De Verdelger

Voor de echte spanningszoeker!
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

vr mei 05, 2017 10:14 am

Tonio tastte achter zijn riem en trok er een traangasgranaat uit. Hij rolde die naar de plek waar de ene kamer in de andere overging. Even later werd er gehoest. Van onder het bed haalde Tonio een gasmasker en zette het haastig op. In de gaswolk zag hij Thea, tegenstribbelend. Hij gaf haar ontvoerder een klap met de kolf van zijn Glock op dat speciale plekje op de schedelpan dat maar laat in je leven toegroeide en altijd een dodelijke zwakke plek bleef. Die lessen Kravma Ga hadden heb goed getraind. Hij schoot het raam aan diggelen en slingerde zijn grijphaak naar het aanpalende gebouw.
‘Hou je goed vast,’ riep hij. Ze lieten de hoestende maffiosi achter hen, slingerden het raam uit en Tonio zette zijn benen in 90 graden stand om de impact te breken. Hij had de afstand niet goed ingeschat en slingerden tegen een raam dag brak. Drie mensen in een zetel keken geschokt op terwijl Tonio en Thea naar binnen tuimelden, hun tv tafeltjes met het avondmaal tegen de grond werkend.
‘Schat, bel de politie,’ zei de vrouw bang.
Tonio stond op en richtte zijn Glock. ‘We zijn geen criminelen, ze willen ons vermoorden. Bel niet. Wij gaan nu.’ zei hij met afgebeten woorden. Zijn donkere duistere blik leken de man de hypnotiseren, hij legde zijn gsm weg.
‘Vlug, kom mee,’ zei hij tegen Thea die haar hand tegen een bloedende wond in haar zijde hield. Buiten sprong Tonio in een kaduke Ford die hij snel aan de praat kreeg.
‘Verdomme, er is een ader geraakt, hou je taai, Thea. Ik breng je naar een dokter.’
‘Sorry,’ zei ze in tranen ‘dit is allemaal mijn fout. Ik beloof het je, Tonio, ik stop met heroïne.’
‘Dat is voor later, hij liet de motor grommen, reed de parkeerplek behendig uit en zette koers naar Uptown.’
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

za mei 06, 2017 8:54 am

Tonio tastte achter zijn riem en trok er een traangasgranaat uit. Hij rolde die naar de plek waar de ene kamer in de andere overging. Even later werd er gehoest. Van onder het bed haalde Tonio een gasmasker en zette het haastig op. In de gaswolk zag hij Thea, tegenstribbelend. Hij gaf haar ontvoerder een klap met de kolf van zijn Glock op dat speciale plekje op de schedelpan dat maar laat in je leven toegroeide en altijd een dodelijke zwakke plek bleef. Die lessen Kravma Ga hadden heb goed getraind. Hij schoot het raam aan diggelen en slingerde zijn grijphaak naar het aanpalende gebouw.
‘Hou je goed vast,’ riep hij. Ze lieten de hoestende maffiosi achter hen, slingerden het raam uit en Tonio zette zijn benen in 90 graden stand om de impact te breken. Hij had de afstand niet goed ingeschat en slingerden tegen een raam dag brak. Drie mensen in een zetel keken geschokt op terwijl Tonio en Thea naar binnen tuimelden, hun tv tafeltjes met het avondmaal tegen de grond werkend.
‘Schat, bel de politie,’ zei de vrouw bang.
Tonio stond op en richtte zijn Glock. ‘We zijn geen criminelen, ze willen ons vermoorden. Bel niet. Wij gaan nu.’ zei hij met afgebeten woorden. Zijn donkere duistere blik leken de man de hypnotiseren, hij legde zijn gsm weg.
‘Vlug, kom mee,’ zei hij tegen Thea die haar hand tegen een bloedende wond in haar zijde hield. Buiten sprong Tonio in een kaduke Ford die hij snel aan de praat kreeg.
‘Verdomme, er is een ader geraakt, hou je taai, Thea. Ik breng je naar een dokter.’
‘Sorry,’ zei ze in tranen ‘dit is allemaal mijn fout. Ik beloof het je, Tonio, ik stop met heroïne.’
‘Dat is voor later, hij liet de motor grommen, reed de parkeerplek behendig uit en zette koers naar Uptown.’
Hij parkeerde de wagen uit het zicht. Thea ondersteunende liep hij naar een dokterswoning in de buurt, hij ging door de tuin langs achter met de sleutel naar binnen.
Een kale magere man zat naar een documentaire van National Geographic te kijken over Designer Drugs. Hij keek verveeld achter zich.
‘Wie is dat grietje? Ik zei dat ik jou wil verzorgen maar dat dit geen hospitaal voor schietgrage helden mag worden,’ zei hij scherp.
‘Ik kan het niet helpen. Mijn zus volgde me en geraakte gewond nadat we voor een doodseskader vluchten.’
‘Leg haar op de operatietafel,’ hij kwam puffend uit zijn zetel, die vervloekte artrose ook.
De consultatieruimte oogde net en steriel. Zachtjes legde Tonio haar neer.
‘Ze heeft veel bloed verloren, ik breng een infuus aan, wat voor bloedgroep heeft ze?’
‘Dat weet ik niet,’ zei Tonio schaapachtig kijkend.
‘A positief,’ zei Thea.
‘Ben je zeker?’ vroeg de arts haar streng.
‘Ja, meneer.’
‘Noem me maar Donald.’
Hij ging aan het werk, hij haalde een lang stuk glas uit de gapende wonde.
‘Van waar komt dat?’
‘We crashten door een raam.’
‘Normale mensen gaan dronken worden in een bar of flirten in een discotheek,’ zei Donald sarcastisch.
Praten hielp, sommige chirurgen hielden van klassieke muziek maar dat was Donald’s ding niet.
Dit ook niet, hij studeerde voor chirurg, specialiseerde zich niet en werd dokter.
‘Er is niets vitaals geraakt, ik naai haar dicht.’
Tonio ademde gerust uit.
‘Even verdoven.’
‘Kan dat niet kwaad, ze spoot heroïne.’
‘Waarom ben ik niet verbaasd als het over Tonio’s familie aan komt?’ zuchtte de vrijgezel uit vrije wil.
Thea zei:’ doe het maar zonder verdoving.’
Ze wou hier zo snel mogelijk weg, ze had het niet op de medische wereld, ze werd al talrijke keren gedwongen opgenomen.
Ze staarde met doffe ogen in het oneindige. Tonio huiverde, hij kende die blik, het was de zijne als hij de pijn blokkeerde. Zijn geest even zijn lichaam verliet. De dokter begon haar wonde begon te hechten met haakje en draad.

