’ ik knikte en draaide me om naar de toilet. Ik was al heel snel terug, Casper zat aan een van de tafeltjes, ik gaf hem een glimlach en liep naar hem toe ,, Kan ik u koffie inschenken meneer?’’ hij gaf me een glimlachje en knikte ,, Dat zou lekker zijn, Juffrouw Card.’’ Ik draaide me om en ging een kopje pakken met de koffie pot. Ik schonk het in en ging verder met de koffie pot langs de andere tafeltjes. Dat deed ik tot de pot op was en zette meteen een nieuwe. Ik liep naar Caspers tafeltje en ging bij hem zitten ,, hoe was werk?´´ hij haalde zijn schouders op, de car wash waar hij werkte was nog geen twee straten verder op. ,, moet je horen ik heb wat ontdekt.’’ Ik hing meteen aan zijn lippen ,, Onze vaders werkte beide bij die car wash en ze waren de beste vrienden toen. Als ik mijn baas moet geloven.’’ Ik keek bedenkelijk ,, mijn moeder werkte hier.’’ Casper keek me verbaasd aan. Cole stond aan onze tafel en hoorde wat ik zei ,, wat zei je April, werkte mamma hier?’’ ik knikte ,, en pappa werkte in de car wash samen met jager Steel.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 16

wo apr 12, 2017 8:18 pm

We zaten aan de keukentafel en we hadden net alles aan Kyle en Cole verteld. Die vol verbijstering naar onze ontdekkingen hebben geluisterd. Maar toen Casper zijn ontdekking vertelde over pappa bevriend was met een jager. Schudde ze allebei hun hoofd, maar ik vulde zijn verhaal aan met wat we hadden gehoord van de directeur. ,, er klopt hier iets niet, waarom zou hij zijn twee vrienden doden.’’ Kyle had natuurlijk gelijk er klopte echt iets niet. ,,technische gezien heeft hij ze niet vermoord.’’ Hij werd stil en ik ook, met deze woorden vertelde hij dus dat hij ook mijn vader van deze wereld had geholpen. ,, Was hij bang?’’ ik keek Casper aan. ,, Ik wel, mijn vader had letterlijk een pistool op me gericht staan. Je vader vertelde tegen mijn vader ,dat hij niet zo raar moest doen. Maar toen mijn vader het pistool niet liet zakken. Liep hij zelf in mijn mes. Ik heb nog steeds rillingen als ik er aan denk.’’ Ik knikte zo ken ik mijn vader, hij zou alles doen om Casper te beschermen. Als hij het had gekund had hij hem zelfs deze ervaring bespaard.

De jongens gingen naar hun kamers, om aan hun huiswerk te werken. Casper deed de afwas en ik ging op internet zoeken, naar meer dingen over onze ouders. Wat ik daar vond verbaasde me ,, Casper!’’ Casper rende naar me toe en keek over mijn schouder mee. Op het beeldscherm stond een jaarboekfoto van High school sweet hearts, op die foto stonden mijn moeder en zijn vader. Ik keek naar hem en hij werd bleek. Kyle en Cole hadden me horen schreeuwen en ook zij kwamen kijken. ,, is dit een grap.’’ Ik schudde mijn hoofd. ,,Dit is echt, het rare is dit artikel een jaar later.’’ ik klikte een andere pagina aan het was verlovingsaankondig deze keer stonden de namen van mijn ouders erbij. Ik wees naar het kopje Best Man daar stond Jager Steel. Ik keek naar de jongens en zei waren ook met stomheid geslagen. Ik liep naar mijn kamer en pakte een fotoalbum. Ik liep naar benden en ik begon erin te bladeren. Ik ging bij de andere zitten ,, Dat is het trouw album van pap en mam’’ ik knikte ,,deze heb ik uit mamma’s kast gepakt voordat pap me meenam. Ik wilde terug bladeren naar haar.’’ we kwamen bij de groepsfoto en daar zocht ik naar het gezicht van Jager Steel. Maar nee hij was er niet bij. ,, Er is wat gebeurt tussen hem en mijn ouders tussen de verloving en de trouwdag.’’ Casper knikte.

