De vijf elementen

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: De vijf elementen hoofdstuk 20

za aug 26, 2017 8:13 am

De komende weken gingen in een roes voorbij, ik wist niet welke dag welke was. Ik leefde niet echt. De dag voor de volle maan kwam er een man de kantine binnen gelopen. Di keek op en zwaaide naar hem, de man knikte en liep naar ons toe. Zijn lange rode haar kwam tot zijn schouders en zijn blauwe ogen tekende zijn gezicht af. ,, He pap.’’ de man wees naar de vrije stoel en ik knikte dat hij mocht gaan zitten. ,, Wel jongen vertel maar.’’ Di keek naar mij ,, je hebt me nooit verteld over je oude vuur vriendin.’’ De man boog zijn hoofd ,, je kent het verhaal Di. Ik heb haar laten gaan.’’ Di knikte ,, wist je dat ze zwanger was?’’ De man knikte ,, ze was zwanger van mij, dat is de rede waarom ik haar heb laten gaan.’’ Hij keek verbaasd naar hem ,, Waarom vraag je dit, jongen?’’ Di knikte naar mij ,, Pap, ontmoet Edana Fakkel, de dochter van Vanessa en schijnbaar ook die van jou.’’ De mans mond viel open en keek naar mij ,, Dit is een grapje zeker?’’ ik schudde mijn hoofd ,, ik heb een dochter en niet alleen dat ze is een element?’’ Di en ik knikte ,, dat is het leven, zegen ze.’’ De man schoot in de lach ,, oké nu ben ik overtuigd dat je Vanessa’s dochter bent.’’ Hij sloot even zijn ogen ,, dus Samuel, heeft haar opgevangen?’’ ik knikte ,, hij zorgt goed voor haar en ook voor mij. Ik kan me geen betere vader voorstellen.’’ Johan knikte ,, hebben ze andere?’’ Mijn hoofd schudde heen en weer.

,, ik heb een vraagje.’’ Hij was meteen geïnteresseerd ,, ik snap dat je mij, niet nog een keer kan laten wegkomen. Maar ik heb net ontdekt dat ik´´ hij hield zijn hand op ,, je bent zwanger, dat weten we. De dokter heeft ons het nieuws al door gegeven. Nu wil je van mij weten of ik een antwoord voor je heb. Dochter van me het spijt me. Ik heb aan de andere verteld dat je moeder nog niet klaar was voor de ceremonie. Maar ze was er klaar voor, zij was alleen in een verder stadium dan jij. Ze zou over zes maanden bevallen, maar bij jou is het nog pril. Ik ben bang dat ik niets voor jou en je vriendinnen kan beteken.´´ ik sloeg mijn ogen neer ,, als ik niet zwanger was van Dash zou ik zonder twijfel mijn krachten afstaan. Maar nu.´´ ik schudde mijn hoofd ,, ik weet het gewoon niet meer.´´ hij pakte mijn hand, in zijn ogen stond steun en medelijden geschreven. Het voelde bijna even vertrouwd als bij de man van wie ik dacht dat hij mijn vader was, ook al kende ik hem nog geen half uur. Hij kwam met een schok omhoog, ik draaide me om en zag mijn moeder de kantine binnen lopen. Johan keek angstig om zich heen, hij hield nog steeds van haar dat was van zijn gezicht te lezen. Mijn moeder zag me zitten en liep naar me toe. Maar toen ze Johan zag stopte ze even, ook bij haar was er een glimp van verloren liefde te lezen. Tuurlijk hield ze van haar man, hij had altijd voor haar klaar gestaan. Maar deze man die naast me zat had haar hart en hij zou hem altijd houden.

