De Verdelger

Voor de echte spanningszoeker!
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

De Verdelger

wo apr 12, 2017 8:44 pm

Weet je het levenspad is bezaaid met obstakels. Ja, je raakt geblesseerd. Al is het omdat je dronken vader je slaat en jou en je moeder achterlaat voor een blonder jonger model met fantastische benen, en de pestkoppen op school die je lunchgeld stelen, na dat ze je in elkaar sloegen. Maar het is pas als je relaties aangaat dat het moeras lonkt. Je schenkt je hart eens teveel en je stort je op je werk gewoon om je hoofd boven water te houden. En dat was wat deze breedgeschouderde Italiaan met jaap op zijn gezicht, een gebroken neus, hoekig gezicht bezet met een donkere gemene blik deed. Hij bleef drijven. Nu zat hij zijn avondritueel te voltooien, de Glocks waren gepoetst, er zat olie in de loop en een magazijn schoof in beide pistolen. Nu ging hij doen wat hij jarenlang voor de maffia deed. De Cardini’s waren taaie klanten die niet vergaven. Hoeveel kogels Tonio in hun rivalen’s hoofd had geschoten kon hij niet meer tellen. Maar dan was er de zuivering. De don besloot iedereen die niet loyaal was te laten executeren. Tonio stond op die lijst, en zijn vriendin ook. Lizzy, een schat van een vrouw met haar grote zwarte ogen, fijn gezichtje en uitnodigende lippen. Sindsdien zwoer Tonio wraak. Hij wist donders goed dat het Goede in de wereld werd gedomineerd door het Kwade. Het was allemaal zwart-wit. Tonio maakte geen onderscheid tussen grijstinten. De pedofiel die hij gisteren executeerde was een arts die levens redde. Maar hij was een pedofiel, dus kreeg hij na een flinke aftroeving de verlossende kogel tussen zijn twee ogen. Tonio stond op, een vies motel, daar logeerde hij, met meubilair die al duizenden konten hadden gedragen en een krakend bed met smoezelige lakens waar god weet wat in gebeurd was. Het kon hem niet schelen. Zijn missie maakte het onmogelijk om nog van triviale schoonheid te genieten. Hij deed zijn kevlarvest aan, stak beide wapens in hun holsters en gespte zijn wapengordel vast, genoeg granaten om dit motel op te blazen. Op zijn rug droeg hij een M-16 met Airsoft granaatwerper.
Hij liep de trappen af, het kreunen in de kamer naast hem negerend. De Italiaan sprong op zijn motor, de Honda CBR 1000 RR, zwart met prachtige velgen. Hij kickstartte het ding en reed ronkend weg. Drugsdeal in de haven. Een scheepslading van vijf miljoen dollar cocaïne. Als het van hem afhing, zagen dat uitschot en hun rommel nooit de straten meer.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: De Verdelger

do apr 13, 2017 6:16 am

Spannend en goed geschreven verhaal en kan hem helemaal voor me zien. Een gebroken neus, leuk al vraag ik mij af nooit rechtgezet.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

do apr 13, 2017 8:40 am

Hij liep die gebroken neus recent op en wou het als herinnering aan de les: "laat nooit je dekking zakken." Lol

