Wartune

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Wartune

do aug 03, 2017 11:08 am

Afbeelding
Proloog

In het land Wartune heerst al vele jaren vrede. De koning met de naam Yaros en zijn twee dochters waren goed voor het land. Er zijn drie krijgers ordes de ridders die werden geselecteerd op hun moed en kracht. De boogschutters die met hun scherpe ogen hun doel niet kunnen missen en de magiërs die met hun talenten voor magie de mensen raad geven en doen verwonderen.

Maar de vrede in het land is niet langdurig. Hongersnood was in aantocht en het water droogde op. De koning was ten einde raad hij vroeg de magiërs om raad maar die konden de koning niet helpen. De mensen begonnen te klagen en riepen om een oplossing. De koning sliep slecht en zijn dochters maakte zich erg ongerust.

De koning liet op een dag een magiër komen die naar zeggen zwarte magie beoefende. Hij was verbannen van de magiërs orde. Waar zijn vrouw en jonge zoon nog leefde. De koning vroeg hem om een oplossing. De magiër waarschuwde de koning dat beroep doen op de duistere krachten altijd met een prijs komt. De koning knikte hij maar hij vroeg duidelijk dat zijn dochters buiten de deal stonden want die hadden er niks mee te maken. De magiër knikte en begon zijn magie te weven.

Hij riep zulke duistere krachten op dat de koning in elkaar dook van angst. De magiër sprak een vloek uit over het land. De vloek van voorspoed. ,, planten zullen groeien. Dieren worden geboren en wijn zal in overmaat vloeien. Maar hoor dit is de prijs elk jaar moeten er een tribuut van elke orde opstaan om te vechten tot de dood de strijd beslist alleen waarneer de koning wordt aangevallen en de drie vechten samen wordt de vloek verbroken en blijft het land in voorspoed door leven.’’

De woorden van de magiër hingen in de lucht en de vloek verspreiden zich over het land. De koning en de magiër liepen naar het raam en de koning zag zijn land groener worden. De koning wende zich naar de magiër en begon hem beter te bekijken. Hij had een donkere lichaamskleur. Zijn haar was donker bruin en gekruld. Zijn ogen waren wit alsof hij blind was. De magiër stond wat onvast op zijn benen en zakte in elkaar de koning ving hem net op tijd op. De koning hoefde maar goed te kijken en hij zag dat de man stervende was.

,,Hoe kan ik u bedanken voor de redding van mijn land als u sterft.’’ De magiër keek hem aan met zijn witte ogen en sprak met hakkelende stem. ,, mijn zoon zal nooit te weten komen wat ik heb gedaan. ’’De koning knikte en de magiër stierf in zijn armen.

De koning riep zijn wachten en zijn griffier om de nieuwe wet op te stellen. De wachters brachten het naar de ordes. De wachter die naar de Magiërs orde werd gestuurd kreeg nog een boodschap voor het gezin van de magiër. Om het slechte nieuws te melden. De wachter kwam bij het armzalige hutje aan en klopte op de deur. Een vrouw met lichte bruine huidskleur, zwart stijl haar en zwarte ogen deed open. Ze droeg een mantel, dat aanzienlijk oud was. ,, beste mevrouw mag ik binnen komen.’’ Vroeg de wachter vriendelijk.

De vrouw stapte op zij en de wachter kon naar binnen. Eenmaal binnen keek hij rond het hutje bestond uit een kamer waar alles gedaan werd. In de hoek stond een wiegje met daar in een baby. Dat lag te slapen. Het kind was duidelijk een jongetje met dezelfde huidskleur als zijn moeder en het haar van zijn vader. De vrouw bood hem een stoel en een kopje thee in, die de wachter afsloeg . ,, ik kom slecht nieuws brengen vrouwe’’ begon de wachter. ,, Mij is door de koning ten laste gelegd om u te melden dat uw man en de vader van uw zoon. Is overleden. Hij werd naar het paleis ontboden om de koning te helpen met de kwestie van de hongersnood. Maar hij heeft het paleis nooit bereikt. De koning en ik zijn hem gaan zoeken. We vonden hem dood aan op de weg.’’
De vrouw sloeg een hand voor haar mond en schudde haar hoofd haar ogen liep vol tranen. De wachter stond op en liep naar de deur. Het waren slechts een paar passen maar opeens hoorde hij het kind huilen hij draaide zich om. De vrouw lag op de grond en de wachter snelde naar haar toe. Maar het was al te laat, de vrouw was dood. Het kind bleef huilen, de wachter liep naar de wieg en pakte de kleine op. Hij liep met het kind het huisje uit.

Hij ging naar de raadzaal van de magiërs. Hij stapte binnen en gaf aan de hoofd magiër het verschrikkelijke nieuws. De magiër knikte alleen maar en keek naar het kind. De wachter gaf de nieuwe wet aan de magiër die hem begon te lezen. Zijn gezicht vertrok maar hij zei niks. De wachter draaide zich om en nam het kind mee.

Maar hij bedacht zich iets. ,, hoe heet de jongen en waarneer begint zijn opleiding.’’ De magiër keek op en glimlachte.,, Het kind heet Leon naar zijn vader. Vanaf tien jaar leiden wij de kinderen op om magiër te worden. Ik raad u alleen wel aan om hem van te voren les te laten nemen bij een magiër aan het hof van de koning. Dan leert hij de basis dingen.’’ De wachter keek naar de jonge Leon en knikte hij liep naar zijn paard. Hij liet de onhandige staljongen de baby vast houden. Toen de wachter op zijn paard zat bukte hij naar de jongen en pakte de baby aan. Hij gaf de staljongen een gouden muntstuk en reed naar huis.

Waar zijn vrouw zat te wachten. Toen zijn vrouw het kind zag sprongen de tranen in haar ogen. Ze wilde al zolang een kindje maar heeft er nooit een gekregen. Ze pakte hem aan van haar man en omhelsde hem. ,, zijn naam is Leon en wij hebben hem tot zijn tiende verjaardag dan gaat hij in de leer om een magiër te worden.’’ Zijn vrouw keek op en zei tegen haar man. ,, dan verhuizen wij met hem mee. Vraag de koning om een huisje daar.’’

Haar man knikte dat zou hij inderdaad vragen, de volgende dag maar vandaag genoot hij samen met zijn vrouw van hun kindje. Tot de tien jaar verstreken en ze verhuisde. Leon groeide op als een klein bijdehand knulletje. Die tot goedkeuring van de magiër uitgroeit tot een krachtige magiër voor zijn leeftijd. Hij weet niet niks over zijn echte ouders en vroeg er ook niet naar ook al zag hij dat hij anders was dan zijn ouders. Het interesseerde hem ook niet. Leon groeide zo snel dat hij al snel in een mantel paste die zijn orde waardig was. Op zijn tiende verjaardag verhuisde het gezin naar de magiërs orde die hen ontving met open handen. Leon miste zijn oude huis en meester maar hij wist zeker dat hij op een dag terug zou keren naar Cloud city.
Laatst gewijzigd door Kattenmeisje3045 op do apr 12, 2018 11:00 am, 3 keer totaal gewijzigd.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 1

do aug 03, 2017 11:09 am

10 jaar later

Het was vroeg in de ochtend de zon was nog niet eens op toen Fortuna de dochter van de hoofd van de orde der boogschutters het huis verliet. Ze liep naar de wapenkamer waar een grote bak stond waar de namen van iedereen die mee wilde doen aan de grote strijd om eer te winnen voor de orde.

De vader van Fortuna verbood haar om dit te doen. Vorig jaar is hij namelijk zijn zoon verloren en zij was als laatste over om de lijn van boogschutters voor te zetten. Maar Fortuna wilde voor een keer bewijzen dat ze geen bang meisje was. Ze was de beste boogschutter van de orde nog beter dan haar vader ook al wil hij dat niet toe geven. Aurora vloog snel achter Fortuna aan, de water Sylph die Fortuna gered had uit een benarde situatie. Fortuna deed haar naam in de bak en liep naar haar boog samen met haar pijlen. Twinkelend kletste Aurora in de oren van Fortuna.

,, Ik wordt toch niet gekozen iedereen die twintig en ouder is doet mee. Het voelde verkeerd om het niet te doen.’’ Ze begon alles te inspecteren. En liep dan naar de schietbaan, om te trainen. Al snel kwamen er meer boogschutters om te oefenen. Iedereen die twintig was en ouder trainde voor de strijd die elk jaar gestreden werd in Cloud city de hoofdstad van Waretune.

