Gwendoline Coin en de vermiste huiselven

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin Hoofdstuk 27

za apr 28, 2018 10:51 am

Afbeelding
Het was vreemd weer door de stenen gangen te lopen, zeker nu ik weer even thuis was geweest. Ook voelde het kasteel leeg nu ik wist dat een van de belangrijkste inwoners er niet meer waren. Toen we langs het portret van de fruitschaal kwam kon ik me bijna niet inhouden om aan de peer te kietelen en te kijken naar de nu lege keuken. Maar zodra mijn hand naar de peer ging bedacht ik mezelf en trok ik mijn hand weer terug. ,, Kom Ceberus we gaan weer terug naar de rest.´´ hij hield al zijn koppen schuin, maar liep toch met me mee naar de leerlingenkamer. We kropen samen door het vat en daar zoemde de leerlingen door de woonkamer. De haard die normaal brandde was nu gedoofd, de spanning was in de lucht te voelen. Ik ging meteen naar Ciaran die bezig was met een potje tovenaarsschaak. ,, Ciaran kan ik je even spreken?´´ H ij keek me wat geïrriteerd aan , maar toen ik mijn bezorgde blik zag veranderde dat meteen ,, Gwen wat heeft het schoolhoofd gezegd?’’ Ik keek wat ongemakkelijk ,, Ik heb haar beloofd dat ik het niet zou rondbazuinen door school.’’ Hij knikte ,, dan is het ernstig.’’ Ik knikte ,, we zijn een soort van familie.’’ Hij stond op en liep naar de gedoofde haard. ,, Dassen het ziet er naar uit dat het schoolhoofd een van ons in vertrouwen heeft genomen. Het is nu tijd om naar deze Das te luisteren. ‘’ Ik ging naast hem staan en friemelde een beetje onzeker met mijn handen ,, het schoolhoofd heeft me verteld dat de huiselven op de dag dat de vakantie begon’’ ik keek even naar de grond ,,zijn verdwenen.’’ Vele dassen fluisterde nu even met elkaar ,, hoewel ik het haar beloofd heb om het niet te vertellen doe ik dit toch.’’ Nu keek ik naar de andere ,, ik kan alleen maar indenken wie er nu gaat koken en de leerlingenkamers gaat bij houden.´´ Iedereen knikte ,, de leraren!´´ riep iedereen in koor en ik knikte. ,, Wij Dassen kunnen helpen waar we kunnen, dit betekend dat we onze eigen kamers opruimen en het bij houden van de woonkamer.´´ Ik draaide me om naar de haard en pakte mijn toverstok ,, Incendio.´´ Vonken sloegen aan in de haard.

Afbeelding
Al snel hadden we een rooster opgemaakt met het huis om de woonkamer op te ruimen, echter viel die taak al snel op het zwerkbal team. Ook de andere boden aan om de leraren elke avond te helpen in de keukens. Ik tikte de schouder aan van Ciaran en Chlo ,, we moeten dit ook bekend maken bij de andere huizen, wij Dassen kunnen veel maar er is ook nog school en huiswerk.´´ Ciaran en Chlo knikte. We liepen met zijn drieën eerst naar de leerlingenkamer van Zwadderich we klopte aan en een verveelde Zwaderaar deed open ,, wat.’’ Ik stapte naar voren ,, we moeten praten.’’ Hij nam me op om te kijken of ik het meende. ,, Met het gehele huis Zwadderich.’’’hij knikte en liet ons binnen. ,, He Zwaderaars, deze Dassen willen wat kwijt.’’ De gehele Zwadderich huis keek mij ons mokkend aan. Ik vertelde maar snel wat er aan de hand was een paar Zwaderaars begonnen te lachen met wat ik voorstelde om de leraren te ontlastten ,, Dus Zweinstein zit zonder bediende en dan moeten wij maar hun werk doen?’’ Ciaran stapte naar voren ,, wel als je nog wat wilt bereiken hier.’’ Hij bewoog zijn armen ,, Het is toch niet zo veel moeite om jullie eigen leerlingenkamer opgeruimd te houden. De haarden aan te steken.’’ Hij trok zijn stok en deed precies wat ik net had gedaan in onze eigen leerlingenkamer. Hij draaide zich weer om naar de rest ,, Daar voor heb jij een toverstok voor.’’ De aanvoerder van het zwerkbal team van Zwadderich deed een stap naar voren en ging naast Ciaran staan. ,, Ik denk dat de Dassen voor een keer gelijk hebben .’’ Een kleine groep sprak een ongenoegen uit, maar hij schudde zijn hoofd ,, en het is voor ons ook niet een te grote moeite om af en toe een helpende hand te bieden in de grote zaal om de tafels te dekken en af te ruimen.’’ Hij draaide zich naar Ciaran en stak zijn hand uit ,, we zijn verschillende huizen, maar we mogen dankbaar zijn voor de thuis die deze school ons bied.’’ Daar was iedereen het mee eens en zo verlieten we de leerlingenkamer van Zwadderich met weer een enorme klus van de schouders. ,, We gaan waarschijnlijk net zoveel tegenstand krijgen van de andere.’’ We knikte allemaal, we wisten eigenlijk dat we de zwaarste obstakel al hadden genomen. Maar de andere huizen zouden eigenlijk net zoveel problemen geven.

