Verstoppertje

Voor de echte griezelfan
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Verstoppertje

vr dec 09, 2016 9:39 pm

Ze stonden achter een struik wiet de blowen. Emma, Keesha en Emma. Het hondenpleintje werd daar vaak voor gebruikt. Ze keken door de gaten in het gebladerte. Ze zagen twee werkmannen. De ene was aan het inladen toen er een jongen met zonnebril en zijn haar achterovergekamd en met tonnen gel in model gehouden aan de overkant van de straat liep. De bouwvakkers maakten een grapje over hem.
‘Die maffioos is zeker uit de film ontsnapt?’ zei de ene
‘Sommige mensen willen echt opvallen,’ antwoordde de andere
De jongen had muziek op en staarde als een robot voor zich uit, dan draaide hij zijn hoofd. Hij had hoge jukbeenderen, een frons op zijn gezicht, wipneus en uitgesproken bovenlip. Hij stak de straat over, grabbelde een klauwhamer uit de werkkoffer van de ene man en haalde uit. De man stortte met een gat in zijn hoofd morsdood. De tweede werkman schold erop los en wou hem ontwapenen maar de moordenaar haalde in een flits een stiletto tevoorschijn en stak die door zijn oogbol, de hersenen rakend. Hij veegde het bloed van zijn steekwapen aan de overallbroek van één van de slachtoffers. Toen vervolgde hij compleet onaangedaan zijn pad. De meisjes stonden hem gapend na te kijken en zagen hem aan de overkant van de straat een huis binnen gaan.

Keesha en Emma vonden het een dwaas idee maar Lotte wou hiermee naar de politie gaan.
‘En wat als ze vragen wat we achter die struik stonden te doen?’ vroeg Emma gepikeerd.
‘We spreken hier wel van dubbele moord, mag die freak daar ongestraft mee weg komen?’ vroeg Lotte.
‘Stel dat hij achter ons aan komt,’ zei Emma.
De blonde meid had de meest levendige fantasie en angsten die je amper kon beschrijven als normaal.
‘Dan ga ik wel alleen.’
‘Zolang je onze namen er van tussen houdt,’ zei Keesha met aandrang.

Het politiebureau gonsde van de bedrijvigheid.
‘U kan daar even wachten, een bevoegde rechercheur zal u komen halen, juffrouw,’ zei de man aan de balie.
Lotte ging zuchtend zitten. Ze zag hoe meer en meer op tegen die verklaring. Misschien had ze beter naar haar vriendinnen geluisterd. Maar ze was altijd rechtvaardig en gevoelig voor menselijk leed geweest.
Een kale man in een gestreept hemd met een bruine katoenen broek en wandelschoenen aan kwam naar haar toe. Hij streek zijn snor en zei: ‘De Winter, moordzaken, als u me wilt volgen.’
Ze deed haar verhaal van naaldje tot draadje en vermeldde het huisnummer waar ze hem had zien binnen gaan.
De man zette alles op papier en liet haar ondertekenen.
‘Bedankt voor uw verklaring, want eerlijk gezegd, ons onderzoek zat muurvast. Ik heb nog een vraagje, wat deed u op de plaats delict?’
‘Wiet blowen,’ zei ze op een schuldige gedempte toon.
‘Oh, nou ja, dat is nu ook weer niet het einde van de wereld. Dit is belangrijker. Ik vind het heel moedig van u en wens u het beste.’

