Op de vlucht

Voor de nodige tranen en verdriet
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Op de vlucht

do apr 06, 2017 10:07 am

Hoofdstuk 1

Ik ben zo lang ik me kan herinneren al aan het vluchten, voor maar een ding de jagers. Deze geheimen organisatie zit achter ons aan voor maar een reden. Ik heb magische krachten. Mijn naam is April Card en dit is mijn verhaal.

,, Pap, mag ik?’’ ik hoorde een zucht ,, Nee April. Je kent de dril, geen vrienden en geen feestjes.’’ Ik kreunde ,, maar pap!’’ hij kwam de keuken in ,, Nee April’’ ik liet mijn hoofd hangen, het was niet eerlijk, waarom was ik nou speciaal. Het was allemaal niet eerlijk ,, sorry pap ik weet het, ik wenste dat ik voor één dag normaal was.’’ ik stond op van de stoel aan de keuken tafel en ik liep naar de voordeur. Ik hoorde dat hij achter me aankwam, maar ik had geen zin in een verder gesprek over hoe vereerd ik wel niet moest wezen dat ik mijn krachten had, ik voelde me al een lange tijd niet speciaal. Niet sinds de dag dat mijn ouders besloten om mij en mijn broertjes gescheiden te houden. Ik ging met mijn vader mee sinds mijn krachten het grootste bleken. Mijn moeder kreeg mijn broertjes, ik heb hun al drie jaar niet meer gezien. Ze belden me een keer per jaar en dat was op mijn verjaardag. Ik greep naar mijn tas die ingepakt naast de deur stond en opende de deur. Ik stormde naar mijn auto, ik stapte er in en sloeg de deur dicht. Ik reed van mijn huis weg, dat in de middel of nowhere stond. Dat was ook dan de enige reden waarom ik mijn eigen auto had. Ik keek nog even om en zag dat mijn vader in de deur opening stond hij had een pakje in zijn hand.

Ik draaide de auto niet om en reed snel naar school. Na een jaar zeuren mocht ik daar heen. Ik wilde normaal zijn, het liefst zoveel mogelijk. Als er dan toch op me gejaagd wordt wilde ik het leven, leven. Bij de school stapte ik uit en ik liep naar binnen. Bij binnenkomst keek ik even op het bord van jarigen, iedere leerling stond erop. Het was geen grote school, bij de datum van vandaag stond mijn naam en die van Casper Steel. De knapste jongen van de school. Ieder meisje was verliefd op hem en ik was geen uitzondering. Hij was niet alleen knap maar ook heel aardig. Ik zuchtte dat betekende taart voor de lunch. Dat was iets om naar uit te kijken. Ik liep langzaam naar mijn kluisje om mijn boeken voor vandaag te pakken. ,,en kom je vanavond ook?’’ ik draaide me om en daar stond Stella mijn beste vriendin. Ik schudde mijn hoof ,, mijn vader mompelde vanochtend iets over familie , dus geen feestje voor mij.’’ik zag haar medelijden in haar ogen. Casper had iedereen van de school uitgenodigd voor zijn verjaardag en iedereen had het er al weken over wat ze zouden aantrekken. Ik haalde mijn schouders op en liep met Stella naar de klas.

De dag verliep zoals gewoonlijk, lessen, saaie leraren, hier en daar een toets. Bij de lunch werd er voor de jarigen gezongen en werd er door de kantine dame de taart uitgedeeld. Ik zat aan mijn tafel met een groep meiden, die me allemaal een cadeautjes gaven. Vooral sieraden, tot ik een hand op mij schouder. Ik draaide me om en zag daar Casper staan. Zijn blauwe ogen fonkelde toen ze de mijne ontmoeten. Ik schonk hem een onzekere glimlach.,,He April. Alsjeblieft’’ hij duwde me een cadeautje in mijn handen. Ik opende het pakje en ik zag er een tere kettinkje met een antieke munt als hanger in. Ik hapte naar adem het was prachtig op de munt stond carpe diem, pluk de dag ,, Dank je wel Casper.’’ Hij wuifde het weg ,, Ik had eigenlijk gehoopt dat je hem zou dragen vanavond. Maar ik hoorde van Stella dat je niet kon.’’ Ik boog mijn hoofd en knikte langzaam, hij wilde weglopen ,, Casper wacht.’’ Hij bleef staan en ik pakte een pakje uit mijn tas. ,, hier’’ hij keek er bedenkelijk naar ,, Toch niet weer een pennenhouder’’ ik schoot in de lach, dat het cadeautje wat ik iedereen het afgelopen jaar had gegeven. ,, Nee, maak maar open.’’ hij scheurde het papier er van af en hield een glazen beeldje vast. Het beeldje was een jongen met een hond. Hij hield het vol bewondering vast iedereen keek ook naar het beeldje. ,, het is prachtig, dank je April.’’ Ik schonk hem een glimlach ,, hoe kom je daar aan?’’ ik keek naar beneden ,, ik heb het zelf gemaakt.’’ Dat zei ik zo zacht dat ze me niet konden horen. ,, April!’’ ik keek geschrokken naar de ingang van de kantine. Ik was voor de lunch al uit geweest. Maar omdat ik jarig ben wilde ik langer blijven. Dit had ik mijn vader gisteren al verteld. Op mijn wangen verscheen een blos van schaamte ,, Pap ik had toch gezegd dat ik op school zou lunchen.’’ Hij keek bedenkelijk en knikte dan uit eindelijk. ,, dat is waar ook.’’ Hij wenkte me mee en ik pakte mijn school tas die nu vol zat met cadeautjes. Ik draaide me om en zag Casper bij mijn vader staan ,, Gefeliciteerd met uw dochters verjaardag meneer Card.’’ Hij gaf mijn vader een hand en hij pakte deze aan ,, Bedankt’’ ik liep snel naar hem toe en ik trok hem aan zijn mouw mee.
Laatst gewijzigd door Kattenmeisje3045 op wo dec 06, 2017 2:14 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 2

do apr 06, 2017 10:30 am

,, hoe wist die jongen dat je jarig bent.’’ Ik zuchtte, we waren bij de ingang en ik wees naar het bord. ,,heb je dit dan nooit gezien?’’ hij keek er naar en schudde zijn hoofd. Hij haalde zijn schouders op en liep naar buiten naar zijn auto. ,, breng je me morgen dan naar school pap?’’ hij keek naar mijn auto en knikte. Ik ging in de auto zitten en we reden weg. ,, weet je April ik heb met je moeder gesproken.’’ Ik werd bang, hij belde anders nooit met mamma behalve als het echt dringend was. ,, ik heb haar verteld hoe jij je voelt en ze heeft gezegd dat ik je naar dat feestje moet laten gaan.’’ Ik keek verbaasd naar hem ,, dat meen je niet.’’ hij knikte ,,ik breng je er zelf naar toe en je moet even bellen als ik je moet komen halen. ‘’ ik keek hem nog steeds ongelovig aan. Ik mocht gaan, ik mocht een normale tiener zijn. We kwamen thuis aan en ik stormde de auto uit. Ik moest mijn outfit voor vanavond uitzoeken. Mijn haar doen en make-up. Ik rende het huis door naar mijn kamer en gooide mijn tas op het bed neer. Ik ruimde mijn tas uit en bekeek al de cadeautjes. Ik pakte de ketting die ik van Casper had gekregen en deed deze om. Ik opende mijn kast deur en bekeek mezelf in de spiegel. Mijn lange donkere haren zaten nu in slordige knot. Ik greep naar mijn mobieltje en toetste Stella’s nummer in.

