Bloedmaan

Voor de echte spanningszoeker!
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 19

vr jul 28, 2017 4:51 am

We reden met een hele stoet auto’s achter ons aan naar huis. Daar stapte we uit en liepen we naar binnen. Zac had van mij een lijstje boodschappen gekregen en ging dus alvast op weg. De groepje vrouwen had zich verzameld bij mijn voordeur ,, Oke meiden ik moet straks wel de honden uitlaten. Wie mee wil is welkom, wie niet Zac is straks terug met boodschappen. Help de enige man in huis even.’’ Iedereen knikte en ik deed de deur open.Ik stapte als eerste door de deur en ik stuurde Archie naar zijn plaats. Voordat de vrouwen invasie mijn huis binnen drong, Mask was echt door het dollen heen. Iedereen vond hem leuk en hij was nooit zo vaak opgepakt als vandaag, ook zou dat nooit meer gebeuren want hij werd daar veel te zwaar voor. Ik riep hem bij me en legde hem aan de lijn, alle meiden wilde hem vast houden en na een goede afspraak riep ik ook Archie bij me en lijnde hem aan.

De hele groep van 10 meiden en twee honden liepen door de straat. Ik liep met mijn hoofd omhoog en een rechtte rug. Ook lachte ik met de meiden, opeens zag ik mevrouw Hills naar buiten komen. ,, Irenta, wat doe je?’’ ik keek naar de meiden die een beetje onzeker naar mijn buurvrouw. Ik keek naar de honden ,, Ik laat met wat vriendinnen de honden uit, geen zorgen mevrouw Hills ik ruim achter hun op en ja ik ben ons gesprek van vanmiddag niet vergeten.’’ Ik gaf haar een beleefde glimlach en liep verder. Ginnie kwam naast mij lopen ,, wat bedoel je daarmee?’’ ik keek haar aan ,, volgens haar ben ik een slechtte invloed voor de kinderen in deze buurt. Ze wilt dat ik ga verhuizen, naar een andere buurt. Het liefst naar een andere stad.’’ Ze knikte ,, mijn moeder heet hetzelfde gezegd, toen je nog verdacht werd. Maar nu, ik heb het vanochtend gevraagd en toen zei ze dat je moest blijven waar je was. Dit is je thuis, jij en je ouders zijn hier opgegroeid. Hier kunnen we op je letten. Ergens anders wordt dat heel erg moeilijk.’’ Ik gaf haar een dankbare glimlach en schudde toen mijn hoofd.

We waren weer thuis en net op tijd ook, want Zac kwam thuis met de boodschappen. Sommige meiden snelde naar hem toe en gaven hem een helpende hand. Binnen werden de boodschappen op de tafel gezet en werden de boodschappen uitgepakt. Producten die koel werden in de koelkast gezet en de andere producten werden opgeborgen in de keukenkastjes. ,, Heerlijk zeg een huis voor je alleen.’’ Ik gaf de meid die het zei een glimlach ,, het was soms erg eenzaam en hoe vaak ik ook vertelde tegen ander of mezelf het bleef eenzaam.’’ Het meisje dat de opmerking had gemaakt rolde met haar ogen. Ik kende haar persoonlijk niet ze was een van de nieuwe rekruten, een eerstejaars. Ik vond haar een goede atleet, maar ze had een vrij leeg hoofd. Ze keek vaak niet verder dan dat haar neus lang was. Ik pakte vijf bevroren pizza’s uit de vriezer en deed ze in de oven. Een paar van de oudere leden kwamen in de keuken staan ,, Lekker, drinken in de koelkast.’’ Ik knikte ,, Heb alleen geen alcohol, heb dat twee jaar geleden allemaal al opgedronken.’’ Iedereen schrok en ik knikte ,, had echt een probleem, maar ja mijn ouders waren dood en niemand hield me tegen.’’