Toen de wond dicht zat zei hij:’ elke dag het verband verversen en de wonde ontsmetten,’ zei hij ‘hier wat antibiotica, elke dag één pil. Dit mag niet gaan ontsteken.’
‘Begrepen, dat doe ik. Kun je haar wat methadon geven?’
De dokter keek veroordelend. Jouw familie is wel disfunctioneel, hé?’
‘Onze vader kon zijn fikken niet van haar houden.’
‘Wat deed je eraan.’
‘Ik brak zijn kaak, daarna hebben we hem nooit meer gezien,’ zei Tonio koud
De dokter ging naar achter, ontgrendelde en kast en gaf Tonio zeven potjes.
‘Elke dag één. Daarna moet je iets anders bedenken.’
‘Bedankt, Donald,’ zei Tonio ‘hoeveel moet ik je?’
‘Niets, maar breng dat meisje in veiligheid, zij hoort niet ten onder te gaan met jouw heilige oorlog.’

Ze vertrokken weer door de achterdeur en stalen een andere auto. Ze reden dag en nacht, wanneer Thea afkickverschijnselen begon te vertonen gaf hij haar een dosis. Ze stak een sigaret op.
‘Er wordt niet gerookt in de auto.’
‘Het is de jouwe nog niet,’ ze opende een raampje en pafte rustig verder, dromerig naar het veranderende landschap kijkend.
Ze stopten bij een hamburgertent. Tonio bestelde koffie en een hartige maaltijd. Thea nam een slaatje en een frisdrank.
‘Wat is het plan, Tonio, blijven we nu op de vlucht?’
‘Ik breng je ergens naartoe waar ze geen identiteitskaart vragen, je uitstekend bewaakt wordt en leert vechten.’
‘Waar dan?’
‘Ken je Krag Mava?’
‘Nee, is dat een godsdienst?’
‘Als je kneuzingen en gebroken botten religieus beschouwd,’ grijnsde Tonio.
‘Iets als karate?’
‘Een mengeling om iemand neer te krijgen, te ontwapenen, uit te schakelen. Tijdelijk of permanent.’
‘Ik wil geen moordenares worden.’
‘Je hoeft niet, je zal je enkel kunnen verdedigen. En je kunt rustig afkicken, er zal afleiding genoeg zijn.’
‘En waarom zouden die ons helpen?’
‘Ik heb nog iets te goed van de directrice.’
Moira Reeds haar gezin en het haren waren slachtoffer van een tiger kidnapping. De overvaller wou haar zoon neerknallen om ze te dwingen hun rekeningen leeg te maken. Tonio viel binnen. Een uzi schakelde de kidnappers uit. Moira richtte de Krag Maga school op toen haar dochter werd verkracht. Genoeg emoties die de boel deden draaien.~
Ze kwamen bij een militair ogend kamp, dubbele hekken onder stroom met bovenaan prikkeldraad.
‘Het lijkt wel een gevangenis,’ zei Thea
‘Je kunt het hier maar beter leuk gaan vinden, je zal hier een tijdje blijven.’
‘Hoelang?’’
‘Tot ik Giovanni Cardinni’s keel heb overgesneden.’
‘Dat is egoïstisch, ik moet mijn vrijheid opgeven voor jou,’ zei ze kwaad.
Haar blik, de zijne.
‘Wen eraan.’
Ze stapte nukkig uit en smakte de portier dicht, de gestolen Buick kreunde bij zo veel geweld.
‘Focus je energie, laat het los in elke klap en trap.’ zei een vrouw die op hen kwam toegestapt. Ze droeg zwarte gevechtskledij met een zwarte riem, de kleding was soepel. De vrouw had een grijze lok in haar lange rode haar.
‘Thea, dit is Moira.’
‘Jij noemt me Overste.’
‘Ik noem je net niets, ik ben helemaal niet akkoord met hier te zijn.’
‘Thea…’
‘Fuck you, Tonio, ik wil hier weg.’
Moira greep haar arm beet en draaide deze met een soepele beweging om, Thea trachtte zich los te trekken, Moira verhoogde de druk. Thea ging op de knieën.
‘Stop, oké, ik blijf wel.’
‘Dat is mooi,’ lachte Moira voor de eerste keer. De normale gezichtsuitdrukking voor het hare was stuurs en streng.
‘Bedankt, Moira, dan ga ik maar. Hier…’
‘Wat is dat?’
Ze staarde naar een gsm.
‘Prepaid, op te sporen, mijn nummer zit er in. Gebruik het enkel in hoge nood.’
Tonio keek niet achterom toen hij naar de okergele auto stapte, achter het stuur plaats nam en naar Providence reed.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: De Verdelger