Ze had de witte muren maar een keer gezien en toen was ze heel klein. De koning had haar ouders ontboden en die namen hun kinderen mee. Fortuna weet niet wat er in de zaal van de koning gebeurde maar een ding wist ze wel vanaf die dag had ze geen moeder meer. Haar vader kwam met betraande ogen terug en vroeg aan haar en der broer om niets te vragen. Zo dat deden ze dan ook niet. Maar sinds die dag trainde Fortuna iedere dag voor zonsopgang om de beste te worden. Haar broer was lui en liet het maar aan waaien. Fortuna betrapte zichzelf op dat ze niet gehuild had toen het nieuws dat de ridders gewonnen hadden voor de derde keer op rij.

Sinds vorige jaar was haar vader erg voorzichtig met zijn dochter en pakte elke gelegenheid aan om haar aan iemand te koppelen. Maar wie haar vader ook aan wees niemand won iets wat Fortuna het meest begeerde haar hart. Aurora was de enige die snapte wat er in Fortuna’s hoofd omging. Het werd middag en de naam voor de tribuut werd gekozen. De hoofd ven de orde riep iedereen bij een via de hoorn.

Fortuna liep naar de grote zaal met een podium met vier stoelen bij de ingang is een trap die leidt naar een brug en op die brug stond de doos met namen. Onder de brug door stond een schietveld. Die speciaal was aangelegd voor dit moment van het jaar. Fortuna liep naar haar stoel en ging zitten Aurora zweefde naast haar. Haar vader kwam als laatste de zaal binnen. Er stond al iemand op de brug de oudste van de orde haar grootvader. Hij keek haar aan en knipoogde Fortuna wist dat hij wist wat ze gedaan had.

Diep in haar hart wist ze dat ze niet had moeten doen maar het was haar plicht vond ze. Haar vader spande zijn boog. Op dat moment liet haar grootvader de namen vallen haar vader schiet en op de doel zat een pijl met een naam. Het was nu aan Fortuna om de naam op te lezen. Ze liep naar het doel en pakte de pijl en het stukje papier. Ze draaide het blaadje om en las de naam, met volle verbazing zag ze dat het de hare was. Ze keek op naar haar vader en hij wist het zijn ogen schoten vol en rende de zaal uit.

Fortuna liep naar het podium en ging er op staan. ,, Ik ga om onze eer te verdedigen in de grote strijd.’’ Iedereen klapte en juichte maar Fortuna keek op naar haar grootvader en zijn ogen stroomde over van verdriet. Zijn kleine meisje was groot geworden.

Fortuna liep naar huis om zich klaar te maken voor de reis naar Cloud city. Aurora achter zich aan. Haar tas was al gepakt als voor zorg. Ze liep naar de haard waar de boog van haar moeder hing en pakte hem van de muur. Sprak een wens uit en hing hem terug. Ze pakte haar tas en keek het huis rond op zoek naar haar vader maar die kon ze niet vinden. Ze liep naar de stallen waar haar paard al klaar stond om te vertrekken. Ze keek raar op toen haar vader de stal uit kwam. Ze omhelsde elkaar en Fortuna steeg op. Ze reed recht naar Cloud city want over een week begon de strijd der ordes. Ze keek geen een keer om.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 2

do aug 03, 2017 11:11 am

Boy keek in de ochtend naar de zwaard in de steen. Dit jaar zou hij het proberen, dit jaar wilde hij zijn geliefde Eris weer zien die al sinds vier jaar van de orde vertrok om haar vader de koning bij te staan. Niemand wist wat hij en Eris hadden maar hun afscheid was hartverscheurend geweest. Eris had hem gevraagd nooit mee te doe aan de grote strijd. Maar de broer van Boy had al drie jaar achter elkaar gewonnen.

Het was nu zijn buurt, hij was beter dan zijn broer iedereen wist dat. Pan de wind sylph die aan hem gegeven was door Eris om er voor te zorgen dat hij niks doms zou doen. Maar nu is de tijd daar, er kwamen geruchten door dat Eris een kind zou hebben een zoontje. Boy wilde met eigen ogen zien of het waar is en zo ja haar vragen wie de vader is. Zijn broer wilde niks zeggen maar hij begon geheimzinnig te lachen.

De gons klonk door het dorp dat was het teken dat de ridders zich moesten verzamelen. Iedereen verzamelde zich rond de steen. Het gebruik was duidelijk wie het zwaard van de eerste ridder uit de steen trok ging naar Cloud city om de eer van de orde te verdedigen. Boy kwam aanlopen en ging in de rij staan met kandidaten, die een voor een aan het zwaard trokken maar het lukte niemand. Een na de ander faalde in hun poging de zwaard uit de steen te trekken.

De broer van Boy stond voor hem in de rij en die was aan de beurt. Maar ook hij moest er aan geloven dit jaar gaf de zwaard niet mee. Zijn broer keek op en haalde zijn schouders op. ,, Het is de einde van mijn glorie jaren, ik stap op zij voor een nieuwe kampioen.’’ Hij keek naar zin broer en knikte het was Boy’s buurt. Boy liep naar voren en pakte het zwaard met beide handen vast.

Hij begon te trekken en wat hij niet verwachte het zwaard gaf mee. Hij trok hem langzaam uit de steen. Iedereen hield zijn adem in zelfs de wind leek dat te doen. Boy hield de zwaard boven zijn hoofd en iedereen begon te juichen, ze hadden hun kampioen. De kandidaten die nog niet hadden getrokken keek teleurgesteld maar ook opgelucht. Boy keek naar zijn broer die hard stond te juichen. Hij dacht terug bij de eerste keer dat zijn tweeling broer het zwaard trok. Zijn vaders borst groeide van trots en zijn moeder had gehuild van verdriet maar ook van geluk. Beide waren niet aanwezig vandaag. Beide waren omgekomen in een slachtveld.

Boy en zijn drie minuten oudere broer waren alleen over met hun jongere zusje die ook in de rij stond om te trekken. De 23 jarige Boy was opgelucht dat zijn twintig jarige zusje het niet was dat het zwaard trok. Boy liep naar zijn huis om zijn spullen te pakken. Zijn broer en zusje liepen achter hem aan. Hij pakte eten in voor de reis, voor hem en voor zijn paard. Hij wilde zijn zwaard en zijn schild pakken. Toen zijn broer en zijn zusje binnen kwamen. Zijn broer hield hem het zwaard van hun vader voor en zijn zusje het schild van hun moeder. Boy pakte de wapens aan zijn ogen schoten vol.

Zijn zusje vloog om zijn nek en omhelsde hem. ,, vader en moeder zouden trots zijn geweest vandaag op je grote broer. Doe Eris de groeten van me.’’ Zei ze met een snik in der stem. Boy knikte en bekeek zijn zusje die zo snel groot was geworden ze leek zoveel op hun moeder met haar zilveren haar en paarse ogen. Haar huid was zongebruind net als dat van hem. Zijn broer klopte op zijn schouder. ,, Ik geef je een raad broertje. Leer de andere kampioenen kennen, maak vrienden met ze. Want dan ben je bewust van wat je doet.’’ Boy keek zijn broer erg raar aan maar voor dat hij wat kon zeggen was zijn broer het huis al uit gelopen.

Zijn zusje liet hem los en liep mee naar zijn paard. Pan die normaal de oren van je hoofd af kletst was op vallend stil. Boy keek naar zijn vriend maar nog zei die geen woord. Boy maakte zijn witte strijdros klaar voor een lange reis. Hij steeg op terwijl zijn zusje de teugels vast hield. Ze liep met hem tot aan de poort en liet hem in galop weg rijden. Boy keek op een afstand om en zijn zusje begon te zwaaien. Hij liet zijn paard steigeren en reed verder naar Cloud city over een week zou hij moeten vechten tegen de andere kampioenen stuk voor stuk bedreven in hun kunsten. Maar het belangrijkste van alles hij zal Eris weer zien.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune Hoofdstuk 3

do aug 03, 2017 11:12 am

Er werd op zijn deur geklopt Leon had de hele nacht zitten lezen in zijn magische studieboek. Zijn moeder kwam de kamer in een keek rond. Leon deed hetzelfde over lagen boeken, rollen perkament, ganzenveren en kleren. Zijn moeder keek hem boos aan en Leon wist wat dat betekende hij stond op en begon op te ruimen. Zijn moeder liep even weg en hij begon een spreuk op te zeggen die zijn kamer in een seconde aan kant had. Zijn moeder kwam terug en keek hem beschuldigend aan. Hij lachte op dat moment ging de voordeur open en sloeg dicht dat betekende dat zijn vader thuis was.

