Verstoppertje

Voor de echte griezelfan
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

vr dec 30, 2016 9:01 am

Dag drie: Eenzame opsluiting was vreselijk, het kraakte je. Nog eens in een dwangbuis zitten terwijl je dringend ergens moet krabben was gewoonweg marteling. De deurknop kraakte. Een man in maatpak kwam binnen. Hij opende terwijl hij op haar toestapte een doosje en haalde er een injectie uit met een groene vloeistof in. Lotte rook onraad en zette haar keel open.
De blonde man met blauwe ogen en hoekig aantrekkelijk gezicht met kuiltje in zijn kin zei zacht:’ niemand kan je horen, Lotte, het spijt me echt maar er is geen andere manier.’
Hij wou de injectie in haar slagader duwen. Een gebrul van achter hem. Staal op staal. De moordenaar was terug. Hij had zich drie dagen niet laten zien.
‘Je denkt toch echt niet dat ik mijn pantser niet draag?’ zei hij berispend
‘Een Bewaker,’ siste Lotte’s kwelduivel ‘dan moet ik flink gescoord hebben.’
‘Je hebt inderdaad, ondanks je ziekelijke trotsheid, gelijk, het dodental dat je veroorzaakt hebt kon niet genegeerd worden door ons. We komen je anker weghalen.’
Lotte leek voor hen niet te bestaan. Ze rukte zich in alle kronkels maar de witte vest met riemen bleef op zijn plaats.
De moordenaar haalde uit. Zijn vuist kraakte toen hij de kaak van de Bewaker raakte. Die gaf geen centimeter mee.
‘Je weet dat je me niet kan stoppen,’ zei de engel kil.
‘Laten we dat aan Watt vragen.’
Bliksemsnel pakte de man met het mes een elektriciteitskabel van de vloer, drukte op de aan-knop van het lampje en gaf een kerf in de draad. Hij hield het tegen de engel die begon te schokken en roken.
‘Heb ik zelf meegemaakt op mijn terechtstelling,’ lachte de demonische Astraal ‘daar komt je haar van overeind, niet?’
Hij sneed met zijn mes in één haal de dwangbuis open.
‘Kom, we zijn hier pleite.’
‘Wat heeft dit in godsnaam te betekenen, jij redt mij?’ vroeg Lotte, compleet het noorden kwijt.
‘Hij mag je niet doden.’ Ze renden naar de apotheekkast, de moordende Astraal nam tientallen doosjes, wierp er een paar op de grond. Pakte er verschillende pillen uit en begon die te bewerken in een vijzel.
‘Help eens een beetje.’
‘Wat moet ik doen?’
‘Neem een injectie en een flacon verdovend middel.
Lotte zocht even maar vond beiden in de berging. De Astraal trok het flacon leeg en spoot het toen bij zijn tot poeder vermaalde pillen. Hij trok het paarse goedje op. Dan gaf hij Lotte een keiharde slag tegen het hoofd. Hij spoot het spul in haar ader. Daarna sleepte hij haar bewusteloze lichaam in de berging. Net op tijd, want de engel kwam al af.
‘Luister eens, suffie, je kan hier niets meer komen doen, Lotte is niet langer hier.’
‘Je probeert me in de maling te nemen, waar zou ze heen gegaan zijn, alles is hier op slot.’
‘Gebruik je fantastische zesde zintuig maar en scan de boel.’
De engel zijn gezicht plooide zich in ongeloof, toen in woede.
‘Dit is niet voorbij, hoor je me?’ Rook omvatte hem. Hij verdween. Overal verschenen verplegers en patiënten. De Astraal ging de berging in. Lotte was nog steeds buiten westen. Met die mix die hij haar had gegeven was ze nu als alle Boeddhisten die er in hun leven in sloegen om hun geest zo te trainen in de hal beneden het Nirwana.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

