Het vreemde gezin

Voor de echte spanningszoeker!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

wo nov 07, 2018 4:38 pm

Lieke sluipt maar een beetje rond en bekijkt stilletjes alle slaapkamers nog een keer. Ze heeft nog anderhalf uur, dan is het zeven uur en moet ze thuis zijn. Ze hoort het gezin beneden eten, Lieke haar maag knort ervan. Als de moeder naar boven komt met de twee kinderen verstopt ze zich in de kleine kamer waar mogelijk de moeder slaapt. Lieke ziet de moeder met het kleine meisje in haar armen, het jongetje hoort ze in de slaapkamer.
“Kom uitkleden dan nog even douchen,” roept de moeder tegen het jongetje. “Dan lekker slapen voor een nieuw dagje opvang morgen.”
Als de moeder met het jongetje in de badkamer is kan Lieke het niet laten om bij het meisje te kijken. Stilletjes sluipt ze naar de badkamerdeur, de moeder is bezig haar zoontje aan het helpen met haren wassen. Zachtjes doet Lieke de slaapkamerdeur open, een klein nachtlampje brandt bij de deur. Lieke kan net zien waar alles staat. Ze hoort het meisje vrolijk brabbelen in haar bedje.
O wat een schatje ben je, zo klein nog en die oogjes. Lekker lachen, wel blijven liggen en zal je dekentje weer goed doen. Je lijkt wel een beetje op mijn nichtje Celine. Ja, ook een vrolijk meisje en een kontdraaier in bed. Denk dat je elf maanden bent.
“Hier blijven!” Roept de moeder opeens streng.
Lieke schrikt ervan, oeps en even kijken hier voor een verstopplek. Ze bekijkt elk plekje, de kledingkast van het jongetje is de beste keuze. Met moeite wurmt Lieke zich in de kast onder de kleren die hangen. Te klein, veel te klein en Lieke kan de deur niet meer dicht. Zuchtend kruipt Lieke weer uit de kast, net op tijd weet aan de kant van het meisje te komen.
“Wat heb je nu gedaan met de kledingkast? Begin je net als je zussen te worden.” Roept de moeder weer streng als ze ziet dat er kleren en spullen op de grond liggen doordat Lieke uit de kast kroop. “Kom samen opruimen.”
“Ik niet doen mama, ”hoort Lieke het jongetje zeggen met een verdrietige stem.
Een duidelijke diepe zucht klinkt, “natuurlijk de kabouters weer.”
Lieke lacht erom en zit maar naast het bedje van het meisje, die nog vrolijk brabbelt en wakker is. Ze hoort allerlei geluiden aan de andere kant van de kast muur. Erna leest de moeder een verhaaltje voor, grappig zeg zo over bootjes. Krijg ik zelfs slaap door hahaha.
“Welterusten kleine man tot morgen. Nu lekker slapen.”
