Bloedmaan

Voor de echte spanningszoeker!
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 9

za jul 22, 2017 12:21 pm

,,Waarom was je zo vroeg thuis vandaag?’’ hij keek me aan ,,ik heb wat ontdekt. Vandaag liep ik door de gang heen en ik ving een naam op , Fizza Moon ze was een student op school.’’ Ik keek hem aan ,, Fizza, ze is naar een andere school gegaan omdat ze zo gepest werd en omdat ze mentaal niet goed was. maar wat heeft dat te doen met mij?’’ hij haalde zijn schouders op, hij pakte de laptop en typte de naam in ,, Oké hier staat dat Fizza al twee jaar vermist is. Zo te zien sinds de auto ongeluk´´ hij keek me aan ,, sinds de auto ongeluk van je ouders.´´ ik fronste en dacht bedenkelijk ,, Als ze rond de tijd verdween als mijn ouders verongelukte ¬?’’ ik keek naar buiten en het begon harder te sneeuwen. Ik stond op en liep naar het raam de bloedmaan stond boven aan de hemel ook al was het midden op de dag.

,, het was winter toen het ongeluk plaats vond en het sneeuwde toen net zo hard. Ik had mijn ouders gesmeekt om niet te gaan en dat eindigde in een ruzie. Waardoor ik thuis bleef, bij de brug net buiten de stad kwam de auto in een slip en ramde door de vangrail de rivier in. De sheriff kon geen andere sporen vinden, behalve dat het wiel van de auto was gesprongen maar Sharp Stone River staat bekend om zijn scherpe stenen.’’ Hij kwam naast me staan ,, wie pesten Fizza?’’ ik liet mijn hoofd hangen ,, de cheerleaders en de football team. Ik heb echter nooit mee gedaan, maar ik heb haar ook niet verdedigd. Ik voelde me elke keer zo schuldig en ik vertelde mijn moeder er elke keer over. Mijn moeder was therapeut op school en ving Fizza ontelbare keren op.’’ ik schudde mijn hoofd ,, als het Fizza is gaat ze achter de pestkoppen van vroeger aan. Dat betekend dat iedereen van het team en de cheerleaders in gevaar is, inclusief jij.’’ Ik knikte ,, maar de vraag luid waarom heeft ze dat nog niet.’’

We aten in stilte onze eten op en daarna gingen we al wandelend met de honden naar het huis van de sheriff. We klopte aan maar de deur bleef gesloten, Zac bonkte nu op de deur hij had een paar spullen staan bij de sheriff en dat wilde hij terug. Uit eindelijk ging de deur open de sheriff stond wankelend op zijn benen in de deuropening. Hij rook ontzettend sterk naar alcohol en in zijn ogen zag je de drank klotsen. ,, wat moeten jullie hier !?’’ Zac keek hem aan ,, ik heb hier nog een rugzak staan. Mag ik die gaan pakken meneer Guilt?’’ de sheriff knikte en stapte opzij. Zac liep door de deur en de sheriff greep hem bij de kraag. ,, Jongen, ga met je moeder mee. Het is deze stad in deze stad niet meer veilig.’’ Zac rukte de kraag van mijn vaders jas los. ,, het probleem is dat het bij haar ook niet echt veilig is.’’ De sheriff keek hem niet begrijpend aan ,, daarbij wie beschermt haar, die gek heeft het duidelijk op haar gemunt.’’ De sheriff knikte ,, ja, daar heb je gelijk in. Je bent een goede jongen. Had je maar dezelfde interesse in mijn Ginger.’’ Zac pakte snel zijn spullen bij elkaar en liep met een overvolle rugzak naar buiten. ,, Is het goed als ik de rest later ophaal?’’ de sheriff knikte en we wilde net weglopen ,, Irenta, ga morgen naar school. Ik zal daar morgen zijn om jullie instructies geven.’’ Ik knikte ,, komt goed sheriff.’’

Thuis ruimde ik mat Zac zijn kleren en spullen op. Niet veel later zaten we op bed ,, dus, je moet van de sheriff morgen naar school.’’ Ik knikte ,, hij heeft gelijk, weet je’’ hij knikte ,, je kan je niet eeuwig verschuilen achter deze muren.’’ We keken naar buiten en we wisten wat voor gevaren op de loer lagen. De gevaren hadden we ook al een naam gegeven, nu restte nog een ding. Het gevaar een halt toe roepen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 10

za jul 22, 2017 1:14 pm

De volgende ochtend na een nacht goede slaap. Zat ik samen met Zac te ontbijten, we bespraken onze rooster ,, ik heb een lange pauze, als je me dan de auto sleutels geeft. Kan ik de honden uitlaten.’’ Ik knikte ,,kijk alsjeblieft uit.’’ We gingen naar school en daar werden we weer warm ontvangen. Het begon al toen ik mijn wagen parkeerde op de parkeerplaats. We werden opgewacht door het football team. Met een zucht stapte ik uit, sloeg de deur dicht en pakte mijn schooltas van de achterbank. ,, Wat is er Todd?’’ de captian van het team stapte naar voren ,, dat weet je maar al te goed freak. Ik weet niet hoe je het doet maar je gaat betalen voor die moorden die je hebt gepleegd.’’ Ik draaide naar hem om en vouwde mijn armen over elkaar ,, freak, dat is zoveel beter dan de koosnaampjes die je me gaf toen we samen waren.’’ hij keek geschokt naar me ,, Ja Todd drie jaar en toen mijn ouders omkwamen was jij degene die me als eerste liet vallen. Dus spreek niet over betalen, want in mijn ogen heb ik jouw en je groep ongewassen gorilla’s alles gegeven. Ook die snollen van de cheerleaders, daarbij is de sheriff vandaag op school en zal hij een licht schijnen op mijn betrokkenheid bij de moorden.’’ Ik liep bij hem weg en hij pakte mijn arm vast ,, ik ben nog niet klaar met jouw.’’ Ik rukte mijn arm los ,, maar ik wel met jou.’’