,, ik kan me nog steeds een kast vol likeur, wijn en andere drank herinneren. Je vader was er dol op.’’ ik haalde mijn schouders op. ,,ja en alles binnen een jaar weg. De kast ook trouwens deed me te veel aan hem denken.’’ Ginnie deed de koelkast open en pakte er een cola fles. Ze begon tien plastic beker re vullen met het donkerbruine vloeistof. Ik hoorde de muziek in de woonkamer harder worden, ook hoorde ik Mask meehuilen met de muziek. Zac kwam de keuken binnen ,, Ga naar je vrienden, ik let op de pizza en ik doe de chips in bakjes. Alles om niet in dat kippenhok te hoeven zijn. Ik eet met jullie mee maar daarna ga ik samen met de honden in mijn kamer zitten.´´ ik knikte ,, doe dat.´´ Ik liep naar de woonkamer maar bleef in de deurpost staan, kijkend naar de dansende cheerleaders. Met een glimlach op mijn gezicht , terug denkend aan de tijden waarin dit heel normaal voor me was. De meiden over voor een pyjama feestje mijn vader die voordurend aan het klagen was over de hoeveelheid vrouwen in huis. Mijn moeder die tegen hem zei dat hij maar moest stoppen met jammeren. Sinds een hele lange tijd voelde ik me weer normaal en vrij om mezelf weer te uiten. Een paar meiden zagen me staan en konden waarschijnlijk zien wat ik dacht. ,, Kom op!´´ Ik lachte en sprong de kamer binnen, ik liet me gaan op de muziek.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 20

vr jul 28, 2017 4:59 am

De volgende ochtend lieten we school voor wat het was. Iedereen reed even naar zijn eigen huis en pakte hun begrafenis kleding. Ze kwamen meteen terug samen met hun make-up tassen, we hadden een beautyochtend. We deden elkaars haar en make-up, we keurde elkaars outfit. Ik maakte mijn speech voor de begrafenis en ik zat onophoudelijk op de achterkant van een pen te knagen.

Een uur voordat de begrafenis begon klom iedereen in hun auto en we reden net als gisteren in een lijn naar de begraafplaats. Iedereen keek op toen we de wagen parkeerde en uitstapte, het leek meer op een modeshow in plaats van een begrafenis. Maar Camile hield van mode en was er dan ook op gebrand dat iedereen van het team de mode volgde, ook al was het niet jou smaak. Ik had altijd een manier gevonden om het te volgen en mijn eigen smaak aan te houden. We liepen de zaal binnen en gaapte naar de aankleding. De zaal was helemaal gevuld met champagne witte rozen, het geurde er zelfs naar. We gingen als groep net achter de familie zitten, Zac keek naar de bloemstukken ,, Daarom moest ik een witte das om’’ ik knikte ,,Camile was echt gek op wit. Ze was getrokken naar de puurheid ervan.’’ Hij knikte en we keken naar de burgemeester van de stad, de vader van Camile.

,, Burgers, er is niets pijnlijker dan het niet kunnen beschermen van mijn mensen. Maar dat mijn eigen dochter slachtoffer is gevallen door een moordlustige gek.’’ Hij keek naar mij en ik wist dat hij me nog steeds verdacht. Ginnie en Zac pakte beide mijn hand en keken hem strak aan. Hij keek aan ,, het leek mijn geliefde vrouw en mijzelf dat haar vriendinnen een woordje voor haar deden.’’ Ik keek naast me en Ginnie knikte, het was nog niet de comfort dat ik nodig had.,, Laten we allemaal daar gaan staan.’’ Iedereen knikte als een geoliede machine stonden we op en liepen naar het platform. Ginnie legde een hand op mijn schouder toen ik het platform opstapte ,, Gisteren stond ik hier op precies dezelfde plek afscheid te nemen, van een ander van mijn oude team. Met de woorden die Camile geschreven had. Nu zijn het mijn eigen woorden en het doet me pijn om dit te zeggen. Camile je was een cheerleader en het hele team zal het met me eens zijn dat je af en toe een bitch kon zijn. Maar we hield daarom veel meer van je, je sprak altijd de waarheid ook als niemand het echt wilde horen. Ik weet nog de dag dat je vader werd gekozen als burgemeester van deze stad, je was zo trots op hem dat we allemaal naar zijn feestje moesten komen. Zelfs ik de dochter van de verliezende kandidaat mijn moeder. Je zal in al onze harten blijven als de meid die je was, spontaan en altijd in voor een goed feestje.’’ Ik keek naar de leden van het team en sommige van hun hadden tranen in hun ogen.

