Gwendoline Coin en de aanval van Acromantula

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin en de aanval van Acromantula hoofdstuk 11

wo mei 09, 2018 7:16 pm

Het was de dag van de wedstrijd tegen Grifoendor, ik zat gespannen aan het ontbijt. Om mij heen zat mijn team net ze zenuwachtig, er zat geen eerstejaars in het team dus het ver lies van de wedstrijd en de beker stond nog vers in het geheugen. Ik keek naar mijn bord en het waren twee eieren en een stuk bacon , hoewel ik gespannen zat te kijken vormde mijn gezicht langzaam naar het voorbeeld. Ook de andere hadden zo’n bord voor hun neus en af en toe hadden werd er een hap van genomen. Chlo zat tegenover me en ik keek haar even aan, ook bij haar was de spanning te voelen. Ik gaf haar een knikje en nam een hap van mijn ontbijt.

We liepen als team naar het arena, voor de gang stonden we stil ,, Oké Dassen!’’ Ze schrokken van mijn stem ,, Onze aanvoeder wil iets zeggen.’’ Chlo keek me verbaasd aan ,, heb ik dat? Ik denk dat jij het beter kan dan ik.’’ Met klein knikje gaf ik aan dat ik haar snapte ,, Dassen, vorig jaar was geen afgang. Het was een goede wedstrijd tegen een toen sterk team. Maar vergis jullie niet ook zij hebben moeten vernieuwen en staan ook zij staan aan het begin van een nieuwe seizoen. We kunnen dus niet meer doen dan onze best.’’ Ik stak mijn arm naar voren en de andere volgende ,,vlug, vlug Huffelpuff.’’ We rende de tunnel in en klommen alvast op onze bezems. We zouden een voor een opkomen aangezien we dat al een keer geoefend hadden moest. Het doek ging omlaag en de eerste van ons team vlogen de tunnel. Ik keek even naar Chlo en ze knikte, met onze benen zetten we ons af en kruiste we elkaar. Wilder gooide de slurk op en de wedstrijd was begonnen. De jager van Grifoendor had de slurk opgevangen en ik deed mijn best om het af te pakken. Hij was bijna bij de ringen toen hij de slurk naar Lily maar snel ving ik hem op en vloog ermee weg, iedereen vloog nu achter mij aan, snel keek ik naar beneden en daar vloog mijn teamgenoot. Ik liet de slurk vallen en hij ving hem op. Hij schoot ermee weg naar de ringen en gooide hem er door heen. Ik baalde mijn vuist en juichte ,, 10 punten voor Huffelpuff.!’’ De stem van Wilder klonk als een gong door het geluid, hij vloog naar het midden van het veld en liet de slurk weer los. Ik boog diep naar voren om meer vaart te maken en als een pijl die werd afgeschoten vloog ik naar de bal toe, ik plukte hem weg voor de neus van de tegenstander. ,, Kom op Gwen!!’’ Ik hoorde Quinton roepen voordat hij een beuker bij me wegsloeg. Weer schoot ik weg en cirkelde hard rond naar boven. De jagers van het andere team volgde me blindelings. Halverwege gooide ik de bal naar mijn teamgenoot , maar de tegenpartij had het niet door. ,, Weer 10 punten voor Huffelpuff.’’ Verbaasd keken ze van mij naar de ringen ,, Kom op Chlo!’’ Ik zag haar vanuit mijn ooghoek achter de snaai aan vliegen. Ze strekte haar hand er naar uit en ving hem. ,, Huffelpuff heeft de snaai! Wat betekend dat ze gewonnen hebben met 170 punten tegen 0!’’

Een gejuich steeg op van het stadion, met een vuist in de lucht begon mee te juichen tot mijn oog wat zag bewegen. ,, Chlo, Quinton verboden bos!’’ Zij keken ook en zagen Acromantula’s het terrein op komen. Ik dook naar beneden naar de leraren box ,, Arcomantula’s ze zijn op weg hierheen.’’ Mijn vader balde zijn vuisten ,, Gwen geef me je bezem.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, je hebt me hierbij nodig pap.’’ Hij baalde zijn vuist ,, neem mijn bezem maar.’’ Lily was ook naar ons toe gekomen ,, Gwen heeft gelijk je hebt haar nodig.’’ Ze sprong van haar bezem af en gaf deze aan hem, hij sprong erop en vloog met mij aan zijn zij naar de kant waar ik de spinnen had gezien. Quinton, Chlo en Wilder volgde ons. Achter me hoorde ik de stem van Anderling ,, Alle leerlingen terug naar het kasteel.’’ We kwamen aan bij de spinnen ,, wat jullie ook doen blijf op je bezem!’’ We cirkelde er even boven ,, Incendio’’ Ik deed deze spreuk met mijn handen en ik herhaalde hem terwijl ik een rechtte streep vloog. Nu was er een barriere van vuur ontstaan tussen de leerlingen en de spinnen. Nu pakte ik mij stok ,,welke engerd, wil als eerste!’’ Een van de spinnen kroop naar voren, ik richtte mijn stok op hem. ,, Kijk uit de vlammen zijn heet.’’ Maar daar trok hij niets van aan en liep gewoon door de vlammen. Die meteen doofde, met grote ogen keek ik ernaar. ,, Let op Gwen!’’ Ik richtte mijn stok op de spin ,, Arania Exumia.’’ De spin zakte meteen door zijn poten een en bewoog daarna niet , ook de rest schakelde een aantal spinnen uit. Tot we weer bij elkaar kwamen ,, we hebben hulp nodig!’’ Gilde Chlo ,, we kunnen nooit al die spinnen aan, met zijn vijven.’’ Ik vloog even weg en wees toen mijn stok naar de grond ,, Speculum Caverna Regul’’ een wazige beeld van een basilisk verscheen en na een paar seconde werd het beeld realistischer. De spinnen keken er even naar en maakte toen dat ze weg kwamen. Ik knipte met mijn vingers en het beeld verdween weer als sneeuw voor de zon.

