Het vreemde gezin

Voor de echte spanningszoeker!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Het vreemde gezin

di apr 24, 2018 7:51 pm

Lieke stapt de kleerkamer binnen na zwemles en kijkt rond. Waar heb ik mijn spullen gelaten? Alle andere kinderen lopen meteen naar hun spullen en beginnen zich af te drogen en aan te kleden. Straks ben ik weer als laatste! Dan ziet ze een blauwe jas met roze ritsen en binnenkant. Mijn jas! Snel trekt Lieke de badhanddoek uit haar zwemtas en begint zich af te drogen. Erna trekt ze haar kleren aan. Lieke kijkt rond, gelukkig niet de laatste en Daphne en Simone dit keer. Na alles in de zwemtas te hebben gedaan loopt ze naar de zwembad entree. Daar trekt Lieke haar jas aan. Wat zit mijn jas vreemd en lijkt kleiner. Na uit gedaan te hebben bekijkt ze deze, dit is mijn jas niet. Wacht, nee getver hoe kan ik zo dom zijn. Dit zijn mijn kleren ook niet, Chyou staat er in de jas, is dat Chinees en een meisje? Moet wel want het hangt in de meisjeskleedkamer. Oké ga echt niet meer terug want dan ga ik mij zo schamen! Maar de kleren van een ander meisje, haar ondergoed! Rustig blijven, niemand heeft het door zo mijn moeder ook vast niet. Jas lijkt wel op mijn jas maar deze net even anders al wel iets te klein, kom Lieke aantrekken. Als alle kinderen in de gang zijn worden ze geteld door de twee juffen. Erna lopen ze naar de gereedstaande bus om ze naar school te brengen. Dit meisje Chyou, vast jonger als mij en wat reuken haar kleren en jas anders. He een sleutelhanger met een pasfoto, vreemd zeg om haar te zien met deze jas aan en duidelijk jonger. Ze lijkt mij wel aardig en zal een vriendinnetje van mij kunnen zijn.
Aangekomen op school begint Lieke zenuwen te krijgen. Ze kijkt naar haar moeder, kom Lieke ze heeft vast niets in de gaten. De eerste paar minuten dan, nu zo gewoon mogelijk doen. Jas maar openlaten.
“Hoi mam!” Kijk niet zo, dit zijn mijn kleren jas en niet verwisseld.
Lisette haar moeder kijkt haar aan, “hoe was je schooldag en zwemmen?”
“Wil goed mam en we hebben super zwemles gehad,” verteld Lieke en ze zucht van opluchting.
“Kom jas dicht en fiets pakken,” zegt haar moeder.
O oeps, mijn sleutel zit in mijn jas. “Mam, ben mijn fietssleutel kwijt.”
Een zucht klinkt bij haar moeder, “weet je het zeker. Niet in je jaszak, broek, zwemtas of schooltas. Trouwens, zal je die niet meenemen naar huis?”
“Ga mijn schooltas pakken mam en mijn sleutel zoeken,” roept Lieke en rent snel terug naar school. Rustig aan maa, te minste ben mijn sleutel aan het zoeken en schooltas pakken. Wat jeukt deze jas, Chyou heeft toch geen beestje. “Mam, kan ik niet mijn fietssleutel vinden.”
“Ga er niets meer over zegen, ga maar zitten achterop. Je vader zal vanavond de fiets wel ophalen,” zegt Lisette teleurgesteld en boos. “Hoeveelste sleutel is dit ook alweer?”
“Vijf mam, sorry.” Zegt Lieke.

