IJsprinses

Laat je meevoeren in verhalen over een sterrenstelsel ver ver weg
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses 20

zo jul 16, 2017 2:29 pm

Voor het paleis stonden soldaten bij de poort. De stoet kwam tot stilstand, er stond iemand op het balkon en ik legde mijn hoofd in mijn nek om te zien wie. Ook Alex deed dit ,, weten we ook weer hoe het voelt om hier te staan.’’ Ik knikte de persoon op het balkon werd duidelijker zichtbaar. ,, vader!’’ maar hij bewoog niet. Ik kneep mijn ogen tot spleetjes maar ik kon zijn ogen en gezicht niet zien. ,, Pappa!’’ ook nu bewoog hij niet. De soldaten om ons heen keken mij en Alex aan. Opeens viel hij naar voren, over de balustrade van het balkon heen. Ik gilde en Alex duwde soldaten opzij. Hij kwam met een plof op de grond neer. Ik pakte mijn rok op en rende achter mijn broer aan. Carwyn zat op zijn knieën bij mijn vader. ,,hou ze tegen!’’ schreeuwde hij tegen de soldaten. Maar ik stootte een ijselijke kou uit. Soldaten die mijn huid aanraakte schreeuwde van pijn. Mijn broer knielde bij mijn vader neer en keek naar zijn lijk. Ook ik staakte mijn tocht naar hem toen ik zijn lichaam beter zag. Het leek op een omhulsel zijn huid was weggebrand en zijn botten waren zwart geblakerd. Carwyn zag mijn verslagen gezicht, hij stond op en nam me in zijn armen.

,, wie is verantwoordelijk!’’ ik hoorde de koningin, haar stem leek zo ver weg maar ze stond naast me. Elke vorm van prikkel kwam niet direct bij me binnen. Ik keek enkel en alleen naar het karkas van mijn vader. Mijn broer stond op en ik keek naar hem ,, Koning Fries is dood, lang leve koning Alex!’’ mijn stem klonk vreemd in mijn oren. De deuren van het paleis gingen open ,, niet zo snel prinses!’’ Ik keek naar de stem op en zag de dader lopen. ,, Zaim!’’ er stond een glimlach op zijn gezicht. Hij bewoog zijn hand en Alex schreeuwde het uit. Ik keek naar hem, zijn huid werd langzaam rood. Ik knikte in mijn vingers en Alex viel bewusteloos neer. ,, Zaim, mijn broer wat doe je’’ Koningin Orallia keek hem verbaasd aan. ,, is dat niet duidelijk zus. Ik maak een einde aan je oorlog.’’ Hij knikte in zijn vingers en soldaten rond haar grepen haar vast. ,, Moeder!’’ Carwyn liet me los en wilde naar haar toe rennen. Maar Jeff greep hem vast, met een mes op zijn keel hield hij hem in bedwang. ,, Jeff, wat doe je?’’ Jeff keek me niet aan. ,,Jeff, hij is je vriend.’’ Hij keek me nog steeds niet aan zijn ogen waren gericht op Zaim. ,, prinses, geef me je hand.’’ Ik keek naar Zaim en schudde mijn hoofd. ,, je kunt me dwingen en dat zal je ongetwijfeld proberen. Maar ik sterf liever voordat ik jouw de macht geef over mijn planeet.’’ ,,Zoals je wilt’’ hij knipte weer in zijn vingers en een soldaat trok zijn zwaard. Hij deed een stap naar Orallia ik keek om me heen. Niemand had een wapen op mij gericht. Ik baalde mijn handen tot vuisten. Het regende ijspegels op de soldaten die Orallia vasthielden.