In de gangen van de school werden allemaal dingen naar mijn hoofd gegooid en niet alleen scheld namen. Zac liep de hele tijd naast me en ving het meeste voor me op. Ik stond bij mijn kluisje en gaf Zac mijn autosleutels. ,, Controleer de banden voor dat je gaat.’’ Hij knikte en boog zich voorover en gaf me kus. Heleboel ongeloof werd meteen hoorbaar, vooral omdat Zac’s vader schijnbaar een van mijn eerste moorden zou zijn. Hij maakte zich van me los en liep naar zijn klas, met een grote glimlach pakte ik mijn boeken voor die dag. Ik deed mijn kluisje dicht en meteen was de glimlach van mijn gezicht afgeveegd. Mijn oude team stond voor mijn neus en ze keken niet vrolijk. ,, Wat is er Cherry, wil je me terug pakken omdat ik ben uitgevallen tegen je broer. Sorry maar ik moet naar mijn les.’’ Het meisje die vooraan stond en haar ogen vernauwde ,, dat is tussen jouw en Todd, nee ik was benieuwd of je het al gehoord had? Maar dat zal vast wel.’’ Ik keek haar verbaasd aan ,, vertel Cherry, ik zal je niet tegen houden.’’ Ze ontblote haar tanden ,, alle oud leden van de Cheerleaderscout zijn vandaag terug op school. Ik moest van Michèle jouw gaan halen.’’ Ik vertrouwden het niet Michèle was niet te vertrouwen. Zij was nog erger dan deze hersenloze groepje voor me. Maar om een of andere reden wilde ik weten waarom ze naar mij had gevraagd.

Ik liep met de meiden mee en ze liepen naar de gymzaal. Ze deden de deuren open en de hele gymzaal stond vol met oud leden van meer dan twee jaar geleden. Ook leden waarmee ik in het team had gezeten. Michele was hoofdcheerleader toen ik net begon en ze stond nu ook aan de hoofd van de groep. ,, Zo als we daar onze verdwaalde zuster hebben.’’ iedereen draaide zich naar me om en keek me met een afkeurde blik aan. ,, ze is niet verleerd om zich te kleden als een van ons. Maar dit meisje hier is al twee jaar geen cheerleader meer.’’ Ze liep naar me toe en pakte met haar hand mijn kin ,, maar nu deze aanvallen op leden van mijn team gebeuren moeten we elkaar in de gaten houden. Ik geloof voor geen seconde dat jij verantwoordelijk bent voor die gruwelijke en onvrouwelijke dingen. Je bent een verrader maar geen moordenaar.’’ Ze draaide zich om naar de rest ,, en wie anders geloofd krijgt te maken met mij.‘’ ik stond versteld van de toon waarmee Michèle sprak. Maar ik was blij dat iemand anders in mijn onschuld geloofde.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 11

za jul 22, 2017 2:20 pm

De directeur riep om dat iedereen in de gymzaal moest verzamelen. De hele groep met oud cheerleaders liepen naar de zaal en ik nog steeds verbluft liep met ze mee. Tot ik Zac zag ik hield mijn pas een beetje in tot hij naast me kon lopen ,, wat is er aan de hand?’’ ik keek naar de rug van de andere meiden. ,,onze oude Queen Bee heeft net verklaard dat ik onschuldig ben, voor de hele groep.’’ Hij keek ook naar hun ruggen ,,wat betekend dat eigenlijk?’’ ,, dat betekend dat ik weer opgenomen ben in de groep. Ook al train ik niet meer met ze.’’ Hij knikte en in zijn ogen zag ik de vraag of hij het wilde begrijpen. Ik pakte zijn hand vast en kneep er zachtjes in. De hele groep ging in de hoek staan en Michèle keek naar Zac ,, wie is dit?’’ ze bekeek hem van kop tot teen en terug . ,, mijn vriend.’’ ze knikte naar me ,, hij is leuk, knap en ik zie een zekere intelligentie in zijn ogen. Goed gedaan Irenta.’’ Hij keek me aan ,, Ben ik nou net gekeurd.’’ Ik knikte ,, en het mooiste is je bent geen atleet.’’ Toen ik het gezegd had kwam het team binnen met Todd op kop zijn ogen gleden op mij en was verbaasd dat ik bij de cheerleaders stond.

Hij stopte en keek me aan ,, wat moet je zo dicht bij mijn zusje?’’ een geschraap van een keel deed hem opkijken ,, ik heb haar weer benoemd tot de groep. Ze kan onmogelijk al die dingen hebben gedaan, Todd en zelfs jij moet daar me gelijk in geven.’’ Hij schudde zijn hoofd ,, ze is geen lid meer van het team en het maakt me niet uit wat jij denkt.’’ Hij gebaarde zijn team en ze gingen op de eerste rij zitten. De cheerleaders net daar achter, zoals de rangorde van de school betaamd. De directeur stond op een podium met de sheriff achter hem. Toen iedereen zat sprak hij ,, ik weet dat iedereen geschokt is door wat er gebeurd is de afgelopen dagen. Toch ben ik van mening dat we de kracht moeten zoeken bij elkaar. Hier bij mij staat sheriff Guilt vader van Ginger. Zij is en was slachtoffer van de moorden die onze mooie stad, niet te vergeten deze school huis van de Arends teisteren. Hij wil een paar woorden tegen jullie zeggen.’’ Iedereen klapte en de sheriff kwam de microfoon staan. ,, student en oud leerlingen, welkom. Eerst wil ik jullie bedanken voor de steun , maar er werd door jullie en jullie ouders aan mijn hoofd gezeurd over een persoon. Irenta Dusk. Ik ben verplicht te melden dat zij net als mijn Ginger een slachtoffer is. Ik was bij haar thuis toen we beide ontdekte wat er met Ginger was gebeurt. Ik heb haar uit de tunnel achter haar huis gesleept terwijl ze volledig in shock was, vanwege het lijk van Carl Twiched. Die tunnel was achter een boekenkast in haar huis, een kast waar de politie twee volwassen mannen voor nodig had om die weer op zijn plek te krijgen.’’ Iedereen keek nu naar mij en Zac kneep in mijn hand. ,, Irenta wil je hier komen.’’ ik stond op en liep naar het podium, toen ik er stond kneep de sheriff in mijn schouder. ,, ik wil dat jullie het complot theorie laten varen. Want ik vertel je nu dat het niet waar is.’’