Iedereen maakte zich klaar om te gaan slapen. Casper stond in mijn slaapkamerdeur naar me te kijken, toen ik mijn matras op klom. Ik glimlachte naar hem, het gaf me een vreemd gevoel toen ik mijn moeder en zijn vader zag in de foto. Ik had een tijdje naar die foto zitten staren en na een aantal keer knipperen zag ik mezelf met hem staan. Ik wuifde naar hem en hij kwam juist de kamer binnen in plaats van dat hij weg liep. ,, mag ik vanavond, bij jou. Gister avond was de eerste keer dat ik niet geplaagd werd door een nachtmerrie. ‘’ ik knikte en sloeg de dekens voor hem opzij. Hij klom het matras op en kwam naast me liggen. Ik legde mijn hoofd op zijn borst en ik hoorde zijn hart die steeds sneller ging kloppen. ,, weet je wat ik vind, waarom laten we geschiedenis niet herhalen?’’ Ik bewoog mijn hoofd, om hem aan te kijken. ,, wat bedoel je?’’ hij keek me heel verliefd aan ,,we wonen al samen en we voeden jou broertjes op, waarom trouwen we niet?’’ ik drukte me omhoog en ik glimlachte naar hem ,, Weet je dat ik op die vraag zit te wachten, sinds het moment dat ik je zag?’’ hij glimlachte ,, is dat een ja?’’ ik knikte hevig, zo hevig dat mijn nek pijn begon te doen. Ik bukte naar voren en kuste hem, hij kuste me ook terug.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 17

wo apr 12, 2017 8:20 pm

De volgende weken verliepen hetzelfde, Kyle en Cole gingen naar school, nadat kwamen ze werken in de diner. Er waren wel een paar dingen anders, Casper en ik gingen aan het einde van de maand langs het gemeente huis. Daar vroegen we onze ondertrouw aan, ook ging ik langs de bruidswinkel om jurken te passen. Ik ging daar in mijn eentje heen aangezien ik geen vrouwelijke mensen kon bedenken die met me mee wilden.

De vrouw van de winkel glunderde helemaal toen ik de zaak binnenkwam. ,, Hallo, jij moet de dochter van Dianta zijn?’’ ik knikte verlegen ,, Maak je maar geen zorgen ik was haar bruidsmeisje voor haar bruiloft en ik zal je helpen om de juiste keuze te maken.’’ Ik knikte en ze leidde me naar achteren. Ik paste wel tien verschillende jurken, tot ik een jurk aanhad die mijn de adem benam. De vrouw die me hielp knikte goedkeurend ,, ik weet zeker dat je moeder deze prachtig had gevonden.’’ Ik keek naar mijn spiegelbeeld en knikte ,,kan hij alleen wat breder worden gemaakt?’’ de vrouw keek me verbaasd aan. ,, Tuurlijk, maar jij hebt dat niet nodig meisje.’’ Ik gaf haar een glimlach ,, toch zou het fijn zijn. Het liefste rond de buikgedeelte.’’ Er ging een lampje bij de vrouw branden. Ze bracht haar hand naar haar mond. Ze slaakte een kreetje en ze knikte ,, ik zal er voor zorgen, weet je bruidegom het ook.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, nog niet.’’

