Wolf's Heart

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Ziemo
Potlood
Beheer:
Berichten: 3
Lid geworden op: ma jan 08, 2018 10:59 am

Wolf's Heart

ma jan 15, 2018 2:36 pm

Goed, na wat moed bijen geraapt te hebben is het nu tijd iets te publiceren.
Het verhaal heette in eerste instantie Wolfsheart, maar door een foutje in de cover die iemand voor me heeft gemaakt, heet het nu Wolf's Heart. Beide varianten is een beetje cliche, dus wie weet verzin ik ooit iets beters.
Wat vast nog niet duidelijk was, is dat het verhaal over weerwolven gaat. Ik heb dit verhaal overigens ooit geschreven toen ik veertien was en nu ben ik het verhaal aan het aanpassen. Dat verklaart waarom mijn hoofdpersoon nog zo jong is. De verhaallijn is grotendeels aangepast, ik heb ook echt geprobeerd het te verbeteren. Als het goed is staan er nu in ieder geval veel minder spelfouten in, ik heb het zelfs zo vaak overgelezen dat ik het knap zou vinden als je er nog wat uit kan halen.. Ik wil graag leren, mits ergens op vriendelijke wijze naar gewezen wordt. Commentaar is dus prima, maar onderbouw het wel en geef er eventueel een paar voorbeelden bij.

Dan ga ik nu even verder met de inhoud:
De hoofdpersoon is een veertienjarig meisje genaamd Lydia. Ze is een weerwolf, haar echte ouders heeft ze naar haar weten nooit gekend, daarom woont ze in een pleeggezin. Net zoals alle gewone kinderen gaat ze naar school. Haar beste vriend is een Zweedse jongen genaamd Pravin. Naast de gewone zaken waar ze dagelijks mee te maken heeft, moet ze ook nog in het weerwolf plaatje passen. Haar soort heet Lupus medium. Dit soort gedaanteverwisselaars kan veranderen wanneer zij het zelf willen.

Ik zal hier stukjes plaatsen van ongeveer 500 woorden, mijn hoofdstukken zijn namelijk 1500 tot 2000 woorden en ik ben bang dat dat misschien te lang is om in een keer te plaatsen. Weet iemand toevallig of er hier een spoilerfunctie is?


