Schimmenjager (deel 2)

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma mar 26, 2018 6:15 pm

Ik verborg een geeuw achter mijn handen nam een slok uit mijn waterzak.
‘Daeren, je zei dat je tot het Zesentwintigste boven die heersers staat, dat je machtiger bent dan hen. Hoe…’ Ik aarzelde en zocht naar de goede woorden.
‘Hoe het mogelijk is dat ik zo machtig ben?’ vulde Schimmenjager aan. ‘Mijn magie wordt toegankelijker naarmate ik dieper de Niveaus in ga.’ Hij stopte even en staarde nadenkend voor zich uit. ‘Zie het als een bron die afgesloten wordt. Aan de oppervlakte kan er maar een klein beetje water uitsijpelen en ben ik ongeveer net zo krachtig als een eerste klasse. In het Zesentwintigste is er niets dat die bron verspert en kan ik mijn volledige macht gebruiken.’
Langzaam schudde ik mijn hoofd. ‘Zelfs dan. Hoe kan een mens die aan de oppervlakte geboren is over een kracht beschikken die groter is dan al wat we daar kennen?’
Hij haalde zijn schouders op . ‘Is het niet zo dat ook elfenmagiërs machtiger worden in de nabijheid van een Woudbron? Volgens mij is dat hetzelfde principe. Ik geloof niet dat mijn macht onmogelijk is.’ Hij grijnsde breed. ‘Wel dat ik een uitzondering ben.’
Onverwachts greep hij mijn mouw vast en hij trok me een smalle scheur in de rotswand in. Over losse stenen struikelend door de plotse verandering van richting ging ik hem achterna. De nauwe gang maakte een scherpe bocht en ik kon water horen klateren. Na nog enkele kronkels kwamen we uit in een open grot, waar een kleine waterval een bekken had gevuld dat de helft van de grot innam. Het water stroomde als beekje in een gat in de wand weg.
De muren van de grot waren grillig en vormden nissen die dikwijls door rotsblokken of druipstenen extra beschut werden.
We liepen recht naar de meest ruime van de nissen en lieten ons daar op de grond zakken. Daeren schoof de tas met voorraad naar me toe en hongerig haalde ik er brood, gedroogd vlees en een stuk kaas uit.
‘Nog driemaal zo’n “dagtocht” als nu en we zitten in het Derde,’ deelde Schimmenjager mee, terwijl hij op een noot knabbelde.
Verbaasde keek ik hem aan. ‘Is het Vierde zo klein of hebben we de afstand sneller afgelegd?’
‘Het Vierde is een vrij klein niveau, maar je kan het ook gewoon in een rechtere lijn doorkruisen.’
‘Hoe weet jij in welk niveau we zitten? Het is niet alsof er bordjes met aanwijzingen zijn.’
Daeren grinnikte. ‘Zou handig zijn. Dan was ik de eerste paar jaar niet om de haverklap verdwaald.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Er zijn niet echt duidelijke grenzen. Als ik zeg dat we een volgend niveau zijn binnengelopen, dan is dat omdat we een grens zijn overgegaan die ík heb bepaald. Eerder vertelde ik al dat de demonenmagie beneden wat anders is, ouder en geconcentreerder. Die verandering in magie gaat heel geleidelijk, van het Eerste tot het Drieënzestigste. Daar is de onderverdeling op gebaseerd.’ Een geeuw achter zijn hand verbergend, stond hij op. ‘Door de geleidelijkheid van de overgang liggen de grenzen niet heel nauwkeurig vast. En ik ga voorraden halen in een nabijgelegen grot. Loop deze keer alsjeblieft níét in een val.’ Hij raapte de tas op en liep de grot uit.
Op mijn gemak at ik het laatste stuk brood op, verliet de nis en keek nadenkend over het meer uit. Het zacht geklater van de waterval, de rimpelingen in het water en het wittige licht van het mos dat op wanden en plafond groeide, maakte dat de grot een kalmerende uitstraling had.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo apr 01, 2018 9:11 am

Hmm, als je verteld wordt om niet wéér in een val te lopen, moet je vooral gaan ronddwalen in een donkere omgeving, haha.
Goed geschreven! Ga zo door :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo apr 01, 2018 12:02 pm

Idd Maaike

Goed geschreven..
Gebruikersavatar
Libelle
Kroontjespen
Beheer:
Berichten: 196
Lid geworden op: di okt 17, 2017 6:59 am

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo apr 01, 2018 2:00 pm

proficiat
Mijn verstand breng mij van A naar B, mijn verbeelding voert mij overal.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di apr 03, 2018 4:26 pm

Ehehehe dankjewel allemaal :D !
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo apr 08, 2018 3:49 pm