Ik rende naar Jeff en liet mijn magie naar mijn handen lopen. Zijn aandacht was gevestigd op de ijspegels en niet op mij. Ik pakte hem bij zijn hoofd en met de vrieskou in mijn handen, bevroor hij. Carwyn duwde de arm met de mes van zich af en dook naar zijn zwaard. Ook Orallia kwam naar ons toe gerend. Ze had haar rok gescheurd zodat ze vrij kon bewegen. Alex was ook bij gekomen en krabbelde langzaam overeind. Hij strompelde naar mij en ik ving hem op. ,, bedankt zus.’’ Ik knikte naar hem ,, het was me een eer mijn koning.’’ Hij rolde met zijn ogen. De soldaten kwam in een cirkel om ons heen staan. Ik deed mijn ogen dicht en ik voelde mijn magie omhoog kruipen. Mijn jurk verdween en een broek kwam te voorschijn. Mijn mantel wapperde in de wind samen met mijn haar. De wind leek het in elkaar te weven, tot een vlecht achter bleef. In mijn handen verschenen zwaarden. ,, wow zus, dat is nog eens een uniform.’’ Alex keek me vol ongeloof aan, ik haalde mijn schouders op en keek toen naar Zaim. ,, Alex, jij en Orallia houden zich bezig met de soldaten. Carwyn en ik rekenen af met Zaim.’’ Alex knikte. ,, ik wil hem levend!’’ ,, ik kan niets beloven.’’ Ik stampte op de grond. Twee laarzen van ijs vormde zich om mijn voeten, het voelde vreemd aan. Een muur verrees en duwde de soldaten opzij. Carwyn en ik keken elkaar aan en we rende langs de muur. Zaim zag ons aankomen en met een glimlach rende hij het paleis in. Hij was wat van plan, de vraag was alleen wat.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 21

zo jul 16, 2017 2:30 pm

We rende door de ijsgangen. Het getik van onze laarzen doorklonken door de lege gangen. Nog nooit had ik mijn huis zo verlaten gezien. Ook in de nacht rende de bediendes rond in deze gangen. Maar nu kwamen we geen levende ziel tegen, zelfs van lijken was geen spoor. We rende naar de troonzaal, ik voelde het bij elke stap warmer worden. Snel keek ik om me heen en zag de muren smelten. Het hele gebouw, mijn huis verdween langzaam om me heen. Ik moest dit tegenhouden, voordat mijn broer geen paleis meer had om vanuit te regeren.

We kwamen aan in de troonzaal en ik zag Zaim met vuurballen gooien. ,, Zaim stop!’’ hij keek naar ons. ,, Trouw met me Prinses en dan laat ik je huis met rust. Ik laat je geliefde broer en prins leven.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, waarom? Waarom doe je dit?’’ Ik draaide een rondje om mijn as. ,, wat win je hiermee.?’’ Hij haalde zijn schouders op ,, behalve dan een mooie vrouw. Wat dacht je van de macht over twee planeten . Ook al blijven de andere leven, dan is jouw geliefde prins gedwongen om mij te gehoorzamen. Ook je broer als ze jouw in leven willen houden.’’ Ik schudde mijn hoofd en als ik mijn eigen leven neem. Hij hield zijn hoofd schuin ,, dat zou je doen hé, om je geliefde te redden vanonder mijn juk. Ach geen probleem dan vermoord ik iedereen gewoon. Ik dood je broer net als ik je vader heb vermoord en hetzelfde geld voor mijn zuster. ‘’ hij knikte zijn hoofd naar Carwyn ,, en haar blaag.’’ Ik liet mijn wapens zakken ,, heb ik je woord.’’ Zaim keek me geschrokken aan. ,, wat zei je?’’ ik rechtte mijn rug ,, heb ik je woord dat je niemand wat aan zou doen als ik met je trouw?’’ hij knikte ,, je hebt mijn woord als een generaal. Niet alleen tot de dood ons scheidt. Dat beloof ik je.’’