Iedereen in de zaal gaapte me aan , leraar en leerling gelijk. Michèle stond op en begon met klappen. Zac stond ook op en deed met haar mee. Ik schonk hem een dankbare glimlach, hij had altijd in mijn onschuld geloofd. Meerdere deden met hun mee tot eindelijk iedereen klapte, sommige nog steeds met tegenzin. Maar iedereen geloofde de sheriff en zijn woorden hadden indruk gemaakt. Opeens klonk een knal van een geweer. Iedereen begon te gillen, sheriff duwde me naar achteren. Een andere schot klonk en ik zag dat de directeur op zijn knieën zakte. Zac rende naar het podium en trok me aan mijn arm mee. Maar al snel verloor hij grip op mijn arm. Ik zocht door de zaal, wie was er als eerste geraakt. Maar iedereen rende door elkaar heen en ik kon geen duidelijk beeld krijgen. ,, Kijk uit!’’ iemand duwde me opzij en een andere schot werd gelost. Ik zag het gezicht van Todd, die vertrok en ook hij gleed naar de grond. Ik werd door zijn lichaam bedolven. Zijn lichaam was zo zwaar dat ik geen lucht kreeg. Mijn laatste duidelijke blik gleed over een vrouw in het wit gekleed.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 12

za jul 22, 2017 6:13 pm

Na een tijdje voelde ik mijn longen weer de lucht opzuigen. Mijn ogen gingen langzaam open en ik hoorde Todd, heel zachtjes mijn naam prevelen. Ik keek nu wat beter uit mijn ogen en ik zag dat hij op eigen kracht van me af was gekomen, ook een hele grote rode plek op zijn borst was zichtbaar. ,, Todd!’’ hij gaf me een glimlach en schudde zijn hoofd. Hij wenkte zijn hoofd en ik zag dat hulpdiensten naar ons toe kwamen gerend. ,, Gaat het meisje?’’ ik keek de ambulance broeder aan ,, ik weet het niet zeker.’’ Mijn hand ging over mijn hoofd en ik voelde dat mijn haar plakte. Ik haalde mijn hand er van af en ik keek ernaar. Bloed kleefde letterlijk aan mijn handen, de broeder onderzocht mijn hoofd ,, het is niet van jouw.’’ Hij kwam weer in mijn gezichtveld ,, maar van wie dan wel?’’ hij schudde zijn hoofd ,, er zijn tien mensen neer geschoten, vijf hebben het niet overleefd. Je vriend hier heeft je beschermd met zijn eigen lichaam.’’ de broeder onderzocht nu de schot wond van Todd. Ik keek ernaar ,, je moet naar het ziekenhuis, vriend. Je hebt veel bloed verloren.’’ Todd vertrok zijn gezicht ,, dank je wel Todd.’’ Hij keek me aan om te zien of ik het echt meende.

Nadat Todd was weggebracht keek ik of ik Zac ergens zag. Maar ik zag hem nergens liggen ,, Zac!’’ ik draaide rondjes maar niemand keek op of om. Ook zag ik zijn blonde plukken niet, paniek sloeg langzaam toe. Ik probeerde het te onderdrukken maar toch sloop het naar mijn hart. De sheriff had me in het oog gekregen ,, Irenta , wat is er?’’ ik keek hem aan ,, Zac’’ hij keek me aan en knikte. Hij legde zijn hand op schouder ,, we vinden hem wel, hij was niet bij de gewonden.’’ Ik knikte en mijn ogen vulde met tranen. ,, Ik ben niet meer zo bang geweest om iemand te verliezen. Sinds’’ ,, sinds je ouders.’’ ik keek hem aan ,, ik ben te jong om met zo’n zwaar hart te lopen. Te bang om me aan iemand te binden. Dus ik denk dat ik daarom ook iedereen buitensloot.’’ Ik liet de tranen over mijn gezicht lopen. ,, ik wil mijn moeder, mijn vader en mijn lieve Mask.’’ De sheriff keek me aan ,, ik breng je naar huis.’’ Hij pakte mijn arm en liep zo met me door de gangen. ,, Irenta !’’ ik keek op en naar degene die me had geroepen. Zac rende op mij en de sheriff af. De sheriff liet mijn hand los en ik rende naar hem, ik omhelsde hem en gaf hem een kus op de wang. ,,laat me nooit meer zo schrikken.’’

,,breng haar naar huis en zet haar onder de douche.‘’ de instructies van de sheriff waren zo helder als glas. Dus deed Zac wat hem werd gezegd. Hij reed in mijn auto terwijl ik op de achterbank opgerold lag. Opeens remde hij heel hard en vloekte. Ik krabbelde omhoog en mijn deur was ingetrapt. Ik liep mijn auto uit en rende naar binnen. Zac parkeerde de auto en volgde me. Een van de buurvrouwen kwam naar buiten ,,ik heb de politie al gebeld liefje. De mensen die ingebroken hebben zijn nog binnen!’’ riep ze naar hem. ,, Mask!’’ lichtte blafjes waren hoorbaar en ik rende er naar toe. Het geluid kwam uit de koken en toe ik binnenkwam zat.