Het ging over ,,Stella, hier’’ ik gaf een klein gilletje ,, Ik mag gaan.’’ Nu gilde Stella ook ,, oké serieus nu, wat trek je aan.’’ ik beschreef de ketting die ik van Casper had gekregen en ik hoorde Stella na denken. ,, Heb jij die zilveren jurkje nog die je van de zomer gekocht had?’’ ik wist welke ze bedoelde en ik trok hem uit de kast. Ik haalde mijn haren uit de knot en ik begon te borstelen. ,, welke oorbellen?’’ Stella zuchtte ,, als je mij niet had.’’ ik maakte haar zin af ,, was ik een ramp.’’ We lachte. ,, neem degene die ik je gegeven heb.’’ Ik draaide me om en keek ik recht in de ogen van mijn vader. ,, Pap, ik had je niet gehoord.’’ Hij schonk me een glimlach. ,, ik geloof dat ze deze bedoelt. Die met die vlindertjes?’’ ik hoorde Stella naar adem happen. Ik knikte en pakte ze aan en deed deze in mijn oren. ,, Zo ik ben klaar.’’ Maar mijn vader schudde zijn hoofd. ,, je mist dit nog.’’ Hij hield me een pakje voor. Ik pakte het aan en ik scheurde het papier ervan af. Het onthulde een zilveren armband die mijn halve pols bedekte ,, Pap, dit was oma der armband.’’ Hij knikte en ik deed hem om. hij ging op mijn bed zitten en pakte mijn telefoon ,, Stella, ze ziet je vanavond.’’ En hij drukte op het rode hoorntje. ,, Dit gebruikte je grootmoeder om haar krachten te onder drukken, toen ze je grootvader leerde kennen. Hij was een gewone sterveling en zij was bang dat hij haar anders zou afwijzen.

Ik keek hem aan en zag de verdriet in zijn ogen, drie jaar geleden waren mijn grootouders bij ons op bezoek. Mijn broertjes en ik zaten in de speeltuin voor ons huis. Mijn broertjes waren aan het dollen met hun krachten. Ik had hun meerdere malen gezegd dat ze dat niet mochten doen, maar ze luisterde niet. Mijn broertje waren een tweeling en ze hadden beide de kracht van Telekinese, dat betekend dat ze dingen konden bewegen met hun geest. Maar ze waren toen nog jong en kende nog niet het gevaar van onze krachten. Een jager die langs liep zag ons en wilde ons gevangen nemen. Mijn grootouders wilde ze tegen houden en maar werden gedood door de jager. Mijn grootvader was een gewone sterveling. Maar in de ogen van de jager was hij toch gevaarlijk. Ik probeerde ze te redden met mijn krachten, maar het mocht niet baten. Mijn krachten was het manipuleren van de elementen. Ze alle vijf vuur, water, aarde, lucht en geest. Mijn ouders namen ons letterlijk onder de arm en ze vluchtte. Mijn moeder had mijn broertjes en mijn vader mij.

Ik heb ze sinds die dag niet meer gezien. Ik voelde me altijd schuldig als ik daar aan terug dacht. Toen ik mijn vader een keer over sprak had hij verteld dat het niet mijn schuld was en ook niet die van mijn broertjes. Hij en mamma hadden de schuld op zich genomen. Ze hadden ons alleen en zonder begeleiding in die speeltuin achter gelaten. Toch had ik altijd het gevoel dat ik meer had kunnen, doen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 3

do apr 06, 2017 7:09 pm

We zaten in de auto en we reden naar het huis van Casper, we reden in stilte. Ik keek om de zoveel tijd naar de armband. Ik kon de magie van de armband zien stromen. Het was krachtig ik hoopte alleen dat hij krachtig genoeg was. Ik had soms nog steeds moeite om mijn krachten onder controle te houden. Zeker op moment waarop ik me erg onzeker voelde. We stopte voor het huis en ik nam een hap lucht. Ik keek naar mijn vader die me bemoedigend aankeek. Ik stapte de auto uit en ik zwaaide toen hij wegreed. Ik draaide me om en keek naar het huis. Het was groot, heel groot. Een trap leidde naar de deur. Ik zette mijn voet op de eerste trede en er bekroop me een akelig gevoel. Ik schudde mijn hoofd en liep door. Ik hief mijn hand naar de deurbel en ik wilde deze net indrukken toen de deur open zwaaide.

Casper stond in de deur opening. ,, je kon toch komen!’’ ik knikte, hij glunderde van oor tot oor. Hij stapte opzij en liet me binnen. Toen de deur achter me dicht sloeg, keek ik geschrokken om. Casper stond achter me en hij keek naar mijn hals. Ik wist waar naar hij keek, naar de ketting.

Ik had mijn haren in een staart gedaan, we liepen door de gangen waar verschillende kunst voorwerpen hingen. Tenminste ik hoopte dat het kunst voorwerpen waren. Het waren allemaal wapens en er hingen ook schilderijen van heksenjachten. Met elke stap werd ik meer bevangen door angst. Casper keek me af en toe aan ,, Gaat het wel?’’ ik keek hem met een waterige glimlach aan ,, Tuurlijk, wat een rare kunst.’’ Hij keek ernaar en schudde zijn hoofd. ,, Dat is geen kunst maar mijn familie geschiedenis. Mijn familie jaagt op heksen ten minste dat zijn de verhaaltjes dat mijn ouders me hebben op gehangen toen ik klein was.’’ ik deed een stap achteruit ,, Ik bedenk me dat ik niet te lang kan blijven.’’ Ik wilde me omdraaien en weglopen, maar de weg werd geblokkeerd door een echtpaar.