We vlogen terug naar het kasteel waar Anderling op ons stond te wachten . Ze had haar handen over elkaar gevouwen, ook zag ik een kleine opluchting op haar gezicht dat we allemaal terug waren. ,, Richard , we moeten praten’’ mijn vader knikte ,, Wilder neem de kinderen mee naar binnen en verzamel het Huffelpuff zwerkbal team.’’ Wilder knikte en liep met ons naar binnen, voordat de grote deur achter ons sloot zag ik dat mijn vader druk in gesprek was met Anderling.,, Zo jullie worden dus onze leerlingenwacht.’’ Verbaasd keek ik naar Professor Wilder ,, Hoe bedoelt u?’’ Hij zuchtte en keek naar me ,, Jullie team heeft vandaag laten zien dat jullie je tegenstander te slim af zijn. Daarom heeft je vader jou en je team uitgekozen om de school te beschermen.’’ Hij grinnikte even ,, als ik zijn woorden mag gebruiken. De leerlingen zijn meer instaat om de school te beschermen dan de volwassene, want zij hebben de creativiteit die wij te vaak missen. Ik zelf ben er keer op keer getuigen van met Gwen, zij laat me elke keer weer verbazen met haar slimme oplossingen.’’ Mijn wangen begonnen te gloeien ,, maar ik ben pas twaalf.’’ Wilder keek me met een glimlach aan ,, dat was ik ook tijdens de slag om Zweinstein, ik was ook te jong om te vechten wil dat niets zeggen dat ik geen dooddoeners op hun flikker heb gegeven. Volgend met een paar flinke preken van mijn ouders en professor Anderling.’’ Hij liep een lege lokaal binnen ,, Wacht hier als ik de rest van jullie team haal.’’ We knikte ,, Professor, Josh ook alstublieft. Ik weet wat mijn vader heeft gezegd maar ik wil hem hiervan niet buiten sluiten.’’ Hij gaf me een knipoog en liep het lokaal uit.

,, Praat tegen me.’’ Chlo en Quinton keken me verbaasd aan en zagen me oppervlakkig ademen ,, Ik moet niet nadenken, want dan gebeuren er dingen met me.’’ Chlo haalde haar schouders op en liep naar me toe ,, wat is er met je aan de hand Gwen, na die beet ben je niet meer de vrolijke noot die je was.’’ Ik keek naar de grond ,, Na die beet heb ik geen controle meer over mijn emoties en magie.’’ Ik keek naar mijn handen en toen naar haar. Ze legde een arm om me heen ,, wat heb je allemaal gezien toen je’’ Ze keek me aandachtig aan ,, ik zag Dulce en ze was erg blij dat ik eindelijk weer bij haar was. Ook zag ik jullie in de ziekenzaal liggen met jullie ogen open en jullie monden vormde onhoorbare woorden. Mijn vader zat bij een leeg bed, het leek net alsof hij gehuild had. Toen ik daarvan weg wilde lopen botste ik tegen een Acromantula aan.’’ Quinton slikte zichtbaar ,,en toen?’’ Langzaam deed ik mijn ogen dicht en bevond me weer in die droom ,, Hij wilde aanvallen, toen ik me wilde verdedigen kon ik mijn stok nergens vinden. Ook mijn handen reageerde niet op de spreuken.’’ Chlo knikte ,, en je slaapte de laatste tijd ook al niet goed.’’ Ik keek haar geschrokken aan, hoe kon zij dit weten. Maar ik wist de antwoord op die vraag al, mijn kamergenoten zouden hun zorgen wel over me hebben uitgesproken. ,, Ik wil niemand tot last zijn.’’ ik maakte me los van de omhelzing van Chlo en ging op een stoel zitten. De deur vloog open en de rest het team kwam binnen, samen met Josh en Wilder. ,, Meneer Coin komt zo bij jullie en hij zal alles aan jullie uitleggen.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin en de aanval van Acromantula Hoofdstuk 12

zo mei 20, 2018 8:16 pm

Dat deed hij zeker niet lang dat het team zich had verzameld en even had gespeculeerd over wat mijn vader van hun wilde, kwam hij binnen zijn gezicht stond bezorgd. Ik wist zelf dat dit niet vaak gebeurde, dus moest de situatie ernstig genoeg zijn ,, Ik ben blij dat jullie hier zijn.’’ Hij maakte een gebaar naar ons, zijn ogen bleven steken bij Josh maar knikte tevreden naar hem. ,, Ik heb jullie hier gevraagd om jullie iets te vragen. Ik wil jullie vragen om me te helpen dit kasteel te beschermen?’’ de andere keken hem niet begrijpend aan, Nikkie de andere drijver stak haar hand op ,, Meneer Coin, ik ben bang dat ik u niet helemaal snap. ‘’ Mijn vader knikte ,, heel begrijpelijk. Jullie weten dat het kasteel de laatste tijd wordt aangevallen, toch?’’ Iedereen knikte ,, Daarom wil ik jullie vragen om me te helpen tegen deze wezens te vechten.’’ Bij de wachter liep een rilling over zijn rug , met een klein klopje op zijn schouder gaf ik aan dat het niet erg was. Hij knikte vriendelijk naar me en stak toen zijn hand op ,,em meneer Coin, ik weet niet hoe dat moet.’’ Zijn vraag bleef in de lucht hangen, want bijna iedereen die hier in het lokaal was had er geen ervaring mee. Mijn vrienden hadden natuurlijk een kleine voordeel, maar eigenlijk was dat niet door geluk zo gekomen en ik was natuurlijk opgeleid door mijn vader vanaf het moment dat ik kon lopen. Mijn vader liep naar hem toe en bleef voor hem staan ,, denk jij nou echt dat ik je zonder training tegen die spinnen laat vechten?’’ Martijn schudde zijn hoofd ,, mooi, want dat was ik ook niet van plan.’’ Hij liep van Martijn weg en keek naar mij. ,, Maar van Anderling moet ik jullie de keuze aanbieden. Zo wat word het?’’

Josh deed een stap uit de groep ,, op mij kunt u rekenen.’’ Chlo en Quinton volgde hem, nu was het alsof iedereen werd gestoken door een bezige bij. Iedereen deed een stap naar voren, behalve ik. Ik bleef even zitten, mijn vader keek me verbaasd aan ,, Gwen?’’ Ik gaf hem een glimlach ,, iemand moet je toch helpen op je letten pap.’’ Hij sloot zijn ogen en deed zijn best om niet in de lach te schieten ,, Gwen, jij moet me helpen om de rest te trainen. Jij en Chlo kennen je team het beste.’’ Ik keek naar haar en zij knikte ,, wat zijn we?’’ iedereen behalve Josh riep in koor ,, Dassen!’’ Ik keek naar Josh ,, jij hoort er ook bij Josh , ook al ben je geen Das.’’ Het was Quinton die dit zei en hij kon op een grijns rekenen . ,, Dank je jongens.’’ Iedereen gaf hem een schouder klopje , ook mijn vader. ,, Jullie gaan zo je spullen verzamelen in jullie leerlingenkamer, want nu jullie een team zijn wil ik jullie in dezelfde kamer/ruimte hebben.’’ Hij keek ons een voor een aan. ,, Ik zie jullie over een uur op de zevende verdieping bij het portert van Barabas.’’ We liepen een voor een het lokaal uit en rende naar onze leerlingenkamers. Zo snel als ik kon gooide ik mijn spullen in mijn koffer en schooltas ,, Waar ga je naar toe Gwen?’’ Laura kwam de kamer binnen ,, ik verhuis naar een andere afdeling voor een poosje.’’ Laura keek me bezorgd aan ,, je gaat weer tegen die spinnen vechten?’’ ik knikte ,, maar niet in mijn eentje.’’ Ik keek naar mijn koffer en probeerde deze de kamer uit te sleuren, maar hij was te zwaar. Zonder er bij na te denken strekte ik mijn hand uit ,, Wingardium Leviosa .’’ De koffer kwam langzaam van de grond af en met mijn hand duwde ik het door de deuropening heen.