Zo snel als hij kon rende hij langs zijn moeder naar zijn vader. Hij moest wachten want zijn jongere broertje van twee kwam ook de kamer in gerend. Leon was dol gelukkig met zijn broertje. Die op zijn buurt om de zoveel tijd aan hem vroeg of hij een magische trucje kon laten zien. De meesters keurde het niet goed maar hij deed het toch. Sinds een jaar wist hij dat hij geadopteerd was. Zijn moeder had het hem verteld toen zijn broertje het begon te vragen. Ze vertelde van zijn vader dood op de weg en van zijn moeder gestorven aan een gebroken hart.

Hij omhelsde zijn vader, hij zou ze ook niet anders noemen dan zijn ouders. Het was vandaag de dag dat er een nieuwe magiër werd verkozen door de ring van wijsheid om uit te komen voor de magiërs orde. Leon moest van zijn meesters meedoen. Hij wist wel waarom hij was te bijdehand en had een te grote mond. Hoe vaak had hij zijn ouders beloofd om die te houden te vaak maar iets hield hem tegen om die belofte te houden. Zijn vader keek naar hem op en hij knikte Leon liep met zijn broertje naar zijn kamer. Hij begon zijn tas in te pakken. Zijn boeken en zijn mantels.

Rond zijn broertje zoemde een klein elfje Eve dat elektrische vonken uit haar handjes kon laten schieten. Toen zijn broertje geboren werd verscheen Eve. De meesters zeggen dat het een Sylph in andere woorden een gids is, het helpt je met grote beslissingen in het leven. Maar Leon denkt dat ze is gekomen om zijn kleine broertje te beschermen. Hij was bijna klaar toe er een trilling in de lucht blijk gaf dat hij naar de grote zaal moest komen.

In de grote zaal lag de ring van wijsheid op een tafel en hij zal wijzen naar de magiër die hij waardig acht. Leon vreesde dat dit jaar hij gekozen werd,hij voelde het in zijn hele lichaam. Hij pakte zijn broertje op en liet hem op zijn rug mee rijden. Hij liep gevolgd door zijn ouders en Eve naar de zaal der magiërs. Eenmaal in de zaal gaf hij zijn broertje aan zijn moeder. Het kleine kereltje begon te huilen en stak zijn armen uit naar zijn grote broer. Die het kleine manneke goed bekeek. Hij had lichtbruin haar en amberkleurige ogen.

Leon draaide zich om en liep naar de enige vrije stoel die er aan de tafel te vinden was. Hij zat recht op. De oudste van de orde sprak een magische spreuk op en de ring op de tafel begon te draaien. Leon hield zijn ogen op de ring biddend dat het niet hem zou aanwijzen. Hij zou zijn mond houden en harder gaan leren. De ring begon langzamer te draaien en Leon deed zijn ogen dicht, Hij hoorde zijn moeder achter zich in tranen uitbarsten. Hij deed zijn ogen open en zag de ring.

Hij stond op en rende naar huis om zijn spullen te pakken en zijn witte Pegasus een vliegend paard op te zadelen. Zijn vader liep de stal binnen toen hij net op het punt stond om te vertrekken. Leon kon zijn tranen niet meer bedwingen en viel zijn vader in de armen. ,, ik weet het. Het is mijn eigen schuld.’’ Sprak hij. Zijn moeder kwam de stal binnen met zijn broertje en Eve. ,, broer neemt Eve mee. Eve beschermt Leon.’’ Eve boog naar hem en vloog naar Leon.

Leon steeg op zijn paard en reed naar de deur. Hij spoorde het dier aan en vloog naar Cloud city. Waar hij over een week moet uit komen tegen de andere ordes. Hij hoopte dat hij zijn gezin nog een keer zou zien. Met die hoop keek hij achterom naar het steeds kleinere huis en begon weer te huilen. Hij hoorde zijn kleine broertje zijn naam roepen. Toen hij uit het zicht verdween vergezeld door Eve voelde hij zich niet zo alleen. Als hij zou sterven zou hij Eve terug sturen naar zijn gezin en zijn broertje zou nooit voor de keuze komen te staan waar hij nu voor stond.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 4

do aug 03, 2017 11:14 am

Fortuna reed Cloud city binnen de reis had een dag geduurd. Maar Cloud city zag er precies zo uit als ze herinnerde. Met zijn witte muren was het toch een adembenemend gezicht. Ze reed naar het paleis en bracht daar haar paard naar de stallen. Een staljongen kwam al aanrennen om het paard over te nemen. Fortuna wuifde de jongen weg en vroeg hem de plek aan te wijzen waar ze hem mocht stallen. De jongen wees haar de plaats aan en Fortuna pakte haar spullen voor der paard uit.

Begon hem af te zadelen en te borstelen. Het duurde niet lang of er een ridder binnen kwam lopen met zijn paard aan de hand. De stal jongen wachtte op orders van de ridder maar ook die wuifde hem weg. De ridder keek Fortuna aan en zij hem hij toverde een glimlach op zijn gezicht en begon zijn paard te verzorgen. Fortuna bekeek hem beter hij had witte haar met een beetje grijs er tussen door en zijn ogen waren ijselijk blauw, hij was erg gespierd en hij droeg een harnas. Maar op zijn gezicht was een door de zon gebruinde huid te bekennen. Fortuna pakte een emmer water en wat hooi voor de paard en wilde naar buiten lopen. Toen ze vleugels hoorde klappen.

Het was een zwaar geluid. Fortuna rende naar buiten en zag een Pegasus naderen. Op het dier zat een magiër dat was te zien aan zijn gewaad. De Pegasus lande voor Fortuna en de magiër steeg af. Hij keek haar aan met zijn donkere ogen en Fortuna werd door iets geraakt. Ze liep om het dier hij was hagel wit. De staljongen stond op en liep vol bewondering naar het dier. Maar weer werd hij weggewuifd het dier zetten zich schap en vloog weer weg naar huis. Hij gaf de jongen een gouden muntstuk voor de moeten. Hij draaide zich om.

De ridder kwam de stal uit lopen en ook hij gaf de jongen een muntstuk van goud. Fortuna bekeek haar zakken maar zij had alleen koperen muntstukjes over. Ze keek op naar de jongen die al verwachtingsvol naar haar keek. De magiër zag de schuldgevoel op haar gezicht en sprak iets binnen mond en wees naar haar zakken. Ze voelde weer in de zakken en haalde daar een muntje uit van goud. Ze keek naar de magiër die zijn schouders ophaalde. Ze gaf het aan de jongen die straalde van oor tot oor.

De deuren van het paleis gingen open. De koning met de twee prinsessen en een 4 jarige kind liep achter de volwassene aan. Er liep nog een oude man naast de jongen. Het gezelschap stond voor de drietal stil de koning keek ze een voor een aan. ,, Welkom zendelingen van de ordes. Mag ik jullie welkom heten in mijn paleis. Sommige van jullie ken ik maar sommige van jullie niet.’’ De ridder stapte naar voren en boog ,, Ik ben Boy van de ridderorde mijn koning.’’ De magiër deed het zelfde ,, Ik ben vereerd om weer in uw gezelschap te verkeren uwe hoogheid mijn naam is Leon,,. De koning keek naar Fortuna. Die een stap naar voren deed ,, mijn heer mijn naam is Fortuna dochter van de hoofd van de orde der boogschutters.’’ De koning boog naar haar. ,, Je lijkt sprekend op je moeder. Voor de week voorbij is vertel ik wat er met haar gebeurt is.’’

Fortuna boog naar de koning die zich om draaide en naar binnen liep. Fortuna keek naar de prinsessen. Prinses Dinah had lang blond haar en prinses Eris was in een roze wapenuitrusting. Prinses Eris bekeek Boy en haar groene ogen vulde zich met tranen. Ze liep op hem af en wierp zich zelf in zijn armen. Leon liep naar de oude man en gaf hem een hand. Fortuna voelde zich alleen en verlaten in de grote stad. Prinses Dinah zag het en wenkte Fortuna om me te lopen. Fortuna liep met de prinses mee.