,, Wel, wel Casper wie is dit?’’ de vrouw keek me door dringend aan. Ik voelde haar ogen zoeken naar iets. Ik bleef echter staan, waar ik stond. ,, Dit is April, mam ze zit bij mij op school.’’ De man deed een stap naar voren, toen ik hem zag hapte ik naar adem. Dit was de jager die mijn grootouders had vermoord. ,,Vind je deze relikwieën mooi April?’’ ik schudde langzaam mijn hoofd. De man liep naar een zwaard, de kling had iets bruins over zich heen. ,, Mijn familie jaagt al jaren op heksen en tovenaars. Met succes moet ik zeggen, want er is in de hele wereld maar een familie over.’’ Ik fronste mijn wenkbrauwen. Het was mijn familie waar hij het over had. Ik greep naar mijn armband, want ik voelde mijn magie borrelen. ,, Wist je dat heksen blauwbloed hebben, in plaats van rood. Dit zwaard kwam in aanraking met een gewone sterveling. Nu is zijn kling bevuild en kan hij niet meer gebruikt worden.’’ ik deed een stap naar Casper en hij snapte de hint. ,,Pap, dat is genoeg April is een gast en we behandelen onze gasten met respect.’’ Zijn vader begon te lachen. ,, maar dat doe ik ook zoon. Mooie armband heb je daar juffrouw Card.’’ Dat was mijn teken ik moest maken dat ik weg kwam. Ik maakte me klaar om weg te rennen. Zijn vader zag het en greep mijn pols vast. ,, Laat los. moordenaar!’’ hij deed dit echter niet en hij trok me mee. ,, wat een vangst de oudste dochter van de Card familie, welke krachten zou jij hebben.’’ ik hoorde Casper achter ons aan rennen. ,, Pap, laat haar gaan. Ik zit al een jaar met haar op school, ze is geen heks.’’ Ik keek hem met een onzekere glimlach aan.

Hij zag dit en hij stopte abrupt, terwijl zijn vader me verder het huis in trok. Ik hoorde hem gniffelen ,, dat is drie jaar geleden dat ik jou zag, je bent groot geworden.’’ Hoe hadden ze ons gevonden, ik schudde mijn hoofd. Ik moest mijn vader waarschuwen. Mijn vaders kracht was telepathie en ik hoopte dat hij mijn waarschuwing zou horen. Want meneer Steel zou mijn telefoon zeker weten afpakken.

We bij een deur aan, we stopte en hij deed deze open. Hij duwde me naar binnen en hij liep met me mee. Hij pakte mijn schoudertasje en doorzocht deze, hij vond mijn telefoon en hij gaf deze aan mij. ,, bel je oude heer en zeg dat hij je moet komen ophalen. Geen rare woorden, want je bent toch wel dood.’’ Ik pakte de telefoon aan en toetste mijn vaders nummer in. De telefoon ging over en mijn vader nam op. ,,Pap, kan je me komen halen.’’ ik probeerde mijn stem zo rustig mogelijk te houden, maar hij had door dat ik gespannen was. ,, April wat is er aan de hand?’’ ik dacht snel na en dacht aan de woord dat mijn moeder vroeger gebruikte als er jagers in de buurt waren. ,, het is hier niet zo leuk als ik had verwacht. Kan je ijs voor me halen onderweg.’’ Ik hoorde hem naar adem happen en ik voelde in mijn geest dat hij contact zocht. Ik toetste hem weg en keek meneer Steel aan. ,, Hij komt zo.’’ Hij knikte en pakte mijn telefoon af.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 4

do apr 06, 2017 7:12 pm

Hij liet me alleen, maar deed wel de deur op slot. Ik draaide me om mijn as en zag dat er een raam in de kamer was. Mijn vader had eindelijk contact met me gemaakt. ,, April, alles goed met je waar is die jager?’’ tranen begonnen te stromen, want als ik wist te ontsnappen zouden ze achter mij aan komen. Ik moest van af nu het zonder mijn vader verder. ,, De jager is Caspers vader. Hij wacht nu op jou.’’ Ik liep naar het raam en deed deze open. Ik was op de tweede verdieping van het huis, ik greep naar mijn armband en deed deze af. Ik deed mijn ogen dicht en ademde diep in en uit. De aarde begon te bewegen en ik hoorde gegil in het huis. Ik hoorde ook dat iemand vloekte en ik hoorde gerommel aan de deur dit was mijn teken ik sprong uit het raam. Ik bewoog mijn armen om de wind te controleren. Het deed precies wat ik wilde en ik landde zachtjes op de grond. Ik keek omhoog en zag Casper met zijn ouders uit het raam me aangapen. Ik keek snel om heen en wilde net weg rennen. Toen ik een fluit in mijn oor hoorde, ik keek opzij en zag een pijl in het gras staan. Ik draaide me om en begon te rennen.

,, Ik vind je toch wel heks!’’ ik keek niet om en bleef rennen. Opeens hoorde ik een explosie en ik draaide me om. Ik zag het huis in brand staan en ik hoorde ijselijke kreten. Ik over woog mijn opties, als ik zou blijven rennen bevestigde ik alleen maar de conclusie van de jagers dat alle magie gebruikers slecht waren. Maar als ik terug ga speel ik met mijn eigen leven. Ik maakte een luide kreet en rende terug. Ik riep al mijn magie op en hief mijn handen in de lucht. Regen wolken begonnen zich te vormen. Niet veel later begon het te regenen . Toch bleef ik rennen in de richting van het huis. Ik kwam bij het huis aan. De deur was weg en ik rende naar binnen. Ik beschermde mezelf tegen het vuur, ik ging opzoek naar overlevende. Opeens hoorde ik iemand roepen, het geluid kwam door een dichte deur heen. Ik trapte de deur in en zag iedereen van mijn school in een hoekje gekropen, zichzelf proberen te beschermen tegen de hete vlammen. Ik keek snel om me heen en zag een raam. Ik stuurde een stroom van lucht er op af, het glas spatte uiteen. ,,Richard, Stella. Begeleid iedereen door het raam buiten zijn jullie veilig.’’ Langzaam kwam iedereen in beweging, ik wist echter niet hoe lang ik het vuur weg kon houden bij iedereen. ,,Schiet op!’’ nu begon iedereen te rennen. Binnen no time stond iedereen buiten.

Snel telde ik de hoofden, Casper stond samen met zijn moeder buiten. ,, Casper waar is je vader?’’ Hij zei niets en wees alleen maar. Hij wees naar het huis, ik vloekte en ik ging opzoek. Ik wist niet hoeveel tijd ik nog had. Dus rende ik door de gangen, ik vond hem in de keuken. Hij lag op de grond ,,Jager Steel!’’ opeens twijfelde ik, was ik gek geworden. Deze man wilde me vermoorden en nu probeerde ik hem te redden. Ik schudde deze gedachten van me af en ik graaide naar de man. Hij bleef slap hangen. Ik sleurde hem nu door de gangen van het huis heen. Ik voelde mijn magie langzaam uit mijn lichaam spijlen. Ik beet op mijn lip, ik moest het redden. Opeens was ik bij de voordeur. Ik gooide het lichaam naar buiten en ik sprong er achter aan. Ik kwam met mijn hoofd op een trede van de trap terecht. Ik keek naar jager Steel hij bewoog nog steeds niet. Mijn hoofd stond op exploderen, maar toch kroop ik naar hem toe. Ik riep mijn laatste beetje magie bij elkaar en ik trok de rook in zijn longen het lichaam verlaten. Met de regen om me heen verzorgde ik de wonden. Opeens hoorde ik iemand mijn naam roepen. Ik draaide me om en zag Casper. Hij kwam op ons af gelopen, ik hoorde zijn vader wakker schrikken. Ik glimlachte naar Casper, het was me gelukt ik had iedereen gered. Ik draaide me om naar de man die langzaam overeind kwam en ik hoorde een sirenes in de verte. Ik zuchtte hulpdiensten waren onderweg.

