IJsprinses

Laat je meevoeren in verhalen over een sterrenstelsel ver ver weg
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 10

vr jul 14, 2017 9:19 pm

De papieren had ik zo bij elkaar en ik legde ze op het tafeltje. Ik stond op en pakte het stapeltje op en liep naar het bureau. Ik borg ze op en ging achter het bureau zitten. Snel pakte ik ook zijn agenda. ,, Mijn heer, na het ontbijt moet u naar Geret en Sandy.’’ Ik slikte even en hij keek naar me ,, Als je wilt mag je buiten, met mijn mannen wachten. Heb je trouwens ooit draak bereden.?’’ Ik schudde mijn hoofd ,, alleen maar paarden en eenhoorns.’’ Hij knikte ,, oké, dat wordt dus kijken. Wat staat er verder op de planning?’’ mijn ogen gingen over de lijst en ik noemde het op ,, slavenmarkt, drakenkeuring en later een toespraak voor de soldaten.’’ Hij knikte en keek naar mijn kleren. ,, ik zou maar een broek aan trekken als ik jou was.’’ ik knikte en liep meteen naar mijn kamer. Ik keek op de klok en ik had nog twee minuten. Ik greep snel naar een rode topje en een witte draken leren broek. Ik sprong er letterlijk in. Terwijl ik naar Carwyn liep deed ik mijn haar in een hoge staart. ,, zullen we gaan?’’ hij knikte en hij liep voorop.

In de ontbijtzaal zat de koningin op Carwyn te wachten toen hij binnenkwam lichtte haar gezicht volledig op, maar met mijn aanwezigheid was ze minder tevreden. ,, Carwyn wat doet je dienstmeisje hier?’’ hij wenkte dat ik dichterbij moest komen. ,, Ze is mijn hofdame moeder.’’ Ze rolde met haar ogen. ,, al is ze je persoonlijke vloerkleed. Wat doet ze hier?’’ Carwyn trok een stoel naar achteren en gebaarde dat ik moest gaan zitten. De afgelopen week had ik mijn ontbijt genoten tussen het andere personeel, in de keuken. Maar nu zat ik met de prins en koningin aan een tafel. Ik boog naar haar ,, als hare majesteit een probleem met mijn aanwezigheid heeft, is het dan niet beter dat ik gewoon in de keuken mijn ontbijt nuttig. Zoals altijd mijn heer?’’ Hij schudde zijn hoofd ,, helemaal niet. In de keuken kan ik je niet in de gaten houden.’’ Zijn moeder keek van mij naar hem en weer terug. ,, Heeft ze wat gestolen of iets ergs.’’ Weer schudde hij zijn hoofd. ,, Nee, moeder maar haar aanwezigheid zet mensen aan het denken. Ze is hoog geboren dat zie je aan alles. Onze generaal bijvoorbeeld heeft zijn interesse getoond in haar.’’ de wenkbrauwen van de koningin gingen omhoog ,, is dat zo? Kende je de generaal al voordat je hem vanochtend zag.’’ Ik wist even niet wat ik moest zeggen ,, Generaal Zaim was een paar maanden geleden op mijn planeet, Uwe hoogheid. Hij bezocht de koning en zijn dochter, hij sprak zijn steun van uw kant uit voor de rouwende vorst. Mijn koning nam het bij hart dat zijn goede vrienden hem steunde in het naderende verlies van zijn geliefde vrouw.’’ Met een vlakke hand sloeg de koningin op tafel. Met mijn grote blauwe ogen keek ik haar aan. ,, leugens, uit jouw mond komt een waterval van leugens.’’ De koningin stond op en liep de kamer uit. ,, mijn heer, uw moeder wenst mijn aanwezigheid niet.’’ hij knikte hij wenkte een bediende ,, vanaf vandaag nuttig ik samen met vrouwe Kristella mijn eten in mijn vertrekken. Zou jij dat door willen geven aan de kok?’’ de bediende knikte en het ontbijt werd geserveerd.

Met lange tanden at ik mijn ontbijt ,, mijn heer, u hoeft geen moeite te doen voor mij. Ik heb echt geen interesse om voor die gluiperd te werken. Sorry voor mijn bewoording.’’ Hij wuifde het weg ,, het spijt je helemaal niet. Maar ik geloof je wel, ik ben niet bang voor jouw interesse in hem, maar de zijne in jouw. Ik wil graag weten wat hij in jou ziet, iets wat je verbergt misschien.’’ Ik keek hem gespeeld verbaasd aan ,, Wat moet ik dan verbergen voor u, mijn heer?’’ hij haalde zijn schouders op. ,, Misschien iets wat jij denkt, dat gevaarlijk is voor mij om te weten. Of misschien iets wat jouw in gevaar kan brengen.’’ Ik knikte en liet mijn bestek op het bord vallen. ,, heb je geen honger?’’ ik schudde mij hoofd. Hij legde zijn bestek ook neer en de bediendes haalde de borden weg. ,, beloof me een ding, Wanneer jij mij vertrouwd vertel je het me dan?’’ ik twijfelde even en ik knikte. ,, maar wanneer de tijd rijp is, zou ik letterlijk vrezen voor mijn leven. Mijn heer.‘’ hij keek me doordringend aan. ,, ik geloof je.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 11

za jul 15, 2017 1:34 pm

We liepen zij aan zij naar de draken stallen, Carwyn had me gevraagd om gewoon naast hem te gaan lopen. ,, Je bent een hofdame, geen gewone bediende. Sommige bediendes keken elkaar vreemd aan toen ze ons zagen en smoesde achter onze ruggen. Ik kreeg een speels glimlachje op mijn gezicht, ooit rende we naast elkaar door deze gangen. Toen hadden de bediendes ook veel te smoezen ,, van waar de glimlach?’’ met dezelfde blik keek ik hem aan. ,, o niets gewoon een gedachte.’’ Hij knikte ,, het lachen zou je zo meteen wel vergaan. Jij moet Crisp zadelen en Jupiter dat is voor nu jouw draak. Tot deze kleine hier is volgroeid.’’ Hij wees naar Onyx, ik knikte. Ik herinnerde me Jupiter erg goed, ze was de meest beruchte draak in de stal. Ze stond bekend om haar nukkige temperament, de meeste stal jongens waren bang voor haar. Maar ik, ik was als een dom tien jarige niet bang voor de draak. Ik liep meteen op haar af en zelfs met het waarschuwende gegrom kon ik haar nog steeds aaien.

