Pieter en de zingende zee.

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Pieter en de zingende zee.

do okt 19, 2017 6:43 am

Inleiding
Fantasie verhaal over een dromerige jongen die zich anders voelt dan de kinderen in zijn klas en samen met zijn opa een avontuur beleeft. Het speelt zich af in de jaren 80 van de vorige eeuw, toen er nog geen smartphones, iphones of mobieltjes waren. Veel mensen hadden ook geen computer of laptop.



1. Het Duin


Pieter zit over zijn biologieboek gebogen en kauwt op zijn pen. Het is rustig in de klas, maar hij kan zich niet concentreren, liever zou hij nu buiten lopen in de vrije natuur dan hier te zijn in die muffe klas bij juffrouw Netty ze is niet onaardig, maar ze begrijpt hem totaal niet, zo'n dromerig jongetje die van een andere planeet lijkt te komen, zo kijkt hij haar aan als ze hem aanspoort zich in zijn les te verdiepen. Vanuit zijn ooghoek ziet Pieter dat Kevin rare gebaren naar hem maakt. Hij zal me vast wel weer opwachten na school, denkt Pieter, ik ga op een vechtsport, dan kan ik me in ieder geval verdedigen. Hij bladert in zijn boeken kijkt naar de plaatjes, een foto van een duingebied trekt zijn aandacht. In gedachten loopt hij met Opa door de duinen, even verderop lopen paarden en runderen en er circelt een roofvogel, waarschijnlijk een buizerd boven zijn hoofd. Dichtbij klinkt opeens Opa's stem: "daar bovenop die duintop kun je de zee goed zien, Pieter kom". Opa steekt zijn hand uit en samen beklimmen zij de heuvel. De zee is een beetje wild en de surfers hebben moeite zich staande te houden. . "Wat raar Opa, alles voelt zo echt aan, zojuist zat ik nog achter mijn boeken en nu sta ik hier". "Het leven zit vol verrassingen, denk er niet te veel over na en geniet". Opa glimlacht en kijkt hem aan, "soms moet je niet alles willen begrijpen, maar de dingen over je heen laten komen". Ze staren naar de zee, naar de enorme golven met schuimkoppen. . De surfers lopen richting strand en trekken hun plank op het droge. De zee wordt woester en woester en ineens voelt hij een licht paniek in zich opkomen. Hij wil van het duin af, naar het pad beneden hen, maar krijgt daar de kans niet voor een enorme golf spoelt hem en Opa van het duin af, de zee in, een sterke draaikolk zuigt hem naar de bodem. Pieter krijgt het benauwd, hij kijkt naar de plek waar Opa is verdwenen, maar hij kan hem niet vinden, dan wordt alles donker om hem heen.
Laatst gewijzigd door Libelle op vr nov 24, 2017 5:05 pm, 6 keer totaal gewijzigd.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee 2

do okt 19, 2017 6:53 am

2. Saar en Siep

De zee wordt wilder, er komt een forse storm opzetten. Niet ver van de plek waar Pieter en Opa verdwenen zwemmen Saar en Siep, 2 jonge bruinvissen, ze buitelen en duiken in het wilde water, het maakt hen vrolijk dat woeste water. ondertussen zoeken ze naar mosselen, maar ze hebben nog niet veel gevonden. "Misschien daarginds, achter dat half verrotte wrak". Siep wenkt met zijn staart en Saar volgt. ze ziet een oude strandbal op de bodem liggen, "Vangen", met een grote boog gaat hij richting Siep. Op de grond, niet ver van de bal ligt iets, maar ze kunnen nog niet goed zien wat. Saar en Siep communiceren met elkaar via telepathie, door elektro signalen, die ze uitzenden en die de ander opvangt, ze kunnen ook de aanwezigheid van andere dieren voelen maar wat daar ligt is vreemd, dat hebben ze nog nooit eerder meegemaakt. "Aan jou de eer om als eerste te kijken Saar". "Hoe zo, durf je niet? Saar lacht spottend. Oke, mijn grote held daar gaat ie, met een ruk draait ze het om. "Het lijkt wel een landmeermin, laten we hem naar de luchtkoepel brengen, hij heeft geen kieuwen". "Daar ligt er nog een Saar, dit kunnen we niet samen, laten we hulp roepen". Ze zwemmen naar het oppervlak en klappen met hun staart op het water. Binnen een mum van tijd komen hun vrienden, Selim, Sigrid en Zizi aangezwommen, ze hebben snel door wat er aan de hand is. "Ze kunnen ons goed van pas komen, we kunnen wel wat vrienden van het droge gebruiken, want het gaat slecht met de zee en daardoor ook met ons. dus snuit eronder en via de straalstroom naar het hospitaal". Zizi is in een vrolijke bui, ze houdt wel van onverwachte gebeurtenissen. Twee aangespoelde landmeerminnen is een buitenkansje, al begrijpt ze niet goed hoe zij hier verzeild zijn geraakt. De kleinste van de twee had nog een boek in handen. Niet denken, zwemmen, daar is de straalstroom al nu zijn ze zo in het hospitaal.
Laatst gewijzigd door Libelle op vr nov 24, 2017 5:07 pm, 4 keer totaal gewijzigd.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Pieter en de zingende zee 1 en 2