Met een glimlachje liep ze naar ons toe en ging zitten ,, het spijt me Vanessa.´´ ze schudde haar hoofd ,, ik heb geen spijt Johan, ik ben je juist heel dankbaar.´´ ze streek over mijn haar ,, je hebt mij een prachtige dochter geschonken.´´ ze keek hem aan ,, en je hebt mijn leven gespaard en ik weet dat je het zonder twijfel het voor deze meisje ook zou doen. Maar het is dit keer niet aan jou, het is aan je zoon en zijn vrienden.´´ Ze keek naar de jongens die aan de andere tafel zaten, ze deden hun best om niet te luister vinken. ,, zij zijn de hoop voor deze meisjes, zij zijn de waren jagers. Naast jou weten ze in hun hart wat het betekend.´´ ik keek haar verbaasd aan ,, Mam?’’ nu was de aandacht volledig op haar, maar Johan nam het woord ,, de jagers waren nooit op de wereld gezet om de elementen te bedreigen, we zijn er om ze te begeleiden.’’ Mijn moeder glimlachte ,, Het zou anders aardig dom zijn voor een element om verliefd te woorden op iemand die haar dood kan betekenen. De natuur zit niet zo in elkaar.’’ De jongens keken verbaasd. Johan kreeg opeens een idee ,, de tunnels.’’ Mijn moeder veerde ook op. Dat was het idee we zouden ontsnappen en wel nu.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: De vijf elementen hoofdstuk 21

za aug 26, 2017 8:15 am

De deur ging zwaar open en de tunnels waren donker. ,, Ga mijn dochter en zoon. Duik onder met jullie vrienden, vlucht en leef jullie leven in vrijheid.’’ Johan was bijzonder duidelijk en we knikte beide. We renden de tunnels in met zijn tienen en we bleven rennen tot we licht zagen.

We kwam bij het licht aan het was alleen niet de buitenlucht het waren lampen. Dash was de eerste die stopte met rennen toen hij zag waar we naartoe rende, of beter gezegd naar wie. ,,Hallo elementen.’’ Die stem hij gaf me nog steeds kippenvel, meneer Dashkoff stond ons op te wachten. Ik kroop weg in de armen van Dash ,, vader alstublieft, kan dit niet een paar maanden wachten. Dit gaat om mijn kind!´´ zijn vader schudde zijn hoofd en liep naar ons toe ,, is dit de zoon die ik heb getraind. Is dit mijn nalatenschap.´´ hij stond nu recht voor hem en hij stompte hem in de maag. Dash kromp in elkaar en ik slaakte een klein gilletje. Ik werd bij mijn haar vast gegrepen ,, dit hier mijn zoon is een geen liefde maar een toverspreuk. Ik ga je vannacht genezen van je ziekte.´´ hij gooide me in de groep mannen die me stevig vast grepen. De andere waren omgedraaide om daarheen te rennen maar daar waren ook jagers verschenen. De meiden rende meteen in hun armen. Ook werden Johan en mijn moeder met hun meegesleurd. Meneer Dashkoff schudde zijn hoofd ,, Johan toch. Dit is de tweede keer dat je de orde verraad en voor wat haar.´´ hij wees naar mijn moeder. ,, en Vanessa, het is goed om je weer te zien. Je ziet er goed uit.´´

Hij draaide zich naar de rest om ,, neem de elementen mee naar het huis en zorg dat ze klaar zijn voor de ceremonie.´´ we werden meegesleurd ,, en als voor de jongens, jullie gaan toe kijken hoe jullie vriendinnetjes hun krachten afstaan. Of anders sterven.´´ Hij barste in een lach uit, die tegen de muren van de tunnel kaatste.

We werden naar een verlaten huis gebracht, in het huis werden we naar een kamer gebracht. Waar vijf kleedkamers waren opgezet, ieder met een bordje met een element er op afgebeeld. We keken elkaar onzeker aan en we gingen de hokjes binnen. In mijn hok hing een simpele rode jurk aan een hangertje. Ik pakte het vast en iets in me wilde het weggooien. Maar ik was bang voor de gevolgen dus kleden ik me om, ook hing er een ketting met een feniks aan de hanger. Mijn hand reikte naar de hanger maar toen ik het aanraakte branden mijn vingers. ,, Meiden wat jullie ook doen, doe de hanger niet om!´´ Ik liep het kleedkamer uit en de andere liepen ook naar buiten. Ieder van ons had dezelfde jurk aan, maar alle vijf in een andere kleur. Korola turkooise, Nalani blauw. Barda bruin en Theresa maagdelijk wit. We zagen er schitterend uit Nalani keek in een spiegel en schrok. ,, We zien er qua kleding uit als prinsessen, maar de rest van onze uiterlijk.´´ ,, ziet eruit alsof we rijp zijn voor de slacht.´´ Mijn stem klonk vreemd in mijn oren, zo wilde ik niet klinken. Eten werd gebracht door een paar vrouwen, die ons niet aanspraken zelfs geen blik waardig keurde.