In de stal stonden de draken al voor ons klaar, de stalmeester vertelde me in het kort hoe ik het moest doen en ik deed het met gemak. Het was net alsof ik een paard zadelde . Jupiter had net zo’n goed geheugen als Crisp. ,, hé meisje ken je me nog?’’ fluisterde ik tegen haar ze bewoog haar machtige hoofd naar me toe en knikte. Mijn hart en gezicht spraken boekdelen. Ik zette mijn voet in de teugel en zweefde op haar rug. ,, Oké Jupiter, wees niet zo’n kreng tegen me. Ik ben nieuw in dit en ik hoop dat je snapt dat er een klein draakje met ons meerijdt?’’ Ik voelde aan de teugels en ze snapte me. De stalmeester gaf me Onyx aan en Carwyn reed al weg op Crisp. Ik keek naar de stalmeester ,, hoe bestuur je haar?’’ hij schudde zijn hoofd ,, Waar heb jij op gereden?’’ ik haalde mijn schouders op ,, Paarden, eenhoorns.’’ Hij schudde zijn hoofd ,, ijsklonten. Eenhoorns en paarden.’’ Hij gaf een lichtte tik op Jupiters achterwerk en ze stormde weg. Met mij op haar rug, ik kromp in mijn zadel en hield deze met beide handen vast. Maar na een tijdje waren we vlakbij Carwyn en Crisp, Jupiter minderde vaart en ik ging recht opzitten.

Het was net zo makkelijk als paardrijden. Ik dreef het dier aan met lichtte tikjes met mijn hakken en ik stuurde met korte rukjes aan de teugels. We naderde het huis van Geret en Sandy. We reden stapvoets naar de deur. Ik stapte van Jupiter af en gaf haar een klopje op de hals. Onyx was blij met vaste grond onder haar voeten. Ze spuwde kleine balletjes vuur in het rond, Carwyn en ik stonden naar haar te kijken met een grote glimlach op onze gezichten. Carwyn rechtte zijn rug ,, wil je mee naar binnen?’’ ik schudde mijn hoofd en hij gaf het bevel aan zijn mannen die later aankwamen, om mij niet uit hun oog te verliezen. ,, en het meest belangrijk laat Generaal Zaim, niet bij haar in de buurt.’’ De mannen knikte en de prins klopte op de deur. De deur ging open een oudere man stond in de deuropening. ,, Mijn prins, u eert ons met u bezoek. Mijn patiënt en zijn gezin maken het prima nu hun kind weer veilig terug is.’’ Hij boog, Mijn ogen waren op de doktor gericht en zag de ervaring die de man met zich mee droeg. Onyx vond de open deur interessant en ging naar binnen. Ik riep haar naam maar ze luisterde niet. ,,Ik haal haar wel. ‘’ zei Carwyn met een gespeelde zucht. De oudere man strompelde op me af. Ik boog mijn hoofd naar hem ,, dus jij bent de slaaf die mijn patiënt heeft verzorgd al die tijd?’’ ik knikte ,, ik voel me nederig bij u. Doktor. ‘’ hij wuifde het weg ,, Niet nodig het is eerder andersom. Jij hebt zo snel gehandeld dat hij het heeft overleefd. Dat had ik op mijn leeftijd niet meer gekund.’’ Verbluft keek ik naar de man. ,, maar ik heb nog zoveel te leren.’’ Hij knikte ,, maar wat je geleerd hebt is wat telt. Niet wat je nog niet geleerd hebt.’’ Hij strompelde terug naar het huis, in de deuropening draaide hij zich om ,, kom en kijk even naar je patiënt.’’ Ik schudde mijn hoofd. Maar de man bleef wuiven. Met een zucht liep ik toch naar het huis ,, ik weet niet of ik hier nog wel welkom ben? Na wat er gebeurd is.’’ De man schudde zijn hoofd ,, nonsens, daar kon jij niets aandoen. Wat ik heb vernomen ben je tegen de grond geslagen.’’ Ik knikte ,, dan heb jij geen aandeel in de roof gehad.’’ Hij greep mijn arm en trok me naar binnen. Verbaasd door de kracht van de man, liet ik hem begaan. In de woonkamer voor de gezichten van Geret en Sandy liet hij me los. ,, kijk eens wie ik gevonden heb.’’ Ik keek naar de grond , de schande en de schaamte was nog diep in mij geworteld. ,, Welkom Kristella. Wil je de baby zien?’’ ik keek naar Sandy en die knikte naar me ,, het spijt me heel erg, je bent niets anders dan behulpzaam geweest en wij betaald je met wantrouwen. Ik schaam me voor mezelf en voor mijn man.’’ Ik knikte en liep naar de kleine toe. Onderweg naar de bank pakte Onyx op ,,heb je kleine boef.’’ Iedereen lachte toen ze het spartelende draakje zagen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses Hoofdstuk 12

za jul 15, 2017 5:06 pm

Na een paar gesprekjes en het in slaap wiegen van de kleine jongen was het voor ons weer tijd om te gaan. ,, Doktor Thomas, beloof me dat u me opzoekt en me meer verteld over kruidenpasta’s.’’ Hij knikte en ik steeg op. Jupiter was klaar om te lopen en dat liet ze met een kleine sprongetje merken. ,, Mijn heer de slavenmarkt wacht op uw komst.’’ Carwyn knikte en spoorde Crisp aan. Ik deed hetzelfde met Jupiter, we werden gevolgd door de persoonlijke wacht van de prins. We galoppeerde door het vulkanische landschap naar waar het voor mij begon op deze planeet, de slavenmarkt.

Na wat leek een uur te hebben gereden, kwamen we er aan een mollige man kwam op ons afgerend.,, Mijn prins, wat een eer dat u ons bezoekt en dat iedere week.’’ Hij keek naar me en gaf me een vriendelijke glimlach. ,, vergeef me vrouwe’’ hij staakte toen hij mijn blote voeten zag, de teken van een slaaf. ,, mijn prins is het verstandig, om een slaaf te laten rijden op een draak?’’ Carwyn steeg af en liep naar de man toe ,, waar moet ze anders op rijden? Paarden, eenhoorns. Dat is nog waar ook die hebben we hier niet.’’ dan man stond mond vol tanden en ik steeg af. De mannen van de prins lachte allemaal. Twee van de mannen rende naar voren en pakte de teugels van mij en Carwyn over. ,, Kristella, let goed op de slaven en wat ik hier doe. Misschien op een dag laat ik je dit in je eentje doen.’’ ik schudde mijn hoofd ,, van alle taken die u me wilt geven heer. Is dit er eentje die ik afsla. Ik walg van mezelf dat ik hier loop en hun in kooien naar mij moeten kijken.’’ Ik keek naar de kooi waar ik nog niet zolang geleden inzat. Van achter de tralies werd ik aangestaard, hun afkeer voelbaar.

