IJsprinses

Laat je meevoeren in verhalen over een sterrenstelsel ver ver weg
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

IJsprinses

do jul 13, 2017 10:16 am

Proloog
Mijn vader vertelde me altijd dat het goed was om van thuis te dromen. Als je er al was of weg moest. Maar nog nooit deed dromen van de ijskoude vlakte en de bevroren rivieren zo pijn. Met iedere seconde wordt ik uit de droom verstoord dat ik ooit mijn thuis terug zou zien. Elke hard slag bracht me verder van huis.

Vanuit een kleine kamer kijk ik naar buiten. Het raampje was niet groot, maar ik zag iedere ster en iedere planeet aan mij voorbij gaan. Weg van alles wat ik ken, weg van mijn vader. Op weg naar een nieuw bestaan.

Mijn naam is Kristella en dit is mijn verhaal.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 1

do jul 13, 2017 10:16 am

De oorlog begon uit het niets. Mijn vader en ik rouwde, want mijn moeder was niet lang geleden overleden. We zaten in de troonzaal van mijn vaders paleis, de ijskristalen kroonluchter kwam los van het plafond. Drie mensen van ons volk werden gedood.

Iedereen keek naar mijn vader, wachtend op wat hij zou gaan doen. Hij zat daar op zijn troon en keek neer op zijn onderdanen. ,, We zijn aangevallen. Maar toch maken we geen aanstalten voor oorlog.’’ Iedereen boog zijn hoofd ook ik. Maar niet lang daar na moest mijn vader toch zijn wijze woorden inslikken. De aanvallen werden heviger en meer onderdanen lieten het leven. Maar we hadden geen idee wie of wat ons aanviel. De verklaringen die we kregen van de overlevende waren onsamenhangend en vaag.

Maar op een dag viel de nog onbekende vijand de hoofd stad aan. Mijn vader en ik haasten naar buiten. We zagen de schepen, maar in de eerste instantie konden we niet opmaken welke planeet. Tot er vuurbommen op onze stad neer vielen. De vuurplaneet ook wel Aswad genoemd, had zijn leger gestuurd. Mijn vader en ik keken elkaar aan, met onze krachten gebonden vormde we een koepel van ijs om de stad. We hadden de aanval weg geleidt van de stad, maar niet voor de rest van Anuhea. Ik vreesde voor mijn onderdanen.

Die avond smeekte ik mijn vader om contact op te nemen met de koningin van Aswad. Maar hij weigerde. Weken gingen voorbij en geruchten kwamen binnen dat Aswad soldaten, mensen meenamen en als slaven op hun planeet verkochten. Ik kon het niet meer aanhoren en rende het paleis uit. Steeds verder en verder de stad door. Tot de grens van de koepel. Vluchtig keek ik om me heen maar ik zag niemand. Niemand die me volgde of tegen kon houden. Ik lichtte de koepel op en vluchtte de stad uit.

Ik kwam aan in een dorpje. Het had zwaar geleden onder de aanvallen. Veel mensen waren gewond. Dus ik kleden me om als zuster en begon te helpen. Twee weken werkte ik in het ziekenhuis. Toen het dorpje weer werd aangevallen. Ik rende tussen de gewonde en de doden door op het veld, hielp waar ik kon. Toen ik een paar armen om me heen voelde. Ik verzette me maar ik kon mezelf niet los wurmen. Ik werd meegesleurd weg van mijn patiënt, naar een schip. Ik werd naar binnen gesmeten. Toen werd alles om me heen donker.
Het werd weer licht toen ik in dat ene kamertje zat. Op een schip dat me weg van huis voerde.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 2

do jul 13, 2017 2:23 pm

Het wonderlijke was dat ik alleen was, ik zag niemand anders van mijn volk. Het kleine kamertje bevatte een bed en een toilet waar ik, als het moest mijn behoefte kon doen. Het was warm op het schip een beetje te warm. Ik sprak mijn krachten aan en ik koelde een beetje af. Niet te veel natuurlijk, want ik had besloten om ze niet te laten weten wie ik werkelijk ben. Ik wilde niet dat iemand wist dat ik de prinses was. Ik ging maar op het bed liggen, wachtend op de stilstand van het schip.

Ik was waarschijnlijk in slaap gevallen toen de deur van het kamertje open werd gerukt. Ik kwam met een schok omhoog, net voordat ik van het bed werd afgesleurd. Ik keek naar de man maar veel kon ik niet zien. ,, Laat me, los! Ik kan zelf lopen!’’ de man liet me geschrokken los. Ik ging recht op staan en trok mijn kleding recht. ,, dank je.’’ Ik liep hem voor mijn kamertje op het schip uit. In de tussen tijd had de man zich hersteld en pakte mijn arm vast. ,, Mijn excuses voor de harde aanpak. Maar mijn orders waren om je naar de slavenmarkt te brengen.’’ Ik keek naar de man, nu kon ik zijn ogen zien. Er stond gezonde respect in te lezen. ,,breng me er dan maar heen.” de man knikte en rukte aan mijn arm, niet hard maar ik voelde de kracht waar mee het ging.

We kwamen het schip uit en ik bezweek zowat onder de hitte. De man die me begeleidde had hier echter op gerekend ,, water!’’ er werd ijskoud water over me heen gegooid. Meteen kwam ik weer tot mezelf. Met mijn ogen en onder een gepaste snelheid probeerde ik de omgeving in me op te nemen. Ik kende elk planeet van uit boeken en mijn vroegere bezoekjes. Deze planeet was geen uitzondering. Lava rivieren en vulkanische landschap. Er ging geen voetstap voorbij of er spoot een berg vuur. Bij elke stap werd het heter onder mijn voeten. Maar het kon me niets schelen want ik werd betoverd door de zekere schoonheid van de planeet. ,, het is hier echt prachtig.’’ De man keek me aan en keek om zich heen. ,,Ik denk het. Maar niets gaat er boven jouw planeet. Alles maagdelijk wit, maar erg koud.’’ Ik schoot bijna in de lach, maar door zijn waarschuwende blik beet ik op mijn lip.