Ik stapte de winkel uit en daar stond Casper op me te wachten. ,,iets gevonden?’’ ik knikte en hij glimlachte van oor tot oor. De vrouw van de winkel kwam naar buiten rennen. Met mijn tas in haar handen ,,liefje je vergeet wat!’’ toen ze Casper zag verstijfde ze ,, O, oké’’ ze keek van mij naar hem ,, het lijkt wel als of ik weer op school zit. Hij lijkt precies op Geoffery Steel je moeders vriendje. Hij bedroog haar door met een andere vrouw in bed te duiken. Vreemd genoeg stond je vader meteen klaar om haar te troosten.’’ Ze zuchtte en wilde de winkel weer in lopen toen Casper zijn keel schraapte ,, kunt u ons meer vertellen, Geoffery Steel is namelijk mijn vader.’’ De vrouw slaakte een kreetje ,, Dat meen je niet?!’’ Hij knikte en de vrouw liep naar hem toe, ze pakte hem bij de arm en trok hem naar binnen. Ik liep achter hun aan, ze liep naar haar kantoortje en riep wat tegen haar assistent. In het kantoor duwde ze de deur dicht en Casper in een stoel. Ik gaf hem een glimlach en ging in de stoel ernaast zitten.
De vrouw ging op haar bureau zitten ,, dus dit is een Steel en Arrow bruiloft?’’ ik schudde mijn hoofd ,, een Steel en Card.’’ De vrouw wuifde mijn woorden weg ,,wist je dat jou vader best men zou zijn op de bruiloft van haar ouders?’’ Casper knikte ,, maar hij was niet op hun bruiloft, we vroegen ons af wat er was gebeurd.’’ Hij keek naar mij en ik knikte. De vrouw keek opeens serieus ,, hij was er wel maar, niet op de ceremonie maar hij kwam binnen om de bruiloft te verstoren.’’ Ik keek haar niet begrijpend aan ,, maar hij was toch mijn vaders Best men?’’ de vrouw knikte ,, dat was ook zo. Tot de dag van vandaag is het me nog steeds niet bekend waarom hij opeens zo boos was geworden.’’ Ze keek naar mij ,, Niet op je moeder, maar op je vader. Op de receptie riep hij allemaal rare dingen, naar je vader en je moeder verdedigde haar kersverse echtgenoot. Maar een ding weet ik wel Geoffery is nooit over de breuk heen gekomen.’’ Casper en ik knikte, we bedankte de vrouw voor haar tijd. We liepen de winkel uit en met meer vragen dan antwoorden.

We moesten op schieten, we waren al te laat voor het taarten proeven. We renden de bakkerij in waar de bakker ons chagrijnig aan keek ,, Mocht eens tijd worden.’’ Ik gaf hem een hand ,, Mijn excuses, we werden opgehouden bij de jurken winkel.’’ De bakker knikte alsof het heel normaal was. Hij vroeg of er allergieën waren en ik gaf hem een lijst van mijn dieet. Hij keek er vreemd naar, maar toen hij de belangrijkste dingen zag tovereden hij een glimlach op zijn gezicht. ,,Ik moet jullie zo te zien feliciteren. Ik verzeker jullie dat ik alles mee zou nemen.’’ We proefde verschillende smaken taarten en we besloten om de witte chocolade taart te nemen.

Die avond zaten we aan tafel, we hadden van de bakker de restanten van de taarten mee naar huis gekregen. Zodat Kyle en Cole ook konden proeven ,, Hmmm, zus je hebt een goede smaak.’’ Zei Cole tussen twee happen door. Ik gaf hem een glimlach ,, Bedankt Cole, maar ik heb niet alleen gekozen.’’ Kyle reageerde hier op met een lach ,, We wisten dat hij smaak had, hij trouwt jou.’’ Casper schoot hierbij in de lach. Ik kon zien hoeveel hij ervan genoot, hoe mijn broertjes en ik met elkaar omgaan. ,, Jongens, ik wilde het trouwens hebben over de bruiloft. Ik wil dat jullie beide me naar het altaar brengen.’’ De jongens keken me aan of ik gek was geworden. ,,aangezien pappa het niet meer kan.’’ Ze knikte treurig, ik wist dat er een soort gemis zal zijn op mijn grote dag. Maar ik wilde de jongens ook een hart onder de riem steken. ,,Cole, jij hebt morgen middag het rijk voor je alleen.’’ Cole keek me vreemd aan ,,Wat is er aan de hand?’’ ik pakte de handen van Kyle en Cole , met mijn ogen hield ik Casper vast. ,, Niets ernstig, maar ik moet even langs de dokter.’’ Nu werden de jongens gespannen. Casper helemaal ,, Hoezo, wat is er aan de hand? Ben je ziek?’’ ik schudde mijn hoofd ,, jongens er is niets ernstig aan de hand. Juist iets moois.’’ Casper die over de tafel hing, ging weer wat dieper in zijn stoel zitten. Hij keek heel bedenkelijk toen lichtte zijn ogen op ,, dat meen je niet?!’’ ik knikte, hij stond op van zijn stoel en liep naar mij. Ook de jongens hadden door wat er aan de hand was. Ze feliciteerde me hartelijk, Casper trok me omhoog van mijn stoel en tilde me op ,, Ik wordt vader!’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 18