Ik liep er nu rustig mee door het kasteel, niet op of omkijkend de starende blikken van leerlingen. Ceberus liep huppelend achter me aan, wat een verbaasde blik deed vervangen voor een glimlach. We liepen met zijn tweeën de bewegende trappen op, gelukkig had ik al in het eerste jaar door wat het systeem van de trappen was en dit gebruikte ik in mijn voordeel. Al snel stond ik bij het portret van Barabas de Onbenullige, het was een grappige afbeelding van hem in een tutu voor een leger trollen. Normaal zouden deze hem al hebben aangevallen, maar nu stonden ze achter hun oor te krabben. Ik weet daarom nog steeds niet of Barabas echt zo onbenullig was of juist ontzettend slim. In het schilderij doet hij niet veel meer dan rondjes draaien, dus kon ik het hem ook niet vragen. ,, Wat moet dat hier!’’ ik keek om en zag Vilder aanlopen, ik gaf hem een beleefd knikje ,, goede middag meneer Vilder.’’ De uitdrukking op de man zijn gezicht veranderde opslag ,, O, jij bent het mini Coin. Ik moet je nog steeds bedanken voor vorig jaar, toen hebben jou acties me een hele hoop werk bespaard.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, de gehele school heeft mee geholpen. ‘’ Hij knikte een beetje en zag toen mijn koffer ,, o, je gaat je vader helpen. Had niet anders van je verwacht.’’ Hij stak zijn hand uit naar de middelste kop van Ceberus, die hem eerst goed besnuffelde. ,, Kom op jongen je kent me toch.’’ Ik keek er met een glimlach naar ,, Ja hij kent u heel goed, hij wilt zeker weten of u niets te snoepen voor hem heeft.’’ Vilder schoot in de lach ,, dat is een goeie. Hier dan vlooienbaal.’’ Hij pakte een hondenkoekje uit zijn zak en gaf hem dit. ,, Heb jij waar Cross is gebleven, ik loop al een paar dagen met iets wat van hem is.’’ Ik keek om me heen ,, Als u even wacht, hij komt er zo meteen aan. Hij zit namelijk ook in dit team.’’ Vilders gezicht betrok ,, het is een schoft, maar hij is nog jong misschien worden zijn wilde haren wat minder als hij wat meer verantwoordelijkheid krijgt.’’ Ik keek hem aan en hij schudde meteen zijn hoofd. ,, Weet je wat Coin, al die deugnieten van school inclusief Foppe. Doen me een beetje aan mijzelf denken. Heel vroeger haalde ik maar wat kattenkwaad uit hier op school. Maar ook ik heb moeten leren waar de grenzen liggen en ik hoopte juist met deze baan dat aan de studenten mee te kunnen geven.’’ Ik gaf hem een klein knikje ,, U doet het goed hoor, maar sommige moeten juist de grens opzoeken en er over heen gaan voordat ze het leren.’’

,, Meneer Vilder, Gwen.’’ Mijn vader kwam de gang ingelopen ,, wat fijn dat je er zo snel bent, Muntje. Vilder is alles gereed voor mijn team?’’ Meneer Vilder knikte ,, Inclusief de banden die ze omkrijgen.’’ Mijn vader wreef in zijn handen ,, mooi dan rest ons nu het wachten op de rest, Professor Wilder was gaan kijken of Josh heelhuids de kamer in en uit kon. Ik wist dat Josh de laatste tijd niet meer terug wilde naar de leerlingenkamer dus verbleef hij in het kantoor van Wilder, maar nu moest hij echt de kamer weer in en uit om de laatste spullen mee te nemen. We hoorde verschillende stemmen naderen, het team kwam de hoek omzetten met een glimlach van oor tot oor op hun gezichten . Chlo zag ons staan en liep zo snel ze kon met haar koffer naar ons toe. ,, Meneer Vilder wat goed dat we u treffen. Foppe is weer terecht en met hem ook zijn slijmbommen.’’ Vilder vloekte en rende weg in de richting waar hij vermoedde dat de klopgeest bezig was geweest. Meteen toen hij de hoek om was kwamen Josh en Wilder de hoek omzetten ,, waar gaat Vilder naar toe?’’ De rest keek hem aan en schoten in de lach ,, Foppe is weer bezig.’’ De klopgeest voelde zich kennelijk geroepen, het geluid van belletjes vulde de hal. Hij begon met het gooien van waterballonnen, Ceberus rende achter een ballon aan en hapte erin. Meteen knapte het in zijn rechter bek en begon hij met piepen, hij heeft een hele lange tijd geen bad meer gehad en was het schrikken toen er water in zijn gezicht kwam. Onder tussen werd ik geraakt en was mijn hele zwerkbal gewaad nat ,, Foppe!!’’ De geest begon te gieren en te brullen, hij gooide voor zijn plezier er nog een achteraan ,, Depulso’’ De ballon die op mij afkwam vertraagde snelheid en ging toe dezelfde baan weer terug, de ballon vloog dwars door Foppe heen en raakte professor Anderling.

Het gelach van ons en de geest verstomde direct, Foppe maakte snel dat hij wegkwam en ik wenst dat ik het ook kon. ,, Ik zie dat ons team zich vermaakt.’’ Mijn hoofd werd langzaam rood en van schaamte keek ik naar de grond. ,, Sorry professor.’’ Anderling besteden geen aandacht aan mij maar liep recht op mijn vader af ,, Ze hebben hier zelf voor gekozen, dus kan ik je hier bij niet tegen werken. Maar Richard dit druk je op het hart wees voorzichtig.’’ Mijn vader knikte ,, vergeet niet Minerva, mijn dochter zit in dit team. Mijn vrouw vermoord me als er wat haar gebeurt.’’ Ik keek hem geschrokken aan, nog nooit had ik hem de voornaam van Anderling horen uitspreken. ,, Ben je al wat verder met de vervanging van Alexa?’’ Anderling schudde haar hoofd ,, niemand wil de baan, zeker nu niet? Maar hoelang kan het ministerie je missen dat is mijn vraag.’’ Mijn vader keek naar de grond ,, Hermelien heeft me alle tijd gegeven en Charlie heeft mijn post overgenomen tot ik terug ben. Maar ik lees het in zijn brieven dat hij heel graag terug wilt naar Roemenie, ook al vind hij het fijn om zijn familie weer te zien. Ik heb gehoord dat mevrouw Wemel hem heeft geprobeerd te koppelen. ‘’ Hij schudde zijn hoofd ,,ze wil dat er voor hem gezorgd wordt als zij er straks niet meer is.’’ Anderling kneep in haar handen ,, Richard, train je team.’’ Hij knikte en wende zich tot ons ,, oke team, we gaan aan de slag.’’ Hij liep naar de muur waar nu een deur was verschenen ,, Kom binnen in jullie nieuwe leerlingenkamer.’’ Hij opende de deur en liep naar binnen wij volgde hem, met open mond keek ik rond. Het was voor mij niet de eerste keer dat ik in de kamer van hoge nood was maar toen was niet meer dan een kleine kamer met een enkele tafel, nu was het een vierkante kamer met twee deuren aan de linkerkant en twee aan de rechter. Aan de achterste wand stond een haard met een zithoek, in de haard knapperde een vers opgestoken vuurtje. ,, Welkom thuis.’’ Ik draaide me om en mijn blik viel meteen op een oranje doek met daar op een drie koppige hond op afgebeeld. De leerlingenkamer straalde in de eerste instantie niet de gezelligheid uit die de andere vier wel hadden maar het was ook meer een trainingszaal dan een plek om tot rust te komen.