Snel maakte de prins zijn wekelijkse inspectie af. De soldaat die ik had verwond en ook had verbonden. Kwam zijn dank en spijt betuigen. We stegen weer op onze draken en Onyx die dit keer de hele tijd aan mijn zijde was geplakt, werd bij mij neer gezet. ,, weet je kleine, als je net zo groot en sterk bent als Jupiter hier. Dan hoefje niet de hele tijd opgetild te worden.’’ het diertje keek me met haar kop scheef aan. ik draafde Jupiter aan en we draafde weg, weg van de markt naar de jaarlijkse drakenkeuring. De prins werd geacht om het evenement te openen. Ook hier werd hem gevraagd of het wijs was om me te laten rijden. Weer antwoorden de prins met de vraag. Waar iedereen het antwoord al op wist. Jupiter steigerde toen ze het vuurwerk hoorde, zo stijl omhoog dat Onyx en ik bijna van haar rug afvielen. Ik greep met een hand het zadel vast en met de andere Onyx. ,, Rustig maar?’’ met mijn hand wreef ik over haar hals, ze kalmeerde een beetje. Toch bleef ze gespannen, ik stapte af en nam haar teugels in mijn hand. Mijn hand ging over haar neus, ze duwde haar neus harder tegen me aan. Ik voelde haar hete adem tegen mijn hand. ,, Mijn heer” Carwyn draaide zich naar mij om ,, Jeff en ik gaan alvast vooruit naar de soldaten academie.’’ Hij keek me verbaasd aan ik bewoog mijn hoofd naar Jupiter ,, anders gebeuren er ongelukken.’’ Hij knikte en ik sprong op de rug van Jupiter, ik dreef haar aan en we galopeerde samen met Jeff weg.

,, Vrouwe Kristella, ik denk echt dat we hier op de prins moeten wachten.’’ ik keek naar Jeff en knikte. ,, sorry Jeff ik weet hoe graag je aan de zijde van mijn heer blijft.’’ Hij schudde zijn hoofd ,, ik denk niet dat hij je had laten gaan met een andere man.’’ Ik keek hem verbaasd aan ,, het is zijn persoonlijke wacht, hand gekozen. Bedoel je dat hij zijn eigen mannen niet vertrouwd.’’ Jeff schudde zijn hoofd ,, Nee vrouwe dat doet hij niet en ik kan het hem niet kwalijk nemen.’’ Ik streelde over de kop van Onyx ,, waarom vertrouwd hij jou dan wel met mij?’’ Jeff keek me doordringend aan. ,, U, weet waarom.’’ Ik knikte dat wist ik inderdaad. Jeff was als klein jongetje al te vinden in het kasteel. Ook hij was er toen ik er een maand verbleef. Hij speelde nooit mee, keek altijd van een afstand. ,, je weet dus wie ik ben?’’ Jeff keek me gekwetst aan ,, Natuurlijk weet ik dat prinses. Denk je niet dat Carwyn het allang weet. Hij laat je Jupiter rijden een draak waarvan hij weet dat ze jouw accepteert. Ze is nog steeds de beruchtste draak van de stal weet je.’’ Tranen vulde mijn ogen ,, waarom heeft hij me dan niets gezegd, Jeff haalde zijn schouders op ,, geen idee prinses, geen idee.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 13

zo jul 16, 2017 10:48 am

Carwyn en de rest van zijn mannen kwamen de heuvel oprijden. ,, ik dacht dat jullie op me zouden wachten bij de academie?’’ Jeff boog zijn hoofd ,, het leek ons beter om hier te wachten, mijn prins.’’ Carwyn knikte goedkeurend ,, oké dan, laten we gaan.’’ We knikte naar hem en spoorde de draken aan. Het was geen lange rit naar de academie, we stapte af bij de poort. De commandant en hoofd van de academie stond al op ons te wachten ,, Mijn prins, mijn mannen staan op u te wachten. uw en de uwen zijn welkom op mijn academie.’’ Hij keek naar mij ,, zelfs uw slaaf’’ ik boog mijn hoofd naar hem. ,, Dank u wel. Commandant.’’ Hij keek me aan van top tot teen. Hij knipte in zijn vingers en verschillende jonge jongens renden naar de draken, ze namen de teugels van de draken over. Eentje probeerde Onyx te vangen ,, Niet haar, alstublieft.’’ De jonge rekruut keek van mij naar zijn leidinggevende ,, Ik luister niet naar omhooggevallen slaven.’’ Siste hij tussen zijn tanden door. Hard genoeg zodat ik het kon horen. Maar Jeff kwam achter me staan ,, Vrouwe Kristella is hofdame van onze prins en ze vroeg het je vriendelijk soldaat. ‘’ hij vouwde zijn armen over elkaar ,, Ik daar in tegen, geef je het bevel om de kleine draak te laten waar ze is. ‘’

Onyx was nog steeds onder de indruk en bleef zo dichtbij me mogelijk. We liepen over het terrein ,, ik liep een beetje harder. Tot ik naast de commandant liep ,, Sir mag ik u wat vragen. Een paar weken geleden behandelde ik een van uw mannen in het veld. Maar voordat ik mijn werk kon afmaken werd ik van hem afgetrokken. Van mijn heer en meester heb ik begrepen dat de gewonde soldaten van mijn thuis planeet hier heen worden gebracht. ‘’ de Commandant keek me geschrokken aan ,, jij was een van de veld doktors in Dens cove?’’ ik knikte en hij vloekte en knikte ,, de soldaat waar u het over heeft ligt in deze barak Vrouwe en voor u het vraagt, het gaat niet goed met hem.’’ Ik knikte en rende de barak in. Ik keek naar de gezichten van de mannen tot ik mijn patiënt herkende. Hij lag bezweet op het bed. De doktors die binnen bezig waren keken me verbaasd aan toen ik neer knielde. ,, het spijt me dat ik mijn werk niet af kon maken’’ ik trok de deken van hem af en bekeek de wonden. Zachtjes vloekend, want de wonden waren gaan etteren. Ik keek op Carwyn, Jeff en de commandant waren er bij komen staan. ,,als ik niet was weggetrokken’’ Snel ritste ik mijn doktorskit open. Ik pakte een kleine pincet eruit en peuterde zachtjes in het geëtterde vlees. De man slaakte een pijnlijk kreetje. Ik stond op en keek naar de Commandant en Carwyn. ,, Mijn heer en Commandant. Ik kan proberen de schade voor hem te beperken. Maar ik heb een operatie kamer nodig en alle toegang tot jullie medicatie. Ook zou het handig zijn om een van uw doktors kan assisteren, bij de operatie.’’ De commandant knikte ,, alles wat je zou kunnen doen voor mijn zoon.’’ Ik slikte ,, uw zoon?’’ ik speelde even met mijn pincet, maar knikte toen. ,, Mijn prins uw inspectie van de wacht kan niet wachten. Ik stel voordat u Jeff bij mij achterlaat en u verder gaat met uw taken.’’ Carwyn knikte en de Commandant begon bevelen te roepen. ,, Doktor Kling u assisteert, vrouwe Kristella. Je doet alles wat ze van je vraagt, beantwoord elke vraag en ik wil niet horen dat ze een slaaf is. Want dat weet ik maar al te goed.’’ De genoemde doktor ging naast me staan en knikte ,, zoals u wenst. Misschien kan ik nog wat leren.’’ De commandant knikte ,, laat haar daarna even naar onze gevangen kijken.’’ De doktor knikte en gaf aan dat ik met hem mee moest lopen. ,, we gaan wel eerst naar de gevangenen kijken. Want die operatie van u kan wel even gaan duren.’’ Ik knikte en Kling liet de zusters de operatie kamer klaar maken. We liepen in een klein groepje de barak uit en we liepen de volgende weer in. In deze barak stond maar een bed en om het bed stond een kooi gebouwd. Op het bed zat een man zijn lange lichtblonde haren hingen voor gezicht. Maar ik had hem meteen herkend ,, Alex?’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 14