Het witte gewaad dat de prinses aan had wapperde zich achter haar aan. Fortuna moest moeite doen om haar bij te houden. Opeens stond de prinses stil en ze wees de kamer aan. Fortuna liep de kamer in en keek rond. Hij was groot met een grote hemelbed. Op het bed lag een jurk een groene jurk met bruine borduursel. Fortuna herkende de jurk en er sprongen tranen in der ogen prinses Dinah kwam de kamer binnen. Fortuna keek de prinses aan en zij knikte. Aurora twinkelde naast haar. Dinah liep de kamer weer uit. ,, bedankt prinses.’’ Dinah draaide zich om knikte en deed de deur dicht.

Fortuna begon zich om te kleden. Ze pakte haar borstel uit haar tas. Ze kamde haar haren en deed een diadeem in der haar. Ze was maar net klaar toen er op de deur werd geklopt. Fortuna deed hem open en daar stond de kleine prins Anakin. Fortuna liet hem binnen en prinsje glimlachte van oor tot oor. ,, Mij is gevraagd om u te begeleiden naar de eetkamer.’’ Het prinsje boog naar haar en stak zijn handje uit. Fortuna lachte en bekeek het jongetje. Hij had wit haar en een zongebruinde huid. Hij was voor zijn jonge leeftijd gespierd en zijn groene ogen stonden waaks. Fortuna hoefde niet te raden wie de vader was. Ze was honderd procent zeker van dat de vader de ridder Boy is. Ze moest iets bukken om het handje van de prins te pakken en liep met hem mee.

In de gang werden ze al snel vergezeld door Boy die met volle trots naar het prinsje keek en Leon die zijn nette gewaad had aangetrokken. ,, Jong heer’’ begon Leon ,, zal ik de dame van u overnemen.’’ De jonge prins keek op naar de magiër die liet uit zijn haar kleine sterretjes schieten het jongetje begon te lachen en knikte. Leon bood Fortuna zijn arm aan die ze dankbaar aan nam. Boy ging door zijn knieën en bood de prinsje zijn rug aan die maar al te graag der op klom. Lachend kwam het gezelschap de eetkamer binnen.

De koning en de prinsessen waren er al aanwezig. Fortuna en Leon maakte een buiging. Boy boog iets naar voren. Prinses Eris zag haar zoontje op de rug zitten van Boy en keek snel naar haar vader die ook naar haar keek. ,, Ik denk dat jij en ik iets te bespreken hebben jonge ridder.’’ Boy keek erg verbaasd uit zijn ogen. Fortuna bedacht dat hij niet wist waar het over ging en ze keek snel de andere kant op. De koning gebaarde naar drie vrije stoelen. Leon begeleiden Fortuna naar de middelste stoel. Hij zelf ging naast haar zitten en Boy liet het prinsje van zijn schouders glijden. Het prinsje rende naar zijn stoel naast zijn moeder. Boy nam plaats naast Fortuna. Bedienden kwamen binnen met eten en karfanen mede en water.

Hele schotels met vlees vis en groente verschenen er op tafel. Fortuna keek verbaasd naar de andere twee die ook verbaasd naar de tafel vol eten keken. De koning begon met op scheppen van eten en de prinsessen volgde. Anakin wachtte tot de bediende hem een apart bordje voor zetten met vlees, aardappels en groente. Boy begon met op scheppen. Leon stond op. ,, wat kan ik u opdienen vrouwe’’. Fortuna besloot wat vis met wortels te nemen. Leon schepte de bord van Fortuna vol en zetten hem weer voor haar neer. Hij hield haar een karaf met water en mede, zij koos de mede. Leon schonk het in en ging voor zichzelf aan de slag. Iedereen wachtte tot de koning begon te eten.

Het gesprek kwam traag op gang. Boy boog naar Fortuna en vroeg haar of zij wist waar de koning over wilde spreken. Fortuna keek naar Eris die schudden langzaam met haar hoofd en Fortuna zei tegen Boy dat ze nergens iets van wist, Boy knikte. Leon vond de stilte saai worden ,, Zo ridder Boy vertel eens hoe staan de zaken er voor bij de ridder orde, hoe maken u ouders het deze dagen.’’ Boy keek op. ,, Bent u dan wel eens bij de ridderorde geweest magiër.’’ Leon knikte ,, We hebben samen nog gevoetbald samen met je tweeling broer. Ik was een jaar of 9. Mijn vader was lid van de orde voor hij in dienst ging bij de koning.’’ Boy dacht even na en knikte. ,,Ik herinner het me weer. Dan moet ik het met spijt vermelden dat mijn ouders zijn omgekomen in de oorlog van vorig jaar.’’ Leon keek bedroeft naar beneden. Fortuna was nu nieuwsgierig. ,,Hoe kan het dat u vader bij de ridderorde zat en u bij de magiërs orde? ’’ Leon keek Fortuna diep in de ogen aan en begon te spreken. ,, Ik ben geadopteerd’’. Fortuna sloeg haar ogen neer.

Het banket was voorbij en prinses Eris stond op om Anakin naar bed te brengen. Ze wenkte Boy mee. Die op stond boog naar de koning en achter Eris een Anakin aan liep. Fortuna wende zich naar de koning. ,, Mijn heer ik wilde niet brutaal zijn’’ de koning hief zijn hand op. ,, Maar je wilt weten wat er met je moeder is gebeurt en waarom ik je haar jurk geef.’’ Maakte hij haar zin af dat zal ik jullie allemaal vertellen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 5

do aug 03, 2017 11:15 am

,, je was jong en je zou het toen niet hebben begrepen. Maar nu je hier aan mijn tafel zit zal ik het je nu wel vertellen. Je moeder was niet wie je dacht ze was. Ze was niet zomaar bij de boogschutters orde ze had koninklijk bloed ze was mijn zusje. Ze ging op verzoek van onze vader naar de boogschutterorde want die waren eerst erg afstandelijk van het koningshuis. Omdat ik koning ging worden, werd zij gestuurd. Daar werd ze verliefd op een jonge boogschutter die jou vader zou worden. Mijn vader smeekte haar om terug te komen maar ze weigerde want ze was zwanger van je broer en ze werd verstoten. Ik besteeg de troon en ik trouwde de moeder van mijn dochters die na de geboorte van Eris overleed. Mijn vader werd ziek en ik smeekte mijn vader of ik je moeder afscheid kon laten nemen maar hij weigerde. Hij zei mij dat hij geen dochter had. Na een paar jaar riep ik je moeder bij me. Ze nam haar gezin mee. Ik maak er op dit moment geen mooi verhaaltje van. Ik vroeg haar om weer in het paleis te komen wonen samen met haar gezin. Ik vertelde dat ik haar gezin wilde beschermen tegen de vloek. Maar ze weigerde je vader had er wel oren naar. Hij wilde jou en je broer beschermen. Je moeder wilde niet naar hem luisteren. Hij wilde natuurlijk dat voor al jou buiten de gevechten te houden maar helaas, je moeder wilde er niks van weten. Ze zij letterlijk dat ze liever stierf dan dat jullie hier zouden blijven. Ze sprak de worden uit en er flitste iets door de kamer, het verblinde je vader en mij. Het licht trok zich terug en we konden weer zien. Je moeder lag op de grond, dood. Je vader keek mij aan en vertelde dat hij in gedachten van zijn vrouw haar laatste wens zou vervullen. Ik liet een dag van rouw aankondigen en liet haar bij zetten in de Koninklijke grafkelder. Die zal ik je laten zien als je wilt. Dat is het verhaal wat je wilde horen. Er is geen dag dat ik je moeder niet mis. De jurk die je aan hebt is natuurlijk van haar maar het is niet de jurk waar in ze is overleden. Dit was haar favoriete jurk toen ze nog in deze gangen liep en onder deze dak sliep in de kamer waar in je nu slaapt dat leek me wel gepast. Ik heb met tranen in mijn ogen toen je broer vorig jaar voor mijn ogen neergeslagen werd door magie. Je weet niet dat ook hij in de grafkelder ligt naast je moeder. Ik weet wat je vader op dit moment moet door maken. Eerst je moeder dan je broer en nu jij. Fortuna ik hoop dat ik jou niet moet bij zetten in de graf kelder maar ik heb al een plek voor je gereserveerd.’’