De trip van Providence City naar het havenkwartier legde je in een uur af, maar op de Honda deed je er minder dan een uur over, als je verkeersborden, lichten en auto’s negeerde. Hij parkeerde zijn brommer in een steeg. Van daaruit sloop hij een brandtrap op, bovenaan legde hij zich op een dak, het had geregend, zijn kleren werden nat, hij nam een verrekijker en tuurde de omgeving af. Hij had een goed zicht over de kaai en de pakhuizen. Het was donker, hij schakelde zijn nachtkijker in. Het bleef een kwartier stil. Dan hoorde hij het gebrom van een aankomende auto. Verschillende Colombianen kwamen uit een pakhuis, de voorste droeg een zak. Wit poeder. Zuivere cocaïne.
De autoportieren gingen open. De Cardini’s. Eén van hen, de chef van de operatie, kwam naar voor en schudde de Colombiaanse dealer de hand. Hij had een geldkoffer bij. Tonio moest niet weten hoeveel geld daar wel niet in zat. Behendig sprong hij van dak naar dak, om een goeie plek te zoek om het vuur te openen. Zijn eerste slachtoffers waren de Cardini’s. Hij nam zijn M-16, voor granaten waren ze buiten zijn bereik maar kogels raakten hen nog wel. Hij opende het vuur, vier Italianen sneuvelden. De chef van de operatie trok samen met de Colombianen hun wapens. Tonio schoot opnieuw, maar zijn doelwit had dekking gezocht achter de auto. Hij gooide een grijphaak naar het belendende dak en slingerde naar beneden, zijn voeten afzettend op de muur van het gebouw. Hij dook de hoek om, doodde twee Colombianen, zocht weer dekking en spurtte de andere kant van het gebouw uit, de Colombianen verrassend van achteren. Hij zat zonder munitie. Tijd voor de granaatwerper. Die spuugde een bolvormig object uit. De laatste twee Columbianen werden aan stukken gereten in de explosie. De chef van de operatie trachtte in paniek de auto te starten. Tonio trok zijn twee Glocks en schoot ze leeg op de onfortuinlijk chauffeur. Toen wandelde hij naar zijn brommer, de aankomende zeurende sirenes negerend, reed met spoed naar zijn motel en legde zich in zijn bed te rusten na lang tegen de foto van zijn overleden vrouw te hebben gepraat.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

za apr 15, 2017 10:06 am

Hij hield het huis van Don Gianni in het oog. De zender die hij op het raam had gekleefd deed zijn werk prima.
‘Kan iemand mij uitleggen wat die kloteboel met die drugsdeal was gisteren. Dat kostte me 5 miljoen dollar.’
‘Sorry, Don Gianni maar we hadden te maken met een aanvaller.’
‘Jullie waren verdomme in de meerderheid.’
‘Het was een pro.’
De bevende man in maatpak vermeed oogcontact, Don Gianni haatte oogcontact. Hij stond met zijn ivoren gouden revolver klaar om het vuur te openen.
‘Waarom zou ik je laten leven, je bent nutteloos.’
‘Vergeef me, Don Gianni, laat het me goed maken.’
‘Hoe dan, ga jij me vijf miljoen dollar geven?’
‘Ik heb een plan, de Pink Diamond wordt binnenkort geveild; als we die nu stelen?’
‘Daar heb je een grote crew voor nodig.’
‘Geef me vrij spel, laat me uw mannen kiezen en ik haal die diamant.’
‘En hoeveel is die waard?’
’Tien miljoen dollar.’
‘Goed, je krijgt carte blanche maar zorg dat je dit niet verneukt of je hoofd komt er af,’ zei Don Gianni bars.
Tonio grijnsde. Hij nam zijn laptop en zocht op het net naar de veiling. Toen hackte hij er de computer en stal de blauwdrukken van het gebouw. Ook programmeerde hij dat de beveiligingscamera’s bij de start van de veiling zouden uitgeschakeld worden. Fluitend zette hij de radio op.
‘Vannacht werd een drugstransactie bloedig beëindigd door een man die wellicht de Verdelger was, dat voegt nog eens twaalf man toe aan zijn conto dat op 136 gedode misdadigers staat. Wanneer grijpen de autoriteiten die machteloos lijken te staan eindelijk in?’ zei de presentatrice.
Een gast zei dat mannen als de Verdelger een antwoord zijn op corruptie en wetteloosheid, het falend gerechtelijk apparaat en de onder bemanning bij de politie.
Tonio at een broodje aan de toog van Joey’s. Hij nam af en toe een slok van zijn whisky.
‘Wat vroeg om al te drinken,’ merkte de kroegbaas op.
Hij kende Lenny allang, ze waren schoolvrienden geweest en hij was de enige die hij had vertrouwd met zijn geheim.
‘Dat doe je enkel voor een grote klus,’ merkte de magere man met zijn warrig grijs haar en baard op.
‘De veiling, ze gaat overvallen worden.’
‘Een boel kopers, je kan je niet riskeren dan aan te vallen, er kunnen onschuldigen gedood worden.’
‘Daarom dat ik ze pak als ze buiten zijn. Na de veiling.’
‘Veel succes.’
Tonio wou afrekenen.
‘Het is van het huis, Tony, we hebben mannen als jij nodig. Die over ons waken, een gratis drankje is het minste dat ik kan doen.’
‘De mazzel, Joey,’ zei Tonio zijn hand opstekend als hij de kroeg verliet.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