Lieke vermoed dat de moeder zo nog komt kijken bij haar dochtertje. Nadenkend gaat ze maar in een donker hoekje zitten naast een luie stoel. De moeder zal in het donker de stoel zien. Dit gaat echt niet lukken.
“Je moet wel gaan slapen Deborha, het is alleen bedtijd voor je. Broer Sven ligt ook al, nu lekker slapen.” Lieke kijkt naar de moeder en ziet haar bezig zijn. Opeens kijkt de moeder richting haar, die gooit dan een deken over de luie stoel en deels over Lieke. "Een deken is wel genoeg."
Erna gaat de moeder weg. Als Lieke op staat kijkt ze rond, een rood lampje trekt haar aandacht. Een babycamera, denk dat deze wel aanstaat. Misschien alleen het geluid, camera niet. Aan de andere kant van de deur hoort ze iemand bezig zijn, vast nog de moeder.
“Julia en Nynke naar boven om naar bed te gaan!” Schreeuwt inderdaad de moeder streng naar beneden.
Lieke kan alleen maar luisteren. Ze hoort de twee meiden de trap op komen, een voor een douchen en bezig zijn in de slaapkamer. Als er een doucht en op de slaapkamer bezig is neemt ze een gok. Zachtjes maakt ze de deur open, gelukkig kraakt deze niet. De moeder ziet Lieke niet, in de badkamer hoort beter nu iemand vrolijk bezig zijn. Op de zolder is het nog stil. In de slaapkamer er is iemand, Lieke kijkt voorzichtig om het hoekje. Een meisje is bezig met de pyjama aan doen en kijkt nog iets op een tablet. Lieke haar hart gaat te keer van de spanning.
“Nynke, ben jij dat. Neem even de borstel mee!” Roept opeens het meisje. Maar Nynke staat nog onder de douche, hoort ze nu mij? Kom loop op mijn sokken en echt super stil. “Nynke, echt hoor je wel!”
Lieke denkt na en blijft eerst stil staan. Dan loopt ze naar de douche waar ze weet dat er een borstel ligt en doe de deur open.
“Wie is daar!” Schreeuwt Julia.
“O Bente, ik pak alleen wat. Sorry,” zegt Lieke.
Even is Julia stil, “tjonge kan ik nu nooit rustig douchen en dat een van jullie binnen komt. Nou pakken en oprotten!”
Tjonge, wat een bits. Zijn alle meiden zo in dit gezin?
“Hoi, nee was ik Bente. Hier heb je de borstel Julie.”
Julia pakt de borstel aan maar tuurt ook in de tablet, ze is Youtube aan het kijken. “Bedankt Bente, je klinkt verkouden. Dacht dat je Nynke was. Moet je kijken hahahaha, geweldig niet.”
Waarom denkt nu iedereen dat ik Bente ben, heb dan echt haar stem. Als Julia nu eens achterom kijkt, wat zal ze schrikken.
“Ja super gaaf. Ga weer.”
Julia kijkt niet eens naar haar en is meer geïnteresseerd in het Youtube fimpje. Lieke loopt de gang op, wat zal ik nu doen?
Laatst gewijzigd door nurias op za nov 10, 2018 7:42 am, 1 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Het vreemde gezin