Opgelucht stapte Lotte naar buiten. Ze wou op haar fiets springen maar merkte toen dat haar beide banden lek waren. Sakkerend nam ze de fietspomp en ging als een bezetene aan het pompen maar de banden bleven plat. Lek gestoken. Wie deed nu zoiets, vlak voor een politiebureau?
Te voet doorkruiste ze de stad. Iemand riep haar naam. Ze keerde zich om en zag de jongen met gel in zijn haar en de zonnebril, hij hield zijn wijsvinger op zijn lippen, en bewoog toen zijn andere hand horizontaal over zijn keel.
Ze zette het op een rennen, toen ze even achter zich waagde te kijken was hij verdwenen. Had ze het zich ingebeeld?
Laatst gewijzigd door CliveBarker op di dec 13, 2016 11:34 am, 1 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

za dec 10, 2016 6:39 am

Ze kwam thuis, haar vader zat aan tafel. Deze draaide zijn monsterachtige kop helemaal om tot op zijn rug, zijn ogen zagen heel, hij had blikkerende haaientanden en bloed droop van zijn kin.
‘Hoi lieverd,’ gorgelde het wezen.
Lotte schreeuwde. Ze kon haar niet meer bewegen als een het of konijn die de lichten van een auto zagen aankomen.
'Ik zal je moeten straffen, en je vriendinnetjes ook.' kwijlde het wezen achteruit liep Het ding greep haar vast, ze volde dat haar pols verbrandde, ze trok die bruusk weg.
Dan werd alles terug normaal;
‘Lotte, wat scheelt er, schat?’ vroeg haar vader, een machinist ongerust.
‘Sorry ik zag iets dat er niet was.’
‘Je hebt toch geen drugs gebruikt?’
‘Nee,’ zei Lotte gepikeerd.
‘Dan is het goed.’
Lotte belde met het politiebureau.
‘Hallo, ik kwam getuigenis afleggen van een moord in de Veenbesstraat, is de dader al gepakt?’
‘Even geduld, ik schakel je door met de rechercheur die met het onderzoek belast is.’ zei de vrouw.
Ze werd doorgeschakeld, de telefoon ging eindeloos af. Dan werd er toch opgenomen.
‘Met Abeloos.’
‘Goeieavond, het is met Lotte. De moordenaar achtervolgd me.’
‘Mevrouw ik apprecieer geen lolbroekerij. Die man die daar woont is drie jaar geleden naar de States verhuist en daar in Texas op de elektrische stoel gezet, dus als we met een geest te maken hebben valt dat buiten mijn bevoegdheid.’ De hoorn werd neergesmeten.
Lotte was ten einde raad. Ze belde haar vriendinnen. Keesha lachte uitbundig.
‘Lotte je ziet spoken, meid. Ik zei het nog, laat het zo, maar jij moest weer de heldin uithangen. Luister kom hier slapen, we houden een pyjamafuif, Emma komt ook.’
‘Ik zal zien wat ik kan doen,’ zei Lotte.

‘Pa mag ik bij Keesha en Emma blijven slapen?’ vroeg ze zeemzoet
Pa bladerde zijn krant door.
‘Mij best, het is weekend, veel plezier.’
Ze gaf hem een knuffel.
‘Hey, pas op je verkreukelt de sportsectie,’ zei deze.

Emma wandelde door het woud naar haar huis. Plots hoorde ze gekraak. Achter haar doemde een roedel wolven op, blikkerende tanden, een gemene uitdrukking op hun snoet. Ze zette het op een rennen en riep om hulp. Ze draaide zich om, de beesten zaten haar op de hielen en haalden haar in. Dan verscheen de man met zonnebril en gel in zijn haar, hij gaf haar een keiharde stomp in haar maag.
‘Meisjes giechelen en roddelen, niet wetend dat dat hun toekomst kan verbrodden, mij ontsnap je maar in de dood, jij bent klein maar mijn macht is groot. Emma keek op, hij was terug verdwenen.