do okt 19, 2017 5:50 pm

Ben zelf niet zo goed in reacties geven maar zo her en der kleine foutjes maar leuk, spannend en goed eerste verhaal Libelle.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee 1 en 2

vr okt 20, 2017 6:31 am

Hartelijk dank voor de reactie, zal het nog een keer doorlezen, vaak kijk je over je eigen fouten heen.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee 3

za okt 21, 2017 2:54 pm

3. Dr. Topu

Het "ziekenhuis" bevindt zich bij een verzonken dorpje, in een kerk, die bewoont wordt door een inktvis die zichzelf Dr. Topu noemt, omdat hij met zijn 8 gevoelige tentakels af en toe zeedieren van parasieten kan ontdoen en wat kleine ingrepen verricht. Topu is een schuchter wezen en houdt zichzelf zo veel mogelijk schuil en komt af en toe in aktie om een klein visje, een weekdiertje of krab te verschalken, aan onverwachte gebeurtenissen heeft hij een hekel, maar voor de bruinvissen heeft hij een zwak, Tijdens hun jacht zwemt er regelmatig een klein zeediertje zijn kant op, dus zet hij het ongemakkelijke gevoel dat er bij hem opkomt zoveel mogelijk opzij en focust zich op wat komen gaat. Hij vangt een signaal op, een vibratie die door al zijn 8 tentakels heen gaat en zo te voelen zijn het Saar en Siep met vrienden en zo te voelen zijn ze niet alleen hij vangt ook een zwakke vibratie van landmeerminnen op, daar heeft hij het over het algemeen niet zo op, maar ze zijn zo te voelen niet bij kennis. Hij verschiet van schutkleur van zachtbruin, neemt hij nu een zandkleur aan, pastend bij de omgeving, je kunt niet voorzichtig genoeg zijn. Hij pompt zijn tentakels vol en schiet naar het "ziekenhuis".
Na een tijdje wordt Pieter, met een stevige hoofdpijn wakker. Hij voelt iets glibberigs overzijn lichaam glijden, hij huiverd, het lijken wel tentakels , sterker nog, het zijn tentakels realiseert hij zich als hij bijkomt uit zijn coma, het moet niet gekker worden, droom ik of is dit echt? vraagt hij zich af. Er dringt een merkwaardig lucht zijn neusgaten binnen, hij kan de geur niet thuisbrengen. Opeens hoort hij een stem tegen hem zeggen:
"Dr. Topu, aangenaam, ik ben uw chirurg'. "Handig nietwaar? Al die tentakels, wegens personeelsgebrek nemen ze alleen nog maar inktvissen in dienst, je hebt geen operatieteam nodig, ik kan het in mijn eentje af". Vier paar armen voor de prijs van een, ach ja het zijn barre tijden, ik heb geluk met zo'n practisch lichaam. "Jullie kieuwen zijn zo goed als nieuw, gekopieerd van een schol, zo goed als nieuw. "Nou ik ga er maar weer eens vandoor,
"WWWWWaaaarrrr is Ooooppppaaa, stamelt Pieter die nog niet helemaal van de schrik bekomen is.
De inktvis draait zich om en zegt: "Jeetje, u kunt uw spraak kopieeren, maar weinig zinvol. “De andere landmeermin, ik geloof dat jullie dat mens noemen, ligt naast u"
“Ik heet Pieter, zegt u maar jij”...
Hij krijgt de kans niet om uit te praten, want Topu is al weg. Eigenlijk kun je het geen praten noemen, zo onderwater gaat dat moeilijk, het is meer het opvangen van beelden, geuren en geluiden die via telepatische weg worden opgevangen en geinterpreteerd.°, maar voor het gemak, noem het praten.
Sara maakt een mistroostig gebaar, als Topu weg is,'Neem hem niet al te serieus, hij noemt zich dr. maar het stelt allemaal niets voor, operatieteam, verpleger ziekenhuis, wat een onzin allemaal, maar hij is verder heel aardig als je hem wat beter kent, je moet alleen een beetje door het pochen en gebrek aan zelfvertrouwen heen prikken”
Siep staat er maar zo`n beetje bij, hij vind het allemaal wel prima, hij is niet zo`n prater en vind het wel best als Saar het woord voert.
Nu hij van de verbazing bekomen is kan Pieter de humor van dit alles wel inzien en schiet in de lach. 'Sinds wanneer speel ik mee in een Discoveryfilm?, denkt Pieter. 'Opa, heb je die maffe inktbvis gezien?". Opa voelt zich opvallend helder, gezien de omstandigheden, hij haalt zijn rechterhand door zijn ringbaard, dat doet hij vaak als hij nadenkt en betast dan voorzichtig zijn oor, hij voelt daar achter een lichte druk. Kieuwen, zijn het, hoe is het mogelijk. "Ja, ik heb hem ook gesproken, kijk hoe vind je mijn kieuwen? Zullen we maar uit de buurt van de vissersboten blijven, anders liggen we binnen no time tussen de zalmmoten en heilbot in de vitrine van de visboer". Opa kijkt hem met zijn pretoogjes schalks aan. "ik voel me goed, zullen we de omgeving hier maar gaan verkennen?
Ze zwemmen samen richting Scheepswrak, Onder een dikke laag zeewier en mosselen ligt een heel oud zeilschip. Achter een kajuitsraam ziet Pieter een schol zitten. De vis schiet langs hem heen en gaat er in razend tempo vandoor. Ze dalen af in het scheepsruim, op de bodem ligt iets wat Pieter niet thuis kan brengen, hij laat het Opa zien. "Volgens mij is dat een onderdeel van een sextant, dat werd vroeger op zee bepaald om de koers te bepalen. Zo konden ze berekenen waar ze zich op zee bevonden en welke richting ze moesten varen". Pieter stoot zijn voet aan iets hards. Boven het zand steekt een punt van een kist uit. Ze kunnen het deksel slechts met moeite samen open krijgen, zo zwaar is het van alle wier en schelpdieren. In de kist zitten oude zilveren en gouden munten. Pieter realiseert zich dat dezelfde mensen die dit geld vervoerd hebben, misschien wel zijn aangespoeld op het zelfde strand waar zij nog niet zo lang geleden stonden, vreemd idee. "Laat het deksel maar zakken, als we straks in de gelegenheid zijn, halen we het wel op". Opa glundert, "daar kan ik een hoop sieraden van maken, ik krijg er nu al zin in", Maar nu naar boven we hebben genoeg gezien en kunnen de schat toch niet meenemen..
Laatst gewijzigd door Libelle op di mar 13, 2018 2:12 pm, 12 keer totaal gewijzigd.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee.

