Septer of Might

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Septer of Might

vr apr 21, 2017 7:09 pm

Hoofdstuk 1
,, Gideon, Gideon wacht even.?!’’ Gideon stond stil op de trap die naar het leslokaal leidde. Hij had zich klaar gemaakt voor een andere les. ,, Ik dacht dat we misschien samen konden lopen?’’ hij haaldezijn schouders op ,, Wat jij wilt Emma.’’ Zijn stem klonk als een zucht en dat deed me pijn. In stilte liepen we verder, totdat ik de stilte zat was. ,, Zullen we vanmiddag, naar de boekwinkel gaan die je zo leuk vindt en daarna een ijsje eten?’’ Gideon bevroor en draaide zich naar me om. Zijn blauwe ogen leken dwars door me heen te kijken. ,, Is dit een test of zo?’’ ik werd bang en schudde mijn hoofd. ,, Je weet dat ik huis arrest heb.’’ Ik liet mijn hoofd zakken, dat was waar ook. Gideon woonde sinds een paar jaar bij mijn ouders, zijn oom en tante. Zijn ouders waren omgekomen in een auto ongeluk, hij was de enige die het overleeft. Mijn ouders hadden met grote tegenzin Gideon in huis genomen, dit vooral omdat ik het hen vroeg.

Gideon had de avond ervoor ruzie gehad met mijn vader en hij had hem huisarrest gegeven. Ik keek vol spijt naar Gideon ,, Het spijt me, dat was ik vergeten.’’ Zijn blik verzachtte iets, maar niet veel. Hij draaide zich weer om en liep verder naar de klas. Ik bleef staan bijtend op mijn lip, ik voelde zijn pijn en toch voelde ik niets meer dan bewondering voor hem. Ik zag hem niet als een neef maar meer als een broer. Ik keek even naast me en zag dat andere naar me stonden te kijken. Ik slikte even en rende dan snel achter Gideon aan.

We liepen met zijn tweeën door de gangen van het schoolgebouw. Het gebouw was histories en niet op een goede manier, want het stond op het punt van vervaling. Dit tot afschuw van de directie, mijn ouders. De school is bedoelt voor maar een ding de jongeren van mijn familie opleiden tot bewakers van de septer of Might. De septer of Might is het machtigste wapen op de hele aarde en in verkeerde handen, nou je krijgt vast wel een idee. Mijn familie is er op gebrand om de septer bij de mensheid weg te houden. Dus ja mijn school genoten zijn allemaal familie leden, neven, nichten, broers en zussen. Onze leraren zijn onze ouders, ooms, tantes en zelfs onze grootouders.

We kwamen het klaslokaal binnen en we zagen alle gezichten op ons gericht staan. Dit was echter niets nieuws, maar ik voelde er vrij ongemakkelijk erbij. Ik schoof langzaam achter de lange rug van Gideon, zodat het zicht op mij zou verbreken. ,,Emma en Gideon, jullie zijn laat.’’ Ik kromp ineen dat was de stem van mijn moeder, die als een zweepslag over mijn rug ging. ,, Gideon, verklaar?’’ Ik kromp verder in een. Mijn moeder vroeg het aan Gideon omdat hij ouder was, maar iets in mij zei dat ik hem nu moest verdedigen. Gideon keek naar de grond, hij had geen verklaring. Ik kon enkel en alleen maar raden wat hij had gedaan, lezen verdwijnen van deze wereld. Ik kroop een beetje achter zijn rug vandaan ,, Het is mijn schuld mam, ik kreeg mijn kluisje niet open en Gideon heeft me geholpen.’’ Ik zag de schouders van Gideon verstrakken, hij hield er niet van als ik hem beschermde. Maar wat moest ik dan, ik keek met een oog naar hem en met een oog naar mijn moeder. Die zuchtte ,, Dapper van je om hem te verdedigen, maar je krijgt strafwerk voor het liegen Emma.’’ We liepen lokaal binnen en gingen aan onze tafels zitten. Met onze hoofden gebogen, ik zou na de les nog even blijven. Niet alleen om mijn strafwerk te incasseren, maar ook om mijn moeder te smeken om hier over niets tegen mijn vader te zeggen.

De les duurde een uur, iedereen speurde de klas uit nadat de bel had geklonken. Het was onze laatste les en iedereen wilde zijn/haar vrije tijd nuttig besteden. Ik keek om me heen en zag Gideon nog steeds aan zijn tafel zitten. Mijn moeder keek ons een voor een aan. Ze schudde haar hoofd ,, Gideon, wat heb je te zeggen?’’ Hij bewoog echter niet. Ik stond op en liep naar hem toe. ,, Gideon?’’ Hij reageerde niet, dus legde ik mijn hand op zijn schouder. Nog steeds niets ,, Gideon!’’ nu reageerde hij ,, wat?’’ het deed me pijn toen hij naar me keek. Alsof ik hem het grootste kwaad had toegewenst. ,, Je was even weg.’’ Hij knipperde met zijn ogen en keek me ongelovig aan. Ik draaide me om naar mijn moeder ,, het is de dag.’’ Ze keek me aan, als of ze niet stapte waar ik het over had. Opeens zag ik het lampje bij haar branden. Gideon stond op en liep zonder iets te zeggen, de klas uit. Mijn moeder stond op om hem terug te roepen. Maar ik ging voor haar staan ,, Laat hem gaan. Je maakt je ander ook geen zorgen om hem.’’ Ik liet haar achter en rende achter Gideon aan.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Septer of Might