wo apr 12, 2017 8:25 pm

De weken veranderde in maanden, de bruiloft werd verschoven omdat ik was uitgerekend op dezelfde datum. De dag voor de bevalling was ik enkel en alleen mijn pijn aan het weg puffen. De weg naar het ziekenhuis, leek erg lang maar eigenlijk waren het maar een paar minuten. Het kindje een dochter werd niet snel daarna geboren. Casper en ik waren in de wolken, zo ook Kyle en Cole. Die al ruzie maakte wie hun nieuw geboren nichtje het meest mocht verwennen. ,, Hoe mag de kleine heten’’ vroeg de zuster vriendelijk. Casper en ik hadden honderden namen bedacht en door gestreept. Maar een naam bleef me altijd bij en hij was perfect ,, Destiny’’ de zuster knikte en ik keek naar de heren, die goedkeurend knikte.

De bruiloft kwam ook steeds dichterbij en dat betekende twee keer per week sporten, zodat de zwangerschap kilo’s er sneller van af waren. Ik liep naar mijn werk in plaats van dat ik de auto pakte. Het betekende ook dat ik op mijn werk steeds vaker gestoord werd met telefoontjes over het feest. Mijn baas vond het echter niet erg, zolang ik de gesprekjes kort hield.

De dag van de bruiloft was aangebroken, Casper had voor het eerst sinds maanden in een andere kamer geslapen. Hij had voor de zekerheid Destiny meegenomen, zodat ik mijn rust zou krijgen. Ik werd gewekt door opgewonden kreten van het kleine meisje. Ik stond op van mijn bed (die Kyle en Cole gekocht hadden van hun salaris), gooide een badjas over mijn pyjama en ging naar beneden om te ontbijten. Casper stond in de keuken wentelteefjes te bakken, terwijl Kyle gekke bek zat te trekken naar Destiny. Ik glimlachte toen ik het zal, Cole zat op de stoel er naast en hij keek met een verbaasd gezicht naar zijn broer ,, Gaat alles wel goed met je?’’ Kyle hield de gekke bek aan en knikte hard ,, Prima.’’ Ik wilde naar de tafel lopen, toen er op de voordeur geklopt werd. De jongens keken op maar ik gebaarde dat ik wel ging. ,, Kyle, hou op met die gezichten voor je haar bang maakt.’’ Riep ik naar hem en zag net voordat ik de kamer uitliep een zuur gezicht mijn kant op.

Ik deed de voordeur open en hapte naar Adem. ,, Casper pak Destiny en rennen!’’ Er klonk gekletter in de keuken en ik hoorde hou Destiny huilde. Intussen keek ik naar degene voor de deur strak aan, het was jager Steel. Kyle en Cole kwamen de gang in gehold, gevolgd door Casper met Destiny op zijn armen. ,, Is dat haar?’’ hoorde ik een vrouwenstem roepen. Ik trok een wenkbrauw op en zag dat Caspers moeder, zijn vader opzij beukte. Ik deed een kleine stap opzij en liet haar naar Destiny gaan ,, Mam? Wat doe jij hier? Samen met hem?’’ Hij knikte naar zijn vader. Zijn moeder keek hem aan ,, Ik wilde mijn kleindochter zien.’’ Ik keek haar verbaasd aan, terwijl ik jager Steel nog steeds de toegang weigerde. ,, Je vader, werd gebeld door ene Daisy, wat een vriendin van hem was vroeger en zij vertelde ons dat je vader bent geworden.’’ Ik vloekte Daisy was mijn baas en ik wist dat zij vroeger een oogje op jager Steel had. ,, Dat kan wel zo zijn maar hij’’ ik wees naar hem ,, Komt dit huis alleen maar binnen, met grof geweld.’’ Jager Steel wilde protesteren, maar ik keek hem door dringend aan. ,, Wat had je verwacht na de jacht op mij, mijn broertjes en dan heb ik het nog niet een s over mijn ouders.’’ hij keek naar de grond, hij had het zien aankomen. ,, Ik pieker er niet over om u dichter dan dit bij mijn dochter te laten.’’ Jager Steel keek verbaasd naar mij ,, Jouw dochter?’’ en toen keek hij naar Casper ,, Ze maakt een grapje, toch?’’ Casper schudde zijn hoofd ,, Nee, vader. Zij is mijn dochters moeder en over een paar uur mijn vrouw.’’ Zijn vader slaakte een kreet van frustratie uit. ,, Je gaat trouwen met een Heks!?’’ ik deed een stap naar voren en gaf hem een klap in zijn gezicht. ,, Als er hier een monster is, bent u het wel.’’