wo apr 19, 2017 10:35 am

Hij mompelde zijn mantra.
‘tienduizend zonden schreeuwen om verlossing,
het is donker dus doe het op de tast,
tors die last van een miljoen gestorven doden,
grijp het mes dat blikkert in de nacht.

Jij bent de oplossing,
Laat de skeletten uit de kast,
verweer je tegen de ondoden,
een miljoen gestorven dromen vormen nu je vracht.

Wil je zien?
Open dan je ogen.
Sluit ze maar gauw,
want wat je zag is gelogen.
De schaakmeester lacht en zet je schaak,
het einde in zicht.

Is je geweten clean?
Dan mag je de heiligheid beogen,
Toon berouw voor wat er nog moet komen,
Stel de schaakmeester zijn bedrog aan de kaak,
sla zijn koningin,
je bent gewonnen en komt tot inzicht,
want leren is onze zaak,
een eeuwig durende taak.
Want dat is de plicht voor iemand die god's werk verricht.’

Dan ging hij de veilingruimte binnen. Hij bezag de camera’s en de bovenverdieping. Hij zou daar kunnen post vatten, in die ene hoek waar de ventilatieschacht draaide was er schaduw. Met zijn speciale bril nam hij foto’s. Dan keerde hij zich om en liep naar buiten. Zijn brommer pikte hij enkele straten verder op en hij reed naar een safehouse dat zogezegd leeg stond. Daar laadde hij de foto’s op zijn laptop. Hij berekende de baan van zijn kogels. Hij had een perfect overzicht van de zaal, de kunst was de overvallers niet te ver te laten komen. Niet onder het bereik van zijn kogels. Hij dacht na. Dubben. Wat als het publiek gegijzeld zou worden? Daar vond hij niet direct een antwoord op. Hij kon dit niet alleen, hij haatte het maar hij had hulp nodig. Een extra man beneden. Of zeg maar vrouw en man.
Hij ging de straat op, een willekeurige steeg in. Daar was een gevecht gaande. Een kleerkast van een kerel werd met twee ijzeren staven door een vrouw in zwart lederen tenue aangepakt, ze droeg een masker.
De man trok een mes, de vrouw maakte een achterwaartse salto, hem in het gezicht rakend en tegen een muur gooiend, hij liet het mes los. De kale gespierde titaan wou slaan maar de metalen staaf raakte hem in het gezicht op de neus, de andere in zijn nek. Hij ging met naar boven rollende ogen neer.
‘Ik zie dat je hem nog steeds niet molt,’ merkte Tonio nonchalant op met zijn handen in zijn zakken.
‘We zijn niet allemaal moordenaars. En als je je gekheid in je hoofd haalt, mijn echtgenoot staat op het dak,’ zei ze bits.
‘Relax, ik heb jullie hulp nodig, ik weet wel dat jullie de helden zijn en niet de schurken. En onze bewusteloze vriend heeft als ik mij niet vergis een handtas in zijn poot, niet echt mannen mode en de kleur past niet bij zijn ogen, dus dat is een tasjesdief en misschien erger.’
‘Wat voor hulp?’
‘De Cardini’s willen de veiling van een diamant vanavond overvallen. Ik wil niet dat het publiek in gevaar komt, daar komen jullie in het plaatje.’
‘Terwijl jij ze neerhaalt als vliegen,’ zei de vrouw.
Een man sprong aan een touw van het dak. Gekleed in legeruniform met bivakmuts op.
‘Wat wil je van mijn vrouw?’ Hij had zijn wapen op Tonio gericht.
‘Hij wil dat we overvallers verhinderen van gegijzelden te nemen op een veiling.’
‘Waarom ze gewoon niet buiten opwachten?’
‘Dan kunnen ze ontsnappen. En ze komen in groepen, als er één wordt aangevallen, rijden de andere weg.’
‘Dat is je obsessie met de Cardini’s,’ zei de man ‘die kan jou en heel wat andere onschuldigen doden. We zullen er zijn, maar zie maar dat er geen enkele klant daar gewond raakt.’
‘Ik ben een getrainde sluipschutter.’
‘En ik een getrainde Special Ops, denk daar aan,’ zei de man dreigend.
Tonio liep weg.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