za mei 06, 2017 7:49 pm

Goede vervolgen
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

di mei 09, 2017 9:48 am

Hij stopte bij een vervallen villa, maar niets was wat het leek. Daarbinnen stond computerapparatuur dat die van NASA tot een speelgoedje reduceerde. De excentrieke eigenaar was Specs, hij droeg constant een zonnebril en gaf je de specificaties van alles wat je maar wou, hij was een poel van kennis. Tonio had hem eens gered van een gewelddadige overval, ze werden bondgenoten, vrienden zelfs.
Tony belde drie keer kort aan en twee keer lang. Hun code. Een dikke man van in de dertig deed open.
‘T, kom binnen, je moet de nieuwe grafische kaart zien dat ik installeerde.
Specs leed aan sociofobie, hij verliet zijn nooit en regelde alles via de computer. Die kaart was wellicht op een site besteld en met de post toegekomen.
‘Specs je moet wat informatie voor me opzoeken.’
‘Is het sappige informatie?’
‘Ja, ik wil weten wat de volgende zet van de Cardini’s is en of het mollen van mij nog steeds de agenda beheerst.’
Hij verzweeg Thea, hoe minder mensen van haar wisten hoe beter.
‘En hoe is het met Thea, Krav Maga, best intens.’
Tonio zuchtte. ‘Hoe ben je daar achter gekomen?
‘Verkeerscamera’s en gezichtsherkenningssoftware gecombineerd met satellietbeelden. Thea heeft een strafblad voor drugsbezit en dealen.’
‘Shit.’
‘Geen erg, ik wiste het van de servers, ze is zo maagdelijk wit als een pasgeboren kalfje.’
Soms legde Specs vreemde analogieën, je leerde er mee omgaan. De man dronk van zijn fles cola, aan de volgestouwde zwarte vuilniszak te zien zeker niet zijn eerste sinds gisterenmorgen.
‘Wat was er zo interessant dat je de hele nacht wakker geweest bent?
‘Wel de Russen waren bezig nieuwssites aan het infiltreren en valse berichten de wereld in aan het sturen, ik volgde hun ping, kreeg hun zwaar bewaakte IP-adres en legde hun boel plat, dat kostte me vier uur. Daarna had ik een magnetronhotdog.
‘Cardini’s,’ hielp Tonio Specs die leed aan ADHD herinneren. De man had een bizar fenomeen, hij verdeelde zijn aandacht over zes tv schermen die elk op een andere zender stonden en de vier computerschermen die hij bezat. Zijn geest was een turbomotor.
‘Oh,’ zei hij ‘niet best.’
‘Wat?’ vroeg Tonio ongerust.
‘Ze hebben een Meta betaald?’
‘Meta?’
‘Een mens met superkrachten. De Roemeen, ik zoek even wat dossiers op.’
Specs tokkelde er op los, de foto van een man met verwilderd haar en baard dook op. Plus wat hij op zijn kerfstok had:’ moord, poging tot doodslag, foltering, ontvoering…’
De lijst ging door.
‘Hij zou in staat zijn om de kinetische energie te manipuleren.’
‘Wat houdt dat in.’
‘Hij voedt zich aan beweging, het maakt hem sterker, supersonisch snel en hij is instaat ladingen kinetische energie af te vuren. Hij kan een ondoordringbaar veld oprichten en vliegen. En het wordt slechter, de Roemeen kan de beweging in zijn buurt vertragen of stopzetten.’
‘Waar is hij nu?’
‘In de stad, een val voor jou aan het opzetten, in Provedence National Bank.’
‘Zorg dat Sticks en Soldaat X ter plaatse komen.’
‘Al gebeurd, maar ze beantwoorden mijn oproepen niet.’
‘Fuck,’ zei Tonio, hij nam een duffeltas vanonder het bureau van Specs en stapte naar buiten.
Hij stal een snelle wagen, de eigenaar vond dat niet fijn maar zijn rechtse directe werd beantwoord met een linkse haak die hem neer deed gaan.
Tonio racete naar de bank, hij zag de schade, de deur was opgeblazen, alle ramen lagen aan diggelen.
Gewapend met een M-16 stapte hij op de bank af.
‘Wapen neer en op de grond,’ zei een agent, duidelijk een groentje toen hij Tonio zag. Hij richtte beverig zijn wapen.
‘Laat dat,’ zei de luitenant ‘laat die freaks elkaar maar afmaken.’