,, Kristella zodra je ja hebt gezegd, vermoord hij je.’’ Carwyn’s stem door klonk met wanhoop. Hij kon gewoon niet geloven dat ik serieus overwoog om op het aanbod in te gaan. Ik draaide naar hem om ,, Dat is een risico die ik moet nemen.’’ Ik gaf hem een knipoog. Hij kneep zijn ogen samen. ,, Ik laat je niet gaan.’’ Ik liep legde een hand op zijn schouder ,, ik hou van je, Carwyn. Altijd al gedaan. Maar ik moet dit doen.’’ ik gaf hem een kusje op de wang. ,, op mijn teken.’’ Fluisterde ik in zijn oor. Ik draaide me om en liep naar Zaim. Onderweg gooide ik mijn wapens op de grond. Zaim stak zijn hand naar me uit en ik pakte deze aan. Hij trok me tegen zich aan ,, geef me een kus.’’ Hij boog zich naar voren en ik sloot mijn ogen. Zijn mond met slechtte adem raakte mijn lippen. Mijn magie sloeg meteen toe. Hij bevroor helemaal, maar het had geen zin als zijn kern nog steeds branden. Ik voelde mijn magie verder in hem wortelen. Maar ook verder in mij, eindelijk was zijn kern bereikt en met al mijn magie doofde ik zijn vuur.

Carwyn liep op ons af, we waren bevroren. Mijn magie was uitgeput en kon me niet bevrijden van mijn bevroren staat. Carwyn zette zijn handen tegen me aan en begon met me ontdooien. Mijn broer en zijn moeder kwamen binnen gerend en ze zagen mij staan. ,, Wat is hier gebeurt?’’ zijn moeder was lichtelijk in paniek. ,, is hij nog in leven?’’ mijn broer gaf haar een klap in der gezicht. ,, wat kan je dat nog schelen. Was het niet voor Kristella was je dood geweest. De werkelijke vraag is, is zij nog in leven?’’ Orallia siste iets maar ik kon het niet meer horen. Hoewel ik de warmte van Carwyn voelde, bereikte de vrieskou mijn hart en het begon langzamer te kloppen. Steeds langzamer tot het ik het voelde stoppen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 22

zo jul 16, 2017 3:29 pm

Happend werd ik wakker, eerst was mijn zicht troebel. Uit eindelijk werd het duidelijk, ik lag in mijn eigen bed in mijn eigen kamer. De bevroren dennengeur vulde mijn longen, Onyx lag naast me te slapen. Mijn ouders hadden altijd gezegd dat een draak het nooit zou overleven op onze wereld, hier was hun ongelijk. Ik streelde het diertje en langzaam werd ook zij wakker. Haar geschubde staart zwiepte heen en wee, ze sprong op en neer en maakte blije geluidjes. Ik sloeg de lakens van me af en stond voorzichtig op. Ik stond wat wiebelig op mijn voeten, toen ik mijn evenwicht had hervonden. Ging de deur open, Alex kwam binnen. zijn gezicht stond eerst ernstig en toen hij mij zag verscheen er een enorme glimlach. Hij rende op me af, hij pakte me vast en tilde me op. ,, je leeft, o Kristella je leeft!’’ zijn stem botste tegen de muren op en in korte tijd wist de hele paleis dat ik weer onder de levende was. Mensen verzamelde zich voor de deuropening om maar naar binnen te kijken.

Alex zette me neer ,, en je bent nog op tijd ook. De tijd van rouw is voorbij.’’ Ik keek hem geschokt aan ,, een week?’’ hij knikte en besefte wat hij had gezegd. ,, Ja, Kris. Je bent een week bewusteloos geweest. Carwyn vertelde me wat je had gedaan en ik kan alleen maar mijn respect uitspreken.’’ Hij schudde zijn hoofd ,, over een uur is de kroning. Als jij je goed genoeg voelt’’ ik knikte en liep naar mijn kast. Snel trok ik een witte jurk uit de kast en mijn favoriete mantel. Ik draaide me om naar Alex ,, mag ik wat privacy?’’ hij knikte en liep mijn kamer uit. Hij deed de deur achter zich dicht.

