Schimmenjager (deel 2)

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di okt 03, 2017 6:43 pm

Jij spaart die gemene stickers hè :O ohooo

Zien die demonen het gras niet bewegen als Daeren wegkruipt? En ik hoop maar dat Daeren hard kan rennen, heel hard...
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Schimmenjager (deel 2)

wo okt 04, 2017 7:12 am

O weer zo spannend en hoop het voor Daeren ook..
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma okt 09, 2017 8:09 am

Gealarmeerd zocht Daeren een veilig onderkomen. Een omgevallen boomstam lag tussen de varens, ver genoeg van de route die de demonen zouden volgen. Zo stil als zijn haast het hem toeliet, kroop hij naar de stam toe en dook er net op tijd overheen. Hij drukte zich met ingehouden adem plat tegen de bast aan.
Het gegrom en gesnuif klonk angstaanjagend dichtbij, maar als hij zich verroerde, zou hij zeker gevonden worden.
‘Het kan niet weg zijn.’ Mompelde het kleine monster. ‘Zoek! Zoek het!’ De kreten klonken bijna hysterisch.
Daeren onderdrukte een grijns. De twee passeerden nietsvermoedend de boomstam en gingen steeds verder weg van hun prooi.
Na nog even te hebben gewacht, rolde de jongen bij de stam vandaan. De demonen zouden gauw doorhebben dat ze hem gemist hadden en terugkeren naar deze plaats. Voor die tijd moest hij maken dat hij wegkwam.
Hij duwde een varenblad opzij en trok zijn hand geschrokken terug. Iets kleverigs hing aan zijn vingers en plots overviel een sterke metaalgeur hem. Nieuwsgierig wurmde hij zich voorbij de struik.
Een man lag in een donkere plas bloed, de planten om hem heen waren deels afgeknakt en toonden waar hij als een lappenpop tegen de grond was gegooid. Zijn trui was op borstkas en buik gescheurd en het wit van versplinterde botten schemerde door de gaten.
Nerveus wendde hij zijn blik af van de wonden op de romp en hij liet hem naar het gezicht van de mens glijden.
Er klopte iets niet, hij zag iets belangrijks over het hoofd.
In het korte, bruine haar hing aarde en ooit hazelnootkleurige ogen keken dof en nietsziend de verte in.
De muur die zijn angst op afstand hield en voor kalmte zorgde, stortte in. Daeren schreeuwde, schreeuwde tot er geen lucht meer in zijn longen zat en hij enkel geluidloos kon snikken.
‘Papa?’ fluisterde hij. Op zijn knieën bleef hij naast de dode zitten, gefixeerd op het bleke gelaat van de man. Fijne spatjes bloed bedekten de wangen en kregen een dieprode, pijnlijk opvallende kleur. Voorheen had het wit van de opengehaalde ribbenkast slechts vaag geleken, nu lichtte elk afzonderlijk splintertje op. Verdoofd staarde hij naar zijn bewegingsloze vader.
Dit was niet echt. Met een onzekere lach keek hij om zich heen. Het was nacht, het maanlicht bereikte de varens niet en toch waren ze felgroen getint, bijna alsof de zon hen bescheen.
Dit was niet echt. Zijn lachje verdween weer en hij dook in elkaar, zijn handen tegen zijn slapen gedrukt, daarbij bloedvlekken in zijn haar achterlatend. Hij moest wakker worden, ontsnappen uit deze verstikkende nachtmerrie. Stille tranen bereikten zijn lippen en lieten een zoute smaak in zijn mond achter.
‘Hou op.’ Hij beefde over zijn hele lichaam en sloeg zijn armen om zijn knieën, in een poging het oncontroleerbare trillen te stoppen. ‘Hou op.’ Zijn stem was amper hoorbaar, alle kracht was uit hem weggevloeid.
Te laat werd hij zich bewust van het gekraak van takken achter hem.
‘Dus hier zat het.’
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma okt 09, 2017 8:10 am

Ah, nu mag je me dubbel gemeen noemen >.> . Niets aan te doen. That's me, people. En ja, hij kan hard rennen. Maar of hij daar de kans toe krijgt?
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

wo okt 11, 2017 5:53 pm

Je doet het er gewoon om >.> post volgende keer maar dubbel zo lang met een lief einde 0:-)

Vraagje, kan hij beter ruiken dan gewone wezens omdat hij een half demon is? Ik lees altijd wel dat bloed een metaalachtige smaak heeft en ik wil best geloven dat het ook zo ruikt, ik heb geen idee. Maar dat wij mensen dat zo super goed ruiken, vraag ik me af. Vandaar de vraag :)

Verder goed vervolg weer, ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

vr okt 27, 2017 3:10 pm

Sorry, school is killing me. Ik ben na twee weken veranderd van richting en het was nogal chaotisch. Schimmenjager zal sowieso voorlopig op een wat lager pitje staan, waarschijnlijk om de week een update.