De markt was kaal enkel en alleen kooien vol met mijn mensen. Mannen en vrouwen waren gescheiden zelfs de kinderen hadden een aparte kooi. De man sleurde maar een kraampje. ,, Naam en beroep.’’ Ik slikte ,, Kristella en velddoktor.’’ De verveelde man keek me aan. ,, Beroep voor de oorlog.’’ Ik slikte weer ,, Kamer meisje voor de prinses.’’ De wenkbrauw van de man schoot omhoog. ,,Kamermeisje voordat verwende nest. Dat lijkt me hard werken.’’ Ik knikte onzeker. De man gaf mijn begeleider een knikje en ik werd in de kooi met vrouwen geduwd. Toen ik de deur achter me in het slot hoorde vallen zakte ik op mijn knieën. Een vrouw schoot me te hulp ,, mijn Prinses, ze hebben u dus ook. Nu zijn we echt verdoemd.’’ Ik keek de doodsbange vrouw aan. ,, Ik ben niet uw prinses, tenminste niet hier. Ik ben een slaaf niets meer en niets minder.´´ de vrouwen omheen knikte. De mannen in het andere hok, tegen de tralies stonden fluisterde het snel door. In een zeer korte tijd was het bekend dat ik hier was.

De deur werd met een ruk open getrokken en de vrouwen werden met harde hand tegen de tralies gedrukt. Ook ik voelde hete palen in mijn rug branden, ik gaf een gilletje van pijn. Mijn krachten namen het van me over en meteen waren de tralies koud. Ik hapte naar adem en angstig keek ik om heen. Geen van de mannen hadden het door, ze waren te druk bezig met het in bedwang houden van een oudere vrouw die volledig in paniek was. ,, Laat haar met rust.´´ Ik duwde de man die mijn vast hield van me af en rende naar de oudere vrouw. De man wilde net met een zweep op de vrouw slaan. Ik voelde de brandde pijn door mijn lichaam heen trekken. De vrouw raakte in shock en verstijfde. Ik hield haar vast en keek om heen. De man met de zweep keek me boos aan. ,, Water´´ de man begon te lachen. ,, Begin je nu ordes uit te delen. meisje.´´ hij hief zijn zweep weer op en wilde weer slaan. Maar nu was ik erop voorbereid, zodra de zweep neer kwam. Greep ik ernaar en trok eraan. Door de schok viel de man voorover. Toen hij op de grond lag keek ik naar de soldaat die naast me stond. ,, Mag ik wat water, alstublieft. Deze vrouw is in shock en als ze niet snel afkoelt.´´ ik keek naar de vrouw en zag dat tijd begon te dringen. De soldaat gaf me een kort knikje en riep ,, Emmer met water! Vlug!´´ de emmer met water kwam binnen en ik wilde het net over de vrouw heen gooien toen ik de temperatuur voelde. Het was kokend heet. Ik hapte naar adem en mijn krachten vloeide door mijn handen naar de emmer. Het water koelde zo snel af dat niemand het zag. Ik gooide het over de vrouw heen en ze kwam weer bij. Meerdere emmers werden de kooi in gebracht en ook dekens ik wende een paar andere vrouwen. Ik gaf elk van hun een deken die ik met mijn krachten ijskoud had gemaakt. Ze duwde deze dekens in het water en bedekte de vrouw er mee. Ik stond op en bekeek nu de man die door mij op de grond lag. Ik haalde zijn helm van zijn hoofd en hij had een gapende hoofdwond. Ik schuurde een stuk van rok af en doopte deze in het water.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 3

do jul 13, 2017 2:24 pm

Snel maakte ik de wond schoon, hij was niet diep maar het bloedde wel. ,, Meisje dat is niet nodig hoor. ´´ ik schudde mijn hoofd. ,, Ik ben veld doktor en ik bepaal zelf wel wat nodig is en wat niet.´´ de soldaat legde een hand op mijn schouder. ,, het is erg nobel van u maar hij verdiend het niet.´´ ik keek de soldaat boos aan. ,, Verstond u mij niet. In het veld lapte ik niet alleen mijn eigen mensen op maar ook de uwe. Niemand verdiend dit, maar toch gebeurt dit. Ik ben hier verzeild geraakt toen ik iemand van jullie verzorgde.´´ tranen vormde in mijn ogen. ,,Ik kan enkel en alleen maar hopen dat hij de zorg toch nog heeft gekregen.´´ de soldaat trok zijn hand terug, geschrokken van mijn reactie. Ik verbond de hoofdwond, toen werd de gewonde soldaat de kooi uitgedragen. De soldaat die me had aangesproken draaide naar me om. ,, Ik wil haar als mijn slaaf. Soldaat neem haar mee.´´ ik werd weer vast gepakt. Ik rukte me los ,, Hoe vaak moet ik het zeggen. Leidt de weg ik volg wel. Ik kan toch nergens heen.´´ De soldaat hield me nog steeds vast, hij keek wat onzeker naar de man. De soldaat knikte en ik werd los gelaten.

We liepen in een lijn over de markt. Ik zag mannen en jonge jongens op een podium staan met bordjes om hun nek. Ik werd weer begeleid naar een kraampje ,, hoeveel voor haar?’’ de man in het kraampje keek op en kwam met een sprongetje omhoog. ,, mijn prins.’’ De man wuifde het opzij ,, Hoeveel.’’ De man keek naar mij en bladerde door zijn boeken. ,, meisje help me even wanneer ben je binnen gekomen?’’ ik keek de man aan ,, Nog geen uur geleden. Mijn naam is Kristella.’’ De man trok wit weg. Hij keek naar de prins ,, ze is nog niet gekeurd mijn prins.’’ Met een vuist bonkte hij op het kraampje. ,,hoeveel!?’’ de man schok ,, tien goud stukken’’ hij kromp in elkaar toen de goudstukken kwamen klinkend op het hout terecht. De prins draaide zichzelf ingenomen naar me om en zag mijn lichtte afkeur op mijn gezicht. Hij draaide zich weer terug naar de man. ,, Laat de slaven keuren als ze van het schip afkomen. Dat scheelt je een hoop ongemak. De man knikte zo hevig dat ik bang was dat hij een hersenschudding zou oplopen.

We liepen bij het kraampje weg een koets met draken stond op ons te wachten. Ik had de dieren eerder gezien maar toen was ik erg klein. Ik liep vol ontzag naar ze toe en bekeek ze beter. Een draak keek opzij en met zijn ogen keek hij me aan. ,, Kijk uit.’’ de draak deed een stap naar me toe en drukte zijn kop tegen me aan. Meteen hapte ik naar adem, ik kende deze draak. Toen ik hem voor het laatst gezien toen ik hier was samen met mijn ouders. ik kreeg een kleine flashback. Ik zag mezelf spelen met de draak. Ook hij was nog heel klein, een jongen met vuurrood haar en ik rende rondjes. De draken jong rende achter ons aan. Ik hoorde het geluid van jeugdlijk plezier in mijn oren. De draak deed een stap naar achteren en de flashback werd verbroken. Ik schudde even met mijn hoofd, de prins stond naast me en keek me bezorgd aan. ,, gaat het?’’ ik knikte. ,, ik weet niet wat hij heeft’’ ik hief mijn schouders op. Met een arm om mijn middel werd ik naar de koets geduwd. De deur werd geopend en de prins duwde me naar binnen.

