Schimmenjager (deel 2)

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo jan 28, 2018 11:39 am

Haha, ik word in elk geval wel verwend met twee pagina's :D

Leuk vervolg weer, ik ben benieuwd naar die grote stad, ook al zijn het slechts de ruïnes. Wat zou er met de bewoners zijn gebeurt, misschien er nog wel een paar en komt Kifher die wel tegen (al wil die dat wellicht niet, hihi).

Goed geschreven, ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma jan 29, 2018 2:12 pm

Tnx Maaike!
Ik weet niet of je je nog iets van m'n verhaal "Ebkona" herinnert, maar dat gaat eigenlijk over die oude beschaving :D . Er zijn nog maar twee of drie stukjes, hoor, ik vergeet gelijk dat ik dat verhaal ook nog heb :roll:. Er komen ook nog een paar hints op het moment dat Daeren over de Niveaus vertelt, maar dat zal nog wel effe duren x) .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma jan 29, 2018 8:07 pm

Ik herinner mij de titel, het verhaal niet zo. Ga daar eens mee verder :P dan kan ik me het weer herinneren :P
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo feb 11, 2018 4:42 pm

Hij onderdrukte een lach. ‘Het was op dat moment mijn enige mogelijke vluchtroute. Ik was nieuw in de niveaus en had geen zekere… reputatie.’
‘Je hebt niet alleen aan de oppervlakte een “zekere reputatie”?’
‘Nee, al werkt het hier een beetje anders dan in Inthasin. In de Niveaus heerst een bepaalde hiërarchie, met machtigere demonen die een eigen territorium hebben en dikwijls ook een heleboel hulpjes onder hun bevel hebben staan.’
De tunnel werd weer wat breder en hoger, en Daeren draaide zich half om, neergehurkt en met zijn rug tegen de rotswand gedrukt. ‘De demon die me ooit hierin heeft gejaagd en die verderop in een grot leeft, is zo’n heerser. Op dit niveau is hij één van de machtigste wezens.’
‘En jouw reputatie, jouw plaats in die hiërarchie?’ vroeg ik, nieuwsgierig geworden.
Hij zweeg even, ondertussen verder kruipend. ‘Puur naar macht kijkend, sta ik tot het Zesentwintigste boven die heersers. Maar ik zwerf hier al zo lang rond dat ze weten dat ik niet op zoek ben naar een territorium voor mezelf. Je zou kunnen zeggen dat er een soort wapenstilstand is tussen mij en die demonen.’
Ik liet die informatie even bezinken. De machtigste demonen die voet konden zetten aan de oppervlakte, bezorgden ons elke keer opnieuw enorm veel problemen. Daeren had mij al verteld dat zij uit het Vierde kwamen en nu beweerde hij tot het Zesentwintigste zelf hoger in rang te zijn dan de demonen daar. Kón iemand wel zo machtig zijn?
‘En dat vliegende beest dat het op mij had voorzien? Die leek zich niet veel aan te trekken van die hoge rang,’ vroeg ik door.
‘Die was zodanig op jou gefocust dat hij mij niet had herkend. Eens hij mijn aanwezigheid had opgemerkt, maakte hij dat hij wegkwam.’ Hij draaide zich opnieuw om en keek me nadenkend aan. ‘Demonen lijken me soms haast gefascineerd door elfen. Niet dat ze meer of minder bloeddorstig zijn tegenover jullie, maar ze zijn steeds heel geïnteresseerd.’
Ik snoof. ‘Geruststellend, dank je.’
Een grijns verscheen op zijn gezicht en verdween snel weer. ‘Nog een tiental schreden en we staan in die grot. De bewoner ervan is nieuwsgierig, dus hij zal waarschijnlijk een kijkje komen nemen. Wat er ook gebeurt, niet praten. Niet tegen mij, niet tegen die demon.’ Zijn donkerrode ogen keken me doordringend aan. ‘Hou je stil en rustig, Die demon zal denken dat je bij mij hoort, dat je mijn gevangene bent.’
‘Zei je niet net dat je hoger in rang bent dan hem?’ mompelde ik ongemakkelijk.
‘Ik sta boven hem, dat is waar, maar zodra hij jou als een gevaar gaat zien, kan dat je niet meer redden.’ Hij glimlachte fijntjes. ‘Een gevecht tegen hem is voor mij geen probleem meer, maar jij zou daarin meegesleurd worden – en dat niet overleven.’
Ik hield mijn mond en knikte. Stil kropen we verder door de tunnel, tot we eindelijk de veel te krappe gang achter ons lieten en we in een ruime spleet tussen rotsblok en wand stonden. Een dof, ver geruis als van een waterval echode door de ruimte.
Ik volgde Daeren naar de openheid van de grot en bleef naast de kei die de tunnel verborg verstomd staan. De grot was reusachtig, het plafond verdween in het duister en ik kon geen stenen muur aan de overkant ontdekken. De grond was bedekt met een dikke laag van het lichtgevende mos, evenals het grootste deel van de wanden.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di feb 13, 2018 7:35 pm

En toen hoorde hij een zacht getik van een wezen dat met zijn klauwen over de rotsen kroop, maar hij kon het niets zien en moest zich in houden een waarschuwende kreet te slaan?
Ben benieuwd of dat wezen zich laat zien. Ga zo door! :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma feb 26, 2018 6:32 pm

Ben benieuwd of dat wezen zich laat zien
Ehehehe ^^ .