Afbeelding
We klommen de trappen op naar de eerste toren deze was van Ravenklauw. Gelukkig was het op de vijfde verdieping we klopte met de deurklopper in de vorm van een Arend tegen de deur. ,, Welke dier staat op wacht en is trouw aan zijn eigenaar.’’ Ik keek verbaasd naar de deur klopper ,, Wat nu?’’ Chlo haalde haar schouders op ,,zullen ze ons gehoord hebben en doen ze dan de deur open?’’ Ciaran schudde zijn hoofd ,, we moeten de vraag beantwoorden, pas dan krijgen we toegang tot de toren. ‘’ Ik zuchtte, dit was een vraag die paste in mijn straatje. ,, het is een driekoppige hond!’’ De andere schrokken van mijn antwoord die ik eruit schreeuwde. ,, Je antwoord is correct.’’ En de deur zwaaide open, sommige Ravenklauwers keken verward op toen we de kamer binnen stapte ,, Waar is de hoofdmonitor?’’ Ciaran’s stem was zacht , maar schijnbaar werd zijn vraag luid en duidelijk gehoord. Want degene waar hij naar vroeg kwam naar ons toe ,, jullie hebben een slimme geest onder jullie anders kwamen jullie hier niet binnen.’’ Ciaran knikte ,, Onze Gwendoline hier .’’ Hij legde een hand op mijn schouder en knikte. ,, We moeten iets kwijt .’’ de Ravenklauwer knikte ,, Raven, onze aandacht is gevraagd. Laten we luisteren wat deze leerlingen te zeggen hebben.’’ Ze deed een stap opzij en ik kon mijn verhaal doen, zoals we hadden verwacht kregen we hier kritische vragen over wat het hun aanging. Die vragen beantwoorde ik met een tegenvraag ,, Als de leraren onze rommel moeten opruimen en ons eten moeten voorbereiden, wat voor tijd zullen ze dan over hebben om ons wat te leren.’’ Vele Ravenklauwers knikte en sommige glimlachte over mijn antwoord. ,, Deze Das zou thuis kunnen horen in ons huis, maar ze is door de hoed ingedeeld in Huffelpuff. Maar niet te min ze heeft een punt, het is net zo goed ons probleem als dat van de Dassen.’’ De Ravens knikte allemaal. ,, We kunnen de was doen van elk huis.’’ We knikte en we bedankte de Hoofdmonitor, nu stonden we voor de taak om de Grifeondors over te halen tot taken die we konden doen om de leraren te ontlasten. Maar het moest wel uit hun komen en we moesten het niet opdragen, maar eigenlijk waren de moeilijkste twee huizen al overgehaald. Maar het moeilijkste van dat alles was om het eergevoel van de Griffeondors aan te spreken.
Afbeelding
We moesten nog twee verdiepingen stijgen tot we bij onze doel waren. We liepen door de gang dat zou leiden naar de Dikke dame. ,, Gwen!’’ We draaide ons om en Bianca kwam aanrennen. Ik gaf haar een glimlach ,, wat goed dat we je tegenkomen.’’ Ze haalde haar schouders op ,, wat kan ik voor jullie doen.’’ Ik keek naar Chlo en zij gaf Bianca een onzekere glimlach. ,, we moeten met de leden van jou huis praten.’’ Bianca keek ons een voor een aan en ik haalde bescheiden mijn schouders op. Bianca schudde haar hoofd ,,jullie Dassen. ‘’ Ze liep langs ons heen en we konden niets ander doen dan haar volgen. We stonden nu voor de Dikke dame ,,Wachtwoord.’’ De Dikke dame zat te wachten met een gerezen wenkbrauw, Bianca draaide zich om ,, sluit je oren.’’ Onze handen sloegen we voor onze oren, Bianca draaide zich weer om. Ik hoorde niets maar opeens vloog het portret, een opening kwam tevoorschijn. Bianca wurmde zich door en klapte toen in haar handen ,, Iedereen we hebben gasten. ‘’ Ik ging de andere voor en legde een hand op haar schouder ,, Dank je wel.’’ Ik rechtte mijn rug toen we de andere Grifeondors ons opnamen. Voor hun waren we indringers in hun domein en ik kon ze het niet kwalijk nemen. Voor de vierde keer vandaag vertelde ik het verhaal en ook dit keer waren de leerlingen niet blij toen ik van hun vroeg om te helpen met het onderhouden van het kasteel. ,, Laten jullie ieder ander van welke huis dan ook werken zodat jullie de comfort kunnen hebben die jullie gewend zijn?’’ Somige wilde knikken maar toen deed Chlo een stap achter me vandaan ,, De Zwadderich helpt met het dekken van de tafels en ook het afruimen, Ravenklauw doet de was en wij helpen in de keukens. Het minste wat jullie kunnen doen is helpen, het opgeruimd houden van deze kamers is een kleine moeite!’’ Iedereen keek beschaamd naar de grond maar zeiden voor de rest niets. Bianca deed een stap naar voren ,, wat kan ik doen om te helpen?’’ Ik gaf haar een vriendelijke glimlach ,, wel de elven verzorgde dat het les materiaal bij de juiste lokalen aankwam. Nu zij er niet meer zijn rust die taak nu op Vilder.’’ Iedereen knikte, Vilder was misschien een vervelende man maar het kasteel is zo groot dat we onmogelijk van hem konden verwachten dat hij alles naar de juiste lokalen zou brengen. Lily en James stapte nu naar voren ,,dan kunnen wij hem daar bij helpen.’’ Nu er al drie van hun zich vrijwillig hebben opgegeven was de rest snel overstag. ,,Zo lang ik niet de badkamers hoef schoon te maken, vind ik alles prima.’’ Zei een jongen die in het raam kozijn zat. Ik knikte dankbaar ,, het zal veel van onze vrije tijd vragen, maar nu kunnen we alleen maar aan onszelf maar ook aan onze ouders.’’ Iedereen knikte en ik kon met een gerust hart zeggen dat ik blij was dat vandaag over was.