Ik stond op en wilde de trap af lopen. Toen een hand om mijn enkel, me vast hield. Ik viel voorover en ik keek naar mijn enkel. Jager Steel had me vast. Ik wilde er tegen vechten, ik wilde hem afschrikken met mijn magie. Maar het lukte me niet. Mijn kracht was op en ik was te duizelig om terug te vechten. Ik drukte mezelf omhoog en keek hem recht in zijn ogen. Daar stond haat te lezen, dat was het laatste wat ik zag want ik verloor het bewustzijn.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 5

vr apr 07, 2017 12:24 pm

Ik kwam langzaam bij, hoewel mijn wereld nog even zwart bleef. Ik hoorde alleen nog maar stemmen ,, wil je haar nog steeds doden, maar pap ze heeft je leven gered.’’ Ik hoorde een zucht ,, weet ik Casper, maar dat is maakt haar nog niet goed.’’ Ik voelde iets op mijn arm vallen, het leek verdacht veel op tranen. ,, maar pap, ze is altijd zo aardig en behulpzaam. De eerste dag op school gaf zij me een rondleiding. Ze hielp iedereen met hun huiswerk. Ze gaf zelf bijles en ze gaf niet op tot je het snapte. Iedere jongen draaide zijn hoofd als ze haar zagen. Ik kan gewoon niet geloven dat iemand zoals zij slecht is.’’ Ik wilde een glimlach op mijn gezicht toveren. Tot ,, dat is alleen maar een act. Wie zegt niet dat zij het vuur had aangestoken.’’ ik wilde dat ik mijn lichaam kon bewegen dan had ik mezelf kunnen verdedigen. ,, dat is kolder vader, de gas leidingen waren al een tijdje slecht. Ik heb mamma er al tijdje over horen klagen. Daarbij als zij het had gedaan waarom ze dan met gevaar voor eigen leven terug gekomen?’’ Ik hoorde zijn vader zuchten. Ik hoorde voetstappen weglopen. Opeens werd mijn hand gepakt. ,, ik kan het simpel niet geloven.’’

Ik deed mijn ogen langzaam open en ik keek naar Casper ,, Geloof het dan niet.’’ hij keek me verbaasd aan. ,, Hoe?’’ ik glimlachte naar hem ,, niet lang. Maar lang genoeg om te weten dat ik weg moet wezen.’’ Hij keek me niet begrijpend aan maar knikte toen. Ik keek om me heen en zag dat ik in een ziekenhuis lag. Mijn verwondingen waren verbonden. Ik sloeg de dekens van me af en stond op. Casper gaf me mijn kleding en verliet toen de kamer. Ik kleden me om en liep naar de deur. Maar voordat ik de klink kon over halen kwam Casper gehaast de kamer in. ,, mijn moeder komt er aan. ga snel in dat bed liggen. Doe net alsof je slaapt.’’ Ik deed dit en ik hoorde de deur opengaan. ,, Casper, nog steeds hier?’’ ik hoorde een tijdje niets. ,,Ga naar het hotel en krijg wat rust.’’ Weer bleef het een tijdje stil ,, Nee, mam. Als ik weg ga komt pap binnen en legt hij haar om.’’ ik hoorde haar naar adem happen. ,, Casper, hier hebben we het over gehad.’’ Ik hoorde Casper zijn armen over elkaar vouwen. ,,Mam, snap je het niet. Ik hou van haar. Zij is de reden dat ik naar school ga en opsta s’ochtends. Ik heb mijn hart aan haar verloren van af de eerste moment dat ik haar hoorde lachen.’’ Ik hoorde haar weer naar adem happen. Ik hoorde haar snikken ,, Casper, dit is niet makkelijk voor ons. Maar als je echt van haar houdt haal je haar hier weg en laat je haar gaan.’’

Ik kwam met een schok overeind. Het hele gesprek had mijn hart vleugels gegeven, maar de worden van zijn moeder had ik nooit verwacht. ,, U laat me gaan?’’ Ze slaakte een kreet van schrik en ze keek me onderzoekend aan. ,, je hebt je leven gewaagt om ons te redden en wat Casper net zei. Ik kan niets anders dan je laten gaan.’’ Ik sloeg de dekens weg en klom uit bed. Ze was nu echter niet verbaasd dat ik al aangekleed was. ,, Ga, ga hier heel ver vandaan. Bereid je voor op een klop jacht. Mijn man is er op gebrand om je van deze wereld af te helpen.’’ Ik knikte en liep naar de deur. ,, Casper breng me naar mijn auto, daar zit alles wat ik nodig heb om hier weg te komen.’’ hij knikte naar me en liep de kamer uit. Ik draaide me om naar zijn moeder ,, Bedankt, ik zal dit niet vergeten.’’ Ze knikte en ik liep weg. Het ziekenhuis rook steriel en de gangen zagen hier dan ook het zelfde uit. We kwamen aan bij de uitgang en we liepen naar buiten. We liepen naar Caspers auto toen we opeens een kreet van woede hoorde. Ik draaide me snel naar het geluid toe en zag jager Steel aan komen rennen. Hij had een kruisboog in zijn handen en hij was klaar om te vuren. Casper ging voor me staan. Hij gebruikte zichzelf als schild. Hij had zijn auto sleutels in zijn hand.