Fortuna keek hem aan en bekeek hem. De koning haar oom hij leek niet eens op haar moeder, maar ze geloofde de man ergens wel. Fortuna stond op en rende weg, naar de slaapkamer van haar moeder. Eenmaal binnen begon ze te zoeken naar tekens van haar moeder, maar ze herkende niks. Er verschenen meer vragen in haar hoofd. Waarom heeft haar moeder nooit verteld dat ze een prinses was. Waarom bezocht ze haar broer niet vaker en andersom. Er werd op de deur geklopt maar voordat ze antwoord kon geven stond Leon al in de slaapkamer. Ook hij bekeek de kamer aandachtig. Hij bekeek Fortuna en vroeg haar om op bed te gaan liggen.

Fortuna keek hem vreemd aan maar deed wat hij zei. Ze ging op het bed liggen en Leon legde zijn handen op haar slapen. Hij fluisterde woorden die Fortuna niet verstond. Fortuna voelde haar hoofd zwaarder worden en viel in een diepe slaap. Leon bekeek de slapende Fortuna en hij kreeg medelijden met haar. Maar hij wilde geen medelijden met haar hebben hij wilde terug naar huis. Terug naar zijn ouders terug naar zijn broertje. Maar hoe langer hij naar haar keek hoe meer hij voor haar begon te voelen. Hij liep de kamer op weg naar zijn oude kamer. Hij had geen gids nodig, geen bediende om die te vinden. Hij sliep in die kamer voor dat hij verhuisde naar de orde tien jaar geleden. Hij stapte zijn kamer in en pakte zijn tas met boeken. In de kamer lag ook nog wat perkament en ganzenveren met inkt. Hij begon dingen op te schrijven die hem vandaag zijn op gevallen. Hij schreef de zwakken plekken op van de andere.

Boy met zijn kop vol zaagsel en Fortuna met haar blauwbloed. Het verlies van haar moeder op zo’n wijze hij kende zijn geboorte ouders niet maar op dat moment was hij blij dat hij ze niet gekend had. Er werd op de deur geklopt en de deur ging open Boy kwam het kamertje binnen. Hij vertelde dat hij wist over Anakin en Eris. Nu wist hij ook waar de koning met hem over wilde hebben. ,, Wat moet ik doen. Ik kan niet voor het kind zorgen niet als ik kom te overlijden.’’ Vroeg hij wanhopig. Leon verteld hem dat hij het ook niet wist maar dat hij erg moe was. Boy knikte en vertrok naar zijn eigen kamer. Leon kleden zich om en ging op zijn bed liggen. Al snel viel hij in slaap. Boy zwierf door het paleis heen. Waarom wist hij zelf niet eens. Op zoek naar antwoorden. Maar die waren er niet te vinden. Uit eindelijk liep hij naar zijn kamer. Waar hij tot zijn verbazing zag hij Anakin op zijn bed. Slapend. Pakte een stoel en ging daar in bij het bed zitten kijkend naar het kind. Zijn zoontje het voelde vertrouwd zo naar het jongetje kijken terwijl het sliep. Hij voelde zich zelf rustiger worden. Uit eindelijk viel ook hij in slaap. Iets waar hij de volgende dag spijt van kreeg want hij had zijn harnas nog steeds aan.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 6

do aug 03, 2017 11:16 am

Het werd ochtend en Fortuna werd wakker. Ze voelde zich uitgerust. Ze zou Leon bedanken voor de rustige slaap. Ze liep naar de aangrenzende badkamer. Ze trok de jurk uit en waste zich snel. Ze trok snel haar eigen kleren aan. Een groene tuniek met een bruine broek en laarzen. Ze kamde haar haren en deed dat in een vlecht. Zo liep ze de deur uit op weg naar de wapenkamer waar haar pijl en boog lagen. De soldaat die de wapens bewakende begroette haar met een knikje. Fortuna knikte terug en pakte haar boog en pijlen. Inspecteerde haar wapens en liep naar de oefen baan.

Ze was niet de eerste Boy was al aan het trainen met een soldaat. Fortuna ging snel naar de schietbaan en begon te schieten. ,, wat doe je.’’ Klonk het opeens achter haar rug. Fortuna draaide zich om en daar stond Anakin met zijn hoofd schuin. ,, Ik ben aan het schieten.’’ Anakin knikte en vroeg of ze het hem wilde leren. Fortuna lachte en knikte. ,, ga maar naar de wachter en vraag hem maar een oefen boogje met pijlen. Anakin rende naar de wapenkamer. Boy staakte zijn training en liep op Fortuna af. ,, wat ga je doen met hem.’’ Fortuna wilde antwoorden maar Anakin kwam al aan rennen met een klein boog je en pijlen. Hij liet ze trots aan Fortuna zien. Fortuna pakte het wapen aan en inspecteerde het wapen aandachtig. Ze vertelde Anakin waar hij allemaal op moest letten voor hij ging schieten. Anakin en Boy luisterden aandachtig. Uit eindelijk gaf Fortuna Anakin zijn boogje en pijlen terug. Ze liet hem zien hoe hij moest gaan staan. Anakin ging naast haar staan en deed haar na. Hij liet zijn pijl vliegen en het raakte zijn doel direct. Boy’s borst groeide van trots.

Anakin was door het dolle heen. Fortuna lachte om de enthousiasme van het knulletje. Hij ging weer staan en zij naast hem. Samen lieten ze hun pijlen vliegen. Boy keerde terug naar zijn eigen training. Anakin trainde de hele ochtend met Fortuna mee. In de middag kwam Eris de oefenruimte in op zoek naar Anakin. Toen ze hem zag keek ze opgelucht. Toen zag ze de boog. Anakin keek op ,, mamma kijk is wat ik kan.’’ Riep hij naar Eris. Eris liep op Fortuna af Boy staakte zijn training toen hij zag hoe Eris op haar af liep. Boy sneed Eris der pas af en bedaarde haar voor even. Eris en Boy liepen naar Fortuna en Anakin die vol trots klaar ging staan. Fortuna gaf hem de laatste aanwijzingen die hij direct opvolgde. Anakin keek even snel of zijn moeder echt keek en keek snel weer op het doel. Hij liet schoot zijn pijl af en die raakte het midden in het doel. Fortuna klapte in haar handen maar keek snel op naar Eris, die echt boos keek.

Anakin begon te juichen en te schreeuwen. Leon kwam de oefenruimte binnen en bekeek het doel. ,, mooi schot prins Anakin.’’ Boy knikte en keek naar Eris. Eris draaide zich om en liep snel de ruimte uit. Anakin liep achter zijn moeder aan. Fortuna keek naar Boy die zijn schouders ophaalde. Leon maakte een hand gebaar en op een lege tafel verschenen broodjes en water. Hij keek de rest aan die met grote ogen van hem naar de tafel. Leon pakte een broodje en een beker met water. ,, ik heb wat meegenomen uit de keuken zonder het te vragen. Over het water zullen ze niet moeilijk doen maar de broodjes waren voor de koning. Dus ik zou ze maar opeten.’’ Fortuna bedacht dat ze vanochtend nog niks gegeten had en pakte een broodje. Boy deed hetzelfde de broodjes waren bijna op toen Anakin binnen kwam. Met op de voet gevolgd door Dinah en de koning.

Die naar de broodjes keek en begon te lachen. ,, Leon laat ik het keukenpersoneel er op attent maken dat jij weer door de gangen van het paleis loopt.’’ Iedereen keek naar Leon die onder zijn getinte huid langzaam rood werd. ,, Grootvader zal ik laten zien wat ik kan.’’ riep Anakin. De koning keek naar Anakin en gebaarde dat het goed was Anakin ging op de schietbaan staan en spande zijn boog aan. Hij liet de pijltje los die het doel raakte iedereen begon te klappen. Anakins glimlach kwam van oor tot oor. De koning keek naar de tributen.