‘En de gegijzelden?’ wou de sergeant weten ‘hoe gaat hij die in veiligheid brengen?’
‘Ik praat met hem,’ zei De Verdelger ‘en maak er een eerlijk duel tussen ons van.’
Hij stapte naar binnen, een man van twee meter in jeans gekleed wachtte hem op, hij leek op een lid van een motorbende.
‘Ah, de man himself duikt op.’
‘Laat de gevangenen gaan.’
‘Waarom?’
‘Ik vecht niet tot ze weg zijn, en jij wil wel degelijk vechten.’
De Roemeen bulderde van het lachen.
‘Tovaritjz, jij weet hoe de klappen van de zweep werken. Iedereen naar buiten en snel!’ blafte de Roemeen
De verschrikte klanten en personeel haasten zich schichtig weg.
De Roemeen baadde plots in rode energie, zijn ogen waren ook bloedrood. De Verdelger aarzelde niet een schoot zijn M16 leeg op de beer van een vent. De kogels stopten vlak voor impact, de straling werd intenser en de Roemeen gespierder. Hij lachte.
‘Jij weet niet met wie je te maken hebt, hé?’ grijnsde hij.
‘Met een lijk,’
Hij gooide een rookgranaat en daarna drie echte. Hij sprong over het loket en wachtte op de explosie. Die was gigantisch. Hij stond op, het stof uit zijn neus blazend, hoestend en trok zijn Glocks.
De Roemeen stond onaangedaan naar hem te kijken.
‘Bedankt voor de energieboost. Nu is het mijn beurt.’
Hij vuurde een geconcentreerde lading kinetische energie op De Vedelger af die tegen een muur smakte. Het duizelde hem. Hij schoot met zijn Glocks, de schoten verdwenen in de lucht, de Meta stond plots vlak voor hem en begon hem te wurgen.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

ma mei 15, 2017 10:25 pm

Dan schoten zijn ogen wijd open. Er kwam bloed uit zijn mond. Achter hem stond Soldaat X, met een bebloed mes in zijn hand.
‘Probeer dat maar met je kinetische gave te stoppen,’ zei hij.
Tonio zakte tegen de grond.
‘Ga je hier een dutje doen of zijn we weg voor de politie?’ vroeg de breedgeschouderde man.
Hij hielp Tonio recht, die snakte naar adem.
‘Hij heeft je luchtpijp geforceerd,’ zei Soldaat X.
‘Het gaat wel,’ zei Tonio.
Gianni kreeg het nieuws aan zijn bureau.
‘De meta is dood.’
Gianni verkleurde.
‘Gino, roep een spoedraad bij elkaar, vanavond acht uur, in de vergaderruimte.’
Het was een bont gezelschap. Op de ruime oprit stond een limousine, een sportwagen, een Harley en nog enkele indrukwekkende voertuigen.
Verzameld waren Wei van de Chinese Triaden, Li van de Japanse Yakuza, Berett van de Street Tigers, een groep zoals de Hell’s Angels, en Gregor van de Russische maffia.
‘Mijne heren, ik kan wel zeggen dat,’ Gianni tuitte zijn lippen ‘precair wordt, onze toestand, onze zaken worden ondermijnd door die Verdelger. En alleen kunnen we hem niet aan maar met onze vereende krachten…’
‘…veegt hij nog de vloer aan met ons,’ zei Gregor ‘ik stuurde ex-Spetsnaz op hem af, hij maakte ze af la waren het kerstenkinderen,’ zei Gregor.
‘Ik stuurde dodelijke mannen, getraind in hand tegen hand gevechten, meesters met zwaarden en messen,’ zei Li, ‘ hij stuurde me hun hoofden op in hoedendozen.’
‘Ik heb al drie mannen begraven na een aanval op onze stamkroeg,’ zei Berett
‘Dat is het juist, we zijn allen getroffen partij,’ blaftee Gianni terwijl hij met zijn vuist op tafel sloeg, ‘en dat moet veranderen. Ik liet speciaal een meta komen, en hij had bijna succes. Maar weet je wie hem vermoordde? Soldaat X, wel ik heb een verrassing voor hem. Volg me.’
Ze gingen de keldertrap af.
Daar zat een enorm toegetakelde Sticks.
‘Dat is het lief van Soldaat X, heb jij een doodswens?’ vroeg Gregor.
‘Ze is prooi,’ zei Gianni rustig.
‘Varkens,’ ze spuwde ‘mijn man maakt jullie af.’
‘Eén man tegen ons allemaal, ik denk dat mijn werknemer je toch iets te enthousiast in elkaar geslagen heeft, liefje.’