zo jul 16, 2017 11:40 am

Ik liep met grote stappen naar kooi, hij had mij nog niet gezien. Bij de kooi greep ik de tralies vast, hij keek nog steeds niet op. ,, Doktor kunt u even gaan kijken hoe het met de operatiekamer gesteld is?’’ Kling keek Jeff verbaasd aan. Jeff haalde enkel en alleen zijn schouders op, Kling deed hetzelfde en liep weg. ,, Alex, kijk me aan.’’ Nog steeds kreeg ik geen reactie. Ik zakte op mijn knieën zodat ik hem in de ogen kon kijken maar hij staarde alleen maar. ,, Jeff heb jij een sleutel voor deze kooi?’’ ik had het nog niet gevraagd of een bosje werd over mijn schouder in mijn hand gedrukt. ,, Leef je maar uit met hem.’’ Ik stak de sleutel in het slot draaide het om. Toen leek Alex wakker te worden, hij sprong op en duwde tegen de deur. Ik duwde hem terug ,, Alex kijk me aan. Ik ben het Kristella.’’ Hij schudde zijn hoofd. ,, Dat is een Aswad leugen. Mijn zuster is dood.’’ Toen hij dat zei stopte hij met het duwen en trekken aan de deur. Voordat Jeff kon ingrijpen was ik de kooi in geglipt. Ik trok de deur achter me dicht en de deur viel meteen in het slot. Nu kon ik echt geen kant op, dat had Alex ook door. ,, domme zet Aswadian. Hij greep naar mijn keel, maar ik sloeg hem net op tijd in zijn gezicht. Met bevroren vlakke hand, zijn hand ging naar zijn gezicht en nu keek hij me aan. ,, Kristella, je bent het echt.’’ Ik wees naar het bed ,, zitten jij en je laat me je onderzoeken. Ongewassen zoon van een yeti.’’ Hij ging niet in protest en deed wat hem gezegd werd.

Ik tilde zijn t-shirt op en drukte mijn stethoscoop tegen zijn rug. ,, adem in wacht drie seconde en adem dan weer uit.’’ hij deed dit. ,, Kristella, weten ze wie je bent?’’ ik ging voor hem zitten ,, alleen Jeff.’’ Met mijn hoofd maakte ik een beweging naar hem. Alex keek naar hem en knikte ,, is dat het stille jongetje die altijd naar jou en Carwyn zat te kijken.’’ Ik knikte ,, hoelang ben jij hier?’’ zijn vraag klonk dringend. Ik keek naar Jeff ,, een maand ze is een maand hier.’’ Ik hoorde Alex vloeken. ,, waar was je Kris. ‘’ ik vertelde hem mijn verhaal. Alex schudde zijn hoofd ,, je weet wat dit voor vader betekend hé.’’ Ik knikte ,, Ik had gehoopt dat hij jouw nooit zou laten gaan, Alex. Ik wist wat ik deed toen ik wegging. Ik was geen troonopvolger jij wel.’’ Hij liet zijn hoofd zakken. ,, Hij heeft me niet laten gaan. Ik ben net als jij weggelopen.‘’ ik onderzocht zijn wonden. ,, het spijt me Alex, maar ik kan ook niets voor je betekenen. Ik kan wel vragen of Carwyn iets voor je kan regelen. Maar ik geef het weinig kans.’’ Weer knikte hij ,,je wonden genezen goed. Je hebt meer geluk dan mijn patiënt in de operatie kamer.’’ Hij keek me niet begrijpend aan ,, help jij ze?’’ ik knikte ,, de gewonde. Dat is mijn taak.’’

Hij sprong op ,, hoe kun jij je volk verraden.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, Ik verraad niemand, Alex. De soldaten hier hebben hier niet omgevraagd.’’ Ik hoorde hem door zijn neus snuiven. ,, de hele oorlog is een list. Ik weet niet wie hem opgezet heeft. Maar Koningin Orallia is er heilig van overtuigd dat vader achter de moord zit van haar man.’’ Alexs wenkbrauwen schoten omhoog ,, dat is een leugen, moeder ging in die tijd met sprongen achteruit.’’ Ik knikte ,, dat heb ik haar verteld, maar ze gelooft me niet.’’ Alex keek me met een schuin hoofd aan ,, wie denken ze dat je bent.’’ Ik liet mijn schouders zakken. ,, een adel geboren vrouw. Vermoedelijk hofdame van de prinses.’’ Hij knikte ,,dan heb je mazzel als ze wisten wie je werkelijk was.’’ ,, stond hier nu een kooi extra.’’ Maakte ik zijn zin af. Hij knikte ,, Jeff en niemand meer, ook niet Carwyn als hij er al niet achter was. Zorg ervoor dat jij veilig bent Kristella. Jij kan vanuit jouw positie wat betekenen voor onze mensen hier.’’ Ik knikte en ik gebaarde Jeff dat hij de kooi moest openen. Hij knikte en deed hem openen. Alex ging staan en liep naar de deur toen Jeff hem weer had gesloten ,, Jeff, let op haar. Ik geloof haar als ze zegt dat iemand deze oorlog heeft opgezet. Maar ik denk dat het ook gaat om haar.‘’ Jeff keek hem verbaasd aan. ,, Heb je ogen in je kop, ze is een schoonheid. Dat niet alleen ze is een prinses, dochter van een rouwende koning. Carwyn en de koningin zijn hun leven niet zeker. Maar zij daar is de prijs, wie haar heeft.’’ Jeff knikte naar hem ,, heeft de lot van twee planeten in zijn handen.’’ Alex knikte ,, ik zit hier en vermoedelijk zie ik mijn vader of het witte landschap van mijn thuis nooit meer.’’ Jeff knikte weer ,, komt voor elkaar.’’ Hij gaf Alex een kneepje in zijn schouder. We liepen de barak uit, naar de operatie kamer waar alles voor mij klaar lag. Ik knikte naar Kling ,, de gevangen geneest goed.’’ Hij knikte en gaf me een doktorshemd. Snel trok ik deze aan en ging meteen opereren.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 15