Thuis wilt Lieke zo snel mogelijk andere kleren aan en de jas uit.
“Lieke, hou je jas maar aan. Deze twee kaarten op de bus, erna wil ik dat je buiten gaat spelen.” Zegt Lisette streng.
Waarom altijd naar buiten en mag ik ook nog wat drinken en eten! Wil naar boven en me omkleden mam. En waarom zie je nog steeds niet dat ik andere kleren aan heb en ook ander jas. Hallo! Ben je blind of zo. “Mam, mag ik wel wat drinken en een broodje. Waarom de haast?”
“Natuurlijk maar niet lopen rekken dat je binnen blijft,” zegt Lisette.
Lieke kijkt haar moeder aan, ik rekken. Rek helemaal niet ben alleen beetje langzaam hoor mam.
Na een broodje eten trekt Lieke de verkeerde jas weer aan en propt later de twee kaarten in de gleuf van de brievenbus. Bij de speeltuin hoopt ze daar vriendinnetjes te zien waarmee ze kan spelen. De jas heeft ze maar weer opengedaan want deze is te klein en daardoor benauwt voor haar.

Als ze richting de speeltuin loopt zie een kind lopen. He, wie is dat? Is het nu een meisje of jongen, maar het heeft wel een jas aan die van mij kan zijn en die tas is van het zwembad. Nog nooit gezien in de buurt en ook niet op onze school. Vreemd! Maar als ze mijn kleren en jas heeft dan wil ik het terug. Ook mijn fietssleutel. Hoe heten die meiden ook alweer die filmpjes maken op YouTube. stoute Gekjes, die sluipen in scholen en kinderopvang. Kan ik ook wel, alleen niet filmen. Lieke loopt het kind achterna en ziet deze een garage ingaan die aan een huis vast zit. Like kijkt om zich heen en sluipt dan onder het zijraam van de woonkamer door naar de garage. Voorzichtig doet ze de deur die in de garagedeur zit open. Binnen hoort ze stemmen maar in de garage is niemand. Lieke kijkt rond, geen jassen dat is balen. Waar zal dat kindje heen zijn gegaan. Eerst hier maar rondkijken. Coole voetbalschoenen, vast van een jongetje. Duur merk, wel mijn maat. O gaaf een voetbal t-shirt, nee het is het pyjama. Wie gaat er nu in dit soort pyjama’s slapen. Speelgoed, fietsen, rotzooi niets interessant hier en hoeveel kinderen wonen hier wel. Een, twee, drie, vier, vijf kinderfietsen. Een fiets voor een jongen en vier meisjes. Dan ben wel zielig zeg, vier zussen te hebben. Eerst maar deze jas uit.
Voorzichtig maakt Lieke de tussendoor open van de garage naar het huis, gelukkig piept deze niet. Maar dan hoort ze iemand komen, snel kijkt Lieke rond en propt zich snel tussen de zijkant van een stellingkast en de achtermuur.
Door de stellingkast ziet de moeder binnenkomen met een wasmand. Wat een domme moeder zeg, ze ziet mij niet eens. Natuurlijk niet, je verwacht niet een vreemd meisje in de garage hahaha. Lieke wacht maar af, wat moet ze anders. De moeder doet de gewassen was in de droger en vieze was in de wasmachine. Erna ruimt ze de garage op, soms bijna een meter maar van Lieke af.
“Wat is dit voor een vreemde jas?” Zegt de moeder verbaast als ze de verkeerde jas die Lieke aanhad pakt. “Heeft Sebastiaan nu een verkeerde meegenomen of een van de meiden. Kan mij toch niet voorstellen. De meiden hadden hun jas aan en Sebastiaan niet. Vast deze aangetrokken en hier neergelegd zodat ik het niet zal merken.”
De moeder zucht en neemt de jas mee.
Tjonge en nu, gelukkig staat er geen naam in van Chyou en heb ik haar fietssleutel weggegooid. Straks maar die andere jas pakken die een van haar dochters aanhad.