‘Ze is weg, er zijn sporen van een gevecht,’ zei Soldaat X ongerust.
‘Wonen jullie hier, in deze villa?’
‘Het was de erfenis van Lily’s moeder.’
‘Lily?’
‘Sticks.’
‘Oh,’ de Verdelger keek rond, dan werd zijn hart één klomp ijs.
‘Daar tussen dat plasje bloed, een rode roos,’ merkte Tonio op.
‘Wat betekend dat?’ vroeg Soldaat X.
‘Dat de Cardini’s haar hebben.’
‘De klootzakken,’ blafte Soldaat X
‘We gaan haar bevrijden.’
‘Hoe die plek is een fort?’
‘Ik hou ze buiten bezig en jij glipt naar binnen, ze houden ze waarschijnlijk in de kelder vast.’
‘Hoe weet jij dat?’
‘Specs gaf me de blauwdrukken van dit pand. Maar eerst gaan we naar een safehouse, wapens halen.’
‘Ik heb wapens.’
‘Een pistool en een stroomstok zullen niet voldoende zijn.’
‘Oké, wat je wil.’
‘En schieten om te doden, hou je niet bezig met die zever over ontwapenen zonder te doden, die mannen denken daar ook niet over na.’
‘Goed,’ gromde Soldaat X ‘we doen het op jouw manier.’
Het was al na tienen toen de motor tot stilstand kwam in de villawijk. Hier woonden de rijksten van de rijke. En de helft werd zo rijk op illegale wijze. Je kon gerust deur tot deur gaan en beginnen de eigenaars arresteren, er zou altijd wel iets vuils komen bovendrijven.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: De Verdelger