Enorme stenen zuilen, elk minstens drie schreden breed, ondersteunden het gewelf en waren vreemd genoeg mosvrij, op wat kleine eilandjes na.
Wat echt mijn aandacht trok, waren de rotsblokken die her en der in de grot verspreid lagen. De keien waren gladgepolijst en glommen in het melkwitte licht van het mos. Er was een vuurrode met grillige, donkerrood gekleurde lijnen op, een ander was diepblauw met witte spikkels, nog een ander had de kleur van honing. Hun formaat verschilde, maar allemaal waren ze groter dan een volgeladen handelskar.
‘Interessante verzameling, niet?’ zei Daeren zachtjes. Sprakeloos knikte ik. Was dit echt het werk van een demon?
‘Raak ze niet aan. Als hij humeurig is, kan hij dat wel eens slecht opvatten.’
Ik knikte opnieuw en liep achter Daeren aan. Tussen de stenen door onze weg zoekend, staken we de ondergrondse vlakte over. Het geruis dat eerst heel stil had geklonken, zwol aan tot een luid gebulder en heel in de verte kon ik witte nevel en het glinsteren van water zien. En het werd steeds warmer. Op dit moment was de warmte nog aangenaam, maar het verschil met de temperatuur in de tunnel was nu al groot en volgens mij zaten we pas halverwege de grot. Op deze manier moest het aan de overkant verschroeiend heet zijn.
Stukjes mos en steen vielen vanuit de duisternis boven ons naar beneden en Daeren en ik bleven gelijktijdig staan. Hij tuurde omhoog naar de dichtstbijzijnde zuil en glimlachte licht.
Een hagedisachtig wezen klom langs de stenen pijler naar omlaag, af en toe stoppend om ons nieuwsgierig aan te kijken. De vuurrode ogen richtten zich afwisselend op Daeren en mij en de demon grauwde zacht.
Hij sprong het laatste stuk naar de grond, met zijn scherpe klauwen een regen van mos en steengruis veroorzakend. Rustig liep Daeren naar hem toe en hij hield op een paar schreden afstand halt.
Grinun,’ zei hij, en hij knikte het wezen toe. ‘So tular nato noë loruchi.
Ik kon hem niet verstaan, maar het klonk beslist, alsof hij geen tegenspraak duldde. De demon snoof, bracht zijn kop omlaag en sloeg een moment lang zijn blik neer. Daarna draaide hij zich een kwartslag en zette heel nadrukkelijk enkele passen in mijn richting, om dan Schimmenjager weer aan te kijken.
Mon essar arlu soi,’ antwoordde Daeren de woordeloze vraag. In stilte verbaasde ik me over de zangerigheid van de taal die hij sprak. Ik had me de demonentaal altijd veel harder voorgesteld. Demonen aan de oppervlakte konden meestal niet spreken, en als ze daar wel toe in staat waren, konden hun slachtoffers dat meestal niet navertellen.
Het wezen hield nerveus zijn kop schuin, zijn blik opnieuw strak op mij gericht. Met een mengeling van angst en fascinatie staarde ik terug. De schubben van de demon waren een donker staalblauw, met een bijna zwarte lijn op zijn rug en een lichtblauw op zijn buik en keel. De kraag, die op dat moment plat op zijn nek lag, werd naar de buitenste rand toe dan weer fel paars, wat hem net zo kleurrijk als een kei uit zijn verzameling maakte. De punt van zijn staart zwiepte heen en weer toen hij zich tot Daeren wendde en zijn kop opnieuw scheef hield. Aarzelend kroop de demon naar hem toe, voortdurend in de lucht snuffelend. Hij duwde met zijn neus tegen Schimmenjager aan, eerst ter hoogte van zijn buik en daarna tegen zijn gewonde arm.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo mar 11, 2018 8:21 pm