Daeren kan momenteel idd beter horen, ruiken, zien... omdat hij zo langzamerhand de controle over zijn magie aan het verliezen is. Ik weet niet wat je je nog herinnert van het hoofdstuk met Rendorin, maar het rampscenario dat hij toen schetste - dat is zo een beetje nu aan het gebeuren. (Is dat nu een spoiler of niet? Hangt ervan af, I guess.)


Hij voelde hoe de stof van zijn linnen hemd scheurde en zijn schouderbladen begonnen te tintelen. Een klap van een berenklauw volgde en hij smakte hard tegen de stam die hem even daarvoor bescherming had geboden. Met grote ogen bleef hij liggen. Zijn zij vlamde opnieuw op en het onaangename trekken in zijn rug veranderde in een pijnlijk gloeien. De hitte nam nog toe, tot hij huilend op zijn mouw beet om zijn schreeuw te smoren.
‘Stop.’ De kleine demon klonk opnieuw geïrriteerd. Met een klap die de grond deed daveren landde een berenklauw op nog geen handbreedte afstand van de ineengedoken Daeren. De beer, die op het allerlaatste moment de richting van zijn slag had veranderd, draaide zich met een grauw om en ging een eindje verderop in de varens liggen.
Dreigend trok het kleinste wezen zijn
bovenlip op en stapte naar de jongen toe.
‘Blijf hier,’ siste het. ‘Blijf hier en wees braaf.’
De pijn in Daerens rug was eindelijk tot een draaglijk niveau gezakt en hij krabbelde moeizaam op zijn knieën. Zijn armen trilden zo hevig dat hij er nauwelijks op kon steunen. Doodsbang richtte hij zijn blik op de demon. De vuurrode oogjes hielden hem onafgebroken in de gaten en in zijn ene hand hield hij iets dat leek op een zweep. Het leer was zwartgekleurd en nu en dan flitste er een vonk over het oppervlak. Het uiteinde lag stil op de grond, de demon had zich niet meer bewogen en leek enkel geïnteresseerd in Daerens reactie.
Verder raakte de jongen niet. De angst verlamde hem en de pijn in zijn ribben ontmoedigde iedere verdere poging tot beweging. Lijkbeek zakte hij tegen de stam en hij sloeg er zijn arm over, als een drenkeling die zich vastklampte aan een stuk wrakhout.
‘Je bent een mens.’ De demon boog zich voorover en prikte met zijn vinger in Daerens rug. ‘Maar je kan tegen demonenmagie.’
Het uiteinde van de zweep kronkelde over de grond, zwarte vlammetjes likten aan het leer en dansten over het oppervlak.
‘Dat is heel vreemd.’ Een zachte grom kwam van diep in zijn keel. ‘Nepdemon. Waar liggen je grenzen, nepdemon?’
De tijd vertraagde. De hand van het wezen ging omhoog, het zwarte leer volgde de beweging met vloeiende golven, golven die zich doorheen het volledige koord voortzetten en het uiteinde met een klap lieten omslaan. Daarna kwam de zweep omlaag en stevende recht op Daeren af. De vlammetjes flakkerden op en kregen een donkerblauwe kern, de snelheid waarmee ze over het leer sprongen, verhoogde.
Daeren kon niets anders dan bewegingsloos toekijken. Zijn ogen toonden hem het naderen van de zweep, zijn hoofd vertelde hem dat hij geraakt zou worden en dat hij het op een lopen moest zetten, maar zijn lichaam verroerde geen vin. Het was alsof de angst de verbinding tussen zijn hoofd en zijn lijf had doorgeknipt.
Het koord raakte zijn bovenrug en sneed in zijn schouderbladen, draaide met een ruk om zijn schouder en vleide zich volledig tegen de huid van de jongen aan. De punt likte zijn wang en stopte net onder zijn ooghoek.
Een ogenblik lang werd hij overweldigd door de indrukken die zijn zintuigen opvingen. De zachte geur van vochtige aarde en de bloedgeur vermengden zich, de ruwe schors van de boomstam waartegen hij leunde, werd onwerkelijk scherp en hij kon elk afzonderlijk blad van de eik verderop zien. Achter hem trippelde een muis of ander klein diertje door het struikgewas, een mot fladderde van kruin naar kruin, zich niet bewust van de vleermuis die snel naderde.