We liepen de Grifeondor kamer uit en we liepen over de gangen van de school. ,, Gwendolin’’ we keken om en we zagen professor Anderling, ze keek me beschuldigend aan. ,, Je hebt je belofte gebroken.’’ Ik knikte ,, het spijt me professor, maar we moesten wat doen.’’ Ze knikte maar haar beschuldigende blik bleef op mij gericht. ,, Tien punten aftrek van Huffelpuff voor jullie alle drie.’’ We keken geschrokken naar elkaar ,, maar professor we proberen te helpen.’’ Ze knikte ,, dat snap ik wel. Maar het is niet jullie taak om voor het kasteel zorgen, dat is de taak’’ ,, van de huiselven, maar professor die zijn nu weg. We kunnen helpen om het kasteel draaiende te houden. ‘’ Ciaran legde beide handen op mijn schouders ,,Ze heeft juist gehandeld door de leerlingen hier bij te betrekken.’’ Weer knikte ze ,, en daar ben ik jullie ook heel dankbaar voor, daarom zal ik morgen ochtend tijdens het ontbijt mijn dank laten spreken. Ga nu terug naar je kamer, het is laat en daarom geef ik jullie de punten aftrek. We keken elkaar aan en we rende zo snel we konden naar de leerlingenkamer, waar we vrolijk werden opgewacht door Ceberus en de andere Dassen. Iedereen wilde horen welke klussen van onze schouders waren gelicht. Ze waren maar wat op getogen dat ze niet al het werk hier in het kasteel hoefde over te nemen. ,, Laten we naar bed gaan. Het zevende jaar helpt morgen bij het ontbijt in de keuken en bij het avond eten. Zo werken we het lijstje af tot het einde van de week.’’ Ciarans instructies waren duidelijk en niemand ging ertegen in. Iedereen maakte zich klaar om te gaan slapen, zo ook ik. ,, Kom Ceberus.’’ Hij blafte en we liepen naar mijn slaapkamer. De andere drie meiden lagen allemaal al te slapen. Langzaam raakte ik de steen die om mijn nek ,, Dulce, Dulce ik heb je hulp nodig.’’ Niet veel later verscheen ze bij me. ,, Meesteres wat kan Dulce doen?’’ Ik gaf haar een glimlach ,, Zoek Dulce zoek de andere elven.’’ Dulce knikte en verdween weer.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin Hoofdstuk 28

zo apr 29, 2018 8:57 am

We zaten in de grote zaal, iedereen van het huis Huffelpuff wachtte het woorden van het Schoolhoofd. Ook was het eten wat we kregen bij het ontbijt niet zo smakelijk als het eten wat de huiselven maakte. Het zal wel moeilijk zijn om voor honderd man te koken en alles op smaak brengen is al voor een kleine groep lastig. Professor Anderling stond op van haar stoel en schraapte haar keel, iedereen was meteen stil en keek vol verwachting naar haar. Wachtend op haar woorden , op de berispingen of haar goedkeuringen. Ze bleef een tijdje stil en toen opende ze haar mond ,, Ik moet zeggen sinds de slag om Zweinstein, het laagste dal dat we ooit hebben bereikt. Nu de studenten taken moeten verrichten zodat de leraren en staf op Zweinstein door kunnen gaan met les geven. ‘’ Ze boog haar hoofd ,, Het zevende jaar van Huffelpuff Huis staan op dit moment te buffelen in de keukens en het huis van Zwadderich heeft de grote zaal gedekt.’’ Ze keek op en keek ons van tafel tot tafel aan. ,, Daarom geef ik op dit moment elk huis die meehelpt 50 punten.’’ Het werd even onrustig in de zaal, het waren mooie punten die Anderling ons gegeven had. Maar nu was de vraag of we allemaal zo eens gezind bleven, nu er punten te verdienen waren met elke klus die een huis of een lid ervan oppakte. ,, Echter wil ik nog een persoon in het bijzonder bedanken.’’ Iedereen keek nu naar mij ,, Gwendoline Coin, na Harry Potter ben ik nog nooit zo blij geweest dat iemand me niet gehoorzaamde.’’ Ze keek naar me en wenkte me. Ik stond een beetje ongemakkelijk op en liep door de lange gangpad tussen de tafels van Huffelpuff en Ravenklauw. Tot ik naast haar stond ,, Soms is het de moed of de daadkracht van een enkeling, die ons allemaal doet bewegen.’’ Ze legde een hand op mijn schouder ,, laten we hopen dat die inspiratie niet verloren gaat, maar voor nu 10 punten voor Gwendoline Coin.’’ Ze haalde haar hand van mijn schouder ,, Het is nu tijd voor jullie lessen.’’

De dagen vorderde en telkens weer werd een student die op de dag de meeste taken op zich had genomen werd beloond. Er werd echter bijna tot geen straffen uitgedeeld dit omdat het meeste nakijkwerk werd gedaan door de eerstejaars Ravenklauwers. Ook de Zwaderaars bleven bij hun taken maar dan niet zonder dagelijks geklaag. Ik was naast mijn taken en huiswerk iets anders wat mijn aandacht opslokte, het vinden van de huiselven. De dagen werden weken en deze werden maanden. Steeds vaker was er geen tijd voor de taken omdat de examens in aantocht kwamen en ook het laatste zwerkbal wedstrijd tussen Huffelpuff en Griffeondor kwam eraan en dit was de meest belangrijke wedstrijd van het jaar voor de beker. Beide huizen hadden even veel wedstrijden gewonnen, deze wedstrijd zou alles beslissen. Maar echter trainde ik zo vaak als mijn studie en mijn taken het toe stonden, ook de rest van het team maakte hetzelfde mee. Hoe dichter we bij de wedstrijd kwam hoe meer de leraren ons ontzagen. Het huiswerk werd minder en ook werden we eerder weggestuurd van de taken die we hadden aangepakt. Chlo was er blij mee maar ze werd met de dag onrustiger, ook verwachtte ze dat van mij en ik gaf al mijn extra energie. Soms vergat ik ook nog eens om te slapen. ,, Gwen.’’ Ik zat te knikkebollen op de bank. ,, Gwen!’’ Chlo’s stem was luid en ik schrok ervan ,, wat, wat is er aan de hand.’’ Iedereen gaf me een bezorgde glimlach ,, Waarneer was het voor het laatst een goede nacht rust hebt gehad.’’ Ik keek even om me heen en iedereen keek naar zijn schoot. Ciaran keek me nog steeds door dringend aan ,, je bedoelt waarneer mijn hoofd op mijn hoofdkussen heeft gelegen?’’ hij schudde lachend zijn hoofd ,, je weet wat ik bedoel, morgen is de wedstrijd.’’ Ik liet mijn hoofd zakken ,, Ik weet het, maar er zijn nog zoveel dingen te doen.’’ Quinton legde een hand op mijn schouder ,, je bent vaker in de keuken te vinden dan wie dan ook.’’ Chlo klapte in haar handen ,, naar bed jij en ga slapen.’’ Ik ging niet tegen haar in en ging meteen naar mijn kamer, maar voordat ik de trap af ging draaide me om ,, Waar is Ceberus?’’ Iedereen zuchtte ,, Hagrid heeft hem net nog meegenomen om hem te laten plassen.’’ Chlo liep naar me toe en legde haar handen op mijn middel. Met een kleine rukje draaide ze me om ,, naar bed ik breng hem straks wel naar je toe.’’