Daeren vertrok zijn gezicht, drukte de snuit zacht van zich af en schudde flauw glimlachend het hoofd. Afwachtend keek de demon hem aan.
‘Ri men,’ zei hij en hij schoof zijn mouw een beetje naar boven, zodat het uiteinde van het zegel zichtbaar werd.
De demon moest het bloed van de diepe wonde hebben geroken en vroeg nu om meer. Verbijsterd keek ik toe hoe Daeren met zijn dolk een oppervlakkige snee in zijn handpalm maakte en zijn hand toen uitstak naar het wezen, dat het verse bloed genietend oplikte.
Met een plotse beweging sprong de demon terug naar de zuil, wierp nogmaals een blik op mij en Schimmenjager, en verdween in de schaduwen.
Daeren draaide zich naar mij toe en grinnikte toen hij het ongeloof op mijn gezicht zag.
‘Het gaat hem niet zozeer om het bloed, maar om m’n magie. Krachtige magie blijkt hij lekker te vinden.’ Hij krabde in zijn haar en haalde grijnzend zijn schouders op.
Ik herinnerde me zijn waarschuwing en antwoordde niet, maar een zucht kon ik niet bedwingen. Zwijgend vervolgden we onze weg, dwars door de grot, in de richting van het bulderende water. De hitte werd steeds intenser en ik had het veel te warm in mijn kledij, die eigenlijk voor koud en nat herfstweer bestemd was.
Daeren was naast een uitzonderlijk brede pijler blijven staan en wenkte me, waarna hij achter het stenen gevaarte verdween. Een trap, uitgehakt in de rotsen, liep om de zuil heen, helemaal naar boven. Uit voorzorg dicht bij de kolom blijvend, beklommen we de smalle trap. Soms ontbraken er treden en moesten we over het gat springen of via afbrokkelende randen voorzichtig verder gaan. Algauw vervaagde de melkwitte gloed van de bemoste vloer en de trap werd in schaduwen gehuld.
Ik kon nog net zien dat Daeren stilstond, en tegen de zuil leunend wachtte ik af. Hoewel het hierboven zo donker was dat de volgende trede bijna niet zichtbaar was, gaf de trap een prachtig uitzicht op de bodem van de grot. Overal lichtte het mos op, met de kleurige rotsblokken door de ruimte verspreid en in de verte een waterval die uitkwam in een groot meer. Verbaasd kneep ik mijn ogen tot spleetjes. Speelden de afstand en de schaduwen me parten of lag er echt een gele gloed over het water?
Schuin boven me ontstond een vaalblauwe lichtbron en Daeren tikte op mijn schouder.
‘Hier,’ zei hij en hij drukte een oplichtende kei in mijn handen. ‘Wees voorzichtig daarboven, de paden zijn smal.’
Met de runen die hij op de steen had getekend, kon ik gemakkelijk de trap verlichten. Het was geen fel licht, meer een gloed die van de kei kwam, maar voor mijn elfenogen was het meer dan voldoende.
Nog enkele malen leidde de wenteltrap ons om de zuil heen en we stonden op een soort platform, waar we met zijn tweeën op pasten. Met een grijnslach wees Daeren naar een plek voor ons en ik onderdrukte een vloek. Een smalle brug, nauwelijks twee voet breed, strekte zich door de grot uit en liep waarschijnlijk naar de dichtstbijzijnde zuil, ergens in de duisternis.
Lange tijd volgden we de stenen bruggen, naar mijn gevoel kriskras door de grot lopend. Af en toe kwamen we op een platform waar meerdere paden op uit kwamen; dan koos Schimmenjager zonder aarzelen één uit en zweefden we opnieuw boven een afgrond.
Uiteindelijk bereikten we een opening in de wand van de grot en we hadden tot mijn opluchting weer vaste grond onder onze voeten. Grot volgde gang op en na een gang kwam opnieuw grot. De temperatuur was merkbaar afgenomen, maar was nog steeds aangenaam en onze tocht werd niet door vallen of demonen gehinderd.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

do mar 15, 2018 8:38 pm

Goede vervolgen weer!

Ik zat me af te vragen waarom ik me meer getrokken voel tot de Schimmenjager dan de hoofdpersoon. En ik denk het komt omdat we van Daeren een stukje historie hebben gezien en zijn gevoelens hebben mee gekregen. Terwijl de hoofdpersoon (ik ben zijn naam kwijt) dat niet zo heeft - correct me if I'm wrong. We lezen wel wat de HP allemaal ziet en meemaakt, maar hoe reageert hij daarop? Doet het hem iets dat hij zomaar zo'n demon ziet? Vind hij het vies dat Daeren de demon aan zijn hand laat likken? Hij kijkt wel verbijsterend, maar dat is meer omdat hij het niet kent, denk ik.

Hopelijk kan je er iets mee. Ik vind je verhaal nog steeds heel goed, hoor :) Ga vooral zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Schimmenjager (deel 2)

za mar 17, 2018 10:40 am

Goede vervolgen blijft spannend en fijn te lezen bij onze houtkachel met een wijntje
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di mar 20, 2018 9:50 am

Tnx Nurias (ook voor je berichtje op Ebkona ;) )!

@Maaike
Wel, zowel Kifher als Daeren zijn hoofdpersonen, dus dat je dol bent op Schimmenjager is oké xD haha. Maar omg ja, nu je het zegt, hoewel ik er op gelet heb wat meer over Kifher te vertellen, heb ik nog altijd bar weinig over wat hij denkt O.o . Hmmnnn ik wilde sowieso de eerste paar hoofdstukken helemaal anders aanpakken, wat een deel van het probleem zou moeten oplossen, maar ik geloof dat ik ook nog eens naar deze hoofdstukken ga moeten kijken. Dankjewel voor de feedback (en voor je bericht op Ebkona natuurlijk ook xD)!!!
A reader lives a thousand lives before he dies.

Terug naar “Fantasie”