We aten met zijn vijven in stilte, het was een simpele maaltijd. Toen we het ophadden kwamen de vrouwen weer binnen en namen de lege borden mee en ze kwamen weer terug, met borstels en make-up. Ze deden onze haren en bonden deze in een hoge staart. Ze keken naar onze halzen en zagen dat we de kettingen niet om hadden. Ze besteden er niet veel aandacht aan. Ze deden rouge op onze wangen en oogschaduw in de kleuren van onze jurken. Zodra ze klaar waren verlieten ze weer de kamer en waren we weer alleen met onze gedachten. ,, meiden wat er ook gebeurd vanavond, dank jullie wel.’’ Iedereen pakte elkaars hand vast ,, als we het slim spelen kunnen we misschien ontsnappen.’’ Nalani keek naar mij ,, jij in ieder geval Edana’’ ik schudde mijn hoofd ,, Mijn kans om moeder te worden komt nog. Ik wil leven en oud worden met Dash, we weten nu dat we kinderen kunnen krijgen.’’ Ik gaf iedereen een vriendelijke glimlach ,, ik doe het niet voor jullie wees daar gerust op, ik doe het voor hem.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: De vijf elementen hoofdstuk 22

ma aug 28, 2017 2:46 pm

We werden het kamertje uitgeleid door de jagersclan. We hadden elk van ons een bodyguard we konden geen kant op, we werden naar een auto met geblindeerde ramen gebracht. Ieder van ons had een aparte auto en we werden dus opgesplitst. Mijn bestuurder deed de deur met een klap dicht, het was donker in de auto en ik zag bijna geen hand voor ogen. Ik voelde de wagen in beweging komen maar hoe erg ik me ook concentreerde ik kon niet vertellen waar ik heen ging of in welke richting de auto reed sterker nog ik wist niet eens of ik nog in de stad was.

Maar na wat leek een eeuwigheid stopte de auto en werd de deur opengerukt. Felle lampen schenen in mijn gezicht en ik moest mijn ogen dichtknijpen, maar nog steeds bleef ik alleen het felle licht zien en de schimmen erin. Een hand kwam de auto binnen en greep me bij de arm, het trok me eruit. Buiten de auto werden alle schimmen langzaam duidelijk en namen ze vorm aan. De groep werd gevormd door allemaal mannen, geen vrouw was te zien. Ook mijn omgeving werd duidelijk ik was in het bos die grensde aan de grens van de stad. Mijn ogen zochten naar bekende gezichten, want ik was ervan overtuigd dat mijn moeder of op zijn minst Johan aanwezig waren. Opeens zag ik ze aan de andere kant van het veld. Ik schudde me los uit de greep van de jager en rende naar hun toe. Terwijl ik naderde zag ik dat ze aan palen vastgebonden zaten. Ik omhelsde mijn moeder ,, Edana, mijn kind je ziet er prachtig uit. ‘’ Vanuit mijn ooghoek zag ik Johan knikken. ,, Ze lijkt sprekend op haar moeder.’’ Ik liet haar los en keek haar recht in haar ogen aan ,, wat gaan ze met jullie doen als ze klaar zijn met ons?’’ Mijn moeder probeerde haar schouders op ,, maak jij je daar maar geen zorgen over lieverd.’’ Ik knikte en draaide me om. De jager die me eerder had vastgehouden stond nu achter me, hij keek naar Johan en daarna naar mij ,, broer, is dit meisje waarvoor je onze familie te schande hebt gemaakt.’’ Ik kon niet zien Johan deed, dus luisterde ik naar zijn stem ,, wat moest ik anders doen , Alec ze is mijn dochter.’’ Ik hoorde iedereen naar adem happen. Zo te horen waren niet alle jagers ingelicht over mijn afkomst.