Voorzichtig haalde ik zijn sleutels eruit en zocht naar zijn auto. Die stond toevallig nog geen drie meter van ons vandaan. ,, Casper, volg me niet en maak je straks zo klein mogelijk.’’ Hij knikte en ik zag dat hij zich schap zetten. Ik richtte mezelf op de auto en ik tikte hem aan. Hij dook naar de grond ik rende naar de auto. Ondertussen ontweek een paar pijlen. Ik sprong in de auto en reed weg. Het achterruit spatte uit heen toen een pijl er door heen schoot. De pijl stak uit het dashboard, ik keek er geschrokken naar. Ik stampte met mijn voet op het gas en reed weg naar school. Daar stapte ik mijn auto en reed ik de wijde wereld in. Helemaal alleen en niemand om terug op te vallen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 6

vr apr 07, 2017 12:25 pm

Ik reed op de snelweg en liet het dorpje met mijn vrienden en vader, achter me. Na een halve dag rijden ging ik van de snelweg af en reed naar de eerste beste auto dealer. Daar ruilde ik mijn auto om, in de tussentijd dat mijn nieuwe auto werd klaar gemaakt kleden ik me om in iets comfortabeler dan de strakke zilveren jurk, die duidelijk naar rook stonk en hier en daar gescheurd. Ik trok een spijkerbroek, en een topje. Met mijn nieuwe auto reed ik naar de eerste de beste drogist om haar verf te kopen. Ik moest mijn hele uiterlijk veranderen, zodat niemand me op het eerste gezicht zou herkennen. Daar bij hoorde ook nieuwe documenten en een nieuwe garderobe.

Na een middagje shoppen en daarna een avond rijden via B wegen. Checkte ik in bij een motel, ik moest eten en slapen. Ik bestelde een pizza die bij de deur werd afgeleverd en ik begon met mijn taak. Ik haalde mijn spullen uit de nieuwe auto en zetten de papiervervalser aan het werk. Ondertussen stond ik voor de spiegel en ik keek naar mezelf. Mijn lange zwarte haren vielen nu te veel op en dus moest het worden veranderd. Ik pakte het haarverf uit de tas en las de instructies. Ik begon met verven, opeens werd er op de deur geklopt en ik hapte naar adem. ,, wie is daar?’’ Gilde ik. Geen geluid. Ik deed snel een badjas aan en liep naar de deur. Ik deed deze op een kiertje open en keek naar buiten. Er stond niemand voor de deur. Nu deed ik de deur wat verder open en zag mijn schooltas voor de deur staan. Ik zuchtte mijn vader had me gevonden en had mijn persoonlijke spullen gebracht. Ook hij wist dat ik vanaf nu het alleen moest doen. Hij kon me nu niet bij de hand houden en me begeleiden.
Ik pakte de tas op en keek voor de zekerheid nog even om me heen. Ik zag een auto wegrijden en ik dacht een glimp van hem op te vangen. Ik ging weer naar binnen om het verven af te maken. Na een uur kon ik het uit spoelen. Ik stapte onder de douche en liet het uitspoelen. Na een half uurtje onder de douche stapte ik er onder vandaan en keek in de spiegel. Mijn haar was nu donkerblond, weer zuchtte ik. Want ik was heel erg zuinig geweest op mijn haar. Het was mijn trots geweest. Ik kamde mijn haren uit en ging naar bed.

De volgende ochtend stond ik vroeg op. Ik kamde mijn haren en raapte snel al mijn spullen bij elkaar. Ik bekeek mijn nieuwe papieren en knikte goed keurend . Ik kleden me aan in mijn nieuwe kleding en ruimde mijn auto in. Ik betaalde de eigenaar van het motel en ik ging weer op weg. Ik reed twee dagen via de toeristen route, ik stopte enkel en alleen om te tanken en te eten. Onderweg kocht ik ook nog kleur contactlenzen, om mijn donkerbruine ogen te verbergen. Uiteindelijk kwam ik in een stadje aan en zag een bordje in de diner hangen hulp gezocht. Ik dacht snel na en besloot om hier een tijdje te blijven. Ik parkeerde bij de diner en stapte uit. Er werd naar me gefloten en ik keek om me heen. ik zag drie mannen op een bankje zitten, ze staarde naar me en ik kon ze geen ongelijk geven. Ik had een strakke short aan met een wit topje. Een geruite blouse hing om mijn middel geknoopt. Ik had van die cowboy laarsjes aan. Ik draaide mijn auto op slot en liep de diner binnen. Ik keek even snel rond, het was er netjes en de gasten leken hier vaste klanten te zijn.

Ik liep met grote stappen naar de bar en ging daar op een kruk zitten. De barman kwam op me af en schonk me een vriendelijke glimlach ,, wat mag het zijn Cowgirl.’’ Ik schonk hem een glimlach ,, Ik zag dat u iemand zocht.’’ De man keek me onderzoekend aan. ,, heb je ervaring?’’ ik schudde mijn hoofd ,, Maar ik leer snel.’’ Hij knikte ,, je bent aangenomen. Kan je morgen meteen beginnen?’’ ik knikte en bedacht iets ,, Weet u iemand die een kamer verhuurd?’’ hij knikte ,, Je hebt geluk meisje mijnvorige hulp heeft de benen genomen en heeft zijn caravan buiten de stad leeg laten staan. Ik heb hier de sleutels, je kan er zo in.’’ Hij gaf me de sleutel en ik bestelde meteen ook wat te eten bij hem. Even later reed ik naar de caravan.

Ik stapte met mijn tas en al uit de auto, ik liep de caravan in. Ik keek om me heen en het zag er goed uit. Ik zetten mijn spullen, op de plekken en ik draaide de slot op de deur. Ik ging onder de douche en deed mijn contactlenzen uit. Ik kleden me aan en ging in bed liggen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 7

vr apr 07, 2017 2:07 pm

Ik begon mijn eerste dag met kleine slag en stoten. Maar ik nam mezelf voor om hier een paar maanden te blijven en moest ik dus een baan hebben om geld te verdienen. Naar school ging niet meer want dat zou niet haalbaar zijn. Ik had met mijn baas afgesproken dat ik zwart betaald kreeg, ik had een verhaal opgehangen over een ex vriendje waar ik aan was ontsnapt. Hij stelde geen verdere vragen er over. Hij zou het wel vaker meemaken.

De weken vergroeide in elkaar, mijn dagen begonnen op elkaar te lijken. Ik begon de vaste klanten te herkennen en ook hun bestellingen. ,,April nieuwe klanten op tafel 5!’’ ik gaf door dat ik ze al gezien had en ik liep naar de tafel. ,, Goede dag, mag ik uw bestelling?’’ aan de tafel zaten twee mannen, ze hadden hun gezichten verborgen in het menu. ,, Mag ik een hamburger, met friet en een cola.’’ Ik knikte en noteerde de bestelling. Ik keek nu naar de andere man en mijn adem stokte. Hoewel zijn neus nog steeds verborgen was herkende ik hem. Het was Casper, ik pakte mezelf bij elkaar en bleef in mijn rol. ,, ik neem het zelfde.’’ Ik knikte ,, komt er aan.’’ ik draaide me om en liep naar de counter. Ik gaf de bestelling door en ik zei dat ik even naar achteren liep. Mijn hart was op hol geslagen. De barman knikte, want ik was vanaf vijf uur al aan het werk het was ook wel tijd voor pauze. Ik liep met een stevige pas naar achteren. Ik leunde tegen de muur Casper was hier, ik was hier ook al veel te lang gebleven. Ik zou vanavond na mijn dienst ontslag nemen en verder trekken. Ik zuchtte want ik had het hier zo naar mijn zin in dit stadje.