Ik keek de hele tijd door de ramen naar buiten. Niet lettend op de prins de me aandachtig aan keek. We reden door kleine dorpjes heen waar de huizen gemaakt waren van zwarte stenen. Het was prachtig en anders dan onze houten huisjes. Uit eindelijk werden de huizen dichter en het landschap verschool zich daar achter. Het kasteel werd zichtbaar, het verreed als een berg tussen een paar heuvels. Het was niet veranderd sinds mijn jeugd met bestond nog steeds uit massief steen dat schitterde in de zon. De lucht hier was constant bedekt met zwarte, verstikkende rook. Maar als de zon scheen, scheen die altijd op het kasteel. De koets stopte met krakende wielen voor het kasteel. Voor de massieve deuren stond een vrouw. Haar vuurrode haren hingen los op haar rug. Haar zwarte jurk raakte de grond. Op haar gezicht verscheen een klein glimlachje toen ze de koets zag. De prins stapte uit en liep naar haar toe ,, moeder” hij gaf haar een knuffel. Ik stapte uit en keek naar moeder en zoon. Mijn hart werd een beetje zwaarder, ik miste mijn vader heel erg. De prins liet zijn moeder los en haar blik viel meteen op mij. Ik hield mijn gezicht gericht op de grond. ,, Kijk me aan kind.’’ Haar stem klonk vol woede. Ik beet op mijn lip en keek de vrouw aan. ,, Carwyn, wie is dit en wat doet zij hier?’’ Carwyn boog zijn hoofd, maar hij antwoorden niet. ,,Mijn naam is Kristella uwe hogeheid.’’ Ik boog diep. De vrouw der ogen leken vuur te spuwen ,, ik had je niets gevraagd slaaf.’’ Ik dook verder weg ,, mijn excuses.’’ Ze gaf me geen motie meer. ,, antwoord me zoon. Ik had zo gezegd geen slaven in mijn huis.’’ Carwyn ging voor me staan ,, deze is behulpzaam en anders. Ze hielp een gewonde soldaat, in het slavenkamp.’’ Hij keek naar me ,, ik wil haar dichtbij me houden zo dichtbij mogelijk. ‘’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 4

do jul 13, 2017 8:33 pm

Ik werd aan mijn arm het kasteel in gesleurd. ,, eerst gaan we wat doen aan die vodden die jij kleren noemt.’’ Ik keek naar een oude man hoofd van de huishouding, ik kende hem nog als een vriendelijke man, maar iets heeft hem verbitterd. Hoewel ik niet wist wat, maar iets zei me dat ik daar nog wel achter zou komen. Ik werd een kamer in geduwd, een paar vrouwen begonnen om me heen te zwermen. Mijn kleding werd van me afgetrokken en emmers gevuld met water werden over me heen gegooid. Borstels werden op mijn huid geduwd en schrobde het beetje vuil wat ik op mijn huid had af ,, ik ben een doktor, ik geloof in persoonlijke hygiëne.’’ De borstels werden van mijn huid afgehaald en de vrouwen verdwenen weer. Op een stoel lag iets wat leek op kleding. Ik pakte het op en ik slikte. Het waren enkel en alleen lappen stof. Ik had eerder de kleding gezien van de dienstmeisjes hier. Toen had ik er met interesse naar gekeken, alleen had ik toen ik ouder werd gehoopt om er nooit zo uit te zien.

Ik keek de kamer rond en er lagen in de kasten meerdere lappen. Met mijn zwarte haren ging alles wel maar ik wilde iets lichts aan. Iets wat me aan thuis deed denken, ik vond lichtblauwe stoffen. Ik betoverderde stoffen zodat ze van binnen erg koel waren, zodat ik mezelf niet zou uitputten. Ik deed de grootste lap om mijn middel en ik maakte het vast met een ceintuur. Ik knoopte de kleine doek zodat hij precies alles bedekte. Ik liep naar de spiegel en keek er in. Mijn haren hingen los op mijn rug. Maar ik zag nergens iets om het vast te binden. Er werd op de deur geklopt, ik draaide me om en de deur vloog open. Carwyn liep de kamer binnen en keek met grote ogen naar me. Ik boog naar hem ,, mijn heer’’ hij knikte ,, volg mij.’’ Ik liep precies tien stappen achter hem. Dat was een gepaste afstand voor de adel tenminste op Anuhea. Ik deed maar wat mij het beste leek, tot me anders werd verteld. Ik keek ondertussen mijn ogen uit alles in het kasteel bestond uit zwart gesteente, ook de meubels.

,,schiet een beetje op.’’ ik schrok op en merkte dat ik stilstond. Ik rende meteen naar de prins. Met een klein knikje gaf hij aan dat hij te vrede was. ,, De slaven opzichter kwam lang met jouw papieren. Er staat op dat je kamermeisje was voor de prinses van Anuhea. Hoewel ik je nu zo zie geloof ik het niet. Je lijkt me meer adellijk dus we gaan er maar vanuit dat je een hofdame was. Ik zou daar ook over liegen als ik jouw was.’’ ik knikte lichtjes ,, als u het zegt mijn heer.’’ Hij keek me bedenkelijk aan ,, wel dus, nu ben je mijn hofdame.’’ Ik keek hem geschrokken aan. ,, je borstelt mijn haar en legt mijn kleding klaar. Maakt mijn bad klaar, je maakt me niet schoon en kleed me niet aan want dat kan ik zelf.’’ Ik knikte en hij stond voor de deur. ,,dit is onze kamer.’’ Hij deed de deur open en deed een stap opzij. Met zijn arm liet hij merken dat ik hem voor mocht gaan. Ik liep langs hem heen en ik knikte mijn hoofd toen ik hem voorbij ging, Ik versteende in de deuropening, ik was hier eerder geweest. Ik liep naar binnen en keek naar het gigantische bed van de prins. Het was wel een klein beetje veranderd. De vloer lag nu niet meer bezaaid met speelgoedsoldaatjes. De prins zag me kijken ,, waar zoek je naar.’’ Ik keek hem aan en vouwde mijn armen achter mijn rug. ,, nee hoor, mijn heer.’’ Hij liep naar een andere deur en hij deed deze open. ,, dit is jouw kamer.’’ Ik liep de kamer binnen het had een kleding kast en bed. Een kaptafel maakte het groepje meubels af. Ik liep de kamer binnen en deed de kledingkast open. Er lagen verschillende jurken in, die me iets meer bedekte dan de lappen nu deden. ,, ja dat zou je wat beter staan dan die. Ik weet niet wat ik het moet noemen.’’