Ik lag te draaien in mijn bed het was vreemd om in dit bed te liggen. Ik was de afgelopen maanden in slaap gevallen op de bank of in een stoel in de woonkamer. Ook heb ik een paar keer een powernap gedaan in de ziekenzaal. Maar na een tijdje werden mijn ogen zwaar en viel ik in een diepe slaap. Een luide toeter schakkelde in mijn oor, waardoor ik geschrokken uit mijn bed viel. ,, Wat de hel.’’ Ik krabbelde omhoog en leunde op het matras. Ceberus stond blaffende naast Chlo te kwispelen en zij had haar zwerkbaloutfit al aan. ,, Lekker geslapen?’’ ik vernauwde mijn ogen ,, dat deed ik tot drie minuten geleden.’’ Chlo gniffelde even ,, De wedstrijd begint over anderhalf, ga je aankleden. In de woonkamer staat een kop thee en een broodje.’’ Weer blafte Ceberus en liep samen met Chlo de kamer uit. Met een snelle blik keek ik om me heen en zag dat de andere meiden al de kamer hadden verlaten. Zacht mopperend trok ik mijn uniform aan en ging naar de woonkamer, waar inderdaad een chocolade broodje en een dampende kop thee op me stonden te wachten. Snel at en dronk ik mijn met zorg bereiden ontbijt op en rende naar het veld waar de rest van het team al op me stonden te wachten. ,, Sorry.’’ Iedereen schoot in de lach, al snel deed ik met hun mee ,, zijn jullie er klaar voor Dassen?’’ het gelach stopte meteen toen iedereen naar de nieuwkomer keek. Het was John Prosper, hij had al gezegd dat hij een wedstrijd zou bezoeken maar hij had niet gezegd waarneer. ,, Hallo meneer Prosper.’’ Geschrokken keken de rest van het team mij aan en ik wist waarom zijn achternaam samen met Potter, was een heilige in de tovenaars wereld. Hij spreidde zijn armen ,, Gwendoline, wat heerlijk om je weer te zien. Hoe gaat het met dat keffertje van je?’’ Ik rolde me mijn ogen ,, Met Ceberus gaat het goed, maar ik moet u vragen om ons even met rust laten. We staan ons voor te bereiden op de wedstrijd.’’ Weer keek iedereen geschrokken, ook op het gezicht van John. ,, Maar natuurlijk.’’ Hij knikte en liep toen weg. Chlo was de eerste die uit de schok ontwaakte ,, Oké Dassen, weg gaan zo meteen tegen de ongeslagen tegenstander. Maar dat betekend niet dat wij het ze niet moeilijk gaan maken of zelfs van ze gaan winnen.’’ Iedereen knikte ,, Ze zijn sterk maar wij zijn de’’ ,, Dassen!’’ riep iedereen en we rende naar de gang, waar we voor de laatste keer dit jaar moesten wachten tot we mochten beginnen.

Weer drong het oorverdovende geluid door tot de gang. Op dit keer gingen we in de aanslag staan op mijn teken, we hadden afgesproken dat Chlo en ik als laatste het stadion uit zouden vliegen dit om het andere team in verwarring te brengen. Het doek ging omlaag en we vlogen het stadion twee aan twee binnen. Mijn oren gonsde van de spannig, mijn ogen waren gericht op de kist waar de slurk uit moest komen. Wilder kwam het veld op met zijn bezem in de hand, hij bereikte de kist en schopte ertegen. De snaai en de beukers vlogen in grote snelheid uit de kist. Wilder gooide de slurk op en het spel begon. We vlogen sneller en scoorde zoveel mogelijk punten als we maar konden, maar Griffeondor bleek net is te sterk. Chlo vloog als een gek achter de snaai aan om het spel te beëindigen, maar zelfs dat leek niet te lukken. Gelukkig voor ons verdween de snaai uit het beeld. Maar de beukers vlogen om Chlo der oren ,, Quinton!’’ Hij kwam langs me en hield even stil ,, We gaan wisselen van taak ik vlieg met Chlo mee om de beukers van haar af te houden.’’ Hij dacht even na en knikte hij gooide zijn knuppel, daarna vloog hij samen met Ciaran achter de slurk aan. Ik vloog naar Chlo en mepte meteen een beuker weg die haar als doelwit had uitgekozen. ,, Bedankt’’ zei ze hijgend ,, hoeveel?’’ ik schudde mijn hoofd ,, als jij de snaai vangt beperken we de schade.’’ Ze knikte en vloog van weg, met mij op een afstand mijn ogen open voor naderende beukers. Chlo had weer de snaai gespot en vloog er achterna. We klommen met onze bezems steeds hoger, de zoeker van Griffeondor had ons gezien en vloog achter ons aan. Een beuker kwam weer op Chlo af en ik rekende even maar sloeg toen de bal in de richting van de andere zoeker. Die net op tijd kon uitwijken, een grove vloek kwam mijn kant op. Chlo schreeuwde het uit van geluk, ze stopte en ik vloog langs haar heen in haar hand had ze de snaai. Het spel was afgelopen, ik zuchtte af opluchting. Dit was de zwaarste wedstrijd die ik ooit had gespeeld, ik steeg nog even en wilde net naar beneden vliegen. Terug naar mijn team tot ik iets zag in de verte, witte rook steeg op bij de uitmonding van het zwarte meer. Mijn wenkbrauw steeg en toen ik mijn ogen vernauwde was het opeens verdwenen. Ik schudde mijn hoofd een zichtspel, dat was de verklaring die bij me op sprong. Dat doe je alleen maar als je wat te verbergen hebt. Ik wilde er naar toe vliegen maar Chlo riep mijn naam, snel bedacht ik mezelf en daalde af. Eindelijk kwam ik weer bij mijn team die elkaar aan het troosten waren. Toen mijn benen de grond raakte knikte Ciaran goedkeurend naar me. Quinton kwam naar me toe gerend ,, goede zet Gwen!’’ ik knikte naar hem en nam hem even apart ,, kan jij voor mij dekken?’’ hij keek me niet begrijpend aan ,,waar ga je heen dan?’’ ik wees met mijn duim ,, naar de rechter uitmonding van het meer. Ik zag daar rook.’’ Hij knikte ,, vier uur.’’ Ik gaf hem een schouderklopje en rende met een bezem in de hand het stadion uit. Buiten het stadion stapte ik weer op mijn bezem ,, Fianto Duri, Protego Maxima, Repello Inimicum.’’ Een barriere vormde zich om me heen zo konden ze me niet meer zien en zo vloog ik weg.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin hoofdstuk 29