Vanuit de troonzaal klonk muziek. Ik stond naast Alex te wachten tot we naar binnen mochten. De deuren vlogen open Alex ging naar binnen. Maar bij de deuropening draaide hij zich om ,, Loop met me mee.’’ Ik pakte zijn hand en samen liepen we in de gang. Afgezanten van alle werelden waren aanwezig en allemaal keken ze naar mij, niet naar Alex. Bij de troon liet ik zijn hand los en nam ik mijn plaats in. Naast de troon de priester zei woorden in een oud dialect en gaf de kroon aan mij. ,, Mijn prinses, ik geef u de eer.’’ Ik boog mijn hoofd naar de man en nam de kroon in ontvangst. Ik liep naar voren en keek mijn broer aan. Pret lichtjes stonden in zijn ogen. ,, Alexander van Anuhea zoon van Fries en Daisy. Mijn broer beloof je onze tradities te beschermen en onze cultuur te volgen. Beloof je als een baken van licht te zijn een bron van hoop.´´ hij knikte ,, dat beloof ik.´´ ik plaatste de kroon op zijn hoofd. Ik draaide me om en keek de zaal in ,, Lang leve koning Alex!´´ deze zin nam de hele zaal over. Drie keer werd het herhaalt en bij het einde stond Alex op. ,, bedankt vrienden. Laat mijn tijd als jullie koning, broer en vriend. Rechtvaardig blijven, maar vandaag gaat het niet om mij.´´ hij wenkte naar iemand in het publiek. Koningin Orallia kwam naar voren. ,, Koningin Orallia en ik zijn tot de conclusie gekomen dat de oorlog voorbij is. Ook zijn we tot het oordeel gekomen dat onze planeten en koningshuizen de vriendschap oppakken. Dat betekend ook dat oude afspraken nog steeds staan.´´ hij draaide zich naar me om en hij pakte mijn hand. Hij trok me naast hem ,, dit betekend ook dat de verloving van mijn zuster met prins Carwyn weer van kracht is.´´ Carwyn liep naar ons toe. Alex gaf mijn hand aan die van hem ,, als ze hem wil hebben natuurlijk.´´
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses epiloog

zo jul 16, 2017 4:37 pm

Mijn trouwdag stond voor de deur. Ik trouwde hier op mijn thuis planeet, daarna zou ik verhuizen naar Aswad. Daar zou Koningin Orallia afstand doen van haar troon.

Maar nu stond ik in mijn trouwjurk voor de spiegel. Ik keek naar mijn spiegelbeeld de jurk was werkelijk prachtig. Mijn haar hing los op mijn rug de tiara, die ik van Carwyn had gekregen rustte op mijn hoofd. Mijn favoriete mantel rustte op mijn schouders. De jurk had een wijde rok en het topje was geborduurde kant. Om mijn hals hing mijn moeders halsketting. Er werd op de deur geklopt en ik draaide me om, Alex stond in de deuropening. Ik boog naar hem en hij zuchtte ,,hier moet ik aan wennen zus. Al dat buigen en het uwe hoogheid.´´ Ik kwam omhoog en ik knikte naar hem ,, Ik vanaf morgen ook.´´ hij liep de kamer binnen en gaf me een knuffel. ,, ik zal je missen.´´ ik omhelsde hem terug. Er klonk een bel, teken dat de ceremonie kon gaan beginnen. Onyx zat me aan te kijken ,, ja kleine, we gaan.´´ Onyx sprong omhoog en ik begon te lachen. Alex pakte mijn hand vast ,, Ik zal je bezoeken wanneer ik kan.´´ ik schudde mijn hoofd. ,, Jouw taak en hart licht nu bij je volk. Ik ben straks maar een verre herinnering. Je jongere zus en heldin van deze oorlog.´´ ik bewoog mijn hoofd ,, aan beide kanten.´´ hij knikte ,, je gaat de geschiedenis in als meest dappere ijsprinses.´´ ik gaf hem een glimlach.

Niet veel later liepen we door de gangen en gaf hij mijn hand aan Carwyn.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Ijsprinses

ma jul 17, 2017 5:31 pm

Het verhaal spreekt mij wel aan maar heb even de tijd nodig om te lezen en reageren, kom erop terug

Wel goed en fijn te lezen
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Ijsprinses

vr okt 20, 2017 9:29 am

Leuk verhaal! Ik vind het leuk dat de prinses zo stoer is om in tijden van de oorlog op het veld als dokter op te treden en dan ook nog recht te staan als ze ontvoerd wordt door de vijand en als slaaf wordt verkocht.