Nog één pagina voor dit hoofdstuk :P .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma nov 06, 2017 8:17 pm

Goed vervolg! Mooi geschreven ook :) Ik kijk uit naar het volgende stukje!

Bevalt de studie waarnaar je geswitched bent?
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di nov 07, 2017 4:23 pm

Rekening houdend met het feit dat ik school haat? Ja. De lesinhoud interesseert me en de lessenrooster zit ook niet zo bomvol nu (dat wil zeggen, niet meer van 8:30 - 19:00 uur ':) ).
En haha tnx, blij dat je het mooi vindt ^^ .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di nov 14, 2017 3:50 pm

De jongen kneep zijn ogen dicht en drukte zijn handen tegen zijn oren. Het was te veel, te snel, de hoeveelheid informatie die binnen stroomde deed fysiek pijn, gaf hem het gevoel dat hij zou flauwvallen.
Een lijn van vuur werd over zijn rug getrokken, volgde zijn schouder en eindigde onder zijn linkerooghoek.
Zijn waarneming versplinterde. Met een geluidloze kreet viel hij omver, de schors van de boomstam schaafde zijn arm en zij. Hij kromde zijn rug en greep met zijn vingers in de vochtige aarde, afkoeling zoekend voor de verschroeiende hitte die zich door zijn huid heen had gevreten en zijn lichaam in brand zette.
Wanneer hield het op? De pijn was intenser dan wat de vorige zweepslag hem had laten ervaren, sijpelde in zijn ziel binnen en maakte het onmogelijk ook maar één samenhangende gedachte te vormen. Woorden en beelden verbrandden en dwarrelden neer als as.
Het zou niet stoppen. Een koelte ontstond in hem en werd snel groter. Het vuur zou alles verslinden en niets van hem overlaten, tenzij hij het zelf doofde.
Groei.
De bal van aangename koelte die zich ergens diep in zijn borst had genesteld, explodeerde. Woord en beeld, as en vlam werden weggeblazen.

Wit. Alles om hem heen was wit. Hij lag op zijn rug op de grond en wreef in zijn ogen, in een poging sneller wakker te worden en zijn hoofd helder te krijgen. Moeizaam krabbelde hij op zijn knieën en hij bestudeerde nieuwsgierig zijn omgeving.
De witte, stoffige laag vormde een perfecte cirkel om hem heen, met hem in het middelpunt. Binnenin de cirkel was elke vorm van begroeiing verdwenen. Bomen die net buiten de open plek stonden, waren zwartgeblakerd, bij velen waren takken afgerukt. Van kleinere planten waren niet meer dan enkele verkoolde takjes overgebleven.
Hij richtte zijn blik opnieuw op de as en haalde zijn hand erdoor. Even bleef het als een broze, vederlichte hoop op zijn handpalm liggen, toen viel het uiteen en dwarrelde in vlokken omlaag.
Verbaasd merkt hij de vreemde bobbel in het anders volledig vlakke, witte tapijt op. Voorzichtig stond hij op, kreunend door een plots opkomende hoofdpijn, en wankelde naar de bobbel. Daar liet hij zich weer op zijn knieën vallen en veegde de as weg. Een bebloede wollen trui kwam tevoorschijn en hij ging door tot hij het volledige lijk had blootgelegd.
Gefascineerd staarde hij naar de man. Bruin haar, bruine, levenloze ogen en de stevige bruin en groene kledij van een jager, verscheurd door een diepe wonde die dwars over zijn buik en borst liep.
Alles was door een ontploffing verast, behalve de halfdemon en deze man. Hijzelf was waarschijnlijk de reden voor de explosie, waardoor hij niet aan de vernietigende kracht ten prooi was gevallen, maar waarom gold dat ook voor deze mens?
Een moment lang bleef hij bewegingsloos zitten, toen snoof hij en besloot dat het zijn aandacht niet waard was. Hij kwam overeind, nam na een korte aarzeling het jachtmes van de jager en liep het bos in.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di nov 14, 2017 3:51 pm

Einde van het hoofdstuk! Over volgend hoofdstuk ban ik nog niet zo tevreden dus er gaan wel wat manke zinnen in zitten :P .
A reader lives a thousand lives before he dies.

Terug naar “Fantasie”