vr nov 09, 2018 8:15 am

Haha lekker gezin, zeg :P merkt ook niets als er een vreemde door het huis heen sluipt en dat er iemand anders dan je zus iets aan je geeft. Als dat echt zo was, zou je je dood schrikken.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

di jan 01, 2019 8:12 pm

Lieke moet snel zich snel verstoppen als Nynke uit de badkamer komt. Staand op de zoldertrap zie ze Nynke voorbij komen, met een badjas aan en haar hoofd gewikkeld in een handdoek, die niet door heeft dat Lieke er staat. De slaapkamerdeur gaat dicht. Lieke lacht zachtjes, erna sluipt nog een keer naar de andere kamer. Lachend trekt ze het dekentje over het meisje, 'misschien kan ik een keer op je passen.' Erna kijkt ze bij het jongetje die ook al in dromenland is, jij lijkt op mijn neefje Bram hahaha. Ook lief maar niet zo lief als je zusje. Nee, niet oppassen.. Ook bij het jongetje trekt Lieke de deken goed.
Opeens draait het jongetje, "mama?"
"Nee grote zus Bente. Kom slapen maar, doe alleen je deken goed."
"O, zus ik wil een verhaaltje nog. Jij doen?"
Lieke kucht een beetje, "nee je moet slapen van mama waar is je beer."
"Niet beer, hond!"
"O natuurlijk, hond. Zo deken goed, welterusten broertje."
"Terusten zus."
Zachtjes sluipt ze erna naar beneden. Rondkijkend voelt Lieke de spanning van het stiekem doen. Ze hoort de moeder en andere meisjes in de woonkamer net als de tv. Na de gang te hebben bekeken loopt ze naar de gang die leidt naar de garage. Nu ik zo kijk naar die jassen, schoenen, andere spullen van de kinderen en de ouders maar ook inrichting van het huis. Misschien zijn wel gelovig maar de moeder vloekt wel dan behoorlijk. Nee niet van de kerk, anders lopen ze wel in jurkjes. Al dan wel, ze zitten dan op een andere school zo daarom dat we ze nooit zien. Kijkend in de woonkamer hoort Lieke de tv aanstaan aan de linkerkant en dat daar kinderen zitten, de moeder ziet Lieke niet. Zenuwen gieren door haar lichaam. Dan opeens komt de moeder uit de keuken, Lieke weet net op tijd weg te duiken. Op geen meter afstand komt de moeder voorbij. Haar hart gaat net als de zenuwen te keer. Lieke kijkt weer en denkt dat de moeder bij de kinderen zit. Stilletjes sluipt ze de woonkamer binnen en naar de eetkamerstoel waar de jas hangt. Na de jas gepakt te hebben hoort ze iemand opstaan en richting de keuken komen. Lieke duikt maar snel omlaag, ze ziet een kind naar de keuken lopen en wat drinken pakken. Een tweede meisje komt eraan.
“Meiden!” Streng geroepen door de moeder als de meiden lopen te klieren. “Gewoon drinken pakken en niet lopen zeuren of ruzie maken.”
Tjonge tjonge wat een strenge moeder zeg en altijd maar schreeuwen.
De meiden mompelen wat, ze blijven wel in de keuken. Lieke moet doodstil achter een stoel blijven, in het raam ziet ze in reflectie wat de meiden doen. Beide fluisteren over iets, ze kan er niets van verstaan.
“Meiden, beide naar boven en pyjama aandoen, wassen, douchen als je maar schoon in bed ligt. Opschieten nu!”
Lieke wacht tot de meiden mopperend weg zijn, zachtjes trekt ze de jas aan en kruipt dan richting de haldeur. De moeder zal de jas wel missen, maar misschien ook wel niet. Kijk mijn schoenen, mooi ook weer aanwezig. Maar nu, mijn telefoon en hoe laat zal het zijn. Lieke denkt na en hoort de meiden boven bezig zijn, kippenhok zeg maar wel leuk zoveel zussen. Als eerste legt ze de schoenen in de garage waar ze eerst had verstopt en ook de jas na deze uitgedaan te hebben. Stilletjes gaat Lieke weer naar de woonkamer. Kijk die gaat naar boven, nu maar hopen dat mijn telefoon ergens ligt. Snel doorzoekt Lieke de keuken, alle laatjes en kastjes, Daarna de woonkamer. Kijkend op de klok heeft ze nog maar 40 minuten op thuis te komen.
“Kinderen, het is dat we geen behang hebben. Nou mooi weer twee telefoons erbij!” Hoort Lieke en dan een deur die dicht gaat. Net op tijd weet ze zich te proppen tussen een muur en een bank aan de zijkant. Ze ziet de moeder haar kant opkomen, koffiemok pakken en dan weggaan. Lieke blijft zitten. Als de moeder weer terugkomt legt ze de telefoons in een dressoirlade. Weer gaat ze weg. Oké Lieke kom op, je moet wel. Stilletjes sluipt ze naar de dressoir, de moeder hoort ze in de keuken bezig zijn. Zo zachtjes mogelijk maakt Lieke de lade open, ze ziet de telefoons liggen. Omdat ze niet weet welke die van haar is pakt ze alle drie.
“Ach waarmee ben ik nu mee bezig!”
Lieke schrikt natuurlijk en ziet de moeder bij de eettafel staan, hoofdschuddend en dan weer teruggaan de keuken in. Ze maakt er snel gebruik van, na de lade te hebben gesloten loopt ze naar de gang. Daar moet ze even tot rust komen, haar hard gaat te keer. Lieke krijgt er koppijn van. In de garage doet ze haar schoenen en de jas aan. Maar de garagedeur zit op slot.
Laatst gewijzigd door nurias op zo mar 03, 2019 8:20 am, 2 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Het vreemde gezin

wo jan 02, 2019 9:18 am

Herkent ze haar eigen mobiel niet en neemt ze ze allemaal maar mee? :O dat is wel heel erg. Ze kan toch in de garage checken welke van haar is en de rest daar achterlaten?