Het enige wat ik als verbeterpunt kan aandragen is dat de omgang met slaven wat grimmiger mag. Dat Carwyn normaal tegen haar doet omdat hij vermoed wie ze is, vind ik niet gek. Maar behalve de koningin en een handje vol soldaten doet iedereen eigenlijk normaal. Als ik aan een slaaf denk en zijn/haar leven dan is dat behoorlijk onder de maat, ze zijn nog minder waard dan de straathonden. Alleen - ik ben even de naam kwijt - de vrouw waarvan de baby wordt geroofd laat zien dat ze slaven als minderwaardig ziet. Misschien kun je daar nog eens naar kijken?

Verder vond ik het een leuk en spannend verhaal. De naam van Kristella vond ik heel goed bedacht, past ook goed bij haar planeet. En ook haar eerste lichamelijke reacties als ze in het schip zit en naar de andere planeet gaat vond ik goed beschreven. Het geeft ook gelijk een kijkje in wat ze allemaal met haar krachten kan.

Ik vraag me nog wel af als zij zo ijselijk is en Carwyn vol vuur zit (gezien hun planeten) zijn ze dan samen in evenwicht of lopen ze het gevaar elkaar pijn te doen omdat de een ijsbloed heeft en de ander vuurbloed? (:

Verder goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 3

za okt 28, 2017 1:06 pm

Kattenmeisje3045 schreef:
do jul 13, 2017 2:24 pm
Snel maakte ik de wond schoon, hij was niet diep maar het bloedde wel. ,, Meisje dat is niet nodig hoor. ´´ ik schudde mijn hoofd. ,, Ik ben veld doktor en ik bepaal zelf wel wat nodig is en wat niet.´´ de soldaat legde een hand op mijn schouder. ,, het is erg nobel van u maar hij verdiend het niet.´´ ik keek de soldaat boos aan. ,, Verstond u mij niet. In het veld lapte ik niet alleen mijn eigen mensen op maar ook de uwe. Niemand verdiend dit, maar toch gebeurt dit. Ik ben hier verzeild geraakt toen ik iemand van jullie verzorgde.´´ tranen vormde in mijn ogen. ,,Ik kan enkel en alleen maar hopen dat hij de zorg toch nog heeft gekregen.´´ de soldaat trok zijn hand terug, geschrokken van mijn reactie. Ik verbond de hoofdwond, toen werd de gewonde soldaat de kooi uitgedragen. De soldaat die me had aangesproken draaide naar me om. ,, Ik wil haar als mijn slaaf. Soldaat neem haar mee.´´ ik werd weer vast gepakt. Ik rukte me los ,, Hoe vaak moet ik het zeggen. Leidt de weg ik volg wel. Ik kan toch nergens heen.´´ De soldaat hield me nog steeds vast, hij keek wat onzeker naar de man. De soldaat knikte en ik werd los gelaten.

We liepen in een lijn over de markt. Ik zag mannen en jonge jongens op een podium staan met bordjes om hun nek. Ik werd weer begeleid naar een kraampje ,, hoeveel voor haar?’’ de man in het kraampje keek op en kwam met een sprongetje omhoog. ,, mijn prins.’’ De man wuifde het opzij ,, Hoeveel.’’ De man keek naar mij en bladerde door zijn boeken. ,, meisje help me even wanneer ben je binnen gekomen?’’ ik keek de man aan ,, Nog geen uur geleden. Mijn naam is Kristella.’’ De man trok wit weg. Hij keek naar de prins ,, ze is nog niet gekeurd mijn prins.’’ Met een vuist bonkte hij op het kraampje. ,,hoeveel!?’’ de man schok ,, tien goud stukken’’ hij kromp in elkaar toen de goudstukken kwamen klinkend op het hout terecht. De prins draaide zichzelf ingenomen naar me om en zag mijn lichtte afkeur op mijn gezicht. Hij draaide zich weer terug naar de man. ,, Laat de slaven keuren als ze van het schip afkomen. Dat scheelt je een hoop ongemak. De man knikte zo hevig dat ik bang was dat hij een hersenschudding zou oplopen.