Emma vertelde het gebeurde aan de telefoon. Haar vriendinnen besloten haar te komen halen voor die fuif. Keesha die een jaar ouder was had haar voorlopig rijbewijs.
‘Lotte, lees die stomme gps eens, ze moest natuurlijk weer in de middle of nowhere wonen.
‘Hier linksaf,’ zei Lotte. Toen zagen ze plots een vrouw in witte jurk op de baan. Ze stond daar maar te staren met grote donkere ogen. Keesha claxonneerde. De verschijning nam een mes en sneed haar eigen keel over. Lotte stapte uit.
‘Ben je gek, rep je kont terug de auto in,’ riep Keesha.
Lotte ging naar de vrouw toe, maar hield enkel haar gewaad in haar hand.
‘Jeezes, wat hebben wij gepakt, LSD?’ vroeg Keesha.
Laatst gewijzigd door CliveBarker op di dec 13, 2016 11:32 am, 2 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Verstoppertje

za dec 10, 2016 6:48 am

Echt een horror verhaal brrrrr goed geschreven
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Verstoppertje

zo dec 11, 2016 7:37 pm

Spannend begin.
In het begin zeg je dat een van de meisjes Lies heet, maar in de rest van het verhaal heet ze Lotte. ;)
Lotte schreeuwde. Dan werd alles terug normaal;
Je vroeg van de week om tips voor beschrijvend schrijven. Dit is een heel goed moment om beschrijvingen toe te voegen. Je hebt al beschreven wat ze ziet (heel goed!), maar wat voelt ze? Breekt het zweet uit, klopt haar hart als een gek, kan ze überhaupt nog adem halen of bewegen? Zet ze bijvoorbeeld verschrikt een stap achteruit en zoekt ze met een hand naar de wand voor houvast voordat ze in schreeuwen uitbarst?

Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

di dec 13, 2016 11:33 am

Bedankt voor julie reacties ik heb al wijzigingen doorgevoerd.

Lotte schreeuwde. Dan werd alles terug normaal; haar hart ging als een gek te keer. Ze voelde zich duizelig, het beeld om haar werd wazig en ze moest zich vastgrijpen aan de keukentafel of ze zou vallen.
Laatst gewijzigd door CliveBarker op za dec 17, 2016 10:59 am, 1 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

di dec 13, 2016 12:33 pm

Keesha was altijd de wilde waaghals met een dikke huid en een ondeugdelijke dosis zelfvertrouwen.
‘We roepen die geest gewoon op en vangen hem in een cirkel van licht,’ zei Keesha
‘Je bent gek, dat werkt niet.’
‘Jij bent dan ook geen wicca,’ lachte ze terwijl ze haar ouijabord nam. Een bord met letters op en ja en nee.
Ze deed kaarsen branden en verduisterde de ruimte.
‘Ik denk dat ik maar naar huis ga,’ zei Emma doodsbang.
‘Keesha, je kan dit niet maaken, al is het maar om Emma niet van streek te maken.’
‘Ik ben hier ervaren in, jullie lopen geen gevaar.’
Ze gingen rond het bord zitten met een ding dat nog het meest op een wijzer van een klok leek.
‘Geest die ons kwelt, ik roep u aan, daar kan je niet aan weerstaan. Vertoon jezelf.’
Alle kaarsen gingen uit.
‘Shit, onze beveiliging is weg, help me die kaarsen aan te steken.
‘’Ik heb geen aansteker,’ zei Emma doodsbang.
Daar stond hij versmolten met de schaduwen, hete mes in zijn hand.
‘Keesha, ren!’ riep Lotte.
Maar het was al te laat. De gestoorde geest sneed haar keel over. Ongelovig kijkend viel Keesha op de grond. De dodenstaar trad in, uitdrukkingsloze en doffe ogen.
‘Van zo’n momenten kan ik nu genieten” hij wandelde naar de schaduwen en zei nog; ‘Contacteer mij niet, ik contacteer jullie wanneer jullie horen te sterven.’
Emma was in shock. Keesha”s ouders waren niet thuis wat moesten ze nu beginnen?