De moeder van Zac aan mijn keukentafel, samen met een man wie rook alsof hij een combinatie van wiet en drank ophad. ,, Waar is mijn hond?’’ Ik hoorde hem blaffen en ik dook naar de grond. Hij zat angstig onder de tafel ,, Kom maar Mask.’’ Hij keek naar de paar voeten het dichtste bij hem en liep toen naar me toe. Ik keek nu de mensen aan mijn tafel aan. Archie was nergens te bekennen. Zac kwam de keuken binnen ,, Mam, Rafeal. Ik weet waarom jullie hier zijn maar ik ga niet met jullie mee.’’ Hij wees naar mij ,, er was een schietpartij op school en ik laat haar nu niet achter.’’ Zijn moeder stond op en keek gemeend bezorgd. Maar Rafeal sloeg op tafel ,, je verkiest die griet boven familie. O geen zorgen over die vlooienbaal van je paps die zit in een slaapkamer opgesloten, hij mag me niet zo.’’ Met Mask in mijn armen stond ik op ,, zo vreemd vind ik dat niet.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 13

za jul 22, 2017 6:16 pm

De man liep naar me toe en trok aan mijn met bloed beplakte haar. Ik voelde het niet ,, wat zei je daar juffie?’’ Ik keek hem recht aan en ik hoorde Mask piepen. ,, Dat ik het niet zo vreemd vind dat Archie je niet mag.’’ Hij liet me los en knikte ,, laat die hond los, schoonheid. Want ik ga me niet inhouden.’’ Ik liet Mask los en stuurde hem naar zijn mand. Hij stompte me in mijn maag en gaf me een klap op mijn gezicht, ik hapte naar adem. Opeens stond de vuist van Zac op zijn gezicht. ,, Je blijft met je poten van haar af!’’ zijn moeder ging voor Rafeal staan ,, ophouden jullie allebei!’’ Rafeal nam geen boodschap aan haar en gooide haar opzij. Met beide handen vloog hij naar de keel van Zac. ,, je hebt niets geleerd, jongen.’’ Hij greep die vast en Zac pakte de handen. ,, Rafeal, laat hem los.’’ Laima riep, maar Rafeal reageerde niet. Ik was eindelijk op adem gekomen en ik liep naar de mannen toe. Ik sloeg Rafeal in het gezicht. Ik hoorde voetstappen dichterbij rennen. ,, Rafeal Himar, laat hem los!’’ twee agenten kwamen binnen gestormd en hij werd vast gepakt. Met veel kracht maakte ze hem van Zac los.

Refeal werd naar buiten gebracht en ik wees ook Laima de deur. ,, Kom maar terug, vandaag is niet de dag.’’ Ze was het niet met me eens maar, dit was mijn huis en ze had geen poten om op te staan. Toen de deur was gemaakt en de agenten vertrokken waren, stortte ik in. Tranen stroomde over mijn gezicht en Mask kwam langzaam naar me toe geslopen. Ik pakte hem vast en begroef mijn gezicht in zijn vacht. Hij piepte zachtjes en ik had het idee dat hij zich schuldig voelde ,, Brave Mask. Je bent een brave jongen.’’ Zac tilde me op en bracht me naar de badkamer. ,, Kleed je uit, dan draai ik de kraan open.’’ ik knikte en zette Mask weer neer, mijn kleding waren klam en vol bloed. Vermoedelijk de bloed van Todd, omdat hij boven mij had gelegen. Zac had een krukje onder de douche gezet en gebaarde dat ik er op moest gaan zitten. Hij had de kraan open gedraaid en zodra ik op de kruk zat voelde ik het warme water over mijn huid glijden. Zac hielp me met het wassen van mijn haar.

Hij had eten besteld en hij dwong me te eten. Hij liet me geen moment alleen zelfs niet toen hij me naar bed bracht. ,, probeer wat te slapen. Ik ga even met de hondjes lopen.’’ Ik knikte en hij liep weg. Ik moest mezelf dwingen om mijn ogen dicht te doen maar toen ze dicht waren namen mijn dromen het over.

Ik zat in de woonkamer en Mask lag bij mijn voeten. Ik had een kop thee vast en een grote glimlach op mijn gezicht. ,, hoe was je dag liefje?’’ ik keek opzij en daar zat ze mijn moeder. Ik wist niet wat ik haar moest vertellen. ,, ik mis je mam.’’ Ze knikte ,, ik jouw ook liefje.’’ De deur ging open en mijn vader kwam binnen. Met een glimlach ,, daar zijn mijn prachtige vrouwen en hond.’’ Mask blafte vrolijk naar hem en huppelde naar hem cirkelde twee keer rond zijn benen. Mijn vader lachte luid en ik voelde een steek in mijn hart. Ik zette de thee neer en rende naar hem. Een grote omhelzing rond middel. ,, ga nooit meer weg’’mijn moeder stond op en ze sloeg haar armen om ons heen. ,, Maar Irenta, we zijn nooit weg geweest. Wel leven voort in je hart.’’ Ik liet ze los ,, dat is niet hetzelfde en dat weet je.’’ Mijn vader knikte ,, je hebt gelijk, maar dat neemt niet weg dat we trots zijn op je Irenta.’’ Ik kreeg tranen in mijn ogen ,, ik zou mijn eigen leven geven’’ mijn moeder schudde haar bruine krullen ,, leef dat leven. Voor je het weet is dat voorbij en zien we elkaar snel genoeg weer.’’ ik gaf haar een knuffel. ,, maar ik weet niet hoe.’’ Mijn vaders hand wreef over mijn schouder ,, van dag tot dag, zoals we je het geleerd hebben. Heb lief en leer, als je ooit kinderen hebt zal je het begrijpen.’’ Ik knikte.