Lieke maakt weer de deur voorzichtig open en sluipt stilletjes een gang binnen. Links ziet ze een klein kantoortjes en rechts hangen de jassen van de kinderen. Dat is balen de jas hangt hier niet en waar is die jas van het kindje. Die ik zag binnenkomen? Vreemd, of was het nu een vest of zo iets. Kan mijn toch niet voorstellen dat ik zo blind ben. Lieke krijgt een gevoel van avontuur geïnspireerd door de meisjes op Youtube, ze sluipt richting de gang waar de voordeur is. Daar hoort ze de meiden boven bezig zijn en ook geluiden in de woonkamer. Niet verder Lieke, ver genoeg. Toch wel heel vreemd om hier te zijn, als ik gesnapt word.
“’Maar ik heb die jas niet per ongeluk aangedaan en meegenomen!” Klinkt er een jongensstem in de woonkamer.
“Je zussen ook niet en al hun jassen hangen aan de kapstok. Deze jas lijkt aan kleur op jouw jas, in de haast van de kapstok gepakt en aangetrokken vast. Waar is je jas dan?” Vraagt de moeder streng en boos.
Een stilte volgt, “maar mam. Als ik deze jas had aangetrokken dan hadden Sven en Marcel het wel gezegd en ook wel uitgelachen. Ga toch geen meisjesjas aantrekken! Ben niet blind hoor, mijn jas was ik vergeten op school.”
“Ga je nog de waarheid zegen?” Vraagt de moeder.
“Maar, maar mijn jas hangt op school. Heb deze jas niet meegenomen!” Roept de jongen.
De jongen begrijpt er niets van, heb echt niet die jas aangedaan. Nee echt niet, kleur mag wel hetzelfde zijn maar roze risten en binnenkant. Dat heb echt wel gezien! Mijn jas hangt gewoon nog op school. Vast een grap van mijn zussen.
“Morgen weten we de waarheid,” zegt hun moeder streng en dan volgt er weer een stilte.
Wat een strenge moeder en ze lijkt wel ook op mijn moeder. Lieke kijkt verder in het halletje en het halletjes waar de jassen hangen. Echt groot gezin, wat veel jassen, vestjes en spijkerjasjes. Schoenen, tjonge heeft elk kind vier paar of zo en dan nog laarzen. O cool, zo’n jas wilde ik ook maar mama vond te duur. Even passen, Lieke trekt de jas aan en bekijkt zichzelf voor de spiegel. Maar dan hoort ze opeens een deurklink, snel duikt ze de wc in!
De deurklink van de wc wordt ingedrukt, gelukkig heeft Lieke de wc op slot gedaan.
“Wie zit er op de wc van de dames?” Klinkt de stem van de moeder.
Laatst gewijzigd door nurias op zo mar 10, 2019 9:23 am, 3 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

ma mei 14, 2018 6:36 pm

Wordt her geschreven
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

vr jun 08, 2018 2:15 pm

“Hallo wie zit er op de wc?” Vraagt de moeder nog een keer als Lieke niets zegt.
Moet wat zegen anders gaat ze nooit weg. “Ik mama.”
Even is het stil, “straks naar de woonkamer komen Bente en we hadden afgesproken boven naar de wc.
“Boven was bezet,” zegt Lieke. Wat een domme moeder zeg dat ze denkt dat ik Bente ben.
Een zucht klinkt, “naar de woonkamer Bente.”
Lieke wacht tot de moeder weg is en stapt dan stilletjes van de wc af. De woonkamerdeur staat open en Lieke kan het niet laten om het hoekje te kijken. Links ziet ze de woonkamer, rechts lijkt de keuken te zijn. Aan een grote tafel zit een jongetje en nog een kindje in een kinderstoel. De moeder ziet Lieke niet maar die hoort ze wel bezig zijn in de keuken. Vast de jongen die net op zijn kop heeft gekregen dat hij een verkeerde jas heeft meegenomen en een meisje in die stoel? Wel alles netjes opgeruimd en schoon hier voor een groot gezin. Terug in de gang doet Lieke de jas weer uit en ook haar schoenen. Wel vreemd zeg om in een huis rond te wandelen waar je eigenlijk niet hoort te zijn. Ook dat niemand weet dat je er bent. Veel verstoppen en dingen ontdekken. Daarom zijn de meiden van stoute gekte zo bekend. Er hangen veel jassen in dezelfde maat lijkt het, zo tweelingen of toch wel zussen maar dan bijna elkaars leeftijd. Wel lief een apart kapstokje voor het kleine kindje. O deze jas, ook super gaaf en zal ik wel willen hebben. Ze hebben wel dure kleren en spullen, misschien dat ze daarom op een andere school zitten. Ook dat elk meisje zo veel jassen heeft en schoenen, zie bij de jongen en het kleine kindje maar een. Deze parka, even proberen. Lieke pakt de groen parka jas en in de garage trekt ze deze aan, na de rits te hebben dicht gedaan maakt ze een dansje. Van wie zal deze zijn?