De politie arriveerde. Die konden de verklaring dat een geest dat gedaan had.
‘Casper’s foute tweelingbroer misschien?’ gromde een oude norse rechercheur die wat op Sipowitz trekt uit NYPD Blue
‘Ik moet u vragen mee te gaan naar het bureau,
Hij nam zijn gsm.
‘Sorry om u op dit late uur te storen, maar ik twee vermoedelijke daders die ik zou willen arresteren. Oké, komt in orde, veel liefs aan u vrouw en de kinderen,’ zei hij vriendelijk op het kruiperige af.
Ze werden met de handboeien aan afgevoerd..
‘Hoe krijg ik dit aan mijn vader uitgelegd.
Emma was afwezig , compleet in haar zelf gekeerd naar een punt in het oneindige te kijken.
Ze werden elk naar een andere politiecel gebracht.
‘Morgen gaan jullie naar de gevangenis van Dendermonde” zei Sipowitz en hij zei nog met zijn handen in zijn zakken neuriënd wegliep.
Emma probeerde niet te hyperventileren tot ze een zwerm wespen zag, waar ze allergisch aan was.
‘Laat me hier uit,’ zei ze snikkend en schreeuwend met haar vuist op de deur kloppend. De wespen vlogen op haar en bedekten haar van kop tot teen.. Ze stortte op haar knieën, de wespen staken haar met hun giftige angels. Ze ging neer op de grond. En was dood.
De volgende morgen stond Sipowitz voor een raadsel, het meisje leek geen zelfmoord te hebben gepleegd, de gerechtsarts zei; ’hartstilstand, wellicht door angst.’
Sipowitz zat er mee verveeld dat één van de verdachten dood was en dat hij niet vriendelijker had gedaan.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Verstoppertje

ma dec 19, 2016 6:56 pm

Keesha was altijd de wilde waaghals met een dikke huid en een ondeugdelijke dosis zelfvertrouwen
Hoe uit zich dit?
‘Jij bent dan ook geen wicca,’ lachte ze terwijl ze haar ouijabord nam. Een bord met letters op en ja en nee.
Dit komt voor mij een beetje uit het niets. Ik weet ook niet wie dit zegt en dat is jammer, want het maakt een personage anders dan zijn mede-karakters.
Daar stond hij versmolten met de schaduwen, hete mes in zijn hand.
Umh.. ik lees niet dat iemand kijkt, hoe weten we dan "hij" daar staat? :P "Versmolten met de schaduwen" vind ik mooi gevonden.
Emma was in shock. Keesha”s ouders waren niet thuis wat moesten ze nu beginnen?
Ze maken zich druk dat Keesha's niet thuis zijn? :O Ooit van 112 gehoord ? :P
De politie arriveerde. Die konden de verklaring dat een geest dat gedaan had.
Waarom zou de geest dat doen? Ik denk trouwens dat het een hulpje van Magere Hein is en dan issie toch niet zo heel eng meer, al is ie wel heel grof, haha.

Verder goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Verstoppertje

wo dec 21, 2016 7:50 am

Goed geschreven vervolg en trillen gaan door mijn lichaam

Vond alleen deze zin voor mijn eigen niet fijn lezen op het eind

Ze ging neer op de grond. En was dood

Ze ging neer op de grond, dood!
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