,, Oke dames en heren. Jullie zullen op jullie bedden een band. Deze moeten jullie elke en de gehele dag dragen. Want als een leraar je ziet buiten uren op de gang zonder band, zit je met straf opgescheept.’’ Hij liet ons even alleen om de kamers te bekijken. De dames liepen naar links en de jongens naar rechts. In de kamer stonden vier bedden en een grote hondenmand. Ik liet mijn koffer dalen bij het bed dat het dichtste bij de hondenmand, de andere zetten hun spullen bij een bed en we deden de band om. We liepen nu de kamer weer uit en mijn vader stond op ons te wachten, naast hem stond een grote spin. Ik zag Austin verschrikt staan ,, Meneer Coin, is die spin echt ?!’’ Mijn vader draaide naar hem om en schudde zijn hoofd ,, nee Austin, deze is niet echt.’’ Hij legde zijn hand op de spin en deze bleef doodstil te staan. ,, dit is een door magie aangedreven robot.’’ Hij liep naar Austin toe en pakte zijn arm, hij trok hem mee naar de spin en liet hem het apparaat aanraken. De rilling ging weer langs zijn rug ,, deze spin zal het doelwit worden van een spreuk, Arania Exumai’’ Hij wees ernaar met zijn stok en de blauwe vlammen die de spreuk kenmerkt verlieten de stok. Het raakte de robot die tot schrik van Austin in beweging . ,, Wie wil als eerste?’’ Austin pakte zijn stok en vuurde de spreuk af, maar dit keer kwam de spin niet in beweging. Verbaasd keek hij naar mijn vader ,, is hij kapot?’’ mijn vader gaf hem een glimlach ,, nee Austin hij is niet kapot. Dit betekend dat de spreuk niet heeft gewerkt.’’ Hij liep naar hem toe ,, Je zwaait te veel met je stok.’’

Iedereen was nu aan het oefenen met de spreuk en ik hielp de andere met de spreuk terwijl Chlo bezig was met het opstellen met een trainsysteem. Voor zo wel bescherming als voor het zwerkbal, want dat waren we als eerste. Mijn vader keek even op zijn horloge ,, Oké jongens ga maar naar de grote zaal, het is namelijk etenstijd. Gwen, Josh, Chlo en Quinton ik wil jullie even spreken.’’ De rest van het team maakte dat ze weg kwamen nog druk pratend over de training, maar wij vieren bleven achter in de leerlingenkamer. Mijn vader kwam bij ons staan en haalde diep adem ,, de andere zijn nog niet klaar om zich tegen de spinnen te weren. Dus vanavond moeten jullie vier je melden in mijn kantoor, daar krijgen jullie de laatste instructies voor jullie er op uit gaan.’’ We knikte en liepen toen de rest achterna, want om eerlijk te zijn hadden we na het ontbijt niets meer gegeten. In da zaal gingen we bij de andere zitten en onze borden werden meteen gevuld met aardappelpuree en wortelen. We aten onze borden leeg en excuseerde ons zelf bij de andere van het team, we spraken druk over wat onze eerste opdracht zou zijn.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin en de aanval van Acromantula Hoofdstuk 13

zo mei 20, 2018 8:18 pm

We kwamen aan bij het kantoor van mijn vader voorheen het kantoor van professor Moon. We waren er zo te zien er niet alleen, Vilder en bijna gehele team van mijn vader stonden voor de deur te wachten. ,, Hé Gwen.’’ Werd er door verschillende toe geroepen, ik toverde een glimlach op mijn gezicht en zwaaide even. De deur ging open en mijn vader gebaarde dat we binnen konden komen ,, welkom team, ik wil heel graag van de gelegenheid het zwerkbal team van Huffelpuff te verwelkomen en mijn dochter natuurlijk.’’ De volwassene knikte en klapte even. ,, Oké Josh jij loopt vanavond mee met Vilder, Chlo en Quinton gaan op hun bezems het terrein op. Jullie laten elkaar niet alleen.’’ Ze knikte beide ,, Gwen jij gaat met team Alpha mee, deze patrouilleren over het terrein het dichtste bij het kasteel.’’ Ik knikte en keek naar het team, deze mensen kende ik al jaren dus ik wist wat me te wachten stond. Na nog een paar kleine meldingen mochten we gaan ,, Succes jongens.’’ Met die woorden liep Josh met Vilder mee die luid begon te mopperen over hoe hij met het tuig opgescheept kwam te zitten en dat studenten op een bepaalde moment op bed behoren te liggen. Quinton en Chlo liepen met ons mee tot ze bij de grote deur kwamen ,, Accio Bezem’’ hun bezems vlogen rechtstreeks in hun handen en ze stegen op. ,, Wees voorzichtig.’’ fluisterde ik ze zachtjes na.