Een snerpende geluid, liet me ontwaken. Het klonk alsof er nagels over een schoolbord werden gehaald. Ik schoot overeind maar in mijn hele kamer was niets te zien. Op mijn tenen onderzocht ik de rest van het huis. Maar er was geen spoor van de oorzaak van het geluid. De honden sliepen in hun manden en de rood en blauwe licht van de politiewagen die rond de stad reed scheen door de ramen heen. Zac was bij me komen staan ,, die wagen het staat stil’’ we keken elkaar aan en we liepen naar het raam. Zac had gelijk de wagen stond tegen een lantaren paal geparkeerd. Ik rende naar de deur maar bevroor toen ik zag wie er bij de wagen stond, Rafeal. Hij strompelde mijn tuin pad op, in de sneeuw een donkere spoor achter latend. Net voor de deur stortte hij in, sirenes waren in de verte al te horen. Zac stootte me aan en wees naar de auto. Laima zat achter het stuur, een kleine vlam was zichtbaar geworden onder de motorkap. ,,Mam!’’ de auto ontplofte en wij doken naar de grond.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 14

zo jul 23, 2017 8:11 pm

De ramen rammelde in hun kozijnen. Ik pakte de hand van Zac en hij keek me aan. De sirenes waren nu in de straat. Ik stond op en liep naar de deur, agenten inclusief de Sheriff rende naar het lijk van Rafeal. ,, Wat hier gebeurd?’’ ik haalde mijn schouders op. ,, Ik werd wakker van de auto crash en ik toen ik ging kijken wat er aan de hand was zag ik hem naar mijn deur strompelen. Hij zakte in elkaar en de auto’’ de sheriff hief zijn hand op, hij snapte het al. ,, kan ik niet een avond mijn dochters begrafenis plannen.’’ Hij zag Zac in de deuropening staan ,, Mam!’’ hij rende naar de auto. Ik probeerde hem op te vangen om hem tegen te houden, maar hij duwde me tegen de sheriff aan. Een andere agent ving hem op. ,, Je kunt niets meer doen! Ze is er niet meer!’’ Ik hoorde hem naar zijn moeder roepen en ik voelde iets bij me los komen. Sinds mijn ouders begrafenis heb ik niet meer gehuild maar nu liet ik het helemaal gaan. Zac zat nu op zijn knieën kijkend naar de brandende wagen. Ik liep naar hem toe en ging bij hem zitten, hij pakte me vast en snikte zijn hart uit. Ik omhelsde hem terug en deed even hard mee.

Eindelijk was de brandende auto geblust en beide lijken uit de straat geruimd. ,, dit was vroeger zo’n rustige buurt.’’ Hoorde ik een vrouw zeggen. ,, mee eens, Sharp Falls is niet meer wat het geweest is.’’ Ik weet niet of ik naar hun moest schreeuwen, of met hun mee praten. Niets was in lange tijd meer zoals Sharp Falls was geweest. Daar hadden ze gelijk in, maar die vrouwen droegen er aan mee. Zij deden niets behalve als zij er beter van werden. Ik ondersteunde Zac mee naar binnen. Daar zat Archie al op ons te wachten. ,, Kids’’ ik keek naar de deuropening, de sheriff was er nog steeds. ,, ik blijf vannacht hier. Jullie moeten echt slapen en rust pakken.’’ Hij schudde zijn hoofd ,, ik vermoed dat dit nog lang niet is afgelopen en jullie moeten veerkrachtig zijn.’’ ik bedankte hem en vertelde hem dat mocht hij iets nodig hebben het in de keuken stond.

Nadat ik Zac naar bed had gebracht ging ikzelf ook weer terug naar bed. Maar de prachtige die ik daar net had, zou ik niet snel terug krijgen. Toch probeerde ik aan niets anders te denken. Maar toch viel ik in een dromenloze slaap.

De volgende ochtend werd ik door een van de cheerleaders gebeld, na wat er gisteren was gebeurd had de school besloten om geen les te gaan geven. Ik bedankte haar voor het doorgeven van het bericht en al wat ze kon zeggen ,, Dat is wat Michèle wilde dat we zouden doen.’’ ik had geen seconde aan gedacht wie er allemaal waren neergeschoten gisteren. Daar zou ik later waarschijnlijk spijt van krijgen. Maar eigenlijk was er op mijn geschoten, als Todd er niet voor was gesprongen. Dan zou ik niet weten hoe het zou zijn afgelopen. Ik stond op en liep naar de keuken waar het rook naar verse koffie en warme croissantjes. Ik liep verder en zag de sheriff staan, van schrik slaakte ik een kreetje. Was compleet vergeten dat hij hier de nacht had doorgebracht. ,, sorry, liet ik je schrikken?’’ ik knikte ,, ik was het vergeten. Is Zac al wakker?’’ hij schudde zijn hoofd ,, Mooi laat hem maar even slapen. Er is geen school vandaag.’’ de sheriff knikte en was het volledig met me eens. Toch was ik niet van plan om thuis te gaan zitten en duimen draaien of aan mijn huiswerk te gaan zitten.

,, Zal ik de bloemen regelen voor de begrafenis?’’ de sheriff keek me verbaasd aan ,, Zou je dat willen doen?’’ ik knikte ,, Ginger en ik waren niet zo close de afgelopen twee jaar maar we waren vriendinnen. ‘’ hij knikte ,, kan je me dan ook helpen met de muziek en kleding?’’ ik knikte ,, alles om een beetje bezig te blijven.’’ Zac kwam de keuken binnen ,, wil je me dan helpen met het regelen van de begrafenissen die ik moet regelen.’’ Ik knikte ,, ik heb meer ervaring, dus kom maar op.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 15

zo jul 23, 2017 8:14 pm

Ik kleden me aan en keek toen sinds een lange tijd in de spiegel. Mijn lange koper rode haar hing in lichtte krullen op mijn rug. Sinds mijn ouders ongeluk had ik een voorkeur voor zwarte kleding ontwikkeld, hoewel ik andere kleuren in de kast had liggen. Nu ik mijn zwarte trui en een strakke zwarte spijkerbroek aan. Maar nu zag ik hoe bleek het me maakte, hoe dood ik leek terwijl ik het aanhad. Ik opende mijn kast en keek erin een witte T-shirt sprong mij in het oog samen met een donkerblauwe sweater. Ik trok de zwarte trui uit en trok zijn plaatsvervangers aan. Weer keek ik in de spiegel en zag dat de kleur mijn gezicht weer leven deed lijken. Ik pakte mijn borstel en kamde mijn haar.