zo apr 29, 2018 1:28 pm

Ik landde vlakbij de plek waar ik de rook had gezien neer. Ik verborg mijn bezem in de stuiken en liep op mijn tenen verder. Ik stuitte tegen een barriere aan ,, Conjurus Infarctus Momentus.’’ Een kleine opening ontstond er en ik glipte er meteen doorheen. Toen ik weer omkeek was het gat weer verdwenen. ,, Mevrouw Coin ga terug.’’ Geschrokken keek ik naar Dulce die met haar gespreide armen voor me. ,, Dulce, wat doe je?’’ De elf keek zelfverzekerd uit haar ogen iets wat ik nog nooit bij haar had gezien. ,, Dulce, zijn daar de vermiste elven?’’ ze knikte ,, worden ze daar tegen hun wil vast gehouden?’’ Weer knikte de elf. ,,Gemene mannen houden Dulce’s vrienden vast. Daarom mag mevrouw Coin daar niet heen.’’ Ik schudde mijn hoofd ,, Als de elven daar zijn moet ik ze gaan helpen, je kan me niet tegen houden Dulce.’’ Met die woorden liep ik door haar heen. Ik liep tussen twee door en stond toen op een open veld een kooi vol huiselven stond naast een gigantische houten schip. Snel keek ik om heen kijken of er een vorm van beschutting was, maar helaas was dat nergens te vinden. ,, Hé wat doe jij hier!’’ Twee mannen sprongen van het schip af. Snel trok ik mijn stok en wees deze op mijzelf,, Duplicatus’’ zo maakte ik een kopie van mezelf, we rende allebei de andere kant op zo konden we de mannen verwarren. ,, Everte Statum’’ Een van de mannen vuurde een spreuk af op mijn dubbelganger die meteen verdween. ,, Expelliarmus!’’ snel ontwapende ik er een, zijn stok vloog door de lucht ,, Accio’’ zo snel als het kon ving ik de stok op en stopte deze in een zak van mijn zwerkbal gewaad. De man wiens stok ik had afgepakt dook nu weg achter de kooi waar de huiselven in vast zaten. Maar de andere man bleef woedend naar me kijken ,, vervelend kind! Bombarda.’’ Snel sprong ik opzij want de grond onder mijn voeten explodeerde. Ik lag nu op de grond en de man kwam nu op mij af ,, Melofors’’ Het hoofd van de man zwelde op tot een pompoen, als ik niet in een benarde situatie zat zou ik daar om vreselijk moeten lachen. ,, Paralitis.’’ De man die aan zijn hoofd zat verstijfde en viel op de grond.

Snel krabbelde ik overeind en rende toen naar de kooi, waar de andere man nog steeds verstopt zat ,, Petrificus Totalus.’’ Ook hij verstijfde en nu kon ik mijn aandacht schenken aan de huiselven. ,, Zijn jullie oké?’’ de huiselven vooraan knikte ,, Mannen namen ons mee. Mannen gemeen.’’ Ik knikte en wees met mijn toverstok naar het slot. ,, Mummelwummel” ik hoorde de spreuk en kon toen niets zinnigs meer zeggen, snel draaide ik me om en zag een derde man iemand die me heel erg bekend voorkwam, John Prosper. ,, Bracchiabindo’’ Touwen verschenen uit zijn stok en begonnen mij vast te snoeren . Ik viel op de grond en John kwam lachend naar me toe ,, Gwen, Gwen. Jij bent slimmer dan goed voor je is.’’ Hij hurkte bij mij neer en pakte mijn gezicht vast. ,, Ik wist dat je een probleem zou worden, vanaf het moment dat ik je vanuit de schaduw van je vader zag.’’ Hij liet mijn gezicht los en stond op. Hij keek nu naar zijn mannen en schudde zijn hoofd ,, verslagen door een elf jarig meisje.’’ Hij wees met zijn stok naar de mannen ,, Finite.’’ Beide mannen kwamen weer in beweging. Ik probeerde me los te wurmen uit het touw maar bij elke beweging werd het strakker. Ik vloekte in mezelf, hoe kon ik nou zo stom zijn om niet hulp te gaan halen. Tranen sprongen in mijn ogen, voor de eerste keer was ik echt bang. Lachend kwamen nu alle drie de mannen op mij af ,, nu niet zo stoer meer hé.’’ Een van de mannen tilde me overeind ,,wat gaan we met haar doen baas?’’ John keek me even aan. ,, Ik sta bij je vader in het krijt daarom laat ik je leven.’’ Ik keek naar de grond , maar hij duwde mijn kin omhoog zodat ik hem moest aankijken. ,, We nemen haar mee.’’ Hij keek zijn handlangers aan ,, Begin met inladen en begin met haar te ontdoen van toverstokken.’’ Degene die mij vast had sleurde me mee naar het schip en ik probeerde tegen te stribbelen. Maar de touwen ontnamen me nu bijna de adem zo strak zaten ze om me heen. Ik werd in het laadruim geduwd waar ze me alleen achterlieten, nu kon ik de tranen echt niet meer bedwingen. Quinton had me vier uur gegeven voordat ze me gingen zoeken en ik wist een ding zeker deze waren nog niet om. ,, Ex’’ de woorden kwamen langzaam uit mijn mond. ,, Expecto Patronum.’’ Er gebeurde niets maar dat kwam omdat ik mijn toverstok niet meer had.