Caput Unum

Ik was diep in gedachten verzonken toen ik mijn naam hoorde. Ik keek op en zag het gezicht van de geschiedenisdocent. Hij keek een beetje boos. Ik sloeg gauw mijn schrift open en deed alsof het boek dat verderop in de klas lag niet van mij was. Jammer genoeg had de docent wel gezien dat ik het daar had neergegooid. ‘Lydia, niet met boeken gooien. Hoe vaak heb ik dat nou al gezegd?’
Ik zuchtte en antwoordde sarcastisch dat hij het al dertigduizend keer had gezegd. Het probleem is ook niet dat ik niet weet dat het niet mag, het probleem is dat ik geen respect heb voor die man. Respect verdien je, ik luister niet omdat jij dat nou zo graag wil. Mijn sarcastische antwoord had vast en zeker een verkeerde snaar geraakt. De docent stuurde mij zonder er op in te gaan naar de conrector. Ik slaakte een diepe zucht. Alsof ik daar nou zo veel zin in had. Ik propte mijn schrift hardhandig in mijn tas en raapte mijn boek op. Toen ik langs Pravin het lokaal uit liep, zag ik de angst in zijn ogen. Ik glimlachte om hem gerust te stellen. ‘Wacht op mij’, fluisterde hij zacht.
Buiten het lokaal wachtte ik. Een paar minuten later kwam de blonde jongen ook het lokaal uit gesjokt. Hij wist hoe vervelend het was om helemaal alleen naar de conrector te gaan, dus had hij besloten met me mee te gaan. Daarvoor had hij een pen naar het hoofd van de leraar gegooid, dat tolereert de leraar sowieso niet. We liepen stilzwijgend door de gangen van de school. Toch wisten we beiden wat komen ging. Ik zag Pravin al nerveus over zijn handen wrijven. Ik kreeg bijna medelijden met hem. Hij had dit niet hoeven doen… Mijn ogen dwaalden af naar de muren. Het abstract gekleurde behang was het enige dat nog vrolijkheid in de school bracht, en zelfs dat begon er na een poos droevig uit te zien wegens slecht onderhoud.
Toen we bijna bij het kamertje van de conrector waren zagen we een leerling langs ons rennen. Zijn betraande gezicht keek ons angstig aan. Zonder iets te zeggen, vluchtte hij de toiletten in. Ik hoorde hoe hij de kraan aanzette en snikkend zijn handen onder de koude straal duwde. Pravin porde zachtjes in mijn zij. ‘Ziet er niet goed uit, zou die ouwe chagrijnig zijn?’
Ik haalde mijn schouders onverschillig op. Het maakte me niet zo veel uit of de conrector chagrijnig zou zijn. Het zou toch wel zeer doen. We liepen samen de hoek om. De grijs geverfde deur van het kamertje vloekte met de muren. Als je dichterbij kwam, zag je ook dat de verf begon af te bladderen. Ik vroeg me af wanneer de deur voor het laatst een verfbeurt had gehad en klopte voorzichtig aan. Ik begon de zenuwen nu ook te voelen. Mijn handen voelden klam aan. Dat duidde op de aanwezigheid van stresshormonen in mijn bloed.
De conrector riep ons met barse stem binnen. Ik raakte Pravin kort aan om hem en beetje te kalmeren, daarna duwde ik de klink omlaag en opende ik de deur.
Het gaat om wat jij kan, niet om wat een ander kan.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wolf's Heart

di jan 16, 2018 8:51 am

Goed begin ben benieuwd naar het vervolg.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Wolf's Heart

di jan 16, 2018 1:50 pm

Aahhhh... Toffe leerlingen en toffe school, zeg xD . En uhm, Pravin, moest dat nou? Wat doe je jezelf aan !? :lol:

Op inhoudelijk vlak begint dit echt interessant. Sterk karakter heeft dat hoofdpersonage, ook leuk dat je de lezer meteen met z'n neus op datzelfde sterke karakter drukt. Wat betreft de, uh, "korte inhoud" die je gaf: yesss, weerwolven, haha :D. Ik lees veel pure fantasy, maar weerwolven komen daar om de één of andere reden niet veel in voor.

Je zinnen zijn goed gebouwd, ik heb idd geen typfouten of vreemde zinsbouw gezien ;). Toch twee opmerkingen:
In je eerste alinea beginnen je zinnen vrijwel allemaal met het onderwerp: "Ik, Ik, Hij, Ik". Zo zitten er nog wel stukjes in waarin de opeenvolgende zinnen een zelfde structuur hebben (waarin je dus ook telkens met het onderwerp begint). Er zitten al zinnen in waarbij je deze herhaling breekt en het is daarom niet altijd storend of opvallend, maar het leest in het algemeen toch prettiger als er wat meer afwisseling is in de zinsstructuur.
En nog iets klein:
Ik zuchtte en antwoordde sarcastisch dat hij het al dertigduizend keer had gezegd. Het probleem is ook niet dat ik niet weet dat het niet mag, het probleem is dat ik geen respect heb voor die man. Respect verdien je, ik luister niet omdat jij dat nou zo graag wil. Mijn sarcastische antwoord had vast en zeker een verkeerde snaar geraakt.
In de eerste zin is het duidelijk dat zij wel degelijk iets zegt, in de volgende zinnen echter niet. Zij zou dit evengoed kunnen denken zonder dit hardop uit te spreken. Misschien kan je het in dialoogvorm zetten, of pas je de zinnen zodanig aan dat zij net als in de eerste zin indirect worden.