Voorzichtig sluipt Lieke de trap op naar boven als ze de parka jas heeft uitgedaan en opgehangen. Maar ook een spijkervestje heeft aangetrokken. In het halletje hoort ze iemand bezig zijn op de zolder en er klinkt muziek die ze ook leuk vindt. Vast een van de oudere kinderen en misschien wel mijn leeftijd. Lieke ziet een kleine slaapkamer waar een eenpersoonsbed in staat, het lijkt wel of daar een volwassen slaapt? Aan de kleren te zien en spullen, misschien een oma. Uit een grote slaapkamer klinken twee meiden vrolijke stemmen, Lieke gluurt om het hoekje en ziet ze zitten. Twee hoogslapers, echt groot gezin. Hier slapen alleen meiden dat is duidelijk. Wel leuk en apart, elk heeft zijn eigen stukje muur waar posters hangen, prikbord en een tv. Die rechtsboven lijkt wel op mijn slaapkamer, precies mijn smaak ook het beddengoed. In een andere grote slaapkamer ziet Lieke dat deze in tweeën is gedeeld met kasten in het midden. Links is duidelijk een jongensgedeelte met een hoogslaper en bureau eronder. Rechts staat een wieg, zeker voor het kindje wat beneden zit. Kan nu niet echt zien of het meisje of jongetje is. Maar dan worden haar gedachtes over het gezin verbroken. Lieke hoort de meiden haar kant op komen, snel duikt ze de badkamer. Voorzichtig kijkt ze om het hoekje van de deur.
“Zie je nu wel!” Roept een van de meiden. “Sebastiaan steelt altijd onze spullen, deze potloden zijn van mij!”
“Ja, niet leuk van onze broer. Mama doet er ook niets aan en we mogen niet zeuren als we het zegen,” zegt een ander meisje. “Kom we gaan naar buiten, denk dat Eva en Simone in de speeltuin zijn.”
“Ja leuk,” zegt het ander meisje en beide gaan naar beneden en nemen de potloden mee.
Lieke zucht van oplichting en stilletjes sluipt ze naar de meiden slaapkamer. Daar doorzoekt ze de kledingkasten naar kleding, ondergoed, sokken, broek en een t-shirt en begint zich om te kleden. Lieke zucht van opluchting om eindelijk van de vieze onderbroek af te wezen. De kleren van Chyou gooit ze in de wasmand.
“Bente ben je boven!” Wordt er opeens geroepen. “Je zal naar de woonkamer komen een uur geleden.”
Lieke houd zich stil en kijkt alvast rond voor een verstop plek. Dat zal vreemd zijn, ze hoorde Bente op de wc maar is niet thuis. Of een van de meiden is Bente.
“Mam Bente is niet thuis en is bij Sanne,” roept een meisjesstem hard die Lieke eerder hoorde.
“Niet thuis, ze zat net nog op de wc hier beneden. Of was het een van jullie?” Vraagt de moeder.
“Nee hoor mam, mogen we nu gaan?” Vraagt het andere meisje.
De meiden mogen gaan en de moeder is verbaasd dat Bente niet thuis is en bij Sanne. Ze wist ervan maar misschien was Bente even thuis wat wel vaker gebeurde om iets te halen. Lieke loopt terug naar de slaapkamer waar de eenpersoonsbed in staat en bekijkt alle spullen. Kleren en spullen zijn niet van een oma maar meer voor een moeder. Ze heeft ook foto’s van de kinderen op de muur en een trouwfoto, als ze hier slaapt waar is haar man dan en is hij de vader van alle meiden. Of slapen ze nu in een bed! Vreemd zeg allemaal en heb haar nooit tegengekomen in de wijk of school. Nieuwsgierig loopt Lieke zachtjes de trap van de zolder op. Ze komt in een grote ruimte, de kamer is ingericht als een klein huisje vindt ze. Een klein keukentje, bank, eettafel waar een meisje achter zit met de rug naar haar. De muziek is modern en ook de tv staat aan op Netflix. Echt gaaf deze ruimte en wel leuk een eigen keuken, bank om te chillen en wat een grote tv! O ze heeft ook een spelcomputer, wie zal ze zijn. Denk net zo oud als mijn nicht Saskia, die is zeventien. Is dit meisje ook een dochter van de moeder? Zo dat maakt dus zeven kinderen, vijf meisjes, een jongetje en een baby.
Lieke loopt naar beneden en bekijkt de meidenkamer goed. Maar al gauw wordt ze gestoord. Lieke ziet geen kans om uit de kamer te gaan en een verstop plek te vinden zoals in de garage. De kledingkasten zijn te vol en onder de bedden kan ze ook niet! Snel klimt ze op een stapelbed die tegen een muur staat en gaat zo plat mogelijk liggen. Lieke doet de deken deels over haar heen. Ze ziet ze de moeder de kamer binnen komen door de kussen iets te verschuiven. Ze zet twee wasmanden en een strijkplank neer. Later komt het kleine meisje ook de kamer binnen. Lieke ziet de moeder die alle gewassen kleren strijkt, opvouwt en in de kasten doet. Het bed waar ze ligt staat gelukkig het verst weg. Met opstaande randen om het bed merkt de moeder niet dat Lieke er ligt, soms loopt ze naar de kast tegen de kopse kant van bed. Lieke kan niets anders doen dan wachten en hopen dat ze niet ontdekt wordt of de moeder de bedden gaat verschonen. Ook dat de meiden niet terugkomen.