Ik boog mijn hoofd, het leek ven hopeloos. Opeens schudde mijn hoofd het kan niet te laat zijn, ik moest toch wat kunnen doen ook al zat ik gevangen en zonder toverstok.,, Dulce’’ de geest van de elf verscheen ,, Dulce had mevrouw Coin gewaarschuwd.’’ Ik knikte ,,dat weet ik Dulce, dat heb je zeker. Maar ik wilde niet luisteren.’’ Ik hapte even naar adem ,, maar ik moest je vrienden helpen. Maar nu moet je mij helpen.’’ Dulce knikte en verdween meteen. ,, Schiet alsjeblieft op Dulce.’’ Langzaam werd het laatste beetje adem uit mijn longen geperst en verloor ik het bewustzijn. ,,Leeft ze nog?’’ ik hoorde vaag de vraag, een van de mannen stond over me heen gebogen. Een paar vingers werden tegen mijn keel aangedrukt ,, O, shit. Finite .’’ De touwen verdwenen weer maar toch kon ik geen adem krijgen ,, Anapneo.’’ Lucht vulde zich in mijn longen ,, Renervatio’’ Happend kwam ik weer bij bewustzijn. ,, Zo, kleine meid we waren je bijna kwijt.’’ Hij gaf me een onzekere glimlach ,,smokkelen van wezens is een ding maar mensen vermoorden’’ hij schudde zijn hoofd ,, nee daar heb ik niet voor getekend.’’ Hij haalde uit zijn broekzak een stuk touw en bond daar mee mijn voeten vast. Met een ander stuk touw maakte hij mijn handen vast. ,, zo het is misschien pijnelijk, maar je blijft tenminste ademen.’’ Hij stond weer op en liep toen weg. Kom op Dulce. Een voor een werden de huiselven het ruim binnen gebracht. Elk bevend van angst ,,wat jullie ook doen maak haar niet los. Anders hebben we geen andere keus.’’ Hij bewoog een vinger voor zijn keel. Sommige elven maakte een verschikt geluidje de andere begonnen nog erger te beven. Ik baalde mijn handen tot vuisten, maar het had geen zin ik kon niets tegen de touwen beginnen. Bijna alle elven waren binnen en ik begon de hoop te verliezen. Tot ik explosisies buiten het schip hoorde, Dulce verscheen even en gaf me een kleine knipoog. Ik kreeg een glimlach op mijn gezicht ,, Hier we zitten in het schip!’’ Maar niemand reageerde me ,, Jongens maak me los.’’ De elven keken me geschrokken aan, maar ik knikte ,, horen jullie dat buiten, daar zijn mijn vrienden. We worden gered.’’ Sommige huiselven keken hoopvol naar de deur, maar geen van hun maakte mij los. Langzaam deed ik mijn ogen dicht had ik mijn stok maar. ,, Relashio.’’ De touwen schoten van me af en verbaasd keek ik ernaar.

Snel stond ik op en rende ik naar de deur, deze zat op slot. Zachtjes vloekte ik even, maar opeens had ik een idee. Die touwen schoten ook weg toen ik een spreuk uitsprak. Ik legde mijn hand op de klink ,, Alohamora’’ de deur schoot uit zijn schanieren. Verbaasd keek ik naar mijn handen, maar veel tijd voor verwondering had ik niet. Snel rende ik naar buiten, ik rende over het dek en zag toen mijn vrienden vechten met de drie mannen. Al snel zag ik John en ik wist dat hij mijn toverstok had ,,Accio’’ mijn toverstok vloog uitzijn binnen zak in mijn handen ,, Inflamenta’’ nu vloog zijn jas in brand. Hij begon te gillen en trok snel zijn jasje uit. ,, Levicorpus Hostibus.’’ De drie mannen werden aan hun enkels opgetild. Snel rende ik van het schip af naar mijn vrienden. ,, De elven zitten op het schip.’’ Ciaran keek naar het schip en rende er naar toe. Ik stond langzaam te wankelen op mijn benen, Josh zag dit en ving me net op tijd op. ,, Doe dat nooit meer.’’ Chlo keek me bezorgd aan ,, zo in je eentje er op uit gaan.’’ Ik knikte ,, ik kan niets beloven’’ Iedereen schoot in de lach, ook Bianca was naar het schip gerend . ,, Hallo, weten jullie wel wie ik ben?!’’ John riep dit in woede naar ons. Ik draaide naar hem om ,, Maar al te goed.’’ Ik stak mijn stok in de lucht. ,, Expecto Patronum!!!’’ De wolf schoot uit mijn toverstok en rende naar het kasteel. Het duurde niet lang voordat de leraren en mijn vader bij ons waren. Ik wilde Josh loslaten en naar hem toe rennen, maar ik zakte nu echt door mijn knieën. Mijn vader rende nu naar mij toe ,, Gwen, gaat het?’’ ik knikte ,, De elven’’ ik kon de rest niet meer uit mijn mond brengen, want ik viel voor over in zijn armen.