do dec 29, 2016 9:21 am

Lotte vertrok meteen naar huis. De angst sloeg haar om het hart toen ze zag dat het in brand stond, twee dansende gillende figuren stonden in brand. Haar ouders.
Lotte gilde en belde de brandweer. Toen bleek het huis in orde te zijn. Een illusie. Lotte’s vader vergoelijkte zijn dochter.
'Ze heeft na de dood van haar vriendinnen een klap gekregen, ze is niet goed meer bij haar zinnen.’
De politie die mee kwam gereden bracht haar weer naar het politiebureel waar een psychiater en een Vrederechter op haar wachten.
‘Hebt u vaak last van deze waanbeelden?’ vroeg de psychiater die veel weg had van Sigmund Freud.
‘Ja, maar het is een geest van een seriemoordenaar die verantwoordelijk is,’ zei ze pas daarna beseffend hoe dat moest klinken.
De twee mannen praten apart. Toen kwamen twee agenten en de psychiater terug.
‘U bent een gevaar voor uzelf en anderen, u wordt doorverwezen naar een gesloten instelling.’
De agenten lichten haar van de stoel en deden haar de handboeien om. De Vrederechter had de psychiater en de huisarts hun handtekeningen.
‘Ik breng dit even naar haar ouders,’ zei de oude man met wit haar, hij was broodmager en kleedde zich antiek. Wellicht uit een winkel waar Lotte en haar ouders zich niets konden in veroorloven.
De rit was kort, de agenten praatten onder elkaar. Het woord drugs en knettergek vielen.
Ze belden aan bij de voordeur, een verpleger deed open. De handboeien gingen af, dan keek hij door de spionkop van de tweede deur en ontgrendelde die in het sas.
Het geschreeuw en gejank deed Lotte huiveren. Zou ze hier moeten blijven. En dan zag ze hem, de zonnebril op, haar in de gel en gespierd maar eerder aan de kleine kant. Hij likte sardonisch lachend aan zijn mes. Daarna haalde hij het gebarend over zijn keel.
Lotte verzette zich: ‘hij is hier, hij maakt me kapot.’
Een verpleegster kwam aangesneld terwijl de agenten al hun macht moesten aanwenden om Lotte vast te houden. De vrouw spoot haar een verdovend middel in.
‘Breng haar maar de isoleercel, de dokter praat met haar volgende ochtend.
Lotte werd bewusteloos op de brits gelegd en vastgemaakt met riemen.
Haar kwelgeest wendde zijn illusionaire gave aan om een jongen te laten zien dat hij overwoekerd werd met builen waar kleine vleesetende spinnetjes uitkwamen.
Hij schreeuwde het uit.
‘Zie zelf maar wat je er mee doet,’ zei één van de agenten, ‘onze taak zit er op.’
Ze vertrokken, drie verplegers grepen de langharige kerel van rond de twintig beet en verdoofden hem ook.
‘Isoleercel 2,’ zei de hoofdverpleegster.
Die nacht brak het pandemonium uit en zouden de verplegers tot het uiterste getest worden. Iedere patiënt kreeg levensechte visioenen. De isoleercellen waren vol, ze moesten hen zwaar verdoofd op hun kamer opsluiten.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