... Ik zou toch echt niet naar "die ouwe" willen gaan. Succes, Lydia, Pravin! :lol: Ik ben benieuwd naar het vervolg.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Ziemo
Potlood
Beheer:
Berichten: 3
Lid geworden op: ma jan 08, 2018 10:59 am

Re: Wolf's Heart

di jan 16, 2018 3:34 pm

Hartelijk dank allebei.
Ik zal zeker iets doen met je tips, Nayalina Nashan. Ik stuur je even een pb.

Caput Unum vervolg

‘Lydia, Lydia, Lydia…’ mompelde de conrector afkeurend. ‘Voor de hoeveelste keer ben je hier nou vanwege het gooien met boeken?’
Ik keek naar de grond. Pravin stond een beetje verlegen achter me. ‘Zeg op, hoe vaak?’ zei de conrector op nog bozere toon dan voorheen.
‘Te vaak?’ antwoordde ik onzeker.
De conrector knikte. ‘Precies. Je bent erg hardleers. Het wordt eens tijd dat je dat afleert.’ Daarna wendde hij zich tot Pravin. ‘Met pennen gooien heb ik gehoord?’
Tegenwoordig konden de docenten de conrector appen als zij iemand naar hem toe hadden gestuurd. Dan werd ook meteen de hele situatie uitgelegd, veel kans om er onderuit te komen was er dus niet. ‘Ja meneer, het spijt me. Ik zal het niet meer doen.’
‘Dat is je geraden, ja.’ Hij wendde zich weer tot mij. ‘Ik weet wel wat om er voor te zorgen dat je in het vervolg twee keer nadenkt voordat je met de boeken gooit’, zei hij terwijl hij iets in zijn bureaula zocht.
Ik wreef automatisch even over mijn knokkels heen en stroopte mijn mouwen een beetje op. Dit had ik nu al zo vaak meegemaakt. Ik kon het proces wel dromen. Ik had verwacht dat hij zijn liniaal uit het laatje zou pakken, er kwam echter iets anders tevoorschijn dat ik nog niet eerder op school had gezien. Dit was dunner. Een soort tak. Het zag er aardig flexibel uit. De conrector zag me verward kijken en glimlachte. ‘Het is een rotan tak, ook wel het Spaanse rietje genoemd.’
Ik knikte dat ik het had begrepen en legde mijn vingers alvast op het bureau. De alfa’s hadden ook altijd zo’n ding bij zich, maar dan iets dunner. Dan voel je het beter. ‘Deze is ook voor jou, Pravin.’
Ik keek achterom en zag Pravin vol verbazing kijken. Zijn gedrag was toch niet zo erg geweest? Hij deed nooit iets fout, had hij nou meteen het rietje nodig? Hij kwam trillend naast me staan en durfde me uit angst niet eens meer aan te kijken. Ik haalde een van mijn handen van het bureau en sloeg mijn arm om de jongen heen. Zijn lange haar zat nu een beetje in de weg omdat het voor zijn gezicht hing, maar ik dacht dat hij mijn arm wel kon waarderen. De conrector gebood me om mijn hand weer terug op het bureau te leggen. Ondanks mijn rebelse gedachte om het niet te doen, deed ik het toch. Als ik Pravin wilde helpen moest ik immers dicht in de buurt van de conrector komen. De conrector ging aan de andere kant naast me staan en hief zijn hand. Ik sloot mijn ogen en focuste me op mijn ademhaling. Als je jezelf afleidt van de pijn voel je het minder. Toen het rietje op mijn knokkels landde schoot er een pijnscheut door mijn vingers heen. Ik deed mijn best niet te laten zien dat het pijn deed. Toen de conrector weer zijn hand hief, concentreerde ik me op mijn plan. Nog voor het rietje neerkwam, had ik mijn handen al weggetrokken en sleurde ik Pravin aan zijn arm mee naar buiten. De conrector ging nog gauw voor de deur staan, maar ik beukte hem zonder al te veel moeite met mijn schouder aan de kant. Hij viel ongelukkig en stootte daarbij zijn hoofd. Mijn donkerblauwe ogen keken in de felgroene ogen van Pravin. ‘Ga maar’, droeg ik hem op.
Pravin was verstijfd van angst. Ik gaf hem een zachte duw. ‘Toe dan’, moedigde ik hem aan.
Toen hij weg rende, viel het me pas op dat de pauzebel waarschijnlijk was gegaan. De gang stond vol leerlingen. Ik stond er zo naar te kijken dat ik de conrector alweer bijna vergeten was. Hij strompelde overeind en greep mijn pols beet. Op dat moment realiseerde ik me dat ik ook weg had moeten rennen. Ik voelde pijnsteken door mijn dij heen trekken toen de conrector wild op mij insloeg. Ik begon onverstaanbare dingen te schreeuwen en probeerde terug te slaan. Een groepje leerlingen schoot de conrector te hulp. De moed zakte me in de schoenen. Hiermee hoopten veel leerlingen de conrector te manipuleren. Dat als zij ooit naar de conrector moesten, hij misschien wat minder streng zou zijn. Ik walgde er van. Ik haatte dat geslijm en trapte naar het hoofd van een willekeurige leerling. Deze keek me verontwaardigd aan. Haar gezicht klaarde op toen dat van mij van de pijn vertrok. De conrector had mijn hand inmiddels in zijn greep en bleef er maar op slaan. De leerlingen hielden mijn lichaam wel in bedwang. Na een eindeloze reeks tikken voelde ik dat één van de leerlingen die mij vast hield niet meer zo goed oplette. Ik rende naar voren, zette zo veel mogelijk kracht in mijn beweging en rukte mezelf los.
Het gaat om wat jij kan, niet om wat een ander kan.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Wolf's Heart