zo jul 16, 2017 12:24 pm

Ik opereerde zo snel mogelijk, sneed het afgestorven vlees weg en hechtte het gezonde vlees aan elkaar. Ik smeerde de wond in met pure alcohol en verbond het. Ik gaf aan Kling instructies ,, Verschoon het verband vanavond nog een keer, behandel de wond met alcohol. Dan hebben nieuwe bacteriën geen kans.’’ Hij knikte ,, wat de gevangenen betreft, hou hem zo koel mogelijk. Dat bevorderd zijn herstel.’’ Ik pakte mijn spullen bij elkaar, toen ik zijn hand op mijn schouder voelde ,, vrouwe vraag uw heer om een verplaatsing van de gevangenen. Als Generaal Zaim zijn zin krijgt ziet de ijsprins de morgens ziet. ‘’ ik knikte naar Kling ,, dank u.’’

Carwyn stond al op me te wachten samen met de commandant. ,,Uw zoon moet het nu zelf doen. Ik heb mijn best gedaan.’’ De commandant stak zijn hand naar me uit ,, dank je wel.’’ Ik sloeg mijn ogen neer. ,, Mijn heer, heeft u de gevangenen al gezien?’’ Carwyn schudde zijn hoofd en in zijn ogen stond de nieuwsgierigheid te lezen. Ik wenkte hem mee naar de barak. ,, Hier binnen, mijn heer’’ De commandant wilde hem tegenhouden maar Carwyn was al naar binnen. Ik ging naast staan, Alex stond recht overeind en keek ons aan. ,, prins Alex?’’ Alex boog zijn hoofd ,, prins Carwyn.’’ Ik keek in Alex ogen en hij wist waar ik meebezig was. ,, Commandant, laat hem overplaatsen naar het kasteel.’’ De commandant boog naar voren ,, Mijn prins , Generaal Zaim.’’ Carwyn ontplofte ,, Dit is niet zomaar een gevangenen, dit is prins Alex kroonprins van Anuhea.’’ Ik kreeg langzaam medelijden met de commandant. Ik legde mijn hand op Carwyns schouder. Hij keek me aan en hij kalmeerde een beetje. ,, dank je Kristella.’’ Hij keek naar de commandant. ,, Doe wat ik je zeg.’’

Bij de poort stonden onze draken al klaar, we stegen op en reden meteen door naar het kasteel. Een koets met daarin Alex volgde ons. ,, Dat was erg dapper van je Kristella. Jeff vertelde me waarom je het deed. Ik weet je geheim en daarom snap ik het maar al te goed dat je hem wilt redden.’’ Ik keek hem aan ,, mijn heer, kunnen we dit bespreken als we alleen of met Jeff zijn?’’ hij knikte ,, zoals je wenst.’’

Bij het kasteel stond de koningin op ons te wachten. Jeff greep de teugels van ons over toen ik mezelf tegen de grond werkte. ,, moeder, wist u dat generaal een krijgsgevangen wilde executeren?’’ de koningin keek meteen naar mij ,, nee moeder niet Kristella maar Prins Alex.’’ Ik stond op van de grond en liep naar de koets. Ik rukte het deurtje open en Alex zetten zijn geboeide benen neer op de grond. Hij boog zijn hoofd, meer kon hij niet doen ,, Uwe hoogheid, u ziet er vurig uit zoals altijd.’’ Op mijn lip bijtende keek ik naar de koningin, ze boog haar hoofd ,, Prins Alex, mijn excuses. U had meteen hier heen gebracht moeten worden. Maar ja wat wilt u, we zijn in oorlog.’’ Alex zette een voet naar voren en werd meteen tegengehouden door soldaten. Ik werd opzij geduwd maar ik werd opgevangen door Carwyn. ,, Hoogheid, misschien kunnen we dit uitpraten. Ik ben de opvolger van mijn vaders troon. Er hoeven niet meer onnodige slachtoffers te vallen. Mijn volk en de uwe leiden hier onder.’’ De koningin begon te lachen. Ze zei niets, ze kon niet meer stoppen met lachen. Ze verdween het kasteel in en Alex stond verlaten haar na te kijken. ,, dit wordt mijn dood.’’ Ik knikte langzaam ,, ik ben er bang voor mijn prins.’’ Hij keek me verbaasd aan en begreep meteen dat ik terug was gevallen in mijn rol. De soldaten trokken Alex mee naar binnen, naar de kerkers. Carwyn en ik liepen achter ze aan tot de deur naar de kerkers voor onze neus sloot. ,,Vanaf nu, kan ik niets meer voor hem doen.’’ ik knikte ,, Laten we hopen dat we hem tijd hebben gegeven. We hebben de tijd nodig om de echte dader voor uw vaders moord te vinden.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 16

zo jul 16, 2017 1:20 pm

De avond viel. Jeff, Carwyn en ik zaten in Carwyns vertrekken. ,, Oké, we moeten goed nadenken. Wie heeft er het meeste te winnen met deze oorlog?’’ de mannen haalde hun schouders op ,, geen idee Kris.’’ Ik gooide een kussen naar Carwyns hoofd ,, noem me bij mijn naam. Mijn heer. Ik ben nog steeds een slaaf.’’ Ik wees naar mijn voeten ,, ook al heb je me gered van echt hard werk.‘’ Carwyn knikte ,, dat is nog waar ook, ik heb de stoere prinses gered.’’ Ik gooide nog een kussen naar zijn hoofd. Ik hoorde hem lachen, dat geluid kwam me heel bekend voor. ,, ik mis die maand.’’ De glimlach op onze gezichten, waren meteen verdwenen. We keken naar de grond, zo kon ik vertellen dat we allemaal hetzelfde dachten. ,, ik mis de wedstrijdjes in de gang.’’ Ik knikte ,, ik versloeg jullie elke keer weer.’’ de jongens keken me raar aan ,, we lieten je winnen.’’ Ik keek hun uitdagend aan ,, er is iemand die daar licht op moet gaan werpen.’’ Ik kreeg tranen in mijn ogen. ,, Ik heb jullie gemist jongens, we waren vrienden voor een maand. Toch herinner ik het me alsof het gisteren was.’’ ik keek de jongens aan en zij keken naar de grond ,, om heel eerlijk te zijn hoopte ik dat jullie naar de waken kwamen van mijn moeder en niet die onderkruipsel Zaim.’’ Jeff sprong op ,, Zaim!’’ we keken hem vreemd aan en hij zag dat we het niet snapte. ,, Generaal is verre familie van je Carwyn. Sterker nog hij staat als eerste in lijn voor de troon. Mocht er iets met jouw en je moeder gebeuren.’’ Carwyn sloeg op de stenen tafel ,, maar wat moet hij dan met Kristella?’’ Jeff keek me aan ,, Alex zei dat wie haar in handen heeft, heeft het lot van twee planeten in handen.’’