Het bleef een lange tijd stil, ongemakkelijk stil. ,, Geoffery, ga weg.’’ Caspers moeder klonk kalm en beheerst. Verbaast keek hij naar zijn vrouw ,, Julia’’ zij hief haar hand op ,, je bent hier niet welkom en om heel eerlijk te zijn vindt ik dat niet vreemd.’’ Ze wees naar mij ,, Dit meisje heeft je leven gered en als dank heb je haar opgejaagd, haar ouders vermoord en haar nu ook nog uitgescholden. Ze wordt straks je schoondochter.’’ Ze keek even rond ,, ik snap je gewoon niet, de Card familie is een nette familie. Altijd al geweest, mijn ouders konden over niets anders praten. Mijn leraren ook niet trouwens. Er bestonden geen aardige familie , sterveling of magiër.’' Hij zuchtte ,,niet allemaal’’ ik keek hem aan ,, u bedoelt mijn vader.’’ Hij keek me verbaasd aan ,, hoe?’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 19

wo apr 12, 2017 8:27 pm

Ik maakte een gebaar, weet je wel waar je bent. Hij leek het te begrijpen en ik deed de deur dicht. De moeder van Casper zuchtte ,, het spijt me, April. Ik wilde Caspers kleine meid zien.’’ Ik liet mijn schouders hangen. ,, Geeft niets’’ ik keek naar Casper ,, De limo is hier over een half uur. Je moeder houdt Destiny vast, de hele ceremonie.’’ Casper knikte, hij wist waar dit heen ging. Ik richtte me tot Kyle en Cole ,, Jullie gaan je reis boeken. Naar europa voor vandaag. Een half uur na het ja woord. Ook boeken die jullie tickets voor Casper en Destiny.’’ Ik zag de tranen bij de mannen op borrelen. De jongens wisten wat nu zou gaan komen. Ook Caspers moeder wist waar dit naar toe ging ,, Ik zal je beschermen tot het allerlaatste moment’’ ik schudde mijn hoofd. ,, U, zal me meer helpen. Als u met ze meegaat en mijn dochter opvoed.’’ Zijn moeders lip begon te trillen ,, Dit betekend jou dood.’’ Ik keek haar strak aan en knikte.

De limo toeterde, toen hij voor de deur stond. Caspers moeder had me in mijn jurk geholpen en had mijn make-up gedaan. We liepen met zijn tweeën naar beneden waar de heren al met Destiny te wachten. Ik keek hun om de beurt aan en ze knikte. Hun koffers zouden later opgehaald worden en al naar de haven worden gebracht. De moeder van Casper zou mijn spullen krijgen, dan hoefde ze niets nieuw te kopen. We liepen met zijn zessen het huis uit, de limo in. De bestuurder startte de motor en reed naar het gemeentehuis. Daar stapte we uit en we gingen het gemeentehuis binnen. In de trouwzaal zaten een paar dorpelingen, waar onder ook Daisy. Casper ging naar binnen, samen met zijn moeder en Destiny. Kyle en Cole stonden aan mijn zijde ,, het spijt me jongens, ik had gehoopt dat onze tijd samen langer zou duren.’’ De jongens kregen tranen in hun ogen ,, Je kan nog steeds met ons mee’’ Ik schudde mijn hoofd. ,,Dan komt hij meteen weer achter ons aan. Ik hou hem op totdat jullie weg zijn. Dan zijn jullie tenminste veilig en vrij. Hij zal namelijk nooit bedenken dat jullie naar Europa vertrekken.’’ Muziek onderbrak mijn geruststelling aan de jongens.

