Pieter en de zingende zee.

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee.

di nov 14, 2017 8:22 pm

4. De Ramp

De zon schijnt op het wateroppervlak en laat prachtige lichtjes achter. Pieter voelt zich helemaal op zijn gemak alsof hij al jaren op de bodem van de zee leeft. Hij denkt na over alles en wat er in de korte tijd is gebeurd en is blij dat hij niet in de klas van juffrouw Netty is en bij die klootzak van een Kevin. ."Wat ik niet begrijp opa, is waarom wij kunnen praten met dieren en andere mensen niet." Opa is in diepe gedachten en kijkt opeens op als hij Pieter iets hoort vragen ehm."Geen idee eigenlijk ik weet niet beter, Het is een gave volgens mij. Laat je nooit van de wijs brengen door mensen die beweren dat het onmogelijk is en dat jij maar wat zweverig uit je nek staat de kleppen, ze zijn gewoon jaloers. " He, Wat een gein moet je die dolfijnen zien, net disco compleet met lichtjes maar dan zonlicht in plaats van neon wat een rare capriolen halen ze uit Het lijkt alsof ze onze aandacht willen trekken.  Opeens komt er een naar vreemd gevoel vanuit zijn maagstreek omhoog, waarom voelt hij zich opeens zo angstig waar hij zich zojuist nog zo blij en gelukkig voelde, alsof er iets ergs staat te gebeuren.
Pieter rekt zich uit om alles wat beter te kunnen zien 2 kleine dolfijnen (bruinvissen) komen hun richting op. De 2 zwemmen bijna over hem heen ze zijn erg opgewonden en proberen de aandacht van Pieter en Opa te trekken door kreten uit te stoten en door middel van de houding van hun staart . Hortend en stotend komen er wat kreten uit, die volkomen onbegrijpelijk zijn voor Pieter en Opa..“Rust even uit dan snappen we wat er aan de hand is”, zegt opa op geruststellende toon. Siep is als eerste weer op adem gekomen, 'we moeten zo snel mogelijk iets ondernemen anders dreigt er een ramp'. Als Pieter hem niet begrijpend aankijkt, voegt hij er aan toe: “We waren bij jullie in het ziekenhuis bij die zogenaamde dokter Topu, herkennen jullie ons?”. Voor mensen is het moeilijk om bruinvissen of dolfijnen uit elkaar te houden, wat voor hen onderling geen enkel probleem is, maar door deze extra informatie valt bij Pieter het kwartje “Daarginds zijn twee schepen tegen elkaar aangevaren, een mamoettanker en een groot jacht. De tanker is uit koers geraakt en op een zandbank terecht gekomen, het schip dreigt zijn lading, duizenden olievaten te verliezen, er dreigt een ramp van ongekende omvang”, twee dolfijnensnuiten kijken hen smekend aan, “dit is niet de eerste keer dat zoiets dergelijks ons overkomt, we zijn nog maar net hersteld van de vorige klap”. Opa kijkt zorgelijk en ook bij Pieter dringt de ernst van de situatie door, zijn voorgevoel was juist, hij begrijpt nu zijn plotselinge angst.“We moeten een plan opstellen, hoe is het met de bemanning van de schepen?” 'Prima”, zegt Siep, “de kustwacht heeft de noodsignalen opgevangen en er zijn reddingsschepen onderweg”. “Dus moeten we ons richten op de zeevogels en dieren, zij moeten zo snel mogelijk gewaarschuwd worden”. “hoe doen we dat, Opa?” Op dat moment horen ze een oorverdovend lawaai, twee helikopters vliegen over op weg naar de gestrande boten aan de horizon. “Shit, hoe kunnen we ons nu concentreren, denken ze alle vier tegelijkertijd.. Zo verstrijken enkele kostbare minuten. “Laten we de taken verdelen, stelt Saar voor, als het lawaai is verstomd”. Siep en ik proberen contact te krijgen met onze vrienden Sigrid, Selim en Zizzi en jullie met landmeerminnen”. “Mens' verbetert Pieter. Wie zijn Sigrid, Selim en Zizzi? Denkt Pieter, maar hij vraagt het niet. er mag immers geen tijd verloren gaan. Opa kijkt bedenkelijk en vraagt zich af hoe hij Burgemeester Joustra van Delredam snel tot actie kan bewegen om de schade zo veel mogelijk te beperken voor het zeeleven. Die kerel heeft niets met milieu en denkt vooral aan zijn eigen portemonnee, hij zal de verantwoording bij de verzekeringen van de rederijen neerleggen voordat hij iets onderneemt, dus zal er kostbare tijd verloren gaan. Opa wriemelt in zijn baard, telepathisch contact met Joustra kan je wel vergeten. Opeens krijgt hij een idee, de muizenplaag. “Pieter en ik leggen contact met het stadhuis, of liever gezegd met de muizen daar. Alle vier concentreren ze zich diep,
Pieter en Opa denken sterk aan het stadhuis. Opa kent het gebouw ook van binnen en gaat in gedachten de enorme monumentale trap op naar de kamers van de ambtenaren ze vangen beelden op van een dikke muis die naast een omgegooide prullenmand zit, tussen zijn pootjes zit een boterham met kaas.De pest aan armoe, denkt de muis, en propt zijn wangen vol. Opa en Pieter proberen middels beeldtaal aan de muis uit te leggen wat er aan de hand is. Gelukkig is de muis net zo slim als dik en snapt hij snel wat er aan de hand is. “Er is over enkele ogenblikken een spoedvergadering in het stadhuis van de burgemeester en wethouders. Ik vraag aan al mijn medemuizen om mee te werken en zich verdekt op te stellen, ik hou jullie op de hoogte”. “Tof, harstikke bedankt, we zullen iedereen die het horen wil afraden lokaas en gif te gebruiken tegen jullie”, zegt Pieter enthousiast. Ach, je doet maar, gif kan ons niet schelen, we vinden er altijd wel iets op” Wij muizen houden wel van een verzetje, mensje pesten doen wij graag maar als we jullie een plezier kunnen doen en de zeedieren kunnen helpen, waarom niet, je moet wat over hebben voor je mededieren, ook al leven zij in het water. De muis Bikkie griezelt bij de gedachte aan water, te koud en te nat goed om te drinken, meer niet,, maar er klopt een warm muizenhart in zijn borst.
Dachten mensen er ook maar zo over, Opa zucht. “Ja, we zijn zo rot nog niet al noemen jullie ons ongedierte”. Mochten jullie me nog nodig hebben, mijn naam is Bikkie, als ik iets weet horen jullie het direct.Het kwartje
Laatst gewijzigd door Libelle op vr nov 24, 2017 5:10 pm, 5 keer totaal gewijzigd.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Sive Hiolair
Balpen
Beheer:
Berichten: 52
Lid geworden op: wo okt 25, 2017 12:46 pm