Hij liet me even alleen toen hij de deur achter zich dicht deed. ,, O, ja de zorg over mijn draak komt ook op jouw neer.’’ ik keek naar hem om, maar de deur was ook dicht. Moest ik echt nou draken poep opruimen? Was dat niet de taak van de stalhouders? Ik pakte een jurk uit ook een lichtblauwe en hield het voor me. Ook lagen er topje en broeken in de kast. Misschien voor drakenrijden.

Ik kleden mezelf snel om en ging voor de kaptafel zitten. Ik pakte de borstel en kamde mijn haar. Er waren geen elastiekjes maar wel spelden dus vlocht ik twee plukken van mijn haar. De twee vlechten vouwde ik boven mijn hoofd en spelde ze vast aan de rest van het haar. Ik was er klaar voor om deze nieuwe wereld aan te kunnen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 5

vr jul 14, 2017 8:56 am

Ik klopte op de deur van Carwyn ,, binnen!’’ ik liet hem geen seconde wachten en ik liep meteen naar binnen ,, Mijn heer.’’ Ik boog terwijl ik het zei. Hij lag op de bank midden in de kamer een boek te lezen. Ik herkende het boek meteen dat was degene die ik hem had gegeven, toen ik hier was. ,, Kan ik wat voor u doen?’’ hij leek even na te denken ,, je kan mijn kleding voor het avond eten klaar leggen en dan kan je maar beter het kasteel verkennen.’’ Ik knikte en liep naar de kledingkast. Ik trok het open en toen kwam er nog een kleine bewijs naar voren. Een klein tekeningetje die ik had gemaakt, het stond er nog.

Automatische ging mijn hand er naar. ,, ik wil graag mijn bordeaux rode blouse met mijn drakenleren broek.’’ Ik schrok wakker en pakte meteen de kleren waar hij om had gevraagd. Netjes legde ik het op een stapeltje. Ik keek naar hem en hij knikte. ,, Wees over een uurtje terug. Dan wil ik namelijk in bad.’’ Ik knikte en liep de kamer van de prins uit.

Ik ging echt niet het kasteel verkennen. Er was maar een plek waar ik naartoe wilde de drakenstallen. Ik liep er zonder er over na te denken heen. Ik duwde tegen de deuren en ze zwaaide open. Ik deed een stap naar binnen e keek rustig om me heen. Een oudere man kwam op me af ,, jij bent vast dat slavenmeisje waar iedereen het over heeft. Welkom in mijn stal, je wilt vast de draak van je meester zien?’’ ik knikte hij gebaarde dat ik moest meelopen. ,, wel hier is hij dan Crisp.’’ Ik herkende de draak, hij was degene die me de flashback gaf. Ik gaf hem een glimlach ,, Hallo Crisp.’’ Mijn hand ging naar zijn hoofd, in mijn ooghoek zag ik dat de man me wilde waarschuwen. M aar staakte zijn poging toen hij zag dat Crisp me accepteerde. ,, bij mij overleden vader. Hij doet dat alleen maar bij Carwyn, normaal gesproken moeten we hem roepen om hem te verzorgen. ‘’ hij zag mijn geschrokken ogen ,, O niet de stalwerk. Maar het zadelen het polijsten van de schubben.’’ Hij schudde zijn hoofd.,, nee de stal leeg maken is voor mij en mijn jongens.’’ Een klein draakje kwam naar me toe gehuppeld. Vlak voor me struikelde ze over haar eigen poten en viel. Ik zakte door mijn knieën en pakte het diertje op. ,, Hallo, kleintje en wie ben jij?’’ ik keek naar de man en die haalde zijn schouders op. ,, geen idee, naar mijn idee was geen van onze merries drachtig.’’ Het draakje kroop helemaal tegen me aan. ,, maar zo te zien vind deze jouw wel aardig.’’ Met mijn hand streelde ik de schubben.

De man stak zijn hand uit en het kleintje wilde al naar hem happen. Ik schrok ervan toen die zijn hand maar net kon terug trekken. Ik pakte het kleintje op en was verbaasd over hoe licht ze wel niet was. ,,Onyx gedraag je.’’ Toen ik dat zei verbaasde me dat ik de naam van het kleintje wist. Maar de man moest lachen ,, wel, dat is dan duidelijk. Onyx is van jouw.’’ ,,wacht ik ben een slaaf’’ de man haalde zijn schouders op ,, dat maakt dat kleintje niets uit. Ze heeft jouw gekozen, dus is ze van jouw of jij van haar. Hoe je het hebben wilt.‘’ de deuren gingen weer open, ik draaide me om en zag de koningin binnen komen. Ik boog snel nog steeds met de draak in mijn handen. Ze kwam meteen naar me toe ,, slaaf, wat was je naam ook alweer?’’ ik lichtte mijn hoofd ,,Kristella, uwe hoogheid.’’ Ze knikte ,, dat is waar ook, mijn zoon gelooft dat je iemand van adel bent een hofdame van hun prinses misschien. Ik denk dat hij gelijk heeft sterker nog als hij had gezegd dat je de prinses was had ik het ook geloofd.’’ De moed zonk naar mijn blote tenen. ,, dus ik heb een vraag voor je, waar was jullie koning een jaar geleden?’’ ik keek naar de klok die aan de muur hing, ik had nog vijf minuten en dan moest ik terug zijn bij Carwyn. ,, Koning Fries zat met zijn dochter en meerdere nobelen aan het sterf bed van koningin Daisy. Uw hoogheid. Na een lange slepende ziekte is ze een paar maanden geleden overleden. Het spijt me maar ik moet gaan uw zoon zit op me te wachten.’’ ik zette Onyx neer en wilde weglopen. Maar de koningin pakte mijn arm vast ,, leugens. Je verteld me een leugen.’’ Ik keek haar niet begrijpend aan. ,, Koningin Daisy is echt overleden na een jaar gevochten te hebben tegen de vonkenkoorst. Er bestaat geen remedie tegen en word op mijn wereld erg gevreesd.’’ De koningin sloeg met haar vlakke hand in mijn gezicht. ,, stop met het vertellen van leugens, Kristella. Jullie koning is verantwoordelijk voor de dood op mijn man. Jij stond net zoals je prinsesje dichtbij hem dus stop met het vertellen van leugens.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, mijn koning zou nooit u of de uwe kwaad toe dragen. Sterker nog toen u onze planeet aanviel weigerde hij tot oorlog over te gaan. Tot op de dag dat ik het paleis ben ontvlucht samen met de prinses is dat zo gebleven.’’ Ik zag dat ze me nog steeds niet geloofde. Ze wilde me weer slaan. ,, Moeder, laat haar gaan.’’ Ik draaide me om en Carwyn stond in de deur opening. ,, Carwyn bemoei je er niet mee!’’ Carwyn liep de stallen binnen. ,, ik was op zoek naar mijn hofdame toen ik jouw hoorde schreeuwen op de gang. Ik had gedacht dat ze verdwaald was.’’ hij pakte zijn moeder hand die om mijn arm gebeiteld zat. ,, Laat haar los moeder.’’ Ze liet me langzaam los. Opeens klonk een gegil uit een van de stallen. Ik scheurde mijn strakke rond toen ik op het geluid afrende.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 6