Beide hielden een arm van me vast. Met zijn drieën liepen we naar Casper in een langzame pas. Ik had nu geen tijd en geen hart om te denken aan het naderde afscheid. Ik wilde gelukkig zijn, ook al was het maar voor even. Casper en ik legde onze trouw gelofte af. De ambtenaar van de burgerlijke stand vertelde onze rechten en plichten, van het huwelijk. ,,Tot de dood uw scheidt.’’ Dat waren de woorden die in de lucht bleven hangen. De dood zou sneller komen dan iemand had verwacht. We liepen onder luid gejuich van de niets vermoedende dorpelingen terug naar de Limo. Ik maakte een excuus van dat ik nog iets thuis was vergeten. Dus niemand had argwaan dat wij eerst langs huis zouden gaan, om daarna nooit op het feest te verschijnen. Onderweg stopte de limo zodat iedereen behalve ik kon uitstappen om met een vlucht auto naar de haven te gaan. Ik knuffelde mijn broertjes en nam afscheid van mijn kersverse schoonmoeder. Casper en Destiny daar nam ik wat langer de tijd voor. ,, Het spijt me, nu dwing ik je toch.’’ Hij knikte en zijn met traan bestroomde wangen zeiden al genoeg ,, het is voor Destiny.’’ Ik keek naar mijn kleine meid. Die in haar vaders armen lag te slapen. Ik boog naar voren en gaf een kusje op haar voorhoofdje. Mijn hand ging naar mijn pols, naar mijn armband. Ik trok hem ervan en gaf deze aan Casper.

Hij keek me verbaasd aan ,, Het is nu van haar.’’ hij knikte en stapte in de vluchtauto. Ik stapte weer in de limo die me naar huis reed. Bij elke meter die ik van mijn geliefde verwijderd raakte, leek net alsof mijn hart weer een stukje brak. Toen de limo voor de deur stopte, was er niets van mijn hart over. Ik bedankte de Chauffeur en gaf hem een flinke tip. Hij schudde zijn hoofd toen hij het geld aannam. ,, U, bent dapper, vrouwe.’’ Ik keek hem vreemd aan en zag kleine vlammetjes in zijn ogen. Hij was een magiër. Ik gaf hem een glimlach ,, Zorg voor u en de uwen, ik zal u weder zien aan de andere zijde.’’ Hij knikte en reed weg.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 20

wo apr 12, 2017 8:29 pm

De deur stond al een open toen ik ernaar toe liep. Ik stapte met een opgeheven hoofd naar binnen. Er was echter niemand op de begaande grond. Mijn hart klopte zo hard dat ik bang werd, dat hij uit mijn ribbenkast zou springen. Opeens hoorde ik gestommel op de bovenverdieping. Ik liep langzaam naar boven, met elke stap dichterbij mijn naderende lot. Ik keek in iedere kamer maar zag niets, tot ik een licht zag in mijn slaapkamer. Mijn adem stokte, mijn moeder had verteld voordat zij en mijn vader hier kwamen wonen was dit haar ouderlijk huis geweest. Mijn slaapkamer, was haar oude slaapkamer. Ik wist nu waar Jager Steel zich bevond. Ik trok mijn hakken uit en liep op blote voeten naar mijn kamer. Ik deed de deur open en ja hoor daar stond hij, met een getrokken wapen. ,, Mag ik me even omkleden, of vermoord je me in deze jurk. Die is te mooi en te duur om te ruïneren door mijn blauw bloed.’’ Hij gebaarde ongeduldig en ik kleden me om. Ik vond het niet erg, dat hij de hele tijd keek.