wo mei 17, 2017 5:50 pm

Goede vervolgen
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

ma mei 22, 2017 6:49 am

Tonio zag de overvloed van voertuigen op het oprit en voor het optrekje van de Cardini’s staan.
‘Specs, check de nummerplaten.’
‘Wel, die zijn op zijn minst verdacht, pel er de lagen valse bedrijven af en je hebt hier de Russische maffia, de Triade, Yakuza en die motor’s zijn van de Street Tigers. De helft van de misdaadwereld is hier aanwezig. Dit is een val.’
‘Wel laten we die dan maar wat gaan dichtklappen. Soldaat, het dak op. Probeer je een weg naar beneden te werken nadat je me dekkingsvuur gegeven hebt.’ zei Tonio.
Die haalde uit zijn gepantserde bestelwagen een raketwerper hij schoot er één door elke raam, de helft van de villa werd weggeblazen. Dan laadde hij een M-16 en liep op de deur toe. Langs alle kanten doken gewapende mannen af. Tonio schoot onder de auto’s door, een kogelregen ontsnappend. Hij was op slag terug in Libië, op missie met het Vreemdelingenlegioen, zwaar onderbemand, met een tekort aan ammunitie. Ze wonnen, ondanks vele doden en gewonden. Hij liet zijn wapen vuren, steeds zijn doel dodelijk treffend. Maar ze bleven. De Street Tigers hadden een pick up truck mee met daarop een 35 mm kanon gemonteerd. Een ruigaard met meer tattoos dan de Verdelger onderbroeken had opende het vuur, de auto’s werden doorzeefd en stonden op het punt uit te branden. Tonio kon geen kant meer op. Hij moest uitbreken. Hij laadde een granaat in zijn M-16, hij sprong achter een wapen vandaan en schoot de granaat op de truck af, deze ging de lucht in. Snel vuurde hij zich een weg door naar de deur. De horde bleef komen, Yakuza, de Triaden, Russen, Street Tighers. Tonio trok een mes en Glock en maakte ze van dichtbij af. Soldaat X was door een raam vanboven gesprongen, hij liet zijn ogen aan de duisternis wennen, de gemaskerde stormfuselier trok zijn pistool en nam zijn wapenstok. Hij hoorde gelach aan het andere eind van de gang, hij trok een rookgranaat af en smeet die in het gangpad, hij schoot het slot van de aanpalende deur van waar het geluid kwam open. Twee man keken hem verward aan, de ene kreeg de wapenstok tegen zijn lijf, de andere werd in hand en knie geraakt point black. Op de stoel zat een zwaar toegelaten Sticks, Soldaat X maakte haar los.
‘Het is goed, schat, ik heb je.’
‘Dennis, het kind,’ snikte ze ‘ik had een miskraam.’
Toen zag dat de slip van Sticks donkerrood was gekleurd. Hij knarste zijn tanden, zijn kaken bewogen.
‘Kun je stappen?’
Sticks wankelde. Ze nam haar twee loden pijpen van de gepolitoerde kast en zei: ‘ik kan meer dan dat.’
‘Maar…’
‘Geen gemaar,’ siste ze.
Ze doken de kamer uit, Soldaat X opende het vuur. Sticks sprong naar voren de ene schedel na de andere inslaand.
‘Ik dacht dat jullie niet doodden?’ zei de Verdelger door zijn oortje.
‘De omstandigheden zijn ietsje verandert,’ zei Soldaat X kil.
Tonio had zich een weg door de hal gewerkt en sprong met dodelijk spervuur de woonkamer binnen, die was verlaten, vanachter een kast sprong een Yakuza met een garotte die hij rond de nek van de Verdelger plaatste hij begon het wurgtuig aan te spannen. De Verdelger snakte naar lucht, hij was nog niet hersteld van de nekgreep van de Roemeen. Tonio spartelde tegen, zijn hakken van zijn schoenen schuurden over de vloer. Hij liet een mes uit zijn mouw schuiven, de stiletto sprong open, hij stak achter zich, de Japanner in zijn zij rakend. Maar deze liet de garotte niet los. Dan kwam Sticks binnen en deelde een mokerslag op de man uit. De loden pijp kwam vernietigend op diens krakende schedel terecht. Tonio zakte op zijn knieën, kuchend en amechtig ademhalend.
‘Geen tijd voor een dutje, er is hier genoeg tuig om af te maken.’
‘De Russen, zij zijn verantwoordelijk,’ zei Sticks kwaad terwijl ze naar het bloed op haar kostuum wees in de schaamstreek.
‘Het spijt me,’ zei Tonio gemeend.
‘Aan spijt heb ik niets, ik wil wraak,’ zei ze koud.
‘Die zal je krijgen,’ zei Tonio ‘Specs het is jouw beurt. Even later scheurde er een zwaar gepantserde wagen door de muur van de woonkamer, een paar misdadigers werden in de baan platgereden.
‘Iedereen, bedien jezelf,’ zei Tonio. Ze namen wapens en laadden ze. Ondertussen had de overmacht zich van de keuken verplaatst. Ze openden het vuur gedekt door anderen, Tonio en de rest zat vastgepind achter de driezit.
Tonio gooide een paar wel geplaatste granaten. Deze explodeerden en sloopten de steunmuren, de gewapende criminelen werden onder stukken plafond en muur bedolven.
‘Goeie zet,’ zei Soldaat X.
‘Ach je pikt wat op in de stiel,’ zei De Verdelger kalm. Vanbinnen raasde echter de adrenaline; Hij sprong recht en opende het vuur met twee uzi’s, Soldier X en Sticks namen de flanken. Sticks was duidelijk niet gewoon om met vuurwapens te vechten. Ze bakte er weinig van om haar doelwit te raken. Wat niet zo eenvoudig was dat het leek. Zelfs van dichtbij miste de beginneling geregeld. Tonio compenseerde haar tekortkomingen.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