vr jul 14, 2017 10:41 am

Ik kwam een hoek om zetten toen ik een man zag liggen. Zijn kleding smeulde na een draak stond over hem gebogen. Ik rende naar de man toe en dook op mijn knieën naast hem de draak keek geschokt naar me en slikte het vuur in. De draakopzichter pakte de teugels van de draak en leidde het dier weg. ,, water gilde ik een emmer werd over de man heen gegooid. Ik bekeek de verwondingen ,, oke dat zijn tweedegraads brandwonden. Zijn kleding heeft de schade voor een groot deel beperkt. ‘’ ik keek naar de groep die zich om me heen had verzameld. ,, Heeft de zadel kamer een grote tafel?’’ een van hun knikte ,, mooi breng hem naar binnen. leg hem op die tafel, dan heb ik ook meerder emmers koud water, katoenen doeken, verband en naald en draad nodig. Snel!’’ De mannen zwermde uit een ,, wat is ze van plan?’’ de koningin stond verbaasd naar me te kijken. ,, Uwe hoogheid zou u zo vriendelijk zijn om een van uw elastiekjes te lenen die om uw polsen bevinden? ’’ vol ontzag gaf ze me er een. Snel knoopte ik mijn haar op en rende achter de stoet van mannen aan, bij het waterfonteintje naast de zadelkamer waste ik snel mijn handen. Toen ik binnen kwam was de man voor de grotendeels uit gekleed, nu kon ik de verwondingen goed zien. ,, Jullie twee.’’ Ik wees twee sterk uit ziende mannen aan ,, was je handen met water geen zeep. Kom dan hier terug. De rest moet ik vragen de kamer te verlaten.’’

Iedereen verliet mopperden de kamer op de overgebleven mannen na. ,, Mooi, kan een van jullie buiten vragen om iets van alcohol?’’ Een van de mannen deed dit en ik hoorde meteen de stem van Carwyn ,,ik ga, wel naar de wijnkelder.’’ ,, Witte wijn!’’ gilde ik snel ,, Droog niet zoet, met veel alcohol!‘’ Ik hoorde hem weg rennen, de deur werd weer gesloten en ik ging aan het werk ,, Hou hem goed vast als ik niet snel werk raakt hij misschien in shock en dat kan zijn dood betekenen.’’ Met hun stevige armen hielden de mannen hem vast want natuurlijk deed elke handeling hem veel pijn deed. Ik schuurde de lappen stof en doopte deze in het water. Carwyn kwam binnen met vier flessen wijn ,, verdeel een fles wijn over de emmers water.’’ zonder enige commentaar deed hij wat hem werd gezegd. Ik behandelde wonden zo goed als ik kon ,, het wordt een lelijk litteken, maar hij gaat het overleven.’’ Ik hoorde de mannen instemmend mompelen.

Ik gooide een emmer water helemaal leeg en goot daar de overige flessen wijn in. Ik doopte het verband erin en begon de man er mee te verbinden. ,, Mijn heer heeft u nog een glas van uw sterkste drank voor deze man?’’ Ik keek naar Carwyn in zijn bruine ogen stond diepe respect en hij knikte. Hij liep weg en een van de mannen ,, waarom al dat alcohol?’’ ik wees naar de emmers met water ,, dat was om de wonden te ontsmetten. Het brand de bacteriën weg. De glas die ik net vroeg is voor pijn stilling.’’ De mannen dachten even na over de woorden en knikte ,, hoe weet u dat allemaal, u bent een hofdame ?’’ ik knikte ,, maar voordat ik hier was, werkte ik als velddoktor.’’ Ik legde de laatste verband aan, toen Carwyn binnen kwam. De mannen duwde mijn patiënt omhoog en Carwyn duwde hem het glas in de hand. De man dronk het weg met grote slokken. Langzaam zag je de alcohol voor zijn ogen klotsen. ,, laat hem maar liggen. Breng hem als hij slaapt naar huis.’’ Ik schreef wat op papiertje. ,, dit is een verwijsbrief naar de lokale doktor. Deze man moet minimaal twee weken rust houden. Maar zijn verband moet elke dag verschoond worden.’’ de mannen knikte ,, we geven de brief aan zijn vrouw.’’ ik gaf hun de brief en liep toen de zadelkamer uit. Bij het fonteintje waste ik mijn handen en haalde het elastiekje uit mijn haar. Ik boog naar de koningin ,,dank u wel, uwe hoogheid.’’ Ze hield verbaasd haar hand op en nam het elastiekje in ontvangst. Ik liep langs de verbaasde gezichten de stal uit, op de voet gevolgd door Onyx. Ik liep zonder er bij na te denken naar de vertrekken van de prins. In de kamers maakte ik het bad klaar voor de prins. Toen hij binnenkwam hoefde hij zich alleen maar uit te kleden en erin te springen. Ik boog voor hem ,, mijn heer.’’ Ik liep de badkamer uit, maar voordat ik de kamer uit was greep hij mijn arm. ,, ga jij maar in bad, je zit onder het bloed en je stinkt naar verdunde alcohol. Ik kan wel een dagje zonder.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, Persoonlijke hygiëne is belangrijk. Ik ga zo wel in bad, als mijn heer dat toestaat.‘’ hij knikte maar hij was er niet blij mee. ,, Dank je wel. Geret is een goede jongen hij wordt over een maand voor het eerst vader. Dus ook zijn vrouw zal je erg dankbaar zijn. Ik heb hem naar huis gestuurd met een maand rust. Door betaald natuurlijk, ik wil jouw echter vragen om zijn verband te vervangen aangezien zijn vrouw.’’ ik knikte ,, ik zal doen wat mijn heer van me vraagt. Vergeet niet ik ben maar een slaaf. Mij is het niet toegestaan te denken, of een mening te hebben.’’ Carwyn pakte mijn gezicht vast. ,, Je bent mijn hofdame en je hebt net een leven gered. De tweede voor vandaag, ik neem de vrouw in de slaven kooi ook mee. Ik heb er op toegezien dat een aardige meester haar kocht. Haar zou het aan niets ontbreken. Je hebt een soldaat behandeld die jou heeft geslagen en pijn heeft gedaan. Je bent in mijn ogen geen slaaf maar een waardige aanvullen tot mijn volk.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, er is een probleem aan uw theorie.’’ ,,en dat is?’’ ,, ik ben niet van uw volk.’’ Ik schudde mijn gezicht los en liep weg.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 7