,, Johan’’ siste Alec ,,zeg me dat je een grapje maakt.’’ Ik rechtte mijn rug ,, hij maakt geen grapje, ik ben Edana dochter van Johan Bullit. Ik ben dus een jagerskind.’’ Alec keek me verbaasd aan ,, Het spijt nicht van me, maar ik moet dit doen.’’ ik knikte ,, Edana!’’ Ik keek naar de stem die mijn naam had genoemd, het was Dash. Ik pakte mijn rok op en liep over het vochtige gras naar hem toe. Zijn vader stond naast hem ,, Meneer Dashkoff, mag ik een klein momentje met uw zoon?’’ Hij had nog niets gezegd en ik pakte de arm van Dash. ,, Ik ga het doen.’’ hij keek me verbaasd aan ,, maar dan verlies je’’ ik knikte ,, weet ik maar ik heb liever mijn leven, mijn leven samen met jou. Nu we weten dat we kinderen kunnen krijgen.’’ Hij knikte ,, weet je het zeker.’’ ,, heb ik ooit een overhaaste beslissing gemaakt.’’ Hij dacht na en schudde toen zijn hoofd. ,, Ik eer mijn mede jager om haar moed en daad kracht!’’ hij boog zijn hoofd naar mij. Ik ving dit op als een teken van eer en ik keek om heen, iedere jager boog nu ook het hoofd. ,, dank je Dash, voor je steun.’’ Ik liep terug naar de andere meiden die ook hun hoofden bogen toen ik aankwam. Meneer Dashkoff ging in het midden van het veld staan ,, Broeders en zuster, wij zijn hier bij een om de elementen te bevrijden.’’ Hij richtte zich nu op ons ,, zuster Edana, ik heb vernomen dat jij je element zou willen afstaan en weer terug wilt geven aan moeder aarde.’’ Ik deed een stap naar voren ,, Broeder, dat is correct.’’ Hij wenkte me naar zich toe, met opgeheven hoofd liep ik naar hem toe ,, Ga naast mijn zoon staan, draagster van de feniks.’’

Hij riep de andere meiden een voor een en hij wilde hun antwoord duidelijk horen. Korola was als laatste ,, Draagster van de waternimf, bent u klaar om het element water terug te geven aan moeder aarde.’’ Korola rechtte haar rug ,, ik jager Dashkoff, doe het niet!’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: De vijf elementen hoofdstuk 23

ma aug 28, 2017 2:47 pm

Met open mond keken we naar haar, nooit gedacht dat juist Korola zou weigeren en onze levens op het spel zou zetten. ,, Draagster van de Nimf, ik geef u nog een kans.’’ Korola schudde haar hoofd ,,Ik doe het niet. Mijn vriendinnen zijn misschien bereid om op te geven wat hun speciaal maakt maar ik niet!’’ ik deed een stap naar voren ,, Korola, je krachten maken je niet speciaal. Dat doe jezelf, je ben aardig en trouw. Dat is wat jou speciaal maakt, dat deed Di voor jou vallen.’’ Korola schudde haar hoofd ,, dat is een leugen, je wilt weer terug naar zoals dingen waren. Maar ik niet.´´ ,, Korola luister naar Edana, je bent de meest aardige persoon die ik ooit heb ontmoet. Laat je angst je kracht niet verdoezelen. Als je weigert riskeer je niet alleen jouw leven, maar ook dat van je vriendinnen.´´ Korola haalde haar schouders op ,, Het spijt me Di, maar die meisjes op het veld zijn niet mijn vriendinnen.´´

