Missie Mossul

Voor de echte spanningszoeker!
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Missie Mossul

di dec 13, 2016 4:56 pm

Het was een bont gezelschap. Een supersoldaat, een vampier, een ionisch geladen wezen dat nog het meest in de buurt kwam van Quasimodo. En dan een alien die een gasmasker droeg. Deze wezens moesten hem uit de penarie helpen. Kolonel Hayes had al veel over hen gehoord en als er één iemand zijn broer kon redden van IS waren zei het.
‘Bedankt om te komen.’
‘U ziet er heel knap uit in dat uniform, kapitein.’ zei de Winter verleidelijk, haar ene been naast het andere zettend, wat ze onder die minijurk aan had was duidelijk zichtbaar.
‘Het is kolonel.’
‘Waarmee kunnen we u van dienst zijn, kolonel?’ vroeg Gunther Donckers, door een misdadige organisatie veranderd in een bovennatuurlijke krijger, snel en lenig, verhoogde zintuigen en spierkracht. En de kers op de taart, een helingskracht die aan het onmogelijke grenst. Gunther was de leider van dit rare groepje freaks.
‘Mijn broer, soldaat in Syrië is door IS gevangen genomen. Ze plannen om hem te executeren,’ zei hij ernstig.
De kolonel startte de beamer.
‘Dit is het huis waar ze hem in vasthielden.’
‘Mooi beeld,’ zei A’Kuba, het buitenaards wezen die bezeten was door techniek.
‘En het extractiepunt?’
‘We pikken je hier op,’
Met een muisklik gingen ze naar het volgende plaatje, een gedetailleerde map van Syrië. Er stond een stip op. en een traject vanaf het punt, waar ze de gegijzelde redden, de stad uit.
‘Maar dat is drie kilometer lopen aangezien IS niet echt gelukkig gaat zijn met het feit dat wij daar binnen breken.’
‘Jij bent toch supersnel?’ vroeg Gunther.
‘A’Kuba en Hunchack niet.’
‘Dan blijven we samen en zullen we alle tegenstand uitschakelen,’ zei Gunther.
‘Ik ben jullie erg erkentelijk voor wat jullie voor Bill doen.’
‘Dan komt nu mijn favoriete vraag,’ zei de vampier ‘wat gaat ons dat opbrengen?’
‘tienduizend dollar.’
‘Daarvoor kom ik nauwelijks uit het bed,’ zei de Winter.
‘De Winter, genoeg!’ riep Gunther ‘We nemen wat hij kan sparen.’
‘Dank u, meneer. Als jullie me nu willen volgen, het vliegtuig staat al gereed.’

Het vliegtuig leek alsof het in de Tweede Wereldoorlog was gemaakt. De piloot met een kale kop en lange baard deed niets om die veronderstelling te weerleggen.
‘Gelukkig ben ik onsterfelijk,’ prevelde de Winter
Aan boord deden ze hun gordels om voor hen lag voor ieder een parachute. Het opstijgen was een hel, het brullen van de motoren leek op heel luid een slijmklodder naar boven hoesten. Met horten en stoten stegen ze op.
Ze keken naar het landschap beneden. De mensen waren als mieren. A’Kuba drukte op zijn polsapparaat. Het gaf een hologram van het huis Bill werd gevangen genomen. Buiten stonden twee personen, gewapend. Binnen kon je twee verdiepingen zien, er waren daar vier mannen. Vermoedelijk ook gewapend, en dan had je ook nog de persoon op de stoel, wellicht Bill op de verdieping er boven.
Daar stonden ook twee mannen met wapens.
‘Hoe pakken we dit aan?’ vroeg de Winter ‘ik kan hen hypnotiseren maar ik spreek de taal niet.’
‘Ik pik die taal met mijn app in een wip op,’ zei A’Kuba ‘ik zal zeggen dat ze ons moeten beschermen tegen de mannen in de kamer door ze neer te schieten.’
‘Goed plan, ik klauter ondertussen naar boven en schakel via het raam de tegenstand uit.
‘In wat doet Hunchback?’ vroeg de Winter.
Die beukt de mannen beneden zo hard dat ze nooit meer denken dat terrorist zijn een goeie branche is.