vr dec 30, 2016 12:55 am

De dag na het voorval stond de pers met drommen voor de deur. Een nurkse psychiater Verrastenhoven baande zich gehaast een weg door de media. Paparazzi schoten plaatjes alsof hun leven er vanaf hing.
‘Wat is hier godverdomme gebeurd?’ vroeg ze aan de nachtverpleegster.
‘Het begon allemaal met die nieuwe, die hebben we in een isoleercel moeten gooien omdat ze dingen zag die er niet waren, en daarna begonnen alle andere patiënten dat ook te doen.’
‘Wat is de stand van zaken?’
‘Tien zelfmoorden, dertig pogingen.’
Verrastenhoven nam haar hoofd vast en zuchtte de stress weg.
‘Hilde, dit kan onze kop kosten.’
‘Dat weet ik,’ zei de vrouw bang.
‘Ga maar,’ zei de psychiater een stuk gemoedelijker ‘je hebt je slaap nodig.’
‘Alsof ik na dit ooit nog aan slapen toekom,’ bromde Hilde.
Verrastenhoven ging naar haar consultatieruimte en belde een collega.’
‘Jos, ik moet je spreken, het is dringend, kan je naar café ‘De Linde’ komen. Om twee uur. Oké, alvast bedankt, tot dan.’ Ze haakte in en blies uit.
Jos was een stugge houterige man in grijs kostuum, grijs Einsteinkapsel en een ringbard zoals die van Freud. Hij hield zijn aktetas vast alsof zijn leven er van afhing. Scherpe vorsende ogen keken zijn collega aan.
‘Jos, jij bent de beste op het vlak van schizofrenie en wij hebben een geval binnen gekregen dat we gewoonweg niet kunnen behandelen…’
‘Is dit de dollekervelkelk die je me doorspeelt, mevrouw Verrastenhoven, of denk je dat ik zo wereldvreemd ben dat ik het nieuws niet volg? Hou u geschenk je maar, Lotte Van Wallegem zet geen voet op mijn afdeling. Hij dronk zijn thee in één keer uit, verbrande zijn gehemelte en stond op.’
‘Ik had meer collegialiteit van jou verwacht, Jos.’
‘Ik ben hier uit collegialiteit, maar ergens stopt het,’ zei hij kwaad.
‘Als het met de orthodoxe middelen niet gaat, dan maar met andere.’
Lotte zat te lezen op haar kamer toen twee jongens binnenkwamen, een breedgeschouderde met ringbaardje en een magere lange slungel met jeugdpuistjes, zijn haar was langs de kanten kaalgeschoren en de rest droeg hij op een kuif.
‘Jullie mogen hier niet komen,’ zei Lotte bang.
‘Broek uit en benen open,’ zei de punker en hij trok een mes.
‘Gustav, blijf bij het plan, we mollen haar en we zijn vrij.’
De geest verscheen achter hen. Grijnzend legde hij zijn vinger op z’n lippen.
De uit de kluiten gewassen tiener duwde een kussen op Lotte’s gezicht.
‘Gustav, haar benen, idioot.’
‘Ik probeer haar jeans uit te krijgen, maar dat lukt niet.’
‘Werk mee, en je mag als ze dood is je gang met haar gaan.’
‘Ik doe het wel niet met lijken, gek.’
Dan krijste hij van de pijn. De geest had zijn mes door zijn balzak gestoken en draaide het lustig rond. Daarna haalde hij zijn keel over. De andere begon het kussen nog steviger tegen Lotte’s gezicht te duwen.
‘Ik weet niet hoe je dit doet, heks, maar je dagen zijn geteld.’
De geest reinigde kalm zijn nagels, met zijn voet de tijd metend. Na enkele minuten stak hij het mes recht door de spierbundel zijn adamsappel, oog en dan door zijn hart.
Hij trok het kussen weg. Lotte snakte naar adem.
‘Waarom?’
‘Waarom wat?’
‘Waarom redde je mij.’
‘Jij bent mijn one way ticket naar dit fantastisch vakantieoord. Dat moet ik koesteren.’ Hij drukte een kus op haar blauwrode voorhoofd.
Toen de lijken werden aangetroffen, kreeg Lotte een dwangbuis om en vloog ze in isolatie. Een verpleegster die ze nog niet gezien had kwam binnen, ze trok een beetje op Whoopi Goldberg.
‘Dat was nogal een spektakel gisterennacht naar het schijnt. Je hebt een gevaarlijke duivel op je schouder.’
‘U kent hem?’
‘Zijn soort,’ zei de vrouw bitter lachend.
‘Soort?’
‘Astralen, mensen die een gruwelijke dood stierven en vast zitten tussen het dodenrijk en de aarde, gescheiden door een flinterdunne muur. En jij bent zijn anker hier in de mensenwereld, jij zorgt dat hij kan blijven en van vlees en bloed kan worden. Maar er zijn twee positieve dingen over te zeggen.’
‘En dat is vroeg Lotte die het verhaal gretig wou geloven.’
‘Doe dit om, het is amethist, het beschermt je tegen zijn illusies. Probeer te achterhalen wat zijn dierbaarste bezit is en vernietig het. Dan keert hij terug naar waar hij vandaan komt.’
‘Waarom helpt u mij?’
Ze stak een stuk kauwgom in haar mond en offreerde Lotte er ook één, Lotte aanvaardde het.
‘Ik kende een jongen die ten prooi gevallen was aan een Astrale.’
‘Wat gebeurde er?’
‘Hij pleegde zelfmoord, een kogel door zijn hoofd.’
Ze vertrok, draaide zich nog even om en zei:’ dat is zijn zwakke plek, hij kan doen wat hij wil met je maar je mag niet sterven. Gebruik dat in je voordeel.’

Terug naar “Horror”