za apr 22, 2017 7:27 am

Er was al veel volk ter plaatse, de belangstelling voor de roze diamant was groot, de prijzen zouden de pan uit swingen. Tonio begreep niet dat je zoveel geld kon over hebben voor een stuk steen. Hij lag naast de ventilateschacht met zijn geweer in aanslag op zijn buik. Hij zag Stick en Soldaat X binnenkomen. Via oortjes stonden ze in contact met elkaar.
'Iets verdacht gezien aan de ingang?' vroeg Tonio.
'Nee, alles veilig,' antwoordde de soldaat.
'Ok, ogen openhouden,'
'Dat hoef je ons niet te vertellen,' zei Stick geïrriteerd.
De veiling begon, een afgeborstelde man kuchte en zei in de microfoon:' dan beginnen we nu met een bijzonder lot, de grootste diamant ter wereld wordt hier geveild.'

Bod en tegenbod volgden elkaar in een hallucinant tempo op. De prijzen leverden je al een villa, buitenhuis en vijf dure sportwagens op en nog kwamen er nieuwe bods.
Dan vielen ze binnen, gemaskerde mannen met automatische machine geweren. Stick en Soldaat X vielen aan. Stick ranselde af met haar staven, ze lichte een man een voetje en werkte hem tegen de grond, Soldaat X schoot zijn pistool leeg. Tonio legde de ene na de andere neer maar wat hij had gevreesd kwam uit, de vluchtende paniekerige bieders blokkeerden zijn blikveld. Het zou nu aan Soldaat X en Stick zijn. Toch tot hij beneden zou komen.
Hij daalde trappen af tegen een hoog tempo, op de grond mepte hij een schurk met de kolf van zijn pistool en schoot een gat in zijn hoofd. Zijdelings stappend liet hij zijn wapen spreken. De slachting was compleet. Na een gevecht van een half uur waren de rovers verslagen.
'Goed werk,' zei Tonio.
'Ik wou dat ik van jou hetzelfde kon zeggen. Je hebt weer gemoord.'
'Wat verwachtte je dan, dat ik ze liet vrijspreken of vijf jaar in een pampercel liet zitten?' zei Tonio bits.
'Je kan zomaar niet mensen beginnen neer leggen.'
'Ik doe het al jaren, je zou het eens moeten proberen, na vijf keer hetzelfde tuig te bevechten.'
Dan kroop hij op zijn motor en reed tegen volle snelheid weg.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