,, jullie worden een voor een bij de notaris geroepen om jullie laatste wil vast te leggen.’’ Iedereen boog naar de koning en hij liep weg. Dinah stond nog steeds naar het doel te kijken. ,, nu snap ik waarom mijn zusje boos is. Anakin je had beter moeten weten.’’ Anakin bekeek beschamend naar zijn tante. ,, ik wil ook leren zwaard vechten tante maar ik wil alles leren. Grootvader zegt dat een goede krijger alles beheerst.’’ Iedereen stond met zijn oren te klapperen. Verbaasd over de wijsheid van het ventje. Anakin keek Boy aan. ,, Vader wilt u me leren zwaardvechten.’’ Boy werd langzaam rood. Maar knikte ,, ga maar een oefenzwaardje pakken.’’ Anakin sprong juichend in de lucht en rende weg. Op de voet gevolgd door Leon en Fortuna. ,, wat gaan jullie doen’’ vroeg Boy. ,, Precies doen wat onze prins net zei alles leren.’’ De soldaat keek raar op toen Leon en Fortuna om een zwaard vroegen bij Boy terug gekomen.

Zaten Eris en Dinah op een stoel. Boy bleek een goede leraar te zijn. Hij legde het goed uit en was geduldig. Later op de middag kwam de soldaat kijken met drie bogen en pijlen. Hij keek lachend naar het vechtend gezelschap. Maar net voordat hij vertrok werd Boy weggeroepen door een oude man. Iedereen klapte voor hem en hij maakte een overdreven buiging. Hij liep met de man mee. Hij hoorde Leon aan Fortuna vragen of ze hem nu boogschieten wilde leren. Hij hoorde Fortuna lachen. Hij keek even om en zag ook Eris naar de schietbaan lopen en een boog pakken. Als hij terug kwam zou hij ook maar deelnemen aan die les.

Hij werd begeleid naar een kleine tafel waar een perkament op lag de man ging achter de tafel zitten en gebaarde naar Boy om aan de andere kant plaats te nemen. Boy nam plaats wat ongemakkelijk. ,,zo Ridder wat zal ik voor u opschrijven.’’ Er schoten verschillende dingen door zijn hoofd maar zei dan snel. ,,mijn zwaard en schild die ik gebruik tijdens de strijd worden terug gestuurd naar mijn broer en zusje. De sylph Pan blijft hier bij mijn zoon. Ook wil ik terug gestuurd worden naar huis om daar begraven te worden. Mijn strijdros wordt van Eris. Ook wil ik dat mijn zusje niet mee doet volgend jaar. Ook wil ik dat mijn eigen schild en zwaard dat nog bij mij thuis ligt naar mijn zoon worden gestuurd maar ook mijn harnas wordt van hem. Dat was het wel.’’ De notaris knikte ,,kunt u de magiër deze kant op sturen hij weet de weg.’’ Boy knikte en liep weer naar de oefenruimte.

Waar iedereen behalve Dinah bezig was met boogschieten. Boy tikte Leon aan en melde hem dat hij werd verwacht. Leon knikte schoot zijn laatste pijl af en liep weg. Boy wilde een boog pakken maar Fortuna hield hem tegen. ,, eerst dat harnas uit en gemakkelijke kleren aan. Met die spierpijn ga je eerst een warm bad nemen dan zie ik je terug.’’ Boy keek haar vreemd aan en ze keek hem bazig aan. Met haar armen in haar zij. Hij moest lachen ze leek opeens veel op zijn zusje hij knikte en liep naar zijn kamer om zich om te kleden.

Leon kwam bij zijn oude meester aan hij kende het gebruik hij ging zitten. Maar in plaats van zijn wil op te zeggen gaf hij de man een stuk perkament. Die keek op en begon te lachen. Hij begon het perkament te lezen. Leon wilde dat al zijn bezittingen ging naar zijn ouders en zijn broertje. Zijn wil was kort maar krachtig. ,,Moet ik Fortuna deze kant op brengen.’’ Vroeg Leon maar zijn oude meester schudde zijn hoofd ,,komt morgen wel.’’ Leon ging op een drafje terug naar de oefenruimte. Samen met Boy die zijn harnas had uitgedaan liep hij de ruimte binnen. Ze pakte allebei een boog Leon begon meteen te schieten maar Boy kreeg eerst nog instructies van Fortuna. Hij begon te snappen waarom hij zijn harnas uit moest doen. Hij bewoog zich vrij en zijn spieren kregen rust.

De koning kwam de oefenruimte binnen en zag het hele gezelschap op de schietbaan hij en ging naast Dinah zitten. Iedereen was geconstrueerde bezig met het afschieten van pijlen dat hij ze niet wilde storen. Fortuna gaf de laatste instructies en beëindigde haar les onder luid protest van Anakin. Maar Fortuna vond het mooi voor vandaag. Toen merkte iedereen de koning pas op. Die lachend vertelde dat het avondeten was uitgeserveerd. Iedereen liep achter de koning aan. Aan tafel bedankte Anakin Boy en Fortuna voor de lessen. Het avondeten was niet zo uitgebreid als gisteren.

Na het eten ging iedereen zijn eigenweg. Fortuna liep snel even langs de notaris om haar wil vast te leggen. Alles behalve haar lichaam ging terug naar haar vader. De notaris knikte hij schreef het op en Fortuna ging naar haar kamer waar tot haar verbazing een schilderij hing van een jonge vrouw. Na dat ze het beter bekeek zag ze dat het haar moeder was. Dit schilderij bracht Fortuna op een idee. Ze zal het morgen met de koning overleggen. Ze nam snel een bad en legde haar kleding over de stoel ze ging op bed liggen en sliep snel.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 7

do aug 03, 2017 11:17 am

De koning vond het idee van Fortuna een fantastische idee. Hij liet de hof schilder komen en riep de andere bij elkaar. Hij droeg ze op om hun nette kleren aan te trekken en zich in de grote zaal te verzamelen. De andere deden dat. Leon trok zijn mooiste gewaad aan, Boy poetste zijn harnas extra op en Fortuna deed een jurk van haar moeder aan. Ze deed haar haren los en ze liep naar de grote hal waar de zwaard en schild van Boy lagen, de boog van Fortuna en een spreukenboek van Leon. De heren kwamen tegelijk tijd de zaal binnen. Eris kwam met Anakin aan de andere kant binnen. Anakin had een kleine wapen uitrusting aan met een witte wapenkleed. Eris had haar roze wapen uitrusting aan, ze had nog een wapenkleed vast. Ze liep naar Boy en gebaarde dat hij om moest draaien. Ze bevestigde het kleed aan zijn harnas.

De schilder kwam binnen hij bekeek het gezelschap. Hij begon Boy, Fortuna en Leon neer te zetten. Boy met zijn wapens op de hoek zijn wapenkleed over zijn schouder. Fortuna moest in het midden met haar boog op der rug en Leon daar naast met zijn Spreukenboek in zijn handen. Er werd een foto gemaakt, iets wat Leon had bedacht. Toen moesten ze allemaal apart en dan nog Boy met Eris en Anakin. De foto’s waren goed gelukt en de schilder beloofde hun dat hij er meteen aan ging beginnen. Leon riep de schilder nog even terug en vroeg hem om een schilderij samen met Fortuna. De schilder knikte en liet hun tweeën samen poseren. Het was een mooie foto, Leon liet met zijn magie bloemen groeien en vlinders vliegen de gedachten er achter was erg romantische. De schilder vertrok en de magie trok zich terug.

Fortuna vroeg waarom hij een schilderij wilde van hun tweeën. Leon haalde zijn schouders op ,, Ik wil jou blijven herinneren’’ hij zoende haar op de wang en liep weg. Fortuna keek hem na Boy kwam naast staan. ,, Heb ik iets gemist ?’’ Fortuna keek hem aan en zag zijn glimlach. Ze gaf hem een klap op zijn achterhoofd zoals ze altijd bij haar broer had gedaan. Ze schrok en hij keek haar aan. ,, maak snel dat je weg komt want ik kom zet je dit betaald.’’ Zei hij lachend. Ze trok haar rok een beetje op en begon te rennen. Anakin kwam gillend achter haar aan. Ze keek om en zag Anakin en Boy achter haar aan rennend. Ze rende door de gangen die ze niet kende. Ze verstopte zich maar werd al snel door Anakin gevonden. Hij probeerde haar rok te pakken. Maar Fortuna maakte een schijnbeweging en rende langs hem heen. Maar verwachte niet dat Boy om de hoek zou staan, hij pakte haar vast. Hij tilde haar over zijn schouder. Anakin begon te lachen en hij liep met haar terug naar de grote zaal.