Ik nam een hap met adem en ging weer aan het werk. Ik maakte zo min mogelijk oog contact met Casper, maar ik merkte wel dat hij wel telkens mijn kant op keek. De andere man waar mee hij aan de tafel zat was gelukkig niet zijn vader. Nog tien minuten en dan zat mijn dienst erop. Ik liep naar de keuken en wenkte de barman mee ,, Ik vind het vervelend om te zeggen’’ hij hief zijn hand op ,, die jongen die de hele tijd naar je zit te staren is dat hem?’’ ik schudde mijn hoofd ,, Hij is wel een bekende van me en daarom moet ik gaan.’’ De barman knikte en hij vertelde me dat ik de sleutels van de caravan onder de bloempot moest leggen. Ik wist meteen wat hij bedoelde en ik ging naar de caravan. Ik pakte mijn spullen in en verborg de sleutels onder de bloempot, naast de deur. Ik stapte in de auto en ik reed weg zonder om te kijken.

Ik reed weer via de B wegen want daar stonden geen camera, dus ze konden me niet na trekken. Ten minste dat hoopte ik. Bij de eerste tank station kocht ik een land kaart. Daarmee stippelde ik mijn route uit. Ik zou nu een week naar het zuiden rijden, daar zou ik een maand blijven. Daarna zou ik naar het westen gaan. Ik koos zorgvuldig de dorpjes uit. Ze waren klein en vreemden vielen daar extra snel op. Ik logeerde in om de twee dagen in een motel, zo kon ik me om kleden, eten en slapen. Ik had van mijn ouders geleerd dat ik een patroon moest op bouwen tijdens het vluchten. Anders was het niet te doen.
Ik was drie dagen rijden van mijn bestemming en ik ging op mijn laptop(die mijn vader in mijn tas met persoonlijke spullen) op zoek naar werk en een tijdelijke onderkomen. Ik had weer mazzel de plaatselijke diner had hulp nodig. Ik schreef hun een brief en er was een kamer boven de diner te huur. Een paar dagen later kwam ik in het dorpje aan en ik ging meteen naar de diner. Achter de bar stond een oudere vrouw. Ze keek me chagrijnig aan ,,Ah, daar heb ik mijn nieuwe serveerster’’ ze gooide een uniform naar me toe ,, Ga je omkleden en ga dan aan het werk. De grote drukte komt over een half uur en dan wil ik alle tafels schoon hebben.’’ ik zuchtte en liep meteen naar de toiletten en kleden me om. Ik kwam naar buiten in een roze jurkje met een schort voor. De kok draaide zijn hoofd om toen ik de keuken binnen kwam om een emmer met een doekje te pakken. ,, Jij bent vast de nieuwe. Trek je niet veel aan van Sonja, zij is de reden waarom ik hulp zocht.’’ Ik knikte vriendelijk naar hem en ik ging aan het werk. Binnen een half uur was de bar en alle tafels schoon. Sonja keek me goedkeurend aan. Ik verborg de emmer met doekje en een vers sopje achter de bar. Zo kon ik de tafels schoon houden als klanten klaar waren met eten.

Het was inderdaad druk, ik nam de bestelling op met een grote glimlach. Om de zoveel tijd liep ik met een volle koffiepot langs de tafels. De laatste klant vertrok en ik nam nogmaals alle tafels af, ik pakte nu een bezem en begon de hele zaak te vegen. Sonja en de kok pakte hun spullen bij elkaar. ,, He nieuwe!’’ Ik draaide me om en ving meteen een paar sleutels op. ,, Morgen open jij de zaak om zes uur. ‘’ Ik knikte en ik dweilde nog even de vloer. Vermoeid ging ik naar het appartement boven. Ik ging meteen onder de douche en viel daarna als een blok in slaap op het bed.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 8

vr apr 07, 2017 7:54 pm

De volgende ochtend stond ik al om half zes in de diner. Ik vulde de suiker en zout vaatjes bij. Zetten de stoelen recht en zette een verse pot koffie. Alles was spik en span toen Sonja en de kok binnen kwamen.,, Koffie?’’ beide keken me verbaasd aan en knikte langzaam ik pakte drie kopjes en schonk de koffie in. We dronken met zijn drieën de koffie op, we kletsten ook wat natuurlijk wilde Sonja alles van me weten. Ze wilde vooral weten voor hoe lang ik bleef. Ik antwoorden eerlijk dat ik maar van plan was een maand te blijven. Weer kwam de smoes van de ex vriend naar boven. Ze knikte begrijpelijk. We gingen na de koffie aan het werk, maar niet voordat Sjoerd (de kok) een grap maakte over dat die jongen zijn gezicht hier beter maar niet kan laten zien.

De dag verliep voorspoedig, ik bediende de klanten. Incasseerde complimenten en ook vervelende opmerkingen van jonge mannen. Een van de mannen probeerde me onder rok te grijpen. Maar voordat had ik standaard een glas water op mijn dienblad gezet. Ik gooide het glas in zijn gezicht ,, Handjes thuis.’’ Sjoerd kwam meteen uit de keuken rennen en greep de man in zijn kraag. De man stamelde een verontschuldiging en at rustig verder. Weer sloot ik af nadat ik alles had schoon gemaakt. Ik draaide me om en opeens stonden er twee jongens achter me. Ik schrok me kapot ,, geef me je geld.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, ik heb geen en mijn baas heeft de kassa helemaal leeg gehaald. Dus hier valt niets te halen.’’ de jongens van een jaar of zestien zuchtte. ,, dat is dan jammer, onze moeder is ziek en we kunnen de medicijnen niet betalen.’’ Ik knikte begrijpelijk, wat zou ik voor mijn vader gedaan hebben als hij ziek was. Opeens schoot me iets te binnen, mijn grootmoeders soep stond bekend voor de genezende kracht. Ik kende het recept ,, geef me jullie adres ik kom vanavond naar jullie toe, dan kijk ik wat ik kan doen.’’ de jongens keken me niet begrijpend aan maar ze knikte en ze gaven mij het adres. Ze wilde zich omdraaien en opeens zag ik hun gezichten goed. ,, Kyle, Cole?’’ geschrokken keken ze me aan. Ja het waren ze. Ik sprong naar voren en omhelsde hun. ,, niet te geloven ik dacht dat ik jullie nooit meer zou zien.’’ ze duwde me van hun af, ze herkende me natuurlijk niet. Ik glimlachte van oor tot oor, als zij me al niet herkende wie zou het dan nog moeten doen.