De jagers kwamen op ons af, Korola had onze ondergang getekend. Dash greep me vast en probeerde me te beschermen tegen de naderende jagers. Maar wat kon hij doen, ik raakte langzaam in paniek. Nu zou ik hem en mijn kindje verliezen. Opeens schoot de feniks weer voor mijn ogen, vlammen omcirkelde ons. ,, Dash ik moet vluchten, ik hoop dat jij met me meekomt.’’ Hij keek naar de vlammen en daarna naar mij ,, De feniks zal je beschermen, beter dan dat ik kan doen. Vlucht mijn liefste, bescherm jezelf en ons kind. Ik zal de jagers afleiden en mijn best doen om je weder te vinden.’’ Mijn hart zonk naar mijn maag , hij wilde dol graag met me samen zijn maar het was niet mogelijk. We lieten elkaar los en de vlammen werden hoger en heter. Ik voelde de grond rommelen, vanuit mijn oog hoek zag ik Nalani wegvliegen met witte vleugels. Maar ik kon me geen zorgen maken om hun, ik moest maken dat ik en mijn ongeboren kindje in veiligheid kwamen. Alleen was ik omringd door jagers. ,, Edana, blijf staan waar je staat.’’ Hoorde ik Barda roepen, ik deed precisie wat ze me had verteld. Opeens schudde de grond onder me, ik viel naar beneden. Een ondergrondstelsel was compleet voor me uitgetrokken.

Barda stond naast me ,, kan jij het bevatten, wat Korola net heeft geflikt.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, het kan me nog steeds schelen. Eerst wil ik hier weg.’’ Barda knikte en wenkte me mee ,, Theressa is al weggekomen en Korola heb ik niet meer gezien. Heb je ook gezien wat Nalani deed?’’ ik knikte , we liepen door de gangen. In mijn hand hield een vuurbal, zodat de gangen werden verlicht. Opeens stond Barda stil ,, Hier moeten we onze eigen weg kiezen.’’ Ze maakte een gat in het plafond. ,, Deze weg leidt weg van de stad. Als ik jouw was zou ik naar de dichtst bij zijnde gaan. Dan val je minder op.’’ Ik knikte en kroop uit het gat. Ik deed mijn ogen dicht en ik werd omringd door vlammen. Ik voelde mezelf veranderen in de feniks, ik doofde de vlammen om me heen en spreidde mijn vleugels. Ik bewoog ze heen en weer zo kwam ik langzaam van de grond.

Ik vloog over het bos heen op zoek naar de stad waar ik samen met mijn ongeboren kind, een baken of licht steeg op. Bij de grens van de stad landde ik en transformeerde ik weer terug in mijn eigen gedaante. Ik hapte naar adem en strompelde de straat door. Mijn jurk zat onder het roet en mijn gezicht ook. Het politie bureau kwam in het oog en ik strompelde naar binnen. Een vrouwelijke agent kwam naar me toe gerende. ,, Jufrouw, wat is er met u aan de hand?’’ Ik zakte door mijn knieën. ,, Mijn ex vriend, hij heeft mij en mijn vriend aan gevallen. Ik weet voor de rest niets alleen vuur.’’ de vrouw greep me bij de arm. ,, rustig maar je bent in goede handen.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: De vijf elementen hoofdstuk 24

ma aug 28, 2017 2:48 pm

Een jaar later.

,, Dash, blijf hier!’’ de kleine man kroop door het kleine appartement die ik bezat. Door mijn overtuigende verhaal was ik opgenomen in een bescherm systeem van de politie. Ze hadden me een appartement gegeven en gezorgd voor een baantje bij de plaatselijke supermarkt.

Een paar maanden geleden was mijn zoon geboren en ik had hem vernoemd naar zijn vader Dash. Zijn bruine rode krullen sierde zijn bleke bolle gezichtje en zijn blauwe ogen, sprak nu al van grote wijsheid. Dash kwam naar me toe gekropen en brabbelde iets wat leek op ,,mammie’’ met een grote trotse glimlach op mijn gezicht tilde ik hem op en knuffelde hem. ,, Mevrouw Swan?’’ een jong meisje van een jaar of vijftien kwam op me afgelopen. ,, Bedankt Melodie, is hij nog lastig geweest?’’ het meisje schudde haar hoofd ,, hij is erg lief, eigenlijk is hij net wakker.’’ Ik gaf het blonde meisje een glimlach. Melodie was mijn buurmeisje, haar moeder (een agent) had er op gestaan dat zij zou komen oppassen als ik weer aan het werk zou gaan. ,, Had je nog problemen met je wiskunde huiswerk?’’ weer schudde Melodie haar hoofd, dat was mijn betaling naar haar. Ik hielp haar met haar huiswerk waar ik maar kon. ,, Sinds u me alles tot in detail hebt uitgelegd, is het geen tovenarij meer.’’ Ze schuifelde met haar voeten ,, Melodie, wat is er?’’ Ze schudde haar hoofd ,, het is niets mevrouw Swan, tenminste ik denk van niet. We hebben een nieuwe leraar geschiedenis. Meneer Dashkoff, ik moest meteen aan u denken en aan Dash natuurlijk. Hij sprak over de legende van de vijf elementen.’’ Nu zag ik een boekje die ze vast had, het was mijn verslag van een jaar geleden. ,, hoe kom je daar aan?’’