We liepen bij het kraampje weg een koets met draken stond op ons te wachten. Ik had de dieren eerder gezien maar toen was ik erg klein. Ik liep vol ontzag naar ze toe en bekeek ze beter. Een draak keek opzij en met zijn ogen keek hij me aan. ,, Kijk uit.’’ de draak deed een stap naar me toe en drukte zijn kop tegen me aan. Meteen hapte ik naar adem, ik kende deze draak. Toen ik hem voor het laatst gezien toen ik hier was samen met mijn ouders. ik kreeg een kleine flashback. Ik zag mezelf spelen met de draak. Ook hij was nog heel klein, een jongen met vuurrood haar en ik rende rondjes. De draken jong rende achter ons aan. Ik hoorde het geluid van jeugdlijk plezier in mijn oren. De draak deed een stap naar achteren en de flashback werd verbroken. Ik schudde even met mijn hoofd, de prins stond naast me en keek me bezorgd aan. ,, gaat het?’’ ik knikte. ,, ik weet niet wat hij heeft’’ ik hief mijn schouders op. Met een arm om mijn middel werd ik naar de koets geduwd. De deur werd geopend en de prins duwde me naar binnen.

Ik keek de hele tijd door de ramen naar buiten. Niet lettend op de prins de me aandachtig aan keek. We reden door kleine dorpjes heen waar de huizen gemaakt waren van zwarte stenen. Het was prachtig en anders dan onze houten huisjes. Uit eindelijk werden de huizen dichter en het landschap verschool zich daar achter. Het kasteel werd zichtbaar, het verreed als een berg tussen een paar heuvels. Het was niet veranderd sinds mijn jeugd met bestond nog steeds uit massief steen dat schitterde in de zon. De lucht hier was constant bedekt met zwarte, verstikkende rook. Maar als de zon scheen, scheen die altijd op het kasteel. De koets stopte met krakende wielen voor het kasteel. Voor de massieve deuren stond een vrouw. Haar vuurrode haren hingen los op haar rug. Haar zwarte jurk raakte de grond. Op haar gezicht verscheen een klein glimlachje toen ze de koets zag. De prins stapte uit en liep naar haar toe ,, moeder” hij gaf haar een knuffel. Ik stapte uit en keek naar moeder en zoon. Mijn hart werd een beetje zwaarder, ik miste mijn vader heel erg. De prins liet zijn moeder los en haar blik viel meteen op mij. Ik hield mijn gezicht gericht op de grond. ,, Kijk me aan kind.’’ Haar stem klonk vol woede. Ik beet op mijn lip en keek de vrouw aan. ,, Carwyn, wie is dit en wat doet zij hier?’’ Carwyn boog zijn hoofd, maar hij antwoorden niet. ,,Mijn naam is Kristella uwe hogeheid.’’ Ik boog diep. De vrouw der ogen leken vuur te spuwen ,, ik had je niets gevraagd slaaf.’’ Ik dook verder weg ,, mijn excuses.’’ Ze gaf me geen motie meer. ,, antwoord me zoon. Ik had zo gezegd geen slaven in mijn huis.’’ Carwyn ging voor me staan ,, deze is behulpzaam en anders. Ze hielp een gewonde soldaat, in het slavenkamp.’’ Hij keek naar me ,, ik wil haar dichtbij me houden zo dichtbij mogelijk. ‘’
Boeiend, 2 hfst gelezen lees binnenkort zeker verder.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: IJsprinses

za okt 28, 2017 3:59 pm

Leuk verhaal van een warme ijsprinses. Waar haal je je inspiratie vandaan?
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.

Terug naar “Science Fiction”