Ik ben benieuwd of ze ongemerkt wegkomt, hehe. Ze heeft tot nu toe wel heel veel geluk gehad. Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

zo mar 10, 2019 9:40 am

Lieke loopt maar zachtjes naar de voordeur, want dat is haar enige uitgang. Ze weet niet waar de moeder is maar denkt dat ze tv kijkt. Zachtjes haalt ze de vergrendeling van de deur en ziet dan pas dat er sleutels in de deur zitten. Waar ben ik mee bezig, de garagedeur sleutel zal er gewoon aan zitten. Lieke doet de vergrendeling weer erop en haalt zachtjes de sleutels eruit. Even moet ze doodstil zijn want de moeder hoort ze heen en weer lopen in de woonkamer. Lieke hoort een eetkamerstoel schuiven, dit is haar kans. Snel maar zachtjes loopt ze naar de garagedeur en probeert alle sleutels.
“Wie is daar?” Wordt er opeens geroepen door de moeder en die loopt richting Lieke. "Is daar iemand!" Lieke schrikt ervan, haar handen trillen en ze zweet als een otter in het water. Alle sleutels probeert ze, de tussendeur gaat open als Lieke de laatste sleutel probeert. “He wie ben jij!” Voordat de moeder Lieke kan vastgrijpen lukt het haar om de garagedeur te openen. Lieke Zet het op rennen. De moeder rent een stuk mee op haar sokken maar geeft het al snel op.
“Nou ja! Wat was dit nu weer en waar kwam het meisje nu vandaan. Was ze nu gewoon binnen bij ons en…” De moeder staat stomverbaasd buiten adem midden op de straat.

“Je bent 15 minuten te laat jonge dame!” Roept haar moeder streng. “Zie Simone haar moeder of vader niet”
Lieke kijkt haar moeder aan. “Sorry mam, maar Simone haar vader heeft me afgezet op de hoek.”
“En ik moet dat geloven. Rest van de week huisarrest, heb het even gehad met je. Nu naar bed en gelijk slapen. Waar is je telefoon en deze inleveren.” Lieke geeft haar telefoon aan haar moeder. Onderweg naar huis had ze de drie telefoons bekeken, twee gooide ze in een bosje na ze uitgedaan te hebben. Alle drie waren Samsung telefoons en vergelijkbaar in model en zonder hoesje. Gelukkig bracht haar roze glitterachtergrond de oplossing welke van haar was. Lieke loopt naar de gang, ze trekt met wat moeite de jas uit, mama heeft gelukkig niets gezien van deze jas en kleren. Erna gaat ze naar boven. Lieke trekt de kleren uit en propt deze zo die mogelijk in de wasmand. Liggend in bed denkt ze na.
Wat een vreemd gezin was dat zeg en wat een avontuur. Zal nog graag terug willen gaan, maar wel als een vriendinnetje van een van de meiden. Denk Bente. Morgen maar kijken of ik kan kijken wie ze zijn en of ze facebook hebben. Lijkt mij zo gaaf. Ook wel vreemd hahaha.

De moeder liep terug naar huis en bleef minuten lang nog in de gang staan, verbaasd over wat er net gebeurde. In de woonkamer ontdekt ze dat de jas weg is.
“Ik val nu echt van mijn stokje. Het meisje, die moet hier vast wel hebben rondgelopen zonder dat we iets door hadden. Dan zal die jas van haar wezen. Denk toch dat Mark die jas per ongeluk had meegenomen en het meisje ontdekt had. Maar waarom dan gewoon niet langskomen en vragen om haar jas, waarom hier zo rondsluipen. Waar zal ze allemaal geweest zijn. Toch wel enge gedachte.” Ze besluit niets tegen haar kinderen te zegen. Ronkijkend ziet de moeder niets wat nog meer mist en denkt na. "Wacht, de wc en Bente. Misschien was dat het meisje wel op de wc en Bente niet."

Chyou het chinese meisje kwam terug na zwemles in de kleedruimte. Ze liep automatisch naar de plek waar ze haar kleren had ophangen, maar die hingen er niet meer. Verbaasd kijkt Chyou rond, ze weet zeker dat ze hier haar kleren had opgehangen. Naast Elsie rechts en Vera aan de linkerkant. Dan ziet ze de kleren en jas van Lieke, ze loopt er heen. Chyou bekijkt de jas, is deze van mij? Bij de kleren heeft ze wel een gedachte dat die van haar waren. Maar dan ziet ze haar naam niet staan in de jas. Na het tegen de juf te hebben gezegd wordt haar moeder gebeld. Die is niet blij maar kan niet snel weg want ze moet wachten op een medewerkster die nog moet komen. Chyou haar ouders runde een snackbar. In overleg met haar ouders en de jufffen trekt Chyou de kleren aan van Lieke, erna haar jas en schoenen. De scholen die ook zwemles hadden in het zwembad zullen alle een bericht krijgen of er een meisje is met verkeerde schoenen, kleren en jas.