Tijdens de ceremonie hield ik het ook niet droog. Tranen liepen over mijn gezicht en de muur die ik had opgebouwd had weer een baksteen verloren. Tijdens het nuttigen van een kopje koffie na de ceremonie liep ik naar de burgemeester en zijn vrouw toe. Ik ging voor hem staan en stak mijn hand uit ,, Het spijt me van uw verlies meneer von Borg en ook dat van u.’’ ik keek naar zijn vrouw die beleefd knikte ,, bedankt voor je woorden,Irenta ze waren oprecht. Ook al weet iedereen dat jij degene bent die verantwoordelijk is.’’ Ik trok mijn hand uit de grip van de burgemeester ,, ik heb en wil niets te maken met de moorden. Mijn leven was al moeilijk genoeg zonder een dood lichaam voor mijn deur elke keer als ik hem open. Camile had niet te hoeven lijden en eigenlijk niemand die we de komende week rouwen niet. Wat voor persoon denken jullie dat ik ben. Op school werd ik ook onder schot genomen, als Todd er niet voor was gesprongen’’ ik draaide me om het hele team stond achter me en Zac stond naast me. Ik voelde de haat van de ene kant en de steun van de andere kant. Beide kanten wilde mijn aandacht en allemaal wilde ze mijn volgende woorden horen. ,, niemand zou het abrupte verlies van een geliefde moeten mee maken, ik van alle mensen weet hoe het is. Ik ben twee jaar lang niets anders geweest dan een geest die door de straten van deze stad liep. Als het aan mij lag zou ik de moordenaar zelf pakken en laten vertellen hoe ik me afgelopen twee jaar heb gevoeld. Te bang om iemand binnen te laten’’ ik kon mijn speech niet afmaken de burgemeester nam een slok van zijn water en proesten daarna het water gemengd met bloed uit. Ik begon te gillen en sprong naar achteren. Van uit mijn oog hoek zag ik iemand wegrennen. Een vrouw in het wit gekleed, haar haren wapperend achter haar aan. De sheriff die te gast was zag haar ook en ging achter haar aan.,, Zac kom mee!’’ samen rende we achter hem aan.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 21

vr jul 28, 2017 5:46 am

De begraafplaats lag aan de grens van een bos. Daar rende de sheriff achterna, iets wat we bij een gezond verstand niet gedaan zouden hebben. Ik was erg blij dat ik een broek aan had getrokken in plaats wat ik van plan was , een witte rok. Ik hield de sheriff in het oog en na een tijdje liep ik op hem in.

Na een tijdje stonden we op de SHarpe Stonge bridge, ik hapte naar adem voordat ik er een voet op zetten. De vrouw in het wit stond tegen de railing aan. ,, Sheriff Guilt, we zien elkaar weer.’’ Ik ging naast de sheriff staan en Zac aan de andere kant. ,, Draai je om, laat ons het gezicht zien van een moordenaar. Vooral degene van mijn vader.’’ De vrouw draaide zich om en sloeg de haar uit haar gezicht. ,,Fezza?’’ ze begon te lachen ,, o reageer niet zo verbaasd Irenta. Als iemand me door zou hebben was jij het wel.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, dit zou ik toch niet geraden hebben, Fizza!’’ Ze lachtte hysterische ,, Dan ben je dommer dan je eruit ziet. Maar ik had je moeder het voorspeld.’’ De sheriff pakte mijn arm, ik was schijnbaar naar voren gegaan. ,, Mijn moeder?’’ ze knikte ,, ik bedoel onze moeder. Maar dat wist je, daar hadden jullie ruzie over de avond voordat ze van deze brug af reed samen met jouw vader.’’ Ik knikte langzaam ,, maar niet om de reden die jij denkt.’’ Fezza keek geschokt ,, wilde je dan niet dat ik uit het leven van je moeder verdween?’’ ik schudde mijn hoofd. ,, ik wilde dat ze met jouw adoptie ouders zou gaan praten, om zodat je bij ons kon komen wonen.’’