Ik liep naar enkele grote rotsblokken die op de oever lagen, controleerde een laatste maal mijn omgeving en kleedde me uit. Het water was zo helder dat ik probleemloos de bodem van het meer kon zien, en putten en scherpe stenen ontwijkend stapte ik in het water. Verrast stelde ik vast dat het lauw was. Niet warm genoeg om te verdampen, maar van de kou zou ik geen last hebben. Ik waadde verder totdat het water tot aan mijn middel reikte en ging kopje onder, met mijn handen door mijn haar woelend om er zoveel mogelijk vuil uit te krijgen.
Terug op de oever schudde ik me uit als een natte hond en ik trok mijn broek weer aan. Ik had niets om me af te drogen en wilde niet al mijn kledij vochtig maken, maar helemaal niets aanhebben in deze grottenstelsels trok me ook niet aan.
Ik liep met de rest van mijn kledij onder mijn arm naar de nis en liet me dicht bij de ingang op de grond zakken, met mijn rug tegen de muur leunend. Onwillekeurig viel ik in slaap, uitgeput door de grote afstand die we hadden afgelegd.

Ik werd wakker van het geluid van opspattend water en wreef geeuwend in mijn ogen. Daeren zat op zijn knieën aan de rand van het meer en plensde water in zijn gezicht. Ik stond op, rekte me kreunend uit, deed mijn tuniek aan en liep naar hem toe. Hij had zijn mantel, trui, maliënhemd en zwaarden naast hem op een rots gelegd, waar ze veilig waren voor het water.
‘Al lang terug?’
Daeren keek op en schudde zijn hoofd. ‘Net.’
Hij had een mouwloos hemd aan en ik kon een litteken dat rond zijn schouder liep, zien. Het vormde een vloeiende lijn met het zwarte litteken op zijn wang en hals en gaf duidelijk weer waar de zweep van demon hem vele jaren geleden geraakt had.
Ook het zegel had hij losgemaakt en op de rots gelegd. De wonde over zijn onderarm leek nog steeds pijnlijk, maar niet meer zo diep als hij was geweest, en de snee in zijn handpalm was al bijna verdwenen.
‘Je geneest snel,’ merkte ik op, en ik ging op een rotsblok zitten.
‘Ik heb tijdens het stappen af en toe geprobeerd zo veel mogelijk te helen,’ glimlachte hij. ‘Dat heeft geholpen.’
‘Kost het meer tijd dan anders? Eerder zei je dat je beheersing over je magie verslechterd is,’ merkte ik op.
Hij knikte en trok een gezicht. ‘Normaal gezien hadden deze sneeën na onze laatste rust al verdwenen moeten zijn. Zonder goede controle neemt het echter veel meer tijd in beslag.’ Met een zucht kwam hij overeind. ‘Demonenmagie is moeilijk te gebruiken als je het voor genezing inzet. Er kan altijd iets fout lopen, ook bij de grootste voorzichtigheid.’
‘Dus elke keer als jij jezelf geneest, neem je een risico,’ constateerde ik hoofdschuddend. ‘Hoe bij alle goden ben jij er in geslaagd hier beneden te overleven? Vrijwel alles is dodelijk, van de omgeving tot je eigen magie toe.’
Daeren grijnsde en haalde zijn schouders op. ‘Macht, geheugen, snel denken en een enorme portie geluk. Er zijn heel wat momenten die slecht hadden kúnnen aflopen.’
‘Zoals wanneer je in een tunnel gejaagd wordt door een stenenverzamelende demon die het op je bloed heeft voorzien,’ reageerde ik droogjes.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di apr 10, 2018 6:50 pm

Het was toch ontzettend donker in al die gangen op het oplichtende mos na? Hoe kan hij dan zo goed zien dat het water helder is? En waarom duikt ie überhaupt in een watertje waar hij kopje onder kan, waar wellicht demonen in zitten en vallen. Wil hij graag dood? Zelfs Daeren is niet zo roekeloos om daar eventjes te gaan zwemmen en hij kent alle gevaren. :O Ik zou het niet gedaan hebben, haha. Veels te gevaarlijk. :P
‘Zoals wanneer je in een tunnel gejaagd wordt door een stenenverzamelende demon die het op je bloed heeft voorzien,’ reageerde ik droogjes.
Nice :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di apr 24, 2018 2:51 pm

Eeehhhh hoeveel weken zijn er voorbij? Oeps xD.

@Maaike Hij had wel gevraagd naar een mogelijkheid om zich te wassen, dus dat water is normaalgezien (hopelijk) wel oke x) . Maar ehm, het blijven wel de Niveaus natuurlijk...
Also, ik kan niet meer typen O.o dus als je rare dingen ziet staan... Ik heb altijd een azerty gehad en nu is het plots qwerty. Effe wennen x).
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di apr 24, 2018 2:53 pm

Niet helemaal tevreden over dit stukje, of toch het begin ervan ;P .