Ik liep met het Alpha team mee deze bestond uit oud klasgenoten van mijn vader. Dus mijn vader vertrouwde hun het meeste ,, Gwen jij loopt in het midden en niet zomaar er vandoor gaan. Als er iets met jou gebeurd dan zijn wij onze baan kwijt.’’ Ik knikte wetend dat ze gelijk hadden, hun baas was alles behalve subtiel als het om mij ging. Ik keek de groep rond en zag dat Lindsey er niet bij was, hoewel ze pas drie jaar van Zweinstein was had mijn vader haar opgenomen tot het Alpha team. ,, Waar is Lindsey?’’ De andere bogen hun hoofd ,, wat?’’ ze zuchtte ,, je vader was erg boos nadat incident op het trainingsveld. Hij heeft haar met twee andere van het Beta team het bos ingestuurd. Maar ze zijn tot op heden niet terug gekomen.’’ Het voelde net als of er een schop in mijn maag werd gegeven, Lindsey was de enige die met ons mee was gegaan naar Roemenie en ik had dus veel met haar kunnen praten over school en mijn fascinatie voor dieren. ,, Laten we aan het werk gaan.’’ Ik knikte verdoofd en we liepen over het gras, de maan die ons een kleine gloed licht gaf werd verhuld achter donkere wolken. Een gure wind stak op, mijn cape werd compleet naar achteren gewaaid. ,, De lucht ruikt naar regen. ‘’ Kim een vrouw met lang blond haar keek naar boven en ze had het nog niet gezegd of de eerste zware druppels vielen naar beneden. Het de warmte die we eerder die dag voelde verdween in een koude zucht, dit was de teken dat de herfst was ingetreden en de zomer zich de rug had toegedraaid. Dit deed me denken aan een verhaaltje wat mijn moeder vertelde over de Griekse godin van de landbouw, ze was ontvoerd door Hadis de god van de onderwereld. De vader van de godin smeekte aan de god van de onderwereld om de vrijlating van zijn geliefde dochter. Hades ging hiermee akkoord als de godin niets had gegeten. Maar de onderhandelingen duurde zolang dat de godin omkwam van de honger en drie granaatappelpitten ophad. Nu moest ze drie maanden van elk jaar terug komen naar de onderwereld en zo waren de seizoenen geboren, in de lente kwam ze boven de grond en in de herfst maakt ze zich weer klaar om naar de onderwereld terug te keren.

Die avond gebeurde niets bijzonders behalve een goeie onweersstorm, die de volgende dag rustig door rommelde. Dus zat er voor het team er niets anders op dan te trainen tegen de robotspin. De zon liet zich een gehele tijd niet zien en de spinnen bleven ook een gehele tijd weg. De avond van het Halloween feest brak aan en iedereen was weer een opperbest humeur. Het team stelde voor aan mijn vader dat zijn mensen ook maar eens moesten ontspannen tijdens het feestmaal en wij zouden de wacht s’avonds van hun overnemen. Dit stond mijn vader niet echt aan maar na veel zeuren stemde hij in, mijn moeder was nu naar het kasteel verhuisd. Madam Verbanddoos wilde haar graag in de laatste maanden graag in het oog houden, zoals te verwachten waren er leerlingen die hier streng op tegen waren en hun ouders hadden ingelicht via een uil. Ik bevond me in een luxe positie vonden ze dit omdat ik mijn ouder niet hoefde te missen. Maar ze moesten eens weten, van Anderling mocht mijn moeder niet in dezelfde kamer slapen als mijn vader en daarom had de kamer van de hoge nood voor haar een aparte kamer ingericht. Maar nu zat ze constant op mijn lip en werden de kamers gecontroleerd, we moesten er maar voor zorgen dat de huiselven niet zoveel werk hadden. Ik liep boos weg uit de kamer en was naar de Astronomietoren gegaan. Mijn gehele team hamerde er ook nog de gehele tijd er op dat ik met haar moest gaan praten en dat het moest stoppen. Dat had ik namelijk al geprobeerd en dat was uitgeslagen in een slaande ruzie, mijn vader koos de kant van mijn moeder ,,Het is toch niet zo moeilijk om de rommel achter je op te ruimen.’’ Ik had een kreet van frustratie uitgeslagen ,, dat doe ik al, maar de rest van het team is niet anders gewend. Ze moet ophouden om iedereens moeder te zijn in plaats alleen die van mij!’’ Mijn ouders snapte de woede niet en vertelde me dat ik me niet moest aanstellen.

Op de avond van Halloween had ik het nog een keer geprobeerd en weer was de vlam in de pan geslagen. Ik keek uit over het donkere bos de beukwilg wiens bladeren nog te koppig waren om er van af te vallen, maar het niet makkelijk kregen door de harde ruk winden die dit seizoen erg vaak sierde. Mijn ogen branden nog na van de tranen die ik net op de vrije loop had gelaten, mijn woorden waren hard geweest en mijn ouders waren schrikbaar geschrokken van deze woorden. Ook mijn team had mee kunnen genieten van de ruzie, want zij stonden bij de deur te luistervinken. Ik had verbaasd naar hun gezichten gekeken en zag daar gemengde gevoelens verschijnen, schuld gevoel op die van Quinton, Chlo en Josh zij hadden namelijk door dat het hun schuld was dat ik zo tegen mijn ouders was uitgevallen. Maar op de andere gezichten was veel onbegrip te lezen, sommige waren onbesproken jaloers. Ik was voor die blikken weggerend, ik had hun oordeel niet nodig om me zelf schuldig te voelen dat kon ik prima zelf. ,, Gwen??’’ ik keek om en zag mijn moeder buiten adem, boos keek ik weer naar de regenachtige uitzicht. ,, Gwen, kan je even bij de rand vandaan komen?’’ ik schudde mijn hoofd. ,, als je wat te zeggen heb kan je dat tegen mijn rug doen, ik heb net mijn zegje gedaan en dat was niet goed.’’ Mijn moeder zuchtte ,, Wat ben je toch moeilijk de laatste tijd.’’ Ik draaide me nog steeds niet naar haar om, maar ik voelde een kleine vlam van woede weer in me oplaaien. ,, Gwen, het enige wat ik van jou en je vrienden vraag is om jullie rommel achter je reet op te ruimen. Dat is toch niet zo moeilijk?’’ Nog steeds geen reactie ,, en dat jij opkomt voor je vrienden opkomt vind ik heel lief van je, zo heb ik je tenslotte opgevoed maar je kan ook gewoon tegen ze zeggen dat ze gewoon moeten doen wat ik vraag.’’ Ik kneep mijn vuisten samen ,, Gwen kijk me aan en zeg iets.’’

,, ga naar huis mam, jij en pappa.’’ Ik stond op en draaide naar haar om ,, jullie begrijpen het duidelijk niet wat ik doormaak nu jullie beide hier op school zijn. Dit keer zijn het niet alleen de Zwaderaars die op mijn huid zitten, maar de gehele school. Pappa is nu een van de leraren en dat geeft mij een zeer ongemakkelijke positie. Ik wil een normale schooltijd zoals pappa heeft gehad en de rest van mijn vrienden, eentje waar er geen ouders zijn die je om de minuut vertellen wat je moet doen.’’ ik liep langs haar heen en begon van de trap af te lopen. ,, De school is in geen weken meer lastig gevallen door de spinnen en dit komt waarschijnlijk door het frisse weer. Daarbij heeft pappa mijn team en ik goed opgeleid om de school te beschermen. Zijn team kan hier op school blijven rondhangen tot er weer iets gebeurd, maar ik wil dat jullie naar huis gaan en mij met rust laten!’’ ik liep verder de trap af en luisterend naar het geluid van mijn eigen voetstappen, hopend dat ik die van haar achter me zou horen. Maar dat bleef uit, dus liep ik in stilte door tot ik bij de laatste tree was aangekomen. Even keek ik over mijn schouder en keek de wenteltrap op, hopend dat mijn moeder me toch had gevolgd. Maar de trap achter me was leeg, nog steeds hoorde ik ook haar voetstappen bleven uit. ,, Mam?’’ het bleef stil ,, mamma?’’ nog steeds geen woord, snel rende ik de trappen op ,, mamma!’’ mijn adem stokte even toen ik boven kwam. ,, Mamma!’’ ze lag op de grond haar huid was lijkbleek, ik rende naar haar toe en liet mezelf op mijn knieën vallen. Met twee handen pakte ik haar hand vast, deze was ijs koud ,, bij Perkamentus. Help!!!’’ Ik gilde mijn longen uit mijn lichaam, tranen sloegen op mijn keel ,,Mammie, alsjeblieft. Het spijt me mammie.’’ Voetstapppen klonken er op de trap ,, Help ons, alsjeblieft!’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin en de aanval van Acromantula Hoofdstuk 14