Fezza schudde haar hoofd ,, Dat lieg je.’’ Ik haalde mijn schouders ,, dat doe ik dus niet.’’ Fezza keek naar de mannen verwachtend dat iemand haar gelijk zou geven. ,, Ik heb dus al die mensen voor niets vermoord. Ik had een zusje kunnen hebben een familie die me eigenlijk wilt!’’ ik knikte en haalde mijn schouders op ,, wat kan ik zeggen. Die meiden waren vreselijk tegen je maar ik was je nooit minder gaan zien. Je was die meid zonder ouders, niets meer maar nu ben ik dat en ze zien mij nog steeds als een soort leider.’’ Fezza greep naar haar haren en schreeuwde van frustratie, ze begon er aan te trekken. Ze dook naar de grond, sheriff Guilt rende naar haar toe. Hij was vlakbij haar tot ze weer opstond, ze had een mes in haar handen. Hij deed een paar stappen achteruit ,, Fezza, laat de mes vallen. Niemand zal je meer pijn doe.’’ Fezza zwaaide gevaarlijk met het ding. Ze stond op en wankelde een beetje op haar benen, het was net alsof ze dronken was. ,, Ik laat niets vallen Sheriff. Ik ben straks vrij.’’ Ze keek niet naar hem maar naar Zac. ,, ik hoef nog maar een iemand mee te nemen naar de dood en dan zal ik rust vinden.’’ Ze rende op hem af en ik was dichterbij hem. Ik deed een stap naar hem toe en duwde hem opzij. Ik voelde de scherpe pijn zodra de mes mijn huid doorboorde. De weg was erg hard toen ik erop viel, mijn lichaam schreeuwend om redding. De mes werd eruit getrokken en ik hoorde iemand mijn naam fluisteren, al was het schreeuwen. Mijn wereld begon voor mijn ogen te vervagen. Mijn hoofd begon te bonken, alles om wakker te blijven. Maar de moeite die ik er in stak vloeide langzaam weg. Mijn ogen werden zwaar in de verte hoorde ik het vage geluid van sirene´s, toen zag ik de rood en blauwe flitsen voor mijn ogen. Ik deed ze langzaam dicht ik was te moe.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 22

wo aug 02, 2017 4:16 pm

Mijn ogen vlogen open en ik schoot omhoog. Verbaasd keek ik om me heen, de brug was verlaten en omhult in een dikke mist. Ik voelde de kippenvel op mijn huid vormen met mijn handen wreef ik er langs, maar het hielp niets. Ik stond langzaam op en verbaasd dat het me lukte ondanks mijn verwondingen. Opeens hoorde ik een gefluister, vage stemmen die zich door de mist heen drongen. Langzaam trok de mist weg en stond er voor me alle mensen die de afgelopen weken zijn vermoord.

Mensen die ik gekend heb ook al was het maar kort. Ze gaven me een vriendelijke glimlach alsof ze me verwelkomde als een vergeten vriend. Mijn ogen schoten langs de gezichten, Carl de vader van Zac stond het dichtste bij me. Nu ik hem beter bekeek leek hij heel veel op Zac behalve zijn ogen.Die waren bruin bijna zwart en die van Zac waren blauw groen. Hij stak zijn arm naar me uit en ik wilde hem bijna aanpakken ,, Irenta, nee!’’ geschrokken keek ik achter me en daar zag ik mijn ouders. Mijn moeder keek me bezorgd aan. ,, Mam!’’ ik rende naar haar toe en gaf haar een knuffel. Ze gaf me een knuffel terug ,, Het spijt me zo lieverd. Het spijt ons zo dat je ons moest missen. Dat we er niet waren om je leiding te geven.’’ Ik liet haar los en tranen stroomde over mijn wangen. ,, Het geeft niet mam. Het spijt mij juist dat ik zo’n teleurstelling ben geweest. Ik heb allemaal verkeerde beslissingen gemaakt.’’ Ik draaide me om naar Zac’s vader ,, Maar dankzij Zac krijg ik mijn leven langzaam weer op de rit.’’ Hij glimlachte dankbaar ,, en hij heeft een steunpilaar, hij staat er tenminste niet alleen voor.’’ Ik draaide weer naar mijn moeder en die nam mijn gezicht in haar handen ,, Je hebt ons nooit teleurgesteld, Irenta. Tuurlijk heb je foute beslissingen gemaakt.’’ Mijn vader keek me beschuldigend aan ,, Die kast met drank, ja wat kan ik ervan zeggen. Niet veel want ik was er niet om je tegen te houden.’’ Ik liet mijn hoofd zakken ,, maar je hebt jezelf weer naar boven geklommen. Ik kan niet trotser op je zijn.’’