Uiteindelijk, na een turbulente vlucht zei de piloot door de luidspreker.
‘Hier drop ik jullie, doe je parachutes om en de deur open.’
‘Ik snap de logica niet, ik kan vliegen, waarom zou ik dan een parachute om doen,?’
‘Dan neem je er toch geen,’ bitste de Winter
‘Ik bespeur stress, voor wat?’
‘Ik heb nog nooit een parachute gebruikt.’
‘Heb je nog nooit gesprongen,’ lachte Gunther ‘en ik die dacht dat je van kicks hield.’
‘Straks trap ik je zonder parachute naar beneden,’ siste de Winter.
‘Maken we sprong of wat?’ vroeg Hunchback ongeduldig.
Gunther sprong eerst, dan A,Kuba die een jetpack op zijn pantser ingebouwd had. Daarna volgde aarzelend de Winter. Hunchback ging als laatste. Ze stuurden hun parachutes bij tot ze boven het dak van een leegstaand huis die een straat verder lag terechtkwamen.
Ze ontdeden zich van hun parachute en staken de straat over.
‘A’Kuba check de omgeving.’
‘Twintig gewapende mannen in een straal van 1 kilometer.’
‘Ok bende, we gaan. A’Kuba schiet er één met je ionblaster neer voor hij alarm kan slaan.’
‘Affirmatief.’
Ze liepen de straat uit, de goeie in slagend.
‘Blijf uit het zicht als ik die mannen hypnotiseer. A’Kuba wat moet ik hen zeggen?’
A’Kuba sprak in vlot Arabisch een zin.
‘Nog een keer,’ zei de Winter, woord voor woord.
Uiteindelijk had ze de juiste keelklanken beet.
De anderen schuilden achter een autowrak. De Winter liep op haar dooie gemak naar de mannen. Die brabbelden iets. De Winter keek in hun ogen en zegde de zin op. Meteen liepen de terroristen naar binnen en schoten daar alle weerstand neer.
Hunchback stormde er aan en maakte een gat in de toch al gammele gevel.
Gunther klom omhoog. Hij sloeg het raam in en kon een man met een zak op zijn hoofd op een stoel vastgebonden zitten. Hij maakte een koprol en dan een salto, het geweervuur ontwijkend. Hij brak de eerste zijn nek, de tweede sloeg hij bewusteloos met het wapen van zijn maat.
Hij bevrijdde Bill.
‘Bedankt, je weet niet hoe fantastisch het is een vriendelijk gezicht te zien.’
‘We zijn nog niet op het extractie punt, bedank me maar op het vliegtuig.’ alhoewel Gunther vreesde dat het al neergestort moest zijn van ouderdom.

Met een jeep reden ze de woestijn in. Een Toyota kwam achter hen met een automatisch machinegeweer op een pikkel in de laadruimte, daar zat een man die hun jeep onder vuur nam.
‘Hunchback doe je ding,’ ze Gunther
‘Ding?’
‘Verpletter die bestelwagen.’
Zijn enorme arm ging gloeien. Dezelfde rode straling kwam uit zijn ogen.
‘Hunchback plet,’ brulde hij en hij maakte een machtige sprong en sloeg de wagen zo snel dat het voertuig over kop ging. Daarna liet hij al zijn woede op de wagen los. Die was rijp voor de sloop, al konden die geen beter werk doen dan Hunchback deed.
Zonder verdere verwikkelingen bereikten ze het vliegtuig. Ze landden na een lange vlucht in Amerika. Ze werden door een soldaat opgewacht die hen naar de kolonel bracht.
Het weerzien was innig, ze vielen elkaar in de armen.
‘Leuk, van alle geharde militairen krijgen wij de softies.’
‘Bek dicht, de Winter,’ dreigde Gunther
‘Of wat, ga je me dood vervelen?’
‘De tienduizend zijn van jullie. Hij wierp een bundel geld op tafel.’
De Winter nam het en borg het op.
‘Als jullie ooit een carrière in het leger…’
‘We gaan, we zijn al laat voor ons diner,’ ontbrak de vampier hem

Terug naar “Thrillers”