Verbaasd keek ik hem aan ,, wat bedoel je?’’ Jeff liep op mij af ,, waar was Alex terwijl de maand dat jullie hier waren. Simpelweg niet bij ons. Hij was oud genoeg om de besprekingen te zijn. Hij heeft waarschijnlijk iets gehoord wat jouw zo belangrijk maakt.’’ Ik keek naar mijn handen ,, ik ben verbonden aan de kern.’’ Met open monden staarde de jongens mij aan. ,,Jij bent verbonden aan de kern van jouw planeet?’’ ik knikte ,, sinds mijn moeders dood is het sterker geworden. De kern houdt mij koel.’’ Carwyn dacht even na en schudde zijn hoofd. ,, Iedere Koninklijke familie is verbonden met de kern van hun thuisplaneet. Ik ben verbonden met de mijne.’’ Jeff kreeg een idee ,,jullie zijn verloofd.’’ Geschrokken keek ik hem aan ,, verloofd!’’ Hij knikte. ,, als Carwyn wegvalt is jouw familie als de bruidschat al is betaald, verplicht je uit te huwelijken aan de volgende in lijn. Daar komt ook nog bij dat je broer in gevangenschap verkeerd.’’ Ik begreep waar dit heen ging ,, als hij wegvalt ben ik opvolger van mijn vaders troon en als ik trouw. Wordt mijn gemaal opvolger, want een vrouw kan en mag niet boven een man staan.’’ Carwyn stond op ,, we hebben alleen een probleem.’’ ,, gebrek aan bewijs.’’ Zeiden we met zijn drieën in koor.

We lieten ons weer neer ploffen op onze zitplaatsen. Opdat moment vloog de deur open, generaal Zaim kwam met een rood hoofd binnen. ,, Mijn prins!’’ Ik maakte plaats voor de generaal en ging recht achter mijn meester staan. Met een gebogen hoofd. ,, Mijn prins ik heb een paar vragen voor u. Als u de tijd voor me hebt?’’ het was niet echt een vraag meer een bevel ,, Geëerde Generaal, gaat u toch zitten. Wilt u wat drinken?’’ de generaal schudde zijn hoofd, mooi want ik was het niet voor hem gaan halen. dacht ik bij mezelf. ,, Mijn prins waarom heeft u een gevangenen uit zijn cel gered?’’ Jeff ging staan ,, dit is uw aanstaande vorst waar u tegen spreekt, toon wat respect.’’ De generaal keek hem aan ,, Denk aan je plaats,soldaat!’’ ik ging naast Jeff staan ,, Als de hofdame van de prins, moet ik erop wijzen dat u zich moet gedragen. Generaal. U bent in zijn vertrekken in zijn huis. U komt hier binnen stormen en vraagt naar de bekende weg.’’ Hij keurde me geen blik waardig , hij had alleen maar oog voor Carwyn ,, Laat u slaven en laaggeplaatste wacht uw gevecht uit vechten?’’ ik wilde hem slaan, maar Jeff greep me bij de arm. ,, geef hem geen rede Vrouwe’’ Ik keek naar Carwyn en hij ging voor over zitten. ,, ik heb een politieke gevangenen, een die deze oorlog misschien kan beëindigen. Overgeplaatst naar de kerker van het kasteel, zodat mijn hofdame hem in leven kan houden. ‘’ hij wees naar mij ,, hij had een ontmoeting met de vuurpeloton vanavond en u laat hem behandelen, door uw slaaf?’’ hij sloeg op de tafel ,, bent u helemaal gek geworden.’’ Jeff sprong over de bank en ging naast Carwyn staan. Ik hapte naar adem toen hij de generaal zijn hand bewoog naar zijn zwaard en hem trok. Jeff had geen tijd om te reageren.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 17

zo jul 16, 2017 1:21 pm

Gelukkig had Carwyn het wel gezien en de kling van zijn zwaard hield, de zwaard van generaal tegen. ,, Vertrek generaal.’’ Maar de generaal schudde zijn hoofd ,, niet zonder haar.’’ hij knikte naar mij en ik bevroor langzaam van binnen. De wachten bij de deur stonden toe te kijken. ,, wacht haal die man uit de vertrekken van de prins!’’ schreeuwde ik naar ze. Maar ze begonnen te lachen ,, denkt de slaaf dat ze bevelen kan uitdelen.’’ Waardoor ze harder begonnen te lachen. Jeff had ook zijn zwaard gepakt en ging voor mij staan. ,, geen denken aan. Generaal.’’ ,, mannen pak die slaaf. Ze is prinses Kristella van Anuhea!’’ Nu kwamen de soldaten wel in beweging. ,, neem haar mee naar mijn huis. Waar ze veroordeeld kan worden voor haar vaders daden.’’ Jeff begon tegen de wachten te vechten, maar de soldaten waren met te veel. Ik kneep mijn ogen dicht en nam een beslissing. ,, Nu ik toch veroordeeld wordt voor een misdaad die mijn volk en mijn vader niet gepleegd hebben. Vecht ik naast mijn vriend tot het leven me verlaat.’’ Ik sprong naast Jeff. Ik klapte in mijn handen en een zwaard van ijs verscheen in een van hen. Ik vocht naast zijn zijde.

We hielden de soldaten goed van ons af, tot ik een harde klap hoorde. Ik draaide me en zag dat de Generaal boven Carwyn staan. Carwyn lag doodstil op de grond. ,, Nee!’’ ik dook naar hem toe, maar in mijn vlucht werd ik aan mijn haar naar achteren getrokken. Jeff liet zijn zwaard vallen en rende op me af. Maar hij werd door een soldaat, met de achterkant van zijn zwaard op zijn hoofd geslagen. ,, Jeff!’’ hij zakte naar de grond. Tranen stonden in mijn ogen ,, Laat me gaan!’’ de mannen lachte en kwamen om me heen staan. ,, Wat is hier aan de hand?’’ Alle hoofden draaide naar de deur. Daar stond in haar nachtkleding Koningin Orallia. In haar ogen stond ongeloof, ze keek naar de bewusteloze Jeff en op de grond liggende Carwyn. ,, Uwe hoogheid, mijn mannen hoorde een gevecht in de kamer en ze riepen mij. Toen ik binnenkwam zag ik dat deze slaaf.’’ Hij trok me naar voren ,, Ijsmagie gebruikte tegen uw zoon en zijn wacht. Mijn vermoede werd hier door bevestigd dat dit meisje, niemand minder dan prinses Kristella van Anuhea is. Dochter van koning Fries uw vijand.’’ Ik werd naar haar geduwd en ik viel over mijn eigen voeten, met een harde klap viel ik op de grond. Ik wilde overeind krabbelen maar iets hield me tegen. Ik keek opzij en toen zag ik de wachten, ze hielden me tegen de grond. Ik kon alleen maar mijn hoofd bewegen.