za okt 21, 2017 3:48 pm

@Maaike, Heb moeite met de opmaak, hoe kan ik de titel van een hoofdstuk met groot lettertype maken?
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Pieter en de zingende zee.

za okt 21, 2017 8:18 pm

Leuk verhaal, Libelle!
Ik vind de omslag van het gewone leven naar zijn droom leuk bedacht. Je kunt je heel goed voorstellen dat zo'n jongetje zich zit te vervelen en dan weg zakt in zijn dagdroom. Ook de zeewezens vind ik erg leuk. Al weet ik niet helemaal wat die dokter nou doet, hij eet kleine zeewezens op maar voor grote is hij bang? En hij heeft Pieter en opa van kiewen voorzien?

Wat een goede toevoeging voor je verhaal zou kunnen zijn, als je iets meer de zintuigen beschrijft. Dus wat zien, horen, voelen, ruiken en proeven je personages. Ik miste dat een beetje, je beschrijft wel heel goed waar personages zijn. Maar je mag wat meer details beschrijven, zodat je de lezer iets meer een richting opstuurt hoe de omgeving er volgens jou uit ziet.

Om lettertypes groter te maken moet je [size=*150*] vooraan je tekst zetten en aan het einde van je titel [*/*size]. Maar dan zonder de sterretjes die ik heb gebruikt.
Het handigste is als je vragen via een pb stuurt of als nieuwe vraag bij 'vragen & feedback' stelt. Ik krijg namelijk helaas geen melding dat mijn naam is genoemd en dan moet je wellicht onnodig lang op een reactie wachten ;)

Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Het is jouw verhaal, dus pas alleen dingen aan die goed voor je voelen.

Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee.

zo okt 22, 2017 9:20 am

Hartelijk dank Maaike voor je tips, zodra ik tijd heb zal ik deze verwerken in het verhaal.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Pieter en de zingende zee.

za okt 28, 2017 12:48 pm

Heb, met name, hfst. 3 Dr. Topu gewijzigd.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Pieter en de zingende zee.

wo nov 01, 2017 8:22 pm

Ik vind hem nu duidelijker, goed gedaan :) Wel vraag ik me af hoe het voelt als er tentakels over je heenglijden. Zijn die glibberig of voel je alle zuignapjes? :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Fantasie”