Ik had me omgekleed in een normale spijkerbroek en een topje. Ik draaide me om naar Jager Steel en keek hem strak aan. ,, Zo, gaat u gang. Ik zal niet vechten, weg rennen of u op andere gedachten brengen.’’ Jager Steel keek me verbaasd aan, dit had hij niet verwacht. ,, Waar is mijn zoon, mijn vrouw.’’ ik keek hem aan ,, ze zijn buiten uw bereik.’’ Ik zag dag de verbazing plaats maakte voor ingehouden woede. Hij richtte het wapen weer op mij en schoot. Ik had mijn ogen dicht en zag de kogel niet aan komen. Ik voelde de snijdende pijn in mijn schouder eindigen. Ik gilde het uit van de pijn. ,, Waar zijn ze.’’ Door de pijn heen lachte ik ,, Wat is er, Jager? Kan je het niet hebben dat ik gewonnen heb?’’ Hij stapte naar voren en pakte mijn schouder vast. Een pijnscheut schoot door me heen. Ik klapte mijn tanden op elkaar, zodat ik niet hoefde te gillen. Tranen sprongen echter wel in mijn ogen. ,, Je hebt niet gewonnen, van uit mijn oog punt heb je verloren.’’ Ik gaf hem een waterige glimlachje ,, is dat zo, Geoffery! Volgens mij niet hoor. Je gaat me vermoorden, ja. Maar ik laat je niet weten waar mijn familie is, die informatie neem ik met me mee mijn graf in.’’ Ik zag in zijn ogen dat hij me op mijn woord geloofde, dat schokte me. ,, Je lijkt veel op haar, weet je.’’

Dit had ik echt niet verwacht, ging hij het over mijn ouders hebben. ,, ik weet dat u en mijn moeder een relatie hadden, in jullie schooltijd en dat u mijn vaders beste vriend was. U was zelfs zijn Best man.’’ Ik zag een verandering van houding in Jager Steel, van verzekerd naar geschokt dat ik dit wist. ,, Je hebt gelijk, ik was bevriend met je vader. Maar toen wist ik niet wat hij was. mijn ouders vertelde me dat net een week voor hun bruiloft. Ik was, nee ik ben er nog steeds heilig van overtuigd dat hij wat gedaan heeft om je moeder van me af te pakken.’’ Tranen liepen over zijn wangen ,, Je moeder kwam uit een jagers familie, maar door een ongeluk met een magische voorwerp kon zij de toekomst zien. Ik wist dit en toch hield ik van haar.’’ Ik knikte, maar door dat te doen voelde ik me heel duizelig. Ik verloor met de minuut bloed. Ik wankelde even op mijn benen en ging met mijn rug tegen de kast aan leunen. ,, Geoffery, doe me een lol en maak je werk af. Ik ben er klaar voor.’’
Hij keek me verbaasd aan en wist niet wat me bezielde. Maar ik wist dat het tijd was, net zoals bij mijn moeder kwamen Kyle en Cole me bijstaan bij het naderende einde. Ik kon ze zien en voelen, maar ze waren niet alleen ook Casper en Destiny stonden naast me. Ik voelde dat Casper mijn hand vast hield. Ik zag de bruine oogjes van Destiny me recht aan kijken als of ze wist wat er ging gebeuren. Tranen van geluk stroomde over mijn wangen. Ik keek naar hun en niet naar Jager Steel, die zijn pistool op mij richtte. ,, Ik zie jullie aan de andere kant.’’ Toen klonk het schot, ik vulde geen pijn. Ik voelde dat mijn hart steeds langzamer kloppen. Bij iedere slag zakte ik verder naar de grond. Ik zag dat Jager Steel, naar me toe kwam. Hij ging op zijn knieën zitten, ik keek hem dankbaar in zijn ogen. ,, Het spijt me, dit was een ruzie tussen je ouders en mij. Jij en je broers hadden hier nooit bij betrokken mogen raken.’’ Ik wilde wat zeggen, maar ik proefde de ijzeren smaak van mijn eigen bloed. Dus knikte ik enkel en alleen maar. Mijn ogen werden zwaarder en zo ook mijn ademhaling. Ik sloot mijn ogen ik dreef weg.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Drama”