Drakenstrijder

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Hoofdstuk 10

di apr 11, 2017 6:23 am

We doken met zijn drieën naar de grond. De deur werd uit zijn scharnieren geblazen, het geluid van paniekerig geschreeuw volgde er naar. Ik keek naar David, toen onze ogen elkaar ontmoette hadden we zo te zien het zelfde idee. We sprongen op en we rende de gang op naar het gegil. Op onze weg naar het centrum van het paniek, kwamen we veel kinderen tegen die van het paniek wegrende. In hun ogen die we vluchtig zagen, stonden pure angst te lezen. Dit liet ons harder lopen. Bij het centrum van de paniek zag ik dat de voordeur van het kasteel was opgeblazen. Jagers kwamen binnen en ze begonnen met de aanval op de jonge draken.

Mijn hand ging naar mijn ketting en ik veranderde in een draak. David maakte een onzichtbare barrière om de achtergebleven kinderen die nog te jong waren om te vechten, te laten ontsnappen. Met mijn speer hield ik een jager tegen die een jonge draak aanviel. ,, Neem iemand van je eigen lengte.’’ De man keek me met een smerig glimlachje aan. ,, Een gouden draak met praatjes, dat is nieuw.’’ Nadat het kind was ontsnapt en verder het kasteel in vluchtte, sloeg ik de zwaard van de man af. Ik maakte in een slag de man onschadelijk. Om me heen waren er verschillende draken bezig met het verdedigen van de jongere. Nadat zichtbaar alle jongste draken het kasteel waren ingevlucht. Begon het echte gevecht pas.

Alle draken vlogen op, we gooide onze speren en vuurde magische spreuken op de jagers af. Vele jagers vielen door deze aanval. Ik bleef vlakbij David voor de rugdekking. Met een enkele beweging van zijn hand, kwam er weer een andere spreuk de hoek omzetten. Maar er was geen tijd om me daar over te verwonderen. Want de ene na de andere jager kwam om mij of David om te brengen.

Opeens werd ik opgeschrikt door een gil naast me. Een seconde keek ik opzij en ik zag Daan, ze was ernstig gewond en te jong voor dit gevecht. Ik was even afgeleid en een jager maakte hier gebruik van. Hij stak zijn zwaard in mijn arm, ik gilde niet. Ik stak de jager in kwestie met mijn speer. Maar ik verloor wel mijn draken vorm. ,, David!’’ Gilde ik ,,Daan!’’ Voordat hij kon reageren, rende ik al naar haar toe. Daan strompelde het kasteel in, vanuit mijn ooghoek zag ik een jager een kruisboog op haar richten. Ik riep haar naam en de jager schoot. Ik sprong zonder er bij na te denken voor haar. Een scheut van pijn schoot door mijn borst. Ik hoorde David mijn naam schreeuwen en ik landde op mijn zij op de vloer. David rende naar me toe en hij nam me in zijn armen. ,, Catherina, blijf bij me. Alsjeblieft.’’ Maar zijn stem werd steeds zwakker en zijn beeld werd steeds vager. ,, Ik hou van je’’ dit zeiden we beide tegen elkaar.

Ik hoorde een luidde schreeuw en ik verloor het bewust zijn. Wat er toen gebeurde, ik stond opeens boven mijn eigen lichaam. Ik keek er op neer en ook op David. Ik keek om me heen en zag dat diverse draken om ons heen kwamen staan. De jagers leken bevroren standbeelden. Daan werd ondersteund door een de meid die me eerder wilde slaan. ,, Ze heeft zich opgeofferd. Voor een van ons.’’ Daan prevelde dit uit ,, Gouden draken, zijn zo slecht nog niet.’’ Ik zag dat mijn vader en Chelena zich naar me toe snelde, ze nestelde zich naast David op de grond. Hun gezicht bedekt met tranen. Opeens zag ik stoom uit de mond van Daan. Ik draaide een rondje om mijn as en zag dit ook bij andere draken het geval was. Een van de draken braakte een vuurbal uit. ,, De vloek!’’ Schreeuwde er een. ,,De vloek! Hij is verbroken!’’ Ook ik voelde een warm gevoel in mijn binnenste. Ik zuchtte mijn laatste adem stoot uit en sloot ik mijn ogen voorgoed.
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

hoofdstuk 11

wo apr 12, 2017 6:28 am

,,Catherina. Catherina!’’ het klonk zo luid en dringend. Ik opende mijn ogen en ik keek recht in David zijn ogen. Hij keek opgelucht , ik kwam langzaam overeind en keek verbaasd om me heen. Ik was weer op school en al mijn klasgenoten stonden om me heen. David zat gehurkt naast me en hij stak me een hand toe. Ik pakte deze aan en hij trok me omhoog. ,, Wat is er gebeurt.’’ Ik keek vragend om me heen . Niemand zei iets ze keken me een beetje onzeker aan. Met mijn ogen zocht ik de leraar die was echter niet aanwezig. Ik keek David aan en hij maakte duidelijk dat hij het ook niet wist.