Dan voelt ze haar telefoon trillen, ze krijgt een bericht binnen. Vast mijn moeder.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Het vreemde gezin

ma jun 25, 2018 8:23 am

Andere kinderen lopen meteen naar hun spullen en beginnen zich af te drogen en aan te kleden. Straks ben ik weer als laatste!
Omg haha, dat is zo herkenbaar... Vooral als je lang haar hebt xD .
...zo gewoon doen zoals ze je bent niet zo moeilijk.
Ik snap wat je bedoelt, maar de zin klopt niet. Misschien "zo gewoon mogelijk doen" of "zoals altijd doen" ipv "zo gewoon doen zoals ze je bent".
Dan ben wel zielig zeg, vier zussen te hebben.
Dit klopt ook niet helemaal. Je onderwerp ontbreekt in deze zin; "Dan is hij wel..." of "Dat is wel...". Zo zitten er nog enkele zinnen in, waar het onderwerpt ontbreekt.
... Dit gaat sowieso eens fout lopen, Lieke xD . Also, kleine dief! zomaar een willekeurige set kleren pakken omdat jij de verkeerde aanhebt! :lol:
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

ma jun 25, 2018 3:29 pm

Nayalina Nashan schreef:
ma jun 25, 2018 8:23 am
Andere kinderen lopen meteen naar hun spullen en beginnen zich af te drogen en aan te kleden. Straks ben ik weer als laatste!
Omg haha, dat is zo herkenbaar... Vooral als je lang haar hebt xD .
...zo gewoon doen zoals ze je bent niet zo moeilijk.
Ik snap wat je bedoelt, maar de zin klopt niet. Misschien "zo gewoon mogelijk doen" of "zoals altijd doen" ipv "zo gewoon doen zoals ze je bent".
Dan ben wel zielig zeg, vier zussen te hebben.
Dit klopt ook niet helemaal. Je onderwerp ontbreekt in deze zin; "Dan is hij wel..." of "Dat is wel...". Zo zitten er nog enkele zinnen in, waar het onderwerpt ontbreekt.
... Dit gaat sowieso eens fout lopen, Lieke xD . Also, kleine dief! zomaar een willekeurige set kleren pakken omdat jij de verkeerde aanhebt! :lol:
Bedankt voor de reactie en zal er op letten dan wel verbeteren