Ik kwam mijn kamer uit toen ik Zac hoorde roepen. Hij stond bij de voordeur op me te wachten, met een open mond keek hij me aan. Hij zag een andere ik van mij die ik een hele lange tijd binnen huids gehouden. Ik gaf hem een glimlach ,,zullen we gaan?’’ hij knikte en deed de deur open. Toch liep hij er niet door heen, hij liet me als een ware heer voorgaan. We liepen met zijn tweeën naar de auto. Toen we zaten gaf ik hem de opdracht om hard na te gaan denken over favoriete bloemen, kleding, muziek en kleur. ,, alles kan van toepassing zijn, ze zullen van alles vragen.’’ We reden eerst langs een begraafplaats om alles te regelen. De beambte wilde ons met alle liefde te woord staan en helpen. Voor we weggingen sprak ik de man aan ,, de vader van mijn vriend, was een hondenbrigadier. Zijn trouwe collega en vriend Archie zou ook graag afscheid willen nemen, is dat mogelijk?’’ de beambte was verbaasd over de vraag en moest even na denken. ,, normaal gesproken zou ik zeggen van niet, maar aangezien de omstandigheden kan ik niet weigeren.’’ Met deze woorden gingen we naar de bloemen winkel.

Zac moest de bloemen voor zijn ouders regelen en ik die voor Ginger. Wat niet echt moeilijk was, rode en roze rozen. Dat waren haar absoluut favorieten, elke jongen in het football team wist wat de favoriete bloemen waren van de cheerleaders. Zodat ze elk jaar zo rond de bal de football spelers de cheerleaders uitkonden vragen. Todd moest altijd mij hebben, met een gemengde Celiosa’s bloemen die veel op hersens leken. Vaak werd ik belachelijk gemaakt over mijn keuze, maar ik vond ze uniek. Terwijl ik in gesprek was met de verkoper , viel mijn ogen op een bos ervan. ,, Mag ik zo’n bos?’’ de verkoopster draaide zich er naar om ,, voor de begrafenis?’’ ik schudde mijn hoofd ,, nee, voor mezelf.’’ Ze keek me aan met een gedachte van oké. Toen de verkoopster de boeket aan het inpakken was kwam Zac naast me staan. ,, wat zijn dat?’’ ik pakte de bos aan ,, Celiosa’s ‘’ hij keek naar de bloemen en knikte ,, je bent een vreemd meisje en daarom hou ik van je.’’ De verkoopster rolde met haar ogen en wij verlieten de winkel.

Het makkelijkste deel van de dag was langs het politie bureau rijden. We liepen binnen en ik hoorde een blij blafje uit het kantoor van e sheriff komen. Hij had Archie en Mask meegenomen zodat wij onze tijd konden nemen. Hij zat achter zijn bureau en keek ons aan ,, Gelukt?’’ ik knikte en gaf hem de lijst met bloemen. ,, Ik ben zo vrij geweest om ze al te laten samenstellen. Ze worden op de dag van Gingers begrafenis bezorgd.‘’ de sheriff knikte ,, dank je en muziek. Ik wees onderaan de lijst. ,, ik weet niet of dit veranderd is in de afgelopen twee jaar, maar dit waren haar favoriete en wat haar kleding betreft. Volgende maand is het bal, ze liep iedereen die het maar wilde horen en ook niet wilde horen te vertellen over haar jurk.’’ Hij knikte ,, het is een mooie rode met uitgeschuurde rok, die jurk kostte een fortuin en je hebt gelijk ze moet die dragen.’’ Hij pakte de telefoon en belde met de beambte om de veranderingen door te spreken. Toen hij had opgehangen keek hij naar Zac ,, je beide ouders zaten bij de politie toen ze overleden. Dus je ouders krijgen een politiebegrafenis, met alle toeters en bellen.’’ Zac knikte en bedankte de sheriff. We stonden op en liepen het kantoor uit. toen een agent naar ons toe liep ,, meneer Twiched, we hebben de verzoek gekregen voor je ouders. maar niet voor je stiefvader. Krijgen we die nog.’’ Zac schudde zijn hoofd ,, neem contact op met zijn eigen familie. Als die hem niet in de grond stoppen moeten jullie het zelf maar doen en hij was niet mijn stiefvader.’’ Hij keek naar Archie ,, kom op Archie we gaan naar huis.’’ De herder gaf een instemmende blaf en liep achter hem aan. De agent keek hem verbaasd na ,, de man heeft hem mishandeld agent. Hij haalt nu zijn gram.’’ De agent knikte en ik liep met een trekkende Mask achter Zac en Archie aan.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 16

ma jul 24, 2017 2:19 pm

Thuis zetten ik de bloemen in een vaas, Zac maakte het eten voor de honden en ons klaar. Ik zetten de vaas op de eettafel en ik pakte wat boeken uit de kast om mijn huiswerk te maken voor de volgende dag. Zac zette niet veel later een bord met lasanga voor mijn neus neer. ,, eet op’’ ik gaf hem een glimlach ,, dank je wel, morgen kook ik weer. ‘’ hij knikte en ging tegen over me zitten. Hij at met grote happen van zijn lasanga, zijn humeur was er niet beter op geworden sinds we van het politiebureau waren gekomen. Ik lette er niet op, want ik wist hoe hij zich voelde. Ook wist ik de hoeveelheid pijn die Rafeal op hem het losgelaten. Niet alleen fysiek maar ook mentaal, daarbij komt ook nog eens dat een seriemoordenaar of moordenares. Ik hoopt gewoon met heel mijn hart dat we klaar waren met alle moorden en dood. De uitnodigingen voor begrafenissen stapelde zich op en ik wist niet hoe ik het op kon brengen om ze naar allemaal te gaan.