Twee dagen gaan voorbij en de moeder heeft de wijkagent ingelicht. Maar zonder een goede beschrijving van Lieke, de moeder had haar gelukkig niet vol in het gezicht gezien alleen achterop, kan hij weinig doen. Er zijn veel meisjes in de buurt die het meisje kan zijn. Maar hij zal het in de gaten houden. Lieke haar moeder zag later dat de jas die Lieke nog gebruikte van Chyou te klein was. Maar een verkeerde jas kwam niet op in haar gedachte. Lieke kreeg een nieuwe jas en de jas van Chyou ging met andere kleren in de klerencontainer. Elke dag kijkt Lieke rond als ze van school naar huis of ze een van de kinderen zag, maar geen succes. Bij het huis was het ook rustig. Of het gezin als spoken konden ronddwalen. Maar na het weekend heeft Lieke geluk.

Het meisje die Lieke kent als Julia, waarmee ze een kort gesprek mee had omdat Julia dacht dat ze Bente was, ziet ze iets weggooien in de grijze container voor het huis.
"Hallo!" Roept Lieke.
Julia kijkt haar aan en lacht, "hoi."
"Zijn jullie nieuw in de buurt?"
"Nee, we wonen al een tijdje hier."
"O, maar heb je nog nooit eerder gezien."
Komt de moeder opeens uit de garage en kijkt naar Lieke. "Hallo, Julia doe deze er ook even in."
Lieke wilt de moeder niet aankijken maar ze moet wel, anders komt het zo vreemd over. "Hallo, Lieke. Heb jullie nog niet eerder gezien in de wijk en was nieuwgierig."
"We wonen hier al een aantal jaren Lieke. We zijn niet zo van de sociale activiteiten in de buurt en onze kids zitten ook op een school buiten de stad."
"Lieke, wil je met mij iets leuks doen en kunnen we ook elkaar leren kennen." Vraagt Julia en heeft niet in de gedachte dat ze eerder met Lieke had gepraat.
De moeder kijkt naar Lieke, "heb het gevoel dat ik je eerder heb gezien Lieke."
"Weet het niet. Voor mij nu de eerste keer." Lieke heeft een staartje in gedaan om anders uit te zien. Haar moeder was wat verbaasd erom want Lieke wilde al sinds baby zijnde geen staartje in. Maar tja misschien wel een fase in haar dochters leven.
"Mag je wat drinken Lieke en hoe laat moet je thuis zijn?" Vraagt de moeder.
"Ja dat mag, moet wel mijn moeder bellen en vijf thuis zijn. Precies vijf uur anders krijg ik weer huisarrest."
Als Lieke samen met Julia en de moeder naar binnen gaan krijgt ze een vreemd gevoel van thuiskomen. In de woonkamer hangt ze haar jas aan een eetkamer stoel en gaat ze met Julia op de bank zitten.
"Kijk eens meiden twee limonade en een koekje."
"O mijn mama wilt u spreken." Zegt Lieke als ze haar moeder belt.
"Zeg maar Bea," verteld de moeder en neemt de telefoon over. "Hallo met de moeder van Julia."
"Ja goedemiddag met de moeder van Lieke. Wilde alleen zeker weten dat Lieke bij jullie is en dat ze om vijf thuis moet zijn."
"Lieke is bij ons ja, Balgionstraat 67 en zal haar voor vijf uur naar huis brengen."
Lieke kletst met Julia over hun leven, school en ontdekt dat het gezin nog wel vreemd is want de kinderen blijken alle geen zussen of broers te zijn maar de moeder is wel de moeder van alle kinderen.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Het vreemde gezin

ma mar 18, 2019 6:40 pm

Leuk vervolg! Wat gek dat het geen zussen zijn, als ze wel dezelfde moeder hebben en op elkaar lijken. Dan zijn het toch halfzussen en dat zijn ook zussen, toch?
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Thrillers”