za jun 02, 2018 1:26 pm

,,Gwen, wat is er?’’ de stem van mijn vader kwam de trap op voordat hij zichtbaar werd. ,, Pappa, het is mamma!’’ een vloek werd hoor baar en hij werd zichtbaar voor mij. Hij had geen oog voor mij maar mijn moeder had al zijn aandacht. ,, Martha!!’’ Hij ging naast me zitten en pakte haar vast, hij tilde haar op en liep de trap af. ,, Gwen, kom mee!’’ Zo snel als mijn benen me konden dragen rende ik achter hem aan, door de gangen van het kasteel onderweg naar de ziekenzaal. ,, Pap? komt het wel goed met haar?’’ Hij begon sneller te lopen en gromde een beetje ,, wat is er gebeurd daar boven?’’ Zijn stem klonk als een zweep slag, ik dook even in elkaar. ,, Ik was boven op de toren, om na te denken. Zij kwam boven en gaf me een preek, ik wilde niet weer een ruzie dus vertelde ik haar dat jullie twee naar huis moesten gaan.’’ Ik rende nog steeds naast hem en hij zei niets terug, voor een ruime tijd. We aan in de gang die uitkwam bij de ziekenzaal ,, Gwen zorg ervoor dat Madam Verbanddoos klaar staat.’’ Met een kort knikje versnelde ik mijn pas en rende langs hem heen, met een gooi deed ik de zware deur open. ,, Madam!’’ Ze keek op, ze was bezig met een leerling deze zat onder de brandwonden. ,, Wat is er Gwendoline?’’ Mijn adem stokte even in mijn keel ,, het is mijn moeder, Madam.’’ Ze keek van mij naar de andere leerling ,, Ga naar professor Montgomery.’’ De leerling stond op van het bed en rende de ziekenzaal uit, tegelijker tijd kwam mijn vader met mijn moeder in zijn armen binnen. Ze hing niet langer slap in zijn armen en had haar gezicht naar me toe gedraaid. ,, Leg haar hier neer.’’ Madam Verbanddoos wees naar een leeg bed vlakbij de deur, mijn vader deed wat hem werd opgedragen en legde mijn moeder op het bed. Ze hield zijn hand even vast en gaf hem een glimlach, echter ik werd genegeerd. Langzaam schuifelde ik naar de deur en liep de gang op.

Ik liep naar de grote zaal en ging zitten bij mijn vrienden. Ik keek naar mijn bord , maar die bleef angstvallig leeg. De huiselven die normaal meteen een speklapje er op lieten verschijnen, maar vandaag gebeurde vandaag niet. Wel verschenen er lekker hapjes op het bord van mijn vrienden, de hand van Josh raakte mijn schouder ,, ik zag je moeder achter je aan gaan, wat is er gebeurd.’’ Ik bleef naar mijn bord starten, waar nu eindelijk eten op verscheen met lange tanden at ik het op. Ik voelde zijn vragende ogen prikken. ,, Mijn moeder is in elkaar gezakt boven op de astronomietoren en ligt nu op de ziekenzaal.’’ Geschrokken keken mijn vrienden elkaar aan. ,, wat is er met haar?’’ ik haalde mijn schouders op en beet op mijn lip, vechtend tegen de schuldgevoel en de tranen. Chlo zag dit en pakte toen van over de tafel mijn hand vast ,, het spijt ons, we hadden niet contant bij jou moeten klagen en gewoon onze rommel moeten opruimen. Je gaf ons een paar keer het goede voorbeeld en ruimde zelf onze troep op.’’ Ze liet mijn hand los ,, je bent geen Dulce.’’ Ik liet mijn bestek uit mijn handen vallen, bij het horen van deze naam. Mijn hand ging naar mijn chocker om mijn hals , al sinds de aanval van de acromantula had ik de huiself niet meer gezien.

Andeling kwam naar me toe en bleef bij me staan ,, Gwendolin , ik neem je vaders taak voor vanavond. Jij en je team zullen vanavond patrouliren op jullie bezems, dit zal meteen gebeuren na het eten.’’ ik knikte en ze liep door, mijn team keek nu naar mij en ik pakte mijn glas pompoen. ,, Eet, straks gaan we plannen maken.’’ Ook de ander begonnen hun tanden te zetten in het feestmaal, het was Halloween en de huiselven hadden alles uit de kast getrokken om diverse snoepgoed en zoete gerechten op tafel te krijgen. Na het eten liepen we de grote zaal uit ,, Oke we vormen drie groepen van drie. Geen van ons mag deze groep verlaten onder geen beding.’’ Iedereen maakte een instemmend geluid. Na een tijdje vlogen we rond de kasteel torens en ik kon het niet helpen om wat dichter bij de kasteel als we langs de ziekenzaal vlogen. Met een oog keek ik naar binnen, snel zag ik Madam Verbanddoos aan de rand van mijn moeders bed staan met zijn rug en mijn vader zat naast haar. Met zijn rug naar het raam toe zodat hij ons niet zag ,, Gwen!’’ ik keek snel om en zag Chlo ook naar binnen kijken. ,, We moeten verder!’’ Met een klein knikje vlogen we verder.