Na hete eten deed ik snel de afwas en ging weer aan mijn huiswerk. ,, heb jij aantekeningen voor geschiedenis. Ik mis een hoofdstuk.’’ Hij keek op en knikte, hij ging naar zijn slaapkamer waar hij zijn aantekeningen schift pakte. Toen hij terug kwam ,, hier kijk maar wat je nodig hebt.’’ Hij gooide het schrift en ik ving het op. ,, dank je.’’ Ik begon met bladeren en al snel had ik gevonden wat ik nodig had. Ik begon de antwoorden neer te schrijven bij de vragen, opeens verscheen er een vraag over de invloeden van de volle maan. ,, Zac, moet je horen.’’ hij keek verveeld op ,, Het is bekend dat de volle maan invloed heeft op het gedrag van mensen. Maar niets beïnvloed een mens zijn fantasie en een dorst naar wraak tijden een bloed maan. Ver terug in de tijd van mensen offer, werden deze ceremonies alleen maar plaats gevonden tijdens een bloedmaan.’’ Hij keek me verbaasd aan ,, je punt is.’’ Ik keek naar buiten waar de maan doorheen scheen. ,, de nacht van het ongeluk, toen scheen er ook een bloedmaan en nu bijna een weeklang staat de bloedmaan aan de hemel. Ook al is het dag of nacht.’’ Ook Zac keek naar de maan ,, ik heb geen dorst naar bloed, hoor.’’ Ik stond op ,, weet je wat dorst naar bloed ook betekend’’ hij knikte ,, wraak’’

,, degene die achter de moorden zit, is waarschijnlijk uit op wraak.’’ Hij stond ook op en was zijn slechtte humeur van zo juist helemaal vergeten. ,, Denk je dat het geen ongeluk was met je ouders?’’ ik haalde mijn schouders op ,, iedereen op school wist dat ik met mijn ouders uit eten zou gaan. Maar door een ruzie ging ik niet mee.’’ ,, heb je er spijt van?’’ ik knikte ,, net als jij denk ik met je moeder.’’ Ook hij knikte. ,, laten we ons huiswerk afmaken en dan de honden uitlaten. Het begint al laat te worden en ik wil heel graag morgen weer naar school. Mijn gedachten verzetten.’’ Ik zuchtte en liep naar de tafel en begon weer met pennen.

Na het huiswerk trok ik mijn jas aan en pakte ik de riem van Mask, die al vrolijk om me heen te dartelen. Ook Zac had zijn spullen opgeruimd en was zich aan het klaar maken om naar buiten te gaan. Ik deed de deur open en Mask sleurde me naar buiten. Ik liep achter hem met een grote glimlach op mijn gezicht. Ik keek om naar Zac maar hij had er niet zo’n lol in als ik, ik floot naar Mask en hij liep naar me toe. Zodat ik naast Zac kon lopen ,, gaat het wel goed?’’ hij schudde zijn hoofd. ,, nee en je zou het moeten weten.’’ Ik pakte zijn arm vast ,, ik snap het maar al te goed, Zac. Maar ik weet ook wat er gebeurt als je jijzelf afsluit. Ik ben er al door geweest en ik heb zoveel verloren, aan vrienden en ook mijn passie. Op een gegeven moment durfde ik mezelf niet meer aan te kijken via de spiegel.’’ Ik kneep in zijn arm ,, dankzij jouw, ben ik mezelf weer sinds twee jaar. Ik wil niet zeggen dat ik weer een cheerleader wil zijn, maar heel veel andere dingen komen weer bij me terug.’’ Hij knikte en gaf me een kus op de wang. ,,gaat de pijn ooit weg?’’ ik schudde mijn hoofd ,, De pijn slijt maar is nooit volledig weg.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 17

ma jul 24, 2017 8:08 pm

We zaten in de auto, voor het school gebouw. Het was maar een halve dag want vanmiddag was de eerste begrafenis van Amilia, ik had geen zin om in de eerste instantie. Maar na er lang over nagedacht te hebben, had ik toch besloten om het wel te doen. Ook al was ik oprecht verbaasd om een uitnodiging te krijgen.

Ik stapte de auto uit en hees mijn schoudertas verder op mijn schouder. Met een op geheven hoofd liep ik naar het gebouw, Zac liep naast me en zuchtte toen we voor de deur stonden. We duwde er tegen en liepen tegen een muur van stilte op. Het was erg onnatuurlijk, de gang stond vol met leerlingen maar toch hoorde je alleen het stampen van voetstappen en het dichtslaan van kluisjes. Er werd niet gesproken, niet eens op een fluister toon. In stilte pakte ik mijn boeken uit mijn kluisje en liep mee naar het kluisje van Zac ,, zo nog even door lopen. Na de les meteen naar mijn auto, naar huis. Hondjes uitlaten en dan omkleden voor de begrafenis.’’ Mijn stem klonk onnatuurlijk tegen de stilte aan, Zac knikte en gaf me een kusje voor hij naar zijn klas ging.

In de klas zei niemand een onvertogen woord. De leraar deed zijn zegje en wij gingen aan het werk. Dit was de routine voor de andere drie lessen die er vandaag plaats zouden vinden. De leraren waren er een soort van blij mee, maar de reden waarom was een schaduw op hun blijdschap. De laatste bel ging en iedereen stroomde naar buiten, ik was eerder buiten dan Zac omdat mijn klaslokaal het dichterbij de uitgang was. Maar niet veel later kwam hij het gebouw uitzetten. In de auto praatte we over de vreemde activiteiten op school.