We keken elkaar aan en begonnen tegelijk te lachen. Daeren liet zich naast zijn zwaarden op de steen ploffen, tegenover mij. ‘Ik heb geluk dat jij het bent die hier beneden zit, en niet iemand anders.’
Verward keek ik op. ‘Waarom dat nou weer?’
‘De meesten zouden het op een lopen zetten als zo’n “stenenverzamelende demon” hen aanstaarde. Jij bleef staan,’ grijnsde hij.
Nadenkend trok ik mijn broekspijpen op en ik liet mijn voeten in het water bungelen. ‘Ik ken geloof ik twee personen die ook zouden blijven staan in die situatie. De ene is zo gek als een achterdeur,’ ik pauzeerde en haalde me glimlachend het gezicht van mijn vriend voor de geest. Een gezicht dat meestal onverschillig of afstandelijk stond, met zwart haar dat in een staart was opgebonden. ‘De ander is gewoon zichzelf.’
Daeren grinnikte en richtte zijn blik op het rimpelende wateroppervlak.
Ik leunde achterover, mijn handen achter me op de rots plaatsend, en nam hem in me op. Hij zat ontspannen, een beetje onderuitgezakt, met zijn ellebogen op zijn knieën en zijn kin in zijn handen. Voor de eerste keer zag ik hem zonder de verhullende mantel en de stukken uitrusting. Naast de duidelijke, zwarte lijn op zijn schouder en gezicht, bedekten ontelbare andere fijne littekens zijn armen. Schimmenjager stond volgens eigen zeggen aan de top in deze niveaus, maar hij was daar beslist niet zonder kleerscheuren geraakt.
Zijn bouw was, zoals mij al eerder was opgevallen, lenig en sterk, getraind door zijn harde levenswijze en de gevechten. Zonder de verschillende lagen kledij en uitrusting zag hij er echter jonger uit; fragieler op een manier.
Ik heb geluk dat jij het bent die hier beneden zit.
Hoewel hij zich al langer vrij los gedroeg tijdens onze gesprekken, was het de eerste keer dat hij zoiets had laten vallen.
Zwijgend keek ik naar mijn handen. Ik, die hier pas korte tijd was, kreeg al last van de duisternis, de eentonigheid van de omgeving en de eenzaamheid. Al mijn vrienden en familie zaten ergens op een plaats die voorlopig onbereikbaar was en gingen er ongetwijfeld van uit dat ik omgekomen was.
Wat was het dan voor Daeren, wiens enige en laatste contact met mensen dat van een dolkpunt tegen rug of keel was? Hij zwierf al jaren rond door de Niveaus, slechts af en toe naar de oppervlakte komend en daarbij elke mogelijke ontmoeting met mensen vermijdend. Hij was een halfdemon die zich het grootste deel van de tijd als een demon had gedragen, maar dat betekende niet dat het stuk dat menselijk was, gewoon verdween.
Even bleef ik onbeweeglijk zitten, toen gleed een spottende lach over mijn gezicht. De moordenaar die ik vijftien jaar geleden met plezier had omgebracht, kreeg mij nu zover dat ik hem wilde helpen.
Groepjes reizigers en karavanen, later zelfs volledige dorpen waren aan hem ten prooi gevallen. Waarschijnlijk waren verschillende moordpartijen ongemerkt voorbij gegaan, de lijken nooit gezocht en gevonden of te zeer door ongedierte aangevreten om er Schimmenjagers’ werk in te herkennen. Na een tijdje had men het tellen van de slachtoffers opgegeven, deels omwille van het aantal, deels omdat de info lange afstanden moest afleggen en onderweg wel eens verloren raakte.
Soms ontsnapten er mensen aan de slachtingen omdat zij toevallig het dorp uit waren; de wanhoop die ik bij hen had gezien, zou ik nooit vergeten. Jarenlang had ik een diepe haat voor Schimmenjager gekoesterd, een haat die nu aan het wankelen was gebracht doordat het monster heel menselijk bleek te zijn.
Laatst gewijzigd door Nayalina Nashan op wo mei 02, 2018 12:29 pm, 1 keer totaal gewijzigd.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di mei 01, 2018 7:08 pm

Mm, ik zie waarom je nog niet helemaal tevreden bent. Ik denk omdat ze lachen, het op een bepaalde manier uit de toon valt? Maar waarom mogen ze geen lol hebben na al weken met elkaar opgescheept te zitten in een tocht waarvan we geen eindpunt in zicht hebben. Ik bedoel Daeren zegt wel dat hij hem naar boven brengt, maar waar is dat aan te zien? Misschien zoekt ie alleen gezelschap om hem later om zeep te helpen? En (waaah ik weet alweer z'n naam niet! Sorrrry!) de HP was in het begin ook veel koeler dan nu, nu is hij veel vriendelijk. Op zich snap ik dat wel, want stug blijven als je alleen elkaar hebt en Daeren niets doet om dat aan te wakkeren, is ook lastig. Misschien valt het uit de toon omdat de realisatie bij de HP opeens zo plotseling komt? Niet dat dat verkeerd is, hoor.
De moordenaar die ik vijftien jaar geleden met plezier had omgebracht, kreeg mij nu zover dat ik hem wilde helpen.
Onderstreept de dubbelzinnigheid van zijn 'vriendschap' heel erg :)

Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Fantasie”