De zon kwam weer boven het zwarte bos en we maakte ons weer terug weg naar het kasteel. Op het bordes stond Anderling te wachten ,, goed gedaan team, ga nu naar jullie kamers en pak wat rust.” Mijn team liep geeuwend langs haar heen naar binnen en klommen de trappen op naar de zevende verdieping. ,, Gwendoline jij moet naar de ziekenboeg.’’ Verbaasd keek haar over mijn schouder aan ,, Is alles oké, professor?’’ ze bleef me aankijken maar zei niets ik kon niets anders dan naar de ziekenboeg rennen. Ik duwde de zware open en zag mijn ouders samen met Madam Verbanddoos bij het bed. Mijn beide ouders hadden iets in hun armen, beide keken ze dan ook niet op naar mij. Madam Verbanddoos deed dat echter wel ,, Gwen, kom dichterbij meisje.’’ Met een gebogen hoofd liep ik naar hun toe ,, Mam, is alles goed?’’ ik hoorde haar grinniken ,, Ja hoor muntje, beter nog we hebben hier iemand die je graag wilt ontmoeten. ‘’ Met een kleine twijfeling hief ik mijn hoofd op en zag wat ze bedoelde. Mijn moeder had een baby in haar armen, een klein hoopje mens in een roze laken gehuld. ,, Dit is je zusje Kiada.’’ Het kleine meisje had haar ogen gesloten de rode krullen op het kleine hoofdje stonden alle kanten op. Mijn vader schraapte zijn keel ,, en dit hier is je broertje Kaiden.’’ Verbaasd keek ik naar hem, ook hij had een baby vast. Hij liep naar me toe en gaf het kleintje aan mij, ik keek vol bewondering naar het kleine mannetje wiens ogen gesloten waren. ,, Hallo Kaiden, ik ben je grote zus Gwen.’’ Het mannnetje deed zijn ogen open en ik keek in de grote groene kijkers.

Zo zaten we even Madam Verbanddoos had zich even terug getrokken . Ook zij had de hele nacht gewerkt, na een tijdje begon ook ik te knikkenbollen ,,Pap, neem jij Kaiden even over.’’ Verbaasd keek hij me aan ,, heb je de hele nacht gevlogen?’’ Ik knikte , hij kwam naar me toe en nam Kaiden in zijn armen ,, Neem je rust Gwen.’’ Mijn ogen vielen dicht en slaap was niet ver weg, het leek dat het maar een paar minuten duurde voordat een hand op mijn schouder werd gelegd ,, Gwen wordt wakker we hebben je nodig.´´ Mijn ogen schoten open en keek meteen in de bezorgde ogen van mijn vader. De tweeling was hevig aan het huilen, het klonk ziekelijk ,, Wat is er aan de hand?’’ mijn vader schudde zijn hoofd ,, de tweeling zijn twee maanden te vroeg geboren, dat maakt ze zwak. Hun magische krachten zijn echter te sterk voor hun lichaam, als we niet snel ingrijpen’’ hij maakte zijn zin niet af, ik sprong meteen uit de stoel waar op ik zat ,, wat kunnen we doen?’’ hij keek me met een glimlach aan ,, pak je stok’’ ik greep deze meteen ,, en nu?’’ Hij zelf wees met zijn toverstok naar Kiada ,, Spiritus Animalis’’ Verbaasd keek ik naar het voor de rest legen bed waar Kiada op lag te huilen, een kleine twinkeling werd zichtbaar naast haar het meisje stopte met huilen. Een klein rood poesje werd zichtbaar, het kleine beestje lag opgerold te slapen. Het Kiada’s ogen vielen ook langzaam dicht en ze viel langzaam in slaap. ,, Pap wat heb je gedaan?’’ mijn vader liep naar het bedje en streelde het katje. ,, Dit is een geest dier, het beestje helpt Kiada haar magische krachten onder controle te houden. ‘’ het beestje begon zachtjes te spinnen ,, Maar ik kan niet meer dan een geest dier oproepen, dus moet jij het doen voor Kaiden.’’ Met een klein knikje liep ik naar het bedje waarop Kaiden lag te huilen ,, Stil maar kleine broer.’’ Ik wees mijn stok naar hem ,, Spiritus Animalis’’ Vol verwachting keek ik naast hem, vol ongeduld om te zien welk dier er zou verschijnen. Maar er gebeurde niets ,, geduld Gwen.’’ Ik keek op en zag dat mijn moeder me met een glimlach aankijken. Ik keek weer naar het bedje en daar lag nu een klein rood wolfje, het beestje lag met zijn twee voorpoten vooruit te kwispelen van plezier.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin en de aanval van Acromantula Hoofdstuk 15

zo jun 03, 2018 9:36 am

Het was tijd voor het avond eten en ik wilde eigenlijk niet weg bij mijn nieuwe broertje en zusje ,, Ga naar de grote zaal Gwen en eet wat, dat heb je namelijk de gehele dag nog niet gedaan?’’ Ik zuchtte en stond op van het bed, waar nu de kleine Kaiden en zijn wolfje op lagen te slapen. ,, ik ben zo terug kleine broer.’’ Maar mijn vader schudde zijn hoofd ,, jij en je team gaan vannacht slapen dat is een order.’’ Ik wilde er direct tegen ingaan maar een geeuw blokkeerde het protest ,, ik zal doen wat je van me vraagt vader.’’ Ik zei dit met een sarcastische toon, hij baalde zijn vuisten en ik maakte dat ik weg kwam uit de ziekenzaal. Ik rende naar de grote zaal maar vlak voor de zaal hield ik mijn pas in, ik trok even mijn kleding recht en liep de zaal binnen. Mijn team zat gapend aan de tafel te praten over het hoeveelheid huiswerk dat was blijven liggen sinds we hadden geleerd hoe we de school moesten veilig stellen. Ook hadden we geen tijd gehad om te trainen voor het zwerkbal. In stilte ging ik bij hun zitten ,, Gwen is alles goed?’’ Quinton keek me even aan ,, hebben jullie wat kunnen slapen?’’ sommige knikte even maar ander lieten hun hoofden zakken. ,, We voelen ons schuldig Gwen.’’ Ik keek Willow aan, ze zei nooit veel tegen mij maar haar woorden schokte me. ,, Waarvoor?’’nu keek iedereen beschaamd naar hun borden. ,, Zoals ik al gisteren zei, Gwen we hadden niet tegen je moeten zeuren. Je moeder zei niets vreemds behalve dan dat we onze spullen moesten opruimen.’’ Chlo’s woorden waren troostend voor ons allemaal. ,, Het is al goed jongens en vanavond hebben we een goede nacht rust. Mijn vader wil dat iedereen in zijn bed ligt voor 10 uur.’’ Josh pakte zijn glas en hief deze op ,, daar toost ik op.’’ Ik gebaarde dat hij het glas omlaag moest doen ,,ik heb namelijk iets beters om op te toosten.’’ Mijn team keek me verbaasd aan ,, ik ben officieel een groet zus ‘’ toen ik het zei verschenen er op de borden een beschuit met muisjes.