vr jul 14, 2017 12:39 pm

De komende dagen hervatte ik mijn taken als hofdame. Een rol waar ik heel erg aan moest wennen. Ik had bijna mijn oude levenstijl terug , maar toch niet helemaal. Ik legde de kleding klaar voor hem maakte zijn bed op, of haalde het ook weer af om het te laten wassen. Nadat ik van dienstmeisjes gehoord had dat hij er meer dan een maand onder dezelfde lakens sliep. Ik ruimde zijn boeken op en daarbij kwam mijn bij gekomen taak, het verzorgen van Geret. Hij woonde dicht bij het kasteel en ik kon daar lopend komen. Carwyn had geen grapje gemaakt over de hoogzwangere vrouw, dus na het behandelen van de wonden van haar man. Hielp ik haar waar ik kon, met dagelijks klusjes zoals het huis schoonmaken. Ook onderzocht ik haar buik dagelijks. Ik had van Carwyn een doktorskit gekregen.

De dag brak aan dat haar vliezen braken ik was net bezig met verschonen van Gerit zijn verband. Ik concludeerde net dat de wonden mooi genazen. Toen ik haar mijn naam hoorde roepen, ik liet Geret even voor wat hij was en renden naar beneden. Ze zakte net naar de grond toen ik bij haar was. Ik kon haar maar net opvangen. Ik sleepte haar naar de bank. Ik rende de deur uit en sprak de eerste de beste vrouw aan. ,,De vrouw des huizes is aan het bevallen, ik ben een doktor maar geen vroedvrouw. Kunt u deze voor mij halen.’’ De vrouw knikte en rende weg. Ik rende weer naar binnen en maakte alles klaar voor de vroedvrouw. Deze kwam snel binnen ,, ben je ergens meebezig?’’ ik knikte ,, boven ligt haar man met tweedegraads brandwonden. Ik was bijna klaar met het verzorgen en opnieuw verbinden van zijn wonden.’’ De vroedvrouw knikte ,, maak af waar je meebezig was. Kom dan terug, misschien kan ik je hulp goed gebruiken.’’ Na een kort knikje rende ik naar boven en bracht met een hoge snelheid en toch met veel zorgen het schone verband aan. ,, Geret, je vrouw is aan het bevallen. Ik wil dat je hier blijft wat je ook mag horen.’’ Geret kwam overeind ,, Kristella, zorg goed voor Sandy. Zorg goed voor mijn kindje. Als ik iemand met hun levens vertrouw. Dan is het in jouw handen. In de handen van een slaaf, een slaaf zonder wrok tegen mij en mijn volk.’’ Ik keek hem aan ,, dank je wel Geret.’’ Ik rende naar beneden, waar ik een harde knal op mijn hoofd kreeg. Beelden danste voor mijn ogen en later werd het zwart. Ik voelde mijn benen onder me weg zakken en de pijnlijke harde klap op de stenen vloer.

,,Kristella!’’ ik knipperde met mijn ogen. Maar de beelden waren onduidelijk voor mijn ogen ook was er de groeiende stekende pijn in mijn hoofd. ,, Kristella!’’ opeens kwam het allemaal weer terug, ik schoot omhoog en keek om me heen. Ik zag Geret naast een huilende Sandy zitten. Hij had haar in zijn armen en wiegde haar zachtjes heen en weer. Prins Carwyn met een paar soldaten zaten naast me. Ik voelde me misselijk worden. ,, Ik keek naar Carwyn ,, wat’’ mijn stem klonk schor en mijn keel voelde gortdroog aan. ik slikte even ,, wat is er gebeurt?’’ Carwyn schudde zijn hoofd. ,, Een babyroof.’’ Ik keek hem ongelovig aan. ,, de vroedvrouw heeft het kindje van Geret en Sandy geroofd. Het is een zeldzame verschijning zo dicht bij het kasteel, maar het is niet echt ongewoon.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, dat had ik moeten weten, ik had bij haar en Sandy moeten blijven.’’ Mijn handen gingen naar mijn pijnlijke hoofd. Geret schudde zijn hoofd ,, Ik vertrouwde je en zo betaal je mijn vertrouwen. Je hebt toegestaan dat iemand mijn zoontje van me afnam.’’ Carwyn stond op en liep naar Geret, hij knielde bij het stel neer. ,, Ik zet mijn persoonlijke wacht op deze zaak. Ik zelf ga zoeken naar jullie kind. Maar trek je vertrouwen in Kristella niet terug. Ze is net zo groot slachtoffer als jullie. Ze is neer gemaaid op een moment dat ze nodig was, ze voelt zich daar nu al schuldig over en ze is gewond.’’ Hij draaide zich om naar mij, ik werd ondertussen ondersteund door een soldaat. ,, Het spijt me Geret. Meer dan je zal weten, laat een lokale doktor mijn taak om jouw en de jouwe te verzorgen. Want ik weet niet meer hoe ik jullie na dit nog onder ogen zou moeten komen.’’ Sandy maakte zich los van Geret en keek me met een mengeling van walging en medelijden aan. ,, Mijn prins haal dat bevroren stuk vuil uit mijn huis.’’ Tranen stroomde oven mijn gezicht, ik probeerde op te staan, maar mijn benen gehoorzaamde niet helemaal. Een soldaat ving me op en ondersteunde me. Carwyn stond nu voor me en keek de soldaat aan. ,, Breng haar naar haar kamer en laat haar hoofdwond onderzoeken. Ik breng de zoektocht opgang en kom later naar jullie toe.’’ Ik werd half ondersteund tot aan de deur. Toen werd het de soldaat duidelijk dat ik niet in staat was te lopen. De koets van de prins stond voor de deur geparkeerd. De soldaat draaide zich half om ,, mijn prins, mag ik zo brutaal zijn en uw koets gebruiken? Ik stuur hem later terug. Ze kan niet het hele eind lopen en ik kan haar niet het hele stuk dragen.’’ Ik was half bij bewustzijn. Maar niet veel later werd ik in de koets gehesen. De soldaat ging tegen over mij zitten ,, probeer me wakker te houden soldaat! Dat voorkomt de kans op een hersenschudding. Ik heb de vrouw gezien en ik kan me vaag haar naam herinneren.’’ De soldaat kwam met grote interesse naar voren. ,, maar dat zal vervagen als je in slaap valt.’’ Ik knikte. De soldaat haalde letterlijk alles uit de kast om me wakker te houden tot de doktor me had onderzocht. ,, maak haar om de drie uur wakker en stel haar de volgende vragen.’’ Ik hoorde de instructies niet meer want ik was weggedommeld.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 8