vr mei 26, 2017 5:14 am

De rit was lang. Ze stopten aan een Mac Donald’s en bestelden cheese burgers.
‘Die troep gaat direct naar de dijen,’ zei Sticks.
‘Komaan, Mary, dat train je er toch direct af,’ grapte Soldaat X.
‘Dit eten is in ons vak het gevaarlijkste voor onze gezondheid,’ bromde Tonio ‘wat is jullie verhaal eigenlijk, hoe zijn jullie vigilantes geworden?’
‘Ik was het eerst actief na de dood van mijn broer Andy. Hij was acht en werd tijdens een maffiagevecht op straat gedood.’
Soldaat X haalde iets boven. Een actiefiguurtje.
‘Daarmee was hij aan het spelen, hij zou de volgende dag verjaren, ik had hem vijf van die mannetjes gekocht.’ zei hij verbitterd met een krop in zijn keel, ‘ik zwaaide af en begon tuig af te troeven.’
‘Ik had een vriendin die brutaal verkracht en vermoord werd,’ zei Sticks ‘sindsdien ging ik de straten op, het was een manier om mijn woede te kanaliseren. Ik leerde hem kennen,’ ze gebaarde naar Soldaat X ‘we hadden iets gemeen en besloten een team te vormen. En jij?’
‘Ik was een huurmoordenaar voor de Cardini’s, ik ben er niet trots op. In ieder geval, de top wou zuiveringen. Ze stuurden een doodseskader. Mijn vrouw werd neergeschoten. We waren net getrouwd, ik had haar beloofd uit de stiel te stappen. Te laat bleek nu. Ik kreeg een kogel door mijn kop en werd wakker op de intensive care. Ze zeiden dat ik nooit meer zou lopen, maar als ik iets wil dan krijg ik dat ook, maanden revalidatie hebben me terug op de been gebracht, sindsdien zwoer ik nooit nog een onschuldig leven te nemen.’
Er viel een beladen stilte. De reis zou enkele dagen duren. Uiteindelijk kwamen ze bij het instituut aan, overal was er chaos, mensen lagen dood te bloeden op het exercitieterrein. Tonio rende er naartoe.
‘Thea, waar is ze?’
‘Een bende motorgasten hebben haar meegenomen nadat ze in het wilde weg begonnen schieten. Wat heb jij ons aangedaan?’ tierde de instructrice.
‘Ik dacht dat ze hier veilig zou zijn,’ zei Tonio verontschuldigend.
De instructrice, een vrouw met Spaanse roots keek furieus.
‘Lijkt die veilig voor jou?’
Overal lagen er lijken, sommige overlevenden zouden de rit van de ambulance naar het ziekenhuis niet meer halen.
‘We zullen de verantwoordelijken vinden,’ zei Tonio.
‘Dit was de laatste gunst die je van mijn kreeg,’ zei de vrouw hard.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

za mei 27, 2017 7:23 am

‘Dat begrijp ik, laat me weten hoeveel hun herstel kost, ik betaal alles en ook aan de schade van je kamp.’ zei de Verdelger vol berouw.

‘Shit, shit, shit.’ riep de Verdelger, hij sloeg op het dak van de auto.
‘Wat is er?’ vroeg Sticks.
‘Ze hebben Thea, hoe ze die gevonden hebben is me een raadsel.’
‘We moeten terug naar de Cardini’s.’
‘Die gaan niet zo gek zijn haar daar te houden,’ zei Tonio.
Zijn gsm ging.
‘Tonio, stronzo, je krijgt tot morgen acht uur om naar het pakhuis op pakhuis 10 kaai 3 te komen aan de oude haven. Daarna schieten we dat wicht van je dood,’ zei Cardini ‘dit eindigt nu.’
‘Ik ben vier dagen van huis.’
‘Goed, we zullen coulant zijn, we bellen nog.’
De verbinding werd verbroken. Tonio knarste met zijn tanden.
‘Ze hebben een val in een pakhuis opgezet,’ zei hij, ze houden Thea daar vast.
‘Goed dan gaan we naar daar,’ zei Soldaat X.
‘Ik kan niet vragen om jullie leven voor me op het spel te zetten,’ zei de gespierde vigilante.
‘We gaan mee,’ zei sticks vastberaden.