Denk dat de fouten erin zijn gekomen omdat ik het geschreven heb op de telefoon, toen mijn laptop het niet meer deed. Het werkt maar tja.. aan schrijf kwaliteit :oops:
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Het vreemde gezin

ma jun 25, 2018 4:08 pm

Oeh op gsm, ja ik kan me voorstellen dat dat niet makkelijk typt O.O .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Het vreemde gezin

do jul 12, 2018 7:14 pm

Leuk verhaal. Je hebt wel iets met verwisselde jassen, hè? :P
Ik vind het alleen een beetje gek dat hier alweer de moeder haar kinderen niet kent en ze verward met vreemden. Daar kan ik me geen voorstelling van maken, alleen bij een tweeling misschien. =/ Maar goed, ik heb dan ook geen kinderen, dus misschien denk ik er te makkelijk over. :P
Ben benieuwd hoe het verder gaat.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

vr jul 13, 2018 3:10 pm

Maaike schreef:
do jul 12, 2018 7:14 pm
Leuk verhaal. Je hebt wel iets met verwisselde jassen, hè? :P
Ik vind het alleen een beetje gek dat hier alweer de moeder haar kinderen niet kent en ze verward met vreemden. Daar kan ik me geen voorstelling van maken, alleen bij een tweeling misschien. =/ Maar goed, ik heb dan ook geen kinderen, dus misschien denk ik er te makkelijk over. :P
Ben benieuwd hoe het verder gaat.
Heb iets met verwisseling juist Maaike :D Het heeft gewoon iets, mysterieus, niet te begrijpen, grappig en vele dingen meer.

Zelf een keer gemaakt op een verjaardag, dacht een nichtje van mij te horen en keek om, was het een ander nichtje :o
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Het vreemde gezin

wo jul 25, 2018 1:20 pm

Weer trilt haar telefoon maar Lieke kan niet opnemen of het bericht bekijken. Mijn moeder zal nu wel ongerust zijn als het ze is. Hoop nu maar dat deze moeder weggaat! Maar het duurt lang en Lieke krijgt het ook warm onder de deken. Na het strijken, opvouwen en opbergen van de kleren gaat ze de slaapkamer stofzuigen. Het kleine kindje hoort Lieke ook op de kamer. Als de moeder even op de gang is pakt Lieke haar telefoon.

Waar zit je en waarom antwoord je niet je moeder!
Lieke zucht om haar moeder.
Mam ben met Daphne in de speeltuin en voelde mijn telefoon niet. Dat kan toch wel en stuur altijd een bericht terug, als ik het zie of voel.
Even blijft het stil aan de andere kant.
Ga boodschappen doen, je blijft in de speeltuin tot ik terug ben en je een bericht stuur.
Ja mam! Stuurt Lieke alleen terug.