do jan 18, 2018 7:42 am

Goed verhaal Ziemo, spannend en naar de titel geschreven. Ben benieuwt naar de vervolgen.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Wolf's Heart

vr jan 26, 2018 4:08 pm

Goed verhaal, je hebt een vlotte beeldende schrijfstijl. Waar heb je je inspiratie vandaan?
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Wolf's Heart

vr jan 26, 2018 7:05 pm

Goed begin van je verhaal. Wel een heel nare plek waar ze op school zitten als ze gelijk Spaanse rietjes op duikelen en leerlingen de conrector helpen in plaats van hun medestudenten. Het geeft wel direct een goed beeld van de school :)
De leerlingen hielden mijn lichaam wel in bedwang. Na een eindeloze reeks tikken voelde ik dat één van de leerlingen die mij vast hield niet meer zo goed oplette. Ik rende naar voren, zette zo veel mogelijk kracht in mijn beweging en rukte mezelf los. Ik rende naar voren, zette zo veel mogelijk kracht in mijn beweging en rukte mezelf los.
Je geeft aan dat Lydia door meerdere leerlingen in bedwang wordt gehouden, maar als één loslaat kan Lydia opeens rennen? Ik zie zo voor me dat dat kantoortje vol staat met mensen, dicht opeen gepakt, waarvan één volwassen vent die waarschijnlijk flink wat ruimte inneemt bij het vasthouden van Lydia's arm en het slaan op haar hand. Dan heb je nog wat mensen om Lydia heen die haar vasthouden. Hoe kan ze dan rennen? En waarheen? En hoe is ze dan opeens los van al die mensen? Ik snap dat ze sterker dan andere leeftijdsgenoten is omdat ze (half?) wolf is, maar kan ze dan ze opeens wel allemaal aan? (Just wondering ;) )

Je vroeg in je eerste post of er iets van een spoilerfunctie is. Je bedoelt dan dat tekst verborgen is tot je erop klikt? Zover ik weet zit dat helaas niet in het forum. Iedereen moet dus netjes vanaf het begin lezen, als ze spoilers willen voorkomen :lol:
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Fantasie”