Waar Eris lachend op ze wachtte Fortuna deed haar best om zich los te vechten. De koning kwam op het gelach af en keek verbaasd naar Boy. Ook Leon kwam kijken wat er aan de hand was. Boy zette Fortuna op een stoel en beval Anakin haar te kietelen. Dat liet het ventje zich geen tweede keer zeggen. Hij kietelde tot Fortuna hem smeekte om hem op te laten houden. Leon zorgde dat het ventje voor een seconde ophield met kietelen en Fortuna was vrij. Ze rende op Leon af die ze omhelsde. Anakin wilde weer achter haar aan rennen maar Boy tilde het ventje op en nam hem mee de zaal uit. Fortuna liet Leon los. Hij pakte haar hand en nam haar mee naar de tuinen. Eris en de Koning keken elkaar aan. ,, Deze drie zijn hoop ik de sleutel.’’ Zei Eris. De koning knikte en liep terug naar zijn bezig heden. Eris liep naar haar kamer die uitzicht had op de tuinen en ze keek neer op Fortuna en Leon die door de tuinen liepen. Ze zag de blik op hun gezichten en wist maar al te goed wat dat betekende. Ze wende haar gezicht van de tuin en keek recht in het gezicht van Boy. Anakin had hij waarschijnlijk bij Dinah gedumpt. Boy keek ook de tuinen in, hij nam haar in zijn armen en ze barste in tranen uit.

De dag vloog voorbij en iedereen wist wat dat betekende weer een dag dichter bij de grote strijd.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 8

do aug 03, 2017 11:18 am

De rest van de week vloog voorbij. Iedereen werd met de dag somberder. Zelfs de zon stopte op de laatste dag met schijnen. Leon en Fortuna zaten bij elkaar om de laatste keer bij elkaar te zijn voor dat er werd geacht dat ze elkaar zouden gaan vermoorden. Eris en Boy waren in het geheim met elkaar getrouwd. Boy had ook Anakin wettelijk erkent als zoon. De koning vond de spanning er bedroevend zo hij had een bericht gestuurd aan de families om voor het laatst met zijn alle aan tafel te dineren. Langzaam kwamen de families binnen druppelen. Eerst de familie van Leon die zijn kleine broertje stevig in zijn armen sloot. Hij stelde Fortuna voor aan zijn moeder die een traantje weg pinkte toen ze zag hoe verliefd haar zoon was. Ze knuffelde Fortuna en verwelkomde haar in de familie.

De broer en zus van Boy kwamen niet veel later Fortuna viel op dat Anakin gillend zijn oom in de armen sprong. Boy knuffelde zijn zusje en zijn broer gaf hij een schouder klopje. Hij wenkte Fortuna en Leon en stelde zijn zus en broer voor. Zijn broer boog naar Fortuna en maakte een spijt betuiging vanwege haar broer. Fortuna stond nu te wachten op haar vader en/of grootvader. Maar naar mate de avond naderde die arriveerden niet. Ze liepen allemaal de eetkamer binnen. Anakin en het broertje van Leon liepen te rennen. De volwassen gingen netjes zitten Leon begeleide Fortuna naar haar stoel en Boy deed dat met Eris. De koning en Dinah bekeek het gezelschap. Iedereen keek verontschuldigend naar Fortuna die ondanks haar tranen probeerde te glimlachen. Ter steun pakte Leon haar hand vast.

Het eten en drinken werd op tafel gezet. Iedereen begon op te scheppen. Toen de deuren van de kamer opengingen iedereen keek op en Fortuna rende naar de laatkomers. Ze omhelsde haar grootvader en vader. Leon liep naar Fortuna en stak zijn hand naar haar vader uit en stelde zich voor. Hij legde een arm om de middel van Fortuna. Haar vader kreeg erg vochtige ogen en haar grootvader feliciteerde haar. Ze gingen zitten en iedereen begon te eten. De sfeer aan tafel was gezellig maar iedereen wist wat er komen ging. Anakin vertelde aan Fortuna’s vader dat hij had leren boogschieten en dat zijn vader hem ook had leren zwaardvechten. Het mannetje bleef maar praten terwijl het broertje van Leon rustig op zijn stoel zat. Hij keek de hele tijd naar Fortuna die hem vriendelijk glimlachte naar het tweejarige ventje.
Opeens zei hij ,, ga jij met mijn broer trouwen.’’ Leon keek bedroefd naar Fortuna en die lachde. ,, als hij me wil hebben als vrouw.’’ Ze keek hem aan en Leon snapte de hint. Hij boog naar haar vader en vroeg ,, heer ik wilde iets aan vragen ook al is het kort dag. Maar mag ik de hand van uw dochter. Dan kunnen we vanavond nog trouwen.’’ Haar vader hief zijn hand op om hem tot zwijgen te brengen. Hij keek naar Fortuna die met pret lichtjes in haar ogen naar Leon zat te kijken. De ouders van Leon knuffelde elkaar. ,,tuurlijk mag jij dat.’’ Fortuna en Leon wachtte niet lang want de oude meester van Leon kwam de kamer binnen en begon de dienst. Iedereen keek naar het stralende paar. Het ja woord werd gegeven en ze waren getrouwd. ,,Zo en dan is het nu tijd voor mijn dochter. Of is de ridder in zijn harnas te bang.’’ Eris en Boy keken elkaar aan en Eris deed haar handschoen uit. Om haar vinger zat een klein gouden ring. De koning keek verbaasd naar Boy die ook zijn handschoen uit trok en ook om zijn vinger zat een ring.

,, Nu zijn de tortelduifjes ook al getrouw en straks gaan ze me nog vertelen dat er een kind op komst is o wacht even die is er al.’’ Iedereen schoot in de lach. ,, Ik denk dat het dan nu tijd is voor de schilderijen.’’ Riep de koning. De hofschilder kwam binnen met een schilderij het was het schilderij met Boy, Fortuna en Leon. Het was indrukwekkend. De schilder klapte in zijn handen en een paar jongens kwamen binnen lopen. Ieder met een ander schilderij. Ze werden allemaal uitgestald. Als laatste kwamen de schilderijen van Leon en Fortuna samen binnen. Iedereen applaudisseerde voor de schilder die een buiging maakte. ,, deze schilderijen gaan mee met de families.’’ Hij gebaarde naar de enkele schilderijen en de schilderij van Fortuna en Leon. ,, de andere krijgen een plek hier in deze eetkamer.’’ De avond waren met deze woorden was de avond afgelopen. De families namen afscheid en gingen naar voor hen klaar gemaakte huisjes om daar de nacht door te brengen. Leon sliep die nacht bij Fortuna en Boy bij Eris, de nacht was te kort.

Leon vertrok al vroeg om zich voor te bereiden op de strijd Fortuna ging naar de wapenkamer om haar boog met pijlen op te halen en het zwaard dat ze van Boy had gekregen. Daarmee liep ze terug naar haar kamer. Ze controleerde de wapens en kleed zich om. Ze deed haar haren en in vlecht en dan in een knot. Om haar hals hing een ketting met een ringetje. Ze liep naar de eetkamer waar een lichte ontbijt op haar stond te wachten. Boy kwam ook de kamer in lopen. Hij was ook al klaar voor de strijd. Zijn zwaard en pijlen hingen aan zijn riem. Hij had van Fortuna een kruisboog gekregen die droeg hij samen met zijn schild op zijn rug. Leon kwam ook binnen hij had een kleine boog op zijn rug en een dolk aan zijn riem. Ook hij had zijn ring aan een ketting om zijn hals hangen.

Hij keek naar Fortuna en gaf haar een zoen op haar wang. Hij had twee kleine buideltjes bij zich. Hij gaf Fortuna en Boy elk een buideltje. Ze maakte hem open en Fortuna had iets wat leek op een klein schild en Boy had een kleine dolk. ,, deze voorwerpen zijn magisch. Fortuna jouw schildje groeit als je in gevaar ben en Boy de dolk is zo scherp als bot als jij dat roept. Ik waarschuw wel duidelijk spreken.’’ Fortuna bedankte en stopte het schild in een speciaal vakje van haar riem. Ze aten in stilte verder. Een jonker kwam aanlopen om te melden dat het tijd was. Ze stonden op en liepen achter de jonker aan. Bij de deur van de arena stond hij stil en de kandidaten moesten wachten. Ze keken elkaar aan en gaven elkaar nog een knuffel. Anakin kwam aanrennen met zijn moeder er achteraan. Beide gaven ze Boy een knuffel, Fortuna liet haar hoofd rusten op Leons schouder. Anakin werd aan de hand van zijn moeder meegetrokken weg van Boy die met tranen in zijn ogen. Fortuna liep naar hem toe en sloeg een arm om hem heen. Hij keek dankbaar naar haar en droogde zijn ogen.