Re: Pieter en de zingende zee.

vr nov 24, 2017 10:18 am

Hey, net de eerste drie hoofdstukken gelezen, het is een heel leuk verhaal. het woord landmeermin is goed gevonden. Weet je direct dat deze wezens anders denken en uit de zee komen.

In het eerste hoofdstukje staan nog een paar kleine schrijffoutjes. Hier is denk ik een woord te kort:
De wordt woester en woester en ineens voelt hij een licht paniek in zich opkomen.

"Wat raar Opa, alles voelt zo echt aan, zojuist zat ik nog achter mijn boeken en nu sta ik hier.
Het leven zit vol verrassingen, denk er niet te veel over na en geniet.
Hier denk ik dat in de tweede zin de opa aan het woord is? Misschien een idee om de aanhalingstekens na de gesproken woorden van Pieter te sluiten en dan nieuwe te openen en sluiten voor de woorden van opa.

Het tweede hoofdstuk vind ik heel leuk met de bruinvissen, op het eerste zicht niet echt iets opgemerkt.

Het derde hoofdstuk is iets langer. Vooral de octopus dokter vind ik leuk. Ieder verhaal heeft meestal een vreemd personage en meestal zijn dat de leukste.

Dit gedeelte vond ik iets onduidelijker. Ik dacht dat de octopus aan het woord was?
"Jeetje, u kunt uw spraak kopieeren, maar weinig zinvol. De andere landmeermin, ik geloof dat jullie dat mens noemen, ligt naast u' Ik heet Pieter, zegt u maar jij... Hij krijgt de kans niet om uit te praten, want Topu is al weg.

Het idee van de kieuwen is wel fascinerend. Nu vraag ik me af of ze nog op land kunnen ademen of niet.
Al doende leert men.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee.

vr nov 24, 2017 4:53 pm

Bedankt voor je reactie, zal het hier en daar aanpassen.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.

Terug naar “Fantasie”