Ik keek omhoog naar haar, de minachtende blik in haar ogen zeiden me zoveel. Ik kon me niet meer achter Carwyn of Jeff verschuilen en mijn onschuld verdedigen zou geen enkele zin hebben. Ze zou me toch niet geloven, ook al had ik de wachten mee. Wat ik duidelijk niet had. Ik draaide mijn hoofd naar de wacht het was een van Carwyns mannen ,, Jeff had gelijk, Carwyn kan niet eens zijn eigen mannen vertrouwen.’’ De wacht keek geschrokken naar zijn kameraad en beide keken ze naar hun bevelhebber, die op de grond lag. ,, Wacht breng dit ongedierte naar de kerker. Waar ze haar broer gezelschap mag houden.’’ Ik keek weer naar haar. ,, Koningin toen u mij voor het laatste zag was ik een verwend kind van tien. Jeff en Carwyn waren mijn vrienden en ik beschouw ze nog steeds zo. Denkt u echt dat ik hun wat zou aandoen?’’ ze knielde bij me neer ,, je vader was mijn mans beste vriend. Ze hadden zelfs besloten om jou aan mijn zoon uithuwelijken mochten jullie er klaar voor zijn. De bruidschat was zelfs al betaald, voordat jullie weer huiswaarts keerde. Maar toch liet hij hem vermoorden. Dus vraag me niet wat ik denk, want prinsesje je hebt gelijk je bent verwend en nu nog steeds zie ik dat brutale nest die je toen was. ‘’

De wacht tilde me op en sleurde me met hun mee. Onyx wilde achter me aan rennen. Maar werd door de generaal opgepakt. ,, ik laat mijn persoonlijke doktor de wonden verzorgen, uwe hoogheid. Auw’’ Onyx had een vuurbal op gebraakt en naar de generaal gespuugd. Van een mengeling van schrik en pijn liet hij haar vallen. Onyx gebruikte haar hervonden vrijheid om bij mij te komen. Met mijn ijskrachten dwong ik de wacht om me los te laten. Ik knielde neer en ving haar op in mijn armen. Nadat de mannen weer hersteld van de kou die mijn huid afscheidde leidde ze me met hun zwaarden naar de kerkers. Toen de deur naar de kerkers openging zag ik een wentel trap die naar beneden leidde. Ik zette mijn voet neer op de eerste treden en begon met de afdaling. ,,Welkom prinses in jouw nieuwe onderkomen.’’ En ik hoorde de deur boven aan de trap in het slot vallen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 18

zo jul 16, 2017 1:23 pm

Mijn cel was naast die van Alex, hij lag op zijn bed te slapen. Toen ze me binnen brachten ,, Kijk eens uwe hoogheid. Uw schone zusje heeft haar waren masker laten zien.’’ ik werd in de cel geduwd en omdat ik Onyx vast had kon ik mijn evenwicht niet bewaren. Ik viel op het bed met een bange Onyx onder me. Deze piepte zachtjes toen ik omhoog kwam, ik streelde haar schudden. Mijn ogen waren op haar gericht want ik kon mijn broer niet onder ogen komen. ,, Kristella, is alles goed met je?’’ ik schudde mijn hoofd ,, nee Alex. Het gaat niet goed me.’’ Tranen stroomde over mijn gezicht ,, ik kon niets voor ze doen. Ons volk hier heeft geen stem meer en alle hoop op vrede is vervlogen. ‘’ Alex drukte zich tegen de tralies. ,, wat heb je gedaan?’’ ik schudde mijn hoofd ,, het is niet wat ik heb gedaan, maar wat ze denken dat ik heb gedaan.’’ Ik keek hem aan ,, het is Generaal Zaim, hij zit hier achter en we hadden bijna een plan om hem te ontmaskeren. Toen kwam hij binnen en hij vroeg naar jou. Hij had van het eerste moment dat hij me zag al door wie ik was.’’ ik sloeg mijn ogen neer ,, hij heeft Carwyn en Jeff neergeslagen om bij mij te komen.’’ Alex sloeg zover hij kon een hand om me heen.

Ik was met Onyx in mijn armen in slaap gevallen. De deur van mijn cel werd open gegooid en de cipier kwam binnen. ,, wakker worden prinses, jij en je broer gaan naar huis.’’ Ik krabbelde duf omhoog ,, naar huis?’’ de cipier knikte met een gemene glimlach op zijn gezicht. ,, ja meisje om te sterven, samen met jullie vader.’’ Hij greep me bij mijn arm en trok me van het bed. Met zijn vrije hand streek hij mijn haar achter mijn oren. ,,eeuwig zonde naar mijn mening. Als ik de leiding had zou ik je aan mijn mannen geven, hebben die ook nog even plezier.’’ Alex stond tegen de tralies ,, laat haar los, mislukt zwijn!’’ Ik probeerde me los te trekken uit zijn greep, maar die was te sterk. ,, de woorden van je broer, doen me pijn. Zou jij het voor me willen verzachten.’’ Hij duwde me weer op het bed. ,, soldaat waarom duurt het zolang?’’ de cipier kwam met schok omhoog. De koningin stond in de opening van mijn cel. ,, uwe hoogheid, ik hum.’’ Hij krabden onzeker achter zijn oor. ,, Bespaar me je excuses.’’ Ze duwde hem weg en pakte mij bij de arm. ,, tijd om het jouw familie betaald te zetten.’’ Ze trok me omhoog. ,, soldaat haar broer moet ook mee.’’ Zei ze oprecht verveeld. Ik strompelden mijn cel uit. In mijn weg naar buiten had ik Onyx opgepakt. ,, Uwe Hoogheid mag ik een verzoek doen. Mag Onyx ook mee?’’ de koningin knikte ,, gevangenen of niet deze draak is van jouw.’’ De cel deur van Alex ging open en ik vloog hem in de armen. Ik omhelsden hem voordat we uit elkaar werden getrokken.