De leraar kwam het lokaal binnen met de schoolarts. ,, Klas ik ben blij dat iedereen weer wakker is. Ik heb met de schoolarts gesproken en wij hebben besloten dat we jullie naar huis sturen.’’ We hebben jullie ouders gebeld en deze komen jullie ophalen.’’ De moed zonk in mijn schoenen. Ik stak mijn hand op ,, heeft u mijn moeder gesproken?’’ de leraar schudde zijn hoofd ,, Jou moeder was niet te bereiken. We hebben je grootmoeder gebeld en zij komt jou en David ophalen.’’ Ik knikte. We liepen na gecontroleerd te zijn door de schoolarts, naar buiten. We stonden afgezonderd van de andere leerlingen en David stelde de vraag ,, Is dit echt gebeurt. Jij een draak, ik een tovenaar.’’ Voordat ik kon antwoorden hoorde ik een bekende stem ,, Wat denk je zelf.’’ Ik draaide me om ,, Pap!’’ Ik vloog hem om de hals.

We reden naar De gouden draak. We werden er door mijn vader afgezet, na een gemompel over Kyle reed hij weer weg. David en ik liepen het restaurant binnen. Chelena stond ons al met open armen op te wachten. ,,Mijn dappere kleindochter.’’ Ik omhelsde haar en Chelena gaf ook David een knuffel. We gingen aan een tafeltje zitten en we praatte alleen maar. Op een gegeven moment kwam mijn moeder het restaurant binnen. Ik stond op van mijn stoel en rende naar haar toe. Ik omhelsde haar zo stevig dat ze opeen gegeven moment op mijn schouder klopte als een teken voor lucht. Ik begeleidde mijn moeder naar het tafeltje en ook zij ging weer zitten. Met de hulp van Chelena en David vertelde ik, wat er gebeurt was. Eerst geloofde ze het niet maar nadat ik me een keer had getransformeerd, kon ze niets anders dan geloven.

De deur sloeg open en Kyle kwam binnen gestormd ,,Mam, Mam. Weet je wie me heeft opgehaald van school. Ik kon het niet geloven, maar daar stond hij op het schoolplein.’’ Ik had mijn moeder nog niet over mijn vader verteld. Mijn moeder keek niet begrijpend naar mij. Ik had een brede glimlach op mijn mond. Ik gebaarde met mijn ogen naar de deur, mijn vader kwam binnen. Mijn moeders mond viel open. ,, Jackson?’’ hij knikte ,, Ik ben weer terug Lorie en ik blijf hier voorgoed.’’ Mijn moeder liep naar hem toe en ze gaf hem een knuffel ,, Bah.’’ Zei Kyle, iedereen schoot in de lach.

Ik stond met David op een afstandje toe te kijken. Mijn ouders waren druk in gesprek met Chelena en Kyle was aan het eten. In mijn ogen twinkelde de lampjes van geluk. ,, Meende je wat je zei?’’ David keek me verbaasd aan. ,, Meende jij wat je zei?’’ Ik schoot in de lach en ik knikte. ,, Wat denk je dan zelf.’’ Ik sloeg een arm om hem heen en ik keek hem diep in zijn ogen aan. We kwamen steeds dichter bij elkaar. ,, Jullie gaan toch niet zoenen he.’’ Kyles stem schrok ons op. Iedereen keek naar ons en we schoten met ze alle in de lach. Zo nu kon ik echt zeggen ,, Zo leefde ik nog lang en gelukkig.’’
Zet je dromen op papier.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Drakenstrijder

za apr 15, 2017 3:23 pm

Leuk verhaal. Ik vind de setting interessant. Is de drakenschool waar Catharina op terecht komt een andere dimensie of een door magie beschermde en onzichtbare wereld voor gewone mensen?
Met zijn ondeugende groene ogen keek hij me aan.
Een hoofdstuk eerder waren ze hemelsblauw :)

Het is duidelijk wat er gebeurt op het moment van de 'aanval' in het scheikundelokaal en ook dat ze in een draak veranderd, schijnbaar weet ze wat er aan de hand is en dus direct naar huis vlucht. Maar het mag wat meer aankleding hebben - weet even niet zo goed hoe ik het moet duiden - wellicht gaan de scenes wat te snel. Als lezer weet je niet dat Catharina een draak is en dat zij dat wel weet en ook hoe dat allemaal werkt. Je hoeft het zeker niet helemaal uit te gaan leggen, maar wel ergens subtiel kenbaar maken.
,,Op Nio.’’ We begrepen het nog niet en dat zag ze ,, De laatste tovenaar.’’
Dat kon ook niet anders :O want er waren drie groepen met wezens aan het begin van het verhaal. Maar ik zag hem niet aankomen.
Een groepje jongen draken kwam op ons aflopen
In draakgedaante? Hoe moet ik me dat voorstellen? Lopen ze heel sierlijk of juist heel lomp? Zijn ze groot of klein? Zijn het typische draken zoals ze in elk verhaal voorkomen, of zijn ze uniek?
We liepen de trap op naar onze kamer, waar drie bedden stonden.
Omdat ik aannam dat ze in draak-vorm waren is het heel gek om drie bedden in de kamer te vinden :P

Leuk geschreven en ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Drakenstrijder

di apr 18, 2017 2:49 pm

Leuk verhaal en goede verhaal lijn, ook waar het afspeelt en de hoofdpersonen.

Heb alleen soms dat ik kwijt ben wie wat zegt.

Ga zo door :)

Terug naar “Fantasie”