zo jan 01, 2017 5:11 pm

Lotte wandelde in de branding van een prachtige blauwe zee. In de verte zag ze een verbluffende mooie stad. Een meisje met haar moeder liepen wat verder, het meisje schopte haar rode bal richting Lotte, deze gaf een pas terug. De moeder vroeg iets onverstaanbaars. Lotte antwoordde;' Ik ben Lotte.'
De moeder schreeuwde, het meisje werd bang, ze zetten het op een rennen. Lotte was ontzet. Dan werd alles zwart, ze voelde zich een zwevende geest. Ze werd wakker in de wasruimte met een kanjer van een hoofdpijn.
'Wat heb je gedaan?' zei ze onvriendelijk.
'Je leven gered.' zei de moordenaar.
'Van wie.'
'De Bewaker, hij wou je een dodelijke injectie geven. Sta op, we gaan. Hier op die afdeling ben je niet veilig.'
'Oh, en we gaan hier zomaar buitenwandelen.'
'Inderdaad.'
Een verpleegster kwam eraan.
'Neem haar sleutels als ze begint te kronkelen.'
'Hé, wacht wat ben je van plan?'
'Haar ergste angst waarheid doen worden.'
Eerst leek er niets te gebeuren maar dan gilde de verpleegster en begon rond te dansen. Ze viel neer en schuimbekte al stuiptrekkend. Lotte wist eerst niet wat te doen maar greep dan toch de bos sleutels. Ze snelde naar de deur, draaide de verkeerde sleutel in het slot, probeerde een andere, de juiste en was dan nog een deur verwijderd van de juiste. Ze las de etiketten op de deur.
Een man greep haar beet en riep. Dan werd een mes door zijn keel gestoken. De Astraal greep zijn badge en gaf die aan Lotte.
'Probeer het hier mee.'
Lotte liet de kaart door de lezer schuiven, de buitenste deur klikte open.
Op straat was ze gedesoriënteerd.
'Neem die taxi daar en rijd naar de Ardennen,' zei haar kwelgeest ernstig.
Ze deed wat haar gevraagd werd.
De bestuurder was verbaasd met het verzoek naar de Ardennen te rijden.'
'Waar juist, liefje.'
'Félennes,' zei Lotte het eerste dorp dat in haar hoofd opkwam opnoemend.
De rit duurde twee uur, ze zag loofbomen plaatsmaken voor sparren, het bergzame landschap trok langs haar voorruit.
Wat moest ze nu, zo ver van huis, ontsnapt met enkel een maniakale moordenaar die enkel zij kon zien als gezelschap.
Waarom stak hij dat vervloekte mes gewoon niet door haar keel? Dan was ze van alle ellende af.
De auto stopte.
'Het einde van de rit, dat is dan 130 euro.' zei de Jamaicaanse chauffeur met een accent. Hij droeg een muts van Bob Marley en er klonk muziek van de legende uit de radio.
Plots verstarde hij, zijn geloken ogen trokken zich wijd open met een uitdrukking van pure angst en ontzetting op zijn gezicht.
'Nee, laat me, alsjeblieft.'
Lotte dook uit de auto.
'Laat hem met rust, je hebt wat je wou, we zijn in de Ardennen,' zei Lotte.
De moordenaar verscheen naast haar. Kom we duiken de bossen in.
'En als we verloren lopen.'
'Des te beter, dat betekend dat hij ons ook niet kan vinden,' zei de moordenaar kortaf.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Verstoppertje

ma jan 02, 2017 7:55 pm

Leuk en spannend vervolg weer :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 488
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Verstoppertje

di jan 03, 2017 3:46 pm

Spannend weer geschreven en goed.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Verstoppertje

do jan 05, 2017 10:57 pm

Diep in het bos legde hij met getrainde handen een kampvuur aan.
‘Blijf jij hier, ik ga jagen,’ gromde hij.
Toen hij ver genoeg weg was haalde Lotte een mes boven, zijn mes. Ze drukte op een knopje en het blinkend lemmet schoof omhoog. Ze ramde het in haar hart. Dodelijk getroffen zeeg ze neer.

De effecten waren direct voelbaar voor de moordenaar. Hij werd doorzichtig, getroffen door een vreselijke pijn. Hij voelde een onweerstaanbare drang hem wegtrekkend naar zijn eigen dimensie. Hij had er niet op gerekend wat Lotte dreef. Hij zweefde terug naar het kampvuur.
‘Stom wijf, nu zijn we allebei gedoemd om te sterfen!’ brulde hij.
Ze antwoordde niet meer. Hij zocht naar haar smartphone, dat lag in het vuur te smeulen. Hij probeerde het eruit te trekken maar was ontastbaar geworden. Schreeuwend werd hij weggezogen van de aarde en belandde terug op de kust van het Astrale Rijk. Iemand stond hem triomfantelijk op te wachten. Het was Lotte.
‘Je hebt geluk dat ik je hier niets kan maken, trut,’ blafte de moordenaar.
‘Je speelde een spelletje met een hoge inzet, en je verloor,’ grijnsde Lotte, naast haar stonden Keesha en Emma met gekruiste armen.
‘Wel, welkom in een eeuwigheid van saaiheid,’ zei hij en vertrok toen.
‘Het is hier mooi, is het niet?’ merkte Emma op.
‘Ze hebben hier zelfs sterke drank,’ zei Keesha.
‘Laten we dan maar een feestje bouwen,’ lachte Lotte
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 719
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Verstoppertje

zo jan 08, 2017 7:39 pm

Grappig vervolg :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 488
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Verstoppertje

wo jan 11, 2017 6:44 pm

grappig idd en goed geschreven
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 488
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Verstoppertje

di aug 01, 2017 6:19 pm

Goede vervolgen weer.

Terug naar “Horror”