ma apr 24, 2017 8:42 am

De Cardini's hadden een gevoelige klap gekregen. Merendeel van hun leden waren gevangen of dood. Op het nieuws hadden ze het er constant over. De meningen waren verdeeld.
'Die heldena hebben ons gered.'
'En wat denkt u van de Verdelger?'
'Hij is juiste man op de plaats, we moeten die criminelen een boodschap sturen, dat ze niet ongestraft blijven,' zei een Republikein met cowboyhoed.
'Ik vind de Verdelger verwerpelijk, hij geeft niet om mensen, enkel zijn wraak telt, en daar sterven onschuldigen bij.' zei een Afrikaanse dikke vrouw.
Tonio schakelde de tv uit en begon zijn wapens te kuisen.
Hij had een geslaagde avond achter de rug. Het was nog te vroeg om te gaan slapen, hij zou Joey’s nog eens bezoeken. Hij kon wel een goeie babbel gebruiken. Toen werd er geklopt op de deur. Tonio grabbelde een pistool beet en deed in zijn blote borst de deur op een kier.
‘Tonio het is mij, Thea.’
Thea, zijn jongere zus, hij had haar jaren niet gezien. Ze zag bleek en trilde. Onwillig schoof Tonio het slot van de deur en liet haar binnen.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: De Verdelger

di apr 25, 2017 11:45 am

Goede vervolgen weer..
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

do apr 27, 2017 10:42 am

‘Waar heb jij de laatste drie jaar uitgehangen,’ vroeg ze zacht.
‘Hoe heb je me gevonden?’
‘Ik zag je foto op het nieuws. En dan ben ik de stad gaan doorkruisen, erg veel van die brommers van jouw type rijden er niet. Ik had geluk hem in een nauwe steeg zien gestaan te hebben.’
Slordig, dat konden de Cardini’s dus ook. Hij zou een betere schuilplaats voor z’n voertuig moeten zoeken.
‘Wat kom je hier doen, ik heb je niet meer gezien nadat je het school verlaten had en alleen ging wonen.’
‘Ik heb geld nodig.’
‘Dat dacht ik al, je bent een junk, dat laat zich merken.’
‘Ik dood tenminste geen mensen,’ siste ze.
‘Nee, je maakt enkel jezelf kapot,’ antwoordde Tonio kort ‘je kan hier eten en slapen, that’s it.’
‘Oké dat is al iets,’ zuchtte ze ‘en als ik nu eens de klusjes hier opknap, betaal je me dan?’
‘Vergeet het maar. Je moet maar afkicken.’
‘Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.’
‘Het leven is nu eenmaal hard, leer er mee omgaan,’ gromde Tonio en hij opende een kast, die hing vol vuurwapens, hij koos er één uit en begon hem aan tafel uit elkaar te halen om hem te poetsen.
‘Is dat nu wat je doet, wapens kuisen, ze gebruiken en verder niets. Zou zij dat gewild hebben?’ Thea neigde haar hoofd naar de uitvergrote foto van Lizzy en hem, verliefd tot over hun oren.
‘Als je me die vraag nog één keer stelt, vlieg je.’
Thea deed de ijskast open, buiten een beschimmeld pak kaas en bier was er niets voorradig. Ook brood zocht ze tevergeefs.
Ze bestelde dan maar een pizza.
‘Hij is hier binnen het half uur.’
‘Mooi, dan ga ik wel naar Joey’s.’
‘Eet je niet mee, ik heb een large besteld.’
‘Geen honger,’ Hij schoof zijn Glocks in de holsters en deed er zijn zwarte lederen jack over. Dan verliet hij de kamer zonder nog iets te zeggen.

De bar zat afgeladen vol, er was nog één kruk voorradig. Tonio ging daar zitten. Joey fluisterde:’ knap werk.’
‘Het hoort erbij, Joey, doe me maar een biertje.’
‘Je klinkt alsof iemand je favoriete wapen heeft gestolen.’
‘Het is mijn zus, ze is drugsverslaafd en bij mij na al die jaren ingetrokken.’
‘Hou dan alles maar goed op slot, die stelen onder je ogen alles wat ze kunnen voor een shot.’
‘Ik heb veel zin om ze te volgen en een kogel in haar dealer te schieten.’
Joey grijnsde en ging toen verder met glazen spoelen nadat hij Tonio zijn biertje gaf.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: De Verdelger