Ik haalde mijn mouw op en liet hun de armband zien ,, April!’’ zeiden ze in koor. Ik wenkte ze mee naar het appartement en ze liepen met me mee. ,,oké eerst ben ik heel erg blij om jullie te zien, maar nu komt de uitbrander. Waar waren jullie in godsnaam mee bezig. Je gaf me , een wild vreemde jullie adres. Ik had wel een jager kunnen zijn.’’ beide jongens keken beschamend naar de vloer. Ik zuchtte ,, is het echt zo slecht met mamma.’’ Ze knikte beide een angst bekroop me ,, sinds wanneer. Pappa heeft me niets verteld.’’ Ze haalde hun schouders op ,, een paar weken. Ik denk dat jij en pap net waren opgesplitst.’’ Ik knikte en pakte wat papier. Ik schreef ingrediënten op en gaf dit aan de jongens. ,,Ga dit halen in de supermarkt’’ ze pakte de lijst aan en bekeken het. Een glimlach vormde op Kyle’s gezicht. ,, oma’s soep?’’ ik knikte en ze gingen naar de supermarkt. Ik kleden me snel om en ik keek op de kaart naar het adres. Het was een half uurtje lopen en nog geen 5 minuten rijden. Ik sprong in de auto en reed naar het huis.

Ik stopte voor de deur en ik klopte drie keer op de deur. Het bleef een tijdje stil, maar toen ging de deur uit eindelijk open. Een vrouw stond in de deur opening. Ik schrok heel erg, ze zag er heel slecht uit. Haar gezicht zat vol met zwarte zweren en onder haar ogen waren flinke wallen. Mijn hand ging onbewust naar mijn mond en ik beet op mijn lip om niet te gaan huilen. Ik begon nu te twijfelen of oma’s soep wel zou helpen ,, Kan ik iets voor u doen.’’ ik was zo met stomheid geslagen, dat ik niet gemerkt had dat ze me niet had herkend. ,,sorry dat ik stoor, maar ik hoorde dat u ziek was.’’ Onzeker deed ze een stap naar voren. ,, Van wie heeft u dat gehoord.’’ Ik toverde een kleine glimlach op mijn gezicht ,, Van twee eikels die hun lesje niet leren.’’ Bedenkelijk keek de vrouw naar mij. Haar ogen zochten naar iets en ik wist wat oma’s armband. Ik glimlachte breder en stak mijn hand naar voren. ,, he mam, lang niet gezien.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 9

zo apr 09, 2017 9:42 am

Ze kwam de deur uit gestrompeld en omhelsde me ,, April! Maar hoe?’’ ik gaf haar een glimlach. ,,Laten we naar binnen gaan mam. Dan maak ik oma’s soep.’’ Mijn moeder liet me los. Ze deed een stap naar achteren ,, Dat zal niet helpen April. Ik ben niet ziek ik ben vergiftigd.’’ Tranen sprongen in mijn ogen, jagers hadden mijn moeder te pakken gekregen. Ik boog mijn hoofd en baalde mijn vuisten. ,, Laten we toch maar naar binnen gaan dan kunnen we op het minst praten.’’ Mijn moeder knikte en we gingen naar binnen. het huisje was niet meer dan een kamer waar mijn moeder en broertjes leefde. Hier schrok ik niet van, mijn vader en ik hebben maanden lang in een tent geleefd. We gingen aan de eettafel zitten en we zaten een lange tijd naar elkaar te staren. Opeens sloeg mijn moeder haar ogen neer ,, Je bent volwassen geworden, waar neer is dat gebeurt.’’ Ik schoot in de lach en opeens stopte ik toen ik me realiseerde dat die dag bij ons beide in het geheugen gegrift stond.

Mijn moeder merkte mijn stemming en veranderde het onderwerp. ,,Waarom zijn je vader en jij gesplitst?’’ ik sloeg mijn ogen neer ,, Ik werd verliefd op een jagers zoon.’’ De mond van mijn moeder viel open ,, je bent wat?’’ ik draaide me geschrokken om, Kyle en Cole stonden in de deur opening. Ze stonden verbaasd naar me kijken. ,, Ga zitten jongens dan vertel ik jullie mijn verhaal.’’ Ze zetten de boodschappen op het aanrecht en gingen zitten. ,, wel jongens het begon na een jaar dat ik begonnen was op school.’’ Ik vertelde hun het verhaal over Casper en mij. Ze hingen alle drie aan mijn lippen. ,, Ik kon hun niet achter laten. Ik wilde het wel maar, ik voelde me al vies bij de gedachten.’’ Mijn moeder knikte ,, je bent je grootmoeders kleindochter een echte Card.’’ Ik keek haar niet begrijpend aan. ik wist dat mijn oma een zuster was en haar krachten gebruikte om mensen te genezen. ,,toen de oorlog begon, hadden de jagers een punt. Veel Magie gebruikers waren slecht, behalve de Card familie. De Card familie was niet zomaar een magie familie. Ze waren adellijk, ze waren bezig om alle magie gebruikers om hun krachten te gebruiken om de aardse te helpen en niet te gebruiken om hun te onderdrukken. Maar dat namen de andere families niet van harte. Dus besloot de Card familie zich zelf te verschuilen, niet alleen voor de jagers maar ook voor de andere magie gebruikers.’’ Ik keek naar mijn moeder en daarna naar mijn broertjes. Opeens bedacht ik me wat jager Steel gezegd had. Wij waren de laatste magie gebruikers op de hele wereld. ,, iedere jager familie zit achter ons aan.’’

Mijn moeder knikte ,, je broers zijn niet langer veilig bij mij. Maar ze zijn nog lang niet klaar om de wereld alleen aan te gaan.’’ Ik keek haar strak aan en ik wist wat ze vroeg. Mijn hand ging naar mijn nek, daar hing de munt die ik van Casper had gekregen. ,, Ik weet niet of ik dat kan.’’ Meteen gingen mijn gedachten naar mijn vader. Maar toen ik mijn moeder aan keek schudde zij haar hoofd. ,, Je vader red het niet om hier op tijd te zijn. Hij is ten prooi gevallen aan een jager.’’ Mijn hart brak, mijn vader was dood. ,, welke familie.’’ Mijn moeder sloeg haar ogen neer en ik wist genoeg, Steel familie. ,,dit is mijn schuld.’’ Mijn moeder schudde haar hoofd. Maar ik zag het niet, mijn ogen werden waterig. Ik kneep mijn handen tot een vuist, om de tranen tegen te gaan. Ik was bang voor mijn gevoelens want deze brachten me in problemen. Maar ik was ook bang voor de verantwoordelijkheid die ik nu had gekregen. Ik moest op mijn broertjes passen nu mijn ouders, beide het niet meer konden. Opeens hielp niet meer en ik liet de tranen stromen. Ik hield nog steeds de munt vast, ik voelde me machteloos. Ik had echter geen keuze, mijn broertjes waren inderdaad niet klaar om op eigen benen te staan. Maar de vraag was, was ik dat dan wel.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 10