De reis leek een eeuwigheid te duren, ze kwamen na vier dagen en nachten aan in de oude vervallen haven van Providence waar enkele gammele visbootjes lagen. Ze stopten bij pakhuis 10 op kaai 3. Er stonden Russen voor de ingang. Ze droegen wapens maar hielden die verborgen.
Cardini belde weer.
‘Ga maar naar binnen,’ zei hij boosaardig.
‘Sticks, jij en Soldaat X zoeken naar andere ingangen.
De Verdelger ontdeed zich van al zijn wapens en liep opgelaten naar de ingang. De bewakers duwden hem naar binnen. Er was veel volk. De Triaden, Yakuza, Street Tigers w waren ruim aanwezig en een detachement van de Cardini’s. Hij zag Thea zwaar bebloed in een stoel vastgebonden zitten. Een woede maakte zich van hem meester.
Cardini was er zelf bij.
‘Is hij gefouilleerd?’ vroeg hij aan de Russen.
Deze knikten grimmig.
‘Goed, dan wil ik je nog één vraag stellen, Verdelger, waarom doe je de dingen die je doet?’
‘Jullie vermoordden mijn vrouw.’ zei hij grimmig, ‘ik ben altijd loyaal geweest en toch moest ik dood tijdens jullie zuivering.’
‘Antonio?’ vroeg Cardini verbaasd ‘mijn beste moordenaar. Dat moet een vergissing geweest zijn, jij stond helemaal niet op de lijst. Wie stelde die op?’
Een angstige Italiaan zei:’ Ik Don Cardini.’
In een vloeiende beweging trok Cardini zijn pistool met ivoren handgreep en schoot hem een kogel door de kop.
‘Kom terug voor mij werken, geef me een kus en alles is vergeten, Antonio.’
‘Laat je Thea dan gaan,’
‘Je mag er direct mee naar een arts.’ zei Cardini ernstig.
‘Goed, dat zal ik doen.’
‘Kom morgen om 11 uur naar mijn kantoor op Plaza Square, je weet het nog wel zijn, dan vernieuwen we onze samenwerking. Ik kan altijd mannen als jij gebruiken.’
‘Ben je gek?’ vroeg de Street Tiger. Je laat ons opdraven, dat wicht ontvoeren en nu ontvang je dat rund met open armen?’
‘Hou je met je eigen zaken bezig.’
‘Dat gaat zou maar niet, heer Cardini,’ zei de leider van de Yakuza scherp.
‘Inderdaad.’
‘Fuck this, wij maken een eind aan dit probleem.’
‘Iedereen trok zijn wapens.’
‘Hier,’ zei Cardini.
‘Bedankt,’ antwoordde de Verdelger die de Uzi aannam. Hij doorzeefde Cardini met kogels. Soldaat X en Sticks sprongen vanop het eerste verdiep naar beneden. De Verdelger pakte wapens van lijken op en schoot non-stop, af en toe dekking zoekend. Soldaat X doodde er twee met zijn mes en liet toen zijn pistool knallen. Dat vredig uitschakelen en sparen van een leven was hij al verleerd.
Sticks deelde klap na klap uit met haar loden pijp, ze leek wel een wervelwind; iemand nam de stoel met Thea onder vuur. De Verdelger sprong ervoor. Hij ging door zijn knieën. Soldaat X schoot de schutter neer. Tonio kreunde. Hij krabbelde recht. Zijn Kevlar vest had hem gered.
‘Het zijn er teveel,’ zei Soldaat X.
Tonio verdween in het duister.
‘Laat hij ons stikken?’ vroeg Sticks kwaad.
Algauw kwam Tonio weer met een rugzak die hij daar had geplant. Deze zat tjokvol met granaten. Hij wierp er een tiental in het rond, trok Thea achteruit met stoel en al.
‘Dekking zoeken, hierheen,’ schreeuwde hij tegen de anderen.
Een daverende explosie volgde. Daarna gooide hij rookgranaten, en zette een masker op. Hij schoot met gemak de misdadigers af in de nevel toen liet hij nog een andere granaat vallen, zenuwgas. Daar had hij moeite moeten voor doen om die te kopen, het had hem een aardige duit gekost. Maar ze was effectief. De criminelen snakte naar lucht, begonnen spasmen te vertonen en schuimbekten.
Tonio was toen allang verdwenen, als een ongrijpbare schim. Hij maakte Thea van de stoel los en zei tegen de anderen, we gaan langs de trap naar het eerste verdiep en ontsnappen langs daar. Het gas zal ons nog niet bereiken alvorens we weg zijn. Ze snelden de trappen op. Tonio Thea ondersteunend.
Op het dak vroeg Soldaat X:’ en nu?’
Tonio lachte: ‘Cardini is dood, mijn missie ook. Ik zoek een normale job en wordt voogd van Thea tot ze meerderjarig is.’
‘Succes man,’ zei Soldaat X die hem een stevige handdruk gaf.
‘Je bent er me eentje; Tonio, nooit geen vervelende dag met jou. Het ga je goed,’ ze kuste hem op de wang.

Thea werd door de Donald opgelapt.
‘Wat ga je nu doen? Terug naar school?’
‘Nee ik ga thuisonderwijs volgen,’ zei Thea ‘dan kan ik een oogje in het zeil houden dat jij weer niet als een Rambo de stratenonveilig maakt.
Tonio grijnsde. ‘De Verdelger is klaar met zijn taak, en ik begin maandag in de bouw.’
‘Laten we dat vieren, er is een bakkerij in de buurt die lekkere taartjes verkoopt.’
‘Oké, my Lady, uw wens is mijn bevel,’ lachte Tonio die zich in jaren niet meer zo goed had gevoeld.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: De Verdelger

za mei 27, 2017 7:29 pm

Goede vervolgen al is er een deel van spanning weg naar mijn mening, weet niet waaraan het ligt maar zo is mijn lees ervaring.

Terug naar “Thrillers”