Lieke moet snel weer haar telefoon weg legen want de moeder komt de slaapkamer binnen.
“Maar mam, zat tot nu bijna Anne. Niet op de wc vanochtend en dat je mij vertelde naar de woonkamer te komen!” Roept een meisje.
Een zucht klinkt, “wie was het dan? Een van je zussen, nee Bente hoorde echt jou op de wc en ben je verkouden, zo klonk je wel vanochtend.”
“Ik ben niet verkouden mam, geloof mij nu toch een keer. Wil Anne wel bellen, zij kan het zegen dat ik bij haar was. Kom nu alleen wat halen.”
“Niet alles meenemen zoals de volgende keer! En wie van wie zijn deze kleren die in de was lagen, niet aan van jullie meiden. Wat hebben jullie toch net als die jas.”
“Weet het niet mam.”
Een duidelijk zucht klinkt bij de moeder, “straks maar aan je zussen vragen dan maar.”
Bente, het lijkt wel een jongen. Of is het nu ene jongen in meisjeskleren, ze lijkt ouder dan de andere meisjes. Best wel spannend dit, telkens moeten verstoppen en soms heel dichtbij iemand en ze verwachten je niet. Die meiden die overal insluipen, snap ze nu wel en dat hun kanaal goed loopt. Maar dat ze ook niet nadenken over die jas of kleren, denk ook wel te begrijpen. Je verwacht niet dat er een vreemd meisje in huis is die alles doet.
Lieke voelt dat Bente op het bed onder haar gaat zitten, ze weet niet wat ze doet en ze blijft maar dood stil liggen.
“He Bente,” zegt een meisje die ook de slaapkamer binnenkomt en gaat zitten op de andere onderste bed. “Wat ben je aan het doen?”
“Niets,” zegt Bente alleen geïrriteerd.
“Zullen we wat leuks doen?” Het meisje is stil en Lieke hoort haar mompelen. “Ga knutselen Dat is toch wel leuk.”
“Geen zin!” Roept Bente snauwend.
Lieke kan niets anders doen dan heel stil liggen en luisteren, soms kijken wat de meiden doen. Het is toch een jongen aan zijn of haar stem te horen. Wat vreemd zeg en duidelijk ook geen zussen van elkaar.
“Wat denk van die kleren en jas?” Hoort Lieke het meisje zegen.
“weet het niet, denk Nynke weer bezig. Die loopt en doet alles altijd als een kip zonder kop,” zegt Bente.
Het meisje lacht, “ja denk het ook. Wel dom zeg, ze moet het toch wel gemerkt hebben. En de jas?”
“Ook Nynke.”
Beide lachen nu en gaan door waarmee ze bezig zijn, Bente leest een boek en het meisje knutselt. Na lang liggen gaan de meiden eindelijk naar beneden en kan Lieke uit haar verstop plek komen. Ze voelt zich nat van de zweet en besluit zich weer om te kleden met kleren van de meiden. O wat een leuke t-shirt en korte broeken! Van mama mag ik deze nooit kopen, deze meiden wel. Deze trui, even proberen maar wie zal het merken. Lieke kleedt zich aan met kleren die ze leuk vindt en bekijkt zich dan in een spiegel op de overloop. Erna wisselt ze nog een paar keer. Zo graag zal ze alles willen meenemen maar dan kan natuurlijk niet. Als laatste pakt ze maar kleren die vergelijkbaar zijn met wat ze aanhad. Toch trekt ze een mooie t-shirt onder een t-shirt, die wil ze gewoon hebben. In de badkamer wast Lieke zich een beetje, maar dan kom iemand al boven. Lieke duikt snel achter het douchegordijn. Ze hoort iemand bezig zijn maar wie weet ze niet.
“Meiden!” Roept er opeens geroepen het is de moeder. “Opruimen ho maar, elke keer weer. Te zien Pauline, haar telefoon. Nou mooi, die neem ik beslag. Dat zal haar leren om alles te laten slingeren.”