Melodie keek ernaar ,, van meneer Dashkoff.’’ Ik knikte ,, beschrijf de man eens.’’ Melodie beschreef het gezicht van mijn nachtmerries de grootvader van Dash. ,, Melodie, ik wil dat boekje niet meer zien in mijn huis. Ben ik duidelijk.’’ Ze knikte ,, is dit vanwege het beschermingsprogramma?’’ Ik wilde geen antwoord geven, Dash voelde mijn stemmingswisselingen en begon te huilen. ,, Bedankt voor je goede zorgen Melodie, ik zie je morgen.’’ Melodie knikte weer en liep mijn huis uit. Ik suste het kleine mannetje ,, Stil maar vlammetje van me. Ik laat hem je geen kwaad doen. De feniks in mij zou dat nooit toe laten.’’ Dash kalmeerde een beetje en ik zette hem in de box. Er werd aan de deur geklopt en ik liep er naar toe. Voordat ik het opende keek ik door spioneergaatje, het was mijn buurvrouw. Ze kwam duidelijk verhaal halen en met een gemeende glimlach deed ik de deur open. ,, Agent Bodem.’’ Ik wenkte haar naar binnen en de avond zon trok over mijn gezicht. De warmte waarschuwde me dat de wolven me op de hielen zaten. Toen ze binnen was draaide ze zich om ,, Mijn dochter vertelde me wat er aan de hand was.’’ ik knikte ,, ik moet hier weg Miranda.’’ Miranda knikte ,, ik bel het bureau en morgen ga je naar een andere locatie. Een andere stad, andere naam en hopelijk een veilig leven.’’ Ik bedankte haar en ze vertrok.

De volgende ochtend stond een busje voor al mijn spullen, die ik het afgelopen jaar had verzameld. Het werd ingeladen en we vertrokken naar een andere stad, zoals Miranda me had beloofd. Het appartement had twee slaapkamers en was dus groter dan de vorige, die er maar een had. Ook zat er een peuterspeelzaal om de hoek en een basisschool. Ik knikte hier konden Dash en ik de komende jaren leven. Misschien vond zijn vader ons nog, mijn hart ging naar hem uit. Ik keek het huis binnen en een vage glimlach verscheen op mijn gezicht.

wordt vervolgt
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: De vijf elementen

ma aug 28, 2017 9:02 pm

Zo her en der foutjes maar het blijft een goed geschreven verhaal en het was goed, fijn, spannend en leuk te lezen.

Ben benieuwt naar het vervolg.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: De vijf elementen

zo okt 15, 2017 6:40 pm

Spannend verhaal! Ik ben benieuwd naar het vervolg. (:

Ik vind de fantasie in het verhaal erg leuk; het is een bekend thema, maar ik vind dat je er een creatieve draai aan hebt gegeven. Ik dacht in eerste instantie dat die vijf jongens de jagers zouden zijn die achter de meisjes aan zouden gaan en dat viel gelukkig mee :D
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: De vijf elementen

ma okt 16, 2017 3:55 pm

Het vervolg staat al online de vijf elementen the fall of the feniks
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: De vijf elementen

ma okt 16, 2017 5:44 pm

Ahh, oké. Dan verdient dit verhaal een boektekentje :D Dan ga ik binnenkort aan het vervolg beginnen.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: De vijf elementen

wo okt 18, 2017 8:37 am

Vlot geschreven verhaal, ik heb het eerste hoofdstuk gelezen. Hoewel ik met mijn 62 jaar ver van de middelbare school verwijderd ben kan ik toch meeleven.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.

Terug naar “Fantasie”