We werden de trap op geduwd, los van elkaar met een soldaat er tussen. Bij de deur stonden meer soldaten te wachten. Met mijn ogen zocht ik naar Carwyn en Jeff, maar tot mijn spijt waren zij nergens te bekennen. Buiten het kasteel leek wel of iedereen van het dorp was uitgelopen om ons te zien. Ze schreeuwde naar Alex en mij, gooide rottende groente en fruit naar ons. We werden een aparte koets geduwd, samen met drie soldaten. Ook reden er soldaten naast de koetsen mee op hun draken. Ze reden ons naar het platform waar onze schip stond te wachten. Onze schip naar huis, naar onze naderende einde.

We stapte de koetsen uit en ik kon net niet een rotte tomaat ontwijken. Het liet een stinkende rode vlek achter op mijn zacht rode topje. De resten van het fruit viel op de grond waar Onyx ze zonder morren nuttigde. Vol afkeer keek ik ernaar,, Onyx, laat dat.’’ Het draakje hief haar hoofd op toen ze mijn stem hoorde. Ik pakte haar op en liep naar het schip. Ik nam me voor om met een rechtte rug en omhoog staande kin te lopen. Ook al was ik vernederd en verslagen. In het schip werden Alex en ik weer in aparte cellen geduwd. We zouden daar blijven tot het einde van de reis. Afgezonderd van elkaar, afgezonderd van de rest die op het schip zaten. Niet wetende wie het allemaal waren, maar voor een persoon vreesde ik. Generaal Zaim, ik durfde de levens van mijn volk en familie er om te verwedden dat hij hier zijn zet zou doen. Op mijn thuisplaneet zou hij proberen om beide planeten in zijn macht te krijgen en ik beloofde mezelf dat ik hem tegen zou houden ook al moest ik mijn eigen leven er voor laten.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 19

zo jul 16, 2017 1:24 pm

De deur van mijn cel ging open en iemand kwam binnen. De persoon had een soldatenuniform aan, maar ik trapte er niet in. Ik stond op van mijn bed en liep naar hem toe. ,,Carwyn’’ ik gaf hem een knuffel. Hij sloeg zijn armen om me heen, heel even maar. Toen duwde hij me van zich af. ,, het spijt me Kristella dat Jeff en ik je niet konden beschermen. ‘’ Ik schudde mijn hoofd ,, dat was nooit jouw taak.’’ Aan zijn hangende schouders had hij op een ander antwoord gewacht. Hij had iets in zijn hand, ik keek ernaar. Het was een jurk, samen met een bonte mantal. Ik pakte het van hem aan ,, voor de executie?’’ hij knikte ,, je bent een prinses, geen schaars geklede dienstmeid. Je moet er in je volle glorie staan als je.’’ Hij maakte zijn zin niet af. Ik gooide de kleding neer op mijn bed. Snel pakte ik zijn helm vast en rukte deze van zijn hoofd. ,, waag het niet om dat te denken. Mijn heer. ‘’ Ik gaf hem een kusje op zijn wang en hij knikte. Hij greep me vast en gaf me een kus op mijn mond. Toen hij de kus verbrak, waren beide onze wangen nat van tranen. Hij haalde nog iets uit zijn broekzak. Het leek veel op een tiara. Het leek op een draak met een stenen hart. Mijn vingers streken over het kostbare zilver,, is deze niet van je moeder?’’ hij schudde zijn hoofd. ,,Deze had ik laten maken net voor dat je vertrok jaren geleden. Ik had echter nooit de kans gehad om je hem te geven.’’

Hij verliet mijn cel en ik draaide me om naar de kleding. Langzaam en voorzichtig trok ik de vieze kleding van me af. Ik gooide het in de hoek en trok de witte jurk aan. Hij leek veel op de jurk van mijn nachtmerrie. Pas toen ik het schip voelde schokken, deed ik mijn mantel om. Ook had ik mijn haar losgemaakt en met mijn vingers gekamd. Het was net als Carwyn had gezegd ik was een prinses en zo moest ik er ook uitzien. Toen een soldaat mijn celopen deed stond ik met een rechtte rug op hem te wachten. ,, raak me niet aan. Ik kan zelf lopen.’’ Hij knikte, volledig onder de indruk van mijn houding. Ik stapte de cel uit en zette de tiara op mijn hoofd. De soldaat liep een paar stappen achter me. Bij de uitgang van het schip voelde ik de welkome koude wind op mijn huid. Ik liep door de uitgang heen en om me heen hoorde ik het gehap naar adem. Met mijn kracht toverde ik een halsketting van ijskristallen. Deze schitterde in de zon, net als de tiara op mijn hoofd. Carwyn stond in zijn uniform naast zijn moeder en knikte zelfingenomen. Alex stond geboeid omringd door soldaten. Ook hij had een uniform aan, een lichtblauwe van Carwyn,, laat hem los. hij is de kroonprins op deze planeet. laat hem ook zo lopen.’’ De soldaten deden wat ik zei en liet hem los. Zijn zilverblonde lokken zaten naar achter gebonden. Zodat zijn blauwe ogen beter uitkwamen. Met een rechte rug ging hij naast me staan.

We bogen naar de koningin ,, gaat u voor.’’ Ze knikte en liep wat onwennig in de sneeuw. Carwyn liep naast haar. Alex, Onyx en ik liepen tussen een groep soldaten. Mensen van beide volken keken naar de optocht. Ons volk kon niet geloven dat hun prins en prinses onder hun vijanden bevonden. Ook al waren we overduidelijk gevangenen. We waren net buiten de ijskoepel die de hoofdstad omringde. We keken elkaar aan, wat deden we hier als de hoofdstad nooit aangeraakt was. Maar hoe dichter we bij de koepel kwamen zagen we een gapend gat. Met grote ogen keek ik ernaar. Het gat was gemaakt door een ijsmagier en het was niet door mij of Alex. Mijn vader had zichzelf overgeven, hij was gebroken. We liepen mijn geboortestad binnen, bewoners van de stad stonden angstig vanachter hun ramen naar de stoet te kijken. Ik keek naar een gezicht duidelijk van een kind. Het zat onder de tranen en toen hij mij zag, begon het kind te gillen. Twee soldaten rende op het huis af en sleurde het kind uit de armen van zijn moeder. Alex liep op de soldaten af en legde een hand op hun schouder. ,,Laat de jongen gaan. Hij is bang meer niet.’’ de soldaten lieten hem los. Alex ging op zijn knieën zitten en keek dat kind recht aan. ,, gaat het met je?’’ de jongen knikte en rende daarna terug naar zijn moeders armen. Mijn hart smolt toen ik het zag, hij zou een geweldige koning worden. Dat was duidelijk te zien. Door een paar soldaten werd hij overeind getrokken en weer in de stoet geduwd. ,, Goed gedaan.’’ Hij knikte naar me ,, ik heb geleerd van de beste’’ ik gaf hem een glimlach. We liepen naar het ijspaleis.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Science Fiction”