Mijn team begon te rennen in de hal die uitkwam bij de ziekenboeg, iedereen wilde de tweeling zien en de meisjes ze zelfs vasthouden. Ik liep er een beetje achteraan te sjokken, hoewel ik ze had gezegd dat ze dit niet moesten doen. Ze liepen de ziekenboeg binnen en de kreetjes stegen op, ik liep naar binnen en zag iedereen rond de tweeling staan. Ze lagen nu op aangepaste bedden allebei met hun geesten dier naast zich, een glimlach toverde zich op mijn gezicht. Mijn vader stond bij de deuropening te leunen ,, wat had ik gezegd over naar bed gaan?’’ ik haalde mijn schouders op ,, het is nog geen 10 uur, professor Coin.’’ Geschrokken keek mijn vader me aan ,, en denk jij nou echt dat je die tegen kan houden, als er beschuit met muisjes op tafel verschijnt.’’ Hij schudde lachend het hoofd ,,die elven ze zijn de beste.’’ Mijn hand ging naar de hanger om mijn nek ,,dat zijn ze zeker.’’ Ik liep naar de andere toe en keek neer op mijn kleine broertje en zusje, Kaiden had zijn ogen wagen wijd open en keek nieuwsgierig naar al die gezichten die naar hem staarde. ,, Mag ik de nieuwe ouders feliciteren.’’ De stem schoot als een bliksemschicht door de zaal heen, geschrokken keek ik naar de deuropening. John Prosper stond in de deuropening, mijn handen baalde zich tot vuisten ,, wat doet u hier.’’ Op zijn gezicht verscheen een glimlach ,, ik was in Zweinsveld toen ik het goede nieuws hoorde.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, onmogelijk.’’ Hij keek naar mij ,, is dat zo, kleine meid.’’ Mijn handen deden pijn van de nagels die ik in mijn vlees duwde ,, zeg dat nog eens’’ Hij grinnekte ,, wat kleine meid. ,, Carpe Retractum’’ Ik hief mijn hand op en de donker groene stropdas die om de nek van John zat begon aan hem te trekken. Hij pakte zijn das en begon het terug te trekken maar het hielp niet. ,, Gwen laat hem los!’’ De stem van mijn vader klonk vol amusement. Ik toverde een glimlach op mijn gezicht ,, Depulso!’’ de das schoot los, maar John vloog naar achteren. Met zijn hoofd raakte hij de muur, bewusteloos viel hij op de grond en mijn hart stond stil.

Mijn vader rende naar hem toe terwijl mijn team achter mij kwam staan ,, Pap?’’ hij knielde bij hem en legde zijn vingers in de nek ,, Hij leeft nog. Madam Verbanddoos!’’ Ze kwam uit haar kantoortje gerend, ze liep naar hem toe en keek toen naar mij ,, je hebt veel ruwe magie , Gwen. Nu is het jouw verantwoordelijkheid om die te leren beheersen.’’ Zachtjes beet ik op mijn lip en ik knikte, ook Anderling kwam aangerend ,, Wat is hier aan de hand?’’ ze keek van de volwassene naar mij en ik sloeg beschaamd mijn ogen neer, ik wist wat ik gedaan had niet kon en al helemaal niet op school. Ze liep naar me toe en keek me met een dodelijke blik aan ,, Coin, ik vroeg iets!?’’ Mijn team kwam naast me staan en Chlo sloeg een arm om me heen ,, die engerd kwam hier binnen en beledigde Gwen. Zij wilde hem daar mee oplaten houden, maar ze wilde hem geen pijn doen.’’ Anderling zuchtte en hielp de andere met het verzorgen van Prosper ,, ga naar jullie kamer, ik kom straks naar jullie toe.’’ Mijn vader siste dit tegen ons en we rende met het gehele team terug naar onze leerlingenkamer. Ik zonk weg op een van de banken versteend ging er van alles door mij heen. ,, Wat een kwal!!’’ Chlo kwam met een plof naast me zitten ,, ik snap niet dat ze hem hebben vrij gesproken.’’ Ik keek naar mijn handen,, ik ben een gevaar.’’ Chlo keek me ongelovig aan ,, Gwen hou er mee op.’’ verbaasd keek ik haar aan ,, je bent geen gevaar, je hebt alleen geen controle over je magie. Maar daarom zit je op school.’’ Ik keek naar mijn handen ,, maar ik kan dingen die andere niet kunnen.’’ Ze zuchtte ,, Gwen, je hebt niets verkeerd gedaan’’ Josh en Quinton kwamen er ook bij zitten ,, wees nou niet zo hard voor jezelf, het is een engerd en je bent getraind om gevaren buiten de school te houden.’’ Ik stond op en liep naar het open haard, langzaam vouwde ik mijn armen over elkaar.

Mijn vader kwam samen met mijn moeder en de tweeling de leerlingenkamer binnen. Zonder er bij na te denken rende ik naar ze toe ,, het spijt me.’’ Mijn vader keek me verward aan. Hij pakte zijn stok en liep naar mijn moeders slaap kamer en hij werd gevolgd door het rode wolfje .Afbeelding Bij de deur opening zwaaide hij er mee en er verschenen twee kleine bedjes, hij legde de Kaiden erin mijn moeder deed hetzelfde met Kiada. ,, Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen Gwen. Het was niet volledig jouw schuld, Prosper had beter moeten weten.’’ Ik baalde mijn handen tot vuisten. ,, wat Gwen bedoelt is dat het haar spijt dat de laatste keer dat jullie hier met zijn drieën was, dat het toen uit liep tot een ruzie.’’ Simon de reserve van het team liep naar me toe , ook de rest kwamen naast me staan . ,, Wij wilde onze verontschuldigingen aanbieden aan u, mevrouw Coin.’’ Mijn moeder keek iedereen om de beurt aan ,, Heeft Gwen jullie hier toe gezet?’’ ik keek geschokt naar haar, hoe kon ze zoiets zeggen, ook mijn vader keek haar verbaasd aan ,, Martha?’’ mijn moeder hief haar hand naar hem op, als een teken dat hij moest zwijgen. ,, Ik vroeg jullie wat.’’ Chlo deed een stap naar voren ,, Wij hebben Gwen meerdere malen gevraag d om met u te praten en Gwen zo lief als ze is deed dat. Maar ook wij hoorde de ruzies die door ons ontstonden en we ondernamen als nog geen actie.’’ De rest liet hun hoofden zakken ,, als wij gewoon deden wat u gevraagd had, zouden jullie niet zoveel ruzie hebben.’’ Mijn moeder vouwde haar armen over elkaar ,, het spijt mij ook.’’ Iedereen keek haar aan ,, ik ben niet jullie moeder en ik kan het jullie ook niet vragen.’’ Iedereen schudde zijn hoofd ,, u mag het best vragen, u woont hier ook.’’ Mijn moeder schonk ons een glimlach en iedereen ging zich klaar maken voor bed. ,, Je mag je gelukkig prijzen Gwen.’’ Ik draaide me om naar mijn moeder ,, Hoezo mamma?’’ Ze knikte naar de andere ,, Met zulke goede vrienden.’’ Ik keek naar ze en knikte ,, dat doe ik elke dag mam.’’
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Fantasie”