Trompeten klonken door de arena en de drie liepen trots naast elkaar. De strijd was begonnen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Wartune hoofdstuk 9

do aug 03, 2017 11:20 am

Fortuna stond tussen Boy en Leon in en keek naar de koning. Het volkslied begon te spelen en ze draaide zich van de koning af. Fortuna pakte haar boog. Boy pakte zijn zwaard en Leon liet een kleine onweerstorm boven zijn hoofd ontstaan. Fortuna keek op en zag iets door de lucht flitsen. Ze reageerde snel en schoot er een pijl op af. Iedereen schrok toen de pijl met een pijl er door heen op de grond viel. Er kwamen meer pijlen en ze vlogen allemaal op de koning en zijn familie af. Leon liet een windvlaag de pijlen naar de grond slaan. Boy rende al snel naar de trap die naar de koning, zijn vrouw en kind leiden. Hij hield zijn schild op om verdere pijlen af te slaan. Fortuna keek naar de Sylph Aurora die zich snel ontpopte tot waternimf. Pan veranderen in de windfaun en Eve groeide een klein beetje. Alle drie de Sylph stonden klaar om te vechten. Maar de regen van pijlen was gestopt. Fortuna wist zeker dat dit niets te maken had met de strijd.

Haar vermoede werd juist toen er een groep ruiters de arena binnen kwam rijden. Allemaal met een masker en een capuchon op. De voorste ruiter had een kruisboog vast. Die boog kwam Fortuna ergens bekent voor maar ze wist niet waarvan. Opeens hoorde ze gegil achter zich. Er stonden twee van de maskers bij Boy die bezig werd gehouden door de ene de andere pakte Anakin en verdween. De andere verdween ook Boy keek verwoed om zich heen op zoek naar Anakin. Maar de maskers waren allemaal verdwenen. Eris zat hart verscheurend te huilen. Fortuna keek om zich heen maar Leon was ook verdwenen. Ze begon hem te roepen. Maar dat was niet nodig boven haar hoorde ze vleugelslagen, het was de Pegasus van Leon. Fortuna floot en haar paard en dat van Boy kwamen aan gegaloppeerd. Fortuna en Boy stegen beide op en reden achter Leon aan, de sylphs volgde. Het was een lange rit maar uiteindelijk daalde het vliegende paard om te rijden.

Een berg was te zien, ze wisten dat in die berg een verlaten mijn zat. Ze keken elkaar aan en gaven de paarden de sporen. Vlak voor de ingang van de mijn lieten ze halt houden. Ze stegen af en bonden de paarden vast. Fortuna ging op verkenning er stonden twee wachters voor de ingang van de mijn. Fortuna gaf een signaal af aan Leon die een slaap betovering in zetten. De wachters vielen in een diepe slaap. Fortuna en de mannen gingen snel naar binnen. De mijn was verlicht door glinsterende Amethisten Fortuna ging voorop met haar boog in de aanslag. Achter haar liep Leon en achter aan kwam Boy. De Sylphs waren weg. De gang liep uit op een grote hal waar de maskers stonden Anakin zat op de grond het jongetje was zo bang dat het huilde. De maskers leken allemaal te slapen.

Fortuna gebaarde dat Leon en Boy moesten wachten. Leon schudde zijn hoofd maar Fortuna liet het schild zien en Leon snapte haar plan. Fortuna liep tussen de slapende mannen door muis stil. Ze was bijna bij Anakin toen haar oog viel op de kruisboog dat stond gespannen en was op Anakin gericht. Fortuna sprong naar hem toe terwijl de pijl vloog. Het schild trad in werking en beschermde Anakin. Ze gaf het kleine schild aan het jongetje en gebaarde dat hij moest rennen. Anakin rende erg hard naar zijn vader. Leon kwam wilde naar Fortuna rennen maar zij schudde haar hoofd en spande haar boog. ,, Laat je zelf zien Fotis en jij ook Brendon.’’ De mannen begonnen hun maskers af te doen maar de laatste hield zijn masker op. Leon stapte nu wel de hal in en ging naast Fortuna staan, Boy volgde hem.

Anakin was naar buiten gerend, naar de paarden. Boy stond versteld te kijken naar zijn broer. Leon naar zijn oude meester. Fortuna keek niet verbaasd maar boos naar haar broer. Ze liet ook haar boog niet zakken. Ze richtte alleen niet op haar broer maar op de gene die zijn masker op had. ,,laat je zien moeder.’’ Riep Fortuna. Een vrouw met lang blond haar deed haar masker af en keek Fortuna recht aan. Fortuna’s ogen vulde zich met tranen. Ze liep naar moeder met haar armen wijd en vloog haar om de hals. Haar moeder verwachte dit niet, maar omhelsde haar dochter. Fortuna pakte echter een dolk uit haar mouw en haalde snel langs de hals van haar moeder.

De maskers begonnen met de aanval. Maar opeens stond Pan voor Fortuna en blies met zijn wind de pijlen weg. Fortuna liet een pijl vliegen recht in het hart van haar broer Fotis. Leon en Boy keken elkaar aan en begonnen ook te vechten. Elk brachten ze een masker neer. Eve liet bliksem uit haar handen ontsnappen en Aurora bevroor haar tegenstanders. Pan liet meerdere maskers vliegen door zijn tornado’s die hij met een klap van zijn hand liet ontstaan. Na een paar uur waren alle maskers dood. Fortuna, Boy en Leon liepen naar buiten maar werden door Aurora tegen gehouden. Ze liet een verfrissende douche over hen heen gaan. Ze liepen naar buiten en Aurora liet de mijnen vollopen. Fortuna keek niet achterom maar ze had wel wat gepakt de boog van haar moeder en broer. Boy had het schild van zijn broer vast. Leon de mantel van zijn meester.

Anakin stond bij de paarden. Boy zette hem op zijn paard en steeg zelf op. Leon en Fortuna stegen ook op en hun tocht naar Cloud City begon. Het ging snel en Anakin viel in slaap. In Cloud City reden ze naar het paleis waar iedereen zat te wachten. Allemaal in de troonzaal, Eris liep te ijsberen. De deuren gingen open en ze kwamen met paard en al de troonzaal in. In de troonzaal stegen ze af Eris liep op Boy af en pakte de slapende Anakin aan. Ze huilde en knuffelde het knulletje. Fortuna en Leon stegen ook af en samen met Boy bogen ze voor de koning. De koning keek het drietal aan. ,, wie had het mij en mijn kleinzoon voorzien.’’ Vroeg de koning. Fortuna keek naar haar vader en legde de bogen neer, hij hield zijn adem in. Boy legde het zwaard van broer bij de bogen en Leon de mantel. ,, Dit is hoop ik antwoord genoeg.’’ Zei Fortuna.

De konings ogen vulde zich met tranen toen hij de boog van zijn zusje zag ,hij knikte. Op het moment dat hij knikte verscheen er een gedaante midden in de zaal. Iedereen schrok en week uit een. Fortuna, Boy en Leon liepen snel naar voren naar het gedaante toe. Eenmaal voor de gedaante begon het te spreken. ,, de vloek is opgeheven. Het is volbracht. Koning u hoeft uw mensen niet meer op te offeren. Uw land is veilig nu de heilige helden u en uw naasten hebben gered’’ De koning haalde opgelucht adem. De gedaante keerde zich tot Leon. ,,Mijn zoon ik ben ontzettend trots op je. Ook al ken je me niet het was mijn wens dat je niet wist wat ik gedaan had. Maar ik hield jou en de rest steeds in de gaten in de vorm van deze Sylphs.’’ Hij veranderde in Aurora, Pan en Eve. Leon keek met tranen naar zijn vader. De gedaante verdween en ook de sylphs Fortuna omhelsde haar man.

Die haar stevig vast hield. De koning deelde mee dat het morgen waarneer de zon opkomt een dag is van feest maar deze dag zal de geschiedenis in gaan als de dag van herdenking.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “Fantasie”