vr jul 14, 2017 3:45 pm

Ik werd om de zoveel tijd wakker gemaakt eerst door de soldaat en toen door Carwyn. De vragen waren constant hetzelfde waar kom je vandaan en wat heb je gegeten deze ochtend. Maar de vragen die ik wilde beantwoorde kwamen maar niet.

Opeens was ik weer thuis, ik stond in de troonzaal naast de troon van mijn vader. Hij zat er op in al zijn trots, net zoals hij zat voordat mijn moeder overleed. Ik keek voor me uit in mijn maagdelijk witte jurk met mijn favoriete bonte cape en een tiara van ijs dat op mijn hoofd rusten. Ik kon hem zien schitteren tegen de ijsmuren waarmee het paleis was bedekt. Ik had mijn hand op mijn vaders schouder. ,, Pap, ik mis je heel erg.’’ Hij zei niets terug. Ik keek naar voren mensen in de troonzaal leken allemaal bevroren in de tijd. Ik deed een stap naar voren en keek naar mijn vader. Maar alles wat ik zag was een zwart geblakerd karkas. Met een betere kijk op mijn onderdanen zag ik dat ook hun bestonden uit zwart geblakerde botten. Ik gilde en schreeuwde.

Met een ijselijke kreet schoot ik omhoog en was volledig in paniek. Carwyn kwam mijn kamer binnen gerend. ,, Kristella, rustig.’’ Ik kon hem niet zien en ook niet horen. Ik wilde naar huis naar mijn vader en mijn volk. Hij greep me vast en voor het eerst sinds ik wakker was werd ik kalm. Ik begon rustig te ademen en mijn zicht kwam langzaam terug. Het eerste beeld wat ik zag was zijn gezicht. Mijn zicht werd troebel en tranen stroomde over mijn gezicht. Hij nam me in zijn armen ,, Ik heb je, je bent veilig.’’ Ik knikte langzaam ook al wist ik het niet zo zeker maar om een of andere reden voelde ik me volkome veilig wanneer hij dichtbij me was. Na een tijdje was ik weer helemaal gekalmeerd, hij liet me los. Ik kon hem nu goed bekijken zijn ogen waren helemaal rood en donkerblauwe wallen tekende af op zijn gebruinde huid. Hij leed duidelijk aan slaapgebrek ,, Mijn heer, ik wil u niet tot last zijn. Ik had een nachtmerrie niets meer.’’ Hij schudde zijn hoofd. ,, dat was niet zomaar een nachtmerrie. Je was oprecht bang en je trilt nog steeds. Daarbij ik sliep niet, ik was alle aanwijzingen nog eens aan het bekijken voor Geret en zijn vrouw. Maar ik kom maar niet verder.’’ Ik sloeg het klein beetje deken van me af en stond. Op hij wilde me terug duwen maar ik schudde mijn hoofd ,,laat me alles zien. Ik was daar. Ik kan een volledige beschrijving van de vrouw geven en een naam.’’ Carwyn sprong op en sloeg zichzelf tegen het hoofd. ,, natuurlijk, waarom heb ik niet in plaats van die stomme vragen de vragen gesteld waar ik echt antwoord op wilde. O wacht ik weet het weer. Je kampt met een zware hersenschudding, de doktor vertelde Jeff en toen mij dat als ik je te veel liet doen of je hersens te veel liet gebruiken. Je blijvende schade zou kunnen oplopen.’’

Ik knikte ,, heeft hij je ook verteld dat alle herinneringen die opgeslagen liggen aan de oppervlakte en niet besproken worden kunnen lijden tot stoornissen.’’ Carwyn schudde zijn hoofd ,, vreemd dat is wat ik mijn patiënten altijd vertel. Wees niet bang over wat ik wel en niet aankan.’’ Niet veel later g af ik volledige beschrijving van de vrouw en haar naam. ,, Sofia Crest.’’ Carwyn schreef alles op, na een tijdje bladeren in zijn papieren had hij de oplossing gevonden. ,,Ik weet waar de baby is, ik neem nu contact met mijn mannen. Dank je wel Kristella. ‘’ ik knikte ,, Daarna naar bed, mijn heer. Slaafdoktors ordes.’’ Hij zette zijn vlakke hand tegen zijn voorhoofd en salueerde naar me. Ik kreeg een grote glimlach op mijn gezicht. Heel even zag ik hem weer voor me als een jongen van tien. Die me probeerde te imponeren met zijn soldatentraining. Het werkte toen niet, maar het gaf wel een geweldige herinnering. Iets in me hoopte dat hij die herinneringen ook nog steeds bij zich droeg. Ik was hier maar een maand, maar we waren in die maand de beste vrienden geworden. Hij verliet de kamer en ik bleef samen met Onyx die me geen moment met rust liet achter. ,, weet je Onyx, ik weet soms gewoon niet meer wie ik ben. Het is net alsof ik hier mezelf langzaam kwijtraak. Zeker als hij in de beurt is. ‘’ ik streelde haar schubben.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Ijsprinses hoofdstuk 9