za apr 29, 2017 6:12 am

Een aangeschoten man kwam binnen. Hij brulde:’ een pint en snel.’
Dan kreeg hij Tonio in het vizier en zwalpte naar hem.
‘Van mijn kruk jij, das de mijne,’ lalde hij kwaad.
‘Staat je naam er misschien op,’ vroeg Tonio kalm. Als je al in de loop van een wapen hebt gestaard, f in zijn geval in verschillende tegelijk leer je de angst goed relativeren. Dat was een vereiste in zijn lijn van werk.
De man werd woedend. ‘Ik wil hier zitten, opzouten.’
‘Henry, ga naar huis, je bent dronken, hier krijg je niets meer,’ zei Joey.
Henry trok een mes en begon te dreigen. ‘Jij geeft me nu iets te drinken of…’
Er kwam niets meer, Tonio had hem in een mum ontwapend en ramde zijn ellenboog tegen de zuiplap zijn neus, dan droeg hij hem naar buiten en ging hem wat verder op het voetpad leggen, uit het zicht.
‘Bedankt, Tonio, wat drink je, het is van het huis?’
‘Een koffie graag, zwart.’
‘Komt er aan.’
Tonio vertelde over Thea’ s jeugd, dat ze dol was op paardrijden en met Lady verschillende prijzen had gewonden, ze droomde op de Olympische Spelen te staan. Dan scheidden hun ouders, er werd niet meer omgekeken naar haar, ze had een junk als vriend die haar verslaafd maakte. Ze wou gewoon haar problemen met een shot wegspuiten. Toen was Tonio al lang huurmoordenaar van de Cardini’s, je hield geen contact met de familie, zij waren nu je familie. Het was een manier minder om je te grazen te nemen als niemand de mensen van wie je hield kende.
Terug in zijn hotelkamer zag hij Thea in het bed liggen, ze sliep. De tv waar ze een western op uitzonden waar de Indianen waarheidsgetrouw het onderspit delfden stond aan. Hij zette hem af en keek toen beter naar Thea, er lag een lepel, een riem en een injectie die leeg was.
Ze had gebruikt terwijl hij weg was. En zijn wapenkast stond open, er was in de onderste zak met geld gezocht. Hij telde woedend de inhoud. Er miste duizend dollar. Zou hij z’n spullen pakken en een ander logement opzoeken, of één van zijn safe houses? Nee ze was familie, dat zou zijn vrouw nooit goed gevonden hebben. ‘Voor familie ben je er,’ zei Lizzy altijd.
‘Thea, wordt wakker,’ gromde Tonio terwijl hij haar ruw door elkaar schudde, ‘van waar heb je die drugs.’
‘Uh, wat bedoel je?’
‘Hang de heilige met mij niet uit, waar heb je het spul vandaan?’
‘Trevor, van Trevor.’
‘Waar kan ik die vinden?’
‘Ga je hem doden?’
‘Hij gaat zijn mond voorbijpraten,’ ontweek Tonio de vraag.
‘Hij weet niets, kent mijn naam niet eens.’
Beneden hoorde Tonio gegil, voetstappen op de trap.
‘Hij kende je niet, hé? In de andere kamer,’ blafte Tonio.
Hij nam een shotgun uit de kast en laadde hem, zijn Glocks ook een uzi.
Er werd van duur tot deur gegaan, er werd om genade gesmeekt, er weerklonk een schot en geschreeuw.
Dan werd er op zijn deur gebeukt. Tonio schoot met de shotgun de slappe deur aan gruizelementen. Twee maffiosi werden geraakt. Daarna maakte Tonio een zijwaartse sprong en hield het deurgat onder schot. Er werd een granaat gegooid. Tonio schoof onder het bed, de explosie richtte en ravage aan. Hij zag benen jachtig binnen komen. Er werd geschreeuwd en gejankt.
‘Laat me los.’
Thea.

Terug naar “Thrillers”