Thuis lieten we snel de honden lopen en daarna een vlugge outfitwissel. Ik deed een zwarte jurkje aan en legging. Op dit moment was ik blij met mijn zwarte garderobe. Ik kamde mijn haren en stak het op, met een haarklem. ,, Kom op Irenta, we komen te laat!’’ ik lachte en deed mijn kamerdeur open. Hij keek me aan met zijn donkerblauwe ogen en ik wilde niets liever doen dan hem een kus geven. Ik gaf hem een glimlach ,, zullen we gaan?’’ hij knikte en hij liep naar de voordeur. Deed deze open en daar stond de buurvrouw. ,, mevrouw Hills, wat een verrassing .’’ De vrouw gaf me een rare glimlach. ,, Wel Irenta, ga je ergens naar toe?’’ ik pakte Zac’s arm en knikte ,, naar een begrafenis, van een vriendin.’’ Ze knikte ,, ik moet je wat vertellen? Het is niet iets wat ik graag doe maar de buurt is samen gekomen. Je moet hier weg.’’ Ik keek haar verbaasd aan ,, wat!?’’ ze knikte en keek naar Zac ,, Het is voor het beste’’ ,, het beste voor wie speciaal niet voor haar?’’ de vrouw haalde haar schouders op ,,het is voor mijn kinderen.’’ Ze draaide zich om ,, het is zo veel beter, een nieuwe start. Denk er maar eens over na.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, dit was mijn ouders thuis. Ik kan niet zomaar weggaan.’’ Ze gaf me geen blik meer.

Ik liep achter haar aan en liep naar mijn auto. Ik ging niet achter het stuur zitten maar op de passagiers stoel, Zac nam de plaats in van de bestuurder. ,, ik ga niet vragen of het met je gaat, want ik weet de antwoord op die vraag. Maar weet je zeker dat je naar die begrafenis wilt.’’ Ik knikte ,, dat is wat een normale tiener zou doen.’’ hij zei niets en startte de auto. Hij reed weg naar de begraafplaats.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Bloedmaan hoofdstuk 18

wo jul 26, 2017 8:31 pm

We kwamen aan en meerdere klas/school genoten, drongen zich al het oude gebouw binnen. Wat de ingang van de begraafplaats was, ik keek naar Zac en hij knikte. We stapte uit en liepen met de stroom van mensen mee, niemand keek verbaasd om toen ze mij zagen. We liepen het gebouw binnen en we gingen meteen de zaal binnen. ,, Irenta, Zac kom bij ons staan. Als cheerleaders moeten we samen staan. Eerst zou Camile een zegje doen namens ons, toen Ginger en daarna Michèle.’’ Ginnie gaf me een kaartje met een tekst erop. ,, we willen dat jij het doet. Ook bij de begrafenis van Camile en bij die van Ginger. Michele’s begrafenis is nog niet gepland maar daar ook.’’ Ik keek haar verbaasd aan ,, waarom ik?’’ Ginnie haalde haar schouders ,,jij zou gekozen worden tot captain benoemt worden, als je niet gestopt was. Jij was beter dan Camile en iedereen wist dat. Nu is de tijd aangebroken dat je die vlam weer terug krijgt. Van mij hoef je niet meteen weer terug in het team, want je studeert af dit jaar. Maar je was een vriendin met meeste van de meiden, het is tijd dat je dit weer oppakt. ‘’

Ik knikte en las snel de kaartjes door ,, Ik zal het doen. Mag ik mijn eigen speechen schrijven voor de andere?’’ Ginnie knikte en ik gaf haar een glimlach. De familie van Amilia kwam binnen en wij gingen zitten. De kist van Amilia kwam binnen en werd op een altaar neergezet. De vader van Amilia ging op een platform staan en keek de zaal in ,, Bedankt voor jullie aanwezigheid. Mijn dochter Amilia zou jullie aandacht prachtig hebben gevonden. Mij is verteld dat haar team een zegje wilde doen maar de captain is net als mijn kleine meisje aan een gruwelijk einde gekomen. Ook de andere die hadden aangeboden om te spreken hebben deze dag niet gehaald. Ik weet dat de tijd nog komt om over hun te rouwen, moet ik vragen is er nog iemand die gaat spreken voor de cheerleaders van Sharp High?’’ Ik stond op en liep naar voren ,, als u me toestaat.’’ Hij knikte en stapte van het platform af, ik ging staan en keek naar alle gezichten in de zaal. ,, Amilia en ik zijn in geen jaren meer in dezelfde ruimte gezien zijn. beschouwde ik haar toch als mijn vriend, eentje die me bleef steunen ook toen ik het team verliet. Ginnie heeft me een speech gegeven die Camile heeft geschreven. Ik ga het nu aan jullie voorlezen.’’

Ik pakte de kaartjes erbij ,, beste vrienden, we zijn hier bij elkaar om een getalenteerd meisje te eren. Ze was een gepassioneerd cheerleader en vriendin. Tot de dag van vandaag, zal de team haar nagedachtenis eren in elke weg we voormogelijk houden.’’ Ik deed het kaartje naar beneden ,, en we zullen elkaar erop aanspreken als een van ons de andere deze afspraak overschrijdt.’’ Iedereen knikte goedkeuren en instemmend. Ik knikte naar iedereen en ging weer op mijn plaats zitten. De ceremonie was tegelijker tijd mooi maar ook tragische, het was een ter nagedachtenis van een meisje.

Na de ceremonie condoleerden Zac en ik de familie en dronken koffie met de andere cheerleaders. ,, Geweldige speech Irenta’’ ik schudde mijn hoofd ,, het was niet die van mij, maar ik had het zelf niet beter kunnen zeggen.’’ Ginnie en wat andere meiden knikte. ,, Sharp Falls zal nooit meer hetzelfde zijn, ook nadat de dader wordt gepakt.’’ We knikte als groep instemmend. We waren het eens over het feit dat we voor elkaar uit moesten kijken. Ooit waren we een team vol vriendinnen, dat mocht deze tragedie niet verbreken. ,, Slaapfeestje bij mij thuis. Voor de hele team, ik bedoel cheerleader team. Niet het football team. ‘’ Zac stak zijn hand op ,,als je me dan zoekt, ik ben in mijn kamer. Een huis vol of vrouwen. ‘’ hij schudde zijn hoofd ,, gaat niet goed komen.’’ ik schoot met de meiden in de lach, andere keken verbaasd naar me om en we dimde snel ons geluid. Als groep verlieten we de begraafplaats waar we morgen weer verwacht werden, voor de begrafenis van Camile.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Thrillers”