vr jul 14, 2017 9:18 pm

De dag brak aan en ik stond wat eerder op dan gewoonlijk. Ik liep naar de kamer van Carwyn en spiekte door de deur of hij nog lag te slapen. Hij lag op de stenen bank te slapen. Om hem heen lag papier. Ik zuchtte en ik keek op de vuur klok. Een klok die oplichtte als er een uur voorbij was. Het was zes uur in de ochtend. Carwyn moest om acht uur aan de ontbijt tafel verschijnen. Ik zuchtte en ik besloot hem nog een uurtje te laten slapen. Snel deed ik mijn behoefte in de badkamer en legde daarna zijn kleding klaar voor de dag. Er werd op de deur geklopt, ik keek snel in de spiegel. Onyx reageerde erop en maakte piepende geluidjes. ,,he, wat. Hoe laat is het?’’ ik keek om naar de bank en zag Carwyn langzaam wakker worden. Ik vloekte zachtjes en liep naar de deur. Ik opende deze op een kiertje. Maar al snel werd de deur open gesmeten. Een jonge man kwam binnen en boog naar de prins. ,, mijn Prins, een goede morgen al zeg ik het zelf.’’ Carwyn keek hem met walging aan . ,, Kristella, trek je even terug in je kamer om jezelf te fatsoeneren. Dat heb je wel nodig na de onbeleefde begroeting. ‘’ Ik was door de klap van de deur , op de grond gevallen. ,, Dank u, voor uw goede zorgen , mijn heer.’’ Snel krabbelde ik overeind en rende naar mijn kamer. Snel opende ik mijn kast en kleden me aan in een lichtrode jurk die met de rok tot de grond kwam. De rok had een scheur aan de zijkant zodat ik mijn benen vrij kon bewegen. Snel haalde ik de vlecht uit mijn haar en kamde de klitten die er in waren geslopen eruit.

Ik liep aan gekleed en wel de kamer weer in. Onyx gromde naar de indringer ,, Wat een pittig draakje heeft u mijn prins.’’ Carwyn schudde zijn hoofd ,, Niet van mij, Zaim. Onyx is van haar.’’ Ziam schudde zijn hoofd en keek me recht in de ogen aan. Een herinnering kwam bij me binnen, van niet zo heel lang geleden. Hij was bij mijn moeders waken. Generaal Zaim, was als afgezant van Aswad gekomen. Ik slikte deze man was een bedreiging voor mijn geheim. Ik boog naar Carwyn ,, Mijn excuses voor uw ongemak deze ochtend mijn heer. Ik wist niets van een afspraak met de heer Zaim, het zal me vast ontvallen zijn. Met de hersenschudding en zo, anders had ik u eerder wakker gemaakt.’’ Carwyn knikte naar me ,, Maak je maar geen zorgen, Kristella. Generaal Zaim kwam me feliciteren met het vinden van het geroofde kind.’’ Ik knikte en zuchtte opgelucht. ,,Mag ik mijn blijdschap uitspreken, voor de ouders dat hun wachten eindelijk voorbij is. Ik hoop dat het kind gezond is en van zijn leven lang niet meer op zo’n brute wijze van zijn ouders wordt weggerukt.’’ Carwyn klopte op de bank naast hem. ,, Ik moet jouw bedanken,Kristella . Kom zitten en vertel de Generaal er alles over. Hij is veel op jouw thuis planeet geweest. Misschien hebben jullie elkaar wel eens ontmoet. Ik ga me aankleden.’’ Hij stond op en pakte de kleding die ik voor hem had klaar gelegd. Hij stormde de badkamer in. ,,Mijn heer uw bad.’’ Maar hij sloeg de deur al dicht. Ik keek naar het gevaar en hij keek me onderzoekend aan ,, Zo wie is dit die ik hier zie, Prinses Kristella.’’ Hij sloeg zijn armen over elkaar en leunde verder in zijn stoel. ,, uw vergist zich, Generaal de prinses is op Anuhea in haar kamer.’’

De generaal lachte inhoudelijk ,,dat kan wel zo zijn ijsklontje. Maar ik weet wel beter, gecondoleerd met je moeder trouwens.’’ Ik riep mezelf tot kalmte maar toch daalde de temperatuur in de kamer. ,,Wat is hier aan de hand?’’ Carwyn kwam de kamer weer binnen gelopen en hij voelde de temperatuurverschil. ,, Niets aan de hand mijn prins. Ik had een verlichtend gesprek met uw hofdame. Zo verlichtend dat ik haar graag van uw handen neem. Hoeveel noem uw prijs.’’ Ik sprong op en keek naar Carwyn hij keek bedenkelijk. ,, Kristella, wat vind jij ervan.’’ Zaim schoot in de lach ,, ze is een slaaf, mijn prins.’’ Carwyn keek hem vernietigend aan ,, Vroeg ik jouw wat?’’ hij keek mij weer aan ,, Zoals de generaal net zei, ben ik maar een slaaf. Als mijn heer niet te vrede is met mijn verdiensten. Zo ik niet tegenstribbelen.’’ Mijn mond vertelde hem dit maar met mijn ogen smeekte ik hem, om het aanbod af te slaan. ,, sorry, Generaal. Ik moet u teleurstellen ik ben op haar gesteld geraakt. Dat kan u vast wel begrijpen.’’ De generaal knikte en verliet de kamer. Een luidde zucht ontsnapte mijn keel. ,, waar ging dat over?’’ ik keek naar de grond. ,, Kristella ik vroeg je wat.’’ Ik kon het hem niet vertellen hoe graag ik het ook wilde ,,Sorry mijn heer, ik zou het echt niet weten.’’ Ik keek hem aan en zag in zijn ogen dat hij me niet geloofde. Hij wees naar me ,, Jij en dat drakenjong van je blijven te alle tijden bij me. Zodat ik een oogje op je kan houden.’’ Ik knikte ,, zoals mijn heer wilt, uw wens is mijn bevel.’’ Ik keek naar de klok en zag dat het zeven uur was. ,,uw moeder verwacht u over een uur aan het ontbijt. U kunt uw ogen nog even dichtdoen als u wilt. Ik maak u dan over een half uur wakker.’’ Maar hij schudde zijn hoofd. ,,geen denken aan. Ik ga hier op deze stoel zitten en jij gaat deze rommel opruimen. Daar heb je een uur de tijd voor want dan worden wij verwacht aan het ontbijt.’’
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Science Fiction”