Langzaam kwam ik weer bij, de zachte witte lakens onthulde mijn lichaam. Mijn vader zat aan het bed samen met Anderling. ,, Pap.’’ Hij schrok op en pakte mijn hand vast ,, Gwen?’’ ik knikte ,, ja pap, ik ben er weer.’’ Langzaam krabbelde ik overeind en keek Anderling aan ,, De elven?’’ ze knikte ,, die zijn veilig, allemaal.’’ Ik liet opgelucht mijn adem ontsnappen. ,, Maar jij jongedame zit heel diep in de problemen.’’ Haar stem kwam neer als een zweep ,, wat dacht je wel niet om zomaar in je eentje er op uit te gaan!’’ ik keek naar mijn vader en ook hij keek me berispelijk aan ,, ik zag aan het einde van de wedstrijd rook. Maar toen ik beter keek was dat verdwenen. Ik wilde het zeker weten van wat ik zag dus ging ik op onderzoek uit.’’ ,, Zonder aan iemand te vertellen waar je heenging.’’ Anderlings ogen vernauwde ik schudde mijn hoofd ,, ik heb Quinton ingelicht.’’ Ze schudde haar hoofd ,, Quinton is geen volwassene Gwendoline.’’ Ik liet mijn hoofd hangen. ,, Het belangrijkste is dat de elven weer thuis zijn.’’ Mijn vader sprong op ,, vindt je dat het belangrijkste!’’ ik knikte ,, Ja pap. Dat vindt ik belangrijk.’’ Hij wreef over zijn kin en schudde zijn hoofd ,, dat is mijn schuld.’’ Bezorgd keek hij naar Anderling ,, we moeten het haar vertellen.’’ Ze knikte ,, doe jij het maar ik ga de andere inlichten dat ze wakker is.’’ Ik keek mijn vader aan ,,wat is er?’’ Hij zuchtte ,, John gaat vrij uit.’’ ,, Wat!’’ Ik sprong zowat uit bed. ,, hij beweerd dat de andere mannen hem dwongen om mee te werken.’’ Hij duwde me weer het bed in ,,maar hij heeft hun juist gedwongen.’’ Hij pakte mijn hand vast ,, ik zal tegen de beslissing vechten muntje van me. Het is niet langer meer jouw taak.’’ Ik trok mijn hand los ,, als er een rechtszaak komt wil ik getuigen.’’ Hij wilde er tegen in gaan ,, Laat het me duidelijker zeggen, ik moet getuigen.’’ Toch wilde hij hier tegen ingaan ,, Gwen!’’ Mijn vrienden kwamen de ziekenzaal binnengerend.

Snel brachten hun me op de hoogte, ik was een week buitenbewustzijn geweest. Dat betekende dat ik de meeste van de overgang examens had gemist. Deze zou ik later dan in moeten gaan halen, ik moest echter nog een week in de ziekenzaal blijven. Daar nam ik de rest van mijn examens en nam ik ook mijn inhaal examens. Na die week was ik vrij om weer door de gangen van het kasteel te lopen. De lucht van de zomervakantie was al te ruiken en iedereen had de zomer al in hun hoofd. Wilde verhalen over de vakanties die iedereen zou gaan hebben vulde de gangen. De dag voor de vakantie werden de uitslagen van de examens bekend gemaakt. Ook ik stond bij het gedrang voor het prikbord. Eindelijk was ik bij het prikbord en zocht op de lijst van Huffelpuff naar mijn naam maar deze stond er niet op. Mijn hoofd boog waren mijn scores nog niet binnen, Professor King stond bij een pilaar glimlachend te kijken. Ik duwde me een weg naar buiten en ging naast de professor staan ,, Volgend jaar wacht ik wel tot de avond voordat ik naar mijn scores ga kijken.’’ Ze schoot in de lach ,, Ja, dat zou een goed idee zijn.’’ Ik keek haar niet begrijpend aan ,, Maar professor er is een klein probleempje met die lijst.’’ Verbaasd keek ze me aan ,, en dat is?’’ ,, ik sta er niet op.’’ Professor King keek geschokt naar de lijst. ,, Dat kan niet Gwen.’’ Ze liep van me weg naar het bord ,, Maak plaats.’’ Iedereen schoof weg en King ging op alle lijsten op zoek naar mijn naam. ,,Bij Merlijns baard.’’ Zei ze zacht en ze liep terug naar mij. ,, Ik ga dit tot de bodem uitzoeken.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin Hoofdstuk 30

zo apr 29, 2018 4:12 pm

Het laatste avondmaal was aangebroken iedereen zat vol spanning te wachten op het feestmaal, Maar ook op uitslag van wie de huizenbeker wint. Professor Anderling ging staan en iedereen keek haar hoopvol aan ,, Beste studenten, weer een schooljaar voorbij en het is weer tijd dat we afscheidt nemen van het zevende jaar.’’ De zevendenjaars gingen staan en liepen naar het podium, Ciaran was een van de leerlingen. Iedereen klapte even en de zevende gingen weer zitten. ,, Ja en dan is er ook een kwestie dat mijn oren bereikte, er zou een naam niet op de cijferlijst zou staan.” Ik keek benauwd om me heen, maar toen ik weer naar voren keek waren de ogen van het schoolhoofd volledig op mij gericht. ,, Gwendoline, jouw naam ontbrak van de lijsten.’’ Nu waren voor de zoveelste keer dit jaar de ogen van alle leerlingen op mij gericht. ,, Maar dit was niet zonder reden. Maar daar komen later op terug, nu gaan we eten. ‘’ De lekernijen verschenen als van ouds weer op de tafels. Iedereen genoot met volle tuigen, ook omdat het niet gemaakt was door leerlingen dus had het ook meer smaak. Maar ik kon er niet veel van genieten, mijn naam die niet op de lijst stond was dus geen vergissing. Had ik dan zo slecht gescoord dat ze me voor de schaamte wilde beschermen.Een elleboog ontmoette mijn ribben verstoord keek ik op het was Quinton ,,eet iets anders ga je met een lege maag naar bed.’’ Ik knikte en graaide een cupcake van zijn bord, voordat hij er tegen in kon gaan zetten ik mijn tanden erin. Om ons heen schoot in de lach en de gesprekken gingen al snel weer over de vakantie. ,, Mijn vader wilde gaan kijken hoe het gaat met de draken in Roemenie en ik ben al sinds vorige zomer bezig met smeken.’’ Iedereen was onder de indruk, draken waren gevaarlijk maar ik maakte wel duidelijk dat ik nog bezig was met smeken.

Het eten verdween weer en iedereen keek gespannen naar de hoofdtafel waar Anderling weer ging staan ,, nu gaan we eens de balans op maken. Op de vierde plaats staat Zwadderich geëindigd op 300 punten.’’ Iedereen begon te klappen ik keek even over mijn schouder en zag zure gezichten van de Zwaderaars. ,, Goed gedaan Zwaderaars, jullie hebben het heel goed gedaan. Op de derde plaats staat Ravenklauw met 310 punten.’’ Weer klapte iedereen ,, Op de tweede plaats staat Huffelpuff met 350 punten.’’ We keken elkaar goedkeurend aan, we hadden nooit verwacht dat we zoveel punten binnen zouden halen. ,, En dan staat op de eerste plaats Griffeondor met 400 punten.’’ De tafel van Griffeondor ging helemaal los. Anderling klapte even in haar handen ,, Ja Griffeondor, het is een mooie score. Echter moet ik een klein puntje nog vergeven, want dan komt het vermiste naam op de cijferlijst.’’ Iedereen hield zijn adem in ,, De scores waren met een woord te beschrijven prachtig. Gwendoline Coin heeft bij elke vak een score behaald van 99% of meer.’’ Met een open mond keek ik om me heen, voor echt elk vak. Dat was niet mogelijk tuurlijk ik was slim maar niet zo slim. ,, Deze monster score moet beloond worden met maar liefst 60 punten.’’ Met grote ogen keek ik de professor aan en de gehele tafel begon te juichen. Dit was voor de eerste keer in 50 jaar dat Huffelpuff de beker had gewonnen.