wo apr 26, 2017 3:14 pm

Die avond werd wakker door geschreeuw, ik sloeg de dekens van me af en liep naar mijn kamer deur. Ik deed deze zachtjes open en liep op mijn tenen naar het geluid. Ik bijna uit de woonkamer, het geluid was hier het hardste. Ik keek om het hoekje en zag mijn vader, moeder en Gideon. ,, Ik heb spijt als haren op mijn hoofd, dat ik jou in mijn huis heb op genomen.’’ Hij wees naar Gideon ,, Als jij mijn zus der zoon niet was.’’ Ik hapte naar adem, zo had ik mijn vader nog nooit horen praten. ,, Mijn dochter leidt, ze leidt onder jou acties.’’ Hij verhief zijn stem, dit keer hief zijn hand op. Was hij van plan om hem te gaan slaan. Ik zag het gebeuren in een split seconde. Ik hoorde mijn moeder mijn moeder die mijn vader bij stond in zijn woede. Mijn vader hief zijn hand weer op, dit keer wilde ik hem tegen houden. Gideon had niets verkeerd gedaan, hij had geen controle over mij. Ik zag dat mijn vaders hand weer in beweging kwam. Ik rende van mijn verstop plek vandaan.

Ik duwde Gideon opzij en in plaats van hem, raakte mijn vader mij. Ik viel tegen Gideon aan, die me opving. Met tranen in mijn ogen keek ik naar mijn geschokte ouders ,, Hoe durven jullie.’’ Tranen liepen over mijn wangen. Mijn moeder kwam naar me toe en wilde me in haar armen nemen. Maar ik deinsde van haar weg ,, Blijf van me af.’’ Ik sloeg mijn armen om Gideon heen. Die zich een beetje ongemakkelijk voelde. ,, Jullie zijn mijn ouders. Maar jullie kennen me niet. Gideon is mijn neef dat weet ik, maar hij is ook mijn broer. Sinds de dag dat jullie hem in huis namen.’’ Ik hief mijn hoofd op en keek in zijn blauwe ogen. Hij was geroerd, met wat ik gezegd. Ik maakte me van hem los en keek nu recht in mijn vaders ogen. ,, Je zus is dood en hij heeft het overleeft. Dat maakt hem geen vloek maar een wonder.’’ Mijn vader keek naar de grond. ,, Hoe durf je, hem te slaan. Hoe durf je hem te beschuldigen van dingen die ik doe.’’ Ik pakte Gideons hand en trok hem met mee de woonkamer uit. Ik nam hem mee naar mijn kamer en sloot de deur achter ons dicht. Gideon keek ongemakkelijk om zich heen. Hij was nog nooit in mijn kamer gekomen, sinds hij hier woont. Ik kon het wel begrijpen, mijn kamer was roze. Ik haten de kleur, maar mijn ouders zagen me als hun prinsesje en zo was dus mijn kamer dan ook.

Ik liep naar mijn bed en ging erop zitten. Ik keek naar Gideon, echt goed kijken. Hij was lang en gespierd. Zijn korte zwarte haar stonden alle kanten uit. Hij had een lichte bruine kleur op zijn huid, ik wist dat vele meisjes op straat hem na staarde. Ik klopte op het bed zodat hij naast me kon gaan zitten, maar hij bleef staan. Ik zag dat tranen in zijn ogen vormde en bij mij kwamen ze ook. Sinds de dag dat hij hier kwam wonen had hij nooit een traan gelaten en voordat hield ik zoveel van hem, hij was zo sterk. Maar nu snapte ik dat hij het allemaal had ingehouden. Ik liep naar hem toe en wilde weer mijn armen om hem slaan. Maar hij ontweek me, hij dook van me weg en liep toen naar de spiegel. ,, Het is oké Gideo, je hoeft je niet groot te houden. Niet voor mij.’’ Hij draaide zich om en ik zag iets in zijn ogen wat ik nog nooit eerder bij hem zag, schuld. ,, Ik had dood moeten zijn, samen met mijn ouders.’’

Een steek van pijn schoot door me heen. Ik vond het verschrikkelijk dat hij zich zo voelde. ,,Ik weet dat ik iets moet doen maar ik kan het niet alleen.’’ Ik liep naar hem toe ,, vertel het me, dan help ik je.’’ Ergens in me had ik meteen spijt van wat ik had aangeboden, maar wat mijn vader net had gedaan. Kon ik hem niet aan zijn lot overlaten. ,, Ik wil de septer gebruiken om mijn ouders terug te brengen.’’ Ik hapte naar adem, maar hij ging door ,, Ik heb gelezen, dat de septer het kan doen.’’ ik knikte langzaam, ik had hem belooft om hem te helpen en dat zou ik doen ook. Maar ik zal vooral hem proberen zijn gedachten te veranderen.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Septer of Might

do mei 04, 2017 7:25 pm

Leuk begin van je verhaal, ga zo door :)
We liepen met zijn tweeën door de gangen van het schoolgebouw. Het gebouw was histories en niet op een goede manier, want het stond op het punt van vervaling. Dit tot afschuw van de directie, mijn ouders. De school is bedoelt voor maar een ding de jongeren van mijn familie opleiden tot bewakers van de septer of Might. De septer of Might is het machtigste wapen op de hele aarde en in verkeerde handen, nou je krijgt vast wel een idee. Mijn familie is er op gebrand om de septer bij de mensheid weg te houden. Dus ja mijn school genoten zijn allemaal familie leden, neven, nichten, broers en zussen. Onze leraren zijn onze ouders, ooms, tantes en zelfs onze grootouders.
Leuke opzet. Bekend idee om een almachtig wapen in de familie te hebben, maar dan met een twist door de hele familie op te leiden :)
,, Mijn dochter leidt, ze leidt onder jou acties.’’
Ik denk dat je hier "lijden" bedoeld (van pijn lijden).
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Fantasie”