Ik knikte ,, Irenta?’’ naast me zag ik Fezza staan. Een lichte woede woekerde bij mij op. ,, wat doe jij hier?’’ ze haalde haar schouders op ,, Mijn rust vinden. ik kan niet beginnen hoe erg het me spijt. Ik was gewoon gek geworden van jaloezie. Mijn levens missie was gewoon om jou alles van je af te nemen, maar ik had nooit beseft dat je net zo alleen was. Nadat je ouders overleden waren.’’ Mijn moeder legde een hand op de schouder van Fezza. ,, je bent nooit ongewenst geweest, meisje van me. Maar ik kon je niet verzorgen, daarom heb ik je opgegeven en je bij je vader ondergebracht. Als ik het eerder had geweten wat hij met je gedaan had. Dan had ik je daar weggehaald, toen ik mijn huidige man trouwde. Het spijt me zo.’’ Fezza schudde haar hoofd ,, geeft niets mam.’’ Toen keek iedereen naar mij ,, je moet terug liever.’’ Ik keek hun verbaasd aan ,, hoe bedoel je?’’ mijn vader gaf me een waterige glimlach ,, zoals je moeder al zij, je moet terug. Je leven is nog niet voorbij. Je hoort hier nog niet.’’ ik keek hem ongelovig aan ,, ben ik dan nog niet dood dan?’’

Opeens voelde ik een schok door mijn lichaam. Geschrokken keek ik naar mijn moeder ,, verlaat me niet mam, ik ben bang.’’ Ze glimlachte naar me ,, nooit lieverd.’’ Weer voelde ik een schok door mijn lichaam gaan. Langzaam verdwenen de mensen weer in de mist, de mist omcirkelde ook mijn ouders met alle kracht die ik had omhelsde ik ze ,, wees maar niet bang lieverd.’’ Mijn vaders stem klonk alsof iemand het geluidsknopje zachter draaide. De laatste schok trok door me heen en ze waren allemaal verdwenen. Mijn ogen schoten open en ik lag in een vreemde kamer. De geur van een steriele omgeving, trok mijn neus binnen. Langzaam knipperde ik met mijn ogen de sheriff kwam in mijn gezichtsveld en hij had een opgeluchte blik in zijn ogen. ,, welkom in het land der levende Irenta.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan Epiloog

wo aug 02, 2017 4:17 pm

Ik rende door het huis heen, al mijn oude jurken lagen op een grote stapel in de woonkamer. Geen van de jurken schenen goed genoeg te zijn. Ze waren allemaal waren ze met een blote rug en zonder mouwen. Na de nacht op de brug had ik op mijn linkerschouder een lelijke litteken en hoe gaaf iedereen die ook vind, het liefst laat ik hem niet zien. Zac kwam thuis van zijn werk, hij had een week geleden een baan gekregen bij de bar waar ik ook werkte. ,, wat is hier gebeurd?’’ ik keek verontschuldigend ,, ik kan niets vinden om vanavond te dragen.’’ Hij zuchtte ,, ga maar snel een jurk kopen. Ik ruim wel op.’’ ik keek hem verbaasd aan ,, hoe dan?’’ hij haalde zijn schouders op ,, ik bel wel gewoon de kringloop.’’ Ik pakte een kussen van de bank en gooide die naar zijn hoofd. Mask zag de lol van het spelletje wel en greep de kussen toen deze op de grond viel. Hij liep er met een trotse blik in zijn ogen naar me toe en legde de kussen op de grond. Met een kwispelende staart ging hij zitten te wachten tot ik hem weer naar Zac gooide.