Iedereen droop langzaam de grote zaal uit en in de leerlingenkamer was er een groot feest. Ik liep echter niet naar de leerlingenkamer maar naar de astronomie toren. Daar keek ik uit over het schoolterrein ,, adembenemend is het niet?’’ geschrokken keek ik opzij daar stond professor Wilder. Ik gaf hem een glimlach en knikte ,, jammer dat ik weg moet voor een gehele zomer.’’ Wilder schudde zijn hoofd ,, Zweinstein blijft voor altijd in je hart. Dit verdwijnt nooit.’’ Hij gaf een klap op de reling en vertrok weer. Ik ademde even de lucht binnen en daalde toen ook weer de toren af naar de leerlingenkamer. Toen ik het vat binnen kwam werd iedereen even stil Ciaran wenkte me even ,, Jongens mag ik drie hoeraatjes voor onze topscoorder.’’ Iedereen hief een glas op en proosten op mij. Ik had een glimlach van oor tot oor op mijn gezicht. ,, Jammer dat je vertrekt Ciaran.’’ Hij knikte ,, dat is inderdaad jammer nu kan ik je avonturen niet langer meer volgen.’’ Hij hief nog een keer het glas en daarna verkondigde hij dat het tijd was om te gaan slapen. Ik zat echter tot laat op mijn bed kijkend naar de gesloten koffer. Bianca zou met haar moeder Madam Verbanddoos vertrekken naar haar huis. Zij zou niet op de treinstappen dus moesten we van haar afscheidt nemen op het perron. Ik zuchtte even en ging toen op het bed liggen Ceberus lag al op het voeteinde te snurken. Ik kriebelde hem tussen de oren ,, dan gaan we morgen weer.’’
De ochtend kwam sneller dan ik zou willen, nu was het tijd om afscheidt te nemen van Bianca.

In de grote zaal stond Bianca al op ons te wachten ,, Hé jongens.’’ Ze viel ons een voor een in de armen ,, ik zal jullie missen.’’ Ik gaf haar een glimlach ,, zullen we eerst ontbijten en dan pas gedag zeggen.’’ Iedereen knikte en ondanks onze verschillende huizen gingen we aan dezelfde tafel zitten. We aten rustiger onze broodjes op en dronken onze drankjes op. Ook maakte we broodjes voor onderweg in de trein, met een zucht keek ik op mijn horloge ,, jongens het is tien uur.’’ Iedereen begon nu ook te zuchten ,, even wachten kinders.’’ Hagrid stond voor onze tafel ,, ga tegen de muur staan’’ we gingen met een glimlach tegen de muur staan, Ciaran achteraan en naast hem Chlo. Hij legde een hand op haar schouder, ik ging voor hem staan en ook ik kreeg een hand op mijn schouder. Josh en Quinton kwamen aan beiden kanten staan, Bianca ging naast Ceberus op de grond geknield zitten. Hagrid maakte snel een foto met zijn meegebrachte camera. Nadat we de flits uit onze ogen hadden geknipperd, was het nu echt tijd om afscheid te nemen. Iets waar we niet echt veel zin in hadden, Bianca liep met ons mee naar het perron ook haar moeder was dit keer mee gekomen. Ze had vijf kleine zakjes ,, hier voor de reis.’’ Ze gaf ons elk een klein zakje, ik keek nieuwsgierig er in en zag het snoepgoed ,, bedankt.’’ Ook de andere bedankte haar we gaven Bianca nog een knuffel ,, Wel schrijven hoor.’’ We knikte allemaal en we stapte de trein binnen, na de fluit kwam de trein in beweging. Met zijn vijven zwaaide we onze vriendin uit.

Na een halve dag rijden kwamen we weer aan op Kingscross. Onze ouders stonden op het perron te wachten, ik zwaaide toen ik de mijne zag. We liepen de trein uit en we werden door hun om de nek gevlogen. Ik maakte nog even los uit de grip van mijn moeder en liep naar Ciaran. De andere deden dat ook ,, Das voor het leven.’’ Hij pompte zijn vuist omhoog en vertrok met zijn familie van het perron. Mijn vader legde een hand op mijn schouder ,, zo ben je klaar voor Roemenie?’’
Afbeelding
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Gwendoline Coin en de vermiste huiselven

za jul 07, 2018 11:11 am

Leuk verhaal! Goed geschreven en het was ook spannend. Het is leuk om Zweinstein eens vanuit een ander huis te bekijken. :)

Ik vroeg me nog wel af, de huiselven verdwijnen dus nemen de leerlingen het werk over en zwoegen allemaal heel hard. Maar waarom gebruiken ze geen spreuken? Dat kan het toch een stuk makkelijker maken? :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Gwendoline Coin en de vermiste huiselven

za jul 07, 2018 1:22 pm

Inderdaad leuk verhaal en om Zweinstein vanuit een ander hoek te bekijken.

Ga zo door :)
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Gwendoline Coin en de vermiste huiselven

za aug 04, 2018 12:30 pm

Ik heb de Harry Potterboeken niet gelezen, begin is veelbelovend.
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Gwendoline Coin en de vermiste huiselven

za sep 29, 2018 11:45 am

@Maaike je hebt helemaal gelijk en daar had ik nog niet eens over nagedacht. Dat zal ik in het vervolg wel doen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Gwendoline Coin en de vermiste huiselven

za sep 29, 2018 2:26 pm

@Kattenmeisje, leuk dat je weer boven water bent
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.

Terug naar “Fantasie”