Nee, nee mijn telefoon! Gelukkig zit er een slot en hopelijk belt mijn moeder niet. Tjonge, maak wel wat mee zeg en verlies zo veel. Mijn schoenen, de jas en nu mijn telefoon. Moet alles zien terug te krijgen want mijn moeder zal boos wezen! Lieke ziet de moeder de kleren in de wasmand doen en de telefoon in haar broekzak. Ze kan alleen maar wachten. Later komt de moeder nog een keer de badkamer in maar dan met het kleine kindje. Die wordt helemaal uitgekleed, wat een stank zeg! Getver wat kunnen bab’s stinken, vast een te volle luier. De moeder wast het kindje, nieuwe luier en kleertjes. Al die tijd staat Lieke achter het gordijn, nu wel bibberend van de kou. Als de moeder weer beneden is met het meisje kijkt Lieke rond. Omdat niemand op de zolder is want de muziek is uit wil Lieke kijken maar de deur zit op slot. Wie doet nu een slaapkamer deur op slot? Erna sluipt Lieke de trap af maar blijft halverwege staan. Kan niet weg, veel te druk in de woonkamer en gang. Volgens mij zijn ze ook buiten bezig. Wat moet ik nu doen, kan hier echt niet blijven en als mijn moeder terugkomt. Nog een uur dan moet ik thuis wezen, misschien mijn moeder bellen. Eet bij Elke, maar zal ze dan Elke haar moeder bellen.
Lieke gaat weer naar boven en op de meiden slaapkamer zittend op een bed denkt ze na wat er gebeurt als ze echt niet meer wegkomt. Beneden hoort ze stemmen van de meiden, later de jongen en de moeder. Een halfuur later hoort ze moeder iets roepen in de slaapkamer, Lieke gaat bij de trapgat staan.
“Ten eerste deze jas, wie heeft deze meegenomen. Ten tweede deze kleuren, ook niet een van jullie. Waar komen deze vandaan?” Roept de moeder streng. “Nu een antwoord, een eerlijk antwoord.” Lieke lacht want zij weet het wel. Alle kinderen hoort ze door elkaar praten. “Oké geen antwoord, dan gaat iedereen zo eten en naar bed. Want diegene die deze jas en kleren heeft gepakt heeft zeker geweten dat ze niet van hem of haar zijn. Dat is stelen. Morgen een antwoord anders morgen weer eten en naar bed.”
De kinderen zijn stil en ze beginnen met het avondeten. Lieke zucht en lacht weer. Toch kan ze niet weg, wegens de jas, schoenen en haar telefoon.
“Hoi mam, mag ik eten bij Simone. Ben om 19:00 thuis zoals altijd,” zegt Lieke snel verzonnen tegen haar moeder als ze opbelt met een vaste telefoon.
Tot opluchting hangt deze aan de muur van de ouder slaapkamer.
Even is het stil aan de andere kant, “het is doordeweeks dat weet je. Maar goed, geef mij Simone haar moeder even.”
Lieke schrikt een beetje, “nou ze is bezig met eten koken. We zijn boven op Simone haar kamer.”
“Je bent echt bij Simone en kan ik je vertrouwen!”
“Ja mam echt waar, zal toch nooit liegen en waar moet ik dan zijn. En bel met hun huistelefoon.”
“Zeven uur thuis en geen minuut laten. Laat Simone haar moeder of vader je thuisbrengen.”
“Bedankt mam.”

Nu maar hopen dat ze Simone haar moeder niet gaat bellen, wetend hoe mijn moeder is. Maar nu, moet die jas zijn te pakken, mijn schoenen, telefoon en tegen 19:00 zijn niet alle meiden naar bed. Zuchtend laat Lieke zich vallen op een bed van een meisje. Rondkijkend vindt ze dit gezin maar steeds vreemder vinden.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Het vreemde gezin

za okt 06, 2018 9:25 am

Nee, nee mijn telefoon! Gelukkig zit er een slot en hopelijk belt mijn moeder niet. Tjonge, maak wel wat mee zeg en verlies zo veel. Mijn schoenen, de jas en nu mijn telefoon. Moet alles zien terug te krijgen want mijn moeder zal boos wezen!
Haha, vind je het gek als je alles uittrekt en laat slingeren :P

Aan het eind van het vorige stuk zat Lieke in de garage daarna is ze opeens onder het bed in de slaapkamer. Later staat ze opeens achter het gordijn. Misschien kun je stukjes toevoegen dat ze rondsluipt en zich verstopt?

Verder leuk vervolg weer! :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Thrillers”