di apr 11, 2017 4:10 pm

De dagen erop maakte mijn broers en ik maakte ons klaar voor de reis die we samen zouden gaan maken. De maand kwam snel tot zijn einde en ik nam afscheid van Sonja en Sjoerd , die me voor de zoveelste keer me verzekerde dat ik niet had hoeven gaan. Ik had hun verzekerd dat er geen andere mogelijkheid was. Ik reed de ochtend van vertrek naar het huis van mijn moeder en broers. De jongens stonden al buiten met hun tassen in hun hand. Mijn moeder stond niet bij hun, ik stopte de auto en stapte uit. De jongens keken ongemakkelijk ,, Waar is mam?’’ de jongens wezen naar het huis en ze stapte in de auto. Ik liep het huis binnen, er was geen denken aan dat ik haar een tweede keer zonder een afscheid zou verlaten. Want dit keer zou de laatste keer zijn dat ik haar zou zien. Ze lag op de bank, haar bed. Ze deed haar ogen open toen ik de kamer binnen kwam. ,, April, je komt afscheid nemen.’’ Tranen vormde weer in mijn ogen. Ik liep naar de bank en knielde er voor neer ,, Mam, het spijt me.’’ Mijn moeder schudde haar hoofd. ,, je hebt hier geen schuld in. Neem je broers en vertrek dit dorp. De jagers komen er aan en die jongen van jou is bij hun.’’ Ik knikte mijn moeder kon altijd al in de toekomst kijken. Ze deed het alleen niet graag, want de toekomst veranderd bij iedere beslissing die een individu maakt. Haar hand ging naar de munt om mijn nek. ,, dit is een machtig voor werp.’’ Ik haalde het van mijn nek af en zag de magie.

,, Sporen ze ons hier mee op?’’ mijn moeder schudde haar hoofd. ,,Het is niet zomaar een magische voorwerp. Het is een teken van liefde.’’ Ik snapte waar ze naar toe wilde, ik keek naar de munt in mijn hand. Casper had me deze munt gegeven en ik had het niet meer afgedaan sindsdien. Zoveel liefde ging in een voorwerp zitten waardoor het magische werd. Het wordt dan een beschermingsamulet. Ik deed de ketting weer om en keek naar mijn moeder. Haar ogen gingen dicht en dat was mijn teken dat ik moest gaan. ,, We zien elkaar weer. Aan de overkant.’’ Met deze woorden liet ik haar achter. Ik stapte in de auto en ik draaide me om naar de jongens op de achterbank ,, Oké, gasten ik heb een paar regels.’’ De jongens keken geschrokken naar me en ik ging verder. ,, In elke dorp of stadje waar we neer strijken gaan jullie naar school. Voor thuis school heb ik geen tijd. Ik heb een baan en jullie gaan er ook een zoeken.’’ de jongens knikte het was voor hun tijd om volwassen te worden. Ze waren maar twee jaar jonger dan ik en we waren nu zonder ouders om ons te helpen. Ik kon alleen maar hopen dat de jongens begrepen dat ik hun net zo hard nodig had als zij mij.
Ik trapte het gas in ,, Zodra de jagers bij mamma zijn. Wil ik het weten, dan parkeer ik de auto. Dan verbinden jullie ons alle drie naar haar. Ze zal niet alleen zijn, niet zoals pap.’’ Ik hoorde niets van de jongens, maar ik hoopte dat ze het zouden doen wat ik had gezegd. Na een uur rijden maakte Cole een geluidje. Ik sloeg af naar de vlucht strook en liet de motor van de auto uitslaan. Ik draaide me om naar de jongens die knikte. Opeens waren we niet meer in de auto maar, weer terug in het huisje waar mijn moeder nog steeds op de bank lag. Haar huid was erg bleek, om haar heen stonden verschillende jagers. Jager Steel deed een stap naar haar ,, Zo als dat niet Helen Card is. We hebben je man al naar de andere kant geholpen, zoals jullie het zo mooi zeggen.’’ Hij deed nog een stap naar haar en stond nu bij de bank. ,, Ik vraag het je maar een keer waar zijn je jongens?’’ mijn moeder glimlachte ,, ze zijn hier en bij haar.’’ ik keek naar haar en daarna naar Casper. Hij begreep wat ze zei en ik hoopte met al mijn hart dat hij het niet tegen zijn vader zou zeggen. Jager Steel begreep de boodschap niet, hij hief zijn hand en sloeg mijn moeder in haar gezicht. Ik rende naar haar toe en ik wist dat ze me kon zien. Ik legde een arm om haar heen en ik zag haar ogen me dankbaar aankijken.

Ook de jongens kwamen naar de bank en legde een hand op haar schouders. Ik keek naar jager Steel een woede corrupte mijn hart. Maar opeens zag ik Casper bewegen, hij liep met een mes naar mijn moeder. Opeens stopte hij en keek me recht aan, mijn hart stopte hij kon me zien. Zijn lippen vormde mijn naam, maar hij maakte geen geluid. Na een paar seconde die eerder op uren leken, kwam hij weer in beweging. Hij liep naar de bank en knielde neer bij mijn moeder ,, het spijt me, maar als ik dit niet doe breng ik haar in gevaar.’’ Mijn moeder knikte ,,Bescherm haar, met al je kracht. Ik ben sterf vandaag toch, maar wat jij gaat doen is minder pijnlijk. Geloof me maar.’’ Hij keek haar een en ik zag dat hij zocht. Hij zocht naar mij in haar. Hij hief het mes op en sloeg het in haar hart. Ik hoorde mijn broers naar ademhappen, ik vroeg me af of zij het gesprek tussen Casper en mijn moeder hadden gehoord. Casper keek bij de laatste adem stoot van mijn moeder weg. Hij keek me recht aan en met zijn mond vormde hij het woord sorry.

Ik sloeg mijn ogen neer en knikte. De jongens verbraken de verbinding, we waren weer in de auto. Ik keek weer in de gezichten van mijn broers. ,, Wat was ze dapper.’’ Zei Kyle. Ik kon enkel en alleen maar knikken. Tranen stroomde over de gezichten bij de jongens. Mijn ogen waren verbazend droog. Ik draaide me om in mijn stoel en ik keek over de weg ,,zij niet alleen.’’ Zei ik zacht genoeg en ik startte de auto weer. Cole legde zijn hand op mijn schouder ,, Die Casper van jou, houdt veel van je. Hij doet alles om jou te beschermen.’’ Ik knikte en liet hem een glimlach zien. ,, Hij hoeft zich echter geen zorgen te maken over mijn hart.’’ Mijn broers schoten in de lach en ik reed naar onze volgende bestemming.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Drama”