Maar ik gooide hem niet, ik pakte de kussen op en legde hem weer op de bank toch gaf ik hem een dankbare aai over zijn kop. Hij gaf een klein blafje en sprong om heen toen ik mijn portemonnee pakte. Hij wist dat ik wat ging doe en wilde dan ook met me mee. Ik schudde mijn hoofd en hij liep boos naar zijn mand. Snel reed ik naar de jurken winkel en rende naar binnen, mijn ogen schoten langs de rekken. Die tot mijn teleurstelling zo goed als leeg waren. Een verkoopster kwam naar me toe gerend ,, Kan ik je ergens mee helpen?!’’ ik knikte verlegen ,, ja ik had een jurk gekocht twee maan den geleden, maar die was zonder mouwen en met een open rug. Maar na een klein ongelukje heb ik een litteken op mijn linkerschouder.’’ De vrouw knikte en keek me bestuderend aan. ,, ik heb nog een jurk, die je misschien past. ‘’ ze nam me mee verder de winkel en pakte een jurk uit het rek. Het was een mooie koningsblauwe jurk, met een lovertjes bedekte lijfje. De rok was lang met een hoog uitsneden voorkant. Het was prachtig ,, mag ik hem passen?’’ de vrouw knikte en hielp me in het pas hokje.

Thuis douchte ik snel en kleden ik me om. Mijn golvende koperkleurige haar werd gekamd en naar achteren gehouden door een zwarte diadeem. Ik deed bijpassende oorbellen en een kettinkje om. Ik was er klaar voor het bal. Er werd op mijn deur geklopt terwijl ik bezig was met de mascara opdoen. ,, Een momentje!’’ ik hoorde een verveelde zucht, snel maakte ik af waar ik mee bezig was en deed de deur open. Zac stond ervoor en deed net alsof hij me voor het eerste zag. In zijn handen had hij een doosje vast waar het corsage inzat. Ik stak mijn arm uit en hij deed hem langzaam open een licht roze Celiosa werd zichtbaar. De bloem zat vast aan een blauwe lint, hij pakte het voorzichtig uit het doosje en bevestigde deze om mijn pols.

In mijn auto reden we naar school en daar parkeerde we de auto, Zac die gereden had stapte snel uit en rende om de auto heen. Hij deed mijn deur open en gaf zijn hand, ik pakte deze met een grote glimlach aan en stapte uit. Snel deed hij de auto op slot en arm in arm liepen we naar de gymzaal. Voor de deur lag een rode loper en erover heen waren bogen met ballonnen en rozen gezet. Met een grote glimlach liep we er onderdoor. Binnen stond een foto booth waar een fotograaf foto’s nam van alle koppels die binnenkwamen. Met een glimlach werd ik meegetrokken door Zac en ik liet het maar begaan. Daarna voerde hij me mee naar de dansvloer, dit was de eerste keer dat ik in de buurt was van school in twee weken. Nadat ik was neer gestoken had ik nog een week in het ziekenhuis gelegen. Daarna moest ik een week rust houden thuis en als ik maar over school begon stond er een preek voor me klaar.

We dansten op de muziek, tot die werd afgekapt. De plaats vervangende directeur nam plaats achter de microfoon. ,, Beste leerlingen, bedankt dat jullie zijn gekomen. Normaal gesproken zouden we nu de koning en koningin van het bal bekend maken, maar door de huidige omstandigheden. Zijn alle dames die meededen met de verkiezing zijn ons helaas ontvallen. Daarom geef ik samen met de sheriff van ons prachtige dorpje de kroon aan de dapperste jongen van het jaar, hij sprong zonder er bij na te denken voor iemand. Todd Dunk.’’ Iedereen begon te klappen en Todd liep het podium op. Hij boog naar voren en de plastic kroon werd op zijn kruin geplaatst.

,, Onze koningin van het bal, werd gered door deze jongen man. Maar ze dacht geen seconde na toen onze burgemeester vergiftigd om achter de dader aan te rennen. Ook sprong ze voor een mes en heeft daar sinds de dag van vandaag nog aan herinnert wordt. Met een opgeheven hoofd liep ze hier door de gangen van deze school, ook al werd ze door alles en iedereen verdacht. Dames en heren jullie koningin is, Irenta Dusk.’’ Applaus steeg op uit de zaal, mijn handen stonden voor mijn gezicht. Ik kon het niet geloven, langzaam werd ik aan mijn arm naar het podium getrokken. Toen ik mijn voet op podium zetten liet de hand die me vooruit had getrokken los. Todd stak zijn hand naar me uit en ik pakte hem dankbaar aan. Hij trok me verder het podium op en voor de directeur boog ik. Het gevoel van de tiara op mijn hoofd werd geplaatst, toen ik omhoog kwam werd er voor ons beide geklapt. Vanaf vandaag zou het leven me weer toelachen.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Thrillers”